Nang mad na ang mga nasabing pagkain sa library ay mabilis niya iyong kinain. Gutom na gutom siya. Iyonng ang tangi niyang nararamdaman ng mga sandaling iyon. Ang kumain ang t nagbibigay sa kanya ng ibayongkas, at kakayahang makapag-isip.
Pakiramdam niya ay nanghihina siya sa loob ng mga araw at gabing hindi siya nakakain. Pero hindi pa rin nawaw sa isipan niya ang mga sinabi ni Hyulle sa kanya. Hinding nito magawang patayin siya dahil inisip nitong siya ang mate nito. Ngunit paano na kung makahanap ito ng ibang mate?
"Wng ibang mate," sambit nitong bi.
m niyang nababasa nito ang mga iniisip niya. "Naloko na, w raw. Pwede ba iyon, anglaking werewolf, madaling sa inyo ang makahanap ng ibang babae, at makakasama sa buhay niyo," sabi niya sa kanyang isipan. "Kung totoo iyan, hindi kita hahabulin," sambit na naman nito na nagsasalita habang nakatitigng sa kanya. Sinasagot ni Hyulle ang bawat sinasabi niya sa isipan niya.
"Pwede ba! Huwag mong basahin angman ng isipan ko," singhal niya salaki.
"Mkas na ba ang loob mo na sigawan ako dahil m mo na bnglaki, may pangangangan ako sa aking mate na nasa harapan ko," sambit nito sa kanya, na t nagbabanta.
Napalunok naman siya at natign sa pagnguya ng karneng kasusubomang niya. Bing t nawn siya ng hangin at parang may nagbara sa kanyanglamunan. Napukpok niya pa ang kanyang dibdib ng dwang beses. At mabilis namang inpit ni Hyulle ang boteng maymang gatas ng baka. Mabilis niya iyong ngok hanggang sa malunok niyanghat ng mga kinakain niya.
"Magdahandahan ka kasi," sambit nito na napangiti pa. At t natla siya sa nakitang pagngiti nito. Para bang bumagal ang oras at nag-slomotion ang mga kilos nito sa kanyang paningin. Para ba siyang namatanda at natla nang sa binata. "Polina," tawag nito sa kanya.
"Ha?" nasagot niya ng w sa loob.
"Iyongway mo, tumutulo," sabi nito na tumawa ng mkas sabay tayo na at tumalikod. Lumakad na ito pbas.
Naiwan naman siyang natitign, hinawakan pa niya ang gilid ng mgabi upang mman kung mayway nga siyang tumutulo. "Sinungaling tga," nasabi namang niya ng matiyak na w namangway.
Sa loob ng library ay mayroong silid tulugan, doon na siya pinatulog ni Hyulle. M raw sa araw na iyon ay doon nang siya mag-aaral. Lahat daw ng mga at sa library ay sapat para matuto siya. At isa pa nga raw ay professor naman si Hyulle sa university na pinapasukan niya. Ang isiping ito nang ang magtuturo sa kanya ay parang kinatamaran na niyang mag-aral. Ayaw na niyang mag-aral pa. Para saan pa nga ba? Kinakangan pa bang mag-aral ng isang Werewolf? Tanong niya.
Nakatulog siya, at kinabukasan na nagising siyang nasisinagan ng liwanag m sa bintana ang kanyang paningin. Napalingon siya sa kanyang likuran ng may mabangga ang kanyang siko.
Naki ang kanyang mga mata ng may makitang katawang nakatalikod ng patagilid sa kanya. "Anong ginagawa nito rito?" blas niya. At mabilis na napatayo sa kama. "Hyulle!" sabay hablot niya ng kumot.
"B-Bakit ba?" nagtataka naman itong napabangon. Medyo nakahinga naman siya ng maluwag nang makitang half nakedmang ito.
"Bakit dito ka natutulog? Ang galing mo rin no! At tgang tumabi ka pa sa akin! Bastos! Mapagsamant!"This belongs to N?velDrama.Org - ?.
Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!
"Hoy! Bago ka magbintang pwede bang magpaliwanag muna ako," sambit nito na mahinahonng at sinundot pa ang butas ng tainga.
"Para tgang animal," naibulong niya sa kanyang sarili.
"Naririnig kita," sagot na naman nito.
"Bakit mo ba ginagawa ito? Nakakainis na ha!" sabi niyang muli sabay hng mulis sa kumot.
"Makatabing ka naman sa katawan mo, nakadamit ka naman a, w akong ginawa sa iyo," sambit naman nito sa kanya.
Siya naman ay umirap salaking sitting preety na nakaupo sa kama ng pa-indian seat. "Will you get out of here?" galit niyang sambit na patanong na may halong pag-uutos sa binata. "Nakakarami ka na a, pasmat ka ikaw na ang kumander ko, kaya sige aalis na muna ako," sabi nitong nahong parang b sa kanyang harapan.
Naiiling na man siyang bumalik sa kanyang kama nang masigurong w na ang binata. Napahawak siya sa kanyang dibdib na napakabilis ng tibok ng mga oras na iyon. Hindi niya mman ang pagkilos na gagawin kapag nasa harap niya ito.
Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!
Kaya naman nais niyang hanggat maari ay umiwas nang at hindi na ito makasama. Pero sa kgayan niya ay t mahirap na magawa niya iyon. Lalo na ngayon na w itong ginawa kundi ang sundan siya. Hindi niya aking tatabihan siya nito sa kanyang pagtulog. Ngunit nasiguro naman niyang hindi siya ginawan ng masama nito.
Nang makatapos siyang maligo ay muli niyang sinuot ang uniporme niya bng tagapagsilbi. Bumaba na siya sa kusina para gumawa ng mgatrabaho. Ngunitking gt niya ng magsisigaw si Manang Martha, "Ay! Nako Se?orita Polina, tign mo iyan!" Dali-dali itong kinuha ang mga hawak niyang pinggan at sponge naginagamit niya sa paghuhugas ng mga iyon.
"B-bakit ho?" taka niyang tanong.
"Nako! Huwag iha, para mo nang awa sa amin, mapapagalitan kami," sambit ng matanda.
"B-bakit naman po? D-dati ko naman po itong trabaho a," sagot niyang muli na hindi maunawaan ang sinasabi nito sa kanya.
"Nako, iba na ngayon, Se?orita, pinagsabihan na kaminghat rito, na m ngayon ay hindi kana katulong rito, ikaw raw ang ang fiancee ni Sir Hyulle," paliwanag ng matanda.
Ng ang panga niya sa narinig at hindi siya makapaniw na mangyayari ang bagay na iyon, hindi siya makapaniw na sasabihin ni Hyulle sahat ng mga tao roon ang bagay na iyon. "N-Nako, h-hindi po Manang Martha, m-mali ho kayo ng pagkaintindi!" nablas niya.
"Ha, anong mali, e pinatawag nga kami mismo ni Sir Hyulle," singit naman ni May sa kan.
"Oo nga, nako Polina, napaibig mo p si SIr Hyulle, jockpot ka!" blas naman ni Aling Selya.
"Nako, hindi po," tanggi niyang muli. Ngunit ang tatlong mga kasambahay ay hindi na naniw pa sa kanyang mga sinasabi. Kayalo tuloy siyang nakadama ng inis sa binatang si Hyulle.