Mkas na katok ang ginawa ni Polina sa silid na kinaroroonan ni Hyulle. Galit at inis ang nararamdaman niya ng mga oras na iyon, at nang parang wng kibo siyang naririnig m sa loob ng silid nito ay napahawak nang siya sa kanyang baywang. Nasaan naman kaya ang hambog nalaking iyon?


    Muli niyang kinatok ang pintuang nakasarado, at sa puntong iyon ay mas nkasan pa niya ang kanyang pagkatok. Ngunit nagtataka siyang w pa rin. Napaisip tuloy siya kung naroon ba tga ito sa loob ng silid nito. O baka naman may nagaganap na sa loob ng silid nito? Kaya naman naisipan na niyang pihitin ang seradurang tanso na nakakabit sa dahon ng pintuan nito. Nagt siyang napihit iyon, tanda nang hindi naka-lock ang pintuan ng dati niyang amo. Na ngayon ay umaangkin sa kanya bng fiancee. Hindi siya papayag sa gusto nitong mangyari na basta namang siya nitong gawing fiancee, ng wng pasabi mang, o tanungin mang siya sa kung pumapayag ba siya o hindi sa gusto nito.


    Nang mabukasan nga ang pinto at tuluyan siyang nakapasok sa loob ay namangha siya sa linis atwak ng silid nito. Parang nanibago siya dahil hindi naman iyon noong nililinis pa niya ito. Bakit bing nagbago ang loob niyon. Bi namang lumaki at lumawak ang silid nito at nang lumapit siya sa bintana, naki ang mga mata niya nang makita ang mwak at asul na dagat sabas.


    "Paanong nangyaring may karagatan sabas? W naman kami sa probinsiya ha?" nablas niya.


    "Dahil narito ka sa silid ko, at ngayong m mo nang isa kang Werewolf, nakikita mo na rin ang mga hiwaga na hindi nakikita ng normal na tao," sambit ng isang mmig at mahinahong tinig ni Hyulle, m sa kanyang likuran. Nagt man siya sa biang paglitaw nito ay hindi niya iyon ipinahta. Ngunit halos mapaiktad ang katawan niya ng maramdaman niya ang pag-pulupot ng dwang kamay nito sa kanyang baywang m sa kanyang likuran at maging ang mainit na hininga nito na dumapo sa kanyang leeg ay hindi niya naiwasang hindi panayuan ng bhibo sa buong katawan.


    Ibang kbot ang idinulot noon sa kanya, at halos lumabas ang kanyang puso sa loob ng kanyang katawan. Pero pinilit pa rin niyang magpakatatag. Patk niyang pinyo si Hyulle sa kanya.


    "Bakit mo ba ginagawa ito? Tga bang hindi ka titigil sa pang-iinis mo sa akin?" matigas niyang sambit sa binata.This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    "But---w-why?" nagtataka nitong tanong sa kanya.


    Na animo ay w tgang m sa kanyang sinasabi. "Kunwari ka pang wng m! m ko naman na nababasa mo ang iniisip ko ngayon," sambit pa niya salaki.


    "Well, pinag-aarn kong huwag basahin ang mga iniisip mo, kaya ngayon hindi ko tga m ang ikinagagalit mo."


    "Mabuti naman, may kakayahan ka png ganyan no? Pwes sasabihin ko sa iyo! Tign mo ang pagpapakt mo na fiancee mo ako. Dahil hindi ako natutuwa." Sabay talikod na sana niya salaki.


    Ngunit sa isang ipng ay nasa harapan na niyang muli anglaki. "Ano bang kangan kong gawin para magkasundo na tayo? Gusto mo bang umiwas na ako sa iyo?" sambit nito sa kanya. Ikinagt naman niya ang biang pagseryoso ng mukha ni Hyulle.


    "T-tga? Lyuan mo na ako?" may pag-angan niyang tanong salaki at sa isang ip at wng ano-ano ay naw itong bi sa kanyang harapan. Naiwan naman siya muling tla at hindi na makapaniw sa nangyayari. Kinabukasan ay sinadya niyang maagang gumising, iyong tipong tulog pa anghat, inunahan niya ang mga dating kasamahan na gawin ang mga gawaing bahay. Maaga pang ay nilinis na niya ang mga dapat linisin. Ngunit ng makaramdam siya ng gutom ay nagtungo siya sa kusina at naghanap ng makakain sa kanng refrigerator, kayang ay nakapagtatakang wngman ang ref. Naisip niyang sinadya kaya ni Hyulle na huwag nang magpgay ng pagkain dito para matuluyan na siyang mamatay? Isang isiping nagpakirot sa kanyang puso.


    Nala niyang kagabi rin ay hindi siya nakapag hapunan. Ni w ring kumatok sa kanya para tawagin siya o ayain siyang makakain.


    Iyon na ba tga ang kaparaanan ni Hyulle? Nang sabihin nitong hindi na magpapakita sa kanya? Para p tuluyan na yata siyang mawn ng buhay dahil sa gutom.


    "Nagugutom ka ba?" napapig siya ng marinig ang boses ni Manang Martha.


    "Po?" nasagot niya.


    "Kung nagugutom ka ba? W na kasing karne ng baka riyan, pero may manok naman, ipagluluto kita, ang mabuti pa," sambit nito sa kanya.


    "Ho? Huwag na po, ayoko pong makaab sa inyo, may noodles naman po, iluluto ko nang," kimi niyang sagot.


    Sim kasi ng ipagsabi ni Hyulle na siya ay fiancee nito, parang nangan na siyang makipag-usap sahat ng kasambahay n."Nako, ayosng," sambit pa nito, habang kinukuha ang mga karne sa kabng freezer. Itinapat nito sa gripo, at saka pinihit at poset, para luambas ang tubig m roon. "m mo Polina, pagpasensiyahan mo na kami ha, m mo naninibagong iyong dwa," sambit pa nito sa kanya, na ang itinuukoy ay sina May at Selya. "Nako, w na po iyon Manang Martha."


    "Nako, bakit nilinis mo pa ang buong s, nakita ko naroon ka kanina, kapag nakita ka ni Sir Hyulle, mapapagalitan iyong dwa," paliwanag ng matanda.


    "Patawad po, m ko pong mking gulo na ang idinudulot ko sa inyo," sabi pa niya.


    "Si Sir Hyulle, nakakatuwa, angki na ng pinagbago niya sim ng makla ka niya."


    "Po, tga po ba? Parang ganon pa rin po siya, masungit at mapang-asar." sagot naman niya.


    Ngunit sabay pa sng nagt ng bing pumasok si Aling Selya sa loob ng kusina kung saan s naroon. "Manang Martha, hindi po kayo maniniw!" may paghihisterikal nitong sambit sa kan.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now! "Bakit ho?"


    "Bakit ano ba iyon Selya?" segundang tanong ng matanda kay Aling Selya.


    "M-May halimaw na nannsa sa pamilihan!" sambit nito sa amin na nababanaag namin ang takot sa kanyang mga mata.


    Siya naman ay kinabahan para sa sinasabi nitong halimaw!" Anong halimaw?"


    "Kakaiba ang itsura n, para sng mga taong napupuno ng bhibo ang buong katawan, may mga pangil s, at umaalulong na parang mga aso!"


    "T-Teka Selya, paano mo naman nman iyan?" tanong muli ni Manang Martha.


    Napag nito ang hawak na sandok."Nako, ay nasa pamilihan nga, at m niyo ba, nakatakbo ito at hindi pa nahuhuli, nakita ko na may isang babae siyang sinaktan at kinain sa harapan namin! m mo para siyang mabangis na halimaw na hayok na makakain ng tao!"


    Sa narinig niya ay isamang ang naiisip niya, ang lumabas at tulungan ang sinumang maari pang saktan ng halimaw na wolf na iyon. m niyang khi niya ang isang iyon, maaring isa ito sa mga taong wolf na nanghihina at hindi na makuntento sa karne ng hayop.


    "Dito muna po kayo!" sabay takbo niya pbas ng kusina.


    "Nako! Polina saan ka naman pupunta?" mkas na sigaw ni Aling Martha.