《THE LAST WOLF PRINCESS》


 KABANATA 1- ANG PINAGMULAN

    Year 1971:


    Mkas ang n sa kagubatan isang babae ang mabilis na tumatakbo. Isa siyang babaeng kabng sa tribu ng mga taong naninirahan sa bundok ng Kaon. Isang bundok na mpit sa isang kagubatan na itinuturing ng mga tao na mahiwaga at puno ng kababghan.


    Naniniw ang mga tao na ang kagubatang iyon ang siyang pintuan atgusan patungo sa ibang mundo. Ang mundo ng mga mahihiwagang nlang. Ang kanng mundo ay napupuno ng iba''t ibang uri ng mga mahihiwagang hayop na may kakayahang magpalit ng anyo. Ngunit libong taon nang namumuno ang mga Lobo sa daigdig na iyon at s ay itinuturing na hari ng kagubatan.


    Minsan ang tinuturing na prinsipeng tagapagmana na si Lenon ay nangahas na lumabas ng kagubatan, kung saan ang gubat na iyon ay natusan niyang daanan p patungo sa kakaibang mundo. Ang mundo ng mga tao. Nang lumabas ito ay nakita nito si Patricia. Isang babaeng tribo na matagal nang itinakwil ng mga ka-tribo n at nang kanyang pamilya sa kadahnang siya raw ay naiiba kaysa sa mga karaniwang katribo. Ipinanganak si Patricia na may ky berdeng mga mata. Bagay na kinatakutan ng mga taolo na kapag nakikita siya sa kadiliman ng gabi. Umiw kasi ang mga mata niya sa dilim.


    Nang makita ni Patricia anglaking Lobo na si Lenon ay natakot ito at kumaripas ng takbo pyo. Ngunit dahil sa mkas na buhos ng n siya ay nads sa maputik na daanan na puno ng mga damo at ugat ng mga punong kahoy. Sumabit ang kanyang isang paa sa ugat ng puno at siya''y natumba. "Pakiusap! Huwag mo sana akong sasaktan at kakainin!" sigaw ni Patricia habang nakikiusap sa mking hayop, itoy td ng isang mabangis na Lobo sa kagubatan. Ngunit sa halip na lusubin atpain siya nito, bi namang nitong dinan ng mahaba nitong d ang mga paa niyang sugatan at dumudugo.


    Mabilis na naghilom ang mga sugat sa mga paa ni Patricia. At siya ay nawn ng my. Nang imt niya ang kanyang mga mata ay nasa tabi na siya ng isang mwak na batis, may magagandang tanawin at may mga talon sa paligid. Nakita niyang may mga kababaihan ang naliligo sa batis, masaya ang mga ito habang naliligo, at nalaro.


    Nakita ng isa sa kan na siya ay may my na. "Sino ka? Anong uri ka ba ng nlang?" tanong ng isang babae sa kanya. Nagt siya ng mapatingin siya sa malinaw na tubig, nakita niyang wng paa ang babaeng kumakausap sa kanya. Kundi buntot na gaya ng sa isang isda.


    "H-hindi ka tao?" naiblas niya rito. Naki ang mga mata niya at napaurong siya, nakaramdam siya ng hindi maipaliwanag na panlamig sa buo niyang katawan. Nayakap niya ang sarili dahil sa matinding kbot na kanyang nararamdaman.


    "Oo hindi siya taong td mo," sigaw ng isang nlang sa kanyang likuran. Mabilis siyang napalingon sa kanyang likod, nakita niya ang napakking asong Lobo, ang siyang dahn ng kanyang pagtakbo.


    "Sino ka? Ikaw ang humabol sa akin!" sigaw rin niya na patuloy na nakakaramdam ng matinding takot. Habang yakap pa rin niya ang kanyang sarili at palingon-lingon sa kanyang paligid.


    Tapos noon ay kitang-kita niya ang biang pagbabago ng anyo ng asong Lobo. Si Lenon ay naging isang makisig nalaki sa kanyang harapan. "Ganito ang anyo ng isanglaki sa inyong mundo hindi ba?" tanong nito sa kanya ng ito''y magpalit anyo.


    Doon aylong tumindi ang takot ni Patricia, "H-hindi ka rin tao! Isa kang taong Lobo?" sambit ni Patricia. Bi na naman siyang nawn ng my, nasapo naman siya ni Lenon.


    SA ISANG kubo sa mundo ng mga tao siya din ni Lenon. Iyon ay isang abandonadong kubo m sa mga naliligaw na mangangaso noon. Mint niya ang kanyang mga mata at nagt pa siya ng muling makita anglaki sa kanyang tabi. Laking gt niya ng makita niyang siya ay hubad at natatakpan ng mking dahon ng saging bng kumot ng kanng mga katawan. Maslong ikinagt niya anglaking katabi niya na natutulog. Sinubukan niyang silipin at nakita niyang itoy hubad din. Nang hanapin niya ang kanyang putting bistida nakita niya ang bahid ng kaunting dugo sa bandang likuran ng kanyang damit. Iyon ay katibayan na siya ay npastangan nglaking wolf na iyon. Lumakad siyang dahan dahan at tumakas na pyo salaking m niyang nagpapanggapmang na tao. m niyang iyon ay isang Lobo, at hindi tunay na tao.


    Six monthster:


    "Patricia! Anong ginawa mo? Paano kang nabuntis? Sabihin mo sa amin!" mkas na tanong ng kanyang L na noonmang umuwi kasama ng kanyang Lolo. Nalagi sa bayan ang dwang matanda at halos anim na buwan bago ito magbalik sa kanng kubo sa ituktok ng bundok.


    "Pa-patawarin niyo po ako Lolo! L! Pero sa maniw po kayo at sa hindi, hindi tao ang dinad ko! Isa siyang halimaw! Anak siya ng isang mking Asong Lobo! Na nagpanggap na tao at ako''y hiny!" paliwanag niya sa kanyang Lolo at


    L.


    "Anong sabi mo? Paanong mangyayari iyon! Kay tagal na naming naninirahan sa bundok na ito, ngunit w kaming nakitang mking Lobo na sinasabi mo!" Sinampal siya ng kanyang L.


    "L nagsasabi po ako ng totoo!"


    "Sinungaling!" Niyugyog pa siya ng kanyang L at tinangkang sampalin muli.


    "Sonya! Tumigil ka na," awat naman ng Lolo Berting niya.


    "Hindi ba sabi mo, nakakita si Selya na kanyang ina ng ganoon, kaya nakapaglihi ito, at ang kanyang anak ay nagkaroon ng berdeng mata." Tapos ay lumakad itong ppit kay Patricia. Niyakap siya ng kanyang Lolo na puno ng awa sa kanya. Napaupo ang kanyang L Sonya, sa upuang kawayan at napaiyak, "kan pa matatapos ang ating pagdurusa! Tayo''y itinakwil ng ating tribo dahil sa kanyang kakaibang mga mata, ngayon ay magkakaanak naman siya m sa kakaibang nlang." Napahmos ng mga pd ang matandang babae sa mukha nito.


    "Lolo, L kung salot ako! Ayokong magkaanak din ng isang salot! Ipaplag ko namang ito! Ayokong mabuhay siya na gaya ko, itinataboy at kinatatakutan ng mga tao! Ayokong maranasan niya ang mabuhay na itinuturing na isang sumpa!" sambit pa niya at tuluyang lumisan sa kanng kubo. Tumakbo siya hanggang sa marating niya ang kagubatan. Doo''y nagsisigaw siya at tinawag ang Lobo. Ang ama ng kanyang anak.N?velDrama.Org owns this.

 CHAPTER 2 - 20 Years Later

    Year 1991


    Nasa loob na siya ng mking masiyon ng mga Elgrande, ang pinakamayamang pamilya sa kanng baryo, at ang mga ito ang nagmamay-ari ng nag-iisang mansiyon sa lugar n. Ngunit inmang ang mga tagapagsilbi sa mansiyong iyon.


    Maging siya ay nagtataka kung bakit sa kab ng kayamanan ng mga ito ay napakatipid nito sa mga tagapaglingkod. Si Manang Martha ang mayordoma sa mansiyon. Kasama ng dwang katulong.


    "Bale apatmang tayong katulong dito. Eto isuot mo ang uneporme mo. Ang trabaho mo rito ay linisin ang mga kwarto ng amo. Maliwanag?" Tanong nito sa kanya habang nakatingin sa kanyang mga mata, at indi na bago iyon sa kanya. Namana niya kasi ang kakaibang ky ng mga mata ng kanyang ina. Ky berde iyon, at m niyang itatanong nito ang bagay na iyon.


    "Hindi po ako foreigner, w po akonghing kahit na ano, hindi rin po pok pok ang nanay ko," mabilis niyang sambit.


    Naubo naman ito sa mga sinabi niya, paano ay naririnig niya ang bawat sinasabi ng isipan nito. "B-bakit mo nasabi iyan? Ineng huwag mong ugaliin iyan," sambit nito sa kanya.


    "Ang alin po?" kunwari ay tanong niya sa matandang nagdadahnmang.Content ? N?velDrama.Org 2024.


    "Ang pagiging mapanghusga, mali iyan." Ikinumpas pa nito ang mga kamay nito sa hangin. "O siya, m mo na bang gagawin mo?" tanong nitong muli sa kanya.


    "Kaninong hong k''warto ang lilinisin ko?"


    "Aba kay hina ng utak nito." Narinig na naman niyang sinabi ng isipan nito. Napapailing namang siya sa mga naririnig niya m sa isipan ng matanda. "Iyong kwartomang doon sa itaas. ''Yong kay Sir Hyulleng." Itinuro pa ang hagdanan na natatanaw rin niya.


    "Okay po. Pasensiya na po kung mahina ang utak ko." Sabay yuko niya at tungo na muna sa kanyang silid upang magbihis. Medyo nanibago siya ngunit kabisado na kaagad niya ang daan patungo sa mga silid ng mga maids. Kaya naman nang naroon na siya ay agad siyang nagbihis. Nagt pa siya ng makasalubong niya si Aling Selya. Kapangn ng kanyang L. Td ng L Sonya, niya ay may kasungitan din ang unang tingin niya kay Aling Selya. "Ba-bakit ho?" napapatanga siya dahil sa titig na titig ito sa kanya.


    "Hoy! W ka banghing aswang? Kasi diba galing pa kayo sa bundok ng Kaon?"


    "Manang naman po, porke ho baking bundok ay aswang na?" natatawa niyang sagot sa matanda. Umiling-iling na man ito at iniwan na siya sa kanyang silid.


    IKATLONG ARAW pamang niya sa mansiyon ngunit sa loob ng tatlong araw na iyon ay hindi pa niya nakikita ang mga amo niya. Kaya ang toka niya tuloy na paglilinis sa mga silid ng mga ito ay hindi niya nagagawa. Atat na atat na siyang linisin ang silid ng anak nalaki ng mga amo n.


    Nasa ibang bansa kasi ang mga magng nito, at ang binata naman ay hindi pa umuuwi galing sa ibang lugar. Hindi rin daw m ng mga katulong kung saan-saang lugar ito nagtutungo. Kahit pa nga si Manang Martha, na bata pa ang amo nng si Yhulle ay naroon na ito, ngunit hindi rin m kung kan babalik ang binata.


    Habang ab siyang naglilinis sa library, nagt siya ng may bing magsalita, "Who are you? And What did you do here in my library?"


    "Ay pka ka!" maiblas niya at nabitiwan pa niya ang isang at na binabasa niya habang naglilinis siya sa library, doon sa itaas ng mansiyon. "Nako, sorry po!"


    "Sino ka ba?" nakasimangot nitong tanong sa kanya, matangkad nalaki ito at napakaputi, may pagka-chinito rin ang mga mata nito.


    "A-ako po si Polina, b-bagong katulong po dito sa mansiyon," sambit niya pa rito habang nakayuko pa rin.


    "Up!" sambit nito sa kanya, at nang hindi niya gawin ang sinasabi nitong pagting dahil kinakabahan siya; lumapit ito sa kanya at bahagya ring yumuko upang silipin ang mukha niya. Nagt naman siya kaya siya napatin ng ulo niya dahn upang tamaan ito sa noo.


    "Outch! Your so rude! m mo nakakatakot kangpitan, disgrasya p ang aabutin ko sa iyo," gigil na sambit nito sa kanya sa mahinang tinig habang hawak ang baba. Siya naman ay napapahiyang umatras ng kaunti habang hinihimas din niya ang ang bunbunan niyang tinamaan ng baba nito.


    "Sorry po tgta sir." Yumukod pa siya ng ng ulit sa binata.


    "By tha way, I''m Yhulle." Sabayhad nito ng isang pd sa kanya. Nag-angan naman niyang tinitiganmang anglaki sa mga mata nito. Isang bagay ang ipinagtaka niya, w siyang naririnig na sinasabi ng utak nito. "Hey!" untag nito na nagpagt sa kanya dahil nang tapikin siya nito sa balikat ay may kakaiba siyang nadama.


    Ang pagdampi ng mga dulo ng mga daliri nito ay nagdulot sa kanya ng kakaibang kuryente at enerhiya. "Sorry Sir, Polina po ang pangn ko," paulit-ulit niyang sambit sa binata.


    Bahagyang natawa ang binata sa kanya at naiiling na iniwan nang siya nito. Umalis ito at tumungo sa sarili nitong silid, siya naman ay nagpatuloy sa paglilinis ng mga at at ng buong library, kahit na naguguluhan pa siya sa mga nangyari kanina.


    "Siguro akong ang nakaramdam noon, kasi akong naman ang naiibang nlang dito, w nang iba," nasabi pa niya sa kanyang sarili.


    SAMANTALANG lingid sa kaman niya, naramdaman din ni Hyulle, ang mga narandaman niya. Nakahiga ito sa sariling kama habang tinititigan ang mga daliring dumampi sa kanyang balikat. "How so rude!" sambit nito sa isipanmang.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Nang makababa na siya galing sa library makalipas ang ng oras, gt at nanlaki ang mga mata, ng mga kasamahang matatanda, "Ano tapos ka nang maglinis ng library Polina?" nagtataka na natanong ni Manang Martha sa kanya. "Ano, tapos na raw siya?" sigundang tanong ni Aling Selya na gt na gt din. Siya naman ay naguguluhang napapatango sa dwang matanda. Nagtataka siya sa mga reaksiyon ng mga ito "Baka naman hindi mo nilinis ng maayos?" tanong muli ni Aling Selya.


    "Ho? Nilinis ko po tga, kung gusto niyo po tingnan niyo pa," sabi pa niyang mkas ang loob dahil m niyang nilinis niya tga, maging anghat ng at ay isa-isa niyang pinunasan. "Hindi na kangan, tinulungan ko po siya," narinig naman nng bi ang tinig ng kanng amo na si Hyulle.


    "S-Sir Hyulle, kan pa po kayo dumating?" tanong ni Manang Martha.


    "Kaninang po, at tinulungan ko po si Polina ''ng linisin ang two hundres thousand pieces na mga libro duon, at tinulungan ko rin po siyang linisin ang halos apat na kwarto ang luwang na silid sa itaas, isang ppag po kasi angwak ng library," sambit pa ni Hyulle habang iminumuwestra pa nito ang mga kamay sa kaniya. "Diba po, napakaimposibleng malinis iyon ng isang ordinaryong babaemang na td niya, ang liit pa niya," dugtong pa ni Hyulle na sa kanya nakatingin habang sinasabi ang mga salitang iyon. Na para bang sa kanya nais ipam na napaka imposible ng mga nagawa niya, para sa isang ordinaryong babaemang.


    "Ah, eh kung kayo naman p Sir ang tumulong sa kanya, edi maniniw na po kami, pero tiyak po ba kayo na kinaya ninyo pong dwa na linisin iyon?" tanong ni Aling Martha.


    "Oo nga sir, kasi ako nagtawag pa ako ng limang kasama para malinis namin iyon sa loob ng isang linggo?" singit na naman ni Aling Selya.


    Natatawa naman si Hyulle, at umakbay sa kanya. "Nako po, mga Manang, hindi po kasi kami nagpahinga, kahit na isang segundo, hayaan niyo na po iyon, gusto niyo po bang linisin uli ang library?" tanong ng binata sa dwang matanda. Siya naman ay nagt sa bing pag-akbay sa kanya ng amo niyang si Hyulle.

 CHAPTER 3- HINDI INAASAHANG PAGPAPALIT ANYO

    "Ahm..." Tumikhim siya upang maramdaman ng binata na nakpat pa rin ang mga braso nito sa kanyang balikat. Napapahiya namang tinanggal ng binata ang kamay nito na nakapatong sa kanyang balikat. "Aham... A... sige na po aalis na po ako, Manang pakihanda naman po yung mga dadalhin ko, at pakilinis ang kwarto ko," sabay baling nito sa kanya. Siya naman ay bahagyang nagtaka kung bakit t pinagtakpan siya nito sa mga mapanghinng tanong ng mga matatanda.


    Bago umalis ang binata ay ipinatawag siya nito sa isa sa mga katulong din doon na si Ate May." Oy Polina, pinapatawag ka ni Sir, doon sa kotse niya, pakibilis raw dahil aalis na siya."


    Siya naman ay mabilis na tumungo sa mpit sa gate dahil naroon na ang kotse nito. "Sir ipinatawag mo raw ako?"


    "Oo, mamaya ay full moon na p''wede bang huwag kang lumabas ng bahay?" seryoso nitong bilin sa kanya.This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    Siya naman ay napatawa bi. Paano ba nito naisip na full moon mamayang gabi. "Huwag kang tumawa! Pinagbibilinan kita," seryosong sabi nito sa kanya. Na ikinabi naman niya, hindi niya aking kay bilis magbabago ng mood nito. Agad na romihistro sa mukha nito ang seryosong ekpresyon.


    "Ah, S-Sir kasi po, m-may se po ako ng s-siyete ng gabi sa unbersidad na pinapasukan ko." Yumuko siyang bi upang hindi na siya mapagalitan nito.


    "Mag-absent ka muna, at bukas ng umaga magpunta ka sa HR para ipabago ang schedule mo," sabi pa nito at narinig niyang binukasan nito ang makina ng kotse.


    Nagsim na itong magmaniobra, na hindi mang siya hinintay na makapagsalita. Napapasimangot niyang sinundan ng tingin ang likod ng kotse nito, at napapabuga siya ng hanging na tumalikod nang din.


    "Ano bang ak niya sa sarili niya? Ba''t ko siya susundin?" pasinghal pa niyang bulong sa kanyang sarili. Nakita naman siya ni Manang Martha.


    "Polina," tawag nito sa kanya.


    Bahagyang siyang nagt dahil m naman niya na parating ito at tatanungin kung anong sinabi sa kanya ng kanng amo. "Anong sinabi sa''yo ni Sir Hyulle?" gaya nga ng narinig niya sa isipan nito, iyon ang tinanong nito sa kanya. "W po iyon, magsara daw po ng mga gate at mga pintuan mamayang gabi, full moon daw po kasi," pag-iiba niya sa sinabi ng binata. Tapos ay umalis na uli siya upang ipagpatuloy ang kanyang mga naudlot na trabaho.


    Hindi niya sinunod si Hyulle sa bilin nito. Pasado s-sais ng gabi ng umalis siya ng mansiyon. m naman kasi ng mga ito na nag-aaral pa siya ng kolehiyo.


    PUMASOK na siya sa night ss n ng gabing iyon, nagtataka siya dahil may napapansin siya sa kanyang sarili, iyon kasi ang unang gabi na pumasok siya sa kanyang paarn ng gabi na.


    Dahil kinangan niyang magtrabaho sa mansiyon, kaya nagpalipat siya sa pang gabing se. "Polina, kamusta mabuti nagkita tayo!" sigaw sa kanya ni Jubel isa sa mga kase niya.


    "O ikaw p, kumusta? Bakit nasa night ss ka?" nagtataka niyang tanong sa kaibigan.


    "Kasi, ayokong myo sa iyo," sabi nito. Ngunit m niyang iba tga ang dahn ng pakikipag kaibigan nito sa kanya. Dahil ang tunay na sinasabi ng isip nito ay dahil w na itong makokopyahan. Napailing namang si Polina. Sobra tga ang mga pure na tao, maraming kasamaan ang itinatago. Hindi pa niya m kung ano tga siya, ng mga sandaling iyon. Pero ang m niya ay may kakaiba sa kanya. Ang gabing iyon ang unang full moon sa pagtuntong niya ng twenty years old. Kaya hindi niya mawari kung bakit t nangangati siya kaninang pagligo niya. Nakakita siya ng mga p-png pantal sa bt niya. Kaya naman hindi siya nag suot ng uniform, mabuti nang at allowed naman mag jacket at jogging pants ng araw na iyon.


    "Bakit ngayonng kita nakitang hindi naka-uniform?"


    "Ha? W-w, hindi ko pa kasi nbhan ang uniform ko," pagdadahn namang niya. "Dapat p ilibre mo muna ako, para pakopyahin kita ng assignment ko," nakangisi niyang sabi sa kay Jubel, para maiba ang usapan n. Tutal naman ay m niyang ang tunay na rason nito sa papit sa kanya, sinasakyan namang niya at ginagawang taga libre ang babae.


    Naisip niyang w na ring libre sa mundo. Naghihirap s sa pera, kaya naman kung minsan ay napapakinabangan niya ang kakayahan niya sa iba, at sa mga taong gustong magsamant.


    IKA-SIYAM nang gabi na siya nakbas ng school n, at habang pauwi na siya ay nakita nga niyang full moon ang nasa mga p. W ring p na tumatakip rito. Nala niya ang bilin ni Hyulle na huwag siyang lumabas. Nasinagan siya ng liwanag ng buwan.


    Ang liwanag na iyon ay kanyang natitigan. Nagt siya ng makadama siya ng matinding sakit, t nababanat ang mga buto niya sa katawan, napatakbo siya sa bahaging mapuno ng kalsadang binabagtas niya. Mabuti nang at madilim doon, tanging liwanag ng buwan ang nagsisilbing w. Nagpatuloy ang pagbabago sa kanyang pisikal na anyo, tumubo ang mga kuko sa kanyang mga paa at kamay, maging ang mga mapuputing bhibo, at ang maitim niyang buhok ay pumutinghat. Ngunit habang nagaganap sa kanya iyon ay sobrang sakit naman ng kanyang pakiramdam. Parang nababali ang mga buto niya sa katawan at napupunit naman ang bt niya. Naiiyak siya at napapasigaw dahil sa tindi ng kirot na kanyang nararamdaman. Hindi siya makapaniw na magiging ganon siya sa mga oras na iyon, at ng sandali pa ay nasyan niya ang anino ng isang mapakking aso. Isang wolf!


    Isang putting wolf, mki siya at makinang ang kanyang mga bhibo, at sa lim ng putting buwan ay umalulong siya, at tumakbo sa mapupunong lugar ng nasabing siyudad. Mabuti nang at may n pang kapunuan ang mpit sa lugar na iyon na kanyang napagkublihan.


    "Anong nangyari sa akin?" tanong niya sa kanyang sarili. "Bakit ako naging ganito? Bakit ako naging isang wolf?" Tumatakbo siya sa kagubatan ng ng oras at paikot-ikotmang sa lugar na iyon. Hindi niya m kung paano siyang makakabalik sa dati niyang anyo. Basta ang m niya ay hindi siya maaring makita ng ibang tao. Kinakangan niyang makabalik sa mansiyong pinagtatrabahuan niya.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Nakbay si Polina sa pamamagitan ng pagtalon-talon sa mga puno, natusan niyang napakagaanmang ng kanyang pangangatawan kapag nasa anyong wolf siya. At napakabilis niyang kumilos, at maging ang pandinig, pang-amoy, paningin at pakiramdam niya ay naging triple ang ts.


    Myo pamang siya ay nakikita na niya na ang tanging gising namang sa mamsiyon ay ang silid ng amo niya. Iniisip niyang kinakangang makapasok siya sa silid niya ng wng ingay. Mabuti nang at nang makapasok siya sa bakuran ay wng tao. Ngunit nasa anyong Lobo pa rin siya. Nagtago muna siya sa parte ng bakuran na mapuno at doon nagkubli.


    LUMIPAS ang walong oras, hindi niya namyang nakatulog siya sa ganoong kgayan, at mag-uumaga na nang magising siya. Laking gt niya ng magisnan niya si Hyulle, nakasuot ito ng bath robe at nakita siya nitong hubad at wng kasaplot-saplot. Hindi na ito nagtanong pa. Mabilis nitong hinubad ang suot na bath robe at inihagis sa kanya sabay talikod.


    Mabilis naman niyang dinampot iyon at isinuot. Noon din ay natakpan niya ang kanyang katawan. Lkad sana siya paalis ngunit nahablot siya ni Hyulle. At naikubli dahil dumaan ang hardinero n.


    "Halika, duon tayo dumaan sa likod, may daanan papasok sa kwarto ko." Hin siya nito at dumaan s sa likod bahay. May lihim ngang hagdan doon papasok sa kwarto niya. "Bakit kasi ang tigas ng ulo mo?" Sabay Toktok nito ng kamao sa noo niya.


    Napapikitng siya sa ginawa nito. "S-sir, pasensiya na po kayo, naab ko pa kayo," magng at nakayukong sabi ni Polina.


    Lumingonng sa kanya si Hyulle. "Mamaya magpunta ka na sa Office ng HR ng school mo, at magpalipat kana ng Schedule," naka cross arms na nanamang sambit nito sa kanya. Nakatitig ng diretso sa kanya at siya naman ay hindi makatingin. "Wng tao, mabuti pa ay magtungo ka na sa silid mo, maya maya ay oras na ng trabaho." Utos nito sa kanya. Tumangomang siya rito at nakayukong lumabas ng silid nito, bagamat nagtataka siya dahil sa ginawang pagtulong nito sa kanya, lubos siyang nagpapasmat sa binatang amo.

 KABANATA 4

    s-siyete nang umaga at kagagalingng ni Aling Selya sa pamilihan "Naku Manang Marta! m niyo ho bang balita sabas?" mkas na tanong ni Selya, na isa ring chismosang kasambahay doon. "Ano ba iyon?" Nakasimangot na tanong ni Manang Martha.


    "Naku, kagabi raw may mking aso na umaaalulong! Sabi nga hindi raw ordinaryong aso eh! Parang Wolf daw iyon saki! Sabi naman ng iba ay baka aswang iyon!"


    "Naku aswang iyon! Ganon na ganon sa baryong pinanggalingan ko!" sabat naman ni May. Habang naghihiwa ng mga sibuyas. Si Polina naman ay hindi kumikibo habang naghuhugas ng mga gy na iluluto n. Muntik pa siyang masamid ng sarili niyangway dahil sa m niyang siya ang tinutukoy sa balita. Ngunit hindi siya nagpahta sa mga ito. Kaya nga kanina ay hindi na siya natulog kundi maaga na siyang naglinis ng buong ss. Natuwa naman ang dwa dahil sa nagawa na niya ang dapat ay gagawin ng mga ito.


    "Hoy! Bilisan niyo nga diyan! W na kayong gagawin,hat pinagawa niyo na kay Polina! Mahiya naman kayo no!" saway sa kan ni Aling Martha. Natahimik naman ang dwa sa kanng pagkukwentuhan.


    "Ayosng po sa akin, Nay Martha," mahina niyang sabi upang hindi naman mapahiya ang dwa. Samantng nagt snghat ng makitang nasa bungad ng pintuan ang kanng amo, at tuloy-tuloy itong pumasok sa kusina. "S-Sir Hyulle, bakit po naparito kayo? May kangan ba kayo?" Atubiling lumapit si Aling Martha.


    "W ho, may tinitingnanng po ako," sabi pa nito at dumeretso sa refrigerator. Binuksan iyon at may kinuhang ng kahong mga gatas na nakatetra pack."Manang pakisabi nga po kay Mang Kanor magpa-deliver uli ng mga sariwang gatas ng baka, at karne ng baka." Seryosong utos nito sa matandang babae.


    Napangiwi naman ang matanda, "Eh... Sir sabi niyo po, ayaw niyo na po ng mga iyon, pati yung mga sariwang baka," nagtatakang tanong ni Aling Martha.


    Marahang lumapit sa matanda si Hyulle at bago sumagot ay tiningnan muna siya, athat ng naroon. "Kangan na kasi, may pakakainin ako noon." Pagkatapos ay lumakad uli pbas nang kusina, ngunit napahinto ito at muling lumakad papasok, lumapit sa kanya na noon ay nakatalikod dahil nakaharap siya sababo. "Hindi ba pinapupunta na kita sa head office ng school n''yo?" seryoso nitong tanong sa kanya.


    Nagt siya dahil halos naramdaman niya ang hininga nito habang nakatalikod siya rito, ngunit hindi siya nagpahta sa iba at nang humarap siya ayking gt niya na naroon pa p ito sa likod niya, "ay pka ka!" nabitiwan niya ang hawak niyang sandok at bumagsak iyon sa bandang paanan ni Hyulle. Sabay sng napapikit sa matinis na tunog ng sandok na iyon. Maging ang iba pa ay kinakabahang napapikit namang din.


    Humugot ng mlim na hininga si Hyulle bago ibinuga iyon at napapaptak ito at umiling-iling pa habang napa-cross arms na nakatingin sa kanya.


    "Hay, napaka-msy!" Sabay talikod nito sa kanya. m niyang naiinis ito sa kanya. Hindi niya rin kasi maunawaan kung bakit t ba nakakarinig siya ng mlakas na tambol ng mga drum, sa loob ng katawan niya dahil sa sobrangkas ng kabog ng puso niya.


    Kaya naman inis niyang dinampot ang sandok, "Hum! Pasmat ka at tinulungan mo ako kaninang madaling araw kundi kakagatin kita!" sigaw niya sa kanyang isipan.


    Nagt siya nang bing tumigil ito sa palakad at muling lumingon sa kanya. "Polina, follow me in my library," may awtoridad nitong utos, habang tinatapunan siya, nang masamang tingin.


    Sakamang nakahinga ng maluwag ang dwa pang katulong na sina May at Selya ng tuluyang umalis ang binatang amo n. Parehong mga dga pa, ngunit may mga edad na. "Naku, kinabahan ako kay Sir, sobra." Napahawak pa ito sa dibdib at huminga ng mlim.


    "Ako nga rin, pero kinikilig ako, parang ako yung pinupuntahan ni Sir Hyulle, dito sa kusina." Kinilig-kilig pa ito habang nakahawak sa dibdib.


    Napasimangot naman si Aling Martha at naiiling sa dwa habang pinagmamasdan ang mga ito. Siya naman ay naaaliw na tinitingnan ang dwang mga babae. Napagtanto niya na kahit na ganito ang mga ito ay malilinis naman ang mga puso n. Dahil w siyang naririnig na masamang hangarin sa mga isipan ng mga ito. "Nako Polina, pumunta ka na sa library, baka magalit iyon kapag hindi kapa pumunta kaagad," singit na sambit ni Manang Martha.


    Pgi si Hyulle sa library, kaya mahigpit ang bilin ni Aling Martha na mag-iingat siya sa mga kilos at gagawin sa loob ng library. Kung may iuutos ito o ipapalipat o lilinisin ay antayinng niya ang mga sasabihin nito. Pero m naman niyang hindi iyon ang nais ng kanyang amo kaya siya nito pinapupunta sa library. Tiyak niyang pipilitin siya nitong magpalipat sa day shift, sa school niya.


    Nagtataka nga siya kung bakit pilit siya nitong pinaiiwas sa gabi. Nang bi nang niyang naisip na maari kayang m nito ang nagaganap sa kanyang pagpapalit anyo. "Pusible kaya iyon?" naitanong niya sa kanyang sarili.


    Marahan niyang pinihit ang door knob upang bumukas ang pintuan at marahan din siyang pumasok sa loob. Napakki tga ng library na iyon. Kung titingnan ay nahahalintd ang disenyo niyon sa mga pelikng pang ibang bansa na napapanood niya. Nakaupo ito sa harapan ngmesa na nasa sentro ng buong silid at seryoso itong nakatingin sa kanya.


    "Ehem, ba''t niyo po ako pinapunta rito?" mahina niyang tanong. Tinitigan siya nito at naniningkit ang mga mata nito sa kanya.


    "Ang tigas ng ulo mo no? Diba sabi ko pumunta kana sa office ng school, kung hindi ka makakapunta ngayon habang maaga pa hindi ka pwedeng pumasok mamayang gabi," medyo galit ang tinig nito sa kanya. "Bakit ba? Bakit galit na galit ka sa schedule ko?"


    "Dahil mamayang gabi full moon pa rin!"


    "Paano mo naman nman? Weather forecaster ba ang trabaho mo? O kaya ay nag-aaral ka ba tungkol sa mga paglitaw ng buwan sa mundo?" napapamaang niyang tanong.


    "Ha! Ha! Ha! Nakakatawa naman yang sinasabi mo!" mapa nitong sambit sa kanya. At m niyang hindi ito natatawa sa mga sinabi niya. Tumayo ito at lumapit sa mga book shelf may mga kinuhang at doon. Isa-isa nitong kinukuha ang mga at at lumakad muli d ang limang at na napakakakapal. "I give you something na may mlaman ka at matutunan okay!" mariin nitong sambit sa kanya.This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    "Sino ka ba tga?"


    "Can you ask your self! I think ikaw yung hindi nakakakla sa sarili mo. Heto Kunin mo para makla mo ang sarili mo." Sabay abot nito sa kanya ng mga libro. Nakita niya ang title ng isang libro.


    "The life of a real wolf" Naki ang mga mata niya ng mabasa niya iyon. At nabitiwan niya anghat ng mga libro. Nalaki ang mga mata niyang napatingin sa amo niyang si Hyulle. At t nagtaasan ang mga bhibo niya sa katawan. Nakaramdam niya ang matinding palamig kaya''t nayakap siya sa kanyang sarili. ng sandali pa ay narandaman niya ang kakaibang palamig sa buo niyang katawan. Parang binalot siya ng makapal na yelo dahil sa mabilis na nanginig ang buo niyang kmnan. At halos mapaluhod na siya sa sobrang paninigas ng buo niyang katawan.


    "S-sino ka bang tga? At anong... nlaman mo...tungkol sa pagkatao ko?" Naninigas ang leeg niyang tanong. At hindi niya mawari ang nagaganap dahil sa unti-unting t nababalot s ng makapal na usok. At ng sandali pa ay tuluyan na siyang nanghina at nawn ng my.

 KABANATA 5

    Nagising siyang nakadarama nang napakabigat sa kanyang katawan. Sobrang bigat ng kanyang pakirandam. Pinilit niyang magbangon m sa kanyang kinahihigaan, ngunit para ba siyang hinih ng kama, upang hindi siya makabangon. "Anong nangyayari sa akin?" Napalinga-linga siya sa kanyang paligid. Nakita niyang naroon na p siya sa kanyang silid. Maya maya ay naramdaman niya ang pagbukas ng pinto at pagpasok ng isang tao.


    "Polina, kamusta ang pakiramdam mo?" tanong ni Aling Martha na nakitang nakamt na ang kanyang mga mata.


    "A-ayosng po ako Manang Martha, a-ano pong nangyari sa akin?"


    "Hindi mo ba m? Bi ka nang daw hinimatay doon sa library, habang may mga pinapakuha sayo si Sir Hyulle. Nagt nga kami kasi mkas ka pa bago ka magtungo roon," paliwanag pa ni Aling Martha. Siya naman ay napaisip. m niyang may ginawa anglaking amo n upang mawn siya ng my. Kung ano at paano ay hindi niya rin matukoy.


    "Iha, sabi ni Sir Hyulle, magpahinga ka na raw muna, siya na raw ang bahng magpalipat ng schedule mo sa pang umaga," sambit ng matanda na ikinagt naman niya.


    "Ho? P-paano niya po iyon gagawin?" Medyo napabangon siya, habang nagtatanong kay Aling Martha.


    "Edi siya na ang magpa-file ng request, hindi naman impossible kay Sir Hyulle iyon, isa siyang Professor sa University na pinapasukan mo," sambit pa ng matanda.


    "Po! S-sigurado po kayo Aling Martha?"


    "Oo naman, hindi mo ba m na ang Elgrande rin ang isa sa mga may-ari ng pangpribadong unibersidad na iyon, swerte ka nga at nakapasok ka roon," sabi pa nito sabaykad nang paalis matapos pag ang tray na maymang isang hiwa ng Karne at gatas samesa niya.


    Tumayo siya pagkbas nito at t gutom na gutom siyang lumapit sa amoy ng karneng nasamesa. Nagtataka siya kung bakit t ba sarap na sarap siya sa karneng iyon. Nang Bi niyang mala ang mahigpit na bilin ng kanyang ina. "Polina huwag na huwag kang kakain ng anumang uri ng karne, manokng ang pwede at gy ang kakainin mo. O kung kaya mo huwag kang kumain ng kahit na anong hayop."


    Nang mala niya iyon ay nabitiwan niya ang karne, nahulog iyon sa sahig at siya naman ay napaluhod." Ano bang ginagawa ko? Ba''t ko kinakain ang bawal? Bakit parang ang sarap nito?" Napasin niyang tumulo angway niya at parang naninigas ang panga niya. Hindi niya iyon maibuka ng bahagya. Hanggang sa napahawak siya sa kanyang leeg dahil bi ring nakadama, na parang hindi siya makahinga.


    "Anong nangyayari sa akin? Dahil kaya ito sa pagbabagong anyo ko? Nagiging isang wolf na ba tga ako?" Isang mking katanungan ang dumaratal sa kanyang isipan. Nagt siya ng Bi nang may lumapit sa kanya at isinubo ang isang mking tipak ng karne.


    "Kumain ka, hindi mo pwedeng pign ang gutom mo," mahinang sambit nito sa kanya. Hindi niya kaagad nakla dahil sa nalabo ang kanyang paningin. Binuhat siya nito at inihigang pasandal sa kama. Tapos ay inabot ang isang baso ng gatas sa kanya. Nang mainom niya iyon at maubos ay unti-unting luminaw ang paningin niya at agad na niya itong nakla.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "S-sir Hyulle? Bakit ka narito?" taka niyang tanong.


    "Bakit hindi mo itinuloy ang pagkain ng karne?"


    "Ipinagbawal sa akin ng aking Ina na kumain ako niyan, kahit na anong uri ng karne hindi pwede," sambit niya habang nakayuko. Hindi niya m kung bakit ngunit nakadarama siya ng matinding kahihiyan kay Hyulle. "Kaya ka p nahihirapan, at kaya p hindi maramdaman ang kapangyarihan mo, matalinong kaparaaanan ang ginawa ng iyong Ina," napangisi si Hyulle ng lihim.


    "Anong ibig mong sabihin? Ano bang nlaman mo sa pagkatao ko?"


    "Iyong mga libro basahin mo, para marami kang mman, libong taon na ang nakararaan ang pamilya namin ang naatasang maging tagapangga ng mga taong Wolf o Werewolf kung tawagin. Kaya m ko ang pagpapalit anyo mo. Una png kitang nakita m ko na, na may kakaiba sa iyo," paliwanag ni Hyulle. Ngunit sa mga sinasabi nito ay may nadarama pa siyang kakaiba. Hindi niyang m kung ano. Kaya siguro hindi niya nababasa angman ng isip nito. "Mahina ka, kaya ka nasasaktan sa pagpapalit mo ng anyo, at isa pa, hindi mo pa ito magagawang kontrolin, sa tuwing makakakita ka ng liwanag ng bilog na buwan maari kang magpalit anyo at hindi mo mapipign. Kaya kita pinipigng umalis ng gabi.


    "Kung ipagpapatuloy mong hindi kumain ng karne ng hayop, aabot ka sa puntong kakain ka ng karne ng tao, at magiging halimaw."


    Sa sinabing iyon ng binata ay napatingin siya rito. Isang tingin na nagtatanong, nagtatanong kung paanong mapipign ang bagay na iyon. Sa mga tingin niya ay nabasa nito ang kanyang iniisip. "Kumain ka ng karne ng hayop, at magpkas ka, sa ganoong paraan mapipign mo ang mga bagay na sinasabi ko."


    "Sino ka ba? Isa ka bang taong na nangangga ng td namin? O isa kang ring td ko?"


    "Kung iniisip mong isa akong kban, magpkas ka, kung kakbanin mo ako matatalo kang,lo na kung ganyan ka kahina," sambit nito at saka tumalikod na pyo.Content ? N?velDrama.Org 2024.


    Nang makbas na ito nakita niyan ang isang bandehadong karne na iniwan nito samesang nasa tabi ng kanyang kama. Mabilis niya iyong nntakan. Dahil sa totoong ay gutom na gutom na siya. Hindi niya m kung bakit ngunit iyon ang isang katotoohan sahat ng mga sinabi ni Hyulle. Ayaw niyang maging isang halimaw na magagawang kumain ng mga tao. Dahil isa rin siyang tao.


    Matapos kumain ay napagtuunan na niya ng pansin ang mga at na kanina ay iniaabot sa kanya ni Hyulle. Binasa niya iyon. Ang nakapagtataka, na sa kanyang pagbabasa ay t nabubuhay na mga pangyayari ang nlaman ng at sa kanyang isipan. Doon niya naunawaan, ang tungkol sa mga mahihiwagang nlang na pinagmn. Nman niya rin na may mga werewolf na puro ang dugo, hindi s nag-aanyong tao dahil may dugong tao s kundi kaya nng gawin iyon. dahil sa kanng mkas na kapangyarihan. Ang mga purong werewolf ay kumakainmang ng mga hayop na mas mahina sa kan. Hindi kanman kumain ng mga tao. Nagt siya sa isa sa mga katotohanang nabasa niya patungkol sa mga gaya niyang mayhing tao. O ang mga half breed na td niya. Ito iyong mga se ng werewolf na nagiging halimaw, kapag hindi nasanay sa karne ng hayop. Kapag hindi na nakuntento ay naghahanap ng karne at dugo galing sa tao. Na siyang pinaniniwang makapagbibigay ng ibayongkas at kapangyarihan.


    Nabasa niya na may dwanghi ng Werewolf iyon ay ang mga puti at itim na werewolf. At dwanghing ito ay magkban. Hinanap niyang pilit sa mga at ang mga taong kagaya ni Hyulle, mga nangangga sa mga werewolf. May kapangyarihan ba ang mga ito para gawin iyon? Anong mga kakayahan at kapangyarihan ang meron ang mga ito para magawa iyon? Mga katanungang nais niyang mabigyang kasagutan.

 CHAPTER SIX

    Makalipas ang isang linggo ay nakapasok na siya sa university na pinapasukan niya. Habang nalakad sa kahabaan ng kalyeng iyon kung saan doon din dumaraan ang sasakyan ng mga mayayamang studyante roon. Siya naman ay nagtatyagang nalakad. Nang bing may mkas na busina ang nagpabingi sa kanya. Napatakip siya ng dwang kamay niya sa kanyang mga tainga. Napalingon siya at naiinis na npitan ang kotse. "Bumaba ka nga!" Mkas pa niyang nahamapas ang harapang smin ng kotse nito.


    Bing bumaba ang smin ng bintana ng kotse at nakangising iniluwa nito ang binatang si Fillbert. Anak mayaman na nag-aaral din sa university na iyon. Mads iyong usapan ng mga estudyante doon. "Anong problema miss?" "Anong problema diba ikaw nga ''yung bumusina ng napakkas?" Napapamaywang na sambit niya. Tumawa naman ito.


    "Ak ko kasi nalakad na basura, sorry tao p." Sabay pinaandar na nito ang kotse ngunit napign niya ito kaya bi ring naihinto nglaki.


    "Sandali nga, m mo ang yabang mo no! Bwisit ka!" sambit niya rito. Ngunit isang kamay naman ang humablot sa kanya. Gt siyang napalingon sa taong humablot sa isang kamay niya. " Aray! Ano bang "


    "Hindi kita pinalipat sa pang umaga para makipag away sa ibang studyante!" mahina ngunit mariing sambit nito sa kanya.


    "Sir-Hyulle, ba''t ka narito?"


    "Off course! I''m a professor here, hindi mo ba m?"


    "Ah, oo nga p, sige okay na ako Sir, sige po hindi na mauulit," sabi niya rito sabay tatalikod na sana siya. Kayang ay nah nito ang isang tali ng back pack niya.


    "Saan ka naman pupunta?" tanong nito.


    "Late na ko sa se ko? History po and subject...." Sambit niya ngunit sa halip na bitiwan siya aylo pa siyang hin ni Hyulle at pinapasok siya sa sasakyan nito. At pagkatapos ay tinapunan ng masamang tingin si Filbert, saka sumakay na rin at pinaandar ang kotse.


    "Bakit bahat nang ng kilos ko binabantayan mo? Stalker ka ba? m kong amo kita, pero sa mansiyon mong iyon! Hindi kasali rito sa university! So please pakawn mo na ako!" Ngunit sa halip na magsalita ay mabilis nitong prineno ang sasakyan kaya''t halos napasubsub siya sa dashboard ng kotse.


    "Ayan na bumaba kana!"


    "Iyonng ang sasabihin mo matapos mo akong kamuntik nang isubsob dito?" naghihimutok niyang sambit sa amo.


    Bumaba si Hyulle at nakasimangot na kinuha ang bag nito na maymangptop. Siya naman ay natitigng napatinginng salaking nakabas na. Ngunit bago ba siya makababa ay binalikan siya nito. "Ano ikaw na na ang magpa-park ng kotse ko?"


    "Ha! H-hindi ah!" Mabilis niyang binuksan ang pintuan ng kotse at saka bumaba. Mabilis siyang humakbang paakayat sa mataas at mlapad na baytang ng hagdanan.


    Samantng hindi n pansin si Fillberth na nasa kanng likuran at matiim na nakamasid sa kan. "Ow, I know that person...." Sambit nito sa sarili. Nadama naman ni Hyulle ang kakaibang enerhiya nito, na lihim na napalingon ang binata salaking si Fillberth. Samantng siya naman ay hindi niya na sence ang bagay na iyon. D iyon na hindi niya naririnig ang iniisip at tinitibok ng puso ng mga nlang na kapwa niya ngunit mas mkas sa kanya.


    s-kwatro ng hapong ang huli niyang se, npitan siya ni Shiera, ang presidente ng club ba sinalihan niya. Sumali siya sa taekwondo club sa school n dahil gusto niyang matutong ipagtanggol ang sarili niya sa mga taong nais na umapi sa kan ng kanyang ina. Noon kasi ay mads sng ma-bully ng kanyang ina. Kaya naman sa bundok siya pinki ng Ina niya at doon ay tinuruang mumuhay ng hiwy sa nakararami.


    "Polina! Ay nako, kangan ka namin mamaya, kasi ikaw ang pang bato ng taekwondo club sa darating na beauty contest," mkas ang sigaw ni Shiera. Napalingon naman siya dahil sakas ng boses nito at maging ang mga kase niya ay napatingin din sa babae.


    "Ha? Anong beauty contest? Pinagsasabi mo?" blas niya sa kaibigan.


    "Bakit, hindi mo ba m? Saka dumating yung Senior natin, hindi raw pwedeng wng pang bato ang mga freshmen!"


    "And so? Ba''t naman ako?" nNaituro niya ang sarili. Hindi naman ganong kaganda ang tingin niya sa kanyang sarili.


    "Oo nga naman, bakit naman si Polina pa ang ipanglaban niyo sa akin, w namang ka-challenge- challenge!" sabat ni Rhuiza sa kan. Ito ''yong babaeng madumi ang budhi at puno ng insecurities sa sarili.


    "Pwede ba, huwag ngang epal! Siya napili ng Senior, w kaming say doon, saka isapa, club namin ang may desisyon, dwang naman kaming babae sa taekwondo club," katwiran ni Shiera. Bi nang siyang nakadama ng gutom ng mga oras na iyon, at t nanghihina ang mga kmnan niya. Gy kasi ang inm niya at sandamakmak na kanin. Pero ng oras pang ay nakakadarama na siya ng panghihina. Habang nagtatalo ang dwa ay ipinasya na niyang umalis at iwan ang kaibigan.


    Nalakad na siya at minamadali na niya ang palakad ngunit. Nasundan p ako at nahabol ni Shiera. "Polina! Sandali!" Sigaw nito.


    Hindi na sana niya lilingonin ito ngunit nagt siyang nasa likod na niya agad ito. "Bakit ba?"


    "Kangan ka nga makausap ni Senior, kasi hindi pwedeng hindi ka sumali at uma-tend ng festival."


    "Festival? Festival ka dyan, meron p niyan?" sambit niya. Hindi niya iyon m dahil iyon ang unang beses niyang nakapag-aral. Natutomang naman siya noong nasa siyudad na siya at dahil sa naririnig nga niya ang sinasabi ng utak ng tao. Mabilis din niyang natutimuhan sumt, sa abilidad na m niyang hindi pang normal na tao.


    "To naman, parang Ngayonng nag-aral sa buong buhay niya! Noong high school kaba dka nasali sa mga ganito? Parang pyestang to na may sayawan at kung ano-anong pa-contest," paliwanag ni Shiera sa kanya. Habang siya ay patuloy na nakadarama ng matinding palaway. Gutom siya at iyon ang nasa isip niya. Ang kumain!


    "O siya bukas nang natin iyan pag-usapan mag-as-singko na o." Sabay tingin sa mking orasan na nakasabit sa mataas na harapan ng building na nakasentro para Makita nghat ang oras. Kasunod noon ay ang watawat ng Bansa at paarn.N?velDrama.Org owns this.


    Ngunit mabilis na hinawakan ni Shiera ang isang kamay niya at pinign siya. "Sandaling! Kangan ka makausap ni Senior!"


    "Shiera! Bukas nang, hindi tga ako pwede ngayon! Mpit nang dumilim, mapapagalitan ako ng mga amo ko," dahn pa niya rito. Ngunit hindi niya maunawaan kung bakit t ang paghawak sa kanyang ppulsuhan ni Shiera ay mastumibay pa, para na siyang nawawn ngkas. Ngunit nagpimis pa rin siya. Hindi na siya pwedeng magtagal, kinakangan niyang kumain, kung hindi ay mahihirapan siyang ikubli ang tunay niyang anyo.


    "Let''s go to Senior, Polina, kangan ka niyang makita!" Patuloy siya nitong hin pabalik sa loob ng building. W na siyangkas, ''di niya maunawaan kung bakit hindi Niya you magawang kumaw sa mga kamay ni Shiera, m naman niyang ordinaryong taomang ito. Hinang-hina na siya pero t ba siyang ang nakapapansin nito. At ang mga tao sa paligid ay wng napapansin. Tiningnan niya si Shiera pero ang naingin nito ay nakatuon sa myo at hinihng siya. Pakdkad at t nadad nang siya nito. Napapapikit na siya at para bang slomo na anghat. Ang bag niya ay dums namang sa kanyang balikat. Parang mbo na at napapapikit na siya.


    "Polina!" mkas na tinig ng isanglaki nagpabalik sa kanya sa kanyang ulirat. T nagbalik ang kaunti niyangkas. At nah niya kanyang kamay.


    At napahinto naman si Shiera, "Bakit? Kinakangan ka nang makita ni Senior, at makausap."


    Ngunit nagt siya ng bi nang may humawak sa dums na niyang bag. At isinabit uli iyon sa kanyang balikat, "let''s go," sambit nito. Sabay agaw ng kamay niya m kay Shiera. "Wait! Kangan namin siyang makausap tungkol sa festival," nakasimangot ma sambit ni Shiera.


    "This time is the end of her day, you can tell her all about that tomorrow," mahina ang boses ni Hyulle ngunit puno ng awtoridad. Isang salita na t salita ng isang hari. At hindi na maaring mabali. "Who are you?" Mabigat ang tinig na tanong ni Shiera, hindi niya maunawaan kung bakit ganoon nang kaseryoso ang kanng titigan at uspan.


    "Girl, S-Shiera, professor d-dito---" natitign siya sa mga reaksiyon ng mga ito. Nakita niyang may kakaibang t bigat ng mga enerhiya ang bumalot sa dwa.


    "Shiera, let them go," sambit naman ng isang boses sa likod. Hindi niya nakikita ang nagsasalitang iyon. Sa isang ip ay t ba umaliws anghat. Mabilis na akong hin ni Sir Hyulle. Hindi niya maunawaan pero t ba may naganap na kung ano, Bi nang ay nakita na n ang sasakyan, at pinasakay na si Polina sa kotse nito. Ramdam niya pa rin ang panghihina. At sa isang ip ay tinubuan siya ng pangil at mahahabang kuko, ngunit di td noon naging ganap siyang hayop, iyon ay kakaiba. Bi siyang t naw sa sarili at gustong umgpas sabas ng bintana ng sasakyan. Mabilis na pinaandar ni Hyulle ang kotse at nakyo na s. Sa kahabaan ng kalsada ay bng tumigil si Hyulle sa pagmamaneho, at siya naman ay patuloy na nagwaw.


    "Shut up!" sambit ni Hyulle. Gusto niyang makbas sa loob ng sasakyan at makahanap ng amoy ng kakaibang uri ng karne at mabangong amoy ng dugo. "Ha...ahh..." Mkas niyang ungol at sigaw.


    "Hindi ka ba titigil!" mabilis na pinukpok ni Hyulle ng apat na daliri niya sa bandang gilid ng leeg si Polina. Nawng siya ng my.

 CHAPTER SEVEN

    Nagising siyang nasa loob pa rin ng sasakyan ni Hyulle. Nagt pa siya na nakatakip na sa kanya ang suit ni Mr. Hyulle. "A-anong nangyari sa akin?" tanong ko habang tinitingnan ang nakapatong na suit sa katawan ko. "Nasira ang blouse mo--"


    "Anong ginawa mo sa ''kin?" galit at masamang tingin ko sa kanya.


    "O bakit ka ganyan makatingin? Huwag kang ambisyosa, hindi kita type," seryosong sambit ni Hyulle.


    Napalunok naman siya at saka umayos ng upo."Pwede bang tumalikod ka muna," sambit niya.


    "And why? Nakita ko na namanhat iyan ng paulit-ulit," he smirks. Siya naman ay napairap ng matindi salaking si Hyulle.


    "And so? That was because I have in uncosius!" Napalikod siya ng mabilis. Inis na inis siya salaki. Hindi niya m kung bakit ba sa dinami-dami naman ng tao ay ito pa tumulong sa kanya. "Ubod ng yabang." Sambit niya sa isip niya na hindi niya aking naririnig pa nito.


    "I''ve heard you." Sabay turo nito sa kanyang sentido.This is property ? of N?velDrama.Org.


    "Ows! So do I need to voice out what is inside of my mind!" Bumangon siya, at wng nagawa, kung hindi ang isuot ang suit na itim na nakapatong sa katawan niya. Kahit na ayaw nitong tumalikod. "Sabihin mo nga sa akin, ganyan ba tga ka kapal ang mukha ng mga tagabantay? How so rude!" paanas niyang ptak salaki at sinabayan ng matatalim na tingin. Na kung kayang niya ay ito nang ang kagatin.


    Napatawa ito ng wng hangin. "Masyadong kasing pathetic ang pamamaraan mo, namuhay ka kasi bng tao."


    "At ikaw hindi? Ano ka ba tga? Werewolf o tao?" mahina pero pagalit na tanong ko.


    "Ako ang magdedesisyon kung mabubuhay kapa o mamatay na, sabihin na nating naaawa pa ako sa iyo, kaya buhay kapa." Sarkastikong sagot ni Hyulle. At hindi niya makuha ang ibig nitong sabihin. Nailing nang siyang inayos ang pagakasuot ng suit nito at payakap na inihapit pa iyon sa kanyang katawan. Yakap niya ang kanyang sarili na sumandal.


    "Nakita mo kung anong nangyari sa iyo? Ganon ang kahahantungan mo kapag hindi ka kumain ng Karne. Kaya kangan mong kunain ng karne."


    "Oo na! Paulit-ulit ka na!" singhal niya na hindi na napign ang mapasigaw.


    "Bakit ka ba nagagalit? Ikaw na ang tinutulungan ikaw pa ang ganyan?" mahina at malumanay ang boses nito kahit na may himig ng pagalit. Hindi niya maunawaan pero para bang normal na rito ang maging mahinahon. Mahina ang boses pero napakmig at halos parang napapaos.


    "E sa galit ako e, naiinis ako, bakit kasi ganito ako? Hindi ko m kung bakit pinanaganak pa ako sa mundong ito na kakaiba," napahagulhol na siya at hindi na pagn ang maiyak. Hindi niya matanggap sa sarili na ganoon ang kgayan niya. Noon pa man ay m na niyang may kakaiba sa kanya, pero hindi niya m na ganito siya kla.


    "Polina, huwag kang umiyak! Matuto kang tanggapin ang sarili mo."


    "Nasasabi mo iyan dahil hindi ka td kong may dwang pagkatao, o tao ba tga akong maituturing? Isang kakaibang nlang na hindi mauunawaan ng mundo," sambit pa niyang muli. Marahas niyang pinunasan ang kanyang mga luha. "Wng tatanggap sa iyo, kundi ikawng rin sa sarili mo, pero kung ikaw mismo, hindi mo kayang mahalin at tanggapin kung sino ka tga, huwag kang umasa ng pagtanggap m sa iba." Mga salitang t nagpabukas ng kanyang isipan. Mga salitang inaamin niyang nanggaling pa sa laking kanyang kinaiinisan.


    "O ano tara na?" tanong nitong muli sa kanya.


    Marahan naman siyang tumango nng.


    s-otso na p ng gabi ng makarating s sa loob ng mansiyon ng mga Elgrande. Kahit na masama ang tingin sa kanya ng mga kasamahang katulong dahil bumaba siya m sa kotse ng kanng amo, at m niyang hindi nakaligtas sa mga ito ang suot niyang suit ni Mr. Hyulle.


    "Bakit ba ngayon kang?" bulong ni Ate May sa kanya. Nakahelera kasi sng nakatayo sa bukana ng pintuan papasok sa loob ng mansiyon.


    "Magbihis ka na tapos maghapunan na tayo, I will call you after an hour," mahina ngunit puno ng awtoridad na utos nito sa kanya. Tango namang ang tanging nagawa niya at hindi na nilingon pa ang amonglaki. Bagamat nasa mga mukha ng mga katulong ang mking pagtatakha ay tahimikmang din ang mga itong sinundan siya ng tingin.


    Pagpasok niya sa kanyang silid ay dumeretso na siya sa banyo para maligo. Pakiramdam niya ay amoyway siya. Nakita niya ang video na nakuhaan ni Hyulle habang nagwaw siya sa video camera nito. Namangha siya sa aparato na iyon. "Iba na tga ang mayaman." W sa loob niyang nasambit sa kanyang isipan. Naiiling nang siya nang muling mala, ang mga sinabi nito sa kanya.


    "May punto naman siya, kangan kong tanggapin ang sarili ko." W na naman sa loob, na nakagat pa niya ang dulo ng kanyang daliri, habang nakatukod ang kanyang siko sa likod ng kanyang pd. Habang ang mkas na agos ng tubig, m sa shower ay rumaragasa sa kanyang buong katawan. At nang mala na naman niya ang mga sinabi nitong ng beses nang nakita ni Hyulle ang kanyang katawan ay nakaramdam siya ng pag-iinit sa kanyang pisngi. Mabilis niyang naikulong, ang kanyang mukha sa kanyang mga pd.


    Tatlong mlakas na katok, ang narinig niya m sa kanyang banyo, na ikinagt niya. Paano naman kaya nakapasok ang kung sinuman sa kanyang silid, natatandaan niyang ini-lock niya iyon, bago pa siya pumasok sa kanyang banyo. Mabilis niyang pinatay ang gripo at nagmamadaling kinuha ang bathrobe niya. "S-sino iyan?" nauutal pa niyang tanong. Ngunit hindi ito sumagot bagkus ay kumatok muli ito ng tatlong beses. "S-sino iyan sabi?" tanong na na naman niya. Naiinis siya dahil hindi ito sumasagot. "Sino ka ba?" Mabilis nang niyang binuksan ang pintu dahil sa inis niya rito.


    Naki ang mga mata niya, at mabilis ring nakaramdam ng pamum,lo na, nang makita niya ang matalim na pagtitig nito sa kanya. Nakasandal ang isang braso nito sa hamba ng pintuan ng banyo, "Hindi ka ba makapag hintay? Naliligo pa ako!" ngunit mas ikinagt niya nang bi nang siyang sakalin nito at hhin. Marahas siyang itink nito sa kanyang kama.


    Namu siya ng makita si Hyulle na nagkakaganoon. T w ito sa sarili, at hindi siya makapaniw na ito ang kanyang amo. Nanginginig ang kanyang mgabi, hindi siya makakilos o makapagsalita. At para bang ang bigat ng kanyang katawan, at hindi niya magawang kumilos mang. Sinikap niyang mapatingin rito, at maibuka mang ang kanyang mgabi upang makasigaw pero hindi niya magawa.


    "Anong nangyayari sa kanya?"


    Tanong na hindi niya magawang iblas sa kanyang tinig. Pero m niyang maaring naririnig nito ang kanyang iniisip. Kung naririnigng sana niya ang iniisip nito. Pero hindi, hindi niya marinig ang nlaman ng puso at isipan nito. ng sandali pa ang nanglilisik nitong mga mata ay mas tumindi pa. Pero nakikita niyang pinipign ni Hyulle ang kanyang sarili. "Kakainin ba niya ako?"


    Tumayo si Hyulle at nakita niyang naghubad ito ng pang-itaas na kasuutan, mabilisng nitong pinunit ang suot nitong t-shirt, at ang pang-ibabang kasuutan nito ay parang stik na natutunaw nang at nagkapira-piraso sa paligid. Isang mkas na enerhiya ang lumbas sa katawan nito. At w siyang magawa, at hindi siya makakilos sakas at kapangyarihan nito sa kanya.

 CHAPTER 8

    Nanki palo ang mga mata niya, at halos maluha dahil sa tindi ng rumaragasang takot sa kanyang kalooban. Mabilis na tumambol ang puso niya at kng nang ay atakihin siya. Hindi niya m, kung anong binabk ni Hyulle na gawin sa kanya. Ang dating tahimik at mahinahonglaki na nakikita niya ay bing nagbago sa loobmang ng ng minuto, anong meron? Anong nangyari? At nakita niya sabas ng bintana ang kakaibang ky ng buwan. Naging as ang ky nito na t ba siyang ang nakakakita nito. "Iyon ba ang dahn?" tanong niya habang nakahiga siya sa kama, at ang mga hi ng kanyang buhok ay naky sa edge ng kama. Sumandali pa, at nakatitig na sa kanya si Huylle at ppit na sa kanya. Ngunit may nagbago, w na ang mapup nitong mga mata, na nanlilisik na ak mo ay kakainin siya ng buhay. Ngunit naroon pa rin ang kakaibang awra ng katawan nito, naroon pa rin ang enerhiyang t nagpapaw kay Hyulle sa sarili nitong katinuan.N?velDrama.Org owns this.


    "Hyulle! Naririnig mo ako m ko! Gumising ka! Ano bang nangyayari sa iyo?" mkas niyang tawag sa kanyang isipan. Dahil natatakot na siya sa maaari nitong gawin sa kanya. Ngunit w iyong saysay. At ang mga mata ni Hyulle ay mas kinakitaan pa ng kakaibang uri ng mga mata.


    Mas nagi siya, at kumunot ang noo, nang makita ang pagklaki nito, doon ay maslo pa siyang nakaramdam ng takot sa naiisip niyang gagawin nito sa kanya. At sa isang tinginng ni Hyulle ay nawasak ang bathrobe na suot niya, parang iyong papel, na nagkapunit-punit sa ere at tuloyang lumagpak sa sahig ang bawat piraso nito. Mabilis siyang dinaluhong ni Hyulle ng halik sa kanyang mgabi, marahas at mapangahas ang bawat pagkilos nito, isang halik na t ba kakayaning angkinin ang buo niyang katawan, w siyang magagawa, anong magagawa niya, kung paralisado ang bawat parte ng katawan niya? Pakiramdam niya hindi dumadaloy ang dugo sa bawat ugat niya. Parang huminto ang sistema niya.


    "Please Sir Hyulle, huwag mong gawin ito sa ''kin, huwag pakiusap, huwag mong kunin ang isang yaman na tangi kong iingatan!" sambit niya sa kanyang isipan, at umaasa siyang maririnig ni Hyulle anghat. Tumulo ang luha niya at pumatak iyon sa mga kamay ni Hyulle.


    At nagt siya ng tumigil ito sa marahas na paghalik sa kanyang leeg. ng segundo nitong naisubsub ang mukha sa kanyang leeg, at nakapatong parin ang katawan nito sa kanyang katawan. ng segundo rin ang dumaan at unti-unti na niyang naramdaman, na w na ang kapangyarihan nito na kumukontrol sa kanyang buong sistema.


    Mayamaya pa ay marahan itong bumangon, m sa pagkakadapa sa kanya. At panandaliang umupo muna sa kama. Napansin din niyang bumalik na ito sa sarili nitong katinuan, naw ang tapang at nakakatakot na ekpresyon nito sa mukha. Mabilis siyang napabangon at pabaluktot na niyakap ang kanyang mga tuhod. At duon namang ibinuhos ang kanyang mga luha. Umiyak nang umiyak, hanggang sa malunod siya sa mga luhang iyon. Naramdaman niya na napalingon ito sa kanya. Mkas rin niyang naririig ang bawat tibok ng puso nito, at ang bawat paglunok nito ng sarilingway. Hinihintay niya ang mga salitanglabas sa bibig nito. Ang salitang mamumutawi dapat sa mgabi nito. Isang salita na hinihintay niya, at nais niyang marinig.


    Ngunit tumayomang ito, at sa isang pitikmang nito ng mga daliri ay parang wng nangyaring nagbalik ang mga kasuotan nito sa katawan, at maging ang bathrobe na kanina''y kitang-kita niyang nagkag-gnit sa sahig ay bing nakpat na muli sa kanyang katawan. Isang se ng mahika, na kanman ay hindi mauunawaan ng mga taomang. Ngayon ay m na niyang hindi rin ito isang tao.


    "Let''s go, for a dinner."


    Iyonng ang sinabi nito at mabilis pa sa isang kisap matang naho ito sa kanyang harapan. At anghat ay tahimik na nagbalik sa dati.


    Mabilis na isinara ni Hyulle ang pintuan ng kanyang silid, at m roon ay nabalot iyon ng kakaibang enerhiya. Doon ay nagalit siya at pinagsusuntok ang bawat pader na makita niya. "Bakit ngayon pa ito nangyari? Bakit siya pa? Bakit siya pa ang mate ko!" galit niyang sambit at nagsisisigaw sa loob ng mahiwagang silid na iyon.


    Maya maya ay lumitaw sa kanyang harapan ang isang nlang na anyong Lobo. Map ang mga mata nito at dagling naging anyong tao. "Hyulle! Bakit hindi mo pa rin nagagawa ang misyon mo?" tanong nito sa kanya. "Bakit siya pa? Nakita mo ba ang pag-asul ng buwan!" Tinuro niya angbas ng kanyang bintana.


    "W akong pakim! Kung ako sa iyo, huwag mo nang intindihin pa kung siya ang iyong mate dahil w ring mangyayari! Ang misyon mo ang dapat mong unahin!" mabigat na utos nito sa kanya, at mabilis na naho ang Lobo. Napaluhod si Hyulle, nanlulumo siya dahil sa mga naganap kaninamang. Hindi niya m kung paano niya pa itutuloy ang sinasabi ng nlang na lumitaw sa harapan niya kanina. Ang tungkol sa kanyang lihim na misyon. Isang misyon na ngayon ay hindi na niya m kung magagawa pa niyang matupad. Lalo pa ngayong nman niyang si Polina p ang kanyang mate, at ang paglitaw ng asul na buwan ang kanyang pinakatatagong kahinaan. ng libong taon na, m ng huling lumitaw ito, at mabuti nang at hindi para sa kanya ang paglitaw niyon, ngunit iyon ang panahong manghihina siya at mawawn ng kontrol sa kanyang sarili, at masakit pa roon ay wng gamot sa kanng kahinaan. Sng mgalaking wolfmang ang makararamdam ng ganito, at kapag nataong lumabas ang asul na buwan at mayroong babaeng wolf sa iyong tabi, iyong ang iyong mate.


    "Siya ang mate ko, paano na? Paano ko magagawang patayin ang babaeng itinakda sa akin ngngit?" Tapos noon ay nakarinig anghat ng mkas na alulong ng aso, ngunit lingid sa kaman nghat ay si Hyulle iyon. Lumipas pa ang isa at khating oras bago bumababa si Polina, naroon pa rin ang mga kasamahan niya. Nakatayo s sa gilid habang naroon na si Hyulle at nakaupo sa harap ngmesa. Ayaw niya sanang sabayan ito dahil sa naing siya sa mga kasama niya. Ngunit ang binata mismo ang nagpaupo sa kanya sa hapag at pinasabay siyang kumain.


    Sa mahabangmesa sa dining area ay nasa sentro ito, at siya naman ay sa kanang bahagi na mpitng din sa kanng amo. Tahimik itong kumakain ng mga hinanda ni Manang Martha. Puro karne ng baka ang nakahain. Kaya naman natatakam din siya. Kayang ay hindi niya magawang ibuka ng husto ang kanyang bibig dahil m niyang maraming mga mata ang nakatingin at nagtataka. "Manang Martha, Ate may, Aling Selya, kain na rin po kayo," magng niyang sambit sa mga ito.


    "Huwag mo na sng ayain, kakain din naman s mamaya," mmig at mahinang sagot ni Hyulle sa kanya. Hindi niya m kung bakit t ito pa ang galit sa kanya. Matapos nitong gawan siya ng masama.


    "At siya pang galit ngayon! W ba siyang bk na mag-sorry sa akin?" nasambit niya sa kanyang isipan, nakalimutan niyang naririnig nga p ni Hytulle, ang mga nlaman ng isip niya. Nakita niyang tumitig, ang amo niya ng matalim sa kanya, at tinaasan pa siya ng ky, na para bang nagbabanta.

 CHAPTER 9

    Matapos nng kumain ay nakita niyang tumayo na si Hyulle at marahang lumakad paakayat muli sa itaas. m niyang magkukulong na naman ito sa sarili nitong silid. Ngayon ay m na niya ang pakiramdam ng hindi nauunawaan at nababasa angman ng isipan ng iba. Ganoon p, at mas napatunayan niyang puno ng mga sorpresa ang mga mangyayari sa kanyang buhay.


    Dati kasi ay nababagot na siya dahil m na niya ang mga mangyayari, m na niya ang mga iniisip ng mga taong nakakasmuha niya, nababasa na niya ang mga susunod na mangyayari. Kaya w na ang trill. Pero bagamat ganoon ay hindi siya natuwa sa ginawa sa kanya ni Hyulle kanina. Habang nagliligpit siya samesa ng mga pinagkainan n. Ay iyon ang tumatakbo sa isipan niya.


    Nagprisinta na siyang siya na ang maghuhugas ng mga pinagkainan n, ngunit hindi naman pumayag si Manang Martha. Kla nito ang amo nng binata, kapag nagalit ito ay matindi. Kaya naman pinapagpahinga na siya ng mga ito. "Pero Manang nakahiya naman po sa inyo, nagtatrabaho rin po ako rito," saad niya sa matanda."Ay mabuti naman m mo!" ptak naman ng isipan ni Ate May. Kaya naman napatingin siya sa kasamahang si May ay para itong wng anumang iniisip.


    "A, Manang Martha, okayng po tga sa akin, k-kasi nakakahiya naman po kay Ate May," sagot niya sa matandang nagpapaalis na sa kanya.


    "Ha! B-bakit naman, s-sigeng Polina, umalis kana, kami nang bah diyan," nauutal na sabi nito, at nagtatakang tumingin sa kanya.


    "Nako, bakit Polina, sinasamaan ka ba ng tingin nitong si May?" natatawang sambit ni Aling Selya.


    "Ha! H-hindi naman po, s-sige po aalisna ako, maaga pa po kasi ang pasok ko bukas." Sabay talikod na niya. Dahil ayaw niya ring makahta ang mga ito sa kanya.


    KINABUKASAN ay maaga siyang umalis para pumasok sa paarn n. Tiningnan niyang mabuti ang mga itsura ng kaibigan niyang si Shiera, m niya kasing hindi maganda ang naganap sa kan kahapon sa kan ng amo niya. "Shiera, kumusta?"


    Tumingin muna ito sa kanya, at pinawn ang isang matamis na ngiti. "Kumusta naman, Polina, m mo kasi kanina pa kita hinihintay," sambit nito sa kanya. Tumayo itong bi sa kinauupuan at umang ang isang kamay sa kanyang braso. "T-tekang, ano ba kasi iyon? m mo kasi Shiera, ayoko naman kasing sumali sa sinasabi mong contest," sabi pa niya.


    "Bakit? Sayang naman, ikawng tga ang pwedeng maging pambato namin," sambit pang muli ni Shiera.


    "P-pero kasi---"


    "Wng pero-pero, halika na kay Fillberth," sambit nito sabay hatak sa kanya. Napkad naman siya at napasabay nang sa kaibigan.


    Habang nalakad s sa pasilyo papunta sa building ng mga senior ay naraanan n ang isang ss room kung saan naroon si Hyulle na nagtuturo rin, nakita niya itong nakatingin ng masama sa kanya dahil kasama niya si Shiera at hatak- hatak siya nito.


    Iniiwas namang niya ang tingin at nagkunwaring hindi niya nakita. Matapos na makmpas s sa ss room nito ay saka pamang siya nakahinga ng maluwag. "Hay, smat naman at hindi niya kami sinundan," sambit niya sa kanyang isipan.


    Ngunit naki ang mga mata niya nang makita bi sa harapan n si Hyulle.


    "Ano bang ginagwa mo rito?" tanong ni Shiera sa kanya.


    Napabuka siya ng bibig at hindi agad nakapag salita, hindi niya mapaniwang ganoonng makipag-uusap si Shiera sa kanyang amo. Samantng isa itong professor sa university, at si Shiera ay isamang studyante. "Huy! Ano ka ba Shiera, Professor siya rito, bakit ganyan kang makipag-usap sa kanya?" Tinatapik niya ang mga kamay nito na nakahawak sa braso niya.


    "Polina, dapat ka nang umalis sa poder niya, kaya ka namang pag-aralin ni Fillberth, kaya niyang ibigay ang mga pangangangan mo, umalis kana sa kanya," sambit ni Shiera. Isang bagay nalong ipinagtataka niya. "A-ano?"


    "Hindi niya pwedeng gawin ang bagay na iyan," sambit naman ni Hyulle sa kanyang kaibigan.


    "At bakit? Hindi mo naman siya pag-aari, at m kong may masama kang binabk sa kanya!" sambit pang muli ni Shiera.


    "Polina, halika na, dadalhin kita kay Fillberth!" hinawakan ni Shiera ang ppulusuhan niya at mabilis na sana sng tatakbo, ngunit nagt namang siya nang bi nang ay nasa rooftop na s ng building ng school n at sakal-sakal na ni Hyulle si Shiera.


    Doon nakita niyang lumbas ang pangil sa bibig ni Shiera, at namum ang mga mata nito, habang mahigpit na hawak ni Hyulle ang leeg nito.


    "Hyulle! Bitiwan mo siya!" sigaw niya sa binatang mkas na nakahawak sa leeg ng kaibigan. Tumakbo siya upang pign ito. Nang hawakan niya ang mga kamay nito, nagt siyang nakakapaso ang kamay nito. May napakkas na enerhiya ang inlabas nito, at mabilis siyang tumalsik sa myo.


    "P-Polina, tumakas ka na!" sigaw ni Shiera. Pilit nitong pinaalis na siya.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Shiera! Shiera!" tawag niya sa kaibigan. Tumayo siyang muli at sinubukang lumapit.


    Ngunit isang mkas na kapangyarihan rin ang bing dumating sa paligid, at hinawakan nito ang kamay ni Hyulle, sinubukan nitong pign ang kapangyarihang maaring makapatay kay Shiera. Ngunit nang hindi nito magawang pign si Hyulle ay siya naman ang pinuntitrya nito.


    Tinangka siya nitongpitan, ngunit mabilis pa sa isang kisap mata, ay nakaharang na si Hyulle sa kanya upang hindi siya mahawakan ni Fillberth.


    "m kong ayaw mo siyang mahawakan nino man!" sambit nito.


    "Fillberth, k-kunin mo na ang mahal na prinsesa," sambit ni Shiera.


    "Sa ngayon, pabayaan muna natin s, tayo na Shiera," sambit nito, at sa isang kisap matamang ay naho ang mga ito sa harapan n. Naiwan s, at siya naman ay natutla.


    Lkad nang paalis si Hyulle, nang bi siyang sumigaw. "Magpaliwanag ka naman sa akin!"


    Napatigilng ito, at nakatalikod sa kanya. Nakapamulsa at parang wng nangyaring anuman kaninang. "W naman akong dapat ipaliwanag," sagot nito sa kanya.Content ? N?velDrama.Org 2024.


    "Anong w? E hindi ko na nga m kung anong nangyayari? Naguguluhan na ako!"


    "Kangan ko bang ipaliwanag sa iyo anghat?" sambit ni Hyulle na pagalit.


    "Oo! Dahil hindi ko naririnig ang isipan mo, ang isipan ng mga normal na tao nakakaya kong marinig, pero ang sa ''yo hindi, pati na ang kina Shiera at Fillberth, iyon ay dahil hindi rin s normal na tao," hiyaw pa niya sa binata. "m mo naman p, ano pang dapat kong ipaliwanag sa iyo?"


    "Iyong nangyari kagabi? W bang akong karapatang mman kung bakit mo nagawa mo iyon? Kung anong ibig sabihin noon? m kong hindi ka tao, pero tao ako! Hindi mo ba pwedeng respituhin iyon?" Ngunit sa halip na sagutin siya nito ay lumakad itong pyo sa kanya.


    "Sige! Pero huwag mo nang asahan na babalik pa ako sa mansiyon," mahina niyang sagot sa isipan niya.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Napahinto ito at nilingon siya. Mabilis na lumakad at naki pa ang mga mata niya nang makitang pappit na naman ito sa kanya. Bi namang nitong hinawakan ang baba niya at mabilis siyang hinalikan. Nagt siya at naban. Ayaw niyang madama muli ang mga halik nito,lo na at ayaw naman nitong ipaliwanag anghat sa kanya. Pero m niyang naririnig ni Hyulle ang mga iniisip niya, at ayawmang nitong sagutin ang mga iyon.


    "Anu ba! Aalis na ''ko sa poder mo, sapat na anghat ng mga naituro mo sa akin, sa pgay ko ay makakaya ko nang mabuhay mag-isa," sambit niya rito ng maitk niya ito pyo sa kanya. "Hindi ako papayag," muling sambit nito.


    "W kang magagawa! Hindi mo ako bihag at hindi mo ako pagmamay-ari!" mariin niyang sambit.


    Lumakad siyang pyo salaki, at marahang nakababa ng rooftop, nagt nang siya nang makita niyang w ng mga tao sa paligid. Nagtataka siyang lumakad pbas ng kanng paarn.


    Sa palakad niya pbas ng university, hindi niya aking makikita niya sina Fillberth. Medyo nagt siya ngunit hindi niya ipinahta. "m kong nagtataka ka, kung sino ako, at kung ano ang kaugnayan namin sa iyo," sambit pa nito. "Ano ngayon, w akong iniisip na kahit na ano," sabi niya at w sa sariling nmpasan si Fillberth.


    "Sandaling,"


    "W akong m, w akong maunawaan! ''Yong kaibigan ko, hindi ko na rin kla!" mkas ang tinig na sabi niya sa binata. Napahawak siya sa kanyang ulo, at naguguluhang tumakbo pyo. Hahabulin sana siya ni Fillberth, ngunit napign ito ni Hyulle. "Sabi koyuan mo siya!" mariing sabi nito bagamat mahinamang ang boses.


    "Ikaw na naman!"


    "Umalis ka na habang naaawa pa ako sa iyo!" wika pa ni Hyulle. Tumunog ang pager nito na nakatawag ng pansin sa binata.


    "Pasmat ka, kinakangan ko nang umalis, pero hindi kami titigil hanggat hindi namin nababawi ang Prinsesa!" mariing sambit nito at nahong parang b sa harapan ni Hyulle.

 Chapter 10

    Nalakad si Polina sa daanan na wng katao-tao. Hindi niya m kung saan pa siya punta. Hindi niya namyan ang pag-sapit dilim at ang paglitaw ng bilog na buwan. Kaya naman ng mapatingin siya sa kngitan ay bi nang siyang nakaramdam ng sakit sa buo niyang katawan at nagsim ang kanyang pagpapalit anyo. Sa loob ng kakahuyan ay tumakbo siya upang makapagtago, at nang hindi siya makita ng mga tao.


    "Polina nasaan ka na!" mariing tanong ni Hyulle sa kanyang sarili habang sinusuyod ang buong kagubatan at noo''y naisip nitong kung naririnigng sana ni Polina ang isipan nito ay hindi niya pipiliing lumayo sa piling nglaki. Nang mga oras na iyon ay naroon si Polina sa likod ng isang puno sa anyong wolf.


    Mki siya kaysa sa karaniwangwolf, may mapuputi at makikintab na bhibo sa kanyang katawan. Kumikinang ang buntot nito, tanda na hindi siya pangkaraniwang Wolf. Napahinto naman si Hyulle no''ng makita nito si Polina sa ganoong kaanyuan. T hindi nakakakla sa kanya, ang isang mking nlang sa kanyang harapan.


    m ni Hyulle na hindi siya makla ni Polina sa ganoong anyo dahil sa hindi pa lubos angkas niya, at w pa siyang kakayahang magbalik anyo sa sarili niyangkas. Mahina si Polina sa kapangyarihang tinatay ngunit angkas niya bng isang wolf ay masagana.


    Ninintay ni Hyulle ang pagsapit ng pag-uumaga, hindi naman kumikilos si Polina, nakaupomang siya sa lim ng mking puno, hanggang sa mag-umaga.


    Pasado s-nuebe na nang magising siya. Nagt siyang nasa loob na siya ng isang magandang silid. Marahan siyang bumangon, ramdam niyang masakit ang buo niyang katawan, hindi iyon td ng dati noong unang nagpalit siya ng anyo, ngunit ang nala niya ay doonmang sa panahong napatingin siya sa bilog na buwan.


    "Anong nangyari? Bakit ako nawn ng  sa mga panahong nasa anyong Wolf ako?"


    "Iyon ay dahil mahina ang pisikal na pangangatawan mo," nagt pa siya ng makita si Hyulle na kasandal sa pader ng silid na kinaroroonan niya.


    Nagt siya, agad niyang nasilip ang kanyang sarili sa loob ng kumot na nakatabing sa buo niyang katawan. Td ng dati ay hubad na naman siya. "Anong ginawa mo sa ''kin? Bakit narito ako?" nakakunot ang noong tanong niya salaki at pairap niyang muling tinapunan ng tingin ang binata.


    "W naman akong masamang ginawa sa iyo, pero ngayong gising kana, maybe, may gagawin na ako." Lumakad ito pappit sa kanya.


    Nakadama naman siya nang matinding kaba, kaya naman napaatras siya sa kama."Anong binabk mong gawin sa akin?" maangas niyang tanong salaki.


    "Bakit? Natatakot ka ba? Isa kang Lobo, hindi ka dapat natatakot, mkas ka dapat, sa isip, sa katawan, at sa kapangyarihan," sabi nito.


    "m kong mahina ako, pero para saan ba ang sinasabi mongkas? Bakit kangan kong maging mkas? Dahil ba may mga nlang na nais akong saktan? Td mo? O n Fillberth?" paniniguro pa niya kay Hyulle.


    Sa pagkakataong iyon ay ayaw na niyang magtiw salaki. Hindi na niya masiguro kung ano pang makakaya nitong gawin. Basta ang mng niya ay kaya nitong manakit ng mga nlang na gaya niya.


    "Hindi totoo ang mga iniisip mo sa akin," sambit ni Hyulle na t nais baguhin ang mga bagay na iniisip niya.N?velDrama.Org owns this.


    "Ano bang dapat kong isipin? Na mabuti kang nlang? Matapos mo ipakita sa akin anghat ng mga nasaksihan ko?" sumbat niya salaki.


    "Sa ngayon ay hindi ko pa pwedeng ipaliwanag sa iyo, pero ang gusto ko--"


    "Iyon! Iyong gusto mo ang pging masusunod, na para bang pagmamay-ari mo ako!" nasabi niya salaki ng pasigaw.


    Nagt ito at napatingin sa kanya, nakita ni Hyulle ang mga nag-uunahang likido m sa kanyang mga mata. Nakadama ang binata ng lungkot sa puso nito, na t ba kinukurot na rin siya. Napahawak ito sa dibdib na t ba nakaramdam ng matinding sakit. Nagt naman si Polina sa nagaganap sa binata.


    "B-bakit? Anong nangyayari sa iyo?" nag-ala niyang tanong sa binata.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Npitan niya ito at hinawakan sa likod. Ngunit nagt siya dahil mabilis siyang tink ni Hyulle. At sa ikwang pagkakataon ay nakita niyang muli ang mga pangil nito, at mga mapupng mga mata. Na t ba nawaw na naman sa sarili. Pinakatitigan niya ito sa mukha, at hindi niya rin m sa kanyang sarili dahil t ba naw ang takot niya.


    Napalim siya salaki at nakaibabaw ito sa kanya, tukod nito ang dwang kamay upang hindi tuluyang bumagsak ang mukha nito sa kanya.


    Nakatitigmang ito sa kanya, hanggang sa maw ang mapupng mga mata nito, at unti-unting naging malumanay. Sa ng sandali ay isang pares ng mm na mga mata ang nakatitig sa kanya. Humihinga ito ng mabilis, maihahalintd niya sa mkas na hangin ang paghabol nito ng hininga.


    Habang nakatitigng sa mga mata niya. Para naman siyang nasisw na nag-iba ng direksiyon. Hindi na niya kaya pang salubungin ang mga titig nito. Hindi niya m kung bakit, pero para siyang napapaso sa mga tingin nito na hindi niya m kung saan ba ang kahahantungan ng posisyon nng iyon."Umalis ka na riyan," matapang ang tinig na utos niya salaking noo''y nasa ibabaw niya.


    m niyang sa pagkakataong iyon ay nasa kanya ang kapangyarihan upang tumangging ibigay ang ninanais ng isanglaking mayroong mga matang nakikiusap. Marahang umalis si Hyulle sa kanyang ibabaw, narinig niya ang mlim na buntong hininga nito at tinangka niyang tumayo.


    Ngunit nagt siya ng hhin ni Hyulle ang isang kamay niya, at mabilis siyang ikinulong sa bisig nito. "Hyulle! ano ba!" sambit niya sa binatang yumayakap sa kanya ng mahigpit ng mga sandaling iyon. "Hindi ko ba pwedeng gawin ito?" mariin ngunit mahina ang tanong ni Hyulle sa kanya. "Hindi ko ba pwedeng damhin kung may pag-ibig akong nadarama sa iyo? Kinakangan kong min mismo sa sarili ko!"


    "Tapos ano? Kung w, gagawin mo na ang nais mo? Kung masiguro mong w kang pagtingin sa akin, pakawn mo na ako!" sambit muli ni Polina salaking noon din ay naguguluhan sa sariling damdamin. "Nalilito ako Polina, kamakanng ay nman kong ikaw ang Mate ko, ang itinakda ng asul na buwan para sa akin," sambit pa nito habang mahigpit pa rin siyang niyayakap.


    Nagntang siya sa kanyang narinig."Mate?" paanas niyang tanong. Htang hindi niya iyon maunawaan,hat sa kanya ay bago, bago sa pandinig niya ang mga bagay na nagaganap sa kanya. Lahat ay hindi pa niya magawang tanggapin sa kanyang sarili.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Ipagpaumanhin mo, perohat nglaking Werewolf ay may nakatakdang babaeng Werewolf, at dumarating iyon sa sandaling mag-asul ang puting buwan, kapag naganap iyon na may babaeng werewolf sa aming tabi o mpit sa amin, iyon ay nangangahulugang iyon ang Mate namin," paliwanag pa ng binata.


    Siya naman ay nagt, ngunit nanatilimang siya sa kanyang pagkakatayo. Nanatili sa isip niya ang mga pagdududa at nababatid iyon ni Hyulle. "Pumayag kang makipagsiping sa akin," mahinang salita ni Hyulle.


    Napamaang naman siya salaki. Tumigas ang katawan niya tanda ng pagtutol. Kahit na m niyang werewolf p siya, nanaig pa rin ang katuruan at kaisipan ng pagiging tao sa kanya. "Ano? Nlaman mo ba ang mga sinasabi mo?" tanong ni Polina.


    "Oo, sa ganoong paraan, ay maibabahagi ko sayo angkas na meron ako, maririnig mo na rin ang mga iniisip ko, maging ang tinitibok ng puso ko, mlaman mo kung may binabk akong masama sa iyo," sambit nglaking si Hyulle. Ngunit itink niya ito ngkas, at mabilis na tumakbo pyo rito. Napunta siya sa kabng bahagi ng silid. Ngunit nang lumingon siya ay nasa likod na niya kaagad ang binata. Sing bilis ng hangin si Hyulle, at singkas ng rumaragasang mking bato. Doon niya naikukumpara ang nlang na ito na nagnanais na makasiping siya.


    "Hindi ko ibibigay sa iyo ang pinakaiingatan ko Hyulle, hindi maari!" mariing sambit ni Polina. Dahil nangako siya sa kanyang sarili na hindi siya matutd sa kanyang ina na pinagsamanthan ng mkas at naiibang nlang. "Polina, tanggapin mo sa sarili mo na hindi ka ordinaryong tao, at akonglaking para sa iyo, akong makapagliligtas sa iyo!"


    "m ko rin, na ikaw ang pwedeng pumatay sa ''kin." sambit ni Polina. Natign naman si Hyulle sa narinig niya.

 CHAPTER 11

    Natign si Hyulle ng marinig nitong sinabi ni Polina. m niyang ito anglaking nakatakdang pumatay sa kanya. "P-paano mong---"


    "Paano kong nman? Sa huling sandali bago kunin ni Fillberth si Shiera, narinig ko angman ng isip niya, narinig ko na gusto niya akong tulungan dahil papatayin mo ako!" paliwanag ni Polina. Napayuko si Hyulle, nakita niyang bumagsak ang balikat nito. At lumakad muli ppit sa kanya. Ngunit nagt ito ng makita nitong may hawak siyang punyal, at itinutok niya sa sarili niyang leeg. "Polina! Bitiwan mo iyan!" nag-alang sambit nito sa kanya.


    "Bakit? Dahil ba sa hindi maaring kitlin ng prinsesa ang sarili niyang buhay?" matapang niyang sambit kay Hyulle. "Mas mabuti na ito, kaysa naman yurakan ko ang aking pagkatao, at ibigay sa iyo ang sarili ko, hindi Hyulle, hindi ko gagawin iyan!" matapang niyang sambit. Nagt ang binata dahil may nakita itong mkas na awra ng kapangyariahan na bumalot sa buong katawan niya.


    "Sige na, hindi ko na pipiliting kunin ang isang bagay na ayaw mong ibigay sa akin, hindi pa ngayon, pero m kong magiging akin ka rin," bahagyang ngumiti si Hyulle tapos ay para itong bng naho sa kanyang harapan. Doon pamang siya nakahinga ng maluwag. Mabilis niyang itipanapon ang punyal na kanina ay hawak niya at itinutok sa sariling leeg. Nagtataka rin siya sa kakaibang tapang na ipinams niya kanina.


    Napaupo siyang pabagsak sa kama. Saka pamang niya na-realize na w pa rin siyang saplot sa katawan. Hubad siyang nakikipag tstasan kay Hyulle. Napahawak siya sa kanyang mga pisngi dahil m niyang sing p na iyon ng mansanas dahil sa kahihiyang nararamdaman niya ng mga oras an iyon.


    Umalis siya sa mansiyon at nagdesisyong umuwi sa bahay n ng kanyang Ina, Lolo at L. "Anong ginagawa mo rito Anak?" nagtatakang tanong ng kanyang Inang si Patricia.


    "Dito na po muna ako," maiksi niyang tugon.


    Lumakad siyang papasok sa loob ng maliit na kubo n. Doon ay inpag niya ang kanyang dng bag. m niyang nagtataka ang kanyang ina. At ang Lolo at L naman niya ay iba-iba na rin ang mga tumatakbo sa isipan ng mga ito. "Huwag po kayong mag-la, nagbabakasyonng po ako rito, aalis din po ako pagkalipas ng isang buwan," sambit niya sa mga ito. Nakita niya ang pagtataka sa mga mata ng mga ito, at ang una niyang pinag-arn ay ang huwag pakinggan ang mga sinasabi ng mga isip nito patungkol sa kanya. Ayaw na niyang magbasa ng mga nlaman ng mga isip ng mga ordinaryong tao.


    Gusto niyang maging ordinaryo, nman niya sa mga librong nabasa niya na napakarami niyang kakayanan, mayroon siyang kapangyarihan na magpagaling ng karamdaman, at may kakayahan siyang magpayaman kung gugustuhin niya ay magagawa niyang pantayan ang yaman ng buong pamilya ni Hyulle. Ang tagal nng nagtiis sa hirap dahil w siyang m, hindi niya m ang mga kapangyarihang mayroon siya.


    Ngunit inadya na marahil ng kapran upang may matuituhan siya, upang magamit niya iyon. At nang w nang umapi pa sa kan. "Anak, anong iniisip mo?" tanong ng ina niya.


    "Nay, bakit pinki niyo kong normal na tao? Kahit na m niyo naman na hindi normal na tao ang ama ko?" mayhinananakit niyang tanong sa ina.


    "Nababasa ko ang mga inisip nghat ng taong nakakasmuha ko, maliban sa mga td ko," sambit niya sa ina. Ngunit nagt siyang t hindi na nagugt ang kanyang ina sa mga sinasabi niya.


    "m ko, patawarin mo ako, kung naglihim ako sa iyo," sagot naman nito sa kanya.


    "Bakit ganon? m niyo p?"


    "Anak, sinikap kong itago sa iyo dahil ang nais ko sana ay lumaki kang normal, kayang may nakapagsabi sa akin na ikapapahamak mo ang ginawa ko," sambit ng kanyang ina.


    Naki ang mga mata niya, napalingon siya sa ina at nagtanong, "Sino po?"


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Isanglaki at babae ang nagtungo rito, hinahanap ka n sa ''kin, sabi ko nga nasa mansiyon ka ng mga Elgrande," paliwanag nito. At ayon sa diskripsiyon ng kanyang ina. m niyang sina Shiera at Fillberth ang mga iyon. Kaya naman naisip niyang hanapin ang mga ito, upang makausap at min ang totoo.


    Kaya nang gabing iyon ay hindi siya dinw ng antok, ngunit iniwasan niyang lumabas ng bahay upang hindi masyan ang bilog na buwan, ayaw na niya munang magpalit anyo, m niyang mlaman ni Hyulle kung magpapalit siya ng anyo dahil m niyang nakabantay ito sa kanya. Ngunit sa kunan ay pumapasok naman sa kanyang isipan ang binata, kahit na hindi niya gustong isipin ito.


    "Ano ba itong nangyayari sa akin?" tanong niya sa sarili. Dahil sa si Hyulle ang pumapasok sa isipan niya. Ang matalim na mga titig nito sa kanya. At ang mga mapangahas na halik nito sa kanya. m niyang hindi niya dapat isipin iyon. Pero parang maparo ang kanyang isipan na si Hyulle ang pging dumadako sa isipan niyang ayaw dwin ng antok.


    Napabangon siya, napansin niya ang mga likidong marahang pumapatak m sa kanyang leeg pababa. Marahil ay nakadarama siya ng init sa kgitnaan ng gabing iyon. Tuluyan siyang nagbangon at tinungo ang kusina. Maliitmang ang kanng kubo, kaya naraanan niya roon ang papag na hinihigaan ng kanyang Lolo at L. m niyang may kakayahang magpagaling angway ng isang werewolf, sugat man o karamdaman.


    Pero hindi niya m kung paano niya magagawa iyon kung w siyangkas ng loob na magawa iyon, kinakngan niyang ipunin angway niya upang makapuno siya ng isang kutsara mang. At iyon ang ipapahid niya sa katawan ng kanyang lolo. Upang gumaling na ito.


    Nabasa rin niya sa libro na may kakayahan din siyang makagawa ng mga batong diamante m sa mga ordinaryong bato, sa pamamagitan ng inipon niyangkas. Pero paano niya magagawa iyon kung hindi niya magawang kontrolin ang kanyang kapangyarihan. Lahat ay maari niyang magawa kung siya ay mkas na.


    "Huwag mo nang gawin ang mga iniisip mo," mahinang tinig ng kanyang ina.


    "Inay, g-gising pa p kayo?"


    "Oo at m kong may mga pinano ka, huwag mong ituloy anak," sambit ng kanyang ina.


    "Bakit po? Ayaw niyo bang makaranas ng kagalingan ang Lolo at L, at karangyaan dito sa lupa? Para w nang mang-aapi sa inyo," naluluha niyang tanong sa ina.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Kung gusto ko, edi sana hindi na kita pinking normal na tao, kung nais ko edi sana hindi ko na inilihim pa sa iyo anghat," sagot pa ni Patricia.


    "Iyon na nga po ang ipinagtataka ko, hindi ako normal, pero pinaniw mo akong normalng ako, na ordinaryong ako, at lumaki akong kinatatakutan ako nghat dahil sa kakaiba kong mga mata, pero sa tingin niyo po ba itinuring akong normal ng mga tao? Diba po kayo, hindi rin dahil sa mga mata mo?"


    "Dahil tao ka! Para sa akin anak, isa kang napakagandang tao, isang nlang ng Diyos,"sambit nito.


    "Oo nga pero iba! At hindi tinatanggap ng mga paniniwng iyan ang katotohanan na iba ako, isang mpantasyang nlang, na hindi aakin ng mga tao na totoo!" At tuluyang pumatak ang mga luha niya. At nagt siyang naging mga diamante ang mga iyon na nahulog sa sahig. Kumikinang iyon. At napaluhod siyang dinampot ang mga iyon.


    "Huwag na Polina, itapon mo ang mga iyan, ayaw kong gamitin iyan, hayaan mo na kaming mamuhay ng normal," sambit nito muli.This is property ? of N?velDrama.Org.


    "Inay, m kong hindi ka normal, hindi ko m kung paano, pero ako ay hindi normal nang dahil sa mga mata ko na namana ko sa iyo." tumalikod na siya sa ina at nagbalik sa papag na hinihigaan.


    m niyang wng hga sa kanyang ina ang yumaman o hindi, sanay na ito sa mahirap na buhay. Kaya naman nagdesisyon na siyang umalis sa pagsapit ng umaga.


    Kinaumagahan ay hindi napakali si Hyulle. Naririnig niya ang mga inisip ni Polina kahit na myo ito sa kanya. m niyang nagnanais itong katagpuin sina Fillberth, at rumagasa ang matinding panibugho sa kanyang kalooban.


    Ayaw niyang makita na may ibanglapit na werewolf sa babaeng itinakda ngngit para sa kanya. Hindi niya akaling ganito p siya kaseloso, noon naman ay w siyang pakim sa mga babaeng nagdaan sa buhay niya. Sa tagal ng panahong ingi niya rito sa mundo ng mga tao, marami na ring mga tao at babae ang nakasmuha niya. At marami na siyang nakarsyon, ngunit ngayonng siya nakadama ng ganoong kaagresibong damdamin para sa isang babae. Pabagsak niyang ibinababa samesa ang mga hawak na kubyertos, nagt ang mga tagapagsilbing sina Aling Martha, at Aling Selya na noon ay naroon upang magsilbi sa kanng amo.


    Bing tumayo si Hyulle, at wng ano-anong umalis sa harapan ng mesa.

 CHAPTER 12

    Nasa isang park si Polina, nakaupo siya sa isa sa mga bench na naroon. Hinihintay niya ang pagdating ng kaibigan niyang si Shiera. Nakagawa siya ng paraan upang makatawag sa numerong ibinigay nito sa kanya noon. Kaya naman nagkasundo sng magkikita sa park na iyon upang makapag-usap.


    "Polina," mahinang tawag nito sa kanya.


    Agad naman siyang napalingon sa tinig ng tumawag sa kanya. Nakita niya si Shiera, at sa likod nito ang binatang si Fillberth. T nahihiya pang lumapit sa kanya. Napansin niyang aligaga ang mga ito, at t may tinitingnan sa paligid. "W si Hyulle, kung siya ang hinahanap mo?" wng ganang sambit niya sa dwa.


    "Huwag tayong pakasiguro, napakkas ng pang-amoy noon, ang matandang iyon," nasabi pa ni Fillberth.


    "Ha, ano, bakit hindi pa naman siya ganoon katanda," natatawang nasabi niya sa binata.


    "Mali ka, matanda na siya ng limang daang taon sa amin," sambit ni Shiera na seryoso sa pagsasalita.


    T ng naman ang panga niya sa narinig, hindi niya aking ganon na p iyon katanda. "Sige na, kinakangan ko nang mman anghat, sino ba tga ako?" tanong niyang seryosong nakatingin sa mga ito.


    "Ikaw ang huling Prinsesa, ng mga puting Lobo, at sahi natin, ikaw nang ang natitirang royal blood, ikaw nang ang nag-iisang anak ng dakng Werewolf sa other world," sambit ni Shiera.


    "Ano," muling nasambit niya. Napanganga siyanglo, at halos umurong ang d niya, hindi niya magawang lumunok o ni isara ang bibig niya.


    "Totoo ang sinasabi niya, at si Hyulle, dapat mo siyang iwasan," singit ni Fillberth sa mga sinasabi ni Shiera.


    "Pero tingin ko, mbo iyon, hindi ba nagpakita na ang asul na buwan?"tanong naman ni Shiera.


    "Oo, nagpakita iyon noong mga nakaraang gabi," nasagot niya sa mga ito.


    "Kaya buhay ka pa," napatangong sambit ni Shiera.


    "Marahil ay nahihirapan ang isang iyon, hindi niya m kung paano niyang papatayin ang babaeng itinakda sa kanya ngngit."


    "Ang sinasabi niyo bangngit ay ang asul na buwan?" natanong niyang muli.


    "Hindi, iyon ay ang diyos ng asul na buwan,"


    "diyos ng asul na buwan?" naulit na naman niya.


    "Oo, at isang bagay na hindi n maaring baliin, hindi maaring baliin ni Hyulle at ng mga itim na Lobo ang mga desisyon ng asul na buwan. Kung pinili ka nito upang maging mate ni Hyulle."


    Habang lumlim ang kanng usapan aylo namang naging magulo sa kanya anghat. Ngayon naman ay hindi na niyalong mapaniwan ang mga nagaganap sa kanyang buhay. At isa pa sa mga iniisip niya ay ang mahigpit na bilin ang kanyang ina, iyon ay ang magbalik sa mansiyon.


    "Sumama ka na sa amin," sambit ni Shiera.


    "H-hindi ko maaring suwayin ang utos ni Inay," sambit niya sa mga ito.


    "Ha? Bakit mo susundin ang mortal na iyon? Kami ang tunay mong kakampi, kami ang mga puting Lobo, kami ang tunay mong mga khi, hindi si Hyulle," sambit naman ni Fillberth.


    "Oo tama nga siguro kayo." Napatayo siya. "Ngunit hindi ko maaring suwayin ang utos ni Inay," giit niya sa mga ito. napansin niyang nagkatinginan ang dwa. "Nakapagtatakang pinahahgahan mo pa ang sinasabi ng isang mortal," sambit ni Shiera.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Oo dahil siya ang aking ina," sambit niya sa mga ito. Ngunit bago pa makagawa ang mga ito ng hakbang ay bing lumitaw si Hyulle sa kanng kgitnaan. "H-Hyulle!" gt niyang sambit.


    "Umalis na kayo, kung ayaw niyong mamatay!" mahinang ngunit puno ng awtoridad na banta ni Hyulle sa kan.


    "Pag-isipan mong mabuti Polina, kban natin siya, isa siyang mandirigmang itim na Lobo," sambit pa ni Shiera bago maho ang mga ito sa kanyang paningin.


    Tahimik siyang sumama pabalik sa mansiyon ng mga Elgrande, hindi niya m kung papano niya pakikitunguhan ang dating amo. Ang gusto sana niya ay hindi na magbalik pa sa mansiyon. Ngunit mahigpit na nagbilin ang kanyang ina, na huwaglayo salaki. Hindi na niya maunawaan, sabi ng dwang werewolf kban daw niya si Hyulle, ngunit ang kanyang ina, mahigpit ang bilin na huwag lumayo salaki.


    Napaangat ang dwang kamay niya patungo sa kanyang ulo, napahawak siya roon dahil sa nakadama siya ng matinding kirot. "Hindi ka kumakain, ng araw at gabi na, manghihina ka tga niyan." sabi nito na may himig nang pag-ala. "Huwag ka nang magpanggap na nag-ala ka, m kong hindi," tugon niya rito.This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    "Kung pumayag ka na magkaniig tayo noong nag-asul ang buwan, sana ay nababasa mo na ang mga iniisip ko, o maging ang pintig ng puso ko," napayuko pa ito nang sabihin iyon sa kanya.


    "Ano? Hindi mo makukuha ang mga gusto mo, kaya tign mo na ako, baka naman dahil iyon sa madaragdagan ang kapangyarihan mo, ng prinsesa na ba ang dumaan sa mga kamay mo? At ganyan na angkas mo?"


    "Ha? Hindi ako lumkas dahil sa pagpatay ng mga kapwa ko werewolf, lumakas ako dahil matinding training ang pinagdaanan ko," paliwanag nito.


    "Oo, training para pangin ako! m ko na anghat sa iyo, nman ko na nang hindi ko na kangan pang tanungin ka!" may gigil niyang sambit salaki.


    "kasinungalingan ang mga pinagsasabi n, naniniw ka?" tanong nito sa kanya.


    "Hindi ba''t totoo naman ang mga sinabi n? Ikaw ang nakatakdang pumatay sa akin!"


    "Oo! Noon iyon!" mkas na sambit ni Hyulle.


    Natla siya, halos napigil niya ang hininga niya dahil sa pag-amin nito. Umamin ito na ito nga ang nakatakdang pumang sa kanya. Mabilis na kumbog ang dibdib niya. Nangingig ang mga kamay niyang kumilos at hinanap ang bukasan ng pintuan ng kotse. Ngunit dahil sa panginginig ay hindi niya magawa. Nakita namang niyang nakakulong na siya sa mga bisig nglaking si Hyulle.


    "Kumalma kang pakiusap," bulong ni Hyulle habang niyayakap siya. "W akong gagawing masama sa iyo," sambit nitong muli sa kanya. Ngunit umaagos na ang mga luha m sa kanyang mga mata.


    Marahang hinaplos ni Hyulle ang mahaba niyang buhok, habang yakap siya nito. Takot ang nadrama niya ng mga sandaling iyon. Ngunit dahil sa mga haplos nito, sa banayad na haplos at yakap nito ay unti-unti siyang kumalma. "Hindi ko rin m, pero ang m kong iniibig yata kita," sabi nito.


    Napabangon siya at lumayo sa pagkakayakap nito sa kanya, "m kong nagsisinungaling ka," sabi niya.


    "m kong hindi mo mabilis na mapaniniwan iyon, kaya naman, sisikapin kong lumayo sa iyo, sa library kang," sambit nito.


    Nakita niyang naroon anghat ng mga tagapagsilbi sa bukana ng pintuan papasok sa mansiyon. May pagtatakha man sa mga mata ng mga ito, ay hindi nang niya pinansin. Pakiramdam niya ay pagod siya at gutom.


    "Aling Martha, pakidalhan kami ng mga pagkain sa library, yung karne, marami po, pakisamahan ng ng litrong gatas," narinig niyang bilin nito sa mga matatanda.


    Pagkatapos ay inlayan pa siya nito patungo sa hagdanan. m nng nakasunod ang mga mata ng mga tagapaglingkod sa kan. Kaya naman sinikap pa ni Polina na lumayo salaki. Ngunit mas kinabig pa nito ang kanyang siko, at mas inlayan pa siya nito.


    Ang nais sana niya ay lumayo salaking m niyang mapanganib at nakatakdang pumatay sa kanya. Ngunit paano pa niya gagawin iyon kung utos ng kanyang Ina na manatilis sa piling nito. At ang puso niya ay t napapanatag sa bawat pag-ala nito sa kanya.

 CHAPTER 13

    Nang mad na ang mga nasabing pagkain sa library ay mabilis niya iyong kinain. Gutom na gutom siya. Iyonng ang tangi niyang nararamdaman ng mga sandaling iyon. Ang kumain ang t nagbibigay sa kanya ng ibayongkas, at kakayahang makapag-isip.


    Pakiramdam niya ay nanghihina siya sa loob ng mga araw at gabing hindi siya nakakain. Pero hindi pa rin nawaw sa isipan niya ang mga sinabi ni Hyulle sa kanya. Hinding nito magawang patayin siya dahil inisip nitong siya ang mate nito. Ngunit paano na kung makahanap ito ng ibang mate?


    "Wng ibang mate," sambit nitong bi.


    m niyang nababasa nito ang mga iniisip niya. "Naloko na, w raw. Pwede ba iyon, anglaking werewolf, madaling sa inyo ang makahanap ng ibang babae, at makakasama sa buhay niyo," sabi niya sa kanyang isipan. "Kung totoo iyan, hindi kita hahabulin," sambit na naman nito na nagsasalita habang nakatitigng sa kanya. Sinasagot ni Hyulle ang bawat sinasabi niya sa isipan niya.


    "Pwede ba! Huwag mong basahin angman ng isipan ko," singhal niya salaki.


    "Mkas na ba ang loob mo na sigawan ako dahil m mo na bnglaki, may pangangangan ako sa aking mate na nasa harapan ko," sambit nito sa kanya, na t nagbabanta.


    Napalunok naman siya at natign sa pagnguya ng karneng kasusubomang niya. Bing t nawn siya ng hangin at parang may nagbara sa kanyanglamunan. Napukpok niya pa ang kanyang dibdib ng dwang beses. At mabilis namang inpit ni Hyulle ang boteng maymang gatas ng baka. Mabilis niya iyong ngok hanggang sa malunok niyanghat ng mga kinakain niya.


    "Magdahandahan ka kasi," sambit nito na napangiti pa. At t natla siya sa nakitang pagngiti nito. Para bang bumagal ang oras at nag-slomotion ang mga kilos nito sa kanyang paningin. Para ba siyang namatanda at natla nang sa binata. "Polina," tawag nito sa kanya.


    "Ha?" nasagot niya ng w sa loob.


    "Iyongway mo, tumutulo," sabi nito na tumawa ng mkas sabay tayo na at tumalikod. Lumakad na ito pbas.


    Naiwan naman siyang natitign, hinawakan pa niya ang gilid ng mgabi upang mman kung mayway nga siyang tumutulo. "Sinungaling tga," nasabi namang niya ng matiyak na w namangway.


    Sa loob ng library ay mayroong silid tulugan, doon na siya pinatulog ni Hyulle. M raw sa araw na iyon ay doon nang siya mag-aaral. Lahat daw ng mga at sa library ay sapat para matuto siya. At isa pa nga raw ay professor naman si Hyulle sa university na pinapasukan niya. Ang isiping ito nang ang magtuturo sa kanya ay parang kinatamaran na niyang mag-aral. Ayaw na niyang mag-aral pa. Para saan pa nga ba? Kinakangan pa bang mag-aral ng isang Werewolf? Tanong niya.


    Nakatulog siya, at kinabukasan na nagising siyang nasisinagan ng liwanag m sa bintana ang kanyang paningin. Napalingon siya sa kanyang likuran ng may mabangga ang kanyang siko.


    Naki ang kanyang mga mata ng may makitang katawang nakatalikod ng patagilid sa kanya. "Anong ginagawa nito rito?" blas niya. At mabilis na napatayo sa kama. "Hyulle!" sabay hablot niya ng kumot.


    "B-Bakit ba?" nagtataka naman itong napabangon. Medyo nakahinga naman siya ng maluwag nang makitang half nakedmang ito.


    "Bakit dito ka natutulog? Ang galing mo rin no! At tgang tumabi ka pa sa akin! Bastos! Mapagsamant!"This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Hoy! Bago ka magbintang pwede bang magpaliwanag muna ako," sambit nito na mahinahonng at sinundot pa ang butas ng tainga.


    "Para tgang animal," naibulong niya sa kanyang sarili.


    "Naririnig kita," sagot na naman nito.


    "Bakit mo ba ginagawa ito? Nakakainis na ha!" sabi niyang muli sabay hng mulis sa kumot.


    "Makatabing ka naman sa katawan mo, nakadamit ka naman a, w akong ginawa sa iyo," sambit naman nito sa kanya.


    Siya naman ay umirap salaking sitting preety na nakaupo sa kama ng pa-indian seat. "Will you get out of here?" galit niyang sambit na patanong na may halong pag-uutos sa binata. "Nakakarami ka na a, pasmat ka ikaw na ang kumander ko, kaya sige aalis na muna ako," sabi nitong nahong parang b sa kanyang harapan.


    Naiiling na man siyang bumalik sa kanyang kama nang masigurong w na ang binata. Napahawak siya sa kanyang dibdib na napakabilis ng tibok ng mga oras na iyon. Hindi niya mman ang pagkilos na gagawin kapag nasa harap niya ito.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Kaya naman nais niyang hanggat maari ay umiwas nang at hindi na ito makasama. Pero sa kgayan niya ay t mahirap na magawa niya iyon. Lalo na ngayon na w itong ginawa kundi ang sundan siya. Hindi niya aking tatabihan siya nito sa kanyang pagtulog. Ngunit nasiguro naman niyang hindi siya ginawan ng masama nito.


    Nang makatapos siyang maligo ay muli niyang sinuot ang uniporme niya bng tagapagsilbi. Bumaba na siya sa kusina para gumawa ng mgatrabaho. Ngunitking gt niya ng magsisigaw si Manang Martha, "Ay! Nako Se?orita Polina, tign mo iyan!" Dali-dali itong kinuha ang mga hawak niyang pinggan at sponge naginagamit niya sa paghuhugas ng mga iyon.


    "B-bakit ho?" taka niyang tanong.


    "Nako! Huwag iha, para mo nang awa sa amin, mapapagalitan kami," sambit ng matanda.


    "B-bakit naman po? D-dati ko naman po itong trabaho a," sagot niyang muli na hindi maunawaan ang sinasabi nito sa kanya.


    "Nako, iba na ngayon, Se?orita, pinagsabihan na kaminghat rito, na m ngayon ay hindi kana katulong rito, ikaw raw ang ang fiancee ni Sir Hyulle," paliwanag ng matanda.


    Ng ang panga niya sa narinig at hindi siya makapaniw na mangyayari ang bagay na iyon, hindi siya makapaniw na sasabihin ni Hyulle sahat ng mga tao roon ang bagay na iyon. "N-Nako, h-hindi po Manang Martha, m-mali ho kayo ng pagkaintindi!" nablas niya.


    "Ha, anong mali, e pinatawag nga kami mismo ni Sir Hyulle," singit naman ni May sa kan.


    "Oo nga, nako Polina, napaibig mo p si SIr Hyulle, jockpot ka!" blas naman ni Aling Selya.


    "Nako, hindi po," tanggi niyang muli. Ngunit ang tatlong mga kasambahay ay hindi na naniw pa sa kanyang mga sinasabi. Kayalo tuloy siyang nakadama ng inis sa binatang si Hyulle.

 CHAPTER 14

    Mkas na katok ang ginawa ni Polina sa silid na kinaroroonan ni Hyulle. Galit at inis ang nararamdaman niya ng mga oras na iyon, at nang parang wng kibo siyang naririnig m sa loob ng silid nito ay napahawak nang siya sa kanyang baywang. Nasaan naman kaya ang hambog nalaking iyon?


    Muli niyang kinatok ang pintuang nakasarado, at sa puntong iyon ay mas nkasan pa niya ang kanyang pagkatok. Ngunit nagtataka siyang w pa rin. Napaisip tuloy siya kung naroon ba tga ito sa loob ng silid nito. O baka naman may nagaganap na sa loob ng silid nito? Kaya naman naisipan na niyang pihitin ang seradurang tanso na nakakabit sa dahon ng pintuan nito. Nagt siyang napihit iyon, tanda nang hindi naka-lock ang pintuan ng dati niyang amo. Na ngayon ay umaangkin sa kanya bng fiancee. Hindi siya papayag sa gusto nitong mangyari na basta namang siya nitong gawing fiancee, ng wng pasabi mang, o tanungin mang siya sa kung pumapayag ba siya o hindi sa gusto nito.


    Nang mabukasan nga ang pinto at tuluyan siyang nakapasok sa loob ay namangha siya sa linis atwak ng silid nito. Parang nanibago siya dahil hindi naman iyon noong nililinis pa niya ito. Bakit bing nagbago ang loob niyon. Bi namang lumaki at lumawak ang silid nito at nang lumapit siya sa bintana, naki ang mga mata niya nang makita ang mwak at asul na dagat sabas.


    "Paanong nangyaring may karagatan sabas? W naman kami sa probinsiya ha?" nablas niya.


    "Dahil narito ka sa silid ko, at ngayong m mo nang isa kang Werewolf, nakikita mo na rin ang mga hiwaga na hindi nakikita ng normal na tao," sambit ng isang mmig at mahinahong tinig ni Hyulle, m sa kanyang likuran. Nagt man siya sa biang paglitaw nito ay hindi niya iyon ipinahta. Ngunit halos mapaiktad ang katawan niya ng maramdaman niya ang pag-pulupot ng dwang kamay nito sa kanyang baywang m sa kanyang likuran at maging ang mainit na hininga nito na dumapo sa kanyang leeg ay hindi niya naiwasang hindi panayuan ng bhibo sa buong katawan.


    Ibang kbot ang idinulot noon sa kanya, at halos lumabas ang kanyang puso sa loob ng kanyang katawan. Pero pinilit pa rin niyang magpakatatag. Patk niyang pinyo si Hyulle sa kanya.


    "Bakit mo ba ginagawa ito? Tga bang hindi ka titigil sa pang-iinis mo sa akin?" matigas niyang sambit sa binata.This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    "But---w-why?" nagtataka nitong tanong sa kanya.


    Na animo ay w tgang m sa kanyang sinasabi. "Kunwari ka pang wng m! m ko naman na nababasa mo ang iniisip ko ngayon," sambit pa niya salaki.


    "Well, pinag-aarn kong huwag basahin ang mga iniisip mo, kaya ngayon hindi ko tga m ang ikinagagalit mo."


    "Mabuti naman, may kakayahan ka png ganyan no? Pwes sasabihin ko sa iyo! Tign mo ang pagpapakt mo na fiancee mo ako. Dahil hindi ako natutuwa." Sabay talikod na sana niya salaki.


    Ngunit sa isang ipng ay nasa harapan na niyang muli anglaki. "Ano bang kangan kong gawin para magkasundo na tayo? Gusto mo bang umiwas na ako sa iyo?" sambit nito sa kanya. Ikinagt naman niya ang biang pagseryoso ng mukha ni Hyulle.


    "T-tga? Lyuan mo na ako?" may pag-angan niyang tanong salaki at sa isang ip at wng ano-ano ay naw itong bi sa kanyang harapan. Naiwan naman siya muling tla at hindi na makapaniw sa nangyayari. Kinabukasan ay sinadya niyang maagang gumising, iyong tipong tulog pa anghat, inunahan niya ang mga dating kasamahan na gawin ang mga gawaing bahay. Maaga pang ay nilinis na niya ang mga dapat linisin. Ngunit ng makaramdam siya ng gutom ay nagtungo siya sa kusina at naghanap ng makakain sa kanng refrigerator, kayang ay nakapagtatakang wngman ang ref. Naisip niyang sinadya kaya ni Hyulle na huwag nang magpgay ng pagkain dito para matuluyan na siyang mamatay? Isang isiping nagpakirot sa kanyang puso.


    Nala niyang kagabi rin ay hindi siya nakapag hapunan. Ni w ring kumatok sa kanya para tawagin siya o ayain siyang makakain.


    Iyon na ba tga ang kaparaanan ni Hyulle? Nang sabihin nitong hindi na magpapakita sa kanya? Para p tuluyan na yata siyang mawn ng buhay dahil sa gutom.


    "Nagugutom ka ba?" napapig siya ng marinig ang boses ni Manang Martha.


    "Po?" nasagot niya.


    "Kung nagugutom ka ba? W na kasing karne ng baka riyan, pero may manok naman, ipagluluto kita, ang mabuti pa," sambit nito sa kanya.


    "Ho? Huwag na po, ayoko pong makaab sa inyo, may noodles naman po, iluluto ko nang," kimi niyang sagot.


    Sim kasi ng ipagsabi ni Hyulle na siya ay fiancee nito, parang nangan na siyang makipag-usap sahat ng kasambahay n."Nako, ayosng," sambit pa nito, habang kinukuha ang mga karne sa kabng freezer. Itinapat nito sa gripo, at saka pinihit at poset, para luambas ang tubig m roon. "m mo Polina, pagpasensiyahan mo na kami ha, m mo naninibagong iyong dwa," sambit pa nito sa kanya, na ang itinuukoy ay sina May at Selya. "Nako, w na po iyon Manang Martha."


    "Nako, bakit nilinis mo pa ang buong s, nakita ko naroon ka kanina, kapag nakita ka ni Sir Hyulle, mapapagalitan iyong dwa," paliwanag ng matanda.


    "Patawad po, m ko pong mking gulo na ang idinudulot ko sa inyo," sabi pa niya.


    "Si Sir Hyulle, nakakatuwa, angki na ng pinagbago niya sim ng makla ka niya."


    "Po, tga po ba? Parang ganon pa rin po siya, masungit at mapang-asar." sagot naman niya.


    Ngunit sabay pa sng nagt ng bing pumasok si Aling Selya sa loob ng kusina kung saan s naroon. "Manang Martha, hindi po kayo maniniw!" may paghihisterikal nitong sambit sa kan.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now! "Bakit ho?"


    "Bakit ano ba iyon Selya?" segundang tanong ng matanda kay Aling Selya.


    "M-May halimaw na nannsa sa pamilihan!" sambit nito sa amin na nababanaag namin ang takot sa kanyang mga mata.


    Siya naman ay kinabahan para sa sinasabi nitong halimaw!" Anong halimaw?"


    "Kakaiba ang itsura n, para sng mga taong napupuno ng bhibo ang buong katawan, may mga pangil s, at umaalulong na parang mga aso!"


    "T-Teka Selya, paano mo naman nman iyan?" tanong muli ni Manang Martha.


    Napag nito ang hawak na sandok."Nako, ay nasa pamilihan nga, at m niyo ba, nakatakbo ito at hindi pa nahuhuli, nakita ko na may isang babae siyang sinaktan at kinain sa harapan namin! m mo para siyang mabangis na halimaw na hayok na makakain ng tao!"


    Sa narinig niya ay isamang ang naiisip niya, ang lumabas at tulungan ang sinumang maari pang saktan ng halimaw na wolf na iyon. m niyang khi niya ang isang iyon, maaring isa ito sa mga taong wolf na nanghihina at hindi na makuntento sa karne ng hayop.


    "Dito muna po kayo!" sabay takbo niya pbas ng kusina.


    "Nako! Polina saan ka naman pupunta?" mkas na sigaw ni Aling Martha.

 CHAPTER 15

    Nagmamadaling napatakbo si Polina, patungo nabas, at dahil sa bilis ng takbo niya ay hindi na siya inabot ni Aling Martha. Mabilis naman niyang narating ang pamilihan ng kanng lugar n. Nakita nga niya ang ng halimaw na Werewolf sa pamilihan na nanggugulo.


    Agad niya itong npitan upang pign, hawak ng halimaw ang isang matandang babae, "Bitiwan mo siya!" sigaw niya sa halimaw.


    Agad na napalingon anglaking wolf sa kanya at napangisi ito ng makita siya."Mabuti naman at nagpakita ka na rin sa ''min! Matagal ka nanaming hinihintay!" sambit ng halimaw na wolf.


    Pahagis nitong itinapon ang w nang buhay na matandang babae. Matapos nitong sipsipin at kainin ang ng bahagi ng katawan ng kawawang babae."Ang sasama niyo! Bakit niyo ginagawa ito sa mga tao?" "Dahil hindi kami tunay na tao! Ginagamitmang namin s upang dumami anghi naming mga werewolf dito, kangan namin s para lumakas kami!"


    "Mga wnghiya! Lumayas na kayo sa mundong ito! Magbalik na kayo sa pinanggalingan niyo!" sigaw ni Polina sa halimaw.


    Ngunit mas ngumisimang ito, at mas tinangka pa siyangpitan, habang siya ay nanginginig sa galit dahil sa nakita niyang ginawa ng mga ito sa mga kapwa niya tao.


    Nananaig pa rin kasi sa kanyang isipan ang pagiging tao niya. Kasabay ng pagmamahal niya sa kanyang ina, lolo at l. Mahal niya ang mga tao.


    Kaya naman ikinuyom niya ang kanyang kamao. At nakahanda na siyangbanan anglaking halimaw na nasa harap niya ngayon.


    m niyang marami ang mga ito, at hindi niya sigurado kung makakaya ba ngkas niya nabanan ang mga ito.


    "Ihanda mo na ang sarili mo munting Prinsesa! T mahina ka, naririnig namin ang matinding isinisigaw ng isipan mo, ang matinding galit mo sa amin, kami ang mga kauri mo, kaya dapat kami ang kampihan mo!" "Tumigil kayo! Kahit kan, hindi ko tatanggaping isa akong halimaw na td niyo!" sigaw pa niya sa mga halimaw na nasa harap na niya.


    Mabilis na tumakbo anghimaw upang dukwangin siya at kainin salaong madaling panahon. Halos tumalsik angway ng mga ito, upang makuha at makainmang siya ng mabilis. Ngunit dahil sa may angkin abilidad naman tga siya at sadyang lumaki sa bundok, mabilis tumakbo, kaya naman nakaiwas siya sa pagsugod noong isa.


    Ngunit hindi niya nakita ang isa pang werewolf na halimaw, na nakpit na p sa kanyang likuran at siya mabilis na sinagpangan ng isang kamay nito na may mahahabang kuko. Nadaplisan ang kanyang kanyang kanang braso, at mabilis na lumabas doon ang kanyang dugo, at ang dugong iyon ay naging isang mabangong samyo para sahat ng mga naiibang nlang sa buong lugar na iyon.


    Kitang-kita niyang nabasan pa ang iba pang mga halimaw na werewolf sa kinaroroonan niya. W nang tao pa roon dahilhat ay natatakot na angtakbuhan na.


    "Paano ka ngayon munting prinsesa?" nakangising sambit ng isang nlang na bagong lumitaw roon.


    Mukhang siya ang pinuno ng mga halimaw na Werewolf na iyon, na sumkay sa mga tao, at dahandahanglapitan sana nito si Polina, nang mpit na ito sa kanya at tangka siyang sasagpangin ay isang kamay ang bi nang sumakal rito.


    Isang matalim na mga kuko ang tumarak sa leeg nito, at halos lumipad s sakas ng impact ng kapangyarihan nito. Bumangga s sa isang mking puso, at doon ibinuhos ni Hyulle ang kanyangkas para tapusin ito. "H-Hyulle! Bakit mo siya inililigtas? Hindi isa kang Itim na Lobo?" sambit pa nito habang sakal-sakal ni Hyulle ang leeg nito.


    Nakatarak ang napakatalim na mga kuko ni Hyulle sa leeg nito."W kayong karapatang saktan siya!" Nangangalit ang mga ngipin ni Hyulle, at namum ang kanyang mga mata.


    Td noong una niya itong makita na galit ding sinasaktan si Shiera. Ganoon din ang itsura nito no''n."Hyulle, hindi mo m ang ginagawa mong pagpigil na mamatay siya ay ikakapahamak mo!" sambit pang muli ng halimaw na Werewolf, na t ito ang leader ng mga iba pang halimaw.


    "Matagal ko na kayong pinagbibigyang mabuhay sa mundong ito, ito na siguro ang oras para lipulin ko kayo!" galit na sambit ni Hyulle.


    Mariing sinakal ni Hyulle ang nlang na iyon, at sa isang ipng ay naging isang maitim na usok namang anglaking wolf na hawak nito sa kanyang isang kamay, at anghat ng iba pang mga halimaw doon ay isa-isang nagsyasan.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Nang makita nng hindi n kakayanin angkas ni Hyulle, kusa sng nagsialisan, at mabilis naman siyang npitan ni Hyulle, at hinawakan sa kanyang ppulsuhan. Sa isang ipng ay naroon na s sa kanng mansiyon. "Ba''t mo ginawa iyon?" galit na sigaw ni Hyulle sa kanya, at siya naman ay napaupong bi sa sofa na naroon.


    Sa library s lumitaw matapos nng maho sa pamilihan."Anong bakit?" mataas din ang tinig na sagot niya kay Hyulle. m niyang nag-la ito sa kanya. Ngunit mas inintindi nang niya ang sarili niyang pag-ala sa mga taong maari pang mapahamak.¡°Huwag mo nang uulitin iyon ha!" sambit nito sa kanya habang naikukumpas pa ang mga daliri sa ere.


    "Ano, ibig mong sabihin kahit na m kong may mga taong napapahamak dahil sa mga halimaw na iyon, w akong gagawin!"


    "Oo! W kang gagawin dahil mas mahina ka pa kaysa sa kan! Mahina ang kapangyarihan mo, narinig mo naman kanina, naririnig n ang mga iniisip mo!"


    "And so what? W akong pakim, mahina o mkas parehong iyon kung w namang kabk-bk na tumulong!" sigaw din niya kay Hyulle.


    Napa hawak si Hyulle sa sarili nitong baywang, at naiiling na napabuga ng hangin. "Naririnig mo bang sinasabi mo? Look at your self! Your wounded! Bleeding, hindi mo ba nakikita iyan?" sambit pa ni Hyulle na pinilit magpakahinahon. Hindi nito maisip kung anong salita pa ang mga sasabihin para mapasunodmang siya na huwag na niyang uulitin pa ang ganoong ginawa niya. "Hindi mo nauunawaan ang pakiramdam ko, hindi ka naman kasi tao, w kang m Hyulle!" sambit pa niyang muli rito, atking gt niya ng bi nang siyang daluhungin ni Hyulle, at sa isang ip ay nakasandal na siya sa pader, nakatukod ang mga kamay ni Hyulle, at siya ay nakakulong na roon. Nakatitig ng masama si Hyulle sa kanya, na para bang nais siyang pangin o kainin. Ang mga mata nito na matapang at nanlilisik na nakatitigmang sa kanya. Napansin niya ang pabas ng mga ugat nito sa dwang braso, na animo ''y nanggigil at nais na siyang saktan.


    "Ang hirap mong paliwanagan Prinsesa, m mo bang matinding pag-alang idinulot mo sa akin, hindi ka maaring masaktan ng iba, kaya kangan kitang protektahan." mahinahon na nitong sambit sa kanya.


    Napansin niyang naging mahinahon na rin ang mga mata nito na kanina ay nanlilisik. Umiba siya ng direksiyon ng pagtingin, ni hindi niya kayang salubungin ng matagal ang mga mata ni Hyulle. Sa isang banda ay na-realized niya rin na mali siya.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Sobrang delikado nga naman ng ginawa niya, at nagt pa siya ng bahagyang itaas ni Hyulle ang kanan niyang braso. Iyon ang nasugatan ng halimaw na wolf kanina. Noong una ay tinitingnanmang iyon ni Hyulle, ngunit narma siya ng bing dan ni Hyulle iyon, na parang dumid ng ice cream, at sa isang ip ay naghilom ang sugat niya.


    Napating si Hyulle, at nakita niyang t may enerhiyang bumalot sa katawan nito. "Nakita mo, nadagdagan angkas ko ng isang libong ibayo, iyan ang naidudulot ng dugo mo sa mga kapwa nating Werewolf, kaya maraming maghahabol sa iyo," paliwanag pa ni Hyulle.


    Umalis siya sa harap nito ng makita niyang inalis na ni Hyulle ang mga brasong nakaharang sa kanya. "Anong gusto mo, maging balew sa ''kin anghat?" "Dapat tinawag mo ako, hindi iyong sumusugod kang mag-isa," sambit nito.


    "Ah, iyong nlang na nais pumang sa akin, hihingan ko ng tulong na pumatay ng kapwa niya, para iligtas ang kapawa ko? Ang weird," naiblas niya. "ng ulit ko bang sasabihin sa iyo?"


    "Tulungan mo akong lumakas!" sambit niyang bi.This is property ? of N?velDrama.Org.


    "Okay, matagal ko na ngang iniaalok sa iyo hindi ba?" naphad ang kamay nito sa ere.


    "Hindi sa gusto mong paraan, paano akolakas na hindi ginagawa iyan?" tanong niya.


    "Well, kumain ka ng marami, at mag-ehersisyo, td ng mga ginagawa ng mga tao. Mag-aral ka ng self defense?" napakibit balikatng si Hyulle.

 CHAPTER 16

    Sinunod niyanghat ang mga sinabi sa kanya ni Hyulle. Pagsikat pang ng araw ay lumbas na siya sa mahiwagang silid na iyon at nagdya-jugging sa dmpasigan, nagpapapawis siya at kungminsan ay nalangoy pa sa karagatan. Tapos ay nanonood siya ng mga pbas sa BHS ng mga pelikng may pang-self defense at agad niya iyong natutunan.


    Mkas na rin siyang kumain ng karne. Sa isang meal niya ay halos makaubos siya ng tatlong pinggan, at umaabot ng limang beses kung kumain siya. Nauubos niya rin ang napakaraming gatas.


    "Ay nako, Manang Martha, ang bilis naman pong maubos ng mga suply natin, halos kada tatlong araw ay namimili na tayo, tapos iyong nagde-daliver ng gatas araw-araw na," sambit ni Ate May, na t nagreremo. Nasa hagdan pang siya ay dinig na niya ang mga sinasabi ng mga ito. Napansin niyang medyo lumakas na siya, mas tums ang kanyang pandinig, at ang pakiramdam niya kaya naman, nakadama siya ng kaunting tuwa. "Huwag ka na munang matuwa, normal na taong s, kaya nao-over power mo s," narinig niyang sambit ni Hyulle na nakasandal sa pader at naka-cross arms pa nakatingin sa kanya. Nakayukomang ito habang nagsasalita. "So?" pairap niyang sambit rito. Ngunit may napansin siya kay Hyulle, habang tinitingnan niya ang mukha nito. Medyo may pinagbago ito, kumpara no''ng una niya itong nakla. Napansin niyang medyo humumpak ang mukha nito kaysa noon. At mukhang namumu.


    "Teka nga, kumusta ka naman?" na-curius niyong naitanong at w sa loon niya.


    "Ha?" nagtataka namang sagot ng binata.


    "Wng mukha ka kasing may sakit," nasambit niyang muli habang nagpatuloy sa paghakbang m sahagdan pababa.


    "A, w ito,tely kasi hindi ako nakakapagbd sa lim ng buwan." Napamaang naman siya rito.


    "Ano? Bakit sa lim ng buwan? Baka sa lim ng araw?"


    "W ka tgang m, tayong mga werewolf, lumkas sa sinag ng buwan, ikaw diba, nagiging wolf ka kapag nasisinagan ka ng buwan," paliwanag nitong muli sa kanya.


    Napatango naman siya. At mayamaya ay may naisipan na namang tanungin sa binata.


    "Bakit ikaw, hindi nagbabalik sa anyong wolf?" tanong niya na ang tinutukoy niya ang itsurang wolf na hayop.


    Ngumisi muna ito sa kanya, bago muling sumagot, "Dahil mahina ka pa, hindi pa ganap angkas mo, ngunit kung papayag ka na sa iniaalok ko sayo---" napatigil ito ng talikuran na niya ito.


    Hindi na niya gustong pakinggan ang mga sinasabi nito sa kanya. Dahil tungkol na naman iyon sa alok nitong pakikipagsiping sa kanya.


    Para kasi sa kanya ay naisng nitong makaisa.


    At naroon pa rin ang takot niyang pangin na siya nito sakaling bumigay siya.


    "Polina...." narinig niyang tawag nito sa kanya. Ngunit hindi na niya ito pinansina pa. Nagtuloy na siya sa kusina upang kumain.


    Habang nasa harap s ng hapag kainan, "Manang Martha, sasamahan ko na po kayong mamili," salita niya na sa matanda nakabaling ang tingin.


    Habang ngumunguya ng karneng niluto nito. Kadsan ay inihaw na karneng naman ng baka ang pagkaluto niyon. Ayaw kasi ni Hyulle ng ibang luto. Kaya siya ay hindi nang din nagreremo. "Nako, Seniorita Polina, huwag na maraming masamang nlang ngayon ang gumag sabas," sambit ni Manang Martha.


    "Ho, p-pero mas kangan niyo nga po ng kasama," giit pa niya sa matanda. At napatingin naman si Manang Martha sa kanng amo na si Hyulle.N?velDrama.Org owns this.


    "Bakit Manang, marami bang dapat bilin?" tanong naman ni Hyulle.


    "A, medyo marami na po Sir," kiming sagot ng matanda sa amo n.


    "Okay, I''ll go with you, m niyo hindi naman po tatahimik ang makulit na iyan, kapag hindi napagbigyan," saad naman ni Hyulle.


    Tumingin itong sinamahan pa ng kindat sa kanya. Hindi niya m kung kikiligin ba siya o hindi sa mga inaasal nito sa kanya. Mayamaya ay nag-ring ang telepono na nasa living area. Mabilis na lumapit ro''n si Aling Selya. "Hello, Elgrande''s residense," sagot ni Aling Selya.


    "Hello, nariyan ba ang Sir Hyulle mo?" tanong ng mataray na babae sa kabng linya.


    "Ay opo, sino po s?"


    "Sabihin mo parating na ako, sunduin niya ako sa airport, Si Althea to," sambit ng nagsasalita sa kabng linya ng telepono.


    "W kamo akong time Aling Selya, pakisabi w akong time magsundo," maang na sagot kaagad ni Hyulle.


    Nagt naman ang matanda dahil sa sobrnag ts ng pandinig ng binata. At gayundin ang nasa kabng linya ay naririnig kaagad ang mga sinasabi naman ng amo niya.


    Parang natutlang ibinaba ni Aling Selya ang telepono.


    "Sir, uulitin ko po ba ang mga sinasabi niya kanina," takang tanong ng matanda.


    "Hindi na," sambit naman ni Hyulle.


    "Sir, Si Ma''am Althea po ba iyon, a sige po kami nang ni Polina ang maggo-grocery," magng na sambit ni Manang Matha.


    "O sige, basta tawagin mong ako kung may mangyaring masama," sambit niya sa mga ito. Mabilis namang napamaang ang matanda.


    "Bakit Sir, nakabili na po ba kayo ng pager? O di kaya po ay ang bagong nauuso ngayon na pangkomunikasyon liban sa telepono?" takang tanong ni Manang Martha. m kasi nito na hindi naman mahilig sa mga makabagong teknolohiya ang binatang amo.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Oo nga no, buti po naipala niyo na po iyan sa akin. Bukas po ay bibili na ako ng pager, para kay Polina at sa ''kin. Ayaw kasing tanggapin ni Polina ang mungkahi ko, sana ay hindi na namin kinakngan ang mga aparatong iyon," sambit ni Hyulle na napapatingin sa kanya.


    "Sir, paano po si Ma''am Althea? Lilinisin ko na po ba ang silid niya?" tanong ni Aling Selya.


    "Nako, hindi na doon rin naman iyon matutulog sa silid ko, tiyak na ako anglabas mamaya," sabi ni Hyulle. Napatingin ito sa kanya. Siya naman ay napamaang dahil sa silid rin ni Hyulle siya mads magpahinga.


    "Ha? D-doon matutulog sa silid mo iyong Althea?" napamaang niyang sambit.


    "Ay oo, Polina matalik na kababata ni Sir Hyulle si Althea, at doon ito pging natutulog.""


    Habang nasa grocery s ay hindi maiwasang maisip ni Polina ang babaeng Althea ang ngn. Hindi niya maisip na may babae png umaaligid kay Hyulle. "Bakit Iha, may problema ba?" natanong ni Manang Martha sa kanya ng mapansin nitong t mlim ang iniisip niya.


    "A, w naman po, matanong kong po Manang Martha, sino po ba iyong Althea na darating?"


    "A, iyon ba, kababata iyon ni Sir Hyulle, bata pa s ay pgi nang nakabunto''t kay Sir Hyulle iyon," sabi nito sa kanya. Dahil doon ay nagtaka naman siya sa matanda. Hindi tuloy niya m kung pagdududahan ba niya ang pagiging tao nito. "Am, Manang Martha, matagal na po ba kayong naninilbihan kina Sir Hyulle?"


    "Oo naman, maliit pa iyan si Sir Hyulle, siguro mga dwang taon pang siya ng mapunta ako sa mansiyon," nalo niyang ikinapagtaka.


    "Tga po, ng taon na po ba si Sir Hyulle?" pamaang niyang tanong.


    "Tingnan mo ito, hindi mo ba m, hindi ba at fiancee ka niya?" naiiling na sambit nito, at tiningnan siya ng may pagtataka.


    "Bakit ho?" pamaang niya ring sagot.


    "Magte-trenta pang siya," sambit ng matanda. Isang bagay nabis niyang ipinagtaka. Kung sabagay ay iyon siguro ang edad niya dapat bng tao.


    "A, ganon po p," sambit niya kay Manang Martha.

 KABANATA 17

    Nagt pa s nang makita ang isang ky png sasakyan na nakaparada sa harap ng grocery store. Kitang-kita niya na lumabas m ro''n si Hyulle. Napangiti na sana siya ngunit mabilis ring naw iyon, nang makita niya ang isang babaeng sumunod na bumaba rito.


    "Hey! Manang Martha!" sigaw ng babae myo pang s. At nginitian naman ng matanda ang babae. Siya naman ay sumeryosong ng tingin sa mga ito hanggang sa makpit s ng tuluyan.


    Mabilis na kinuha ni Hyulle ang mga hawak niyang stick na puno ng mga pinamili n. Kaya p sobrang dami ng mga pinamili n, naamoy na niya ang hindi magandang amoy ng babaeng ito na nasa harapan niya.


    Medyo sumimangot rin ito nang tumingin sa kanya. At muling nang sumakay sa kotse, doon ito umupo sa unahan, sa tabi ng driver seat.


    Hanggang sa tuluyan na sng makasakay ni Manang Martha, nagsim itong magk''wento at sim umpisa ay w pa rin itong tigil sa kakak''wento sa kan. Ang lugar na pinanggalingan nito ang parating ibinibida. Siya naman ay tahimikng, at sabas ng bintana nakatingin.


    "Prin-- a, Polina, are you okay? May dinaramdam ka ba?" basag ni Hyulle sa katahimikan niya. Napairap naman siya rito at hindi sinagot ang tanong ng binata.


    Hindi niya maunawaan ang sarili niya ngunit nakakaramdam siya ng inis nang mga sandaling iyon, muli nang niyang ibinaling ang tingin sabas ng sasakyan. Hanggang sa makarating na s sa mansiyon ay wng kibong bumaba si Polina at Manang Martha. Tinulungan ni Hyulle si Manang Martha na dalin anghat nga mga pinamili n sa kusina. Habang siya ay naiwan sa harap ng kotse. Aalis na sana siya ng hablutin ni Althea ang isang braso niya. "How dare you to act like that kay Hyulle?" maangas na tanong sa kanya ni Althea.


    "Ano bang pakim mo?" nakataas naman ang ky na tanong niya.


    "Ako pa tgang tinanong mo ha? Sino ka ba sa buhay niya?" tanong naman muli ni Althea. At mga tingin nito sa kanya ay htang may pagseselos at may pagtingin ito kay Hyulle.


    "W kanang pakim dun kung sino ako sa buhay niya, bakit ikaw sino ka rin ba?"


    "Akong naman ang mate niya," nakataas ang ky na sambit nito sa kanya. Napatigagal naman siya, at kamuntik nang mg ang panga niya habang nakatingin sa dga.


    Mabilis niyang hinablot ang braso niya na hawak nito sabay sabing, "In your dreams!" Sabay talikod sa babaeng nagsasabing ito raw ang mate ni Hyulle.


    Ngunit nang makapasok siya sa loob at nakasalubong niya si Hyulle, "O Polina, anong nangyari diyan?" takang tanong nito sa kanya na sa namumng braso niya nakatingin. Sa higpit ng hawak nito sa braso niya ay halos mapasaan na siya. "Edi gawa ng mate mo!" sigaw niya sabay talikod salaking si Hyulle at naiinis na tinungo ang kusina. Naiwan naman si Hyulle na napapakamot sa batok nito.


    "Althea, anong nangyari? Bakit mo naman ginawa iyon kay Polina, m mo namang mahina siya," tanong ni Hyulle sa kababata niyang matagal nang may pagtingin sa kanya.Content ? N?velDrama.Org 2024.


    Isang ck wolf rin si Althea, matagal na ring naninirahan sa mundo ng mga tao. Sa tagal na nito sa mundong iyon ay m na m na rin nito ang kkaran at pamumuhay sa mundo n.


    "Tinuruan kong ng leksiyon!" naka-cross arms na sambit ni Althea. At sinabayan pa ng irap.


    "Doon ako sa silid mo mamaya, babahaginan kita ngkas ko, tingnan mo ngang sarili mo?" sambit pa nito sa kanya.


    "Ano, huwag na, kayo ni Polina ang matutulog doon," sagot naman ni Hyulle na nakayukong, umupo ito sa sopa, at huminga ng mlim.


    "Hyulle! Tingnan mo ngang sarili mo? ng buwan ka na bang hindi natutulog sa silid mo?" tanong nito na ang tinutukoy ay ang oras n sa kanng mundo, na tanging sa silidmang nito gumagana. "Kinakangan ko siyang patulugin ro''n kung hindi ay hindi siyalakas."


    "At okayng na ikaw naman ang manghina? Ano ba, hindi ba niya m ang pahirap na ginagawa niya sa iyo? Dapat nga ay pinang mo na siya!


    Pero hanggang ngayon ay buhay pa," sambit ni Althea. "Ako nang ang papang sa kanya!" nsabi nito sa isipanmang ngunit narinig ni Hyulle ang iniisip nito.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Sige gawin mo iyan, kung nais mong mamatay na rin ako," sambit nang ni Hyulle na patuloy na napayukyuk sa inuupuang sopa.


    Naki naman ang mga mata nito, at mabilis na nappit sa binata. Nakikita ang pag-ala sa mga mata ng dgang si Althea. Tinitigan nito ang mukha ni Hyulle, at nakita nito ang pag-asul ng bilog ng mga mata ni Hyulle, tanda nang nakatagpo na nito ang mate nito.


    "Siya ba ang mate mo?" nakakunot ang noo nitong tanong sa binata. Na noo''y halos mapapikit na dahil p sa panghihina. "Hyulle! Hyulle?" tawag pa nito sa binatang tuluyan nang nakatulog. Tapos noon ay naho si Althea, sa harapan ni Hyulle. Sakto namang napadaan si Polina sa s, kung saan nakatulog si Hyulle.


    Natanaw niya ito doon at nagtaka siya sa kakaibang itsura ng binata. Napansin niyang t nagpapabago-bago ang ky ng buhok ni Hyulle. Pumuputi iyon, tapos ay dagli ring babalik sa pagiging itim.


    Sa kanyang pagtataka at pagnanais na makita kung ano ang nagaganap kay Hyulle, npitan niya ito. At bahagya pa siyang yumukod upang tingnan ang mukha nito kung mayroon ring pagbabago. Naisip niyang t nagbabalik ang anyo nito sa pagkatanda. Tumatanda na ba siyang muli? Naiblas niya sa isipan niya.


    Ngunit nagt pa siya ng bi nang siyang nakawan ng halik ni Hyulle, dahn para matumba siya at tuluyang mapasmpak sa sahig. "Ano ba? Bakit nagnanakaw ka ng halik! Bastos!" bulyaw niya sa binata.


    "Ha? Angpit kasi ng mukha mo pagdt ko, ak ko gusto mong magpahalik," nakangising sambit ni Hyulle. At sa isang ip ay parang nanauli angkas nitong bumangon at muling umupo sa sopa.


    Siya naman ay nakatayo nang muli, at tangkang aalis na. Ngunit bumilis ang tibok ng puso niya, na t balabas na iyon sa loob ng kanyang katawan ng bi nang siyang kabigin ni Hyulle at yakapin. "Isang segundo, pakiusap, ganitong muna tayo, pwede ba? Huwag kang gumw," nakikiusap na sambit ni Hyulle sa kanya.

 KABANATA 18

    "Ano bang nangyayari sa iyo? May problema ka ba? Bakit nakita ko kanina---"


    "W, kalimutan mo na ang nakita mo, basta mamaya kumain ka ng madami, uminom ka ng maraming gatas, at magpkas ka sa paraang m mo," sambit nito sa kanya.N?velDrama.Org owns this.


    "m mo, naninibago ako sa kabaitan mo? Hindi ba dapat ay gumagawa ka nang no kung paano mo ako papatayin? Sabi n, at sabi mo rin na ikawng ang makakapatay sa akin, bakit kabaliktaran pa yata ang ginagawa mo?" "Dahil ikaw ang mate ko, ang mate ay hindi maaring patayin ang mate niya. Sa ayaw at sa gusto nating pareho, itinali na tayo ng asul na buwan, at ang pag-aasul ng buwan ay tanda na tayo ay ipinag-isang dibdib na niya. Kaya maari na nating gawin ang b---"


    "Tumigil ka na," sambit niya, sabay ks sa pagkakayakap nito sa kanya.


    Hindi pa rin niya makuhang maniw sa mga pinagsasabi nito. Marahil ay natatakot siyang tuluyang aminin sa kanyang sarili na nahuhulog na rin ang loob niya sa binata. Umalis si Polina at muling tumungo sa kusina para ipaghanda sana ng makakain si Hyulle, nakikita kasi niyang pagod ang itsura nito at t nanghihina na.


    Hindi niya m kung ano ang sanhi ng panghihina nito, naisip niyang marahil dahil iyon sa pakikipaban nito sa masamang halimaw na werewolf. Kaya naman nais niya itong pagsilbihan nang bng pambawi niya sa mga pagliligtas nito sa kanya. Muling napaupo si Hyulle sa sopa.


    "Ano, ganyan nang?" sambit bi ng tinig ni Althea, naroon p ito ngunit hindi nagpakita.


    Nakasandal sa pader na nakaharap sa kanya, naka-cross arms pa at naiiling na nakatinginng kay Hyulle. Lubos itong naaawa sa binata.


    m niyang ang sanhi ng panghihina nito ay ang lubusang pagpipigil sa sarili na maangkin ang mate.


    "Kanina ka pa p riyan?" tanong ni Hyulle.


    "Oo, at nasaksihan ko ang ginawa mo, kaunting yakap! Anu ''yon?"


    "Tumahimik ka nang," saway ng binata sa kababatang werewolf rin.


    "Hyulle, m nating dwa na maari mong ikamatay ang ginagawa mo, unti-unti ka nang nanghihina, hindi pa ba niya tanggap na siya ang mate mo? Bakit kangan may pakiusapang maganap?" tanong ni Althea. Nagagalit itong napatingin sa gawing pakusina."Magtigil ka! W kang pakim sa ''min, hayaan mong siya," sambit muli ni Hyulle.


    "Sige, pero ako nang sisiping sa iyo," deretsang sambit ni Althea kay Hyulle.


    "Ano? Naririnig mo bang sinasabi mo?"


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Bakit? Hindi ba ginagawa na nating iyon noon, noong iniligtas mo ako sa kamay ng mga kbang bampira, noong kinangan ko ng tulong, pakikipag sipingng naman ang paraan upang makapagsalin ngkas ang td natin, ngan namang pabayaan kita?" giit naman ni Althea.


    Mayamaya ay lumabas ang isang tagapagsilbing si Aling Selya. "Sir Hyulle, sabi po ni Senyorita Polina nakahanda na ang pagkain. Siya po ang nagluto para sa inyo." Sabay talikod nito, ngunit napki ang mga mata ng lumingon ito at nakitang npitan ni Althea si Hyulle at inlayang lumakad patungo sa kusina.


    Nauna na si Aling Selya sa loob ng dining area."Naku! Polina, nako, mukhang masasalisihan ka pa nung isang Senyorita Althea, ay nakayakap na kay Sir, habang papunta pang dito," sulsol na sambit ni Aling Selya.


    "Hoy! Ano ka ba, napaka stismosa mo tga, baka ka marinig ni Sir Hyulle, m mo namang mats ang pandinig no''n."


    "Ayosng ho iyong Manang Martha, totoo naman yatang may rsyon s," sambit niya. Hindi niya maunawaan ang sarili, kahit pa sabihin niyang ayosng ay t may kumukurot naman sa puso niya. Tk ba ng bibig ay kabig ng kanyang dibdib?


    "Wow! Ang sasarap naman ng mga putahe, ikaw bang nagluto niyan Polina?" masing tanong ni Hyulle, matapos siyang maihatid ni Althea sa kinauupuan niya.


    "Bakit po akay-akay ka pa ni Senyorita Althea?" magng na tanong ni Manang Martha.


    "Ah, natapilok po ako, a siya nga p Manang Martha, mag-hire na po kayo ng isang hardinero at boy na mauutos-utusan niyo para sa mga mabibigat na gawain natin dito sa mansiyon," sambit nito sa katiw. Tumangomang si Manang Martha, habang siya ay palihim na tinatapunan nang tingin ang dwa.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Magsisiping kami mamayang gabi," wng anu-ano ay sinabi ni Althea sa kanya. Gustong mg ng panga niya, at kamuntik na niyang mailuwahat ng pagkaing nasa bibig na niya. "Althea! Shup up," mahina ngunit may paninitang sambit ni Hyulle.


    Napatingin siya sa dwang katulong na naroon. Ngunit nakatinginng ang mga ito na t ba wng naririnig. "Hindi n ako naririnig, tayong tatlong ang nagkakarinigan, mabuti nang mman mo na ito, para naman hindi si Hyulle o ako ang sisihin mo," salita pa ni Althea.


    "A-ano?" w pa ring maunawaan na sambit ni Polina sa mga sinasabi nito sa kanya.


    Ang nauunawaanng niya ay ang mga salitang magsisiping s. "Oo, magsisiping, bagay na ikaw dapat ang gumagawa sa kanya, m mo bang p''wedeng ikamatay ni Hyulle ang ginagawa mong paninikis sa kanya?" "Ano, hindi kita maunawaan," sabing niya na nagpapalipat-lipat ang tingin sa dwa.


    "Okay, ipapaunawa ko sa iyo, bng mate, kinakangan nglaking werewolf na makipag siping sa babaeng werewolf na mate niya, tungkulin niyong gawin iyon, upang maging lubusan ang inyong pag-iisa, ngunit kung nag-iinarte ka, mauubos angkas niya sa pagpipigil ng kanyang sarili sa pagnanasang nararamdaman ng katawan niya dahil sa ayaw mong pumayag, maari ka niyang pwersahin, pero hindi niya ginagawa, kaya tuloy siya ang nahihirapan, maari niyang ikamatay ang bagay na iyan."


    Napatla siya, napatingin salaking pilit niyang itinataboy, ngunit pilit pa rin siyang prinoprotektahan. Kahit p ikamatay nito, hindi pa rin siya nito pipilitin. "Kaya ko siya sisipingan upang mapanauli angkas niya, pero hindi sasapat iyon dahil ang mateng niya ang makakapag paw ng kanyang pagnanasa, babalikng ng lubusan angkas niya kung ikaw mismo ang sisiping sa kanya."


    "H-hindi ko k-kaya---" nauutal niyang sagot. Napayuko siya, napakuyom ang mga pd niya sa palda ng suot niyang bistida.


    "Kung ganon, huwag mong asahang babalik muli angkas niyong pareho, kapag sinkay ka ng masasamang werewolf, pipign ko si Hyulle na ipagtanggol ka, baka tuluyan na siyang mamatay kapag ginagawa niya iyon," galit na sambit ni Althea. Saka pang n itinuloy ang kanng pagkain. At anghat ay nagbalik sa paligid, na wng nlaman.

 KABANATA 19

    Matapos ang kainan n ay umalis na nga kaagad sa hapag sina Hyulle at Althea, inlayang muli ni Althea ang binata, kaya lihim namang siyang napaismid sa dwa ng makita niya ang mga ito, si Hyulle ay nakakapit sa braso ni Althea habang halos yakapin na rin ito ng dga, at tinapunan pa siya ng masamang tingin na para bang naghahamon ng away.


    Pasmat ka m kong mahina ako, pagkasabi niya no''n sa kanyang isip ay napalingon sa kanya si Althea."Naghahamon ka ba tga?" tanong nito sa kanya. Tumaasng ang ky niya rito, at nagpanggap na wng m. "Problema mo?"


    "Ikaw ang problema ko!"


    "Tama na nga iyan, ihatid mo na ako sa silid ko, magpapahinga na muna ako," singit ni Hyulle sa dwang babae na t ng segundo nang ay parang mga asong magsasagpangan.


    Kapwa lumbas ang mga pangil ng mga ito. Parehong matapang at ayaw padadaig sa isa''t isa. Tumalima na man si Althea sa binata, at umirap nang makahawak na muli sa braso nito. Sabay pa sng naho sa harapan niya. "B''wisit! Sakit-sakitan, dumatingng ang bruhang iyon, para na siyang animo''y mpit nang mamatay sa mga ikinikilos, kung ''di ko pa m ay gusto tga niyang maka-score dun sa isa, at iyong isa naman, htang matagal nang may pagnanasa, siyempre nakikita niyang may pangangangan iyong isa, kaya sinasamant naman!"


    "Anong iniisip mo, Iha?" tanong ni Manang Martha, na hindi niya m na kanina pa p siya pinagmamasdan dahil sa pagsimangot niya.


    "A, w ho, ang mgalaki nga naman, kahit na kan hindi kayang mamuhay ng isang ang babae sa tabi, kaya hindi po ako naniniw kahit pa sa isang werewolf!" nasabi niya sa matanda.N?velDrama.Org owns this.


    "Ano kamo Iha?" natanong na naman nito na t mas maguluhan sa mga pinagsasabi niya.


    "Ha, nako e, w ho iyon Manang Martha," nasasamid pa niyang muling sagot sa matanda.


    Hinipos na niya ang mga pinakainan n at tinangkan dalin sa kusina. "Nako, kami na iyan Senyorita Polina, ang mabuti pa ay gaan mo nang si Sir Hyulle, may sakit yata si Sir," sambit naman ni Aling Selya. Samantng napansin niya ang lihim na pag-ismid ni Ate May sa kanya. "Ho, nako hindi ho, w hong sakit iyon," paanas pa niyang sambit.


    "Hindi natitiyak kong may kakaiba sa kanya, nitong mga huling araw pa, kasi, ngayonng nagkaganyan si Sir Hyulle, at lumakas rin siyang kumain, noon naman kahit hindi siya kumain ng karne, o uminom ng gatas ay wng problema, ngayon, nagtataka nga rin ako, bakit kaya parang nanghihina si Sir Hyulle?" w sa loob na nasambit din ni Manang Martha.


    Nasa isang gym siya, isa sa bahagi ng mansiyon, doon siya nag-eensayo at nagpapkas ng katawan. Doon rin niya pinanonood ang mga b ng VHS yer.


    Isinng niya roon ang ng mga pbas na may intraction kung paano nakikipaban ang mga tao, ng sikat rin na personalidad ang kanyang pinanonood ng mabuti, kaya naman sa isang ipng ay marami na siyang nlamang iba''t ibang seng self defense.


    Kayang ay m niya pa rin sa sarili niya na mahina pa rin siya. Napatitig siya sa mga pd niya, matapos pagsusuntukin ang punching bag na nakabitin sa harapan niya.


    Kontrdo naman niya ang pisikal nakas niya. Pero hindi iyon ang kangan niya, hinding pisikal nakas ang nais niyang makuha, kundi ang kapangyarihan, kakaibang kapangyarihan, m niyang kung magagawa na niyang marinig ang iniisip ni Hyulle, o ni Althea, doon pang niya masasabing mkas na ang kanyang kapangyarihan.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Muli na naman siyang sumuntok sa punching bag, at dagling nabutas iyon, mabilis na bumuhos angman no''n sa sahig. Napasmpak namang din siya sapag habang nagngingitngit sa inis at galit sa dwang werewolf na m niyang magkasama na ngayon sa loob ng silid.


    Sa mahiwagang silid ni Hyule. "B''wisit!" Inis na naman niyang naibato naman ang hinubad na boxer gloves sa sahig rin. Tumayo siya at naiinis na lumabas ng Gym. Leggingsng at fitted spaghetti strap tank topng ang suot niya nang mga sandaling iyon, kaya naman hubog na hubog ang katawan niya.


    Hindi naman niya sinadya, ngunit naiinis siyang nagtungo sa mahiwagang silid ni Hyule. Nagt siya nang makita niyang t may kakaibang liwanag ang bumabalot sabas pamang ng silid.


    Nagtaka siya, at nakadama ng pag-ala para sa binata. Kaya naman mabilis niya iyong binuksan at, "Hyule!" nasambit niya pagbukas niya ng pintuan. Ngunit natign siya nang makita niya si Althea, na nakaibabaw sa binata. Kapwa s hubad! Mabilis siya napatalikod muli, hindi niya m kung anong kilos ang gagawin niya. Gusto niyang umalis at tumakbo, pero para bang may pandikit ang lim ng suot niyang sapatos, at hindi mang niya magawang iaangat ang mga paa niya para humakbang.


    "Anong nangyayari sa akin?" Nakita nang niya ang kanyang sarili na may mga nag-uunahang maiinit na likido na isa-isang umaalpas m sa kanyang mga mata, at ng sandaling ay nahihm na siya sa sarili niyang mga luha. Nasasaktan ba ako? Mariin niyang naitanong sa kanyang sarili. Hindi niya m kung ano at kaninong reaksiyon ang unang tumatak sa kanyang isipan. Kung kay Hyule ba na nakita niyang nasasarapan sa ginagawang iyon ni Althea, o si Althea na kitang-kita niyang nasa ibabaw ng binata. Ngunit t ba hindi siya nakikita ng mga ito.


    Nasa loob s ng t ky asul na barier, hindi niya m kung ramdam n o m n na naroon siya. O baka naman hindi n m, para kung sakaling may mga tao nga naman na pumasok sa loob ng silid n ay hindi s makikita. "Ngunit dahil sa ako ay isa ring werewolf nagagawa kong maaninag m rito sa kinatatayuan ko ang kanng ginagawa, kung paano n pinagsasaluhan ang isang bagay na ako dapat ang gumagawang kasama ni Hyule," Ngunit sa halip na tumalikod ay mkas ang loob niyang hinarap ang dwa, hindi niya maunawaan ang sarili niya. Pero t ba may kung anong se ng damdamin ang umiiral sa kanya ng mga oras na iyon. Isang se ng damdaming para bang hindi niya kayang kontrolin. Ang makita ang mate niya na nasa piling nang ibang kandungan.


    Anglakingbis niyang iniibig! Hindi niya maunawaan, may kung anong enerhiya ang t lumbas sa kanyang katawan at bumabalot sa kanya. "Anong ginagawa niyo! Itigil niyo na iyan!" mkas na sigaw ang ginawa niya. Sa isang ip ay nasira ang barier na bumabalot kina Hyule. Nagt si Hyulle at mabilis itong napabangon. At halos mahulog si Althea dahil kamuntik na niyang maitk itos sa kama. At nang makita na niyang na-interup na niya ang dwa ay saka pamang siya nakahinga ta naka hakbang pyo sa silid na iyon. Nang mapansin niyang hinahabol siya ni Hyule, bi namang niyang nagawang papahuin ang kanyang sarili.


    "PRINSESA!" naisigaw namang ni Hyulle nang bi na siyang nawng parang b.


    "Anong nangyari? Kaya na png maho?" natatarantang tanong ni Althea.


    "Hindi ko aking lumakas siya, nagawa niyang maho."


    "At nagawa niyang sirain ang barier ko! Nakaka b''wiset siya!" napapasigaw na sambit naman ni Althea.

 KABANATA 20

    Sa isang ip ay nagawa nga niyang maho, kayang ay hindi niya m kung nasaang lugar siya ngayon, anong lugar ba iyon? Nakarinig siya nggas ng tubig, kaya naman hinanap niya iyon at pinuntahan. Nasa isang gubat p siya na may talon. Nakaramdam siya na nang init sa kanyang katawan kaya naman wng anu-anong lumusong siya sa ilog kung saan may bumabagsak na tubig m sa itaas ng bundok at ang lugar ay t nababalutan ng makakapal na hamog. Nang makalusong na roon ay naramdaman niya angmig sa kanyang katawan, at nayakap niya ang sarili. Doon ay muling nanariwa sa kanyang isipan ang mga  nang naganap kanina. Nagawa na niyang maho, kagaya n. Si Hyule ay nalaho rin kapag gusto niya, "Pero bakit hindi siya naho? Bakit hindi naho habang inaakit siya ng babaeng iyon?" naghihinanakit na tanong niya sa kanyang sarili.


    "Anong ginawa mo?" naki pa ang maliliit niyang mga mata nang marinig ang tinig ni Althea, m sa kanyang likuran.


    "P-Paano mo akong nasundan rito?"


    "Naamoy kita, at isa pa hindi mo kontrdo ang kapangyarihan mo, kaya m namin na dito ka dadalin ng palaho mo," sagot nito sa kanya na may himig nang inis.


    "And so? Bakit nagagalit ka ba dahil nabitin ka? Nasira ko kasi ang barier mo, ganon?" sarkastiko niyang tanong kay Althea.


    "Pwede ba? Huwag nga ako ang gawin mong kontrabida rito?" bulyaw nito sa kanya.


    "May sinabi ako?"


    "Sa ginawa mo ano sa tingin mo ang idinulot no''n kay Hyulle?" natla naman siya sa tanong nito. Hindi niya m ang isasagot niya sa dga. Hindi niya m kung ano nga bang naidulot no''n kay Hyulle.


    Ang iniisip niyang ay naidulot no''n sa kanyang damdamin."Hindi ka makasagot? W ka kasing m, puro kakitiran kasi ng utak ang pinapagana mo, p''wede ba, hubarin mo na ang ugaling tao? Hindi ka nng tao ngayon! Ano to, drama sa T. V na kapag nakita ng asawa na may kasiping na ibang babae olaki ang kapareha n ay magwaw o magagalit," napabuga ito ng hangin.


    "Ano ba kasing ibig mong sabihin? Isa akong tao, khating tao! Sa mundong ito ako lumaki, natural na may mga kilos at gawi ako na gaya ng isang tao, at may kultura pa rin ako ng sa tao, at dahil tao ako nasasaktan ako, kapag nakikita ko ang mahal ko sa piling ng iba," sasabi niya.


    D ng bugso ng kanyang damdamin. Mabilis niyang naitakip ang kanyang isang pd sa kanyang bibig. "So inaamin mo na nga? Na may pagtingin ka rin kay Hyulle?" napahukipkip pa ito at timingin sa kanya ng deretso. "Kung ganoon, unawain mo, iba ang pagiging werewolf, at iba ang pagiging tao? Mamili ka, kung magiging tao ka, isuko mo ang pagiging were wolf mo, at iwan mo na si Hyulle.


    Mamatayng siya kapag hindi ka umalis sa tabi niya. Hindi mo ba kayang gampanan ang pagiging mate sa kanya, umalis ka nang, hindi ko rin m ngunit sa tingin ko, hinihigop mong ang kapangyarihan ni Hyulle, at dahil ayaw mong makipagsiping sa kanya, hindi mo maibabalik iyon, pero hanggat narito ka sa tabi niya makukuha mo ang kapangyarihan niya ng hindi mo nlaman, mapapahamak siya," paliwanag ni Althea. "Ano?"Content ? N?velDrama.Org 2024.


    "Oo, hindi mo ba napansin? O tgang manhid ka, naganap anghat ng mman niyang ikaw ang mate niya, pero dahil ayaw mong maniw, at mahina ang kapangyarihan mo, nakukuha mo ang kanya, at ibinibigay naman niya iyon sa iyo, sa tingin mo mapapatay ka niya kung mahina na siya, kaya ako na ang naatasang gawin ang trabaho niya!" nabas si Althea ng isang kakaibang punyal.


    Isang punyal na gawa pa sa mahiwagang mundo, galing sa other world. Pinagtulungang likhain ng mga natitirang ck elder werewolf.


    "Anong-I-ibig mong sabihin...." natitigng sambit niya rito. Habang nasa tubig pa rin siya. Nagsimng lumakad si Althea, ppit sa kanya, hawak nito ang isang punyal, may katas iyon ng makapangyarihang hman, at basbas ng mga werewolf Elder.


    "Patawad! Pero kangan kitang patayin! Bago mo pa maisipang ibigay ang sarili mo kay Hyulle! Kapag ginawa mo iyon, makakamit mo ang kumpletong kapangyarihan mo, at ang misyon ko ngayon ay pign iyon! Humanda ka!" sigaw nito. Mabilis siyang nilusob. m niyang kapag nasugatan o nasaksak siya ng punyal na hawak nito ay iyon na ang katapusan niya! Mabilis niyang nahawakan ang kamay nito ng dwa niyang kamay.


    Nakaamba ang punyal sa kanyang leeg, at nagtatagisan s ngkas. Mabuti nang at nagpkas siya ng pisikal na katawan, kaya kahit papaano ay nagagamit niya ito.


    "Huwag ka nang magtangkang tumakas! At huwag mong iisiping darating si Hyulle, binigyan ko siya ngkas, kaya ngayon tiyak na nagpapahinga iyon, upang makumpleto niya iyon, kaya hindi ka niya maririnig!"


    "W akong pakim! Basta m kong hindi mo ako mapapatay! Sabi ni Hyulle, siyang ang pwedeng pumatay sa akin!" sigaw niya.


    "A, tga? Ngyong m mo nang hindi niya iyon magagawa pa, mkas na ang loob mo?" Napangisi ito, at humanda ng isang pang paglusob.


    Ngunit mabilis naman si Polina, nasipa niya ito at natumba sa ilog, mabilis siyang nakaahon, at dahil nga sa abilidad niya sa pagtakbo, ay mabilis niyang natakasan si Althea, ngunit iba rin angkas at kapangyarihan nito.


    Hindi manng siya nakyo sa dga. Nagt siya dahil nasa harapan na niya ito, hinarabas siya ng hawak nitong punyal, nadaplisan siya sa kanyang tiyan. Dahil doon ay sumy ang dugo niya.


    Ang dugo niya na may kakaibang halimuyak! Kakaibang amoy na hindi kayang tanggihan ng iba''t ibang seng nlang. "Kakaiba ang amoy ng iyong dugo!" halos makaramdam ng sampung beses nakas si Althea, nang mnghap niya ang dugo ni Polina ay nagdulot iyon ng mas matinding hangarin para kay Althea na pangin na siya ng tuluyan.


    "A! Anong nangyayari? Bakit hindi mabilis na naghihilom ang sugat ko?" sambit niya habang nahawakan ang kanyang tyan na nadaplisan ng dulo ng punyal na hawak ni Althea. Nakita pa niyang dinan ni Althea ang dugo niya at nagdulot iyon ng ibayongkas sa dgang werewolf.


    "Nakapagtatakang lumkas ang sinumang naiibang nlang sa amoy at sasa ng iyong dugo, pero mahina ang iyong kapangyarihan!" humanda naman itong lusubin siya gamit ang mahiwagang punyal na iyon, na nilikha para patayin siya. Ngunit ng aktong susugod uli ito at hindi na niya makakayang tumakbo dahil sa sugat niya, masasaksak na sana siya ni Althea! Ipinikit namang niya ang kanyang mga mata ng mariin at inihanda ang kanyang sarili sa pagtarak sa kanya ng punyal na iyon, m kay Althea.

 KABANATA 21

    Mariin siyang napapikit ng kanyang mga mata, hindi niya akin na buhay pa rin siya. Ngunit halos lumuwa ang mga mata niya dahil sa gt ng makita si Hyulle, nakaharap sa kanya at nakangiti. "A-ayos kang ba? P-Prinses-ssa...." at mabilis na bumagsak ang mukha nito sa kanyang balikat.


    "HYULLE!" mkas nng sambit sa pangn ni Hyulle.


    At si Althea naman ay mabilis na muling nahugot ang panuyal na ibinaon niya sa likod ni Hyulle. Hindi ito makapaniw na si Hyulle ang nasaksak nito.


    "Hyulle! Kamahn! Gumising ka!" sambit ni Althea sa binata habang nakpit na ito sa kan.


    "Diyan kang! Huwag kang lumapit sa amin!" mkas na sambit ni Polina nang may pagbabanta sa Werewolf na si Althea.


    Niyakap niya si Hyulle, at mariin siyang pumikit upang makapag-consentrate upang muli niyang magamit ang kangyang kapangyarihang makapaho. At sa isang ip ay naw nga s sa harap ni Althea.


    Lumitaw s sa loob mismo ng mahiwagang silid ni Hyulle. Bagamat natatakot siya ay maayos niyang binuhat si Hyulle, at maayos na naihiga. Hindi niya m kung paano niya ito magagamot, basta ang m niya ay may kangan siyang gawin para matulungan ang binata na magkamy muli.


    Nala niyang nakapagbibigay ngkas ang kanyang dugo, kaya naman kumuha siya ng kutsilyo at h***wa ang kanyang pa**pul**han. May lumabas na kaunting dugo.


    Mabilis na naghihilom ang sugat niya kung ordinaryong p*n*almang ang gagamitin, kaya naman paulit-ulit niya itong h*ni*a upang maibigaymang ang kanyang dugo salaking kanyang minamahal na nagbuwis ng buhay para sa kanya. "Pakiusap mabuhay ka! Huwag kang mamatay Hyulle! Natatakot na ako! Ayokong maw ka sa akin, ayokong iwan mo ako ng ganitong, please! Please gumising ka!" hiyaw pa niya habang paulit-ulit na h*ni*iwa ang kanyang pulso upang lumabas ang d*g* roon.


    Nagising si Hyulle, at nasisyan nang sinag ng araw ang kanyang mukha. Nala niya ang mga naganap kagabi sa kan ni Althea, at Polina. Muntik na siyang mamatay nang sgin niya ang mahiwagang punyal na inan para kay Polina.


    At m niyang kung nahuli siya ng dating ay tiyak na napang na ni Althea si Polina. Tumayo na siya at maayos niyang inihiga si Polina na nagisnan niyang nakayukyokmang sa gilid ng kama at nakasmpak sa sahig. Kaya maayos niya itong inihiga sa kama.


    Nakita niya ang maliit na kutsilyo na ginamit ni Polina upang pauilt-ulit na hiwain ang sariling pulso, masalinanmang siya nito ng dugo, at tunay ngang nanauli angkas niya, ngayon ay m na niyang maibabalik ng dugo ni Polina ang anumangkas niya na nawaw, kaya ngang ay kinakangang paulit-ulit itong masaktan, upang magawa iyon.


    Nakikita niya ang mga nangyari kagabi nang hawakan niya ang kamay nito. T isang pelikng lumarawan sa kanya ang mga nagdaang pangyayari sa pamamagitan ng kanyang third eye na may kakayahang makita ang nakaran. "Polina huwag mo nang uulitin pa ito!" mariing sambit ni Hyulle sa kanyang isipan habang nakatitig ng may pag-ala sa kanyang minamahal na babae.


    Linisan ni Hyulle si Polina, at nagbalik siya sa mahiwagang demensiyon, ang kakahuyang napuntahan ni Polina, kung saan siya sinundan ni Althea at Hyulle.This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    "Althea!" mkas na sigaw ni Hyulle nang makarating na siya sa lugar na iyon. "Lumabas ka! Huwag kang magtago! Naaamoy kita!"


    "Naritong naman ako, m kong darating ka ngayon, m kong pinagaling ka niya."


    "Bakit mo ko trinaydor?" malungkot ang mga mata ni Hyulle, na tanong sa dga.


    "Iyong misyong iniatang sa akin, ak mo ba, pinking akong kasabay mo nawng dahn? Ginawa n iyon, sakaling hindi mo gampanan ang tungkulin mong pangin ang Huling Prinsesa ng mga putting Lobo!" "Hindi ibig sabihin na hindi ko na kayang gawin ay may karapatan na kayong gawin! Patuloy ko siyang ipagtatanggol!" determinadong sambit ni Hyulle dahil m niyang naroon ang mga elder, nag-wan ang mga mata ng mga ito, at nagpakita sa anyong Lobo.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Hyulle! Ang tigas ng ulo mo! Hindi mo ba m na ibayongkas ang mapapasaatin kapag pinatay mo na siya!"


    "Makinig kana sana sa amin kamahn!" sigaw ni Althea, sabay luhod sa kanya.


    "Bng isang Prinsipe ng mga itim na Lobo! At susunod nang maghahari sa ating angkan sumunod kana, upang maging mkas na ang mga itim na Lobo, maging ang mga natitirang mga puting mga Lobo ay umanib na sa atin, tutal ay in nang rin naman s."


    "Sinabi ko nang hindi ko aakuin ang maging tagapagmana! Umalis na kayonghat, kapag pinang niyo siya para niyo na rin akong pinatay!"


    "Ngunit may paraan na upang mabuhay ka, sa sandaling mapang mo siya, inumin monghat ang kanyang dugo, at hindi ka na manghihina kahit na kan, tatayin mo na ang kapanyarihan at mabubuhay kang habang panahon, td ng ating diyos!"


    "Tama na! Masyado na ang pagiging ganid niyo sa kapangyarihan! Ayaw niyo nang mamatay, napakahaba na, ng ating buhay, kahit ng libong taon ay nagagawa nating mabuhay, ano pang nais niyo?" tanong ni Hyulle sa mga Elder n. "Ang wng hanggang buhay! Ang hindi na mamatay! At iyon ang maidudulot ng kanyang dugo!"


    "Magsabi kayo ng totoo! Bakit si Polina? m kong m niyo kung bakit?"mariin niyang tanong sa mga ito.


    "Dahil siyang ang nag-iisang Werewolf na mayhing diyos! Isang isang diyosa ang kanyang ina! At iyan ay hindi niya nlaman, kaya namatay si Haring Lenon, nang isinng ang kanyang anak dahil sa ginawa niyang pagpastangan sa babaeng anak ng bath ng asul na buwan, kaya hindi na kami nagtataka kung bakit ikaw ang ginawang mate niya, upang hindi mo magawang pangin ang kanyang anak."


    Naki ang mga mata ni Hyulle, sa mga sinabi ng mga elder, napalunok siya ng sarili niyangway, hindi niya ngayon m kung ano ang dapat niyang gawin sa mga nman niya. Kung ganoon mki rin ba ang posibilidad na mamatay siya, kung magpapatuloy na mamahalin niya si polina? Kagaya ng nangyari kay Haring Lenon? Ang pinuno ng mga putting Lobo.


    "Kaya kung ako sa iyo, ituloy mo ang pagpatay sa kanya, at tayonghat ay magkakamit ng buhay na wng hanggan, at magagawa na rin nating pagharian maging ang mundong ito!"


    "Hindi, hindi ako papayag, mahal na mahal ni Polina ang mga tao, ayaw niyang mapahamak ang mga ito, marami nang mga werewolf na nankay rito, at nanakit, hindi ko mapapayagan ang ganon," mariin niyang tanggi sa mga khi. "Hangal! Isang mking kahangn ang iyong sinasabi Hyulle!" sambit ng kanng reyna. Lumitaw ito roon. Ang babaeng wolf na ito ang kanyang ina.


    "Ina," nasambit niya.


    "Hindi ba inutusan kita ng misyong iyan! Ang atinghi ang dapat mong unahin, hindi magtatagal at lilisanin mo ang mundong ito dahil uupo ka sa aking trono!" "Ayoko, ibigay mo namang sa ibang mga anak mo ang trono, ditong ako sa mundong ito." Tumalikod si Hyulle at nawng parang b sa harapan n. "Pangahas! Pangin na niyo siya!"


    "Huwag! Kamahn! Ako na ang bah kay Polina, huwag niyong gawan ng masama ang prinsipe, huwag ---" Mkas na sampal ang dumapo sa mukha ni Althea.


    "Isa ka pa! Hindi magawang pangin si Polina, mahina ka, mas mahina ka kaysa sa inaak ko, ak ko panaman ay matutulungan mo si Hyulle na mapatay ang babaeng iyon!" sambit pa ng reyna n.

 KABANATA 22

    Nagising siyang w na si Hyulle sa tabi niya. Kaya naman umalis na rin siya sa mahiwagang silid at nagbalik sa library kung saan muna siya pinapanatili ni Hyulle. Una niyang tinungo ang banyo upang maligo, habang umaagos ang masaganang tubig sa kanyang hubad na katawan ay nasa isipan pa rin niya ang mga naganap nang gabing iyon.


    Unang sumagi sa isipan niya ang nasaksihan niyang pagsisiping ng daw. Iyon ba tga ang paraan upang makamit ang kapangyarihan? Ang magsiping? Tanong niya sa kanyang sarili. Hindi niya lubos mawari na iyonng at w nang iba pang paraan.


    Pero m niya rin sa kanyang sarili na w na yatang ibang paraan kundi iyon, kinakangan na niyang maging mkas, kung hindi ay parati nang magaganap ang naganap kay Hyulle, kagabi. Iyong ang nagdudulot sa kanya ng matinding takot. Ayaw niyang may mangyari pang masama muli kay Hyulle.


    Hindi niya m pero para na rin siyang mamatay kagabi nang makita niya itong halos mgutan ng hininga. Mabuti nang at m niyang makapagbibigay ngkas at nakapagpapagaling ang kanyang dugo. Pero hanggang kan, kangan niya ring maging mkas upang maipagtanggol ang kanyang sarili, m niyang hindi sahat ng oras ay maipagtatanggol siya ni Hyulle.


    Nagt pa siya ng pabas niya ng banyo ay naroon si Hyulle sa loob ng kanyang silid. "Anong ginagawa mo rito?" may pag-ala niyang npitan ito, nakalimutan niyang nakatapisng siya ng tuwalya. Hindi niya kasi m na may tao sa loob ng kanyang silid.


    "Ang hina mo naman, hindi mo mang naramdaman na may ibang nlang rito sa silid mo," sambit ni Hyulle.


    "E ano naman, m ko naman na ikawng iyan," napataas ang ky niya rito. Lumakad siya patungo sa closet niya at kumuha ng maisusuot doon. Hindi na siya ng kay Hyulle, m niya kasing ng ulit naman nang nakita ni Hyulle ang hubad niyang katawan. Kaya naman kahit naroon ito ay nagpatuloy siya sa pagbibihis.


    "Inaakit mo ba ako?" mahinang tanong ni Hyulle, na hindi niya aking mpit na p sa kanya.


    "Ano? Umalis ka nga diyan, diba mkas kana? Huwag mong sabihin na kangan mo pa uli ng siping, diba ginawa niyo na? Nasarapan ka na nga, kitang-kita ko, at huwag mong itatanggi," nakasimangot niyang sambit salaki. Napangisi naman ito nang mapansing nagseselos siya, "m mo para sa mga werewolf wng iyon, ginawang namin iyon para makapagsalin ngkas," napapailing na sambit ni Hyulle.


    "Kapag nanghihina ka, sabihin mong sa akin, sasalinan kitang muli ng dugo ko, ayan lumakas ka na, nanauli na angkas mo dahil sinalinan kita ng dugo." Napakumpas pa siya ng mga kamay niya, at tiningnan ito ng may pagmamki. Ngunit dumilim naman ang mukha ni Hyulle, sa mga sinabi niya.


    Nagt siya nang bi namang siyang kabigin nito at yakapin ng mahigpit, "Huwag na huwag mo nang uulitin ang ginawa mo, sa susunod ang dapat mong gawin ay tumakas!" sambit pa ni Hyulle habang yakap siya nito ng mahigpit. Bi namang lumam ang kanyang paningin, hindi niya napign ang hindi mapaiyak, at naririnig ni Hyulle, ang mkas na pintig ng kanyang puso, "Pangin mo ako kung iyon ang kinakangan," sambit niya sa binata. Napabitiw naman si Hyulle at pinagmasdan siya, nagt ito sa mga salitang sinasabi niya. "Anong ibig mong sabihin?"


    "m kong ikaw ang nakatakdang pumatay sa akin, at kung nahihirapan kang sundin iyon dahil ako ang mate mo, gawin mo kung iyon ang makapagliligtas ng buhay mo," sambit pa niya sa binata.


    Napatingin si Hyulle, halos hindi niya magawang maibuka ang bibig niya, hindi siya makapaniw na masasabi ni Polina ang mga bagay na iyon.


    "Bakit?"


    "Dahil ayokong makita kang nahihirapan ng dahilng sa akin! Kamuntik ka nang mamatay, bakit mo ba ako inililigtas?"


    "Dahil mahal kita."


    "Dahil mahal, mahal mo ako? Pero kung hindi ako ang mate mo, magagawa mo akong pangin, kung ganon kalimutan mo nang na ako ang mate mo, kung mababago ba iyon, magagawa mo na akong pangin?" "Tumigil ka na, hindi ko gagawin."Tinangka ni Hyulle na tumalikod at umalis.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?el5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Gawin mo,lo na kung para sa ikabubuti mo," umiiyak niyang sambit.


    "Hindi ba mahal mo ang mundo? Hindi ba sabi mo mahal mo ang mga tao dahil kauri mo rin s? Ikawng ang makapagliligtas sa kan," sambit ni Hyulle. "Paano ko nga gagawin? Mahina ako!"


    "Gawin natin! Magtiw ka sa akin, kapag ginawa natin iyon, hinding ako anglakas, kundi ikaw, makukuha mo ang kapangyarihang nais mo, magiging mkas ka, at hindi mo na ako kakanganin, p''wede mo na akong iwan kapag nakuha mo na angkas na nais mo, baka nga iwan mo na ako,"


    Hindi na natiis ni Polina, at t ipinagkanulo na siya ng kanyang sariling mga paa. Humakbang itong t may sariling buhay at yumakap sa nakatalikod na si Hyulle. Mahigpit niyang nayakap si Hyulle, habang patuloy na umaagos ang kanyang mga luha. "Hyulle, ikamamatay ko kung makita kitang muli na nasa ganoong kgayan! Maari bang huwag mo nang gawing iligtas ako, m kong masakit sa kalooban mo ang kbanin ang mga khi mo," umiiyak pa niyang sambit salaki, habang nakayakap sa nakatalikod na si Hyulle.


    Humarap si Hyulle, umangat ang dwang kamay nito sa kanyang mga pisngi, at mabilis namang bumaba ang mgabi sa kanyang mgabi, napat iyon, at sa ng sandali ay pinagsasaluhan n ang isang matamis na halik sa isa''t isa. Ngunit kapawa s nagt ng lumitaw sa harapan n si Althea, "Kamahn! Huwag mong gawin! Itigil mo na ito, kahangn!" "Tumigil ka Althea!"


    "Hindi kayo maaaring magsama! Mamatay ang sinumang makipagsiping sa mayhing diyosa!" sigaw ni Althea.


    Napalingon siya kay Hyulle. At napailing naman si Hyulle, senyales na huwag siyang maniw sa mga sinasabi ni Althea.


    "Ako ang naatasang pangin ka, para mapign na rin ang gagawing kahangn ng aming prinsipe, maawa ka sa kanya, kung tgang mahal mo siya, pangin mo nang ang sarili mo!" sigaw ni Althea. Sabay inihagis nito ang punyal na nakasugat kay Hyulle, ginawa tga iyon para sa kanya.


    "Althea!" galit na sigaw ni Hyulle, at mabilis nitong sinakal si Althea.


    "A-anong ginagawa mo...ka...ma--"


    "Tama na Hyulle!" sigaw naman ni Polina.N?velDrama.Org owns this.


    "Huwag kang makinig sa kanya! Hindi ba mahal mo ang mundo! Makinig ka sa akin! Sa akin kang makikinig," sambit ni Hyulle. Ngunit naguguluhan siyang nailing-iling. Hawak niya ang punyal, at isang ang naiisip niya. Bagamat kahangn ang gawin ang sinasabi ni Hyulle ng hindi nag-iisaip, ngunit handa siyang ibigay ang buhay niya para salaking minamahal.


    At nang tatangkain na niyang itarak iyon sa kanya puso, mabilis na nakpit si Hyulle, at inagaw sa kanya ang punyal.


    "Makinig ka, Polina, namatay ang ama mo dahil npastangan niya ang iyong ina, na mayhing pagkadiyosa, kaya ganoon ang ky ng kanyang mga mata, nahulog ang isang diyosa sa lupa, m sa asul na buwan, sumanib siya sa ipinagbubuntis ng iyong l, at iyon ang iyong ina, kaya tay niya ang kapangyarihan ng diyosa ng asul na buwan, iyon ay tay mo rin, kapag nagsiping kayo, mamatay si Hyulle!" sigaw pang muli ni Althea, nang bitiwan siya ni Hyulle, upang agawin ang punyal.


    Dahil sa kanyang mga sinabi ay nasampal ito ng mkas ni Hyulle, at nawn ng my ang babaeng werewolf. Napasmpak namang siya sa sahig habang hindi makapaniw sa mga narinig, nanlaki ang mga mata niyang napapailing- iling, hawak niya ang kanyang dibdib, at halos humahangos, hinahabol niya ang kanyang hininga, na para bang mauubos iyon anumang sandali.


    "Huwag kang maniw, sa ''kin kang maniw, hindi ba nais mo ang mundong ito, magulo ngayon sabas, naglipana ang mga halimaw na werewolf na nankay sa iba''t ibang lugar, may bk ka bang iligtas ang mga tao? Sa akin ka magtiw," nakikiusap na sambit ni Hyulle sa kanya. Tinupok ng m-apoy na kapangyarihan ni Hyulle ang punyal na kanina ay nais nang gamitin ni Polina sa kanyang sarili. Npitan siya nito, hinawakan ang kanyang mukha, hinawi nito ang mahabang buhok na tumatakip sa do''n. Hinalikan siya sa noo, at muling niyakap.


    "Paano kung mamatay ka? Paano kung matd ka sa akin ama?" nanginginig sa takot niyang sambit salaking si Hyulle, na noon ay inaamin na niyang kanya na ring iniibig

 KABANATA 23

    Umalis si Polina nang araw na iyon sa poder ni Hyulle, pinuntahan niya ang kanyang ina upang tanongin ito sa totoong nlaman nito, patungkol sa katotohanang sinasabi ni Althea.


    Nais niyang mman kung tunay bang maaring ikamatay ni Hyulle, ang pakikipagsiping sa kanya? Ayaw na niyang maniw sa mga kasinungalingan, gusto niyang si Hyulle naman ang paniwan, ngunit nais niyang siguruhing may katotohanan ang anumang naririnig niya.


    At nangako siya sa kanyang sarili na kung hindi totoo ay ibibigay na niya ang sarili sa binatang minamahal.


    "Inay! Ano bang totoo? Ito ba ang dahn kaya ayaw mo akong lumayo kay Hyulle? Ito ba Inay?" mariin niyang tanong sa kanyang ina ng makapsok siya sa loob ng kubo na tinitirhan ng mga ito. "Huwag kang mapangahas sa mga katanungan mo Polina!"


    "Bakit hindi? Kaligayahan ko bng isang nlang ang nakataya rito, buong buhay ko ang ak ko isang kong isinumpang nlang, ngayonng ako nakaramdam na may nagmahal sa akin, Inay, sana nauunawaan mo ako?" hiyaw ni Polina. Nais niya ng katotohanan patungkol sa tunay na magiging kgayan ni Hyulle. Hindi na baleng siya ang mapahamak o mapatay ng mga nlang na magkakainiteres sa dugo niya, ang mahga ay maprotektahan niya si Hyulle. Hindi ito maaring mamatay nang ng ganon nang.


    "Kung ano ang sinasabi ng puso mo ay gawin mo, huwag mong sasabihin kahit na kang sa akin na nagkamali ka, ano bang itinitubok ng puso mo, sundin mo," saad ng kanyang ina.


    "Pero, ingay ang utak sa ating ulo, para matutong pangunahan ang ating mga desisyon, mapag-isipan anghat ng bagay, kung gagawa ako ng isang desisyon, gusto sigurado," sabi ni Polina.


    "Umalis ka nang sa aking harapan, hindi ko masasagot ang mga tanong mo, kung anong ang mga sinabi ko iyongng ang iyong pag-isipan, naroon ang tama at maling desisyon, nakaslay sa iyo." At sa kauna-unahang pagkakataon, nakita niyang nangasul ang dating ky berde nitong mga mata, at naho sa kanyang harapan.


    Naiwang nanlulumo si Polina, nasa may tabing ilog siya, nakatingin sa rumaragasang tubig m sa ilog, nag-iisip siyang mabuti kung anong pasya ang gagawin niya. Naramdaman niyang may-isang nlang ang nakatunghay sa kanya m sa myong lugar.


    "Magpakita ka!" sigaw niya.


    "T lumakas ka?" tanong nito.


    "Sheira," gt na sambit niya, napatayo siya at hinarap ito. May kung anong panganib ang nararamdaman niya m rito. "B-bakit ngayon kang nagpakita? Ang tagal ko na kayong hinihintay, marami akong gustong mman," nanginginig ang tinig niyang sambit sa dating kaibigan. Nakakaramdam siya ng panganib, ngunit sinubukan niyang magpanggap na wng iyon, upang hindi nito mahta na takot siya.


    "Mahal na Prinsesa, sumama ka na sa akin, kung kinakngan mong makumpleto angkas mo sa pamamagitan ng pakikipagsiping, si Fillberth ang nararapat mongpitan," sambit ni Shiera.


    "Ano?" gt niyang naibublas. "Anong kalokohan ang sinasabi mo?"


    "Hindi naman mahga kung mahal mo, o nagmamahn kayo, ang mahga ay maibalik ang kapangyarihan mo huling prinsesa ng mga putting lobo, at si Fillberth ang dapat mong makasiping dahil tayo n Fillberth ang magkakhi," saad pa ni Shiera.


    "Pero, mamatay ang makakasiping ko, iyon ang sinabi ni Althea, isa ring werewolf," dahn pa niya. Ngunit nakakita siya ng kaunting paraan, paraan upang hindi mamatay si Hyulle. "Tama, mamatay nga siya dahil itim na Lobo siya, ikaw ay Puti, kami ang tunay mong mga khi, kaya si Fillberth ang pagbigyan mo ng sarili mo, nais mo bang mamatay si Hyulle?


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Dahilng nais ka niyang bigyan ngkas, kung makukuha mo naman ito sa ibanglaking werewolf?" palansi pa ni Shiera sa kanya. Sinusubukan nitong kunin ang tiw niya. Upang maloko siya. Tinitingnan kung bibigay siya. "Sundin mo kung ano ang nlaman ng iyong puso," mariing wika at habilin nang kanyang ina, na si Patricia. Bago ito maw sa harap niya.


    Ano nga ba ang isinisigaw ng kanyang puso? Nagtatalo ang dwang bahagi ng kanyang katawan. Ang puso niya ay nagsasabing ibigay na niya kay Hyulle, at si Hyulle ang mahal niya.


    Ngunit ang kanyang isipan ay patuloy na nalaban, mahal niya si Hyulle, kaya ayaw niyang mamatay ito ng gano''nng.


    "Halika na kamahn!" sigaw ni Shiera. Inhad pa nito ang isang kamay sa kanya. "Sumama ka sa akin, dadalin kita kay Fillberth, nang sa ganoon ay magawa niyo na ang inyong ritwal ng pag-iisang dibdib," sambit pa nito. Inaabot na sana niya ang kamay nito, nang bi niyang marinig ang mga salitang pag-iisang dibdib.


    "Pag-iisang dibdib?" napabalik siya sa kanyang katinuan. Mpit na png masakop ni Shiera ang kanyang isipan. Ngunit di hamak na mkas pa rin siya kaysa kay Shiera. Kaya naman napabalik niya ang kanyang sarili sa kanyang tunay na sitwasyon.


    "Hindi ako magpapakasal!" dera niya sa dgang akusap. Isang maawtoridad na pagtanggi ang kanyang sinabi.


    "Hindi maaari! Kinakngan mong makipag siping kay Fillberth!" sigaw rin ni Shiera, nam ang mga mata nito, at t nagagalit.


    Nagsimng mabasan ang mga pangil nito. At ang mahahabang kuko m sa mga daliri sa kamay.


    "Tampsan! Pangahas ka!" mkas niyang sampal sa dati niyang kaibigan, noong inaak pa niyang tao s.


    Natitigng nagbalik sa anyong tao ang mukha nito, naw rin ang panglilisik ng mga mata ng sampalin niya ito, nakita nito ang asul na liwanag na bumabalot sa kanyang buong katawan.


    "Huminahon ka kamahn!" sigaw ni Shiera.


    "Umalis kana sa harapan ko, hindi ko m kung anong no niyo! Kung nais niyong makuha ang dugo, ibibigay ko, huwag niyong guluhin si Hyulle," sambit niya. At ng sandali ay naw ang liwanag na nakabalot sa kanya. Ngunit ang katawan niya ay mabilis na nanghina. Napaluhod siya sa lupa, doon naman t nakakita ng pagkakataon si Shiera. Bk niyang kunin si Polina. at dalin kay Fillbert.


    Nang tangka na niyanglapitan si Polina, nalaki ang mga mata niyang napa-atras, nasa harapan na niya si Hyulle.This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    Nanlilisik ang mga mata nitong nakatingin kay Shiera. "Anong ak mo? Mauuto mo ang prinsesa ko?" galit na tanong ni Huylle. Lumabas ang mga pangil ni Hyulle, at ang kanyang mga kamay ay tinubuan na ng mga mahahaba at matatalim na kuko. At nang sasakmalin na niya ito para patayin ay bigng sumigaw ang isang nagtatagong tinig.


    "Sige, iwan mo ang prinsesa mo! Dahil nakahanda kaming kunin siya anomang oras!"


    Dahil doon ay hindi na naihakbang ni Hyulle ang kanyang mga paa, at ang mga kamay niya ay nagbalik sa dati. Nilingon niya ang wng my na si Polina. Nakaluhod ito at nakayukomang. Npitan niya ito at niyakap. Sabay sng naho sa harapan ni Shiera.


    Lumitaw si Fillberth, anglaking werewolf na nais na makakuha ng pinaka mkas na kapangyarihan m kay Polina. m kasi n na kung sino ang makakasiping ng huling Wolf Princess ay magkakaroon ng ibayongkas at kapangyarihan,lo itong makakakuha ngkas, at ang pagiging emortal ay makakamit n.

 KABANATA 24

    Din ni Hyulle si Polina sa loob ng mansiyon, sa loob ng mahiwagang silid niya. At ang buong silid ay binalot niya ng mkas na kapangyarihan. Tinibayan niya ang barier na kanyang ginawa upang hindi iyon masira ni Althea. m niyang buhay pa si Althea, at nagpapkasng sa kung saan. Sakas ng sampal na nagawa niya sa dga, m niyang nasaktan iyon ngbis, at maaring nagpapkasng. m niyang mlaman nito ang gagawin niya at tatangkain nitong pign siya.


    Hindi siya papayag na maw si Polina, di bale nang siya ang magpasan nghat ng galit ng kanng mundo, basta hindi niya hahayaan na maw si Polina sa ganitong paraan, hindi niya hahayaang mamatay ang dga sa kanyang kamay, o sa kamay ng sinuman. Napalingon siya sa dgang nakahiga sa kanyang kama. Wng my si Polina dahil naubos angkas nito sa paggamit ng kakaunting kapangyarihan para pign si Shiera. Hindi niya m sa kanyang sarili kung tama ang gagawin niya, maaari ngang mamatay siya td ng ama ni Polina, iyon ay marahil dahil sa ginawa nitong pananamant sa ina ng dga, hindi kusang loob ang kanng pag-iisang dibdib, kaya namatay ang kanyang ama, bng parusa sa ginawa nitong kpastanganan sa isang diyosa.


    Pero sa kaso n ni Polina, m niyang pareho nng mahal ang isa''t isa. At m niyang si Polinamang ang babaeng mamahalin niya, maging tao man siya o werewolf. "Hindi kita minahal dahil sa ikaw ang mate ko, o dahil sa isa kang werewolf, o prinsesa, diyosa, o kung ano pa man, minahal kita, una pang kitang nakita, at hindi ko malilimutan iyon,"sambit ni Hyulle, habang nakatitig sa mukha ni Polina.


    Desidido na siyang gawin ang isang bagay, may my man o w si Polina. Dahil m niyang iyonmang ang kangan ni Polina, para manumbalik angkas nito, para makumpleto ang kapangyarihan nito bng Werewolf. "Patawad mahal ko, pero ipinapangako sa iyo, ikawng ang mamahalin ko, hindi na mauulit na makikipagsiping ako sa ibang babaeng kauri ko, parang lumakas, pangako ko iyan," sambit ni Hyulle, na gumawa pa ng isang ritwal para bigyan ng selyo ang kanyang binitiwang pangako sa pamamagitan ng sarili niyang mat*tal*m na k*ko. Humaba iyon at k*n*Imot at sarili niyang dibdib. Lumabas ang mga d*g* roon. At sa isang ip ay naging pt.


    "Hyulle!" sigaw ni Polina, nang makita niya ang ginawa ni Hyulle sa sarili.


    "P-Polina...." nasambit rin ni Hyulle sa dga.


    "Bakit mo ginawa iyan?" Umangat ang dwang kamay ni Polina at nahawakan ang dibdib ni Hyulle na may mga bakas ng kaninang ay sugat na nagdurugo, ngunit isa namang pt.


    "Dahil mahal kita Polina, at ang mga pt na ito ang parating magpapala, na sumumpa ako na hindi na makikipag siping sa ibang babaeng khi ko, sayong...sa iyong ako," bigkas pa ng binata sa dga. At sa mga oras na iyon ay kap''wa na s gising at may kamyan.


    "Handa ka na ba? Nagtitiw ka na ba?" seryosong tanong ni Hyulle sa dgang minamahal.


    "Sabi ni Inay, sundin ko ang isinisigaw ng puso ko, kaya ngayon, sasabihin ko, ikawng Hyulle, ang isinisigaw ng puso ko, at hindi ko hahayaang maw ka, susuungin ko ang kngitan, at makikipag away sa mga sinasabi nng diyosa ng asul na buwan.


    Hihingin ko na huwag ka nng kunin sa akin," bigkas ni Polina. Nakabig siya ni Hyulle, at mariing hinalikan siya sa kanyang mgabi.


    Sa gabing iyon ay magaganap ang pinakamkas na at ritwal ng pag-iisang dibdib ng parehong royal blood ng Itim at Putting Lobo. At ang gabing iyon ay hindi mapipign ng sinuman.This is property ? of N?velDrama.Org.


    Narinig ang mlakas na alulong ng mga ordinaryong hayop sa buong lugar n. Lahat ng mga aso, at naiibang uri ng mga hayop. Dahil ramdam n ang mkas na kapangyarihang bumabalot ngayon sa other world.


    Nabalot ng asul na liwanag ang buong silid ni Hyulle, sa isang ipng ay hubad na sng pareho, nakaluhud si Polina sa kama, ganon din si Hyulle, nagdaop ang kanng mga pd, unang humalik si Hyulle sa kanyang noo, pababa sa kanyang mgabi, at ang mga kamay bito ay papads na humahaplos sa kanyang bt sa braso. Ang gabing iyon, ay t nababalot ng hindimang asul na liwanag kundi ng mainit na apoy. Lumigid nga ang mainit na apoy at paligid ng buong silid, dulot iyon ng kanng pagsasanib at matinding pag-iisa.


    "Hyulle...ikawmang aking mamahalin, kahit ng siglo pa ang dumaan sa ''ting buhay, hiling ko na tayo hanggang wakas," sabit ni Polina, nang magsim nang pum*ib*b*w sa kanya si Hyulle.


    Nakatukod pa ang dwang kamay ni Hyulle sa kama, buhat nito ang sarili upang hindi lubusang mapadagan sa dgang minamahal.


    "Hindi na Polina, pagkatapos nito, habang buhay na tayong magsasama, wng kamatayan ang darating sa atin, ito ang dahn kung bakit nais ka nng patayin," sambit pa ni Hyulle.


    At nang magsim nga na ib**n na Hyulle, ang kanyang pagkal*l*k*, sa kalooban ni Polina, ay napasigaw ito, at angkas nito ay t nanauli, isang mkas na kapangyarihan ang t umanib sa kanyang katawn, habang ginagawa n ang ritwal ng pag-iisang dibdib, napbi siya dahil sunod-sunod na mga tinig m sa isipan ni Hyulle ang kanyang naririnig.


    "Hindi kita hahayaang mamatay! Mahal kita Polina! Mahal kita! Mahal kita!" napakkas na tinig na nagmum sa isipan ni Hyulle.


    Dinig niya kahit na hindi naman bumubuka ang mgabi nito. Dahil ab ito sa kanyang ginagawa sa ibabaw ng dga, para wng pagod nito ginawa ng paulit-ulit ang pag-angkin sa babaeng ngayon ay asawa na niya. Iyon ang kanng pag-iisang dibdib.


    Ang kanng kasal na buong tapang nng nban. Buong tapang nng ninais gawin kahit na m nng maraming nakaslay. At ang gabing iyon ay patuloy pa nng pinagsaluhan, habang naroon pa s, ay maari nng gawin ang bagay na iyon. Dahil maaring nng muling ulitin iyon, sa muling pag-aasul ng buwan. Panandalian sng nagpahinga, ay nakayakap si Polina, habang nakaunan sa braso ng kanyang mahal na si Hyulle. At m niyang hindi pa tapos ang kanng pag-iibigan, at ang pagsisiping ay kanng lulubusin, hanggang sa sumapit ang pagliliwanag.

 KABANATA 25

    Nagising siyang may ngiti sa kanyang mgabi, nakita niya ang nakadapa pang si Hyulle sa kama, akma na siyang tatayo nang hhin ni Hyulle ang kamay niya at kabigin siya nitong muli pabalik sa kama n. "Gising ka na p, bakit nagkukunwari ka pang tulog?" paanas niyang tanong salaking bumihag sa kanyang puso.


    "Kasi m kong aayain mo na akong magbangon, w tayo sa mundo ng mga tao, nandito tayo sa other world, sa mundo at dimension ko, wng makakaistorbo sa atin," muli pang umang ang mga kamay nito sa kanyang baywang. Sobrang init pa rin ng katawan ni Hyulle, at t ba hindi pa tapos ang pag-ab nito.


    "Tumigil kana, huwag mo na akong lokohin, nababasa ko sa iyong isipan na akoy niloloko mo, gusto mong makaisa," sambit ni Polina sa kanya. Parang pinipilipit namang natawa si Hyulle.


    "Hindi na nga p ako makakapag sinungaling sa iyo, aking asawa." At dahil doon ay sabay pa sng natawa. Tumayo na sng pareho at sabay pang nag-shower.


    Pagbaba pang nng dwa m sa kanng silid ay kapawa s nababalot ng saya at ligaya, magkahawak pa ang mga kamay n, at para bang hindi na s mapaghiwy ng kahit na anong pangyayari sa mundo.


    Ngunit napatigil si Hyulle at Polina nang makita n si Althea, masama ang tingin nito sa kanng dwa. At m na nito ang mga bagay na naganap kamakanmang.


    "Nag-asul ang dw na buwan, at umalulong anghat ng kahayupan sa buong kalupaan ng mundong ito, gayong din sa other world, ramdam ang ginawa niyong kabuktutan!" sigaw ni Althea. At mkas nitong sinugod ng matatalim niyang kuko si Polina. Ngunit sa kgitanaan ng ere ay napahinto siya. At naninigas ang buo niyang katawan. Para siyang na-freeze sa isang tingin pamang ni Polina.


    Nagt si Hyulle, sa angkingkas na ni Polina, nagawa niyang mapag-yelo si Althea sa isang tinginmang. At bumagsak si Althea sapag, lumapit si Polina at muling nilusaw ng mainit na kapangyarihan si Althea. Nagbalik ito sa pagiging wolf na hayop.


    "Polina, napakkas ng iyong kapangyarihan, totoo ngang anak ka ng hari ng mga putting wolf, tay mo ang kapangyarihan ng apoy, at anak ka ng diyosa ng buwan dahil tintay mo rin ang kapangyarihan ng yelo," nasabi ni Hyulle, na napupuno ng pagkamangha.


    "Hindi ko m, basta namang lumabas ang kapangyarihan ko iyon, ano na ngayon ang mangyayari kay Althea?" nag-ala niyang tanong kay Hyulle. "Ibabalik ko siya sa other world," sambit ni Hyulle.


    "Sasama ako," may pakikiusap niyang sambit. Ngunit tumutol si Hyulle, hindi m ni Hyulle kung ano pang naghihintay roon, at kung tga nga kayang makakaya na ni Polina na ipagtanggol ang sarili niya. Ngayong lumakas na siya, mas ibayong pag-iingat ang dapat niyang gawin.


    "Hindi ka maaring sumama, kinakangan mong pag-arng ma-control ang kapangyarihan mo, dahil kung hindi, baka mapahamak ka," sambit ni Hyulle sa kanyang asawa.


    "W ka pa rin bang tiw sa akin?" nalungkot na sambit ni Polina.


    Umiling si Hyulle, at ngumiti. "Siyempre meron, ngunit ang nais ko ay pag-arn mo muna ang mga kapangyarihan mo, darating ang time na hahayaan na kitang sumabak sabang nais mo." Hinawakan ni Hyulle ang mga kamay niya. At naririnig naman niyang tunay ang sinasabi ni Hyulle.


    "Mag-iingat ka, mahal kita Hyulle, pakiusap bumalik ka, kaagad," sambit pa niya.


    "I love you, Polina, m kong makakaya mo iyan, tawagin mong ang pangn ko, tiyak akong maririnig kita," bilin pa nito. Umalis nga si Hyulle at naiwan si Polina sa loob ng mansiyon nang nag-iisa.


    Habang nasa loob ng mansiyon si Polina, naisipan niyang magbasa-basa pa ng ng at pa patungkol sa kannghi, nasa library siya. Nakuha niya ang at at nabut niya ito, lumabas ang mga pangyayari na t ba siya nanonoodmang ng isang pelik, ang yugtong iyon ay patungkol sa kanng mga ninuno, may kakayahang magbt kayo ang mga werewolf,lo na ang mga elder dahil higit na mkas ang kanng kapangyarihan at may kakayahan sng utusan ang isang ordinaryong wolf na maging gaya n sa pamamgitanmang ng mga mahika n.


    "Anong ibig sabihin nito?" napapamaang niyang nasambit.


    "Ibigsabihin naling ka n," sambit ng isang tinig.


    Mabilis siyang napatayo, at lumingon. "A-Althea! Hindi ba''t isa ka nng ordinaryong hayop ngayon?" tanong ni Polina. "Hindi Polina, nalinng ka, at si Hyulle nakuha na n," malungkot at nangingilid ang mga luha sa mga mata ni Althea.


    "A-anong ibig mong sabihin? Hindi ko maunawaan? Anong nalinng? Anong nakuha n si Hyulle, hinatid kang ni Hyulle sa other world," sigaw niya. At patakbong npitan si Althea. Si Althea naman ay naniiyak nang at tuluyan na ngang ng ang mga luha.


    "Hindi ako ang kinban mo kanina, isa iyong mahika ng isa sa mga elder, ordinaryong wolfng iyon, at m ni Hyulle iyon, pero nagpanggap pa rin siyang hindi niya m, para huwag kang magpumilit na sumama sa kanya." "Anong mangyayari kay Hyulle?"N?velDrama.Org owns this.


    "Polina, hindi ko m kung makakabalik pa si Hyulle," humikbi pang sambit ni Althea.


    "Anong sinasabi mo? Hindi iyan totoo, mkas si Hyulle, paano siyang hindi makakabalik?"


    "Oo mkas si Hyulle, ngunit kapag naikulong na siya sa isang kulungan na nasa other world, imposible iyon, mababalot ng mga kapangyarihan ng mga Elder ang kulungan iyon. At maaring ikamatay na niya ang makulong doon." "Hindi ako naniniw! Tutulungan ko si Hyulle, hindi ako makakapayag na mamatay siya!" galit na sambit ni Polina kay Althea. Ngunit bago niya iyon magawa ay nakita niya sabas ng mansiyon ang napakaraming halimaw na werewolf. Nakatayo s sabas at nag-aabang sa kanyang pabas.


    "Nakita mo ba s? Snghat ang kakbanin mo, napakarami na n, kinakngan mo sng patayinhat, paano mo pa maililigtas si Hyulle, kung nakaslay rin sa iyo ang buong mundo ng mga tao?" napalingon siyang muli kay Althea. "Pinapilipili mo ba''ko? Kung si Hyulle o ang iligtas ang mundo?" tanong niyang nanlilisik ang mga mata kay Althea. Naki naman ang mga mata ni Althea, hindi nito aking ganoon angkas na idinulot ng pagsisiping n ni Hyulle. Kayang ay hindi pa nito natutuhang kontrolin ang kapangyarihan.


    "P-Polina! Hindi mo kontrol ang iyong kapangyarihan tumigil ka!"


    "Ikaw ang tumigil! Hindi na ako maniniw sa iyo! O kahit na kanino! Lilipolin ko kayonghat na masasama, ililigtas ko si Hyulle, sabay naming panganggaan ang mundo!" tapos noon ay naho siya sa harapan ni Althea.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Sa kanyang palaho, din siya ng kanyang kapangyarihan sa bukana nggusan sa isang gubat, patungo sa other world. Ang mundong kinagisnan ng kanyang ama, at ni Hyulle.


    "Polina! Tumigil ka!" sigaw ng isang tinig. Napalingon siya. Seryoso ang mga titig niya sa babaeng iyon, ang kanyang ina. Si Patricia.


    "Inay! Ibang-iba na ang iyong wangis, nagbalik ka na ba sa pagiging dyosa?"


    "Kapangahasan ang ginawa niyo ni Hyulle, ngunit pinahanga mo ako sa iyong katapangan at determinasyon, kayang anak, pabayaan mo muna si Hyulle," sambit ng kanyang ina.


    "Pabayaan!? Mamatay siya Inay!" sambit niya sabay hawak sa kanyang dibdib. Parang umaalis ang hangin sakanyang katawan, sa t''wing maiisip niyang mamatay si Hyulle.


    "Magpakatatag ka Polina, may pagsubok ang asul na buwan kay Hyulle, si Hyullemang ang makapagliligtas sa kanyang sarili, ikaw naman, gawin mo ang inaak mong tama sa mundong ito ng mga tao."


    "Pero Inay, paano na si Hyulle, hindi ko kayang mabuhay ng w siya, m mo ba iyon inay?"


    "Mabuhay ka para sa diyan sa batang dinad mo, sa iyong sinapupunan, nariyan na ang binhi ni Hyulle, hindi magtatagal at mararamdaman mo ang pintig ng puso ng isang sanggol, na bunga ng inyong kapangahasan, at pagmamahn." "Ang ak ko ba ikaw ang nagdesisyon na kami ang maging mate! Bakit ngayon pinaparusahan niyo si Hyulle! W siyang kasnan!"


    "Patawarin mo ako, ako ang may kasnan nghat, ginawa ko iyon dahil ayaw kong mamatay ka, tiyak na mapapatay ka ni Hyulle dahil mkas siya, nakim ako, ginamit ko ang kapangyarihan ko, hindi tga kayo ni Hyulle ang itinakda sa isa''t isa. Kaya ako naririto, mamam na ako anak, ikukulong rin ako sa madilim na bahagi ng psyo ng asul na buwan dahil sa ginawa kong kamalian, nakim ako sa mga bagay na nakatakda," sambit ng kanyang ina. Napapailing siya, hindi siya makapaniw sa mga maririnig niya, "Hindi totoo anghat, si Hyulleng ang para sa akin, w nang iba, at ang mga naganap ang siyang nakatakda," Mariin niyang sabi sa kanyang sarili.

 KABANATA 26

    MAKALIPAS ANG 28 YEARS Year 2019


    Mkas ang n sabas ng mansiyon, isanglaking umaaligid sabas ng gate ang namataan ni Polina. Maagap niyang itinimbre sa guard house ang kanyang napansin. Lumabas naman kaagad ang guwardiya upang tingnan ng init ng kanyang among babae. ng taon na ang lumipas, dwamput walong taon ang lumipas sa mundo ng mga tao, ngunit si Polina, wng pinagbago ang kanyang mukha. Lalo pa siyang gumanda, at naging kaakit-akit sa paningin ng sinumang makakakita sa kanya.


    Araw-araw ay may mayayamang negsosyante ang nagtutungo sa kanng mansiyon, upang manligaw sa kanya. Ang mga regalo ng mga ito ay hindi rin ordinaryong bkmang. Sasakyan, house and Lot, at kunga ano-anong mamahaling has.


    "Si Mr. Henson Luvino, pupunta raw, at maraming ipinadng mamahaling pabango na galing pang Europe," sambit ni Althea. Si Althea na hindi na umalis sa tabi ni Polina, sim noong araw na naw si Hyulle. Iyon daw ang pasasmat nito kay Hyulle, bng binuhay pa siya nito.


    "Ayoko, hindi ba sinabi ko na huwag mo nang papuntahin pa ang iyon dito, w akong bk na tumanggap ng sinumang manliligaw," sambit niya sa dga. "Pero mking maitutulong niya sa negosyo mo," katwiran pa ni Althea.


    "Ano? Kan ko pa kinangan ang tulong n, s ang kumakabit sa Elgrande''s buseness para yumaman s, hindi ko s kangan!" galit na sambit ni Polina.


    M nga noon ay mmig na yelo na ang puso nito para sa kahit na sinonglaki, mapa tunay na tao man o werewolf. ng buwanng din ang lumipas ay isinng niya ang kanng anak na si Haylle, isanglaking werewolf, at ngayon ay nasa pangangga ito n fillberth. Din sa Europe upang doon sanayin, sa kagubatan at nagtutungo rin kung minsan sa ska, sa mlamig na lugar kung saan may pagyeyelong nagaganap. Kung saan mayroong tunay na mga wolf. Nais niyang magsanay ang kanyang anak, at maging mkas na td ng ama nito. Kung sabagay ay hindi mahirap para sa kan ang magkita, sin ng maging mkas siya nagagagwa na rin niya ang makapag-teleport ng wng kahirap-hirap. Kayang ay sinasanay n ang kumilos at mamuhay na parang tunay at ordinaryong taomang. Gaya ni Hyulle noon.


    Ang nakaraang dwampung taon:


    Sa pagababalik niya sa mansiyon ni Hyulle, nankay ang mga halimaw na werewolf na humahabol sa kanya upang patayin siya at higupin ang kanyang dugo, ngunit sa tindi ng galit noon ni Polina ay napatay niya ang haloshat ng mga werewolf, na naging halimaw dahil sa kanng kasakiman sa kapangyarihan. Nakaharap niya sina Fillberth at Shiera, na isa sa mga natitirang Puting Werewolf.


    Nakipagban ang mga ito sa kanya ngunit natalomang s ni Polina, napakkas at w nang makapapantay kay polina, ngunit nagkaroon pa rin siya ng awa sa mga ito upang hindi patayin ang dwa, "Mangako kayong maglilingkod kayo sa ''kin ng buong buhay niyo!"


    "Nangangako kami mahal na prinsesa, hindi na kami muling magtataksil pa sa ''tinghi," sambit ng dwa sa kanya.


    "Sumpain kayo, sa inyong mga ginawa! Lagyan niyo ng selyo ng inyong mga dugo ang inyong pangako!" sigaw niya sa mga ito, at ginawa nga ng dwa ang nais ni Polina, ang ma*a*al*m nng kuko ay is*n*gat n sa kanng dibdib, na siyang naging pt, hindi na mawaw kahit na kan.


    M nga noon ay naging tapat niyang lingkod ang dwa, at nang maisng niya ang kanyang anak nalaki ay ang dwang ito ang siyang nagsasanay sa kanyang anak na si Haylle.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Sa pagbabalik sa kasalukuyan:


    Ipinagpatuloy ni Polina ang pangng Elgrande, ang mga nasimng negosyo ng pamilyang ito, na ngayon ay kinabibngan na niya. Pinbas niyang anak siya ng dating Polina at Hyulle, Elgrande, at si Haylle naman ay kapatidmang niya. Dahil tiyak na wng maniniw sa hindi niya pagtanda. Isang se ng mamahaling has ang kanng produkto, at siya ang magiging modelo, kaya naman nang araw na iyon ay nagtungo siya sa mall na pagmamay-ari ng mga Elgrande upang doon sa studio na naroon s magsu-shoot.


    Ibang-iba nang Polina ngayon ang nakikita ni Althea sa kanya. W na ang dating simple, at parating nakangiting Polina, t binalot na rin ng mmig na yelo ang puso nito. At sing-init naman ng apoy ang mga mata niya sa mgalaking nakikita niyang nakatingin sa kanya. Ayaw na ayaw niyang natititigan siya ng sinumanglaki.


    Ikinaiinit ng ulo niya iyon, kaya naman ng makita niya si Mr. Delrosario, isa sa mga investor ng kanyang kumpanya, agad niyang ikinagalit iyon, "Athea, tell him na wng nang pirmahang magaganap, unang-una kong sinasabi sa kondisyon ko sa sinumang makikipag partnership sa atin na ayokong tinititigan ako, m mo iyan," sambit niya pa sa secretary na si Althea.


    Kung gugustuhin niya ay magagawa niyang papagliyabin sa isang tinginng anghat ng titingin sa kanya ng may pagnanasa at kahyan, kayang naroon pa rin sa isipan niya at nanaig na dati siyang naniwng isa rin siyang tao. Ngunit sim nang nman niyang isang tunay diyosa ang kanyang ina, at ang ama niya ay hari ng mga putting lobo, napatunayan niya na hindi naman p siya tao, ngunit bng ang mundong ito ang kumakanlong sa kan, iyon nang ang isinasang-ng niya.


    Matapos ang ng photo shoot, ay agad nang umalis si Polina, "Ma''am, wait, may isang pang schedule," habol pa ni Althea.


    "Cancel it! Naw na ako sa mood, isa pa ngayon ang dating ni Haylle," sambit niya.


    Narinig naman nang ibang staff ang binanggit niyang pangn at namangha s, sumikat kasi si Haylle sa ibang bansa bng football yer. At napakaraming umiidolo sa kanya.


    "Am, Miss Althea, si Haylle ba na sikat sa ibang bansa ang sinabi niya? Kaano-ano naman ni madam si Haylle?" tanong ng isang kasama nng staff.


    "Basta rted s, at huwag na kayong mag-usisa pa dahil mainit ulo ni Madam." Sabay talikod namang ni Althea sa kan at mabilis na ring sumakay sa napakahabang sasakyan ni Polina. Sitting preaty itong nakaupo sa mahabang upuan sa loob ng kanyang sasakyan, hawak niya ang kanyang mamahaling ipad, at doon pinapanood ang bawatbang ng kanyang anak na si Haylle.


    "Miss na miss ko na si Haylle, m mo nala ko sa kanya ang kanyang ama, sa pagtawa, kung tumingin, kung magsungit, at kung mambing, si Hyulle ang nakikita ko sa kanya," sambit niya na medyo nabasag ang boses. Dahil sa tuwing naiisip niya si Hyulle, nakadarama siya ng lungkot, para siyang binabalot ng mmig na yelo sa buo niyang katawan.This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    "m mo hindi si Haylle ang nami-miss mo, kundi ang Kamahn," naiiling na sambit ni Althea.

 KANABATA 27

    Sa airport ay nagkakagulo naman anghat ng mga tao, kababaihan, at ng mga media, reporter, blogger athat ng nakakam na uuwi si Haylle Elgrande, ang sikat na football yer sa Europe. m nghat ang kanyang nlapit na pagdating, kaya naman ng makita na nito ang napakaraming tao, lumiko ito sa pinakampit na rest room.


    "Nasaan na naman si Haylle, nariyan anghat ng kanyang fans, w ba siyang bk na harapin ang mga ito na naghihintay sa kanya?" tanong ni Shiera na siyang tumatayong manager nito sa kanyangro, at mgaercial na iniindorso. "Hindi ba ikaw ang manager? Bakit ako ang tinatanong mo? Iba ang papel ko sa kanya, at iyon ay tiyaking matutuhan niyang kontroling mabuti ang powers niya, myo sa trabaho mo," masungit na sambit nio Shiera. S na mga full blooded werewolf ay hindi rin kahit kan tumatanda.


    "Ewan ko sayo! Fillberth, baka nakakalimutan mo na pareho na tayo ng katayuan ngayon, hindi mo na ako utusan ha, umayos ka ng mga pananalita mo sa akin!" singhal naman ni Shiera salaking si Fillberth. Natatawa nang si Haylle sa di kyuan, paano ay sa araw-araw na nakakasama niya ang dwa ay parati namang itong nagbabangayan.


    "Para na sng mga tao, isip bata," sambit ni Haylle. At mabilis na naho sa lugar na kinaroroonan nito.


    Lumitaw ito sabas ng airport, kayang ay ankita siya ng isang reporter na iniidolo p siya. At nagsisigaw ito, at tinawag ang ibang kasamahan, "Naloko na!" pumihit siya at muling tumakbo, nang makapagtago sa poste ay agad na nahong parang b.


    Lumitaw ito sa harap ng mansiyon ng mga Elgrande, nang makita nitong nakita siya ng isa sa mga gwardiya ay agad niya iyong ginamitan ng kapangyarihan upang makalimot sa nakita nito. "Kumusta?" bati niya sa gwardiya.


    "Ah! S-sir kanina pa ba kayo diyan? Bakit w ho kayong sasakyan?" tanong nito.


    "Ha! A eh, nag-taxi nang ako, pero doon png ay bumaba na ako, gusto kong makita ang paligid ng buong mansiyon," sagot niya sa guard na noon ay nagtataka.


    Pumasok na siya sa loob ng bakuran n, may nadama siyang kakaiba, pero hindi niya pinansin, nagpatuloy siya sa pamamasyal sa loob ng kanng bakuran. Panaka-naka siyang mapalingon, pakiramdam niya kasi ay may nakatingin sa kanya. "So Weird!" sambit niya. Nagpatuloy namang siyang nakad hanggang sa kamapasok sa loob ng kanng kabahanyan. Wng pinagbago ang kanng mansiyon, halos dwangpung taon siyang naw, nala niyang walong taong gng siya ng ipasama na siya ng kanyang ina kina Uncle Fillberth at Antie Shiera. Ang dwang umlay at nagturo sa kanya kung paano maging isang ganap na werewolf.This belongs to N?velDrama.Org - ?.


    "Hello!" mkas niyang salita. Nakadipa pa ang dwang kamay upang salubungin ng yakap ang kanyang ina.


    "Haylle!" napatayo si Polina at patakbong npitan ang anak. Hindi n m na may isang nlang sa kyuan ang nakamasid sa kan, at masama ang mga tingin sa kan. Lalo na kay Haylle.


    Muling napalingon si Haylle sabas ng kanng binatana. "Ma, you know why? I have something to feel, so strange!" wika pa ni Haylle sa ina habang nakayakap si Polina sa kanyang anak na miss na miss niya.


    m niyang kung w ito, maaring hindi na siya mabuhay, at umasang babalik pa ang mahal niyang si Hyulle. Ngunit paulit-ulit na pinala ng anak na buhay pa ang kanyang ama, at hihintayin n ang pagbabalik nito sa kan. "Ganon ba anak, pagod kang siguro, masyado bang maraming mga fans mo ang sumalubong sa iyo?" tanong niya nang sabay pa sng lumakad patungo sa s, upang doon umupo.


    "Aling Dalhia, mabas muna kayo ng anumang maiinom, narito ang inyong senyorito," sigaw niya sa isa sa kanng mga kasambahay. Lumibot naman ang paningin ni Haylle sa buong kabahayan n.


    Hindi pa rin iyon nagbabago, hindi pa rin iniiba ng kanyang mama ang mga naroon, td noon ay lumang telebisyon pa rin ang nakgay sa s, t ba nasa 90''s pa rin ang panahon sa loob ng kanng thanan. "Bakit hindi pa kayo bumibili ng mga makabagong kagamitan, at mga luma ay alisin na," sambit ni Haylle.


    "Huwag nariyan ang mga - ng iyong Papa, ayokong ibahin o gwin iyan, sa pagbabalik niya gagawa tayo ng mga panibagong ." sambit niya na ngumiti pa ng ubod ng tamis.


    Angmbing niya at mga matatamis na ngiti ang siyang nagpaigting ng galit ng isang nlang na hindi n namamyang naroon at nawaw, mamaya ay lilitaw uli.


    Nagt sng pareho ng magsisigaw ang mga tigapagsilbi sa kusina.


    "Madam! May halimaw ho yata! O mabangis na hayop ang nakapasok sa ating bahay!"sambit ni Aling Tina.


    "Ano!" napatayo si Haylle, upang protektahan ang kanyang ina.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    At isang ip ay isang mhalimaw na nlang ang tumambad sa kan. Ang itsura nito ay gaya sa isang tao, ngunit mahahaba ang mga bhibo nito sa buong katawan, sa kamay, paa, at ang mpad na dibdib nito ay makapal na rin ang itim na itim na bhibo.


    Kung titingnang mabuti ay kahalintd nito ang mga halimaw na werewolf na nilipol na niya noon, twenty-eigth years ago, ngunit sino ito na nasa harapan nng muli.


    "Tumabi ka mama, baka ka niya saktan! Baka naamoy niya ang dugo mo at nais niyang higupin iyon para lumakas siya!" sambit ni Haylle sa kanya. Dahil ang halimaw ay nakatitigmang kay Polina, at tinatangka siyangpitan. Ngunit humarang si Haylle, at nabas ng pangil, hindi rin mapign ni Haylle ang sarili, ang mga tao sa paligid ay nawn ng mga my tao dahil sa nakakagt na nakita sa kan.


    "Haylle! Mag-iingat ka!" sambit niya sa kanyang anak, na may pag-ala. Ngunit nangpitan ni Polina ang kanyang anak at yakapin aylong nagw ang halimaw.


    Galit itong nabas ng mga pangil muli, at ang mga kuko nito sa dwang kamay ay humaba at muling naging matalim. Hindi maunawaan ni Polina kung bakit sa mga oras na iyon ay t w siyang magawa. Para bang hindi niya magawang magamit ang kanyang kapangyarihan sa halimaw na nasa kanyang harapan.


    Tumitibok rin ng mkas at mabilis ang kanyang puso. Napahawak siya sa kanyang dibdib at nadama niya ang mkas na kbog ng puso niya. Na para bang nakadarama ng tuwa at saya.


    Nang itinaas na nglaking werewolf na mistng halimaw ang kanyang mga kamay upang unadayan ng matatalim na kuko nito ang kanyang anak, mkas siyang napasigaw!


    "Huwag!" napakkas niyang sigaw salaking werewolf dahil m niyang maari nitong mapatay ang kanyang anak. At hindi iyon maaring mangyari.

 KABANATA 28

    "Huwag! Huwag mo siyang saktan!" sigaw ni Polina. Mabilis na lumapit si Polina sa kanyang anak na noo''y nakahiga sa sahig. Patk niyang hinawi anglaking werewolf, at natla namang ito sa kanya. Naw ang talim ng mga kuko nito, at t sumukong tumalikod sa kan, matapos nitong makitang niyayakap niya si Haylle at hinagkan sa noo.


    Angki ng takot niya na mapatay nito ang kanyang anak, marahan nang lumakad anglaking inaak nng halimaw, t sumuko na ito at binabk nang na umalis, iika-ika pa ito at htang nanghihina.


    Tumayo si Polina, at inlyan rin si Haylle, "Ma, huwag mo na siyang kausapin," sambit ni Haylle.


    "Aalis ka nang ba?" sigaw niya salaking kaninang ay halos makaptay na dahil sa galit at pagseselos.


    "Hindi mo ba ako naririnig! Aalis ka nang ba!" sigaw muli ni Polina salaki. Salaking nakikla ng kanyang puso. Hindi man nakla ng mga mata niya, pero nakla ng kanyang puso, nakla ng bawat pintig ng puso niya. Umaagos ang luha niya, habang nakatingin salaking nakatalikod, pa rin at marahang humahakbang, doon niya na-realize na maaring hindi naririnig nglaki ang bawat niyang salita. Kung kaya''t mabilis siyang tumakbo at niyakap anglaki, m sa likuran nito.


    Doon niya mas narinig ang tibok ng puso nito, doon niya narinig na anglaking iyon nga ang tunay nalaking minamahal niya. Dahil sa panghihina ni Hyulle, hindi niya narinig ang mga sinasabi ng puso at isipan nito. "Mama, lumayo ka sa kanya! Baka mapatay ka niya!" sigaw pa ni Haylle.


    "Hyulle! Hyulle! Ikaw iyan, ikaw na nga iyan!" umiiyak niyang sambit. "Hindi kita pinagtaksn! Hindi kahit na kn, anglaking iyan! Anak mo siya!" mahinahong sambit ni Polina, habang hawak ng kanyang mga kamay ang mukha ni Hyulle. Hindi ito makapagsalita, ngunit tumulo ang mga luha nito sa mga mata, at pilit na ngumiti sa kanya. At dooy tyan itong nawn ng my, sa kanyang kandungan. At lumuluhang nasapo ni Polina si Hyulle, at patuloy na ngang umgos ang kanyang mga luha.


    Hindi naman makapaniw si Haylle na iyon si Hyulle, ang ama. Ito na mismo ang bumuhat sa ama niya at din sa mahiwagang silid, ang silid nito noon pa man.


    "Polina! Toto bang nagbalik na ang kamahn?" gt at hindi makapaniwng tanong ni Althea. Kasama nito sina Shiera at Fillberth na dumating. Nasabas s ng mahiwagang silid ni Hyulle. Si Haylle ang nagngga at nagbigay ng dagdag na kkasan kay Hyulle upang kahit papaano ay maibalik angkas nito.


    "Sa sobrang panghihina ni Hyulle, hindi na siya nakakarinig, kahit na ang mga inisiip natin, hindi na rin niya nababasa, napagkamn niyang ibanglaki si Haylle, ak niya ipinagpalit ko na siya, at nagpangbuno s, kamuntik na niyang mapatay ang anak niya." mkas na humagulgol si Polina. Magkahalong awa, lungkot at pagsisisi ang nararamdaman niya para sa kanyang asawa. Dahil m niyang nagkaganoon si Hyulle, nang dahil sa pagmamahal sa kanya. Mas ninais ni Hyulle, na harapin at danasin ang ganoong seng pagdurusa, kaysa siya pa ang mapahamak, buong tapang na hinarap ni Hyulle ang kaparuasahang naghihintay sa kanya, maibigaymang angkas at kapangyarihan niya. "Polina, huwag ka nang umiyak, mamaya, maari mo nang sipingan si Hyulle, ibalik mo angkas niya," sambit naman ni Shiera.This is property ? of N?velDrama.Org.


    "Hindi maari iyon, hanggat hindi nag-aasul ang buwan," sabat naman ni Althea.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Kangan pa ba iyon? Bakit tayong mga werewolf anumang oras na naisin natin, magagawa naman natin ang magsalin ngkas?" sabat naman na tanong ni Fillberth.


    "Mga wng m, hindi ordinaryong Werewolf ang dwa, maari na naman sng maparusahan, kapag ginawa n iyon," paliwanag pang muli ni Althea.


    "Kaya, dugo ko nang ang ibibigay ko, muli kong isasalin ang dugo ko," sambit ni Polina.


    "Dugo ni Haylle, ipaubaya mo kay Haylle iyan, wng bawal na batas para sa parehonglaking werewolf, at isa pa, mag-ama naman s, kaya huwag ka nang mag-la," paliwanag pang muli ni Althea. "Ang daming m ni tandang Althea, lay ka nga p ni tandang Hyulle." sambit pang muli ni Fillberth, sabay tawa.


    S naman ay nakatinginng salaki, at tinataasan ang ky nito, nakuha pa kasing magbiro sa gitna ng madramang sitwasyon ng kanng amo.


    Mayamaya pa ay lumaabas na nga si Haylle, sa silid ng kanyang ama, agad naman nng npitan ito. Seryosong ang tingin ni Haylle, at sa kanyang ina tumingin muli, bago nagsalita. "Siya ba tga si Papa, ang aking ama?" hindi pa rin makapaniw si Haylle.


    "Oo anak, siya si Hyulle ang iyong ama," sambit ni Polina na muli na namang napaiyak.


    "Sige na mama, puntahan mo na si Papa, ayusan mo na siya at nang magbalik na sa dati ang kanyang itsura," sambit nito sa kanya. Kaya naman pumasok na siya sa silid. Nanginginig ang mga kamay niya, habang mahinang humuhikbing ppit sa kamang kinahihigaan ni Hyulle. Kung larawan ng kanyang mga mata, kitang-kita niya ang matinding paghihirap ni Hyulle, sa loob ng ng taong pagkawy nito sa kan. Mahahaba ang mga bhibo nito, sa mga kamay at paa. At ang mukha nito ay napapalibutan ng makapal na balbas at ang buhok nito ay napakahaba na animo''y bhibo ng wolf na hayop. Ang mga ky ay humaba rin, nagmistng isang halimaw na werewolf ang itsura ni Hyulle, at mki ang kanyang pagkukng dahil hindi niya agad ito nakla.


    "Hyulle, asawa ko, patawarin mo ako dahil hindi kita kaagad nakla, hindi ko mang napaghandaan na ganito ka babalik, na ganito na ang kinahinatnan mo, sorry." Ngunit nadama niya ang pag-angat ng isang kamay nito, at dumampi sa kanyang pisngi.


    Napatingin siya sa hindi pa makapagsalitang si Hyulle, at wng pag-aalinngan niyang hinalikan ito, at niyakap. Noon di''y nagyakap s at naghalikan. Isang halikang puno ng pagmaml.


    Inayos ni Polina ang itsura ni Hyulle, nang oras ding iyon, ginupitan niya ito ng buhok, inahitan, at pinaliguan. Sa tagal ng pagkakakulong ni Hyulle sa isang k''weba sa under world, w na itong nagawa kundi ang manghina, ngunit nagpapasmat siya na kabalik pa ito ng buhay sa kanyang piling.


    Mayamaya ay muling pumasok anghat sa silid, upang saksihan ang gagawing pagsasalin ni Haylle ng dugo kay Hyulle, nang sa ganon ay manauli kahit na paano angkas nito. Bagamat m nng magiging kumpleto angkas nito sa sandaling magsiping sng muli. At m nng magaganap iyon sa darating na pag-aasul ng dw na buwan.


    Habang ginagawa iyon ni Haylle, naroon naman snghat na nakaagapay at nakahawak kay Haylle, upang hindi ito manghina sa pagsasalin ng dugo sa ama. ng orasng at nagbalik angkas ni Hyulle, nagawa na nitong makarinig ng mga normal na salita, at makapagsalita. "Haylle, a-anak... p-patawarin mo ako, hindi ko sinasadyang masaktan ka," sambit ka agad ni Hyulle sa kanyang anak.


    "Papa, w iyon Papa!" at nayakap nga ni Haylle ang kanyang ama na matagal rin niyang kinapanabikang makasama.


    "Magkakasama na tayong muli, smat, at maayos na ang pakiramdam mo Hyulle," sambit ni Polina, at nayakap din ang kanyang mag-ama.

 KABANATA 29

    Matapos na makapagsalita ni Hyulle, naipaliwanag nito ang mga dahn ng kanyang panghihina, "Kamahn, bakit hindi na kayo nakabalik?" tanong ni Althea. "Noong ihatid ko ang patay na wolf, m kong hindi ikaw iyon, ngunit hindi ko aking maikukulong na n ako, hindi ko m na iyon na p ang huling beses na mahahagkan kita Polina," sambit ni Hyulle. "Bakit ka raw n pinarusahan?" tanong ni Polina. Habang nakikinigmang ang iba.


    "Dahil sa pakikipagsiping ka sa iyo sa di tamang panahon, wng asul na buwan ang lumitaw nang gabing iyon, ngunit nang dahil sa pagnanais kong makuha mo na ang iyong kapangyarihyan, sinuway ko ang nakatakda, isa pa m ko rin na hindi ikaw ang mate ko, na pakanamang ng iyong ina anghat, ngunit mahal kita, at ako na ang nagdesisyon, nang gumawa ako ng isang ritwal, na w na akong ibang iibigin pa kundi ikawng, iyon ang isang kasnang nagawa ko na lubos nng ikinagalit."


    "Dahil sa ritwal na iyon, isang werewolf sa aming mundo ang hindi isinng, iyon ang nakatakdang maging mate ni Hyulle," sambit ni Althea.


    Napatakip si Polina ng kanyang mga kamay. "Kaya ka ba naparusahan, pati si Inay?"


    "Oo, minanip namin ang mga nakatakdang mangyari, nang ipiisip sa ''kin ng iyong ina na ikaw ang mate ko, at ang paggawa ko ng isang pangako na may selyo, hindi na isinng ang magiging mate ko, hindi kasi maaring isng ang wolf na wng kapares,"


    "Kung ganon, meron din sanang nakatakda sa akin? Sana s nang ang naging mate?"


    "w, dahil mayhing diyosa ka, iaakyat ka sana sa kaharian ng asul na buwan, pero hindi na naganap, inako na iyong ina ang pagiging diyosa mo, upang maging masaya ka, sa piling ko," at nayakap siya ni Hyulle ng mahigpit. Pinili p siya ni Hyulle, kahit m nitong may ibang nakatakda para salaki. At dahil doon, dumanas ito ng matinding paghihirap at parusa. "Dwang libo at limang daang taon akong nangul sa iyo, wng pagkain, wng inumin, what, hanginng ang nararanasan ko, ngunit smat sa araw-araw, gabi-gabi mong pagtawag sa pangn ko, nabuhay ako ng tinig mo."


    "Oo, wng araw at wng gabing hindi umiyak si Mama, para sa iyon Papa. Pgi ka siyang sumisigaw at tinawag ang pangn mo, hinihintay ka na bumalik sa piling namin," sambit naman ni Haylle.


    "Kayo ang dahn kaya ako nakatagal at nabuhay sa loob ng k''weba sa other world!" At naiiyak na niyakap niya ang dwa. Dahil doon ay nakadama na s ng saya at ligaya.


    Nagpakasal sina Hyulle at Polina sa mundo ng mga tao, bagamat w na ang mga taong dati nng nakasama, sina Manang Martha, Aling Selya, Ate May, at ang iba pang mga tao, na nakla n. Sa hindi n pagtanda sa pagdaan ng dwamput walong taong nagdaan sa mundo ng mga tao ay nauna nang naw ang mga iyon, ngunit sa kanng mga puso ay  pa rin n ang mga masasayang sandali, m nng habang buhay na sng magkakasama, at marami pang mga tao ang magdadaan sa buhay n, masaya nng pinagmasdan si Haylle, at ang dinarasal n ay mahanap rin ni Haylle ang tamang mate para sa kanya. Bagamat magulo ang kanng pagkakatagpo ni Hyulle, at hindi raw s ang tunay na mate, pero para kay Polina w nang ibang mate na nakatakda para sa kanya.


    Naniniw siyang isinng siyang huling prinsesa ng mga puting Wolf, para sa isang prinsepeng td ni Hyulle. Isang prinsipeng may mabuti, at busk na kalooban, tunay at wagas na pag-ibig ang handa at kayang ibigay sa pinakamamahal niyang si Polina. Kaya ang katanungang, tawag ng tungkulin? O ang sigaw ng puso ang siyang susundin? Ay nasagot n ng wng alingan.


    "Hyulle, mahal kita, habang buhay na mamahalin!" sambit ni Polina sabay ang ng mga kamay sa batok ni Hyulle. At hinalikan anglaking minamahal. Si Hyulle naman ay myang niyakap sa baywang si Polina, at saka masuyong tumugon sa halik ng kanyang asawa. At pinagsaluhan pa nga n ang kanng masayang pagmamahn sa lalim ng asul na buwan.


    Makalipas pa ang isang taon sa mundo ng mga tao:


    "Nakita niyo ba siya?" mkas na tanong ni Jullie, sa mga kasama niyang naghahabol rin sa isang sikat na model, artista at singer na si Haylle. Hindi na nagbalik sa Europe si Haylle dahil sa dami ng offer sa kanya dito pang sa bansa niya. At eto na nga maraming fans at media ang humahabol sa kanya.


    "Jullie, kinakngan mahabol natin siya at ma-interview, kung hindi mawawn tayo ng trabaho okay!" sambit ng kasama nito na tgang binantaan ang dga na kinangang makakuha siya ng magandang scoop sa kanyang iniidolo noon pa man. m nitong maraming nagbabago sa mundo at sa pamilya nito, magulo man sa iba, para sa kanya nanatili sa isipan niya na anglaking ito ang kanyang inidolo.


    Nakita nga niyang pumasok ito sa loob ng isa sa mga room doon, at dahil sa magaling siyang stalker ay nasundan niya anglaking si Haylle. Dahan dahan itong lumakad, sa pag-aak nitong hindi napapansin ni Haylle ang palakad nito ay nagpatuloy pa ito.N?velDrama.Org owns this.


    Siya naman bng nag-e-enjoy siya sa pakikipag taguan sa dga, ay maslo pa niya itong pinagtaguan, hindi niya m kung anong kangan nito sa kanya. Ngunit sa nakikita niyang itsura nito, mukhang isa ito sa mga new reporter marahil ng mga taga shobiz, maaring naisng nitong makakuha ng scoop, para may mapag-usapan patungkol sa kanya.


    "Anong kangan mo?" nakahalukipkip niyang tanong sa dgang nanunubok pa.


    "Ay pitong bunto?t ng asong g!" blas nito. Hindi niya m kung anong seng expession ang meron ito, pero parang nahan nito na may pagkakahawig siya sa aso, iyon ngang impoerted dahil wolf anghi niya.


    "Problema mo Miss? Bakit ka sunod nang sunod sa ''kin?" seryoso niyang tanong sa dga. nganin namang ngumiti ang dga, isang bagay na t nagpahinto ng oras sa kanya, naramdaman rin niyang t huminto ang tibok ng puso niya ng panandalian. Sino ang babaeng ito? Nagtataka niyang tanong sa kanyang sarili.


    "H-Hello! Sabi ko baka naman p''wede kitang ma-interview?" tanong ng dga na ikinakaway ang pd nito mpit sa mukha niya. At para naman siyang natauhan sa ginagawa nito.


    "Di p''wede." Mabilis niyang hinawi ang kamay nito, at lumakad nang pasulong, iniwan at dga.


    "Sandaling! Baka naman pwede kahit isang tanongng! Sige na!" tumakbo ito at kinulit pa siya. Ngunit sa kahahabol nito sa kanya ay t napatid ito kaya kamuntik nang matumba, ngunit maagap niya itong nasalo, at ibinalik sa pagkakaayos ng tayo.


    "Sino ka bang tga? Bakit humihinto ang oras sa t''wing nasa mpit ka? Bakit napapatigil mo ang tibok ng puso ko?" mariing tanong ni Haylle sa sarili, habang nakatitigng sa mga mata ni Jullie. Aabangan.....

 Epilogue:

    Pagmt ng mga mata niya ay nakita namang niya ang kanyang sarili na nakatali ng makakapal at makapangyarihang kadena. Hindi ordinaryo at may basbas ng kapangyarihan ng mga diyosa ng asul na buwan.


    "Nasaan ako? Bakit niyo ako ikinulong dito?" tanong ni Hyulle habang galit na nagsisigaw.


    Nasa isang lugar siya na hindi niya kayang wasaking ang barier. Kinulong angkas niya.


    At kinakngan niyang mawasak iyon gamit ang sarili niyang kapangyarihan, kung hindi mamatay siya. Iyong ang isang bagay na ibinigay sa kanya bng kaparusahan ng diyosa ng asul na buwan. Nang dahil sa kanyang kapangahasang sipingan ang werewolf na si Polina na may dugong diyosa at nag-iisang prinsesa ng mga puting lobo. Naiiba sahat ng uri ng mga werewolf. Kaya naman ang mga elder ng mga ck werwolf ay nagkaisang patayin siya at ikulong sa isang kulungang hindi niya magagawang takasan.


    Sa other world, doon na raw siya malilibing.


    "Hindi maari! Hindi ako papayag na hindi na kami magkita pang muli ni Polina! Hindi!" mkas na sigaw na umalingawngaw sa buong kweba kung saan n ikinulong at pinahirapan si Hyulle.


    "Tumigil ka! Hindi ka na makaalis rito, tiyak na kapag dumating ang panahon ng iyong paya, tiyak naming w ka nang buhay pa Hyulle, kaya hindi mo na makakasama ang babaeng werewolf na iyon!"sambit pa ng kanyang ina. Sabay talikod na habang mkas na tumatawa.


    Ang parusa ay araw-araw na dumarating ang mga mababangis na wolf doon upang pagtulunagn siyang kagatin. At ang bawat kagat ng mga matatalim na pangil ng mga wolf na hayop ay nagbibigay sa kanya ng halos apat na ulit nang sakit. Tumatagal at lumilipas ang mga taon ng pagkakakulong niya roon. Hindi tumitigil ang mga elder sa ginagawang pagpapahirap sa kanya. Wng tubig, o anumang makakain ang ibibinibigay sa kanya.


    Halos mamatay ang katawan ni Hyulle, ngunit nanatiling buhay at gising ang kanyang isipan. Araw-araw naririnig niya ang tinig ni Polina, tinatawag siya nito at hinahanap. Araw-araw naririnig niya ang mga hikbi ng babaeng pinakamamahal, nagkahiwy s, matapos ang isang gabing pagniniig n, naparusahan siya ng diyosa ng asul na buwan, nang dahil sa mga ap ng mga elder werewolf na namumuno sa kanng mundo. Masama ang kanyang ina, hindi niya ito mapapatawad sa mga ginagawa nitong kamalian sa kanya. At kay Polina. Ngunit lubos siyang umaasa na matatapos niya ang kanyang parusa, sa takdang panahon, at makakabalik siya ng buhay sa minamahal niyang si Polina.This is property ? of N?velDrama.Org.


    May mga iba''t ibang se ng mga nlang ang nagtutungo roon upang saktan siya at pahirapan, at sa pagdaan ng mga panahon, patuloy pa ring naging matatag si Hyulle, m niyang nababawasan ang kapangyarihan ng mga kadena na siyang gumagapos sa kanya. Kaya naman ng matapos niya ang sampung libong taon, ay nagawa na niyang matanggal ang mga kadena sa kanyang mga kamay. At ubodkas naman niyang pinag-eensayuhang matanggal naman ang mga kadena sa kanyang mga paa. m niya kapag nakaw na siya roon, mya na siyang makakabalik sa kanyang asawang si Polina.


    Makalipas nga ang sampung lingbo at limang daan taon sa other world ay nakya na siya. T isang hayop na ang kanyang itsura, td ng mga werewolf na halimaw, wng pandinig, ngunit may paningin pa siya, hindi na niya alintana pa ang kanyang itsura, kung makikla pa ba siya ni Polina.


    Nagbalik siya sa kanyang mansiyon, at sinisikap niyang magpakita kay Polina, ngunit hindi siya nito nakikla at nararamdaman, dahil sa kanyang mahinang kapangyarihan. Ngunit nang makita niya ang isang gwapong binata na naroon, nkasan niya ang loob niya at inipon ang kapangyarihan, sa pagaakng ibanglaki ito na nag-nanais na umagaw sa kanyang asawa. Mkas ang loob niyang nais niyang patayin anglaki. Ngunit nman niya na anak p niya anglaking iyon. At ngayon ay masaya na sng nagsasama.


    WAKAS...


    The Novel will be updated first on this website. Come back and


    continue reading tomorrow, everyone!