Hindi ko na napansin kung nasaan si Abby. Umidlipng agad ako. W na akong pake kung gaano ka-ingay ang mga ssmates ko.


    Maya-maya pa may mainit na bagay ang dumampi sa pisngi ko. Medyo map ang paningin ko pero tanaw ko ang isanglaking nakatayo mpit sa akin. Medyo humupa rin ang ingay m sa mga maiingay kong ssmates. Nang luminaw ang paningin ko ay mukha ni Nathan ang nasa harap ko. He was standing near me. At may hawak itong kape. Tumingin-tingin naman ako sa mga reaksyon ng mga nakakapanood sa amin. Nakakahiya. "Here. Drink this. Sinabi ko sayong matulog ka e."


    Kinuha niya ang kamay ko at ingay sa kamay ko ang isang cup ng brewed coffee.


    Ang bango ng kape. Nam naman ako nang hinawakan niya ang kamay ko. Angmbot ng kamay niya. Saglitng naman ''yung contact pero parang may kumiliti pa rin sa akin.


    I felt something more than my heart beating fast. Parang may kung anong kuryente ang dumaloy sa mga kamay namin. Nam naman ako nang hinawakan niya ang kamay ko. He slightly smiled at me at parang naw yata agad ang antok ko. Did he just smiled at me? ''Yung puso ko.


    "T-thank you." Nahihiya kong pagsmat sa kanya. Hindi na niya ako inab pa.


    Nang tiningnan niya ang mga nakikiusyosong tao sabas ng aming room, ay bi agad sng nagsialisan. Tumalikod na si Nathan at bumalik sa upuan nito. He opened a book and read it.


    Napadako naman ang tingin ko sa kapeng ibinigay niya sa akin. Again, there was a note that made me even blush more.


    To keep you awake


    Napangiti naman ako nang makita ang isang smile emoji sa hulihan ng st nito. I think I''m falling... again.


    Nagtapos ang apat na subject namin ng pang-umaga and I didn''t fall asleep while the ss is going. Thanks to the coffee Nathan gave me. Plus his touch on my hand, alive na alive ako.


    It''s lunch time and the cafeteria are almost crowded, even though that''s the case wng makakapigil sa mga estudynteng gutom na para bang sumabak sa matinding training.


    The cafeteria are full of food stalls. Kumpleto s from varied kinds of bread, sandwiches, biscuits, curls, drinks, meals, shawarma, siomai, takoyaki, pizza and desserts. Name it. Some of the students rush to buy snacks or lunch packs and then eventually leave to find a ce where they arefortable to eat.


    Maraming parks and benches dito sa loob ng so they eat there with their friends. Some are in the field, eating in circles.


    I and Abby made our way earlier in the cafeteria so we could find a perfect spot to sit in. We usually seat in the far corner, where we can see everyone in any view. Our tables is near the ss wall kaya tanaw namin ang field, the open stage, ang basketball court as well as our building and the college students'' building.


    Everyone is munching their lunch already and so are we.


    "Yanng kakainin mo? Sobrang diet ah. Mamaya maging buto''t bt ka nang. Konti nang tga at tatangayin ka na ng hangin."


    Abby took a spoonful of her binalot. Rice with beef steak on top and a sunny side-up egg. Bumili pa ito ng isang container ng graham cake for two for her dessert at isang bote ng C2. She usually have a soda for her drink pero dahil bawal ang soda sa campus, she has no other choice but to choose between fruitdrinks, milktea, iced coffee at mineral water.


    "W akong ganang kumain. This should do para hinding kumm ang tiyan ko mamaya sa se. Mas gusto ko pa ngang matulog kaysa kumain e."


    Bintan ko ang saging na nabili ko sa isang stall ng fruitshake dito. Kinain ko ang khati nito saka inpag sa mesa ang natira sa ibabaw ng tissue. To my dismay, wng tindang yakult dito kaya bumili nang ako ng bottled water.


    "''Yun na nga e. m mong madugo angban natin mamaya tapos ''yanng kakainin mo. Tignan natin kung di magkandabuhol-buhol ''yang mga braincells mo sa Calculus. Sinabihan naman kasi kitang matulog e. Ngayon, nagreremo ka. Harot pa!"


    Psh. Ang ingay tga nito kahit kan. Nakakabingi. And the way she scolded me was quite gross. Nagsalita ba naman ng puno ang bibig pagkain, ayon tumalsik. Buti nang at hindi ako natalsikan. Kababaeng tao. Kadiri. Hays. "Hayaan mo na, minsanng naman ako magpuyat ng ganito e. Pasmat ka nga at hindi mo na kangang magpuyat katd ko ng ganito para makausap mo crush mo, e sayo nasa bahay niyong e." Muntik na niya akong matamaan ng kabrutn niya. Hahampas na naman sana niya ako sa braso. Napakabayolente tga.


    "Hindi ba totoo?"


    Magrereact pa sana ito sa pahabol kong ganti sa kanya pero pinili niya nangntakan ang graham na hawak niya so what she did was to roll her eyes at me. Napahagikhik naman ako sa inasal ni Abby. Tinapos ko na rin ang saging at uminom ng tubig habang si Abby naman ay nanghati naman sa pag-inom ng C2 niya.


    "Samahan mo naman ako mamaya maggrocery oh."


    Nagpuppy eyes naman ako dito para mapapayag siya. Though pgi naman niya akong sinasamahan, paawang kasi inaway ko siya kanina. Hindi niya naman ako pinansin at todo tutok sa phone niya. Sinilip niyang ako at ngumiti saka nagpatuloy sa pagtipa ng kung ano doon sa phone niya.


    Klang-kla ko ''yung ganoong ngiti niya e. May binabk na naman ''to.


    "Okay!"


    Masing sabi nito at saka ibinulsa ang phone niya. Sinuri ko naman ang gw nito but she acted normal. Psh. Eh hindi naman siya ganyan e, abnormal yan kaya naamoy kong may ibang bk nga ito. O baka dahilng to sa antok ko. Hays. Sumakit tuloy ulo ko kakaisip. Kung ano man ''yang bk niya, huwag niyang tga akong idamay dun dahil w ako sa mood.


    Maya-maya pa naisipan ko munang umidlip para naman di ako antukin sa se mamaya. Timing na rin naman at ang ibang estudyante sa cafeteria ay nagsipag-alisan na. Hindi na masyadong maingay so I can take a nap. Pero nang ihihiga ko pang ang ulo ko ay binatukan agad ako ni Abby.


    "Aray! Para saan naman ''yun?"


    Pinakihan niya ako ng mata at saka may nginusuan sa bandang likod ko.


    Napakabrutal tga ng babaeng ito. Habang himas-himas ko ang ulo ko dahil sa pagkakabatok sa akin ni Abby, I turned my chair sideward only to see Nathan making his way to our table.


    Sinusundan ito ng tingin ng mga tagahanga niya and most of them are girls. Humarap agad ako kay Abby. Nataranta ako at di makaisip ng tama. Geez. Feel ko para akong narecharge. Naw nga ang antok ko pero todo naman ang kaba na nararamdaman ko ngayon.


    "H siya oh. Nataranta ka ghorl?"


    Napatawa naman ito sa naging reaksyon ko nung nakita niyang ppit si Nathan dito. Nakuha pa tga ako nitong pagtawanan.


    "Bugbugin kita mamaya, ghorl. Gusto mo ''yon? Gusto ko ''yon."


    Binantaan ko siya at sinamaan ng tingin pero kinindatan niyang ako. Tumayo na ito at saka ingay sa tray ang pinagkainan namin kanina. "Aalis ka? Abby..."


    Hinawakan ko ito sa kanyang ppulsuhan at pilit na pinapaupo siya ulit. Umiling-iling ako sa kanya at nakiusap gamit ang mga mata ko. Ngumiting ito sa akin at saka pilit na itinanggal ang kamay kong napakahigpit ang pagkakahawak sa kanya.


    "Ibabalik kong itong pinagkainan natin, Solennessy ha." Pinandtan niya ako ng mata.


    Traydor na babaeng ito. Humarap naman siya kay Nathan at nag-Hi. Ngumiti muna ito sa kanya bago siya nakad paalis.


    Napabuntong-hininga nang ako at saka napapikit. Ingay ko sa harap ng mukha ko ang dwa kong kamay so he couldn''t see me red. He stood where Abby is seated a while ago.


    "Can I?" Tanong nito habang itinuro ang upuang kanina''y nakaupo si Abby.


    I nodded at him. Rude naman kung sabihin kong hinde.


    Then I heard him pulled the chair.


    "Mukhang w ka yata sa mood makipag-usap... sa akin."


    Bakit parang feel ko pinapakonsenya ako nglaking ito?


    Hays. I don''t want him to misinterpret my approach towards him kaya iniangat ko ang aking tingin sa kanya. Bungad naman sa akin ang maaliws niyang mukha. Nakakahiya naman sa m-zombie kong mukha.


    I saw that he''s smiling directly at me. His bangs slightly covering his eyes but the radiant glow of his orbs were visible.


    Di pa man natatapos ang araw ko ay binuo na niya ito para sa akin.


    "Ak ko hindi mo na ako papansinin e."


    Pwede ba naman ''yon? Syempre kahit kinakain ako ng kaba ngayon ay dapat ko pa ring masyan ''yung mukha niya.


    Natatameme tuloy ako at di mawari kung ano ''yung sasabihin ko.


    Hindi naman siya oral recitation pero bakit nabangko ang utak ko? Kainis.


    "Ah hinde. Inaantokng ako."


    I acted yawning in front of him para mas mukhang kapani-paniw. Great, Hennessy. Sarap mong hampasin ng FAMAS Awards trophy sa ulo. Para kang tanga.


    I heard Nathan let out a soft giggle. Hinde ba ''to nakokonsensya sa puso ko? Parang gusto ko tuloy todasin ng pagmamahal itonglaking ito.


    I turned around to see girls fantasizing him.


    No wonder. Siya kasi ''yung tipong hindi masyadong showy pero kapag nakasama mo masyadong thoughtful at sweet.


    "I see. You should''ve slept this morning. Anyway, eat this. I heard you didn''t eat enough. Kangan mo ''yan para may energy ka mamaya."


    Otomatiko kong hinanap sa paligid ng caeteria si Abby and I saw her na nagta-thumbs up.


    Pakana niya tga ito e. Pero nakabenefit naman ako sa bk nito kaya may pa-buko pie ka sa akin mamaya ghorl.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Inpag ni Nathan ang isang box and when I took a peek of it, parang nagform ng heartshape ang mga mata ko. Isang box ng buko pie! This made me salivate. Nakakatakam!


    "Binili mo tga ito para sa akin? Angki naman. Hindi ko ito mauubos."


    I was not facing him when I said that. Amoy na amoy ko ang bango ng buko pie. Mainit pa. He surely have gone somewhere just to buy this. So he had my heart filled with joy. Kinikilig ako at the same time, nagugutom na din. Hindi ko m kung epekto ito ng wng kain at tulog pero parang nasobrahan yata ako sa energy ngayon e. Minsan iniisip ko kung Milo ba itong si Nathan.


    Because he beats my energy gap.


    Napatawa naman ako sa sariling banat ko. Nagiging corny na ako ah.


    "Yes, I bought it for you. Kumain ka na. You seem so enthusiastically ready to eat."


    Ganoon na ba tga ako kahta? Nahiya tuloy ako.


    "Hindi naman ako gutom e." Liar. Ang sarap kaya ng buko pie. Nakakway.


    "I know you are."


    I told you I am bad at lying. Lalo na kapag paborito kong pagkain ang pinag-uusapan. I just definitely couldn''t lie.


    He stood up kaya sinundan ko siya ng tingin at napatayo na rin.


    "Sinadya tga kitang puntahan so I asked your friend where you are." Uminit naman ang pisngi ko nang marinig m sa kanya ang mga katagang iyon.


    Napakurap-kurap naman ako at hindi maitago ang pamum ng pisngi ko.


    "I just wanted to know and see how you are doing."


    Napakastraightforward naman nglaking ito. Napatungo nang ako at hindi makatingin sa kanya ng diretso.


    "Ah, here he is."


    Nang sambitin niya iyon ay napatitig ako sa kanya but he''s not looking at me. He''s looking at someone entering the vicinity of the cafeteria. Sino naman kaya ang tinititigan niya?


    I was curious then kaya sinundan ko ang tingin nito.


    If I''m not mistaken, the one he''s referring to was one of his close friends. Bakas ang pawis sa noo nito and he''s carrying something heavy.


    Nung ppit na ito sa amin ay natanaw ko ang pamilyar na logo ng isang inumin. Yakult! No way...


    "Gosh. You could''ve just let the delivery man carry this for you. Bakit ako pa inutusan mo? Damn, I''m soaking wet."


    Habol-hininga ang ginawa nito nang napag na niya ang karga-karga niya kanina.


    Naawa tuloy ako kaya hinanap ko ang tissue sa bag ko.


    I took some of it and gave it to Nathan''s friend pero agad itong inagaw sa akin ni Nathan bago pa man makuha ng kaibigan nito. He hardly pressed the tissue on his friends'' temple kaya napasimangot naman ito sa ginawa ng kaibigan. They''re cute. "Ayaw mo ''yon? Paborito kitang utusan."


    Kinuha nito ang tissue sa kamay ni Nathan at siya na ang nagpatuloy na ang pawis niya sa mukha.


    "Tsk. Why don''t you-" Napatigil ito nang napansin niyang nakatitig ako sa kanng dwa.


    He faced me and the smiled at me awkardly habang kinakamot ang ulo.


    "H-Hi. I''m Sanmil. Nate''s bestfriend." He reached out his hand so he could make a handshake with me.


    Nang abutin ko na sana ang kamay ni Sanmil ay bi naman itong tinabig ni Nathan papyo ang kamay ng kaibigan.


    "We''ve got to go. Be sure to eat your food. You''ve only got more than 20 minutes so take that as a chance to munch your food well. See you!"


    Magsasalita pa sana ako pero ingay niyang ang kamay niya sa ulo ko at saka ginulo ang buhok ko like what he didst night kaya hindi na ako nakareact pa. Tumalikod na s at nakad paalis habang hawak-hawak ni Nathan ang cor ng uniform ni Sanmil habang pilit itong kumakaway sa akin.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now! Nag-angan naman akong kumaway pabalik dito kaya hindi ko nang masyadong itinaas ang kamay ko. I did wave back at them pero sandaling. Enough not to get so many eyes at me.


    Bumalik na ako sa pagkakaupo at saka tinitigan ang mga biniling pagkain at inumin sa akin ni Nathan. I felt so special when he did this.


    Ipinatong ko ang braso ko sa mesa habang titg na titig sa buko pie. At saka ibinaling ang tingin ko sa yakult na nakaselyo pa. Siguro nasa 100 pieces din ito. He really bought this because he knew this was my favorite. Sobra-sobra pa ang ibinigay niya. Bibigay na tga ako e. Pero ayaw kong umasa. So kung ano man ito, kahit na gustong-gusto kong isipin na may gusto ito sa akin ay pilit kong pinipign.


    "Waaaaaaaah. Spotlight na spotlight ka, friend! Nakakakilig tga kayong tignan. At saka tignan mo naman oh, nag-effort pa si Nathan."


    Bi-bi nang sumusulpot itong kaibigan ko e. Sinimangutan ko siya dahil sa ginawa niya so she raised her hands up, like a surrender. Butter on, I smiled at her kaya napatawa nang kame pareho. Mga baliw. "m kong pakana mo tga ito e."


    Kumuha siya ng isang piraso ng buko pie m sa box nito at sumubo. Kumuha na rin ako dahil kanina ko pa tga pinipigng kainin ito. Feel na feel nito ang buko pie. She nodded while munching the food.


    "Well, partly. Pero si Nathan tga ang nagtrabaho nito. I just answered what he''s asking me. Starting from the coffee to this. He even drove the way to your favorite bakeshop na pinagbebentahan ng paboritong mong buko pie e. You know, he''s very concerned with you. The way he stares at you, the way he cares for you. The way he exerts an effort tofort you, naaaay! Nakakainggit ka friend! Huwag mo ng pakawn ''yan sinasabi ko sayo." Hindi ko naman mapigng mapangiti sa mga sinabi ni Abby.


    It''s true Nathan had been doing his best tofort me. Pero ayokong na sa pagdating sa oras ay ako ang madehado at masaktan. Hindi ko nga maintindihan ang sarili ko e. Nandito na nga ''yunglaking inaasam-asam kong makasama pero nagyon naman ako naguguluhan.


    "I know. Pero hindi ba at sobrang aga pa para mag-assume tayo, Abby? Hindi ba parang hindi naman maganda na mag-assume?" Nangunot naman ang noo nito sa sinabi ko. Inpag nito ang nanghati niya ng kinakaing buko pie pabalik sa box nito at saka pinagpag ang kamay nito. She leaned her face a little closer.


    "Ano ba ang bumabagabag sayo ha, friend? Hindi ba matagal mo na rin namang gustong magkpit kayo ni Nathan? Ano ''yung problema?"


    ''Yun na nga e. Matagal ko na rin namang pinapangarap na mapansin ako ni Nathan. Pero bakit parang may hindi tama? "Hindi ko m, Abby." Napabuntong-hininga nang ako at saka ibinaling ang atensyon sa mga taong nalaro sa field.


    "Masyado mong sigurong iniisip ''yun, friend. Kng kang ng tulog." Sana nga tulogng ang katapat nito.


    Later that day, we went to attend our sses. Pagkatapos ng apat na subject ay uwian na rin. Kinuha namin ang yakult sa canteen sa may ale na kakla ni Abby.


    We were on our way to the parking lot dahil doon namin hihintayin si Leo. Masyadong mabigat ''yung d namin kaya tumigil muna kami sa isang bench mpit sa field. Hinihingal naman itong si Abby.


    "Aish! Bakit kasi hindi niya nang ipinad ito sa bahay niyo. Ang bigat-bigat pa namang buhatin nito." Remo ni Abby habang hawak-hawak nakapameywang.


    "Sorry na." Sumimangotng ito sakin. Naupo muna ako habang nagpapahinga si Abby, Mki ang campus kaya mahaba-habangkarin rin ang gagawin namin.


    Narinig kong may tumunog na phone at chineck ko kung saan ba galing iyon. Hindi naman p sa akin kung hindi kay Abby. Sinaogot niya ito at sinenyasan niya akog hintayin siya. Tumangong ako bng sagot. "Hello, Mom?"


    Igin ko naman ang tingin ko sa paligid. Papalubog na rin ang araw at dumidilim na. Yumayakap na naman ang mmig na hangin sa katawan ko.


    Pagkatapos ng ng minuto ay hinarap niya ako. She slipped her phone in her pocket.


    "Naku, Sol. Hindi kita masasamahan sa paggrocery mo ngayon. Tumawag si Mama at pinapauwi na ako agad."


    Hindi ko na siya tinanong kung bakit dahil mukhang urgent kaya sinabi ko sa kanyang okayng at kaya ko naman mag-isa.


    "Sure ka?" Tumango ako sa kanya at ngumiti to assure her.


    "I''ll be fine."


    "Pasensya na tga ha? Hindi naman sinabi sa akin ni Mama kung ano ''yung reason, pinapauwi niyang ako agad. Gusto mo ihatid nang kita muna? Maiintindihan naman ni mama ''yun e." Bakas naman sa mukha nito ang pag-ala. "Hinde. Okayng. Baka importante tga ''yun. Naiintindihan naman kita e. Okayng tga. Promise." Itinaas ko ang kamay ko at saka kinindatan ko siya.


    "Sabi mo ha?"


    ng beses pa akong tumango-tango sa kanya para makumbinsing ito. Nang makuntento na ito sa sagot ko ay umalis na ito. Kumaway ito sa akin kaya ganon rin ang ginawa ko. Inbi pa nito ang mga salitang "Call me". Which she always does kapag hindi kami nagkasaby na uuwi.


    She said na kapag hindi ako nagtext o tumawag manng sa kanya ng may higit sa isang oras ay tatawag raw siya agad sa Police Station at ireregister ang pangn ko sa mga taong MIA. Napailing-iling nang ako sa no nito. Baliw tga. Napagawi naman ang tingin ko sa 2 stack ng yakult sa tabi ko. Paano na ''to. Ang bigat nito kung bubuhatin ko e. Anong naman angban ko sa dami ng yakult na ito at sa mbarbecue stick kong braso?


    Nasagi naman sa isip ko ''yung note na ingay ni Nathan sa phone ko.Belonging to N?velDrama.Org.


    Tatawagan ko na ba siya? Nagdadwang-isip pa ako dahil baka isipin pa akong feeling close ni Nathan.


    Hays.