We sat together on the staircase and remained silence for the mean time.


    Humupa na rin ang pag-iyak ko. Nathan''s hug was afort. Tinititigan ko angngit na makulimlim at t sa sandaing panahon ay kakaw ng mkas na n. Then I looked at Nathan. He then looked at me. His brows and eyes are asking. So I thought he''s got to be wondering why was I staring at him.


    "Hindi ka pa uuwi?" Hindi ito sumagot.


    Mukhang w yatang bk na umuwi itonglaking ito.


    "Hindi ba mag-ala ang parents mo?"


    Hindi muli itong sumagot sa tanong ko. Imbes na pansinin ako ay pumikit ito habang nakaupo.


    Matutulog?


    Muli kong tinitigan ang mukha nito m sa aking anggulo. Kitang-kita ang tangos ng ilong nito. Mahahabang pilikmata. wless na mukha at ang panga niyang pangsupermodel. Idagdag mo pa ''yung adams apple nito na nakausli. Pangmkasan.


    Bi akong na-cringey-han sa sarili ko. Ano ba itong pinagiisip ko.


    M sa gate ay natanaw ko ang isang kotse na agad ko namang nakla. Kotse nina Abby. Bumisina ito sa harap ng aming gate. Napatayo naman ako at saka mabilis na nakad para papasukin ang kotse sa loob ng garahe. Nang makapasok ang kotse n ay bumukas ang pinto sa harap at saka patakbong bumaba papunta sa akin ang kaibigan kong maybis ang pag-ala ang mukha. Nagt ako ng bi niya akong hinampas ng mkas sa balikat. Tignan mo itong babaeng ito, mpit na ngang may mangyaring masama sa akin kanina bugbog pa inabot ko sa kanya.


    "Bakit ba kasi ang tigas ng ulo mo! Ayan tuloy mpit ka nang mapahamak!"


    Pinagsesermon niya muna ako bago niya ako niyakap ng mahigpit.


    "Sa susunod hihhin nang kita agad papasok ng kotse para di ka na makatanggi at para hindi na rin maulit sayo ''yung nangyari."


    I really wish I had a sister pero sobra pa ang ibinigay sa akin. I have a friend and a sister. I hugged her back and thanked her.


    "Mukhang may bisita ka, ah." Ngumisi ito sabay taas baba ng ky.


    Ayan na. Magsisim na naman siya.


    "Ginamot kong ''yu-"


    Hindi pa ako tapos magsalita nang bumanat na naman itong si Abby. Hays.


    "Yiiiiieeeee. Ang gwapo niya tga! Ang swerte mo ''te, nakasama mo knight in shining armor mo. m mo konti nang iisipin ko na tga na kayo na, hindi mong tga sinasabi!"


    Saka ito nagtititili ng very light para hindi makita ni Nathan. Baliw. Ni hindi nga kami masyado mag-usap niyan, maging kami pa kaya? Napakwak tga ng imagination nitong si Abby. "ng krimstix ba natira mo ha?"


    Napapoker face naman ito sandali sakin na ikinatawa ko. Ang dali niyang tgang asarin e. Nang makita naming papunta sa aming kinaroroonan si Nathan ay wagas makangiti itong si Abby sa akin sabay sundot sa tagiliran ko. Nakakainis tga. Kung kan kangan kong maging matino sa harap niya saka naman ako ni Abby.


    "Hennessy. Mauuna na ako. Smat sa pagkain. Mag-iingat ka." Bago ito umalis ay ipinatong nito ang kamay sa ulo ko at saka ginulo ang buhok ko. Napabusangot naman ako na ikinatawa nito.


    I saw him get in his car at saka niya iniliko ang kotse paharap ng gate para hindi gaanong mahirap lumabas. He rolled down his window at saka inbas ang kamay nito. I saw him looking at his sideview mirror kaya itinaas ko rin ang aking kamay, a sign to say goodbye.


    Nang makyo na ang sasakyan nito ay saka naman ako pinanan ng mga tanong ni Abby. Patungkol kay Nathan at sa pagbisita daw nito sa bahay na hindi ko namang matatawag na pagbisita ''yun. Kahit makang beses ko pang iexin sa kanya e panay pa rin ito sa pagdedepensa sa kung ano ang nasa isip niya. Ang kulit.


    Pumasok na kami sa bahay para makapagpahinga pero dahil sa nangyari ay hindi ako makatulog. Dumagdag pa sa iniisip ko kung bakit pa pupunta rito ang mga magng ko kaya inimbitahan ko si Abby na tumambay nang muna sa taas. "Friend, ang busy mo tga no?"


    Hindi tga ako pinign ni Abby sa mga tanong niya. Magkaharap muli kami sa kadsang pinagtatambayan namin. Sa 2nd floor ng bahay mpit sa bintana.


    I didn''t get what she was asking me. Hindi naman ako busy na tao e.


    "Kanina ka pa tla e, kanina pa kita tinatanong hindi mo naman ako sinasagot. Parang ang dami mong iniisip kaya tinanong kita kung busy ka."


    She took time to exin kung bakit niya itinanong sa akin ''yun. I spaced out while she was talking and asking me questions kanina.


    "Pagodng." Tipid kong sagot sa kanya.


    Masyadong magulo ang isip ko ngayon. Hindi ko nga m kung anong unang iintindihin e. Nawaglit naman sa isipan ko na may kasama itong si Abby papunta rito.


    "Si Leo nga p, papasukin mo. Baka mahamugan at magkasakit." Bi naman itong tumawa sa sinabi ko. Problema nito?


    Minsan di ko tga maiwasang matakot dito sa kaibigan ko e. Isang minuto ang seryoso tapos ng segundong bi-bi namang tatawa.


    "Concerned citizen ''te?" Napabusangot naman ako, masama bang mag-la. Eh baka magkasakit ''yung tao ako pa masisisi.


    Bi naman niyang itinapat sa mukha ko ang pd niya.


    "Hep! Oo na! Di na mabiro. Okayng ''yung si Leo. Papasok ''yun kung gusto niya e kung ayaw niya naman edi bah siya. Tsaka wag kang mamroblema, di ''yun mahahamugan, ang kapal-kapal ng anit nunglaking ''yun e." Natawa naman ako ng bahagya sa sinabi nito. Napakapilya tga nitong kaibigan ko e, pero kay Leong. Hindi ko nga m kung bakit ganyan trato niya kay Leo e mukhang mabait naman ''yunglaki. "Ang sama mo."


    Napakibit-balikatng ito saka kinuha ang phone sa bulsa ng pajama nito at may tinipa. Nang w na akong masabi ay pinagmasdan ko nangang paligid. Hindi ko tanaw ang mga puno dahil kinain na ito ng dilim. Masyado na rin sigurong gabi. W na kaming ibang marinig ngunit ang paminsan-minsang pag-ihip ng mmig na hangin.


    "Tumawag s."


    Napaharap naman agad sa akin si Abby. His mouth form an "O" when she heard it from me. Tumango ako dito. Mukhang naging interesado naman ito sa kung ano ang susunod kong sasabihin.


    "I tell you, it''s nothing important. Ganoon pa rin ang bukambibig n. They said I''ll just be grateful that I was their daughter."


    Napatungo ako saka naman ako kinomfort ni Abby. She reached for my hand and tapped it gently.


    "Huwag mo nang sng intindihin, nag-alang ''yun sayo. Basta magpakatatag kang. And don''t forget respect. It''s always important. Kahit hindi magawa ng iba, o kaya''y hindi n gustong gawin just respect. Just show what you have be kahit w s sa tabi mo. Tignan mo kaya, lumaki kang independent at matapang. That is why I am so proud of you."


    Abby''s right. I should be someone whom they thought I can''t be. I smiled at her for the encouragement. Another thing about Abby, she''s flexible. Kaya niyang maging cheerleader katd ng pagkakataong ito.


    "Thank you, Abby." She smiled in return.


    Mukhang napapads ang mga ganitong moment namin ngayon and I badly need someone to share with. Buti nang at nandito si Abby. At least, naiibsan ''yung pag-ala ko.


    "Don''t mention it. Magbestfriend tayo kaya naturalng na ifort natin ang isa''t isa." Bago pa man ako makapagsalita ay tumunog ang cellphone nito. Nakita ko kung paano umaliws ang mukha nito at ngumiti? Hmm, there is something going on na hindi ko m ah.


    "Mukhang may hindi yata ako nlaman?"


    Bi naman nitong itinago ang ngiti sa mukha at nagpanggap na seryoso. Tinapunan ko ito ng mausisang tingin. Hindi naman ito makatingin sa akin ng diretso at mukhang namum na sa hiya. Bi nang itong tumayo at saka tumakbo pababa ng hagdan.Property ? 2024 N0(v)elDrama.Org.


    "May kukuninng ako!"


    Aligagang-aligaga ang babae. Ano naman kaya ang kukunin nito sa baba? Hindi ko nang siya pinansin.


    Anong oras na kaya? Hindi pa ako dinadapuan ng antok.


    Kinapkap ko ang bulsa ng pajama ko ngunit di ko mahanap ang phone ko. Nandoon p sa table sa baba. Hays.


    Sunod naman akong bumaba para kunin iyon. W naman akong tatawagan o tetextan dahil si Abbyng naman ang nasa contacts ko. Bukod sa kanya, w na.


    Kukunin kong para maro, pampalipas ng oras. Ewan ko ba, may se kami bukas pero eto kami at nagpupuyat.


    Nakita ko ang cellphone ko na nakatihaya sa table mpit sa couch kung saan ako at si nathan nakaupo kanina. Nang kunin ko na ang phone ko ay may sticky note na nakadikit dito.


    Call me if you want someone to talk to or you just feel like doing so.


    I don''t mind if it''ste at night or at dawn.


    -N


    Nang mabasa ko ang note ay bi nang bumilis ang tibok ng puso ko. I knew it was from Nathan. Sa ng taon kong pagkakagusto sa kanya ay klang-kla ko na ang st-kamay nito.


    I quickly checked my contacts and to my surprise, dwa na ang nakaregistered na number dito. One from Abby and another from Nathan. I tapped his number and saw his Caller''s ID. "Nate."


    Naiwika ko ang pangn nito. Hindi ko m pero nacucute-an ako sa Nate. Pyaw siguro niya ito.


    "Sol!"


    Nagt naman akong ng bing may sumigaw sa likod ko.


    "Ay, impakta!"


    Nakita ko si Abby na may dng paperbags na may logo ng isang klang fastfood chain.


    Nakarinig kami ng hagikhik m sa pintuan and we saw Leo. It''s the first time I heard himugh kahit saglitng. Bumalik naman ito sa dating seryoso nitong awra nang sinamaan nito ng tingin ni Abby. Leo then bowed a little to me, then I did the same. Ibinalik naman ni Abby ang tingin nito sa akin.


    "Peace." Ngumiti naman ako sa kanya ng pagkkiki.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Huwag kang kakain ha." Sabi nito sa akin at tumalikod na saka nauna na sa kusina kasunod naman nito si Leo na may d ring paperbags.


    Ang dami naman yatang in-order itong si Abby. I quickly let my phone slide into my pajama at saka hinabol sa dining kitchen sina Abby. Baka kung ano na naman ''yung gawin nun kung nman niyang may number ako ni Nate-Nathan. "Di ka na mabiro e!" Sigaw ko rito at saka humagikhik na tumungo papunta sa kan.


    Abby ordered sundaes, fries, spaghetti, isang bucket ng fried chicken, burgers and soda. Para namang may piging dito.


    "Mauubos ba natin ''yan?" She nodded and winked at me. Si Abby pa.


    We ate together with Leo. Konting ang kinain nito kumpara sa kinain namin ni Abby. Kung hindi ko pa nga pinilit na sumabay sa amin e hindi ito kakain. Ang sama kasi ng tingin nitong si Abby e. Hindi makamove-on kanina. ''Yan tuloy, ayaw kaming samahan ni Leo. He did take a bite at saka nagpam na magpapahangin raw muna.


    "Magpapahangin e anong oras na."


    Pagalit nitong kinain ang burger at saka inirapan si Leo. Hindi umimik anglaki. He bowed down a little again and made his way outside. "Ang rude mo tga kay Leo, ano?" Kumuha ako ng fries at saka sumubo. Tumayo ako para kumuha ng yakult sa ref.


    "Tingin mo?"


    Mukhang narealize naman nito kung paano niya pakitunguhan anglaki. Pinaikot-ikot nito ang tinidor sa spaghetti at saka ito binitawan. "Obviously. Parang wng araw yatang hindi mo inaaway ''yang loverboy mo e."


    Hin ko uli ang upuan ko at saka nagbukas ng yakult at ibinuhos ko sa baso ko. Bi naman itong pinagpagan ang sarili.


    "Loverboy? Cringey! Maghunus dili ka nga, Hennessy. W siyang mapap sa akin. At kanman hindi ako magpapaligaw sa kanya, noh?" Inubos ko ang isang basong yakult at saka ako nagpatuloy na magsalita.


    "m mo, wng buto ''yung d natin. Mamaya makain mo mga sinabi mo e. Tsaka hardworking naman si Leo, thoughtful, siya ''yung tipong poprotektahan ka. Bonus pa na mukha siyang supermodel." Sumubo pa ito ng fries at uminom ng soda. Mukha


    "Yeah, whatever."


    Itinatanggi niya pa e kita naman sa mukha niya na may gusto ito kay Leo.


    "Wng gusto ''yun sa akin. Sa tuwing kakausapin ko nga siya panay tinginng sakin. Tapos tatangong kapag may tinatanong ako. Minsan kukunot nang ''yung noo niya sa akin sa tuwing may kinekwento ako sa kanya. Ewan ko ba." Sapat na ang nakita kong reaksyon kay Abby tuwing may kinekwento ito tungkol kay Leo. She seemed confused.


    "m mo, baka ganoon na tga ang personality niya. Maybe he''s a man of few words. Anyways, huwag mo nang isipin ''yung mga sinasabi ko. Maybe it just takes time and you''ll know and understand better. Kung ano man ''yang nararamdaman mo, wag mo ng i-deny."


    Napatingin naman ako sa kanya nang matapos ko itong i-advice. Ngiting-ngiti ito at hindi ko nagugustuhan kapag siya ''yung gumagawa non.


    "Mukhang ang dami ng nlaman nitong kaibigan ko ah, dapat ka na bang ipatumba?"


    Parehas naman kaming napahkhak sa sinabi niya. Ang dami niya tgang m pagdating sa kalokohan e.


    Matapos naming kumain ay iniligpit na namin ang mga pinagkainan at ingay sa ref ang mga natira.


    Hinugasan ko muna ang mga to at baso saka kami sabay ng tumungo ulit sa tambayan namin ni Abby. Leo was in our guest room sa baba. Sinabi nitong kumatokng daw kami kapag may kangan.


    He''s so thoughtful kaya kahit hindi pa man nito nililigawan si Abby ay botong-boto ako rito. I saw how he cared for Abby and those who love her. Hindi naman sa assuming ako, I just feel it. Dahil m ko ang mga titig at gw ng isang taong nagmamahal. Because I''ve been there.


    "May nakalimutan p akong sabihin."


    "Reply-an mo na muna ''yan. I can wait."


    Nakatutok sa phone si Abby nang napakuwento muli ako. I checked my phone earlier bago kami umakyat and it was past 2 a. m. She directly moved her gaze to me.


    She smiled and nodded. Nang matapos niyang itipa ang reply niya ay saka ito humarap sa akin.


    "Ano ba ''yun?"


    It was about what my parents said. Mukhang seryoso kasi dahil pupuntahan tga n ako dito. Well.


    "Pupunta raw rito ang mga magng ko." Mukhang nanibago naman ito sa sinabi ko.


    "Well... That''s new. Bakit raw?"


    "Yun nga ''yung iniisip ko e. W naman akong ginawang makakasira sa pangn n. They just said na I''d better be prepared. Nung sinabi n ''yun hindi ako mapakali e. Kinakabahan ako." Napaisip naman ito sa sinabi ko. Then she snapped her finger. "Baka business-rted?"


    I hope not. Hindi ko tga gustong maging parte ng business n. Gusto kong ipursue ''yung pangarap kong maging doktor.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "m nng ayoko."


    Paulit-ulit ko na sng sinabihan na ayokong magmanage ng business n o maging parte manng. Bukod sa hindi ko iyon pangarap, marami sng tinatapakan na buhay. Their business is to sell lots. Kaya kapag squater areas ang naibenta n ay w sng ibang gagawin kung hindi ipa-demolish ang mga bahay roon. O kahit anong paraan pa paramang mapyas ang mga taong naninirahan doon.


    "Baka naman nag-ooverthinkng tayo. I think they just wanted to make it up to you. Kaya huwag mo nang isipin ''yun. Masyado ka nang nastress, friend. Tama na muna iyon. Let''s go to bed na at ng oras nang ang meron tayo para matulog."


    We locked all the doors, shut off the lights at bumaba na nga kami at magkasamang natulog sa iisang kwarto. Pero kahit pa pilit kong isara ang mga mata ko ay hindi tga ako makatulog. Ibinaling ko ang ulo ko sakana ko kung saan natutulog si Abby. Buti pa siya, nakatulog na.


    I reached for my phone that is resting on my bedside table. Chineck ko ang oras only to see it''s already 3 a. m. Ibinalot ko ng kumot ang mukha ko at saka pinilit na matulog. But failed again. Bumalikwas ako at napaupo sa kama. I checked Nathan''s name on my contacts at saka pinindot ang messaging icon sa ibabaw ng number niya.


    Ano namang sasabihin ko?


    I Type a message...


    Goodnight!


    Erase, erase. Masyadong hyper. Baka isipin niyang feeling close ako. Ano ba? Hindi naman na gabi e, should I thank him instead? ''Yun nang. I bite my nails and then typed the message.


    Thank you for saving me. And for thefort. It means a lot.


    Tama na kaya ito? Nag-angan pa ako sa huli kong tinipa. Hindi kaya ma-misinterpret niya? Hays. Ngayon kong nafeel na ganito p kahirap magmessage sa isang taong may gusto ako. Geez.


    Bah na nga. Pinindot ko na agad ang send icon at mabilis na kinumutan ang mukha ko. I took a peek from my phone behind me. My heart''s beating so fast. ng segundo pa ang nakalipas ay w akong narinig na tunog na may nareceive na message kaya inialis ko na ang nakatalukbong kumot sa mukha ko.


    Sent 3:05 am.


    "Parang tanga ''to." Bing may nagsalita sa tabi ko kaya napasigaw ako.


    "Ay pka!" Napahawak ako sa dibdib ko kaya nabitawan ko tuloy ''yung phone ko. Buti nang at hindi ito nahulog sa semento.


    "Huwag mo nga akong gtin, Abby. Namumuro ka na tga ha!" Napahkhak naman si Abby at bumalik sa pagkakahiga. "Napakalikot mo kasi e, kaya nagising ako. Para ka naman kasing bte." Psh.


    Required tga manggt? Nagsorry naman ako dito at sinabi niya sa aking matulog na raw ako. Di na nito ako tinanong kung sino ba ang pinagkakaabhan ko sa phone at ganoon ako makareact. I know she already knows. Inaantok na rin kasi ito kaya di na siya masyadong nakapagdaldal.


    Bukas tga unan na naman ako ng tanong nito.


    Kinuha ko naman na ang phone ko. Baka tulog pa ''yun. Mabuti nang din, para hindi ako masyadong mataranta at mag-isip kung ano ba ang irereply ko sa kanya. Mabilis pa rin ang tibok na puso ko kaya inpag ko nang ''yung phone ko sa table. Makatulog na nga. Ngunit w pang limang minuto, napabalikwas ako ulit dahil sa vibration ng phone ko.


    Dali-dali kong in-open ang phone ko only to see Nathan''s reply on my screen. Shocks. Bakit ako natataranta.


    I tapped and read his reply.


    I did what I could, for you. Sleep. We still have ssester.


    Received 3:09 am.


    I felt butterflies in my stomach. Bakit ganon? Ang simple ng reply niya pero angkas makakilig. Ninamnam ko muna ''yung moment bago magtipa ng reply.


    Okay. See you


    Sent 3:12 am.


    Naghintay pa ako ng reply m sa kanya pero hindi na ito muling nagtext. Psh. Sinubukan ko nang matulog pero hindi ako nakatulog dahil sa kakatakbo sa isip ko sa naging reply ni Nathan sa text ko. Urgh.


    "Yan. Sinabi kong matulog na, humarot pa. Tuloy inaantok ka diyan." I groaned and let my head touched the ss window of the car. Sumasakit na ulo ko at para akong nakalutang. We are on our way to school. Ginatungan pa ako ng babae. Aish! Angking tulong. Minutester we were walking along the hallway to our room. Mpit pa akong matapilok buti nang at nakalay sa akin si Abby agad.


    "Tsk. Di naman p kaya, nagpupuyat pa."


    Hindi nang ako sumagot dahil tinamad na ako.


    W na akong ibang maisip kung hindi ang matulog. Nakatungong ako habang nalakad, ni hindi ko na nga natitignan ''yung mga dumadaan e. "Inaantok tga ako... Aray."


    Nang mpit na kami sa pintuan ng room ay may nabunggo ako, hinilot-hilot ko ang ulo ko. Kung kan masakit naman ito, saka pa ako nabangga. Nang iniangat ko ang aking tingin ay bi naman akong nahiya. Aish, bakit siya pa. "Sorry."


    ''Yunng ang tanging salita na lumabas sa bibig ko at saka dumiretso na sa upuan ko. Ginawa kong unan ang bag ko at saka umidlip. May 20 minutes pa naman bago ang se. Buti nang at 7:30 nagsisim ang unang subject. Bah na.