"Kamusta na nga p ''yung parents mo?" I sighed and turned my gaze to the busy road.Material ? of N?velDrama.Org.


    "Okay naman s."


    Akong ang hindi.


    "Sa sobrang okay n nakalimutan na nng may anak s dito sa Pilipinas."


    Madng na n akong kausapin sim nung nagsenior high ako. Kung tumawag man s yun ay para sabihin sa akin na may ipinad sng pera. Parang ginawang n iyon dahil responsibilidad n na sustentuhan ako at hindi dahil tinatrato n ako bng anak n.


    Para sa ibang tao, importante ang pera. Hindi ko s masisisi kung gaano nang n akong sabihan na choosy pa ba ako o makuntento daw ako sa kung anong meron ako, dahil mahirap din naman ang mamuhay araw-araw na wng mapagkukunan ng mga bagay na kangan para maibsan ang gutom ng mga pamilya.


    Pero mas mahirap ang mabuhay ng wng pagmamahal ng galing mismo sa mga magng.


    Hindi mo m kung paano makitungo sa iba. Hindi mo m kung paano maintindihan ang nararamdaman ng mga tao at higit sahat hindi mo m kung pano ka magmamahal kung ikaw mismo hindi mo naranasang makaramdam ng pagmamahal m sa mga taong dapat magparamdam sayo nito.


    Pagkatapos kong sagutin ang tanong ni Abby ay pareho kaming naging wng imik.


    I just ruined the scene again.


    Dahil doon, napagpasiyahan kong umuwi nang ng mag-isa dahil nahiya na akong sumabay kay Abby pauwi. She hardly insisted pero w rin siyang nagawa dahil mapili din tga ako. I really felt sorry for ruining the day. She waved me goodbye and told me to keep safe. When I saw their car gone, I started walking.


    Gusto ko munang mapag-isa at magisip-isip


    I checked my phone to see it''s already 7:52 in the eve.


    I searched Abby in my Inbox saka nagtype ng mensahe.


    Abby


    +639971876***


    Sorry for spoiling the night and thank you for thepany. Ingat kayo.


    Sent 7:55 pm


    After I sent my message, inilibot ko ang tingin ko sa boulevard na kasalukuyan kong niakaran ngayon.


    Ang daming taolo na sa gitnang parte ng pasyn na ''to. All of them were spending thest hours of Valentines Day together with their partners and loved ones. May nakita pa nga akong pamilyang magkasamang kumakain sa isang bench dito. m kong magtitrigger na naman ang inggit ko kaya ibinaling ko sa ibang lugar ang paningin ko.


    Ang daming mga stall ng streetfoods dito. Bi kong namiss na kumain ng streetfoods kaya lumapit ako sa isa sa mga stall na iyon at bumili ng kwek-kwek. Nang iniabot ko na ang singkwenta sa manong ay saka naman nagvibrate ang phone


    ko. You received 1 new message


    Nang viniew ko ang notif, reply ni Abby ang bumungad sa screen.


    OA mo friend. Okayng ''yun. Gets kita. Kaya huwag ka nang magdrama diyan.


    Received 8:05 pm


    Hindi ko pa man tapos basahin ang reply niya ay may isa na naman itong panibagong message.


    You home already?


    Received 8:05 pm


    Bago ako nagtipa ng reply ay kumagat muna ako ng kwek-kwek. Ang sarap tga nito kahit kan.


    Di ako drama queen, no. And no, but I''m about to.


    Sent 8:06 pm


    Kumuha pa uli ako ng isa pang stick ng kwek-kwek at dwang stick ng chicken lumpia saka nag-umpisa na uling makad habang kumakain. Di na ako nag-abng kunin ang sukli kay manong, masyado kasi siyang busy kasi madami din kaming costumer niya. Tsaka minsanng ako mag-iwan ng sukli.


    Medyo kuripot ako e. Kahit pa sabihing sinusustentuhan ako ng mga magng ko. Ayaw ko namang makarinig pa ng ibang komento galing sa mga magng ko. Isipin pa nng inaabuso ko ang mga ibinibigay n.


    Nasaan ka na naman ha? Baka mapahamak ka pa diyan. Umuwi ka na nga! Received 8:08 pm


    Another reply from Abby. Lumabas na nga ang pagka-nanay side niya sa akin.


    Pauwi na nga e.


    Sent 8:08 pm


    Mabuti naman. You take care, okay? Text me when you''re home.


    Received 8:08 pm


    Napangiti ako sa huling reply ni Abby. She''s really my bestfriend at bukod pa doon, parang magkapatid na rin kami. She''s always concerned about my welfare.


    Hindi na ako nag-abng magreply pa. Umupo muna ako sandali sa bench at tinanaw ang ky asul na ky ng dagat. Nag-aagaw rin ang liwanag m sa mga nagkikipang bituin sa kngitan. Dumidikit din ang mmig na sensasyong nanggagaling sa mmig na ihip na hangin. Napapikit ako ng mata at dinamha ang kapayapaan na hatid ng musika ng mga nagbabanggaang alon at ang mahinang pagbulong ng hangin.


    It''s quite rxing. I should go often to ces like this.


    Napabuntong-hininga nang ako at bumalik na naman sa isip ko na mamaya pagkauwi ko sa bahay, sasalubungin na naman ako ng katahimikan. Tumayo na ako at saka nakad patungo sa sakayan ng jeep pero bago pa ako umabot doon ay hinarangan ako ng tatlonglaking nakasando na pinares pa ng denim na tsumotsokte na ang ky, gusgusin at parang galing pa yata sa paghithit ng ipinagbabawal na gamot base sa namum nng mata at nagingitim na lim ng mga mata.


    Just then, I felt danger right in front of me.


    Jusko. Hindi ko naman m na totoo p tgang ganito ang itsura ng mga hng ang bituka. I tried my best to act strong atlagpasanng sana s nang may humawak sakin sa braso ng sobrang higpit.


    "Saan ka pupunta, Miss? Nag-iisa ka yata?"


    Pinalibutan n ako kaya hindi ako makapg masyado. Nakakainis.


    "Mukha ba akong may kasama?" I sarcastically told them and act as if I''m not scared. Na sa totoong ay unti-unti ko nang nararamdaman na nanginginig na ang mga binti ko.


    "Matapang mga brad. Valentines Day ngayon, Miss. Gusto mo may ka-date?"


    Nagsitawanan ang mga ito at nakita kong nbas ng isa ang d niya at binasa nito ang kanyangbi nagingitim.


    Luminga-linga ako to para sana ay makahingi ng tulong ngunit w akong nakita G nalakad sa lugar na ito. I shouldn''t have walked. Nakakainis. Nagsisisi na tuloy ako.


    The lighting from the posts are also dim kaya hindi masyadong maaaninag kung may tao ba dito o w. Pinilit kong kums perohat s ay mahigpit na nakahawak sa braso ko. They mmed my back on the wall kaya napa-aray ako. Bwisit!


    "Tulong! Tulong! Hmmmp-"


    Nagt ang mga ito nang tinangka kong humingi ng tulong kaya bing tinakpan nung isa na mukhang manyak ang bibig ko.


    Nandidiri ako na natatakot. Nandidiri na baka kunin n sa akin ang pinanganggaan ko at takot na baka hanggang ito na ang wakas ng buhay ko.


    That time, I didn''t notice I was already crying.


    Ngayon ka pa naiiyak tga ha, Sol?


    Inamoy-amoy ako ng isang mukhang baboy ang mukha.


    "Ang bango mo naman, Miss." Sabi nito habang tumatawa.


    I tried to kick him in the balls and I hit him.


    Served you right! Nakita kong dumaing ito sa sakit at saka dumura. Galit na galit itong tumingin sa akin.


    "Huwag ka nang pumg pa, Miss. Amin ka na."


    Hahalikan na sana ako nglaking manyak kanina sa leeg kaya napapikit nang ako at pilit na iniiwas ang mukha ko sa kanya nang bing may sumapak dito. Bi nang itong natumba. Nagt ako sa bilis ng pangyayari. That was too fast.


    Binitawan ako ng isa pang nakahawak sa akin kanina kaya napasmpak ako sa semento. I''m too absorbed by the situation I''m in. My knees are weak to stand. Pinipilit kong pakalmahin ang sarili at isip ko habang naririnig ko ang pagsugid ng mga klakihang ito sa kung sino man ang nagpatumba sa kasama n. "Hoy! Sino ka bang pakimero ka! Makakatikim ka tga sa amin!" Narinig kong nagsisisigaw ang isa sa mga nangharang sa akin kanina.


    Dinuro-duro nito anglaking sumapak sa isa niyang kasama na nagtangkang humalik sa akin kanina.


    I looked at the guy he''s pointing at, at sa unang tingin ay hindi ko pa maaninagan ang mukha nito dahil sa mga luhang bumabagsak m sa mga mata ko pero klang-kla ko ang porma ng pangangatawan nito. Hindi ako makapaniwng siya iyon.


    Sumugod na anglaking nagtangka sa akin kanina at nakaamba na ang suntok nito sa mukha nglaking sumagip sa akin but he dodged it so fast which gave him the advantage to punch the guy from the back. Tinamaan ito sa ulo kaya hindi na ito nakatayong muli. The two guys were up to punch him. He dodge the other, but the other made its way to his lips.


    Napatakip ako sa aking bibig. That made him stop a bit saka niya pinunasan ang dugo na lumabas m sa sugat na natamo. His face was covered by his sweaty hair. Nakita ko siyang humihingal at naghahabol ng hininga. That might have hurt him a lot.


    Nang iniangat niya ang kanyang mukha ay tinapunan niya ng masamang tingin anglaking nakasuntok sa kanya. I''ve never seen him fuming mad like this.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Tuwang-tuwa naman ang loko dahil nakaisa ito. Wng anu-ano''y, umamba na naman ito ng suntok ngunit napign na niya ito. Pinatid niya ito na naging rason ng pagkatumba ng loko. He punched him in the face a couple of times hanggang sa hindi na ito makaganti pa. While he was busy punching the bad guy, ang matabang manyak na kasama n ay nasa likod na niya at may d-dng kahoy.


    "Nathan... No." I whispered his name in between my sob.


    Nakas-loob akong tumayo. I grabbed the hollowblock as soon as I saw it lying beside me kaya tumakbo agad ako at pinalo ang ulo nito.


    Bumagsak ito kasama ng hollowblock na ginamit kong pangpalo sa ulo niya.


    I saw blooding out of his head. Sakang ako napaupong muli sa semento habang hindi pa rin makapaniw sa nangyari.


    What have I done? Did I kill him?


    Nakita kong pabagsak na binitiwan ni Nathan ang binugbog niyanglaki saka ito unti-unting nakad ppit sa akin.


    I looked at him and saw him panting. Basa ang noo nito ng pawis na natatakpan ng buhok niya. He was looking through me. I can''t read his eyes too well. But I saw worry in his eyes.


    That feeling when you see so much worry about you. Napahagulgol nang ako at tinakpan ang mukha ko dahil ayokong makita niya ako sa ganitong estado.


    He saved me. Bakit? Bakit niya ginawa ito? My mind was filled with questions na mas nagpagulong sa mga iniisip ko.


    "Stand up." I heard him telling me to stand up.


    in. Cold.


    "Please."


    But when he begged, I let my guard down.


    m ko sa oras na ito, I''m putting my self into something I am not sure of, into the vagueness of something unexinable. Pero isang ang sigurado ako, he saved me and he''s worried about me. When I was still on my knees, iniabot niya ang kamay ko and he pulled me up right into his arms and hugged me tight.


    I could feel my tears rushing through my cheeks.


    He patted my back softly.


    Ang sarap p sa pakiramdam na nasa bisig niya. I can hear his heartbeats. Ultimo ang paghinga niya. I''m so close to him.


    Hindi ito tumigil sa oagtapik ng aking likod. He''s really trying his best to make me calm.


    Pinasadahan niya ng daliri ang buhok ko at naramdaman ko ang pagdikit ngbi niya sa ulo ko. My heart fluttered when he did that.


    Gt pa rin ako sa mga nangyari ngunit ang sinabi niya ang nakapagpagaan ng loob ko.


    "It''s alright now. Nandito na ako. I got you." He whispered right through my ears.


    Hindi ko maiwasang maiyak sa gk. Ibinaon ko ang mukha ko sa bisig niya at naramdaman ang init m dito. It felt so damnforting in his arms. Kung pwede ngang na dito nang ako mamahay panghabangbuhay ay gagawin ko. "I got you."


    The second time I heard it from him, I felt so relieved.


    So relieved that I hugged him back.