My Valentines was just like any ordinary day except me having a letter on hand and a petal of a flower. Mads, w naman akong natatanggap na mga regalo na katd nito o kung regalo ba ang tawag dito. Kaya ganoon nang kabago ito sa akin that I started to think what''s so admirable about me.


    Nakaupo ako sa bench facing the field. The noises were distant dahil myo ako sa mga nag-iingayang speakers na nagpapatugtog pa rin ng mga love songs kahit magdidilim na at sa mga estudyanteng wng ibang ginawa kundi tumili at kung ano pang ingay.


    Matapos akong kausapin ni Nathan, hindi ko na siya nakita pa sa schoolgrounds. Na medyo nakakadismaya. Siguro ay may naka date na itong babae. The thought of it makes me jealous. I opened the letter as a sigh. "Tell me why those eyes shed tears invisibly


    I would love to wipe them off your cheeks


    If I was just an inch with you


    I''d throw my arms around you"


    "Yiiiieeeeeeeee. Nakakakiliiiiiiiig. Sabihin mo, sino ang nag-abot sayo ng loveletter na ''yan ha? Ikaw ha? Kaya p gustong-gusto mo kong itaboy kasi may iba ka png no ngayon ah. Sabihin mo na. Uuuuy!" Nagt ako sa biang pagtili ni Abby galing sa likuran ko. Jusko. Papatayin yata ako nito sa gt.


    Sinundot-sundot niya pa ako sa tagiliran kaya hindi ko tuloy maiwasang mairita.


    Excited na excited ito at halos pagpipilipitin ang hawak nitong mga bk. W na. May nanalo na sa trono ng pagiging hopeless romantic. Napailing-iling namang ako sa inakto nito. Sanay na kasi akong ganito siya ka excited sa mga bagay na may kinman sa love na iyan.


    "Ang tagal mo. Tara na nga." Remo ko sa kanya.


    Tumayo na ako at nagsim na sanang makad nang hin niya ako sa kamay at muli akong napaupo sa bench.


    Ganoon nang ang sakit ng pwet ko dahil sa pagkakabagsak ko sa bakal na upuan. Napasinghap naman si Abby at mukhang siya pa ata ang nakaramdam ng sakit keysa sa akin. Ang babaeng ito tga!


    "Sorryyy. Ikaw naman kasi, nagmamadali ka masyado e w ka namang aasekasuhin sa bahay." Nilingon ko siya na siya namang pagtapik nito sa kanyang bibig at naupo ng tuwid.


    Napabuntong hininga namang ako. Totoo naman e. Ganoon namangi. Uuwi akong wng sumasalubong sakin. Wng kakamusta kung okay ba ang araw ko. Wng nakahaing pagkain at wng magng na uupo at kakain ng magkasabay sa iisang mesa.


    Nakita ko na nag-angan si Abby na ituloy ang sinasabi niya.


    "Ano ba ''yun?" tanong ko dito.


    Ngumiti ito ng pahw at nagpeace sign sa akin.


    Tinanguan kong ito at ibinalik ang aking paningin sa mga estudyanteng nagkakasiyahan sa field. Ayoko na namang magdrama pa.


    "Sorry na, Sol. Ito kasing bibig ko e minsan wng preno. Hehe. Tara na nga, mamaya ano pa masabi ko na naman masapak mo pa ako e." Napabuntong-hininga ako at kusang umikot ang mata ko.


    "On the other hand, maiba nga tayo ng usapan. Sino nga ba ang nagbigay ng letter na yan sayo at nagsearch pa yata ng love quotes sa google? At may papetal pa ang mokong oh! Pero infairness ha, nakakakilig yung letter niya!" I mentally rolled my eyes for the nth time. Obvious naman. Kahit ano naman para sa kanya ay nakakakakilig.


    Nagtititili na naman ito at saka nagtatatalon. Minsan worried na din ako sa babaeng ito e. Bi-bi nang magtatatalon.


    Napaisip naman ako sa itinanong ni Abby. Hindi nga ako yung tipong nakakatanggap ng mga flowers or even love letters. I should be happy. Pero hindi na nga siguro ako makakaramdam nun. I don''t even know what real happiness is. I took the letter out of my pocket. Ang ganda ng penmanship ng kung sino mang sumt nito. The paper he used was a special kind of paper with a scent. Ky pastel green. My favorite color. What a coincidence.


    I smelled the scent of the paper. It was a soft scent paper. Parang amoy ng isang pabango. Napabalik ako sa reyalidad nang tumikhim ang katabi ko.


    "Mabango ba? Enjoy na enjoy ka ah. Pero friend, I''m happy for you."


    Itong reaksyon ni Abby ak mo naman ikakasal na ako. Nagtaas-baba ang ky nito na animo''y may nlaman na hindi ko m. Inikutan kong ito ng mata.


    "Tign mo nga ako sa mga hirit mo, Abby. Hindi ko m kung sino ang nagbigay nito


    May kung sinong na nag-abot. Nung tinanong ko kung sino e tumakbo naman agad. At saka w namang pangn na nakast dito. At isa pa, ayoko maniw sa mga ganyang seng hirit. My mo naman tripng ng mga booth dito na mamigay ng mga love quotes na ito sa mga estudyante dito."


    As far as I can, ayaw kong mag-assume dahil sa huli akong din naman ang masasaktan dahil sa mga expectations ko na di naman p mangyayari.


    "Oh baka naman... si Nathan ang nagbigay niyan sayo? Yieeeeeeee, friend! Nagkakatotoo na ang nakast sa mga bituin."


    Iwinasiwas pa nito ang dwang kamay na parang may nakikitang kung ano sangit.


    Umiling-iling nang ako. Pinapaasa tga ako nito ng babaeng ito. Ibang se. Siya pang ang babaeng nakla ko na kahit ng beses nang pinaasa o umasa sa w, hindi nadad. Iba ang immunity system nito pagdating sa pag-ibig e. Ano kayang gamot tinitira nito?


    "Speaking of the guy of your dream, nakita ko kayong nagdedate kanina ha! Don''t me! Kahit w ako sa tabi mo m ko ang mga nangyayari."


    Iba tga kapag tsismosa ang friend.


    Nakita kong may binunot ito na kung ano sa sling purse niya. Sinilip ko kung ano angman at bahgyang natawa nang makita kung ano nga angman non.


    "Magtatayo ka ba ng candy store?"


    Yes. Her bag were full of candies and choctes. Kng nang ay mag tayo na ito ng tindahan. Tinaasanng ako ng ky babae habang ako naman ay nagpatuloy sa palakad nang nakangisi.


    Hinabol niya ako at inabot naman niya ang tatlong piraso ng t tops.


    "Oh ayan. Tatlo para I love you. Para naman hindi ka puro senti diyan. Palibhasa single. Kaya ako napagbubuntungan. Ikaw kasi e."


    Nakanguso naman ito ngayon habang tinatanggn ng stic wrapper ang tsokte.


    "Oh, bakit ako nasali?" Tanong ko rito ng puno ang bibig ng tatlong pirasong tsokte na bigay niya sakin kanikaninang.Upstodatee from Novel(D)ra/m/a.O(r)g


    Hindi masyadong matamis kaya pinagkasya ko nahat sa bibig ko. Ayoko mabitin.


    "Ayaw mo kasi akong samahan e. Andami ko ngang nakadate kanina, w namang sense of humor kaya iniwan ko nang. D ng pag-iisa, pinatn ko yung mga stall na may games. Ginalingan ko nga e kaya ako nakaipon ako ng marami! At saka tignan mo nga, ikaw nga itong binigyan, ang dami mo pang say! Partida ni hindi ka pa nga nakapagpasmat!"


    Sinamaan ako ng tingin ni Abby habang ako ay tatawa-tawa nang.


    Tignan mo ''tong babaeng to andami naman png ka-date e, nagdadrama. Ano nang kaya ako?


    "Ang tanda-tanda mo na kasi pinapatn mo pa tga ''yung mga ganyang bagay para tsokte."


    Babatukan na sana niya ako nang magring ang cellphone niya. Hindi pa muna niya ito sinagot sa halip humirit pa muna sakin.


    "FYI ha, kung hindi ko ''yan pinatn w ka sanang nginunguyang tsokte ngayon. Ungrateful na babaeng ito. Hmp!" Hindi na ako nag-abng kulitin pa siya dahil m kong mas maraming itong isesermon sa akin. Sinagot niya ang tawag habang ngumunguya pa ng isa pang tsokte. Grabe. Tignan mo naman itong babaeng ito. Hindi tga kayang kumain. Kawawa ng ngipin at blood sugar level.


    Pappit na kami sa Gate 2 ng university kung saan dumadaan ang mga private vehicle ng mga estudyante at faculty dito. Niyaya ako ni Abby na magkape kaya sumama na rinng ako. W din namang gagawin sa bahay kaya sasama nang ako. Tsaka nag-ala rin ako sa mga nangyayari. Mas mabuti nang din na may kasa-kasama ako oras na mangyari ''yung teleportation sakin.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on Ne5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Abby is right when she told me I needpany. Lalo na sa sitwasyon ko ngayon. Mahirap na.


    "Andito na si Leo. Let''s go."


    Bilib din ako sa kaibigan ko e. Kahit na palubog na ang araw, masing-masi pa rin. Hindi yata nauubusan ng energy to e.


    "Saan tayo?"


    Tanaw na namin sa Leo na nakaantay sa pintuan ng kotse. Winawagaywayan siya ng kamay ni Abby ngunit tangong ang isinukli nito sa kanya. Nakita ko kung paano nagkibit-balikat itong kasama ko. "Sudo, ano?" Binulungan ako ni Abby tsaka nauna sakin at tinungo ang pwesto ni Leo sa tabi ng kanng sasakyan.


    Nakita kong may sinabi ito kay Leo na ikinatango nglaki. Pinagbuksan nito ng pintuan si Abby. Nang mpit na ako ay nagbigay-gng din ito sa akin. Niyuko nito ng bahagya ang kanyang ulo kaya ganoon nang ang awkward na nararamdaman ko


    Pumasok na rin ako sa loob ng kotse dahil naing ako at hindi ko m ang gagawin. Sumunod na pumasok si Leo sa drivers'' seat at narinig ko ang pagsimuka nito sa makina.


    Kinbit ko si Abby na busy sa kanyang phone. Curiousng ako kung saan kami pupunta. My mo, daan patungong ambush p ito.


    Nilingon niya naman ako at ngumiti. Minsan creepy din itong babaeng to e.


    "Busy mo ah. San tayo?" Naggesture ito ng painom kaya nagets ko agad ang gusto niyong sabihin kahit na nag-angan akong bigkasin ang salita.


    "Bar?"


    Tinakpan naman agad ni Abby ang aking bibig at saka tumingin sa driver nito. Nakita kong sinulyapan kami ni Leo m sa rearview mirror. Ngumiti ng hw si Abby kay Leo ngunit ibinalik niyang muli ang atensyon niya sa pagdadrive. "Ang ingay mo ah! Batukan kita dyan! Mamaya sumbungin pa ako ni Leo, chismoso pa naman yan. Tsaka di tayo magwawalwal. m mong patay ako kina Daddy pag nman n yun. Sa Coffee Shop ko tayo."


    Inikutan niya ulit ako ng mata pero tinawanan kong siya. Nakakatuwa kaya siyang asarinlo na kapag nandyan si Leo.


    Nakita kong sinamaan ni Abby ng tingin si Leo sa rearview mirror na naging rason ng pagdikit ng ky nglaki. Nakahanap rin ng katapat itong si Abby. Nagkibitbalikat nang ako at kukunin sana ang phone ko nang makita ko ang petal na inabot sakin kanina.


    Kinuha ko ito at pinagmasdan. I knew it from the first time I saw it, it was a petal of my favorite flower.


    "Tulips?"


    Tumangong ako sa itinanong ni Abby. She know pretty well, too.


    "Sino kaya secret admirer mo, ano? He knows your favorite."


    Yes. He knows.


    "Coincidence?" I raised a question while looking at the petal. I was filled with high hopes contradicting the word I''ve spoken.


    "I don''t believe in coincidence, Sol. And besides, I can see that you''re hopeful."


    Abby can read me too well and that''s quite embarrassing kahit pa sabihing kaibigan ko siya. Kaya ito rin ang raso kung bakit hindi ako magaling magsinungaling.


    "Look. Don''t stress yourself too much from this. Whoever he is, he will reveal himself to you. Let''s just appreciate how he exerts an effort to make you happy. I know that someone saw something from you that made him do this."


    It moved me. Hinding sa sinabi ni Abby kundi ang mman na may nagaadmire din p sa personality na mayroon ako.


    Sa totoong, I have never felt this feeling before. Sanay akong si Abby ang nakakakita ng hga ko. Sheforts me and make me feel I''m valued. Plus this. I''m just too fluttered at the moment.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    I fell silent for the rest of the ride habang ab si Abby sa pangungulit niya kay Leo. Tinatanong kasi niyo kung may ka-date ba anglaki at kung sino iyon. Mukhang wa namang bk si Leo na sagutin ang mga tanong nito ngunit hindi tumitigil si Abby sa pangungulit sa kanya.


    Sometimes I wonder if she do that to only tease and irritate Leo or is it because she likes to see how he reacts at her and have a conversation with him or both. Nheless, I ship them.


    Dumating kami sa Coffee Shop past 6pm. Blugre'' Coffee. Isa sa mga mads puntahan ng mga gustong makakuha ng perfect shot for an IG post. Bukod kasi sa ambiance ang dito, hindi din masyadong masakit sa mata ang interior design at paintings. May pagkaminimal kasi itong si Abby at ganoon din ako kaya ganito ang naging kbasan. Our personality matches the interior.


    Bukod doon, dahil Valentines Day ay maraming nakasabit ng heart shaped banners at mga rosas na libreng ipinamimigay sa mga babaeng costumers. Kaya kapag single ka, okayng. At least may bk kahit hindi galing sa boyfriend dahil w ka naman non.


    Transparent ang mirror ng coffee shop na ito dahn para makita ko ang nagsisidaanang mga sasakyan sabas pati na rin ang mga taong nagsisidagsaan sa mpit na fastfood chain dito.


    Umupo kami sa bahagi na kung saan kita ang view sabas ang lumulubog na sikat ng araw. Punong-puno na rin ng nalabang w ng streetlights at headlight ng mga sasakyan ang kalye na nagsisilbing liwanag sa gabi.


    I took my seat at npag ang backpack ko sa bakanteng upuan na katabi ko while Abby made her way para um-order ng pastries at coffee.


    Leo was beside her. Leo was way too tall than Abby. Siguro mga nasa 6''2 siya at hanggang balikat niyang si Abby. Broad shoulders, tisoy, at sa anggulo m dito kita ang mahahaba nitong pilikmata. His brows were a little bit thick and ck na bumagay sa clean cut nitong jet-ck hair. His roman nose, lips that are wet red and his jaw made it his best asset.


    Abby ys too kaya nga bagay na bagay s. She has natural wavy hazelnut brown hair na halos takpan na ang buong likod niya. She''s not the type na magsusuot ng dress. She''d rather wear a shirt, jeans and sneakers na bumagay naman sa hubog ng katawan niya. Abby is sexy, hindi niyang ipinlandakan sa iba. She doesn''t wear too much make-up. Tintng okay na. Sabagay may kaputian din itonghi ni Abby and she would always believe in natural beauty. Just when I am done checking their visuals, I saw Abby making her way to our table d-d ang 1 brewed coffee, arge size bubble tea, isang slice ng buko pie and a tter of cookies. However, Leo made his way out the coffee shop. "Pinasabay mo nang sana sa atin ''yung loverboy mo."


    Abby took her seat without ncing at me. Kumuha ito ng cookie sa tter at isinawsaw sa coffee niya saka kinain. A smile formed on my face. Paborito niya tgang isawsaw ang cookie sa kape. One thing that is admirable about her, hindi siya maarte.


    "He said he''d wait in the car. Masyadong pakipot kaya hayaan mo na. Tsk."


    I took a sip from my coffee saka kumagat ng buko pie. Ang sarap tga nitong ipares. We have different kind of weirdness. Nagkakatalong dahil mas weird siya kaysa sa akin.


    "Baka inaway mo na naman kasi."


    Hindi makapaniw itong tinuro ang sarili. Makainterrogate kasi kanina ito kay Leo ak mo kumakausap ng kriminal e.


    "Bah siya kung gusto niyang mapag-isa. Nga p, Mom wants you to visit on weekends. Para naman daw may kasama siya sa pagbebake. You know, Mom. Ayaw kang ding pabayaan ng mag-isa sa bahay. Punta ka ha, ipapasundo kita kay Leo. Para naman din may kausap akong iba dun sa bahay."


    Tumango agad ako. Matagal-tagal na rin noong huling bisita ko sa kan. Maganda na rin yun para makalimutan kong mag-isang ako sa buhay. Nahihiyang kasi ako sa pamilya niya. Para kasing naging obligasyon pa ng anak n at sina Tita mismo na mag-la para sa akin.


    "Kamusta nga p ''yung kwento mo?"


    Sumimsim siya ng kape habang nakatitig sa akin at sumbo ng isang buong cookie.


    "Hindi ko pa nabubuksan at hindi ko na ''yun papakiman pa. Ayoko nang bumalik sa mundong iyon."


    Ayoko na tga. Kahit pa ''yun ang nagsilbing daan para mahanap ko ''yung kasiyahan na pinapangarap ko. Lalo na at m kong hindi din naman totoo ang mundong iyon. Nabuong iyon dahil sa akin. Dahil sa naging selfish ako masyado. "Mabuti na rin siguro iyon. Friend, kung may problema ka man, huwag mo i-solo ha? Andito ako. Andito din sina Mom at Dad."


    She smiled at me. The one withfort. Abby is really one of the gem I have. May paraan tga siya para pagaanin ang loob ko and for that, I am very thankful and grateful to have a friend like her.


    I smile stered on my face to see how much grateful I am because of her.


    "Siya nga p, kamusta na nga p ''yung parents mo?"


    Bi nang bumigat ang nararamdaman ko.


    I sighed and turned my gaze to the busy road.