Chapter 19


    "HAVE you heard the news?"


    Humigpit ang pagkakahawak ni Alexander sa kanyang cell phone. Hanggang sa mga sandaling iyon,


    pakiramdam niya ay binabaha pa rin ng emosyon ang puso niya. Kay tagal niyang hinintay ang


    pangyayaring iyon. Noong nabubuhay pa ang kanyang ama ay halos mawn na siya ng pag-asang


    darating pa iyon.


    Kahit na hindi nakikita ang kausap ay tumango si Alexander. "Yes. Tinawagan ako ni Ysmael kanina."


    Tukoy niya sa kanyang abogado. "Thank you for everything, Connie."


    "Ako ang dapat magsabi niyan sa ''yo, Alex. So... what''s your n? Pupuntahan mo na ba si Miranda?"


    "Hindi. Pero siya ang papupuntahin ko sa akin. Sng dwa ni Alexis. Nagpatawag ako ng press


    conference. Gagawin ko na ang matagal ko nang dapat ginawa." Sa sinabi ay napuno ng kaba ang


    dibdib ni Alexander. "Ikaw, ano nang bk mo?"


    "I''m going to chase my man. Best of luck in chasing yours, Alex. Hangad ko ang kaligayahan mo... ang


    kaligayahan n''yong tatlo nina Miranda."


    "I wish you the same, Connie." Si Miranda ang sumunod na tinawagan ni Alexander nang maw na si


    Connie sa kabng linya. Matapos itong makausap ay natetensiyon na pinagsalikop niya ang mga


    kamay. Sa dami ng utang niya sa kanyang mag-ina, makapagbayad pa kaya siya?


    "I''VE NEVER been happy. Never, Diana. Except when I''m with you. Pero ngayon, kahit kasama na kita,


    w na ''yong saya na ''yon. Dahil m kong nasasaktan kita." Sandaling nag-iwas ng tingin kay Diana


    si Alexis. "Kaya kahit mahirap, pipilitin kong ibalik ''yong nawng saya na ''yon. If you truly love Jake


    and you decide that you still want him in your life, I will never question that anymore." Nang muling


    humarap sa kanya ang binata ay sinikap nitong ngumiti. "Ang mahga, natupad ko na ang gusto ko.


    Naiparamdam ko na sa ''yo ang pagmamahal ko."


    "I''m sorry."


    Nahinto sa pagbabalik-tanaw si Diana nang marinig ang mga sinabing iyon ni Jake. M kay Janna na


    hindi pa rin nagkakamy hanggang sa mga oras na iyon ay lumipat ang mga mata niya sa binata. Si


    Alexis mismo ang naghatid sa kanya sa ospital pero hindi na ito pumasok sa mismong kwarto na


    kinaroroonan ng anak ni Jake.


    "I know just howpassionate you are, Diana. I''ve witnessed that many times. Iyon ang isa sa mga


    dahn kung bakit mahal kita. Dahil ikaw iyong uri ng tao na parating makakakita ng mabuti sa kapwa


    niya sa kab ng mga pangyayari. Kaya natakot ako na baka kapag nman mo ang tungkol kay


    Janna, makipagks ka sa akin." Napayuko si Jake. "Hindi na kita nagawang maipakla sa kanya


    dahil-"


    "Dahil m mong hindi rin ''yon magugustuhan ng bata. The little girl still hopes that she, you and Lea,


    will still be a family together. At hindi ko siya masisisi. Wng bata na hindi naghahangad mabuo


    ang kanyang pamilya." Ngayong nakita ni Diana sa mpitan si Janna at napagmasdan ang


    napakainosente at napakagandang mukha nito ay nala niya si Alexis. Hindi niya man nakita ang


    side na iyon ng binata ay m niyang minsan rin itong umasa gaya ni Janna.


    Sim nang nangyari sa kasal ay hindi niya naisip na makakaharap niya si Jake nang ganoon kaaga.


    At nakasisiguro siya na kung noon mismong araw ng kanng kasal niya narinig ang paliwanag nito,


    siguradong sagad hanggangngit pa rin ang galit niya rito. Dahil sadyang kay hirap maunawaan ang


    panig nito.


    Naghangad si Jake ng pangmatagng rsyon kasama siya pero ipinagkait nito sa kanya ang


    katotohanan, ang kakayahang makapagdesisyon kung magagawa niya bang tanggapin si Janna o


    hindi. Paano siya makatatagal sa isang rsyon na hindi tiw ang pundasyon?


    Pero ngayon, kahit na kaunting galit o negatibong emosyon ay w na siyang makapa pa sa puso


    niya. Dahil nang makita niya si Jake,hat ng katanungan sa isip niya ay agad nang nabigyan ng


    kasagutan.


    Oo, minahal niya si Jake. Inihanda niya na ang sarili sa isang hinaharap na kasama ang binata. She


    was starting to visualize. Dahil iyon ang itinatak niya sa isip na dapat niyang gawin. Dahil desperada


    siyang makatakas m kay Alexis. Ginawa niya anghat para mag-work out ang rsyon n dahil


    desperada siyang patunayan na tama ang desisyon niya. Na kaya niyang maging masaya nang w si


    Alexis sa buhay niya. At... nagawa niya.


    Napagtagumpayan niya ang ng buwan nang w si Alexis. Naging masaya siyang kapiling si Jake.


    Pero hindi niyon napantayan ang saya na nararamdaman niya kapag kasama niya si Alexis. W na


    png kangang timbangin. Dahil si Jake, ibinukas niya ang puso para rito. Itinatak niya ito sa


    kanyang sistema dahil kangan niya ito para patunayan sa kanyang sarili na may magmamahal pa rin


    sa kanya. Kangan niya ito para maramdaman ang hga niya.


    Pero si Alexis, kusang bumukas ang puso niya para rito. Hindi niyang ito basta kangan. Mahal


    niya ito. Sa piling ng binata siya orihinal na masaya. Iyong uri ng saya na hindi pinipilit, kusang


    nararamdaman. At kung itinuloy niya ang pagpapakasal kay Jake, baka pagkalipas ng dwa, tatlo o


    limang taon ay hindi niya na makla pa ang sarili niya sa kapipilit ng mga bagay na hindi naman para


    sa kanya. Sa kapipilit makaramdam, sa kapipilit pagkasyahin sa kasal ang pagmamahal na hindi


    naman sasapat umpisa pang.


    Inabot niya ang mga kamay ng binata. "I''m sorry, too, Jake."


    "So, it''s Alexis now, isn''t it?" Malungkot na sinabi ni Jake nang mag-angat ng mukha. "Nararamdaman


    ko noon pa man na may feelings ka para sa tinatawag mong best friend mo. Hanggang sa dumating sa


    puntong hindi ko na m kung sino ang mas mahal mo sa aming dwa. Kung ako ba tga o siya."


    "I''m so sorry." Naluluhang ulit ni Diana. Nang salubungin ni Jake ang mga mata niya, saka niya


    naitanong sa sarili niya kung nagawa niya nga ba tgang makita ang hinaharap kasama ito o bahagi


    believe tale... that she could be happy with him. Because she had to. Because she wanted to.


    "m mo ba kung bakit nagmadali akong maikasal sa ''yo? Dahil natakot akong baka magbago pa ang


    isip mo tungkol sa atin. Natatakot akong baka magising ka sa katotohanan na hindi tga ako ang


    Têxt ? N?velDrama.Org.


    mahal mo, na nagpapanggap kang dahil may gusto kang patunayan sa totoonglaking nlaman


    ng puso mo." Ngumiti si Jake pero hindi iyon tumagos sa mga mata nito. "But I guess, hindi mo tga


    pwedeng ipilit ang mga bagay kaya nangyari ang kaguluhan sa kasal."


    "Minahal kita, Jake. Iyong espesyal na uri ng pagmamahal na m kong mananatili sa puso ko. You''ll


    always have a ce in my heart. May butas sa pagkatao ko na tinapn mo nang dumating ka. You''re


    like my soul mate, Jake. Nagkataonng na kahit anong tapal p sa butas, hindi sasapat. Darating at


    darating ang araw na hihina ang pantapal at muling lilitaw ang butas. Alexis was that hole in my life.


    Siya ang gumawa ng butas. Siya rinng ang makakaayos niyon." Napasigok si Diana nang bumakas


    ang sakit sa mga mata ni Jake. Inabot niya ito at mahigpit na niyakap. "I never wanted to hurt you."


    "I know. I never wanted you to see me hurt, too." Gumanti si Jake nang mas mahigpit na yakap. "Pero


    ''wag kang mag-la. Ngayon nang ''to. W naman akong dapat pagsisihan, ''di ba? At least,


    nagawa kong tapn ang butas. Hindi man sapat pero nagawa ko. May nagawa ako para sa ''yo."


    Muling pumatak ang luha ni Diana saka tumango. "Oo. May nagawa ka. Mki. You changed my life,


    Jake. Minahal mo ako. At habang-buhay kong ipagpapasmat ''yon."


    Sa loob ng ng sandali ay hinayaan ni Diana ang sarili na makulong sa yakap ng binata. Matagal


    sng nanatiling sa ganoong puwesto. Naramdaman niya ang paggw ng mga balikat nito na


    ptandaan ng pagluha din nito. Marahang tinapik niya ang mga balikat ni Jake. Dngin niya na


    sana magising na si Janna. Na sana, isang araw ay matupad ang kahilingan ng bata. Dahil sa kab


    nghat, mabuting tao si Jake. Hangad niya ang kaligayahan nito at ni Lea.


    Sumy ang isang ngiti sa mgabi ni Diana nang si Alexis ang sumunod na nala. Hindi niya na


    nagawang sagutin ang mga sinabi nito kanina dahil mabilis na itong nagpam. Pero mamaya,


    sisiguraduhin niyang aayusin na n ang mga dapat ayusin.


    It''s still you, Axis. It''s always been you, you fool.


    DAIG pa ang napaso na agad na napyo si Alexis sa pinto matapos masilip sina Jake at Diana sa


    loob ng hospital room. Hindi nakasara ang pinto roon, bahagyang nakaawang iyon kaya mya niyang


    nakita ang pagkakaayos ng dwa sa loob.


    Hindi niya nakayanang maghintay nang sabas ng ospital kaya bumalik siya sa kwarto ni Janna


    pero iyon ang naabutan niya. Mahigpit na magkayakap sina Jake at Diana. May matamis na ngiti sa


    mgabi ng dga na indikasyon na nagkapatawaran na ang mga ito. Iyon ang uri ng ngiti na mahigit


    dwang linggo niya ring hindi nakita kay Diana. At ngayon, sa kab ng nakalulunod na sakit sa puso


    niya ay masaya siyang makita uli iyon.


    Nagmamadaling umalis na siya sa ospital. Ginawa niya na anghat. Ayaw na niyang ipagsiksikan ang


    sarili sa isang kwentong hindi naman siya ang bida.


    Pasakay na sana siya sa kanyang kotse nang mag-ring ang kanyang cell phone. ng sandali pa


    siyang nagdwang-isip nang makitang numero ng ama ang nakarehistro. Kahit na anong palit niya ng


    numero ay parati itong may paraan para mman ang contact number niya hanggang sa siya na


    mismo ang napagod sa pagpapalit.


    Not now, Vice.


    Tuluyan na siyang sumakay sa kotse. Pero hindi tumigil sa pag-ring ang cell phone. Napapagod na


    sinagot niya iyon. "Vice, utang na loob, sa susunod na araw na kayo mang-insulto. I''m too tired to fight.


    Kayo ba hindi napapagod? Buong buhay ko, ito na ''yong ginagawa natin. Matagal ko nang tanggap na


    hindi n''yo kaya ang magpakaama sa akin. But at least, be the public servant that you are and offer me


    some peace and freedom-"


    "Let''s meet." Binanggit ng ama ang address. Pamilyar iyon kay Alexis. Isa iyon sa pagmamay-aring


    hotel ng kanyang ama sa Mayn kung saan kasosyo nito ang ama ni Diana. Kahit kan ay hindi pa


    siya nakatapak roon. Hangga''t maari ay iniiwasan niyang makatapak sa alinmang ari-arian ng ama.


    "May importante akong sasabihin-"


    "Vice," Napu-frustrate na natutop ni Alexis ang noo. "Ano''ng pang-iinsulto na naman ba ''yan-"


    "Please, son. Let''s meet."


    Please. Son. Let''s meet.


    Apat na mga salita na hindi pa kanman narinig ni Alexis m sa ama. Napahugot siya ng mlim na


    hininga. "Bakit ganyan kayo magsalita? Drop the sudden kindness, Vice. Pakiramdam ko tuloy sa


    biang kabaitan sa boses n''yo, anumang oras, bibitayin na ako."


    "Alexis-"


    "On second thought, dying seems fun," Parang wng narinig na iminaniobra na ni Alexis ang


    sasakyan. "Because right now, I really wish I was dead, Vice."


    Tinapos niya na ang tawag at nagmaneho papunta sa hotel. Myoyo na rin ang nararating ng


    kanyang kotse nang mapansin niya ang isang lumang asul na sasakyan na para bang sumusunod sa


    kanya. Nagsalubong ang mga ky niya. Pamilyar sa kanya iyon. Kung hindi siya nagkakamali ay pag-


    aari iyon ng isa sa mga bodyguard ng kanyang ama na parating sinasakyan ng huli sa tuwing


    makikipagkita sa kanya para hindi makahta ang publiko.


    Sinubukan niyang iliko ang sasakyan at gumamit nang ng short-cut papunta sa kanyang


    destinasyon. Pero gaya ng inaasahan, sumunod pa rin ang asul na sasakyan. Hindi na maganda ang


    kutob niya. Dinampot ng libreng kamay niya ang cell phone sa dashboard at idinayal ang numero ng


    ama na noon niya pang ginawa. Nang sumagot ito ay dere-deretso siyang nagsalita.


    "Tell your minion to stop following me, Vice. Kung ginagawa mo ito para makasigurong dederetso ako


    sa hotel, hindi na kangan-"


    "Alexis, what are you talking about? W akong inutusang tauhan para gawin ''yon. Ni hindi ko nga


    m kung nasaan ka ngayon. Tinawagan ako ng Mama mo. Pinuntahan ka niya sa condo unit mo


    pero w ka daw doon."


    "Shit!" Hindi na nakasagot pa si Alexis nang banggain ng asul na sasakyan ang likuran ng kanyang


    kotse kaya nabitiwan niya ang cell phone. Sunod-sunod ang naging pagyanig dahil sa wng tigil na


    mlakas na pagbangga sa kanya ng sasakyan. Nawn siya ng kontrol sa manib nang


    humampas ang ulo niya roon.


    Sa muli niyang pag-angat ng ulo ay nahihilong napatitig siya sa daraanan. Naki ang mga mata niya


    nang makitang paderetso na ang sasakyan niya sa isang mking puno. Sinubukan niyang iliko ang


    manib pero huli na. Sa loob ng ng sandali ay halos mabingi siya sakas ng naging pagbangga.


    Naipikit niya ang mga mata.


    Sa gitna ng takot at hindi marawang sakit na gumagapang sa buong sistema niya ngayon, may


    panibagong pakiramdam na namumuo sa puso niya. Kapaguran. Isang uri ng hindi matatawarang


    kapaguran at pagsuko.


    Sa nalabong isipan ay nala niya ang mukha ni Diana. Sa kab nghat ay nagawa niya pa ring


    ngumiti. Mabuti nang p at sa huling sandali ay pinign niya ang pagiging makasarili at hindi


    inyo si Diana kay Jake. Mabuti at hindi niya kasama ang dga nang mga sandaling iyon.


    "Alexis? Alexis! Sumagot ka! Anong nangyayari sa ''yo?" Narinig niyang sigaw ng ama m sa cell


    phone na hindi niya na m kung nasaan. Ni hindi siya makagw para hagpin pa iyon.


    "Don''t worry, Vice, I''ve suffered worst from you," bulong niya kahit pa m niyang hindi na siya


    maririnig pa ng ama.


    Pumatak ang kanyang luha.


    Isang mahabang-mahabang pahinga. Nang mga oras na iyon ay iyonng ang tanging gusto niya.


    Dahil pagod na pagod na siya sa kapipilit mabuhay.