《Don't Let Me Go, Diana》 Chapter 1 Chapter 1 NAGMAMADALING bumaba si Alexis m sa kanyang kotse. Kumakabog ang dibdib na tumakbo siya patungo sa simbahan. Agad na naagaw niya ang atensiyon ng n sa mga naroon. Bumakas ang recognition sa mga mata ng mga ito pero sinikap niya iyong balewin. Tumutok ang mga mata ni Alexis sa altar. Napahugot siya ng mlim na hininga para kahit paano ay maibsan ang tumitinding hapdi sa kanyang puso nang makita roon si Diana, ang kanyang si Diana. She was his best friend, his world, his heart and soul all rolled into one. Pero hayun ang mundo niya, naghihintay nang ng basbas ng pari para maging ganap na pagmamay-ari na ni Jake, anglaking sa araw at gabi ay hinihiling niya na sana ay naging siya nang. "Into this holy estate, these two persons present nowe to be joined. If any person can show just why they may not be joined together, let them speak now or forever hold their peace." Kumuyom ang mga kamay ni Alexis. It was now or never. Sunod-sunod na mararahas na paghinga ang pinakawn niya bago niya sa wakas ipinaramdam ang kanyang presensiya. Nahuli na siya ng dating. W nang oras para magtapat pa sa personal. Ang natitira nang na mga sandali ay para sa paggawa ng mgro. "Itigil ang kasal!" Umalingawngaw ang boses ni Alexis sa buong simbahan. Narinig niya ang pagsinghap ng karamihan sa mga bisita roon kasabay ng pagbaling ng atensiyon nghat sa kanya. Pilit na sinalubong niya ang namimilog na mga mata ni Diana nang humarap sa kanya. Muling umarangkada ang sakit sa kanyang buong sistema. Napakaganda ni Diana nang mga sandaling iyon. Ganoong-ganoon ang pumasok sa isipan niyang imahen ng dga sa araw ng kasal nito. m niya na ang kasalukuyang nangyayari bago pa man siya dumating at nakim ay katuparan ng mga pangarap ng dga. At nasasaktan siyang isipin na siya mismo nalaking pinagkakatiwan nito ang siyang sisira sahat ng iyon. "Axis?" Nabing sinabi ni Diana. "You can''t marry him, Diana. You can''t do that especially now that you''re pregnant with my child." Higit na lumakas ang bulungan ng mga tao sa paligid. Naglihis si Alexis ng tingin nang hindi makayanan ang pagkabing rumehistro sa mga mata ni Diana. Sa loob ng ng sandali ay nagkagulo sa loob ng simbahan. I''m sorry, Diana. I can''t just sit in one corner and wait for my entire world to copse. Halos madurog na ako nang tumigil ang mundo ko sa pagdating ni Jake sa buhay mo. Pero para magunaw pa iyon, Diana, hindi ko na kaya. Hindi na kaya ng puso ko ''yon. I''m sorry for hurting you and I''m sorry for falling in love with my best friend, nagsisikip ang dibdib na naisaloob ni Alexis pero w siyang ginawa para bawiin ang kasinungalingang sinabi. Isinugal niya na anghat nang oras din na iyon. Bi ay pumasok sa isip niya anghat ng mga na magkasamang binuo n ni Diana. Iyon ang tanging mga magagandang na mayroon siya. Sa pagtatapos ng araw na iyon, mki ang posibilidad na ang mga nang na iyon ang matitira sa kanya... Chapter One "YOU better not waste this chance again, Alexis. Kung hinding nakiusap sa akin ang Mama mo, hindi na kita pag-aaralin pa. You are such a disgrace to our family! Mabuti nang tga at hindi mo d ang apelyido ko kundi-" "Kundi ano?" Tumaas ang isang sulok ng mgabi ni Alexis sa narinig m sa kanyang ama. Nawawn ng ganang itink niya na ang kanyang to pyo sa kanya. Hindi pa siya nakakapagsimng kumain nang bi nang pumasok sa kusina ang kanyang mga magng. Ni hindi niya m na dumating na p ang mga ito. Sana p ay maaga nang siyang umalis ng kanng bahay kaysa ang magtiyaga sa ganoong sitwasyon. Buong buhay ni Alexis ay nagsilbing n ang kanyang mga magng. Dumarating nang hindi inaasahan. Nawaw pero bumabalik rin kunan. Minsan ay nagtatagal pero mas mads na hindi. Lalo na sa bahagi ng kanyang ama na ingat na ingat tuwing nagpupunta sa bahay na ibinigay nito para sa kan ng kanyang ina. Dahil s ang pinakatagu-tagong lihim nito. S ang mantsa sa wng bahid na pagkakakla rito ng mga tao na sa ms ay isang tinitingng senador ng bansa. His mother was the high and mighty mistress of Senator Alexander Guevarra. Si Alexis ang naging bunga ng pagkakas ng mga ito. At dahil isa siyang bastardo, ang apelyido ng kanyang ina ang ipinagamit sa kanya para wng makahta sa koneksiyon n. Ganoon kalupit ang kanyang ama. Gagawa-gawa ng kabuktutan pagkatapos ay matatakot na maikabit sa kasnang iyon ang pangn nito. Si Alexis ang ikatlo at bunsong anak ng kanyang ama... sa pagkakam niya. Iyon ay kung w na itong ibang babae bukod sa kanyang ina. Dwanglaki ang anak nito sa una at legal nitong asawa. Mabuti nang at w itong naging anak na babae. Kawawa iyon kapag nagkataon. Baka iyon pa ang msin na umani ng karma m sa mga pinaggagawa ng kanyang ama. Sa tuwing w ang kanyang ama sa kanng bahay ay subsob sa casino ang kanyang ina. Kaya lumaki siya na parang nag-iisa sa buhay. Tanging ang kanng mayordomang na si Manang Renata ang kahit paano ay naging mpit sa kanya sa bahay na iyon. "''Wag kang mag-la, Senator. Hindi ko rin gugustuhing dalhin ang apelyido mo kung sakali." Tumayo na si Alexis. "Come to think of it. Parehong tayo rito kung tutuusin. Kung ayaw mong maiugnay sa akin,lo naman ako." Pumtak pa siya. "Akin nyo ''yon, Senator? May pagkakapareho p tayo ng ugali? At least ngayon, kahit paano, may nakikita na akong tanda ng pagiging mag-ama natin." "Asshole! W ka tgang kwentang anak!" Nam sa galit ang mukha ni Alexander. Kahit kan ay hindi niya ito nakasanayang tawagin ng kung paano tinatawag ng isang anak ang ama nito. Dahil ni minsan, hindi niya naramdaman na naging ama ito sa kanya. Nagkibit-balikat si Alexis. Hindi siya natatakot sa kanyang ama. Sa dami ng naranasan niya sa buhay, w na siyang kinatatakutan pa. Pero may bahagi ng pagkatao niya ang nasaling sa mga sinabi nito. "Don''t worry, quitsng tayo, Senator. Dumarami na ang natutusan kong mga pagkakatd natin. We should talk like this often, you know. Para nagkakakla pa tayo nang husto. Now, I can finally share something about my Dad. m ko na ang sasabihin ko sa oras na may magkamaling magtanong uli. My Dad and I... well, we''re both assholes." Aalis na sana siya ng kusina nang mabilis siyang mahagip ng ama sa balikat. Pagharap niya, agad siya nitong sinuntok sa mukha. Napasigaw ang kanyang ina sa pagkabi. Kahit ang pananakit ng ama, nakasanayan na ni Alexis. Parati tga sng nagkakainitan nito tuwing nagkikita s. Pinahid niya ang dugo na naramdaman niyang umagos sa kanyang mgabi. Mapa siyang napangiti. "I really wish that your punch was stronger, Senator, stronger than the pain you''ve been giving me ever since." Kumaw si Alexis m sa pagkakahawak ng ama sa kanyang balikat bago tuluyang umalis ng kusina. Dere-deretso siyang nagtungo sa garahe at sumakay sa kanyang kotse. Imaniobra niya na iyon pbas ng gate saka pinaharurot papunta sa panibagong unibersidad kung saan siya in-enroll ng ina. ng beses nagbkbol sa pag-aaral si Alexis at ng beses na rin siyang na-kick out sa mga University na pinasukan. Tama ang senador. Isa nga siyang mking kahihiyan. Pero hindi na tumatb ang anumang kahihiyan sa nagrerebeldeng puso niya. Napahawak si Alexis sa kumikirot na mgabi. Mukhang papasok siya nang nagdurugo ang mga iyon. Napailing siya. "Damn you, Senator." "HE CAUGHT everyone''s attention the very moment he entered the campus. Wng mga matalo m sa mga kapwa natin Eba ang hindi nakatutok sa kanya. His body is to die for, Diana. Higit pa siya sa m dahil hindi mo na kakanganin ng kanin o tubig para mabusog. Titigan mo pang siya, sapat na. And his face, goodness, my friend. He''s a god." Amused na napangiti si Diana sa animated na pagkukuwento ng kaibigang si Laurice. Kaibigan niya na ito m pa sekondarya hanggang ngayon na nasa huling taon na s ng kolehiyo sa iisang kurso- Business Management. Floral Design tga ang gustong kunin ni Diana dahil pag-aayos ng mga bk ang hilig niya noon pa man. Pero nakiusap ang kanyang ama na business course muna ang kunin niya dahil umaasa ito na magbabago pa ang isip niya at isang araw ay magustuhan niya ring pamahan ang Ferrel Summit Holdings, Incorporated. It was one of thergest conglomerates in the Philippines with business interests in all transportation, banking, food manufacturing, hotels, power generation, real estate to property development and telmunications. Ang Ferrel Summit Holdings, Incorporated ay magkakasamang itinatag ng kanyang ama at ng mga kapatid nito. Nag-iisa siyang anak kaya umaasa ang kanyang ama na magagawa niya ring pasukin ang mundo ng pagnenegosyo. Pero w siyang bk na gawin iyon. Pinagbigyan niya nang ang ama dahil buo na ang pasya niya. Sa oras na makatapos si Diana sa kursong pinakuha ng ama ay ang pag-aaral ng Floral Design ang isusunod niya tutal ay makakaya niya namang tapusin iyon sa loob ng isang taon. Pagkatapos ay saka siya magtatayo ng sarili niyang flower shop. Ipapaubaya niya na sa kanyang mga tiyuhin at pinsan ang kanng negosyo tutal ay iyon naman tga ang hilig ng mga ito. Nahinto sa palakbay ang isip ni Diana nang mkas na pumitik sa harap niya si Laurice. M pa kaninang dumating ito sa ssroom hanggang ngayong natapos na ang kanng se, w itong ibang bukambibig kundi ang bagong lipat umano nalaki sa Saint Gabriel Academy kung saan s pumapasok. Iyon rin ang sentro ng usapan ng mga kababaihang kase n m pa kahapon. "Basta tga gwapo, naka-heightened alert ang senses mo, Laurice," napapailing na sinabi ni Diana habang inaayos ang kanyang mga gamit. Sumimangot si Laurice. "Hindi mo ba ako narinig? Alexis Serrano is not just gorgeous, my friend. Hindi siya katd ng mga nakikita nating mga feeling gwapo na pakt-kt sa paligid. He''s hot." Mayamaya ay bumalik ang kip sa mga mata nito. "You should see him. Nasa kabng buildingng siya. Architecture ang course. Katd natin ay graduating na rin siya. Mas matanda siya sa atin ng tatlong taon. He''s turning twenty-three. Ayon sa balita, ng beses siyang na-kick out sa mga dating University na pinasukan niya. Bkbol daw kasi. Pero my mo, baka tumino siya rito? Mukha naman siyang matalino," bi ay parang defensive na dagdag ni Laurice. "Siguro may pinagdaraananng siya kaya gano''n." Gt na napatitig si Diana sa kaibigan. "Nman mohat ''yan agad? Pero ang sabi mo, kahapon mo Nagmamking itinaas ni Laurice ang baba nito. "Ako pa ba? I have my ways, my friend." Kinindatan siya nito. Kunsabagay, hindi niya na pagdududahan ang pagiging resourceful ni Laurice. Major shareholder ang ama nito sa Saint Gabriel Academy. Wng imposible rito. Naaaliw pa ring itinaas nang ni Diana ang mga pd tanda ng pagsuko. "W na ''kong sinabi." Tumayo na siya at isinukbit na ang bag sa kanyang balikat. "Bukas mo na i-resume ''yang pagkukwento mo. O kaya sa iba ka nang magkuwento. Iyong gaya mo na makaka-rte sa mga ganyang topic. ''Wagng sa boyfriend mo." Kinindatan niya ang kaibigan. Nasa katabing buildingng din ang pinapasukan ng boyfriend ni Laurice na Engineering ang kurso. "Baka magselos na ''yon." "Hindi ko naman ipagpapalit si Nathan, my love." Tumayo na rin si Laurice at inakbayan si Diana. "Ewan ko ba sa ''yo, Diana. Maganda ka, matalino pero pagdating sa usaping ganito, ang slow mo. Kaya ako nagkukwento ay para sa ''yo. Siyempre, gusto ko na ring madagdagan ang mga inspirasyon mo sa buhay. My mo, si Alexis na p ''yon? Kasi sa totoong, nang makita ko siya kahapon, isa Saint Gabriel. Of course, you deserve-" "Do you know what I truly deserve, Laurice? Your silence." Natawa si Diana nang muling sumimangot ang kaibigan. Nang makbas na ng ssroom ay nagkanya-kanya na s ng daan na pinuntahan. Sa gym dederetso si Laurice dahil mayro ang boyfriend nito na nagkataong varsity yer sa campus. Habang siya naman ay nagtungo sa open field na patatayuan ng panibagong gusali sa mga susunod na buwan. Sa likodng iyon ng school building n. Iyon ang nagsisilbing tambayan niya. Kasalukuyang nasa Europe ang kanyang mga magng at nagbabakasyon. Kaya kaysa umuwi, doon siya nagpupunta at nagpapalipas ng oras bago o pagkatapos ng se. Bukod pa roon, doonng tahimik. Hindi gaya ng ibang lugar sa campus na puno parati ng mga estudyante. Nang makarating sa open field, inbas ni Diana anggi niyang baon na tuwalya sa kanyang bag pagkatapos ay intag iyon sa Bermuda grass, saka siya nahiga. Marahan siyang pumikit. Sa hindi na mabng na pagkakataon, sumagi sa isip niya ang mukha ni Yves, ang dati niyang boyfriend. Ito ang kasa-kasama niya noon. Sa mga susunod na araw, death anniversary na nito. Muli ay nakaramdam siya ng paninikip ng dibdib. Magdadwang taon na rin m nang maw si Yves. Hindi gaya ng kanyang pamilya, simpleng ang pinagmn nito. Dahil likas na matalino ay nakakuha ito ng full schrship grant sa Saint Gabriel Academy. Kase n ito noon ni Laurice. Unang kita niya pang niya kay Yves, nakuha na nito ang atensiyon niya. Kaya naman nang magpakita ito ng interes sa kanya noon at ligawan siya ay agad niya itong sinagot. Sa umpisa, tumutol ang kanyang mga magng dahil bata pa daw siya pero hindi nagtagal, nakuha rin ni Yves ang pagtanggap ng mga ito sa kanng rsyon. Maayos ang naging takbo ng rsyon n ng binata. Mabait at mapagmahal si Yves. Hindi rin siya nagkaroon ng problema sa mga magng nito. Apat na buwan nang sana ang bibngin at magdiriwang na s ng second year anniversary n kunding sa hindi inaasahang pangyayari. Maraming kban ang kanyang pamilya sa negosyo. Noon pa man, hindi na ka sa kan ang bagay na iyon. Mads makatanggap ang kanyang ama o mga tiyuhin ng death threats. Iyon ang dahn kung bakit m noon hanggang ngayon ay mahigpit sa kanya ang mga magng. Dahil mki ang posibilidad na madamay raw siya sa galit ng mga kban nito sa negosyo na siyang nagkatotoo. Nang araw na ihatid siya ni Yves sa kanng mansyon ay pinagbabaril s sa gate ng isanglaki na sakay ng motor. Itinakip ng binata ang katawan nito sa kanya. Ito ang sumalo ng mga b na dapat ay para sa kanya na siyang ikinasawi nito. M noon ay hindi na natahimik pa ang puso ni Diana. Lalo na at hanggang ngayon ay m niyang hindi pa rin siya napapatawad ng pamilya ni Yves. S ng kanyang pamilya ang sinisisi nito sa pagkamatay ng panganay nitong anak at hindi niya naman ito masisisi. Nag-alok na ng tulong- pinansyal ang kanyang mga magng para sa pamilya ni Yves pero matigas sa pagtanggi ang mga ito. Hanggang ngayon, hindi s tumitigil sa pagdw sa mga ito at sa paghingi ng tawad. Natunton rin kunan at nakulong anglaking nagtangka sa buhay ni Diana. Kasalukuyang kasama na rin nito roon ang mastermind sa nangyari na kumpirmadong kban ng kanyang ama sa negosyo. M noon,long naghigpit ang mga magng sa kanya. Naging dwa ang kanyang bodyguards. Ang mga ito ang kasa-kasama niya sa pagpasok araw-araw sakay ng isang bullet-proof na sasakyan. Napahugot siya ng mlim na hininga. Hindi na siya pumasok pa sa isang rsyon matapos ng mga nangyari kahit na hindi siya nawawn ng manliligaw. Hanggang ngayon ay baon niya pa rin ang sugat sa puso niya. May mga pagkakataon na hindi niya maiwasang sisihin ang kanyang sarili. Siguro kung hindi niya sinagot si Yves ay buhay pa ito ngayon. Hindi bale ng hindi naging s... basta buhay Since Yves died, she tried to live her life the way he would have wanted her to do. Pinaghuhusayan niya ang pag-aaral para rito. Sumasama at nakikisaya siya sa mga pagtitipon sa loob atbas ng University. Pero nananatiling hungkag ang puso niya. m ni Yves na isa sa mga pangarap niya ang makasali sa contest at isang araw ay makoronahan bng Miss Saint Gabriel. Sinuportahan siya nito noong nabubuhay ito at tinupad niya ang pagsali sa contest noong nakaraang taon. Sinuwerte siyang maiuwi ang korona na iniy niya sa puntod nito. W na ang dating excitement at saya sa puso niya para sa koronang iyon. Yves... I''ve missed you so, sweetheart. Napahinto sa pagre-reminisce si Diana nang makarinig ng kung anong mga mahihinang daing at ungol. Alertong nagmt siya ng mga mata. Napasinghap siya nang hindi kyuan sa kanya ay nakita niya ang isanglaki at isang babae na naghahalikan. Hindi niya gaanong makita ang mukha ng mga ito. Gaya niya, nakahiga rin ang mga ito sa damuhan. Napabangon siya nang ma-realize na m sa babae nagmum ang mga ungol na naririniglo na nang ibaba nglaking nakadagan dito ang palda na suot nito. Nakbay ang mga kamay nito patungo sa... Diyos ko po! Naipilig ni Diana ang ulo. Hindi lingid sa kanya na may mga kaedad siya na tgang Content is property ? N?velDrama.Org. gumagawa ng mga ganoong bagay, pero ngayon niya pang iyon nakita nang aktuwal. Sa gitna ng pagkabi sa nasaksihan, nakaramdam siya ng lungkot. May iba na png nakakam ng sanctuary niya. Nagmamadaling tumayo nang siya at inayos ang kanyang mga gamit. "Gosh!" Narinig ni Diana na sinabi ng babae. Hindi niya maiwasang muling lingunin ang mga ito. Nakagat niya ang ibabangbi nang matusang sa kanya na p nakatutok ang atensiyon ng mga ito. Nagmamadaling itink ng babae anglaki. Tumayo ito. Ibinaba ang blouse at itinaas ang maikling palda bago humarap salaki. W sng uniform kaya mya anghat ng estudyante na magsuot ng anumang gusto ng mga ito. Iyon ang dahn kaya karamihan sa mga kababaihan sa campus n ay parang parating nagmomodelo tuwing pumapasok habang ang n naman ay para bang parating kinakapos sa t base sa ikli ng suot ng mga ito. "I... I''m sorry, Alexis. N-next time nang." Kumaripas na ng takbo ang babae. Nang maw na ito, saka niyang nalang pamilyar ang babae sa kanya. Isa iyon sa mga anak ng kasosyo sa negosyo ng kanyang ama. Si Margie. Tumayo na rin anglaki m sa damuhan at animo balewng inayos ang suot na jacket habang hindi inaalis ang mga mata sa kanya. Mayamaya, kumabog ang dibdib niya nang dahan-dahan itong humakbang ppit sa kanya. Ano bang ginagawa niya? Dapat ay kumaripas na rin siya ng takbo pyo sa lugar na iyon gaya ni Margie. Pero hayun siya at hindi makakilos nang makita ang anyo nglaki. Ito na yata ang pinakamagandanglaki na nakita niya sa buong buhay niya. The man had the most beautiful jade eyes she had ever seen. Matiim ang mga matang iyon kung tumitig. Ky kape ang alon-alon nitong buhok na hanggang balikat nito ang haba nalong nagpkas ng dating nito. Mestizo rin ito nalong nagpadagdag sa hindi maitatangging banyagang dugo nito. Matangos ang ilong nito at makipot ang para bang natural na mapupng mgabi. Kung tama ang h ni Diana, nasa anim na tmpakan ang taas ng estranghero. Maganda rin ang pangangatawan nito. Hindi maikaka ang mlapad nitong dibdib sa suot nitong leather jacket. Huminto anglaki sa paghakbang nang halos isang dangkal nang ang pagitan n m sa isa''t isa. Tumaas ang isang sulok ng mgabi nito. Pinandas nito ang mga daliri sa kanyang kaliwang pisngi. Napalunok siya. "If you don''t wanna be that girl''s recement, I suggest you run away," bahagyang namamaos na sinabi ng estranghero. "Run now... because if I ever catch you, I swear I will never let you go. Lalo na ngayon at bitin na bitin pa man din ako." Muling napasinghap si Diana nang maintindihan ang implikasyon ng mga sinabi nglaki. Naramdaman niya ang pag-iinit ng kanyang mga pisngi. Wng makikitang pagbibiro sa anyo nito. Puno rin ng bab ang boses nito. Umangat ang sulok ng mgabi ng estranghero. "So, you''re not really going to run, huh?" Nagkibit- balikat ito kasabay niyon ay bumaba ang kamay nito sa zipper ng pantalon at akmang ibababa iyon nang mapasigaw si Diana. "Bastos!" Nagmamadaling isinukbit niya ang bag sa kanyang balikat pagkatapos ay tumakbo pyo. Nang makarating sabas ng gate ay sakang unti-unting bumalik sa normal ang paghinga niya. Ngayon nang siya muling naapektuhan ng isanglaki at sa ms ay mukhang may pagkamanyakis pa yata anglaking iyon. Ngayon niya pang ito nakita kaya nasisiguro niyang bagong ito sa Saint Gabriel. Mayamaya ay naki ang mga mata ni Diana nang mala ang itinawag rito ni Margie. Alexis. Kapangn iyon nglaking bukambibig ng kanyang mga kase. Hindi kaya... anglaking iyon ay si Alexis Serrano? Kung ganoon ay tama ang mga usap-usapan. He''s a god, indeed. But a pervert one. Bago pang anglaki sa Saint Gabriel Academy pero nakahanap na kaagad ito ng babaeng maloloko. Ang mga gaya nito ang mgalaking dapat na iniiwasan. Chapter 2 Chapter 2 I''M NOT wearing panties today. ¨CMargie Nagsalubong ang mga ky ni Alexis sa nabasang text message. Wng ibang nakgay na numero sa phonebook niya maliban sa numero ni Manang Renata para ma-contact siya nito sakali mang magkaroon ng emergency sa kanng bahay. Pinagbawn niya itong ipam sa ina ang kanyang contact number dahil parati siyang tinatawagan ng ina parang manermon bago ito nagpupunta sa pinakapaboritong lugar nito sa buong mundo: ang casino. Noong bata pa si Alexis, ang paglilibot sa iba''t ibang bansa ang nakahiligan ng kanyang ina. Buhay- dga ito noon pa man kaya mag-isang itong nalakbay sa kung saan-saan. Nang tumuntong siya sa kolehiyo, nagpasya ang ina na manatili nang sa bansa. Ikinatuwa niya iyon noong una pero natuto namang magsugal ang ina hanggang sa nalulong na ito roon. Kahit mki ang sustentong ipinadad ng senador, may pagkakataon pa ring nagkukng iyon dahil saki ng naipapatalo sa sugal ng kanyang ina. Muling nag-vibrate ang kanyang cellphone. Iyon pa rin ang ipinadng text message sa kanya ng nagpaklang Margie. Double send pa tga. How can a woman be proud about not wearing panties? Hindi ba siya nlamig? He intended to keep his number private. Pero mukhang may hindi sinasadyang napagbigyan siya ng kanyang numero. Tuwing nlasing kasi siya, may pagkakataong nawawn siya ng kontrol sa sarili. At mukhang sinamant iyon ng Margie na ito na sa ms ay marahil nakasama niya noongsing siya. Hindi niya m kung sino si Margie. ng babae na rin ang nakasama niya sa nakalipas na mga araw sim nang lumipat siya sa Saint Gabriel Academy. Ang mga babaeng iyon na ang kusang nag- aalok ng sarili sa kanya. At kahit kan ay hindi niya nakaugaliang tumanggi sa mga mumunting "biyaya". Mahilig siya sa babae. Iyon ang isa pang namana niya m sa senador. Pero kahit kan, hindi niya nakahiligan ang pakikipagrsyon. Nagka-trauma na siya sa nangyari sa kanyang mga magng. Bukod pa roon, ayaw niya ng komplikasyon. At sinisiguro niya na nauunawaan iyon ng sinomang babae na nakakasama niya. Nababagot na nag-type si Alexis sa kanyang cell phone. Gud 4 u, simpleng reply niya. "Are we disturbing you, Mr. Serrano?" Nag-angat si Alexis ng ulo nang marinig ang pamilyar na boses na iyon ng kanyang professor. Noon niyang na-realize na nasa kanya na p ang atensiyon ng buong se. Ngumiti siya sa mga ito. "No, Sir. Not at all. Please proceed." Gumanti ng ngiti ang matandanglaking professor bago ito lumapit sa kanya at inhad ang isang pd. "Hand me your phone." Marahas na napabuga si Alexis ng hangin. "I''m sorry, okay? Sinilip kong naman angman ng message. I thought it was an emergency." Pangangatwiran niya. Ang buong ak niya tga ay kay Manang Renata nanggaling ang text message. "I said hand me your phone." Sa pagkakataong iyon ay mas madiin ang boses na sinabi ng professor. Napailing si Alexis bago tumayo at ibinigay ang kanyang cell phone. Kung sino man ang Margie iyon, Mkas na binasa ng professor ang palitan n ng mensahe ni Margie. Umugong ang mkas na tawanan at hiyawan sa loob ng se. Oh, heck. Sino ka man, Margie, magtago ka na. Because if I see you, I swear I''m gonna wring your neck! Mayamaya, ibinalik ng professor kay Alexis ang kanyang cell phone. "Hindi ko ''yan kukumpiskahin ngayong araw. I''m feeling a little good today, Mr. Serrano. You should thank your mother. Nag-donate siya ng mga bagong libro sa library. Besides, may panibagong text si Margie. Basahin mo na muna. At habang binabasa mo ''yon, lumabas ka na ng se. Bukas kapag nakita pa kitang hawak ang cell phone mo, tatalsik na ''yan sabas. Nagkakaintindihan ba tayo?" Wng nagawang tumango si Alexis pagkakuha ng kanyang cell phone. "Now, get out." Isinukbit na ni Alexis ang kanyang bag at lumabas na ng ssroom. Okay na rin siguro iyon. Mayamaya pa ang susunod na se niya. May panahon pa siya para makatulog dahil may hangover pa siya m sa pag-inom noong nakaraang gabi sa bar. Hindi niya m kung dapat niyang pasmatan ang pagiging mapagbigay ng ina sa Saint Gabriel Academy. m niya namang iisang ang motibo nito sa paggawa niyon: ang magpkas sa mga professor para sa kanya. ng beses nito iyong ginawa noong nag-aaral pa siya sa sekondarya. Binayaran nito ang n sa mga naging guro niya para maka-graduate siya. Effective iyon noon pero pagdating niya sa kolehiyo, sadyang napuno na ang mga professor sa kanya. Anumang gawin ng ina noon ay na-kick out pa rin siya. Pero ngayon ay mukhang doble na ang pagsisikap ng ina parang sa pagkakataong iyon ay makapagtapos na siya. Napangisi si Alexis sa naisip. At least, kahit paano ay nagagawa niyang ma-distract kahit sandali ang kanyang ina m sa palaro ng poker. Papunta sana si Alexis ng library para doon matulog nang harangin siya ng isang babae. Pamilyar ito sa kanya pero hindi niya tanda ang pangn nito. Ang m niyang ay ito ang nakasama niya noong araw na may muntik nang mangyari sa kan sa open field kung saan s nahuli ni Diana. Ito rin ang kasama niya sa bar noong nagdaang gabi. Diana. Sahat ng mga nakla ni Alexis na babae, ang pangnng na iyon ang hindi naw sa kinakwang na isip niya. Mads niyang marinig ang mga kasenglaki na pinag-uusapan ang dga. Noong unang araw na pumasok siya sa Saint Gabriel Academy, ang dga agad ang nakakuha ng interes niya. Nasalubong niya ito sa corridor pero parang may mlim na iniisip na ni hindi manng siya nito tinapunan ng sulyap. Sim niyon, hindi na naw pa sa isip niya ang napakaamong mukha ng dga. Nang sumunod na araw, saka niyang nman ang pangn nito. Hindi iyon mahirap minlo na at kla ang dga sa buong campus. Wng mag-aaral,lo na sa klakihan, ang hindi nakakakla rito. At hindi naman kataka-taka iyonlo na at si Diana ang nanalong Miss Saint Gabriel na sa tingin niya ay nararapatng. Diana Ferrel was perfection. M sa ky-makopang tuwid na tuwid na buhok nito, sa manghel na mukha, sa ginintuang mga mata, sa mga ky na para bang iginuhit ng isang magaling na pintor, sa elegante at matangos nitong ilong hanggang sa mga maninipis nitong ky-rosas na mgabi. Mkrema ang kutis ng dga na higit na dumagdag sa tay nitong halina. Ang buong ak ni Alexis ay w na siyang kahihiyan sa katawan pero nang ang dga mismo ang siyang nakahuli sa kan ng kasama niyang babae sa open field, sa kauna-unahang pagkakataon ay tinan siya ng kahihiyan na sinubukan niyang pagtakpan sa pamamagitan ng pang-aasar sa dga. "Alexis, I''ve been looking for you," sinabi ng babae na humarang sa kanya pagkatapos ay niyakap siya. ng sandaling natign si Alexis. Ano nga bang pangn nito? Nang sa wakas ay makala, bahagyang inyo niya ang babae sa kanya. "Not now, Mary Ann. Pagod ako." Umawang ang bibig ng babae. "Sinong Mary Ann? I''m Margie, Alexis!" Kung ganoon ay ito p ang dahn kung bakit siya pinbas ng se. Agad na naningkit ang kanyang mga mata. "Do you know that your text message was the reason why I had to leave the ss?" Nang makabawi ay mapang-akit na ngumiti na si Margie. "So you mean nagmamadali kang umalis ng se nang mabasa mo ang text ko? Why? Are you that excited?" Napailing si Alexis. "On the contrary, it was my prof who got excited. He read your message aloud and told me to get out. Ayoko ngplication. Kaya sa susunod, ''wag ka nang magkakamaling mag-text uli." Hindi nakaligtas sa mats niyang mga mata ang pamum ng mukha ng babae. Muli siyang napailing. Akmang tatalikuran niya nang ito nang pign siya nito sa braso at bi nang siyang niyakap uli. Saka niya nakita si Diana. Automatic na sumy ang ngiti sa kanyang mgabi nang makita rin siya nito. Kinawayan niya ang dga. "Hello, Diana." Matalim na tiningnanng siya ni Diana bago ito nagmartsa papasok sa library. Hindi niya m kung paano nangyari pero pakiramdam niya ay nabuo na ang araw niya nang makita ang dga. Nang hindi niya na matanaw si Diana ay humiwy na si Alexis sa babaeng nakayakap sa kanya. "Hindi na uubra sa akin ang mga ganito. Uulitin ko. ''Wag ka nang magte-text. Save me the hassle of changing my SIM card just because of you." Mabilis na hinawakan niya ang ppulsuhan ng babae nang akmang sasampalin siya nito. Nagdilim ang mukha niya. "Don''t you ever try, woman. Hindi mo pa ako nakikitang magalit." Para namang natakot na napaatras ang babae. Napangiti si Alexis. "That''s better. Goodbye, Mnie. Let''s not see each other again, all right?" Tuluyan niya nang tinalikuran ang babae. Hahakbang na sana siya pyo nang batuhin siya nito ng sandals sa kanyang likod. Naniningkit uli ang mga matang hinarap niya ito. Sumalubong sa kanya ang png-p sa galit na mukha ng babae. "It''s Margie!" sigaw pa nito. "Go to hell, jerk!" Oo nga p, Margie nga p. Napakamot si Alexis sa kanyang batok. Pinakatitigan niya ang dga bago naiiling na dinampot niya ang sandals nito at ibinalik dito. Nagsisim na sng makakuha ng atensiyon m sa mga nagdaraang estudyante. Hinubad niya ang kanyang jacket nang mala ang text message nito. Moderno siyanglaki. Pero may mga pagkakataong hindi niya nagugustuhan ang sobra-sobrang pagiging moderna ng mga babae. Sa kab ng kanyang iritasyon ay itinali niya ang kanyang jacket sa baywang ni Margie pagkatapos ay bumulong sa tainga nito. "Bakamigin ka. So... what did you say again?" "G-go to h-hell." "Yeah, sure." Muling ngumiti si Alexis. "See you there, sweetheart. But please wear your panties before that, all right?" Lumawak ang kanyang pagkakangiti nang mapasinghap ang babae. Tuluyan niya na itong iniwan. KUMUNOT ang noo ni Diana nang mahagip ng kanyang mga mata ang isang pamilyar na itim na sports car sa madilim na bahagi ng kalsada kung saan dumaan ang sasakyang kinalulnan niya. Pagkagaling sa campus, dumeretso si Diana sa sementeryo kung saan nakalibing si Yves na death anniversary nang araw na iyon kaya ginabi na s ng bodyguards niya sa pag-uwi. Muli niyang nilingon ang nadaanang kotse. Hindi siya maaring magkamali. Kay Alexis iyon. ng beses niya nang nakita ang binata na sakay niyon. Sa nakalipas na mga araw, pinatunayan agad ni Alexis na dapat itong iwasan ng gaya niya. Naging popr ito sa buong Saint Gabriel Academy dahil sa bad boy image nito. Babaero, basagulero at barumbado, iyon ang usap-usapan ng karamihan tungkol salaki. Kahit sa faculty, hindi rin naiiwasang mapag-usapan si Alexis. Nang minsang magpunta si Diana roon para magpasa ng report sa kanyang professor, hindi sinasadyang narinig niya ang tungkol sa palitan daw ng text messages ni Alexis at ng isang babae na binasa raw ng professor nito sa buong se. Naramdaman niya uli ang pag-iinit ng kanyang mga pisngi dahil sa narinig na nlaman ng sikat na text message. Bukod pa roon ay may mga naging kaaway ang binata sa loob obas man ng Academy dahil sa pang-aagaw daw nito ng girlfriend ng iba. Dahil sa kung ano-anong kumakt na negatibong balita m sa katabing building tungkol kay Alexis kung saan siya pumapasok ay binawi na ni Laurice ang sinabi nitong bagay s ni Alexis para sa isa''t isa. At sa kung anong biro ng tadhana ay hindi niya nagustuhan ang sinabing iyon ng kaibigan. ng mlalim na hininga ang pinakawn ni Diana bago niya ipinabalik sa kanyang driver-cum- bodyguard na si Mang Nick ang kanng sasakyan patungo sa kung saan niya nakitang nakaparada ang kotse ni Alexis. Nagtataka man sina Mang Nick at ang katabi nito sa passenger seat na si Mang Ador na isa ring bodyguard ay nagsawng-kibo nang ang mga ito. Bumaba si Diana ng sasakyan at pinuntahan si Alexis. Nakabukas ang bintana ng kotse nito sa gawi ng driver''s seat kaya agad niya itong nakita. Nakasubsob ang ulo nglaki sa manib at base sa magaan na paghinga ay nangangahulugang nakatulog na ito. How can you just sleep here? M sa kinatatayuan ni Diana,nghap nanghap niya ang pinaghalong swabeng pabango ng binata pati na ang amoy ng k. Bakit mo ba ginagawa ito, Alexis? Ano ba''ng problema mo? Bumuntong-hininga si Diana bago nagtungo sa passenger seat. Hindi kaya ng konsensiya niyang basta nang iwan ang binata roon. Konsensiya ngang ba, Diana? Naipilig niya ang ulo nang mahirapang makahanap ng sagot sa sariling tanong. Hindi naka-lock ang pinto kaya madali siyang nakapasok doon. Napailing siya sa pagiging careless ng binata. Maghahanap na sana siya ng identification card doon para mman kung saan dapat ihatid ang binata nang tumunog ang cell phone nito na nakapatong sa dashboard. Manang Renatang ang pangng nakarehistro doon. Nag-aalingan man ay sinagot niya pa rin iyon. T¨ºxt ? N?velDrama.Org. "H-hello-" "Kung sino ka man na may mabuting kalooban, hinihiling ko sa ''yo na ihatid ang ga ko." Agad na sinabi ni Manang Renata sa kabng linya. Sumunod na sinabi nito ang address ng bahay ng binata. "Umaasa akong hindi mo iuuwi sa inyo si Alexis ko at hindi mo pagsasamanthan ang kanyang ksingan gaya ng ginawa ng iba. Maghunus-dili ka, ineng. Hindi natutulog ang Diyos. Maraming smat," dagdag pa nito bago naw na sa kabng linya. ng sandaling natign si Diana bago sumy ang ngiti sa kanyang mgabi. Sa halip na mainsulto, nakaramdam pa siya ng pagkaaliw sa mga sinabi ni Manang Renata. Mahahta ang pinaghalong pag-ala nito para kay Alexis at hindi direktang bab sa boses nito na wng dudang para sa kanya. Nangingiti pa ring lumabas siya ng kotse at lumapit sa naghihintay na mga bodyguards. "Uuwi na po ba tayo, ma''am?" agad na salubong sa kanya ni Mang Nick. "Opo. Pero pagkatapos pa ng misyon natin para sa gabing ito." Mkas ang pakiramdam ni Diana na sa gabing iyon ay mlaman niya na ang dahn sa likod ng mga ikinikilos ni Alexis Serrano. Chapter 3 Chapter 3 "HELLO, earthlings! I''m looking for a woman named Diana Ferrel. Do you know where she is?" Gt na napaangat ang ulo ni Diana m sa binabasang libro nang marinig ang mkas na tanong na iyon ng isang pamilyar na baritonong boses. Nakita niyang nakatayo si Alexis sa bukana ng library na mukhang hindi alintana ang iritasyon sa mukha ng librarian na nakaupo hindi kyuan sa binata. Natensiyon si Diana. Ano ang posibleng kangan sa kanya ni Alexis? Mkasng ang loob niyang Akmang itatakip niya nang ang libro sa kanyang mukha nang makita na siya ni Alexis. Nakangising pumasok ito sa library at lumapit sa kanya. "There you are!" May kkasan pa rin ang boses na sinabi ng binata. "Can you please tone down your voice?" hindi napigng sagot ni Diana. Nag-alang napatitig siya sa iba pang estudyante sa library. Naramdaman niya ang pag-iinit ng mga pisngi nang mmang sa kan na ni Alexis nakatuon ang mga mata ng mga ito. "Ano ba''ng kangan mo?" "Marami." Ibinaba ni Alexis ang hawak na libro ni Diana. "Come with me." "You, two, get out." anang librarian. "Now!" Lumawak ang pagkakangisi ni Alexis. Inhad nito ang isang pd sa kanya. "Heard that? Come on. Umalis na tayo. May basbas na tayo ng librarian." Ang binata na ang mismong umabot ng kanyang kamay at hin siya patayo. Bumilis ang tibok ng puso ni Diana pero pilit na binalew niya iyon. At kaysa higit na makakuha ng atensyon ay naiiling na sumama nang siya. Sumaludo pa si Alexis sa librarian nang madaanan n ito. Apologetic na ngumiti nang si Diana sa librarian bago sumunod na sa binata na hindi pa rin binibitiwan ang kamay niya. Din siya nito sa open field kung saan niya ito unang nakita. "Ikaw raw ang naghatid sa akin kagabi," panim ni Alexis. "Kasnan mo ''to. Hindi mo na dapat binanggit pa kay Manang Renata ang pangn mo. Na-trace tuloy kita. That old woman can get a bit chatty at times. So tell me, Diana, gaano na karami ang mga nlaman mo tungkol sa akin ngayon?" "MAY gusto ka bang inumin? Ihahanda ko para sa ''yo. Pwede ring dito ka nang maghapunan. Ipaghahain kita." Bahagyang nabi si Diana sa sinabing iyon ng nagpaklang Manang Renata na sumalubong sa kan ng mga bodyguards niya sa gate ng tatlong ppag na bahay nina Alexis. Bahagyang masungit ang pagbungad nito sa kanya kaya matapos niya itong batiin ng magandang gabi at ipaliwanag na nadaananng niya ang ga nito sa kalsada ay hindi na siya nagsalita uli. Sinamahan nito si Mang Nick sa pag-akyat sa tulog pa ring si Alexis hanggang sa kwarto nglaki habang nasa mwak na s siya at naghihintay. Nang makababa si Mang Nick ay magpapam na sana si Diana kay Manang Renanta nang bi na Sinenyasan siya ng matandang babae na maupo na muna. Inalok rin nito ng maiinom si Mang Nick na magng namang tumanggi. Nagpam ang kanyang bodyguard na sa gate nang siya hihintayin. Sandaling naw si Manang Renata. Sa pagbalik nito sa s, may d na itong dwang tasa ng umuusok na kape. Inpag nito iyon sa center table bago naupo sa sofa sa harap niya. Bahagya siyang na-conscious nang titigan siya ng matanda na para bang inam ang nlaman ng isip niya. Idinaan niya nang sa ngiti ang hiyang nararamdaman. "W po akong ginawa sa ga ninyo, Manang Renata. Hindi kong po maatim na hayaan siyang magpalipas ng gabi sa kalsadalo at w siyang kasama." "Ngayonng may naghatid rito kay Alexis. ng beses na akong tumawag sa kanya noon na halos puro mga babae ang nakakasagot. Gaya ng ginawa ko kanina ay nagbabakasakali ako at ipinapam ko rin sa kan ang address ni Alexis pero wng nag-abng ihatid ang batang ''yon maliban sa ''yo." Sa wakas ay ngumiti na rin si Manang Renata. "Maraming smat." "W pong anuman." Inabot ni Diana ang tasa ng kape at marahang humigop. Muli siyang napangiti nang msahan iyon. Gaya iyon ng tim ng kanyang ina. Bi ay na-miss niya ang kanyang ina. Dwang linggo pa bago ito bumalik sa bansa kasama ang kanyang ama. "Your coffee reminds me of my mother, Manang Renata. Thank you for this." "Gusto kita." Sa halip ay sinabi ng matanda. "Ngayon pang kita nakita pero gusto na kita. Magaan ang loob ko sa ''yo, ineng. Sana mapads ka rito." Natawa si Diana. "Naku, mbo po ang bagay na ''yan, Manang. Baka ito na po ang una at huling pagtapak ko rito. Schoolmatesng po kami ni Alexis. Hindi po kami magkaibigan at w sa tipo niya ang gugustuhing makipagkaibigan sa isang td ko." Nagsalubong ang mga ky ni Manang Renata. "Aba''y bakit naman? Mukha ka namang mabuting tao, patunay na roon ang ginawa mong ito. Iyang si Alexis, may pagkabarumbadong ''yan pero mabait na bata rin ''yan. Hindi niya ngang m." Bumuntong-hininga ito. "Napapads tga ang pag-inom niyalo na tuwing mpit nang dumating ang birthday niya. Parati niyang pinagsisisihang ipinanganak siya at buhay siya." Napasinghap si Diana. "Ano po ang ibig n''yong sabihin?" "Nagrerebelde siya. Galit siya sa mundo. At hindi ko naman siya masisisi." Rumehistro ang kalungkutan sa mukha ni Manang Renata. "Kung tutuusin ay gusto ko na ring magpahinga sa paninilbihan sa kan at manirahan nang sa probinsya tutal ay sapat naman na ang mga naipon ko. Bukod pa roon ay tumatanda na rin ako. May mga apo na rin akong dapat gaan. Pero hindi ko maiwan si Alexis. Gusto kong makahanap na muna siya ng taong pwede kong mapag-iwanan sa kanya, ng taong makakaunawa sa pinagdaraanan niya." Tinitigan si Diana ng matanda nang may halong pag-asam. "At umaasa akong sana ay ikaw na ''yon, Diana. Sana ay ikaw na ang hinihintay niya." Nahinto sa pag-iisip si Diana nang bitiwan ni Alexis ang kamay niya. Hindi niya m pero nakaramdam siya ng lungkot nang bumitaw ito sa kanya. Para bang agad na nakasanayan niya ang init na hatid ng kamay ng binata. May kinuhang kung ano si Alexis sa bag nito. Mayamaya ay naki ang mga mata ni Diana nang makita ang pamilyar na tuwalya niya na intag nito sa Bermuda grass. Sa pagmamadali niyang matakasan ang binata noong unang araw na nakita niya ito sa open field ay nalimutan niya na iyon. Binalikan niya iyon nang sumunod na araw pero hindi niya na nakita. Ak niya ay may ibang nakadampot na niyon. Hindi pumasok sa isip niya na si Alexis ang kukuha niyon. Hindi ang tipo nito Content ? N?velDrama.Org. ang magtatago ng pink na tuwalya. Naupo si Alexis sa tuwalya. Dwang kand ang sumunod na inbas ni Alexis m sa bag nito. Sinindihan nito ang mga iyon gamit ang lighter sa bulsa nito at itinirik sa bahaging wng damo. "W- what are you doing?" Tumaas ang sulok ng mgabi ni Alexis nang humarap kay Diana. "So the princess can talk now. Ang ak ko, nakain mo na ang d mo." Nagkibit-balikat ito. "Ang ak ko rin ay matatagn ka pa bago magsalita. Kaya magse-celebrate na muna sana ako." Tinapik nito ang space sa tabi nito. "Kapag nangy ka na, pwede kang maupo rito. Come on, Diana. Don''t be scared." Pumtak ang binata nang maramdaman ang pagdadwang-isip niya. "Nanghahalikng ako pero hindi ako nangangagat." ng sandaling pinakatitigan ni Diana si Alexis bago nag-iinit ang mga pisnging naupo sa tabi nito. Muli ay nnghap niya ang swabeng pabango nito. Hindi na tumigil pa sa mabilis na pagtibok ang kanyang puso m pa kaninang abutin nito ang kamay niya. "Gusto kong makahanap na muna siya ng taong pwede kong mapag-iwanan sa kanya, ng taong makakaunawa sa pinagdaraanan niya. At umaasa akong sana ay ikaw na iyon. Sana ay ikaw na ang hinihintay niya." "What are you celebrating for?" Mahinang tanong niya. Nahihiwagahan siya sa mga sinabi ni Manang Renata. Pero hindi na ito nagkwento pa noong nagdaang gabi. Nakahiyaan niya naman nang magtanong dahil may pakiramdam siyang kahit gawin niya iyon, hindi na magsasalita pa ang matanda dahil bakas sa anyo nito ang hindi matatawarang loyalty sa mga Serrano. "Someone''s death anniversary," mahina ring sagot ni Alexis. "Who?" "Mine." "Napapads tga ang pag-inom niyalo na tuwing mpit nang dumating ang birthday niya. Parati niyang pinagsisisihang ipinanganak siya at buhay siya." Napalunok si Diana. Kung ang pagbabasehan ay ang mga sinabi ni Manang Renata, ang mga kand, dagdag pa ang mga kakaibang salita ni Alexis ay lumbas na... ngayon ang birthday ng binata. Pinagmasdan niya si Alexis. Hindi niya inaasahan ang nabasang pinaghalong pait at sakit sa anyo nito, isang bagay na myong-myo sa mads na ipakita ng binata sa iba... at naaapektuhan siya niyon. "W namang sinabi si Manang Renata na hindi ko pa m." Sa halip ay sinabi ni Diana para pansamantng ibaling ang interes ng binata sa ibang bagay. "Ayon sa kanya, barumbado ka nga raw. Lasinggero at marami pang iba." "m mo na p ''yan. Bakit tinulungan mo pa rin ako kagabi?" Maraming posibleng ikatwiran si Diana. Maraming posibleng maging palusot sa ginawa niya gaya ng mga sinabi niya kay Manang Renata. Na nagmagandang-loobng siya. Pero iba ang sinasabi ng puso niya. At ayaw niya nang ika iyon. Binbog si Diana ng mga sinabi ni Manang Renata. Hindi siya pinatulog ng isiping iyon. Hindi rin siya nakapag-focus sa se dahil si Alexis angman ng isip niya. Mabuti nang at hindi natuloy ang recitation n sa huling subject sa araw na iyon dahil may biang meeting na kinangang puntahan ang kanng professor kaya maaga sng na-dismiss kundi ay siguradong maipapahiya niya ang sarili. M nang makita niya si Alexis, hindi na nito pinatahimik pa ang isip at puso niya. Pero iniwasan niya ito. Dahil natatakot siya rito. Dahil kakaiba ito sa mgalaking nakla niya. Dahil kakaiba ang reaction ng puso niya rito at m niyang w iyon magandang maidudulot sa kanya. Pero matapos ng mga sinabi ni Manang Renata, may mking bahagi sa kanya ang gusto nang lumapit kay Alexis, ang gustong dumamay rito sa kahit na anong paraang m niya. Gusto niyang mman ang dahn sa likod ng mga ikinikilos nito. Dahil gusto niya itong maintindihan. Dahil gusto niya itong maipagtanggol m sa mga humuhusga rito. At kabng na roon si Laurice. Natatakot pa rin siya kay Alexis, wng duda. Natatakot siya sa maaring maging epekto nito sa kanya. Pero nang muli niyang makita ang sakit sa mga mata nito, bi ay gusto niya nang sumugal. Bah na. "Because I care about you, Alexis Serrano." Sandaling parang natign si Alexis bago ito direktang tumitig sa kanyang mga mata. "Hmm..." napatango-tangong sinabi nito. "And may I ask why, Diana Ferrel? Why would someone like you care about me? Unless totoo ang hin ko na may sinabi sa ''yo si Manang Renata kaya ganyan ka kung makatitig sa akin ngayon." Tumigas ang anyo nito. "Hindi ko kangan ng awa mo, Diana. I''m no charity case." "Alexis-" "Tama na." Tumayo na ang binata pagkatapos ay pinatay ang sindi ng mga kand. Akmang hahakbang na si Alexis pyo nang mabilis ring tumayo si Diana. Hindi na nag-isip pang pinign niya sa braso ang binata pagkatapos ay marahang niyakap ito. "Happy birthday." Chapter 4 Chapter 4 MARIING naipikit ni Alexis ang mga mata. Sa kauna-unahang pagkakataon sa buong buhay niya, nakaramdam siya ng hindi niya mapaniwang katiwasayan sa yakap ni Diana. At ang sincerity na narinig niya sa boses nito ay may kung anong init na hatid sa puso niya. Si Manang Renatang ang mads makala at bumati sa kanya tuwing birthday niya. Ngayong araw, may nadagdag sa nag-iisang nakalistang pangn ng taong nakaka-appreciate na buhay siya. Hindi niya inaakng si Diana pa iyon. Tumaas-baba ang dibdib niya sa pagragasa ng halo-halong emosyon sa sistema niya. Hindi siya emotional. Pero sa ganoong mga pambihirang pagkakataon td ng birthday niya, pasko, o bagong taon, may kung anong sakit pa rin na nagpapahina sa pagkatao niya. Sa ganoong mga okasyon, habang ang kadsang mga birthday celebrants ay umiihip ng kand sa cake ng mga ito, siya ay nagtitirik ng kand para sa sarili. Pakiramdam niya, ang mismong araw na ipinanganak siya ay ang mismong araw din ng kamatayan niya. Dahil iyon ang sim ng kalbaryo niya sa buhay, sa mundo. Halos buong buhay niya ay w siyang ibang ginawa kundi ang magsuot ng maskara. At habang nagkakaisip siya ay hindi niya na hinayaang maalis ang maskarang iyon sa kanyang mukha sa takot na mabuko ng mga nakapaligid sa kanya na isang pagpapanggapng anghat... m sa ipinapakita niyang katapangan hanggang sa ipinlabas niyang katigasan. He was too afraid to take off the mask and reveal his heart. Dahil w namang pakim ang mundo sa nararamdaman niya. W naman iyong pakim sa pinagdaraanan niya. Wng nakaunawa sa kanya noong musmos siya. Wng nagtangkang alisin ang kanyang maskara. Paano pa kaya ngayong bente-tres na siya? Paano pa kaya ngayong masyado na siyang maraming kabalbng nagawa para isipin pang alisin ang kanyang maskara? "Gusto kitang maintindihan, Alexis. Help me do that, please." Ani Diana sa boses na punong-puno ng pagsuyo. Pagsuyong halos hindi mapaniwan ni Alexis na para sa kanya dahn kung bakit napadt siya. Tumatanggi man ang puso niya ay bahagyang inyo niya ang dga sa kanya. Pinakatitigan niya ito. Namangha siya sa nababasang sincerity sa mga mata nito. The senator looked at him with pure hatred, his mother with pure regret, Manang Renata with pity, women with lust, while some with judgment. Nakasanayan niya na ang ganoong paraan ng pagtingin sa kanya ng mga tao. Iyon ang dahn kung bakit w siyang naging totoong kaibigan. Sa oras na may aksidenteng nlaman ang mga tao tungkol sa kanya ay nakikita niya sa mga mata ng mga ito ang pinakaayaw niyang makita: ang awa. Ang simpatya. Dahillong siyang nakararamdam ng rejection. Iyon ang dahn kaya niya pinuntahan si Diana. Dahil ayaw niyang makasalubong ito na may bakas ng awa sa anyo. Kaya dinoble niya ang pagkapit sa kanyang maskara. Dinoble niya ang pagpapanggap. Gusto niyang ipakita rito na sa kab ng mga posibleng nman nito tungkol sa kanya, hindi pa rin iyon nakabawas sa pagkatao niya. But he looked at Diana and he sawpassion, hope, and honesty in her eyes. Paano nangyari iyon? "Why would you bother, Diana?" "''Yan din ang tanong ko sa sarili ko. Why would I bother?" Matipid na ngumiti si Diana. "Samantng m ko naman na mbo kang mag-open up sa akin. Hindi ko m kung bakit nag-ala ako. Hindi naman dapat. Sino ba ako at sino ka ba para maramdaman ko ''to? Pero hindi ko mapign. I''ve experienced my fair share of suffering as well and I normally don''t care anymore." Bumuntong-hininga si Diana. "Hindi ko m. I guess it''s safe to say na nakikita ko sa ''yo ''yong sarili ko. Nagtatago. You''re afraid to let anyone see that deep inside, you''re not okay. Posibleng magkaiba ang mga dahn natin sa pagtatago. Pero halos iisa pa rin tayo ng pinagdaraanan. Hindi ba minsan parang... nakakapagod rin magtago? Na magsuot ng maskara? Don''t you wish to be... found? To be freed from the mask?" Napaatras si Alexis. Bi, pakiramdam niya ay hubad siya sa mga mata ni Diana. Para bang malinaw siyang nakikita nito. Para bang malinaw nitong nakikita ang mga pinakatago-tago niya. At nakaramdam siya ng takot sa bagay na iyon. Tuluyan na siyang lumayo sa dga pagkatapos ay parang hinahabol ng kung ano na tinalikuran ito. Ayaw niyang may makakita ng tunay na siya. Dahil nangangahulugan iyon na makikita nito anghat ng mga kahinaan niya. Ang maskara nang ang mayroon siya. I don''t want to be found. I don''t want to be freed, Diana. Dahil likas na hindi makuntento ang mga tao. Napatunayan niya iyon sa kanyang mga magng. Natatakot siyang may makatagpo sa nawawng puso niya. Natatakot siyang may magpya sa kanya sa ha ng kadilimang kinaroroonan. Natatakot siyang kumapit sa isang tao pagkatapos ay mawaw rin ang taong iyon sa oras na ma-realize nito na kapos ang mga bagay na handa niyang iy manatiling ito sa kanyang tabi. Gaya ng kanyang ina. Sinubukan niyang magsikap sa pag-aaral noon. Sinubukan niyang magpakabuti hanggang sa mapagod na siya sa pag-iisip na isang araw ay makukuntento ang ina sa kanya at mananatili nang sa tabi niya. Pero hindi iyon nangyari. Patuloy pa rin ito sa pag-alis papunta sa kung saan-saang lupalop ng mundo. Bumabalik ang kanyang ina pero patuloy pa rin siyang iniiwan na para bang isangruanng siya kung ituring, na kung kan nito mala ay saka nito babalikan at uuwian. Pero ni hindi nito kukumustahin manng. Kunsabagay, kan nga ba naman kinumusta anggay ng isangruan? Gamitng iyon. Sinubukan niya ring magpakatino para sa senador. Minsan sa buhay niya ay ginawa niya anghat ng mga ikasasaya nito hanggang sa mapagod na siya pagtungtong niya sa ikaapat na taon ng sekondarya. Umasa siyang isang araw ay mapapansin rin nito, na kiklanin rin nito sa publiko, na hahanguin siya m sa pagiging bastardo. Pero malupit ito. Ni ang magtapon ng panahon sa kanya kahit isang oras para iparamdam na mag-ama s ay hindi nito ginawa. Ayaw niya man ay sumagi pa rin sa isip niya ang mga panahong sama-sama sng naghahapunan isang beses kada isang buwan noon. Sasaglitng sa kan ang senador pagkatapos ay magkukulong na ito sa kwarto kapiling ang kanyang ina. Hindi ito mangungumusta. Hindi ito magtatanong. Magbibigay nang ito ng pera na para bang doon na nagtatapos ang obligasyon nito sa kan ng kanyang ina na itinakwil ng sariling pamilya nang matusan ang ipinagbabawal na rsyon nito sa senador. Ni hindi siya nabigyan ng pagkakataong makla ang kanyang mga lolo at l sa magkabng partido. Natatakot na siyang umasa at pagkatapos aylong malugmok at makulong sa kadiliman. Hindi siya binigyan ng mundo ng pagkakataon na makaramdam ng anomang positibo. Kaya hindi niya makakayang tanggapin ang iniaalok na liwanag ni Diana. Hindi siya kanman maghuhubad ng maskara. "HINIWALAYAN mo na ba siya?" Napayuko si Miranda nang sa halip na iabot ng ama ang pd nito sa kanya para sa tangka niyang pagmano ay ang mga salita nitong iyon ang ibinungad nito sa kanya. Gaya nang dati ay matigas pa rin ang anyo at boses nito. C¨°ntens bel0ngs to N?(v)elDr/a/ma.Org Buwan-buwan, w siyang palya sa pagdw sa mga magng, umaasang isang araw ay magagawa rin siyang matanggap ng mga ito. Parati siyang hindi pinatutuloy ng mga ito sa kanng bahay. Ni wng tinatanggap ang mga ito sa mga pasalubong na ibinibigay niya. At mads, ing salitang ang naririnig niya m sa mga magng gaya nang kasalukuyang tanong sa kanya ng ama. "Hindi ho, ''Tay. Hindi ko kaya." Mahinang sagot ni Miranda. "Kung ganoon ay kayanin mo ring hindi na kami makita pa ng Nanay mo. Huwag ka nang babalik pa, Miranda. Dahil sa susunod, sinisiguro ko sa ''yo na kahit ang kausapin ka nang ganito ay hindi ko na magagawa. Napapagod na kami ng Nanay mong hintayin na matatauhan ka pa." Mapait na natawa si Miranda sa nala. Humahapay-hapay na pumasok siya sa kanyang bahay matapos siyang pagbuksan ng pinto ni Renata. Pabagsak na naupo siya sa sofa. Nahihilo man dahil sa mga nainom na k sa bar kung saan siya dumeretso matapos magpunta sa bahay ng mga magng, hindi pa rin nakatakas sa kanyang paningin ang kadaratingng din na anak. Pero ni hindi siya nito tinapunan manng ng sulyap. Paakyat na ito sa hagdan nang tawagin niya. "Hey, Alexis," Bahagya pang nabubulol na sinabi ni Miranda. "Come here." Parang napipilitanng na nilingon siya ng anak. ng sandaling tinitigan siya nito pagkatapos ay kunot ang noong npitan siya at naupo sa tapat ng sofa na kinauupuan niya kahit pa sa espasyo sa tabi niya ito sinenyasang maupo. Mayamaya, sumy ang ngiti sa mgabi ni Miranda. Napakagwapo tga ng kanyang anak. Nakuha nito ang ky ng kanyang buhok, ang kanyang ilong, at ang kanyang mgabi. Ang iba pang pisikal na aspeto ay namana na nito kay Alexander. Ito ang bunga ng kanyang ipinagbabawal na pagmamahal. "Mukhang nadagdagan ang listahan ng mga paborito mong lugar. Dati sa casino, ngayon mukhang sa bar. Wow, Miranda." Pinkpakan siya ni Alexis. "Tgang ginagampanan mo nang mahusay ang pagbubuhay-dga. You''re doing it so well and with passion." Sarkastikong dagdag nito. "When will you ever get tired of living a shit like this?" "I should ask you the same." Malungkot na ngumiti si Miranda kahit pa sinakmal ng pait ang kanyang puso sa narinig. Ipinaban kita sa mga magng ko. Ipinaban kita sahat noong nasa sinapupunan pang kita, Alexis. Pero bakit nang lumabas ka na, saka naw ang katapangan kong harapin ka? Saka ako nahiya na maging ina. "That''s progress. Finally, you noticed how I''m living my life. Congrattions. That''s one step towards motherhood." Bahagyang napayuko si Miranda para itago ang pamamasa ng mga mata sa hindi maikakang sakit sa boses ng anak. Bakit ganoon? Kaya siya nasing ay para makalimot kahit na sandali. Pero t nabalew ang ng bote ng k na nasaid niya nang makausap ang kanyang anak. "I never wanted to be a mother, Alexis." Mahina niyang sinabi. "I never wanted to be your mother." Narinig niya ang pagsinghap ni Alexis. "Great! Happy birthday to me. Ngayonng kita nakausap sa birthday ko. At ''yang mga salita pang ''yan ang narinig ko m sa ''yo. You really have no mercy, Miranda." Nagtaasng ng mukha si Miranda nang marinig ang mga papyong hakbang ng anak. Tuluyang pumatak ang mga luha niya. "Hindi ko ginustong maging isang ina dahil hindi ako karapat-dapat para doon, Alexis. You don''t deserve a failure like me, son." But of course, Alexis wouldn''t hear those words anymore. Parati nang sng nagkakasakitan ng anak. Puno ng pagsisising napatitig siya sa hagdan. "Patawarin mo ako, anak." "KAHIT na ngayong arawng, Diana, please. It''s my birthday. Let your presence at the party be your gift to me." Napabuntong-hininga si Diana habang pinagmamasdan si Kurt na magdadwang taon na rin halos nanliligaw sa kanya. Nang maw si Yves, nagsim na itong magpahaging sa kanya. Sa pagkakam niya, w naman itong problema sa pandinig. Pero mukhang pagdating sa kanya ay parati nitong kinakangan ng hearing aid. ng beses niya na itong tinanggihan pero napakatigas ng ulo nito. Pilit na pinakikiharapan pa rin ni Diana si Kurt nang maayos pero nang dahil sa invitation nito nang araw na iyon ay hindi niya maiwasang maging mmig dahil sa pagpupumilit nito. Hindi niya m kung bakit ito nagtitiyaga sa kanya samantng gwapo rin naman ito. Sa katunayan, miyembro ito ng varsity at m niyang may mga babae ring naghahabol rito. Nad na siya sa paanyaya ni Kurt na minsan niyang pinagbigyan. Dumalo siya ng buwan na ang nakararaan sa wedding anniversary ng mga magng nito. Pero pagdating niya doon, bi nang nitong sinabi sahat ng mga naroroon na girlfriend siya nito. Masyadong presko anglaki. Minsang pinagbigyan pero umabuso. Hindi na siya makapapayag na mgay uli sa isang nganing sitwasyon. "I''m sorry, Kurt. But I already have ns for tonight." Pagsisinungaling nang ni Diana, umaasang kakagatin iyon ni Kurt at nang makakain na siya nang maayos. Inabangan siya nglaki sabas ng ssroom kaya w siyang nagawa nang sumabay ito sa kanya hanggang sa canteen. Nakapag- order na siya''that ng pagkain at nakahanap na ng mesa ay nakasunod pa rin ito. "Liar!" Mataas ang boses na sinabi ni Kurt. "Bakit hindi mo pa aminin ang totoo, Diana? Kayo na ba ng Serrano na ''yon kaya angmigmig mo sa ''kin ngayon? Nakita kayo ng ka-teammate ko noong mga nakaraang linggo na magkasama at nagyayakapan sa likod ng building n''yo! Ayoko sanang maniw pero hindi ko mapignlo na''t nagkakaganyan ka ngayon. Siya ba ang ipinagmamki mo? Ang tarantadong ''yon? Ipagpapalit mo rinng ako sa isa pang hindi kayang pumantay sa td ko! How dare you!" Sandaling nasorpresa si Diana sa mga narinig. Nang makabawi, tumaas-baba ang dibdib niya sa pinipigng galit. Nagsisim na sng makaagaw ng atensiyon m sa mga kumakain dahil sakas ng boses ni Kurt. Hindi niya pinansin ang palaki ng mga mata ni Laurice sa pagkagt. W siyang anumang inaamin rito tungkol kay Alexis. Tumayo si Diana at hinarap si Kurt. "No, how dare you!" sagot niya sa mariing boses. Napakarami niya nang naririnig na panghuhusga kay Alexis. At sa pagkakataong ito, napapagod na siyang manahimik. "How dare you talk as if I cheated on you? Kurt, you and I had never been an item. Nanliligaw kang. W kang karapatang magsalita na para bang pagmamay-ari mo na ako. Dahil sa pagkakam ko, binasted na kita. Too bad, mukhang magkaiba ang m mo sa m ko." Umawang ang bibig ni Kurt sa pagkabi. "Thank you for saying those words to me, though. That just goes to show that I made the right choice by saying no to you." Hindi kanman naging bastos si Diana sa kanyang kapwa. Hangga''t maari, sinisikap niyang unawain nang ang sitwasyon kaysa ang makapanakit ng damdamin ng iba. Pero minsan, kangan niya ring basagin ang katahimikan at manindigan. Wng kinman si Alexis sa problema n ni Kurt pero nadadamay anglaki ngayon dahil sa mga pambibintang nito. "One more thing, w kaming rsyon ni Alexis. But I would rather be with him than be with you. At least, he''s not a hypocrite." Isinukbit na ni Diana ang bag sa kanyang balikat pagkatapos ay ngpasan na si Kurt. Nawn na siya ng ganang kumain. Pero natign siya sa pabas nang makita niya si Alexis na nakasandal sa pinto ng canteen. At sa anyo nito ay wng dudang narinig nito ang palitan n ng mga salita ni Kurt. Dwang linggo na rin ang matuling lumipas m nangyasan siya ni Alexis sa field. Hindi niya na ito nababalitaang napapasabak sa gulo, nalasing, o kung ano pa man. Araw-araw, tuwing pumapasok ito ay palihim niya itong tinatanaw. Ito na ang mag-isang tumatambay sa field ngayon tuwing hapon. Nakasanayan niya nang tahimik na pinagmamasdan ito roon bago siya dumederetso sa parking lot para umuwi. Gusto niyang mag-reach out kay Alexis pero hindi niya m kung paano. Dahil para bang mas naging unreachable ang binata noon kaysa dati. Pakiramdam niya, kumapal na nang kumapal ang maskarang isinusuot nito. W na itong babaeng kasa-kasama pero mas naging tahimik ito na para bang nakulong na ito sa sariling mundo. Naing na natutop ni Diana ang noo. "I was just-" Hindi niya na natuloy ang mga sasabihin nang bi nang siyang hhin ni Alexis sa kamay pagkatapos ay ipinaloob sa mapagpng mga braso nito. Hindi ka sa kanya ang mlakas na pagsinghap ng mga nakapaligid sa kan. Gaya nang dati, muling bumilis ang tibok ng kanyang puso. "Are you aware that you just defended me in front of everyone here?" Bulong ni Alexis na para bang w itong pakim sa dami ng mga matang nakatutok sa kan nang mga sandaling iyon. "Hindi ka ba natatakot? Itinaya mo ang maganda mong reputasyon parang ipagtanggol ako." "Para kasing w ka namang bk na ipagtanggol ang sarili mo-" "Kaya ikaw nang ang gumawa, gano''n ba?" Hindi m ni Diana kung guni-guni niyang o bumakas tga ang amusement sa boses ng binata. "Pero tama naman kasi s. Tarantado naman tga ako." "Alexis-" "Sshh." Humigpit ang pagkakayakap sa kanya ng binata. "Thank you, Diana." Chapter 5 Chapter 5 "HINDI ako sanay sa mga ganitong uri ng pakikipag-usaplo na sa isang babae. When I''m with them, we don''t talk. We kiss and make out. Yes, that''s my nature, Diana. It''s pathetic, I know," parang nangangapa ng mga tamang salita na sinabi ni Alexis. Naisuy pa nito ang mga daliri sa buhok. Naho ang bakas ng kompiyansa sa anyo ng binata. At nang mga sandaling iyon, m ni Diana na nagsisim na itong maghubad ng maskara. m niya rin na lumipas man ang mahabang panahon, hindi niya malilimutan ang tagpong iyon, ganoon rin si Alexis. Dahil iyon ang araw na nagbukas ito ng pinto para makapasok siya sa buhay nito. Handa na itong magsalita. Handa na itong umamin. At napakking bagay niyon para sa kanya. "I was having the worst day of my life. I was about to question every nasty thing that was happening around me when I saw you and... heard you that particr day." Sa kab ng pagkaasiwa sa anyo ni Alexis, bahagya itong ngumiti. "Mukha kang leon na nakahandang mapa nang araw na iyon sa canteen." Natawa ang binata. "Isang leon na nakahandang mapa parang sa isang td ko. That was something, Diana. And even now, you''re looking at me with that glimmer in your eyes and I begin to feel a little good about myself. W pa akong nakiklang td mo. At hindi ko inak na sa dinami-rami ng tao sa mundo, ikaw pa ang masasabihan ko ng mga ganitong salita. Dahil magkaiba tayo, Diana." Marahas na napabuga ng hangin si Alexis. "Our differences are miles and miles away. But to hell with those. "Ngayon, aaminin ko na. Kangan ko ng isang td mo." Matiim siyang tinitigan nito. "Kangan kita Content is property ? N?velDrama.Org. sa buhay ko. The past days I spent with you were probably the most serene days I ever had. And I want to keep holding on to that serenity." Heart, please. Stay put, naisaloob ni Diana nang kumabog ang kanyang dibdib. Mag-iisang buwan na rin ang nakalilipas m nang insidente sa canteen. Sim niyon, para bang nagkaroon na s ng lihim na kasunduan ni Alexis na magkita araw-araw sa field tuwing tapos na ang se. Hindi ito masyadong nagsasalita pero hindi siya nagreremo. Pareho sng mahihiga sa damuhan. May earphones parati ang binata na nakasalpak sa mga tainga nito. Ibinibigay nito sa kanya ang kab pagkatapos ay tahimik sng makikinig ng musika. Parati mang nagwaw ang puso ni Diana tuwing nakikita si Alexis, hindi na siya nakakaramdam ng pagkang. Parati din itong may paraan para i-wee siya sa kab ng pagiging tahimik nito. It was always his smile. Parati itong nauunang dumarating sa field. s-cuatro y medya ng hapon natatapos ang kanyang se habang nauuna namang matapos ng tatlumpung minuto ang se ni Alexis. Tuwing dumarating siya, parang relieved na ngumingiti ang binata. At ang mga ngiting iyon ang kumukumpleto sa araw niya. Pero kakaiba ang naging daloy ng hapon na iyon. Dahil sinundo siya ng binata sa kanyang ssroom mismo pagkatapos ay din siya sa isang French restaurant hindi kyuan sa Saint Gabriel Academy. Sa kotse na nito siya sumakay habang nakasunod naman sa kan ang sasakyan kung saan naroroon ang mga bodyguards niya. Sa buong duration ng pananatili n roon, halos hindi niya magawang kumain nang maayos sa paghihintay ng mga posibleng sabihin ng binata. Sadyang napakamisteryoso ni Alexis. Mahirap han kung anong nlaman ng isip at puso nito na parang kadsan pang magkasalungat. Dahil mads sng nakikita na magkasama ng binata, mads rin sng sentro ng usap-usapan sa campus. Pero balew na iyon kay Diana dahil w naman sng tinatapakang tao. Bukod pa roon, hindi na kasing-barumbado gaya noon si Alexis. Mukhang nag-retire na ito sa pagsabak sa iba''t ibang gulo. W na ring ibang babae na makikitang kasama nito maliban sa kanya. At ipinagmamki niya ang bagay na iyon. Ayaw ni Diana na isiping siya ang dahn sa likod ng mga pagbabago ni Alexis. Sa ngayon, kuntento na siya dahil kahit sa faculty ay w na siyang naririnig na negatibo tungkol sa binata. Ayon kay Laurice na parating nangunguna sa pagkp ng mga impormasyon, bini daw ni Alexis ang mga professor nito sa ipinapakita nitong talino sa se. W namang duda na matalino tga si Alexis. Hindi nakaligtas sa paningin niya ang mga nakasabit nitong medalya nang minsang ihatid niya ito sa bahay nito. Sadyang nagrebelde ngang ang binata. Sumama ang loob ni Laurice sa paglilihim niya tungkol sa mga naging pagkikita n noon ni Alexis pero maayos na s nito ngayon. Hindi na daw ito tumututol sakali mang magkaroon s ng rsyon ng binata dahil kahit si Diana ay w naman nang nakikitang dapat tutn ngayon. Iyon ngang, mukhang mbo ang rsyong sinasabi ni Laurice, until she heard Alexis'' words... Mkas na tumikhim ang binata. "You see, I never had somebody in my life before. At bago sa akin ang ganitong bagay. Pero gusto kong subukan. Will you be my..." "Your what?" Hindi na nakapagpigil na sinabi ni Diana nang hindi agad madugtungan ni Alexis ang mga salita nito. Napuno ng anticipation ang kanyang puso. "Will you be my friend? My best friend?" Pakiramdam ni Diana, bi nang hin pababa ang puso niya. Bumulusok iyon kasabay ng lihim na pangarap niya... Napayuko siya. Pagkakaibiganng ang inaalok sa kanya pero ang mapaghangad na puso niya, humihiling mang higit pa. Dahil kahit anong pigil ni Diana, na-in love na siya kay Alexis Serrano. Hindi niya m kung kan eksaktong nagsim. Siguro, nang unang pagkakataong nakita niya ito sa kab ng pagiging arogante nito. Pwede ring nang mismong din siya ni Alexis sa field at nakita niya ang sakit sa mga mata nito dahil nang mga oras ding iyon, pakiramdam niya, kaya niyang gawin ang mga bisig nito, o noong panahong tinatanaw niya ito m sa myo, o kaya nang araw-araw niya na itong nakikita at nakakasama. Hindi gaya ng iniisip ni Alexis, hindi ito mahirap mahalin. "Diana?" Dahan-dahan siyang nag-angat ng mukha at pilit na sinalubong ang mga mata ni Alexis. Ngumiti siya rito. Kangan siya ng binata. Kangan nito ng pagdamay niya, ng tulong niya. Sino siya para ipagkait iyon nang dahilng sa idinadaing ng puso niya? "Of course, I will be your best friend, Alexis." I could be more than that if you will only ask me to, Alexis, sinikap itago ni Diana ang hapding nararamdaman. Ing mga salitang ang binitiwan niya pero pakiramdam niya, sinasakal na siya. Ang mga iyon na yata ang pinakamahihirap na salitang lumabas sa bibig niya. A friendship between a man and a woman always build an invisible wall. Iyong uri ng distansya na kahit gusto mong sumige pa, ang pader na ang mismong magsasabing sa ''yong, "tama na, hindi na pwede. Hanggang dyan ka nang." Kung nagkataong matapangng siya ay pwede niya sanang akyatin na orihinal na pwesto. Chapter 6 Chapter 6 HALOS mayanig si Diana sakas ng naging pagsampal sa kanya ni Margie nang parang galit na galit na sugurin siya nito sa ssroom bago pa man magsim ang se. Buong buhay niya, w pang gumawa niyon sa kanya. N?vel/Dr(a)ma.Org - Content owner. Gt na napatitig siya kay Margie. "Slut! Matagal na akong nagtitiis sa ''yo dahil anak ka ng business partner ni Daddy. Pero hindi ko na ''to mapapmpas, Diana. Ano''ng pinakain mo kay Alexis, huh? You''re the reason why he kept avoiding me! I saw him, first, Diana. You know that! m mong akin na siya pero sinulot mo pa rin! Mang- aagaw ka!" Akmang sasampalin siya uli ni Margie nang saluhin ni Alexis ang kamay nito na bi na He gritted his teeth. "Nasa loob ka ng eskwhan, Margie. Pero bakit parati kang umaaktong parang wng pinag-arn?" Sandaling nilingon ni Alexis si Diana. "Ganito ba tga rito, Diana? First, there''s this Kurt guy iming that you''re his. And now, this woman here. This is getting really annoying. Masyadong mapag-angkin ang mga tao rito." Bumalik ang mga mata ni Alexis kay Margie. Nagdidilim ang anyong diniinan nito ang pd ng babae bago binitiwan. "Wng inaagaw si Diana sa ''yo dahil kahit kan, hindi ako naging sa ''yo. Ang ak ko, nalinaw ko na ''yan sa ''yo kagabing nagkita tayo. It sucks because I need to tell you this again today. And here I thought you were smart." Napaatras si Margie nang humakbang ang binata ppit rito. "Don''t mess with me, Margie. m mo kung gaano ako kagago. Anuman ang gawin ko, w nang mawaw sa ''kin. W nang masisira pa sa akin. Sa ''yo, mero''n. Marami. Lay a finger on Diana again and I swear I will break you. Don''t tempt me." Bumuka ang bibig ni Margie pero mukhang sa huling sandali, nagdwang-isip itong magsalita. Namumung tumalikod nang ito at nagtatakbo pyo sa kan habang nagpkpakan naman ang mga nangangantiyaw na kase niyang nakapalibot na sa kan ng binata nang mga oras na iyon. Hinarap uli ni Alexis si Diana. Nag-alang hinawakan nito ang kanyang mga pisngi. "I''m sorry." Rumehistro ang pagsisisi sa gwapong anyo nito. "ng beses na akong kinukulit ni Margie. Kagabi, sinundan niya ako hanggang sa bahay namin. Tinapat ko na siya. Ak ko nagkaintindihan na kami. Hindi ko naman m na may pagka-slow p ''yon. I never thought this would happen." Hindi siya nakapagsalita. Buong suyong hinalikan siya ng binata sa noo bago siya niyakap. "I will never let anyone hurt you again, Diana. Ipinapangako ko ''yan sa ''yo." "Sinungaling kanglaki ka." Pumatak ang mga luha ni Diana sa nala. Deretsong tinungga niya na ang natitirangman ng bote ng k at sinaid iyon. "You''re the one who''s hurting me right now." Sumagi sa isip niya ang ginawang pagpunta sa tahanan ng mga Serrano. ng ulit na rin siyang nakarating doon m nang maging magkaibigan s ni Alexis mahigit khating taon na ang nakararaan. Labas-masok na s sa kwarto ng isa''t isa kaya sanay na sa kanya si Manang Renata pati na ang mga kasambahay sa mansiyon ng kanyang pamilya. Pero nang araw na iyon, pinign siya ni Manang Renata na puntahan si Alexis. Kung ano-anong palusot ang ginawa nito pero dahil mapilit siya, nakagawa siya ng paraan para puntahan pa rin ang kaibigan. Nang makita niya ang binata, saka niya naunawaan ang pag-aalingan ni Manang Renata. Dahil may ibang babae na kasama ang ga nito sa kwarto. Pareho pang tulog ang mga ito habang magkatabi sa kama. Kung tutuusin, kasnan rin ni Diana kung bakit siya nakakaramdam nang ganoon ngayon. W naman sng usapan ni Alexis na magkikita. no niyang sana itong sorpresahin at para na rin magpasama rito sa mall para mamili ng isusuot niya dahil sa nlapit na Valentine''s party n sa Academy. Ang binata ang nag-volunteer maging escort niya. Huling party na iyon na pupuntahan n kaya gusto na nng sulitin dahil halos dwang buwan nang, ga-graduate na s ni Alexis. W siyang maipipintas sa pagkakaibigan n. Kung tutuusin, spoiled best friend si Diana. Hatid- sundo siya ng binata. Sim nang maging kaibigan niya ito, hindi na siya nakasakay sa sarili niyang kotse. Hindi pa s nagkatampuhan. Masayang kasama si Alexis. Kadsan, maangas pa rin ito pero nasasakyan niya na iyon ngayon. Mahilig itong gum kaya kung saan-saan s nakakarating tuwing wng pasok sa Academy. He was sweet and thoughtful. Parati siyang sinosorpresa ng binata sa iba''t ibang mga regalong natatanggap niya rito m sa mga nakatanim pa sa pasong bk, tsokte, stuff toys at mga pangdekorasyon sa hardin na pinakapaborito niya. May mga pagkakataon pang tinutulungan si ni Alexis sa pag-aayos ng kanng hardin at sa pagtatanim ng mga bk na m sa kung saan-saan n binibili. Kung mlamanng nghat kung gaano kasarap maging kaibigan ang binata, m niya na marami ang pip parang mapalitan siya. Hindi humihinto si Alexis na klanin siya, m sa mga pinakapaborito niya hanggang sa mga pinakaayaw niya. There were times when they would just sit in one corner and talk about almost everything. m na nito ang kwento ng buhay niya. Kusa niya iyong sinabi rito kung paanong m niya na rin ang nangyari rito kahit pa una niya iyong natusan m sa kanyang ama na nagkataong kasosyo p ng ama ni Alexis sa pagmamay-ari nng hotel. "As much as possible, I don''t want you to be friends with that Serrano guy, Diana." Nala niyang sinabi pa ng kanyang ama nang unang beses na ipakla niya ito at si Alexis sa isa''t isa. "Kla ko ang kanyang ama. Kahit na magkasosyo kami sa negosyo, ayoko pa rin sa kanya." "You know about Mister Serrano?" Nagsalubong ang mga ky ni Diana. Kahit minsan, w pang nababanggit sa kanya si Alexis tungkol sa mga magng nito na ipinagtataka niya. m niyang ang mga iyon ang dahn ng pagsusuot ni Alexis ng maskara. Pero iniwasan niyang magtanong sa binata tungkol roon. Hinihintay niya itong kusang magbahagi. "You know how the business world works, sweetheart. You have to be familiar with the giants'' weakest links. Mas marami kang nlaman, mas marami kang magiging b nahat, magagamit mo sa tamang panahon. Ang ama ni Alexis ay si Senator Alexander Guevarra. He''s one spineless man. And Alexis was his son to his other woman." Naki ang mga mata ni Diana. "Hangga''t maari, ayokong maugnay ka sa mga ganoong tao-" "Mabuting tao si Alexis, Dad." maagap na pagdepensa niya pa rin kay Alexis kahit na nalilito sa mga narinig. "Ano ngayon kung gano''n mang seng pamilya ang kinabibngan niya? Hindi niya ''yon kasnan. Whatever you say won''t stop me from being his best friend. Lalo na ngayong nman ko na kung ano ang eksaktong pinagdaraanan niya." "Are you aware of what you look like right now, Diana?" Sa halip ay gt na sinabi ng kanyang ama. "What?" "You looked like you''re willing to fight with me if I get in between your friendship with Guevarra''s son." ng minutong katahimikan ang namayani sa pagitan n ng ama bago siya sa wakas nagsalita. "Because I will, Dad." Pinakatitigan si Diana ng kanyang ama. Mayamaya, bumuntong-hininga ito. "All right. Nakikita ko namang maganda ang epekto niya sa ''yo. Mas mads ka nang ngumingiti ngayon. Ang hindi kong m kung magugustuhan ko ay ''yang ipinakikita mo ngayong katapangan, sweetheart." Bahagyang natawa na ito bago muling nagseryoso. "But one wrong move and I will kick him out of your life whether you like it or not." Masunuring anak si Diana. Wng hiniling ang kanyang mga magng na hindi niya pinagbigyan. Pero ibang kaso ang sa kan ni Alexis. She would stand up for him because she knew he would do the same for her, too. Kahit na sandali pang sng nagiging magkaibigan, nararamdaman niya iyon. At nang finally, ipagkatiw na ng binata sa kanya ang katotohanan tungkol sa mga magng nito, maslo niyang napatunayan ang bagay na iyon. "Hindi naman m ni Alexis na nasasaktan ka niya, Diana. I''m sure if he finds out you''re crying for him, he''d freak out. Baka awayin niya pa pati ang sarili niya parang sa ''yo." Pang-aalo ni Laurice. Ito ang tinawagan ni Diana pagkagaling niya sa bahay ng mga Serrano. Sa kauna-unahang pagkakataon, niyaya niya itong magpunta sa bar. Kay Laurice niya ibinuhos ang sama ng loob. Masyado na yata siyang nasanay na siya nang ang parating kasama ni Alexis kaya ganoon nang ang buhos ng sakit sa puso niya nang makita itong may kasamang iba. Agad niyang nalimutan ang papel niya. Dakng best friend ngang p siya. "Bakit kasi hindi mo subukang aminin sa kanya ang nararamdaman mo?" "How do we suppose to tell our best friends that we fell in love with them without losing them?" Ganting-tanong ni Diana. "Sa kabng banda, hindi ba''t parang mas okay na rin ang status n''yo ni Alexis? I mean, ang best friend, pang-long term, Diana. Ang girlfriend, wng assurance. My mo ba kung kayo pa rin bukas?" Bing kambiyo ni Laurice. "At least, hindi ka td ng mga nagiging babae niya. As a best friend, you can be permanent in his life." Permanent. Wng dudang gusto niyang maging permanente sa buhay ni Alexis. Pero paano kung hindi niya magawang alisin ang nararamdaman para rito? Natatakot siyang maging permanente na rin ang sakit sa puso niya. Chapter 7 Chapter 7 "I''M TRULY sorry, Ma''am and Sir. Nagkaroon po kami ng maliit na tampuhan ng prinsesa ninyo kaya nakaw po siya sa renda ko. Hindi ko po sinasadya. I promise this won''t happen again." Agad na sinabi ni Alexis sa mga magng ni Diana na sumalubong sa kanya sa pinto ng mansyon ng mga ito nang gabing iyon. Buong araw na hindi mapakali si Alexis dahil kay Diana m nang ipam sa kanya ni Manang Renata na nanggaling sa kanng bahay ang dga at nagmamadali ring umalis matapos siyang makita sa kanyang kwarto. Marahas na napabuga siya ng hangin. Sim nang maging mpit siya sa dga, hindi na siya kanman tumingin sa ibang babae. Sapat na sa kanya ang presence ng itinuturing niyang bestfriend. Kung tutuusin, higit pa nga sa sapat si Diana. Nagkataonng na matapos niyang ihatid ang dga noong nagdaang gabi, naabutan niya ang senador sa kanng bahay. Nagkainitan s uli nang utusan siya nitong magtrabaho sa architectural firm ng panganay nitong anak kapag naka-graduate siya. Ito raw mismo ang magrerekomenda sa kanya roon. Kahit kan, hindi na yata darating pa ang panahong mauunawaan ni Alexis ang senador. Lulubog at lilitaw ito sa buhay niya at sa oras na lumitaw, gusto pa siyang kontrolin. Anong gusto nito? Ang araw- araw iparamdam sa kanya ang pagiging bastardo niya sa oras na magtrabaho siya sa lim ng pamamkad ng legal nitong anak? Diana had be a necessity in his life. Sa tuwing nasasaktan si Alexis, ang dga ang nagsisilbing gamot niya. Ang ngiti nito, ang mmyos na boses, ang mga titig na puno ng pagtanggap at ang yakap nito ang naging sandn niya. Sa tabi nito ay naiibsan anghat ng sakit. Sa tabi nito, natututunan niya ang ngumiti uli. Pero hindi niya makuhang tawagan o puntahan si Diana matapos ng argumento n ng senador dahil dis-oras na ng gabi. Nakahiyaan niya nang abhin pa ito kaya sa isang bar siya napadpad. Doon niya nakla ang babaeng nadatnan nito sa kwarto niya. Heck, ni hindi niya matandaan ang pangn ng babaeng iyon. Nang mman niyang umalis si Diana ay nagmamadaling hinabol niya na ang dga. Ibinilin niya nang ang estranghera sa kanyang kwarto kay Manang Renata matapos niyang mag-iwan ng pera. Tinawagan niya si Diana sa mansyon ng mga ito. Pero hindi daw ito umuwi roon ayon sa kasambahay na sumagot ng kanyang tawag kaya inisa-isa niya ang mga flower shops na mads nng bisitahin noon pati na ang mga lugar na paborito nng puntahan pero hindi niya ito natagpuan. Wng sinagot si Diana isa man sa mga tawag at text messages niya. Iyon ang kauna-unahang pagkakataong ginawa iyon sa kanya ng dga kaya kanina pa parang may nagrarambng daga sa kanyang dibdib d ng pag-ala. Kung hindi pa tumawag sa kanya ang ina ni Diana at ipinam na T¨ºxt ? N?velDrama.Org. nakauwi na raw ang anak nito at inihatid ni Laurice, siguradong nasa kalsada pa rin siya hanggang ngayon at tuliro sa paghahanap. Nakakatakot png magtampo si Diana. Tatandaan niya ang pagkakataong iyon at sisiguruhing hindi na iyon mauulit pa. Ayaw niya nang makaramdam uli ng ganoong uri ng pag-ala at takotlo na at inalis na sa wakas ang mga bodyguards ni Diana. Iyon ang hiniling nito sa mga magng bng graduation gift: ang makya m sa mga bantay nito. Sigurado man siyang napipilitanng ang mga magng ni Diana ay pinagbigyan pa rin ito sa kahilingan nito. Inihanda na ni Alexis ang kanyang sarili sa sermon ng mga magng ni Diana nang makapasok ng mansiyon. Sinenyasan siya ng mga itong maupo sa s. Ninenerbiyos na tinapik-tapik niya ang kanyang binti. Kung gaano siya kakomportable sa anak ng mag-asawang Ferrel ay ganoon naman siya katensyonado pagdating sa mga ito. Siguro, dahil m niyang hindi pa buo ang pagtanggap ng mga ito sa kanya bng matalik na kaibigan ni Diana kahit pa hinahayaan siya ng mga itong makabisita sa mansiyon. Parating civil ang mag-asawa tuwing nakikita siya. "m mo bang halos kla ka na namin dahil ikaw angman ng mga kwento ni Diana araw-araw?" Sim ng ina ni Diana. "We almost memorized everything about you from your favorite color down to your favorite food. That''s how much you''ve influenced our daughter. At siyempre, masaya kami. Dahil hindi na siya gaya ng dati na parang napipilitanng kung pumasok, na parang napipilitanng kung ngumiti o makisaya sa iba. She had forgotten about the pain brought by Yves'' death. And that was fine. Hanggang sa mabalitaan namin m kay Laurice na ikaw ang dahn kung bakit siya nagpaksing ngayon sa kauna-unahang pagkakataon. Alexis, can''t you consider our princess as someone more than your best friend?" Nabi si Alexis. "Ma''am?" "Oh, quit with the ma''am and sir thing. From now on, just call us tito Lino and tita Martha." Ngumiti ang ginang. "You''ve passed our test. Araw-araw sa nakalipas na mga buwan, lihim na pinasusundan pa rin namin kayo ni Diana sa mga dating bodyguards niya. At w naman kaming maipipintas. Lahat ng mga litratong ipinakita sa amin nina Nick at Ador ay puro masaya at nakangiti ang anak namin at-" Hinawakan ni tito Lino sa kamay si tita Martha na para bang pinatatahimik ang huli. "Ako na, Martha. Masyado ka nang nagiging madaldal." Marahang sinabi nito bago hinarap si Alexis. "We did a background check on you the very first time Diana mentioned you to me and Martha. Kaya nang una tayong magkita, kla na kita. Bukod pa sa kasosyo ko sa negosyo ang iyong ama." Napalunok si Alexis. "m mo bang kahit kan ay hindi ko nagustuhan ang iyong ama? Until now, I''m still wondering why the heavens gave him the balls when the lesbians deserve those more than him. Ang senador ang dahn kung bakit ayoko sa ''yo noong una. Pero nagawa mong ibangon at patunayan ang sarili mo, Alexis. W ka nang gulong sinalihan at ayon sa source ko, nangunguna ka daw sa se n''yo ngayon. That''s something, son." Sa wakas ay ngumiti si tito Lino. "Diana was right fighting for you." Hindi agad nakapagsalita si Alexis. Parang may namuong bara sa kanyanglamunan sa mga narinig. Son. Ngayonng may tumawag sa kanyang ganoon at hindi niya inaasahang magmum pa iyon sa mismong bibig ng ama ni Diana. "m mo bang nang una tayong magkita ay binanggit ko na kay Diana ang nlaman ko tungkol sa ''yo? And the cat that I knew suddenly became a tigress the moment I told her my doubts about you being friends with her." Bumakas ang amusement sa mukha ni tito Lino. "Ingatan mo sana ang aming Diana, Alexis. Ayoko nang maulit ang palasing niya ngayon." Mayamaya ay seryoso nang dagdag nito. "Sana ay magawa mong patuloy na patunayan sa amin na tama ang ginawa niyang pagpapapasok sa ''yo sa buhay niya." Itinuro ni tito Lino ang hagdan. "Puntahan mo na siya and... yeah, wee to the family." ng minutong hindi nakapagsalita si Alexis. Napatitigng siya sa mga magng ni Diana. Nang hindi na mapigil ang sarili ay tumayo siya at niyakap ang mga ito. "Thank you, t-tito and tita." Narinig niya ang marahang pagtawa ng mag-asawa. Tinapik siya ng mga ito sa balikat. Nag-init ang kanyang mga mata sa hindi inaasahang pagtanggap m sa mga Ferrel. ng taon niyang pinangarap na maranasan iyon m sa kanyang mga magng pero heto at ibinigay sa kanya ng mga magng ni Diana. Nang bumitaw si Alexis sa mag-asawa ay nangingiti pang pinunasan ni tita Martha ang pumatak na butil ng luha niya. "Don''t cry, young man. You''re going to ruin your reputation." Napangiti nang si Alexis bago nagpam na sa mag-asawa at parang may pakpak ang mga paang nagpunta sa kwarto ni Diana. Sandali siyang nahinto sa kinatatayuan matapos mabuksan ang pinto at bumungad sa kanya ang nahihimbing na dga. ng beses niya na itong nakikitang natutulog pero hanggang ngayon ay hindi pa rin sanay ang sistema niya sa kagandahang bumubungad sa kanya. Nang makabawi ay dahan-dahan siyang humakbang patungo sa kama. Naupo siya sa tabi ni Diana at pinagmasdan ang maamo nitong mukha. M''t sapul ay naiiba ang dga. Habang anghat, ab sa panghuhusga sa kanya, ito ay ab naman sa pag-iisip kung paano siya maisasalba. Naririnig nito ang mga bagay na hindi niya sinasabi. Para itong may koneksiyon sa puso niya. Dahil m nito ang mga nararamdaman niya. Kung tutuusin, una pa png nman ni Diana m sa sariling ama ang tungkol sa mantsa ng pagkatao niya pero hindi ito nagsalita. Hinintayng nitong umamin siya. Pinadaan niya ang mga daliri sa msung pisngi nito. "Bakit sinalo mo nahat ng magagandang katangian sa mundo? That''s not fair, Diana. Hindi ka na nagtira para sa iba." Nang mala ang ginawa ng dga na palasing ay napabuntong-hininga si Alexis. "Ak ko ba magkaibigan tayo? Why did you have to conquer those liquors with someone else? m mong isang textng, darating na ako, Diana." Para namang narinig siya na dahan-dahang nagmt ang dga. Bakas ang magkahalong antok at ksingan sa anyo nito nang tumuon ang mga mata sa kanya. "Axis?" Namamaos na sinabi nito. Masuyo siyang napangiti. He didn''t know he was capable of gentleness until he met this woman. Ni hindi niya mlaman na may puso pa p siya kung hindi niya ito natagpuan. Hindi niya rin m na may kapasidad siyang magbago at maging magng kung hindi dahil sa mga magng nito. Napakaraming nabago sa kanya sa pakikipapit kay Diana, mga pagbabagong hindi nito hiniling pero kusa niyang binigay dahil iyon ang nararapat para rito. Si Dianang ang tumatawag sa kanya ng "Axis". And he liked the sound of it straight from her lips. "Yes?" Mahinang tanong ni Alexis kasabay ng masuyong paghalik sa noo ng dga. "What is it?" "I''m in love with you, Axis. And I was jealous, you fool." Halos pabulong na sinabi nito na nakaabot pa rin sa kanyang pandinig. Mayamaya, muli itong pumikit at tuluyan nang bumalik sa pagkakahimbing. Napaawang ang bibig ni Alexis. Nang makabawi sa pagkabi, mabilis na napatayo siya at lumayo sa kama ni Diana. Ikinuyom niya ang mga kamay para pign ang mga iyong abutin ang dga. "I''m sorry, Diana. But I don''t deserve you. Magpapanggap akong wng narinig dahil hindi pwede ''to." Nagsikip ang dibdib ni Alexis. Ayaw niya nang isipin pa kung bakit. Gusto niyang maging masaya dahil sa dinami-rami nglaking nararapat, siya ang minahal ni Diana. Pero agad ring natakpan ng lungkot at takot ang sayang iyon. "Hindi pwedeng maging tayo. We can only be friends, Diana. That way, I will never lose you. Because... I can''t lose you." Chapter 8 Chapter 8 "I DON''T know what it is but she drives me crazy. I don''t know what she does but she drives me wild. And only she can let me be the man I wanna be or she can leave me helpless as a child..." Kasabay ng paghinto ng mga daliri ni Alexis m sa pagkbit sa kanyang gitara ay ang paghinto rin ng kanyang pagkanta dahil sa pagpasok ng hindi inaasahang babae sa napakwak na gymnasium. Pero parang wng nakapansin ng ginawa niya sa mga naroroon. Sa halip ay nahawi ang mga tao at Diana. Ang buong ak ni Alexis ay hindi na pupunta sa Valentine''s party n ang dga. Dwang araw din siya nitong hindi kinibo. Nang nagdaang gabing s nagkasundo. At nang makapag-usap na s, sinabi ni Diana na hindi na ito pupunta pa sa party. W siyang nagawa. m niyang nagtatampo pa rin ang dga. Gustuhin niya mang samahan nang ito sa mansiyon ng mga ito, nakapangako na siyang tutugtog ang kanyang banda sa party. Mahilig siyang tumugtog. Isa iyong katangian na namana niya sa kanyang ina. Pero hindi sumagi sa isip niya na isang araw ay magagawa niyang tumugtog sa harap ng publiko. It was Diana who made him join their campus band. Nagkataon namang sinuwerte siyang makapasok bng vocalist. W sng gig na hindi pinuntahan ng dga. Kaya aminado siyang hindi siya masayang tumugtog sa gabing iyon dahil nawaw ang inspirasyon niya. Nawaw ang kanyang Diana. Pero hindi niya inaakng sa pagdating nito, siya mismo ang mawaw. Bi ay hindi niya na matandaan ang mga salita, ang lyrics ng kantang ng araw din nng inensayo ng mga kabanda. Nakatitigng siya sa isang partikr na lugar... sa pwesto ni Diana na nakatitig rin sa kanya nang mga sandaling iyon. Sa kanyang. Ni hindi na nito napapansin ang puno ng paghanga at pag-asam na mga tingin rito ng mgalaking bi ay pumalibot rito. Napuno ng pagmamki ang puso niya. In her ck ball gown, Diana looked breathtaking. Para itong isang maningning na bituin na nangibabaw sahat ng mga naroroon. Gusto niyang bumaba sa stage. Gusto niyang protektahan ang dga. Gusto niyang mambakod. Pero pakiramdam niya, napako ang kanyang mga paa sa kinatatayuan dahil sa mga salitang m sa kung saan ay naro sa kanyang isip. "I''m in love with you, Axis." Hindi niya binanggit kay Diana ang mga sinabi nitong iyon noong gabingsing ito. Iniwasan niyang pag-usapan ang bagay na iyon. Hindi niya kaya. Hindi pa sa ngayon na naduduwag siya nang husto. "Alex!" Napipilitang inalis ni Alexis ang tingin m sa matalik na kaibigan. Napalingon siya sa likuran kung saan naroroon ang kanng drummer na si Roy, ang tumawag sa kanya. Bakas ang iritasyon sa anyo nito. "Ano? Nganganga ka nang ba d''yan? Impress the princess! Sing!" Naisuy ni Alexis ang mga daliri sa kanyang buhok d ng pagkapahiya. "I... I forgot the lyrics. I''m sorry." "Heaven forbid!" "Nakikini-kinita ko na ''tong eksenang ''to, eh. Mabuti nang at boy scout ako," ani Earl na siyang in- charge sa keyboard. Inabot nito kay Alexis ang lyrics sheet. "Hindi ko ngang in-expect na ikaw mismo ang makakalimot, Alex. It wasn''t you. Ang ak ko nga ay kami. You know how much we fancy your bestfriend. Natakot kaming baka kami ang maw sa tono sakaling mahabag angngit at dumating si Diana ngayong gabi." Shit. Pinagpawisan si Alexis nang marinig ang pagbubulungan ng mga tao. W na siyang oras para pansinin pa ang kip sa mga mata ng kabanda dahil sa bing pagsulpot ni Diana. "Pwede bang mag-swap na muna tayo, Earl? Ako na sa keyboard. Ako pa rin naman ang kakanta." Mabilis na tumango si Earl. Hindi na nagdwang-salita pa si Alexis dahil kahit ito ay tensyonado na rin nang mga oras na iyon. Pumuwesto siya sa likod ng keyboard. Meron ding lyrics sheet na nakgay doon. Mabuti nang at bawat isa sa kan ay mam sa instrumento. Siniguro iyon ni Roy, ang tumatayong leader ng kanng banda para sakali daw magkaroon ng aberya ay masasalo n ang gawain ng isa''t isa. Sa hudyat ni Roy ay muli sng nagpatuloy sa pagtugtog. "I don''t know what it is but she has the power. She can make meugh when I wanna cry. She tells me that I''m in control but I know it''s just a lie. And I don''t mind, no..." Muling pagkanta ni Alexis. Ipinikit niya ang mga mata para makaiwas sa tuksong hanapin si Diana. Parang panang tumatagos sa puso niya ang bawat salita ng kanta dahil ganoong-ganoon ang nararamdaman niya ngayon. W siyang m sa pagmamahal. Pero masarap sa pakiramdam na mahal siya ng nag-iisang kaibigan niya. Hindi niya m kung may kapasidad siyang makaramdam ng katd ng nararamdaman nito. m niyang nagiging makasarili siya. Dapat ay iniwasan niya na si Diana nang matusan niyang lumampas na sa boundary ang nararamdaman nito. May posibilidad na mas masaktan ito at mas mahirapang maka-move on nang dahil sa patuloy niyang papit rito. Pero si Diana nang ang meron siya. And he would rather die than stay away... "Alexis, can''t you consider our princess as someone more than your best friend?" Ang mga salita namang iyon ng ina ni Diana ang sumunod na naro sa isip niya. Diana remained an epitome of perfection in his eyes. At m niya, lumipas man ang maraming taon ay mananatiling ganoon ang tingin niya sa kaibigan. Napakarami nitong positibong emosyon na ipinakla sa kanya m nang dumating ito sa buhay niya. Sa piling ni Diana, wng kahirap-hirap ang ngumiti at ang maging masaya. Sa tabing nito siya nakakaramdam ng kakaibang katiwasayan. Parang bukal na lumilinis sa makasnan at madilim na puso niya ang simpleng paghawak nito sa kanyang kamay. Pero gaano man siya kasaya kapag kasama ito ay ayaw niyang sumugal at itaas ang lebel ng rsyon n. Paano kung sa huli ay masaktan niyang si Diana? Paano kung sa huli ay sirain ito ng pagmamahal nito para sa kanya? Paano kung matusan nitong hindi p siya ang nararapat nalaki para rito? Mahihirapan na s pareho na ibalik sa dati anghat kung sakali. Natatakot siya dahil hindi niya kayang maw ang dga sa buhay niya. Masyadong espesyal ang rsyong meron s para isugal niya. Mas mapapanatili niya ito sa kanyang tabi kung pananatilihin nang n ang kung anumang mayroon s ngayon. "When you''re looking in her eyes you can see forever. You''re captured by the beauty of her soul. You know you''re never gonna find a woman like this again. So don''t let go..." Sa pagtatapos ng kanta ay hinayaan ni Alexis na buksan ang kanyang mga mata. Sumalubong sa kanya ang bulto ni Diana na may kasayaw nang iba. Bi siyang naglihis ng tingin. What the heck is wrong with you, Alexis? Bi ay kastigo niya sa sarili. Your rtionship with her doesn''t give you the right to get... fucking jealous. Magkaibigan. Lang. Kayo. Ginusto mo ''yan. Panindigan mo. Seven yearster... "KINAYA ko." Hindi makapaniwng naibulong ni Diana nang makbas ng airport. Napagtagumpayan niya ang pagsubok para sa sarili. I didn''t die from a heartache. At isang ang ibig sabihin niyon... nakahanda na siya. Nakahanda na ang puso niyang magpapasok ng iba. Sa wakas. "Kapag nakaya mong mabuhay nang wng aali-aligid na Alexis Serrano sa buhay mo sa loob ng tatlong buwan nang hindi siya tinatawagan, nang wng skype o ano pa mang form ng forward." Nala niyang hamon pa sa kanya ng kaibigang si Laurice. Ngpasan ni Diana ang hamon. Hinding tatlong buwan kundi anim na buwan siyang naw para magbakasyon at maglibot-libot sa Italy nang nag-iisa. Halos walong taon sng naging magkaibigan ni Alexis. Wng nagbago sa estado ng rsyon n. Kung meron man ay mas tumibay pa ang pagkakaibigan n. Pinatatag na s ng panahon. Doon niya napatunayan na hanggang doon nang tga s ng binata. Doon niya na rin natanggap ang kanyang pagkabigo. Sampung buwan na ang nakararaan nang sa wakas ay magpakla na sa kanya ng girlfriend si Alexis. Isa iyong architect na gaya nito. m niya nang hindi nauubusan ng ka-fling ang binata pero nang panahonng na iyon nito nagawang pormal na magpakla sa kanya ng babae. May anak ang babae pero nagawa iyong tanggapin ng kanyang kaibigan. Doon niya napatunayan na totoo ngang nagmamahal na ito. Nang panahon rin na iyon natapos ang ng taon niya nang pakikibaka sa sariling nararamdaman para kay Alexis. Nang makita niya ang binata na masaya sa piling ng iba, kusa na siyang sumuko. Siguro ay iyonng ang kangan ng puso niya: ang katibayan na w tga siyang aasahan. m niya na iyon sa sim pang pero sadyang mahirap turuan ang puso. Ginusto niya na ring makabangon kaya tinanggap niya ang hamon ni Laurice na hanggang ngayon ay nananatili pa ring kaibigan niya kahit pa magkaibang career ang tinahak n. Naging restaurant owner si Laurice. Nagkaroon naman ng sariling architectural firm si Alexis. Ang maging matagumpay na architect ang m niyang lihim na pangarap nito. At natupad iyon dahil sa naiibang sipag, talino, at husay ng kanyang bestfriend. Matapos nitong magtrabaho sa ibang firm ng halos khating dekada ay nagtatag na ito ng sariling firm dwang taon na ang nakalilipas. Nangutang ito sa bangko ng dagdag capital na nagawa rin nitong maibalik agad. Parati niyang ipagmamki ang kanyang bestfriend. Nagawa ng binata na makatayo nang wng tulong m sa ama nito na siyang ikwang pangulo na ng bansa nang mga sandaling iyon. Si Diana ay natupad rin ang pangarap na maging florist. Nagawa na ring matanggap ng kanyang mga magng na iyon tga ang gusto niya sa buhay. Hindi na siya pinilit pa ng mga ito na pamahan ang family business n. Sa kasalukuyan, meron na siyang tatlong branch ng flower shop sa iba''t ibang lugar sa Mayn. Content ? N?velDrama.Org. Sinikap niyang paurin rin ang sarili sa nakalipas na mga taon kaya ngayon niya rinng nagawang makapagbakasyon na ikinagt hinding ng kanyang mga magng kundi ni Alexis mismo. Dahil iginiit niyang mag-isa. At napanindigan niya iyon. I did it! Nakasanayan na ni Diana na nakadepende kay Alexis. Iyon ang disadvantage ng pagiging mas mpit niya sa binata. Mads s nitong magkasama noon. Wng gabi na hindi s nagkikita maliban nang nang nagkaroon ito ng girlfriend. Datirati, sinusundo pa siya nito tuwing umaga papuntang flower shop niya kaya sa halip na maka-move on,lo pang tumindi ang lihim na nararamdaman niya para rito. Ang buong ak ni Diana, hindi niya kakayanin ang bakasyong iyon. Pero hindi siya nagpadaig sa pangungulng naramdaman. Kangang-kangan niya ang bakasyong iyon, ang pagkakataong makapagsolo. ng beses na nagpumilit si Alexis na samahan siya o ''di kaya ay dwin sa Italy pero tumanggi siya. Mabuti nang at napapayag niya ang kanyang mga magng sa gusto niya. Hanggang kan ba sasapat ang salitang ''mahal kita'' para magtagal kayong dwa nang hindi mo naririnig manng m sa mgabi niya ang salitang, "mahal din kita?" Hanggang kan sasapat ang ikaw? Ang ako? Hanggang pangarap nang ba ang salitang "tayo"? Bi ay naro sa isip ni Diana ang note na iyon ng kanyang ina na inipit nito sa gamit niya sa kanyang maleta. Nabasa niya nang iyon nang mag-unpack siya ng mga gamit nang makarating na siya sa ibang bansa. Mukhang may idea na rin ang ina sa pinagdaraanan niya. Her mother had always been a poet. Nagkataonng na hindi nito gaanong napwak ang abilidad na iyon dahil pagnenegosyo ang first love nito. Tinamaan siya sa mga salita ng ina. Tumagos iyon sa puso niya. Noon niyang na-realize na siguro, kaya siya hinayaang makyo ng mga magng dahil m ng mga ito na kangan niya na munang gawin iyon... para bumitaw sa isang bagay na hindi naman dapat panghawakan una pang. Matagal-tagal na ring nagpaparinig ang mga magng sa kanya tungkol sa pagpapamilya. Nagkataon Bukas na siya sa napakaraming posibilidad. Hindi ba''t pag-ibig rin ang nakagagamot sa isang sugatang puso? Kung tama man iyon, handa na siyang umibig para gumaling... para mabuo uli. Where are you, Cupid? Nakahanda na ako. Marahang tinapik ni Diana ang dibdib. Dear heart, let''s fall in love again. Sandali niyang binitiwan ang kanyang maleta. Ibinukas niya ang mga braso at marahang pumikit nang marinig ang pamilyar na ingay m sabas ng airport. Napahugot siya ng mlim na hininga. Para siyang ibon na nakya. W pang nakakam na ngayon ang uwi niya dahil na-extend na nang na-extend ang dapat ay tatlong buwanng na bakasyon niya. Mabuti nang at may mga mapagkakatiwan siyang assistants sa flower shops niya. "Whoa!" Agad na napadt si Diana nang marinig ang parang gt na boses na iyon ng isanglaki. Sumalubong sa kanya ang isang gwapong mukha nglaki na titig na titig sa kanya nang mga sandaling iyon. Kumunot ang noo ni Diana nang makita ang matinding pagkabi sa mukha nglaki nang hindi pa rin inaalis ang mga mata sa kanya. "Is something wrong?" Sa halip na sumagot, yumuko anglaki na para bang may dinampot na kung ano sa sahig. Sa muling pag-angat ng mukha ay nakangiti na ito. "''Yong puso ko, dinampot kong. Ng kasi nang makita kita." Inhad nito ang isang pd sa kanya kahit pa bahagyang namum ang mga pisngi nito. "Forgive the cheesiness. But that''s the truth. I''m Jake Calderon, by the way." ng sandaling natign si Diana bago napangiti nalong nagpap sa mga pisngi ng binatang kaharap. Bukod kay Alexis, si Jake pang ang nakita niyang nagkaganoon. "That''s actually the cheesiest line I''ve ever heard, Jake. And I can''t believe you''ll blush like that upon delivering that." Naaaliw na dagdag niya. Kung tutuusin, hindi rin pahuhuli ang kakisigan ni Jake sa bestfriend niya. Siguro ay kasing taas ito ni Alexis. Sigurado siyang hindi rin nagkakyo ang bulto ng katawan ng mga ito. Nagkataonng na mas malinis itong tingnan kumpara sa nakasanayan niya nang rugged look ng bestfriend niya. Ganoon pa man ay magandanglaki ito. He had the most fascinating baby blue eyes she had ever seen. "Believe it or not but that''s the first time I ever used that. Hindi ako sanay." Muling ngumiti si Jake. "Ngayonng ako nagpapansin sa buong buhay ko at sana hindi ako mapahiya." Iminuwestra nito ang nakhad pa ring kamay. "It''s just a hand shake, Miss. ''Wag kang matakot. Hindi naman kita pakakasn agad. Hindi ako nagmamadali. We can take things slow." Nauwi sa pagtawa ang ngiti ni Diana. "Lalo mo naman akong tinakot." Sa wakas ay tinanggap niya ang pd ni Jake. "Anyway, I''m Diana." Dear Cupid, ang bilis mo namang kumilos. Pero teka... siya na ba? Chapter 9 Chapter 9 You and I are like the buildings that we design, Alex. Pinaghirapan nating buoin. Pero nang makita natin ang kinbasan, hindi tayo kuntento. Hindi pa p sapat ''yong nagawa natin. Marami png butas. We''ve tried to fix the holes. Pero sa kapipilit nating ayusin, lumaki at dumami ang mga butas. Kaya sa huli, we have no choice but to let go of the entire n, of the entire design. Because it just won''t work... like us." Sa hindi na mabng na pagkakataon ay sumagi sa isip ni Alexis ang mga sinabing iyon sa kanya ng una at huling naging girlfriend niya na si Lea mahigit anim na buwan na ang nakararaan, bago siya umalis papuntang Italy para palihim na sundan si Diana. Marahas na napabuga siya ng hangin habang naghihintay sa pagdating ni Diana sa townhouse nito. Umayos man ang ng aspeto ng buhay niya ay nananatili pa ring komplikado at parang parating nagra-riot ang puso at isip niya. Para na siyang mababaliw. Nagsim iyon nang magdesisyon nang bi ang matalik na kaibigan niyang magbakasyon. Bi siyang narma. Natakot. Nasanay siyang parati siyang kinokonsulta ni Diana sa mga ginagawa nito kaya nang lumayo ito nang hindi manng nagpapahatid sa airport, daig niya pa ang pusang hindi mapaanak. Hinding ito basta umalis. Pakiramdam niya, may pinutol itong kung anong tali na nagbibigkis sa kanng dwalo na nang ipam nitong pansamant sng mawawn ngmunication. Literal na ginusto ni Diana na mapag-isa. Lalo siyang nataranta. Hindi siya mapakali sa opisina. Kaya sinundan niya ang kaibigan. Pero bago iyon ay nakipaghiwy na muna sa kanya si Lea nang matusan nito ang bk niya. Halos maraming pagkakatd sina Lea at Diana. Iyon siguro ang dahn kung bakit nappit siya sa dating girlfriend. Bukod pa sa araw-araw s halos nagkikita nito dahil nagtatrabaho ito sa firm niya bng isa ring arkitekto. Nauunawaan n ang isa''t isa, gaya n ni Diana. Pero nagkamali siya nang gawing basehan ang matalik na kaibigan para pumasok sa isang rsyon. May mga pagkakataon tgang nagiging tanga pa rin siya sa pagdedesisyon. Lalo na nang ligawan niya si Lea. Umpisa pang ay naramdaman niya nang gusto siya nito. He took advantage of that feeling. Naging s. Pero w iyong saya na nararamdaman niya kapag ang kasama ay si Diana. At iyon ang problema. Ang katd parati ni Diana ang hinahanap niya. Ang katd na pakiramdam kapag kasama ang dga. Isa siyang mking gago. Nasaktan niya si Lea dahil sa parati niyang pagkukumpara. Ni ayaw niyang patawag rito ng "Axis" dahil iisang taong ang gusto niyang tumatawag sa kanya nang ganoon. Sinubukan niyang ayusin ang rsyon n. At naramdaman niyang mas matindi ang ginawang pagpipilit ni Lea para ayusin rin iyon. Pero sadyang hindi umubra. Dahil w rito ang problema. Nasa kanya. Iniwasan niyang harapin ang totoong problema. Basta sumunod nang siya kay Diana sa Italy. Hiniling nito ang mapag-isa kaya ibinigay niya iyon. Hindi niya ipinaramdam rito ang presence niya. Nakuntento siyang palihim na sundan at tanawin ito. Ang mahga ay mpit siya rito. Mabuti nang at modern na ang panahon. Gamit ang inte ay maayos niya pa ring na-monitor ang kanyang firm. Nang bumalik si Diana sa Pilipinas ay nagpalipasmang si Alexis ng ng oras bago sumunod na rin sa dga. At nang tawagan siya nito mahigit tatlong linggo na ang nakararaan para ipam na nakabalik na ito sa bansa, ginusto niyang puntahan kaagad ito para yakapin. Pero nagsunod-sunod ang mga kinangan niyang harapin sa trabaho dahil matagal-tagal rin siyang naw. Ngayonng siya nagkaroon ng panahon na puntahan si Diana sa townhouse nito. Magdadwang taon na rin m nang magsolo ito ng tirahan. Kahit pa m niyang hindi iyon nagustuhan ng mga magng nito dahil unica hija ay hinayaan pa rin ng mga ito si Diana. That was her charm. People just couldn''t say "no" to his bestfriend. Not even her parents. Not even him. Sa ms ay mukhang lumabas si Diana. ng oras na siyang naghihintay mpit sa gate ng townhouse nito pero hindi pa rin ito dumarating. Napasulyap siya sa kanyang relo. ng minuto nang at mag-as dose na ng gabi. Diana, where are you? Kahit ang pagtawag at pagpapad ng text messages ng dga ay nabawasan na rin kahit pa bumalik na ang kanngmunication nang bumalik na rin ito sa Pilipinas. Araw-araw pa rin sng nag-uusap sa telepono pero para bang... may mali. Para bang hindi na iyon gaya nang dati. Nang may humimpil na hindi pamilyar na sasakyan sa tapat ng gate ng dga ay agad siyang naghanda para bumaba sa sariling kotse. Pero natign si Alexis nang makitanglaki ang naghatid kay Diana. Sa tinagal-tagal ng pagpaparinig ng mga magng nito na magpaligaw na ay ngayonng ito nagpahatid. Ngayonng nakipag-date ang dga kahit ng beses niya na itong tinukso noon na subukan ang bagay na iyon. Pero iba p ang makita na itong may kasamang iba maliban sa kanya. Nagkwentuhan pa sandali ang dwa sa gate ni Diana bago nagpam anglaki. Hinagkan nito sa noo ang dga saka ito umalis at pinaandar ang sariling sasakyan. ng sandali siyang natla nang makita ang pagsy ng ngiti sa mgabi ni Diana... ngiti na dati ay parang sa kanya. Am I back to being a jerk? Bakit gusto niyang ipagdamot si Diana? Bakit bi ay parang na-threaten ang pakiramdam niya? Sa nakalipas na mga taon, naramdaman niyang naka-move on na ang dga sa nararamdaman para sa kanya. W na itong binabanggit. At hanggang ngayon ay iniisip niya pa rin kung bakit siya nanghihinayang kahit na masaya siya na hindi ito nagkaroon ng ibanglaki sa buhay nito. Papasok na sana si Diana sa gate nang magawang kumilos ni Alexis. Nagmamadaling bumaba siya m sa kanyang kotse. Tinakbo niya ang natitirang distansya sa pagitan n ng dga at niyakap ito m sa likod. Sinakmal ng pag-ala ang puso niya. Takot na takot siya. Shit. "Axis!" nabing blas ni Diana. Para bang pamilyar na tga ito sa kanya kaya nahan agad kung kaninong mga braso ang nakapaikot rito kahit na hindi siya nagsasalita o hindi siya nakikita. "I''ve missed you, bestfriend. Bakit ngayon kang?" Bestfriend. Bakit bi ay hindi niya na gustong marinig pa ang salitang iyon? "I''m... scared." Sa halip ay sinabi ni Alexis. "Wow." Bumitaw sa yakap niya ang dga. Ayaw man ni Alexis ay pinakawn niya ito. Para namang Content ? N?velDrama.Org. namamanghang humarap ito sa kanya. Ikinulong nito ang mukha niya sa maiinit at mlambot na mga pd nito. "Are you really my bestfriend? Because you see, the Alexis Serrano that I know doesn''t get scared. Nawng ako, nagbago ka na." Masuyong ngumiti ito. "What''s wrong?" You. Me. My heart. Everything. Anang puso niya pero hindi na siya sumagot. Muli niyang ipinaloob sa mga bisig niya ang dga. Mariin niyang ipinikit ang mga mata. Ano bang nangyayari sa kanya? "WHEN my eyes are closed, the greatest story told. I woke up and my dreams are shattered here on the floor. Why, oh, why tell me why not me? Why, oh, why we were meant to be..." Natign m sa paghihmos ng mukha si Diana nang marinig ang pag-alingawngaw na iyon ng musika na nagmum sa stereo sa loob ng kanyang kwarto. Iyon ang ng taon na lihim na theme song niya para kay Alexis. Napabuntong-hininga siya. Matapos makapagpalit ng damit at makapagpunas ng mukha ay lumabas na siya ng banyo. Agad na bumungad sa kanya si Alexis na kasalukuyang nakahiga mismo sa kanyang kama. Hindi na bago sa kanya ang tanawing iyon. ng ulit na ring nag-sleep over sa kwarto niya ang binata sa nakalipas na mga taon. Nakapikit si Alexis nang mga sandaling iyon pero m niyang gising pa rin ito. Hawak pa nito ang remote ng kanyang stereo. Gaya niya, nakapagpalit na rin ito ng damit. Nag- iiwan ito ng damit pero sa halip na sa guest room ay sa kanyang kwarto dahil mads ay parati na "Baby, I know I could be all you need. I wanna love you. If you only knew how much I love you so, why not me? You won''t ever know how far we can go..." Napalunok si Diana. Marahan siyang tumabi kay Alexis sa kama. Nahiga siya at pinakatitigan ang binata. Why not me? ng beses niya na ba iyong naitanong sa kanyang sarili noon? Bakit hindi na dami niyang maaring ibigay kung hahayaanng nito. Pero sa dulo, sadyang magkaiba pa rin ang kangan sa pagmamahal. Kangan man siya ni Alexis ay hindi naman iyon sapat para mahalin din siya nito. Pero gaya ng lyrics sa kanta ay hindi nito mlaman kung hanggang saan s maaring dalhin ng tadhana dahil ayaw nitong hayaan. Pinandas ni Diana ang mga daliri sa pisngi ng binata. Iniwasan niyang makaramdam ng kahungkagan. ''Yong rtionship natin... pwede pa sananggyan ngma. Marami pang puwang para sa question mark, sa exmation point, at sa iba pa. Pero tinuldukan mo na. Agad-agad... nang hindi sinusubukan ang mga posibilidad. Nagmt ang binata at hinawakan ang kanyang kamay. Nagt siya sa pag-ala na nakarehistro sa mga mata nito. "I didn''t miss you." Bahagyang namamaos na sinabi ni Alexis. Sa kab nghat ay gumuhitang ngiti sa mgabi ni Diana. "I''ve missed you, too, Axis." Klang-kla niya na ang binata. Kahit kan, hindi ito naging komportable sa pagtatapat ng mga saloobin nito. Kadsan ay taliwas ang mga sinasabi nito sa tunay na nararamdaman. "Ano ba tgang problema? Bakit mukhang dito ka matutulog?" Nagsalubong ang mga ky ni Alexis pero hindi maikaka kay Diana na rumehistro ang pagkarma sa mga mata nito. "Bakit? Bawal na ba?" Tinapik ng libreng kamay ni Diana ang noo ng binata. "Silly! What are you saying? Teka nga," Nagsalubong rin ang mga ky niya. "Nag-away ba kayo ni Lea at bi kang nakala?" Nagbibirong pumtak pa siya. "Kabago-bago n''yo pang, ganyan na agad ang nangyari. Do you want me to talk to her?" "Hindi na kangan." Sa pagkagt niya ay kinabig siya ni Alexis. Napasandal siya sa dibdib nito. "We broke up." Napasinghap si Diana. "Kan pa?" "Four days after you left for Italy." "Oh, Axis!" Gumanti siya ng yakap sa binata. "I''m sorry I wasn''t there for you when you needed me." Bi ay hindi niya mman kung pagsisisihan niya bang umalis siya at lumayo rito. Nagtagal siya sa Italy at pilit na hindi nakipagmunicate rito samantng may pinagdaraanan p ito. That was Alexis'' first heartbreak. Hindi niya manng ito nadamayan. "I''m really sorry. Ano ba''ng nangyari? Baka maayos pa. Tutulungan kita." "Hindi na. Mbo na." Lalo pang humigpit ang pagkakayakap sa kanya ng binata. "If you only knew, Diana." Napuno ng pait ang boses nito. Hinintay niyang magsalita si Alexis pero gaya ng dati ay nanahimik ito. Siguro ay hindi pa ito handa. Pasasaan ba at kusa rin itong aamin sa kanya. Hindi siya nakaramdam ng saya. Guilt ang sumaskay sa kanya. Habang inaab niya ang sarili sa pakikipag-date kay Jake, meron na png problema si Alexis. Pero hindi niya rin lubos na masisi ang sarili. Gusto niya nang sumubok makipagrsyon uli. Lalo na ngayon. Para maiwasang umasa. Dahil kahit na naghiwy na si Alexis at Lea, m niya namang hindi siya kanman ikokonsidera ng binata. Gusto niyang tumaya kay Jake. Dahil naiiba ito sa mga nakla niya na noon. Komportable siyang kasama ang binata. M nang magkita s nito sa airport ay hindi na siya nito tinign. May sumundo ritong driver sa airport. Maybe it was the kindness in his eyes that made her say yes nang pakiusapan siya nitong ito na ang maghahatid sa kanya. Sim noon, sumusulpot na si Jake araw-araw sa bahay niya na may dng kung ano-ano. Nang matusan nito ang tungkol sa flower shop niya ay halos naroon ito tuwing tanghali at sinasabayan siyang mananghalian. May pagkakataon pang ginagamit nito ang mga binibili nitong bk na dahn para makita siya. Marunong makisama si Jake kahit sa mga empleyado niya. Naabutan pa ito ng kanyang ama sa flower shop niya noong nakaraang araw. At kaninang umagang ay may ipinadng email sa kanya ang ama tungkol sa background ng binata. Napailing si Diana sa naisip. Sadyang napakabilis kumilos ng sources ng ama pagdating sa ganoong bagay. Natusan niyang hindi nagsisinungaling ang binata nang sabihin nito sa kanyang single pa ito at isang hotelier. Napapangiti at napapatawa siya ni Jake sa mga simpleng hirit nito. At magandang sim iyon para kay Diana. Bukod pa roon ay mukhang nagustuhan rin ito ng kanyang ama dahil gaya ni Alexis ay mababa ang loob nito at marunong rumespeto. Bahagya siyang lumayo kay Alexis. Marahang hinagkan niya ito sa noo at mga pisngi. "Pain isn''t forever, Axis. Nanditong ako kapag handa ka nang mag-share. Good night." Hin niya na ang kumot at umayos ng higa. Iniunat ng binata ang braso nito at doon siya umunan. Ganoon parati ang ayos n tuwing matutulog. Niyakap siya ng binata. Naramdaman niya ang paghalik rin nito sa kanyang ulo. Kuntentong pumikit na siya. Alexis had always been sweet. "Good night, Diana." Chapter 10 Chapter 10 NANG masigurong nakatulog na si Diana, dahan-dahang nagmt si Alexis. Sumalubong sa kanya ang w pa ring kupas na kagandahan ng babaeng kayakap niya. Namimintig man ang braso, hindi siya nagtangkang alisin ang ulo ng dga sa puwesto nito. Kakaiba ang kapanatagang hatid ng pagsasama n uli kung paanong kakaiba ang pangungulng sumkay sa kanya nang myo si Diana sa kanya. M sa mga mata nito ay bumaba ang tingin niya sa ky rosas nitong mgabi. Napalunok siya. ng beses na rin siyang nagkakas kay Diana. Many times over the past years, he had dreamed about those lips and wondered how they would taste like. Pero mads, ginigising siya ng realidad. Nang hindi na mapign ang sarili, dahan-dahan niyang tinawid ang natitirang distansya sa pagitan n at marahan itong hinalikan sa mgabi. Pero sandaling ang kabaliwang iyon. Sandaling ang naging pag-angkin niya sa ngayon ay natusan niyang napakatatamis na mgabing iyon. Nagmamadali ring lumayo siya sa dga. Gt na naihmos niya ang mga kamay sa kanyang mukha. "Do you know what I think, Alex? You''re in love and always have been... but not with me. It''s with your best friend." Nala niyang pahabol ni Lea bago siya iniwan noon sa kanyang opisina. "Ang tanga mo, Alexis." God... he had been denying his self from the truth all this freaking time. Siya ang unang bumali sa itinakda niyang batas sa sarili. Gaya ni Diana, tumawid rin siya sa hindi nakikitang pader na nakaharang sa pagitan n bng magkaibigan. Ang problema, mukhang nakatawid na pabalik sa orihinal na pwesto nito ang dga... dahil siya mismo ang nagtaboy rito. Pero siya, paano ba siya makababalik rin? Ang tagal niyang nagbg-bgan. Ang tagal niyang ipinagkait sa sarili ang katotohanan dahil natatakot siyang aminin na sa kauna-unahang pagkakataon, nagmamahal siya sa isang babaeng napakataas na gaya ni Diana. Subconsciously, natakot siyang sumugal dahil baka kapag hindi s umubra ay masaktan s pareho at maw ito sa kanya. Paanong hindi siya matatakot maw ang dga kung itong ang meron sa kanya? Itong ang umunawa, tumanggap, at nagtiyaga sa kanya nang buong-buo. Dahil kay Diana, nagkaroon siya ng pangwang mga magng sa katauhan ng mga magng nito. Natakot siyang pati ang samahan niya sa mag-asawang Ferrel ay maisakripisyo niya rin. Bago pa man niya pinapasok sa buhay niya si Diana, una na itong nakalusot sa rebeldeng puso niya. Hindi niya na ito nalimutan noong unang beses niya pang nasyan. Pero natatakot siyang ibuwis ang solid na pagkakaibigan na meron s parang pumasok sa isang bagay na wng kasiguruhan. Napakadaling matakot kapag si Diana ang nakataya. Pagdating sa dga, parati siyang nlamon ng insecurities at mga agam-agam. Dahil nakatatak pa rin sa isip niya na isang siyang bastardo na hanggang ngayon ay ikinahihiya at pinagsisisihan ng sariling mga magng. Masyado siyang mababa para ambisyunin ito, para maginglaking nararapat para rito, para iharap nito sa publiko. Hindi p parating nakakapagbigay ng saya ang mmang sa kauna-unahang pagkakataon ay nagmamahal ka. When you''re friends with the person you fell in love with, you will be more afraid than happy. Bi ay iyon ang na-realize ni Alexis. Lalo na sa kaso n ni Diana. Sa wakas, nagawa niyang sagutin anghat ng mga tanong na pilit niyang tinakasan noon pero hindi siya masaya. Dahil sim pang iyon ng napakaraming pagdaraanan niya. Napatitig uli si Alexis sa anyo ni Diana. Dahil sa kapabayaan niya, sa katangahan niya, at sa kaduwagan niya, nakatakda na itong tangayin ng iba pyo sa kanya. At hindi iyon maaari. Maninindigan na siya. Lban na siya. "I may not be the right man for you, Diana. Pero minsan mo rin akong minahal. Maybe you''ve seen something right about me then. And I will make you see that again." Sabang iyon, sadyang napakki ng taya. Kung gaano kki ang maari niyang makuha sa dulo ng pang mlaman kung gaano siya katapang. "THIS may sound another mushy thing but everytime I see you, I imagine you walking around my hotel and my house. I imagine you as the queen of those. Hindi ko naging ugali ang mangarap, Diana. Kasi ''yong mga pangarap naman, posibleng matupad sa oras na magsikap ang isang tao. But meeting you at the airport taught me how to dream. Ikaw ''yong pangarap na hindi ko m kung kaya kong maabot sa kab ng mga pagsisikap ko." Napatitig si Diana kay Jake. Naghahalo ang pag-asam at pagsamo sa anyo nito nang mga sandaling iyon. Hindi na mahirap han kung ano ang ibig nitong sabihin base sa effort na ginugol nito nang araw na iyon parang sa kanya. Nasorpresa siya nang wng maabutang bk sa flower shop niya sa Mayn kung saan siya na siya nagkaroon pa ng pagkakataong makapag-react dahil ipinasundo na siya ni Jake sa driver nito. Inihatid siya ng limousine nito sa five-star hotel na pagmamay-ari ng binata sa Pasay. At sa rooftop niyon, bumungad sa kanya ang mga bk sa mismong shop niya. Inayos ang mga iyon sa korteng puso. Sa gitna ng mga iyon ay naroroon ang table for two kung saan naabutan niyang naghihintay na sa kanya si Jake. Inabot ni Jake ang isang kamay ni Diana na nasa ibabaw ng mesa. "Ngayonng ako nagmahal sa buong buhay ko. Sana ay mapagbigyan mo. Diana... will you be my girl friend? And hopefully... my wife pretty soon?" "Diana, I need you to wait for me. May mga trabahong ako na kangang tapusin agad. But I''ll see you next weekend. Please, don''t make any appointments or decisions until then. Aayusin ko na muna anghat. Hintayin mo ako, utang na loob," bi ay pumasok sa isip niyang hiling ni Alexis bago ito umalis sa kanyang townhouse noong nakaraang linggo. Mayamaya ay naipilig niya ang ulo. Ano ba ang inaasahan niyang magbabago sakali mang magkita s ni Alexis? Na bi nang ay nauntog ang kaibigan at gusto nang makipagsapran sa kanya? Wake up, Diana. Nasa harap niya anglaking handang magmahal at sumugal para sa kanya. Halos walong taon na siyang nagpakalunod sa ilusyon na isang araw ay magigising si Alexis at ibabalik ang pagmamahal niya. Pero kung mangyayari ang bagay na iyon, hindi ba''t sana ay noon pa? Paano kung isang araw ay w nang matira sa kanya dahil sa patuloy na pagkapit niya sa kanyang ilusyon? Ubos na ubos na siya. Ayaw niya nang maghintay ng panibagong walong taon para sa isang him. Sumy ang ngiti sa mgabi ni Diana habang pinagmamasdan ang pamumuo ng butil-butil na pawis sa noo ni Jake sa kab ngmig sa paligid. Mahal siya nito. Hindi iyon maikaka sa mga mata nito. Ganoong-ganoon siya noon kay Alexis. She should know. ng beses niyang nakita sa smin ang ganoong emosyon sa mga mata niya habang iniisip ang matalik na kaibigan. Pinakiramdaman niya ang kanyang puso. Panatag iyon. Wng takot o pag-aalingan. Naramdaman niya ang kagustuhan ng munting bagay na iyon sa loob niya na magmahal uli... at mahalin rin sa pagkakataong iyon. Ipinaibabaw niya ang isang kamay sa kamay ni Jake bago siya marahang tumango. Kuminang ang mga mata nglaki. Nagmadali itong tumayo m sa kinauupuan at lumapit sa kanya. Itinayo rin siya nito pagkatapos ay nangingiting binuhat siya at inikot-ikot sa ere. "Thank you so much! I love you so, Diana!" Puno ng sinseridad na ngumiti si Diana. Payapang ipinikit niya ang mga mata. Hindi ganoon kahirap na Content ? N?velDrama.Org. mangarap ng hinaharap kasama si Jake. Mahga anglaki para sa kanya. At m niya na isang araw, hinding iyon ang mararamdaman niya. Dahil hindi mahirap papasukin si Jake sa puso nino man,lo na sa puso niya na kay tagal naghintay ng kalinga m sa iba. Chapter 11 Chapter 11 MAY NAGBAGO. Hindi iyon maitatanggi ni Alexis habang pinanonood si Diana na humahakbang ppit sa kanya sa mismong yate na nirentahan niya para sa kan sa espesyal na gabing iyon. She used to be so excited at the thought of them being together. Kitang-kita iyon sa magandang mukha nito mads. Pero nang mga sandaling iyon, marahang nalakadng ang dga ppit sa kanya. Wng halong pagmamadali sa kilos nito na para bang kontrdo nito ang oras. Ngumiti ito sa kanya. Pero bakit pakiramdam niya, hindi na iyon gaya ng dati? Muling pumig ang kanyang puso. Malinaw niya nang napapansin anghat ngayon. Dati pa ganoon ang reaction ng puso niya tuwing nakikita si Diana pero ngayon niyang iyon pinagtuunan ng pansin. Pesteng takot at insecurity, kay tagal siyang binnggo ng mga iyon. "Kung hindi kong m na mag-best friend tayo, iisipin kong magpo-propose ka... sa akin ngayong gabi," mapanuksong bungad ni Diana nang makpit kay Alexis. "Pero dahil nga mag-best friend tayo, m mo kung anong iniisip ko? Na gusto mong ipa-check ''tong venue athat ng mga gamit rito para sa pagdating ng isang espesyal na babae sa buhay mo." Tumingin ang dga sa paligid. "At dahil natural kang tensiyonado, kangan mo ng presence ng best friend mo dito. That''s my purpose here, isn''t it? So, where''s the girl, Axis? Si Lea ba?" Kumunot ang noo ni Diana. "O ''wag mong sabihing... iba? Pepektusan kita. Kanng kayo nag-break, Serrano. Umayos ka." Pinandtan siya nito. "ngan namang nakahanap ka na agad ng iba?" Sumemng ang tangka sanang pag-ngiti ni Alexis. "Bakit... kahit minsan ba hindi mo naisip na posible ang ganitong bagay sa pagitan nating dwa?" Nagsalubong ang mga ky ni Diana. Igin nito ang paningin sa kabuuan ng yate. M sa mga klakihang mmyos na tumutugtog at kumakanta hindi kyuan sa kan, sa red carpet na inihanda niya sa pagdating ng dga hanggang sa pandwahang mesa na naghihintay sa kan sa pinakasentro ng yate. "Honestly? Hindi." Anang dga matapos ang ng sandali. "Kaya ''wag mo akong pinagloloko. Klang-kla na kita. First of all, everything is beautiful, Axis. Everything is romantically arranged that it''s really hard to think that this could be for the two of us. The stars, the violins, the table, the carpet and... you." Itinuro siya ni Diana. "Kahit kan, hindi pa kita nakitang nagsuot nang ganyan. Ngayon college pa tayo at nahulog ako sa ''yo." Kinindatan siya ng dga. "Yes, I once fell for you, Axis. ''Wag mo kong tingnan nang ganyan. Parang nakakadng kasing umamin ngayon. Nakakahawa ang romance sa paligid. Pero ''wag kang mag- la. Lipas na ''yon. Nasa college pa tayo nang mangyari ''yon. You''re safe with me now." Bahagyang natawa pa ito. Pumikit si Diana at ibinuka ang mga braso na para bang nangangarap. Habang si Alexis, parang nalulon ang d na nakatitigng sa dga. Hindi niya m kung alin sa mga sinabi nito ang unang pagtutuunan niya ng pansin. Ang kaman bang kahit kan, hindi niya ito binigyan ng indikasyon na posibleng lumalim pa ang kanng rsyon o ang katotohanan bang... sa paglipas ng panahon ay naho na ang nararamdaman nito para sa kanya. Content ? N?velDrama.Org. Ngayonng iyon inamin ni Diana sa kanya. "You''re safe with me." Parang tuksong ulit pa ng isip niya sa mga sinabi ng dga. That''s the problem, Diana. I don''t want to be safe. Not anymore. "So, what do you really wanna say, Axis?" Anang dga nang muling dumt. "Ang hirap namang madatnan pa ako dito ni Lea kung sakali mang magpo-propose ka sa kanya o ''di kaya ay makikipag- ayos ka sa kanya." Ngumiti si Diana. "Kung ang hinihintay mo ay ang opinyon ko, ''wag kang mag- la." Nag-thumbs up ang dga. "Approved ''to sa akin at sigurado ako na ganoon din ang iisipin ni Lea. Paano? Aalis na ba ako? Magpapasundo na ba ako kay Jake?" Napakarami niyang gustong sabihin. Pero para bang nakulong salamunan niya anghat ng mga salita na ng araw niyang inensayo. Hanggang sa huli ay iisang tanong nang ang nagawa niyang sabihin. "Who''s Jake?" Lumawak ang pagkakangiti ni Diana. "My boyfriend. Sinagot ko siya two days ago. Pero ''wag kang mag-la, best friend. ''Wag ka nang magtampo. Makakaliskisan mo pa siya sa mga darating na araw. no ko naman tgang ipakla rin kayo sa isa''t isa. Siniguro kong muna ang nararamdaman ko bago ko ''yon gawin." Bumuka ang bibig ni Alexis pero wng salita ang lumabas sa bibig niya. Para bang nanghina ang mga binti niya. Nakad siya papunta sa gilid ng yate at mariing kumapit sa barandilya na para bang doon humuhugot ngkas. Napatitig siya sa karagatan. It was funny how excited he was while nning that trip days ago. Sumunod na napatingin siya sa kngitan. Noong nakaraang gabi nang magpunta siya sa yate para min kung maayos na anghat para sa gabing iyon ay w ni isang nagpakitang bituin. Nala niya kung gaano siya kabaliw nang humiling siya sangit na magpakitang-gs at magsabog ng mga bituin sa gabing iyon. Tinupad ngngit ang hiling niya na may kinman sa mga bituin. Pero hanggang doon nang ang natupad. Mapait siyang napangiti. M noon hanggang ngayon, si Diana ang nagsisilbi niyang bituin. At siya ang panggabingngit. Kangan niya ito para magliwanag. Pero matapos ng mga natusan, m niya na kahit kasama niya pa si Diana, hindi na siya muling magliliwanag. Dahil ibangngit na ang bibigyan nito ng liwanag. Mariing ipinikit niya ang mga mata. "Axis?" Rumehistro ang pag-ala sa boses ni Diana. "May problema ba?" "Sigurado ka na ba sa Jerk na ''yon?" Sa halip ay tanong ni Alexis. "Axis, it''s Jake. Not Jerk." "Oh, sorry." Dumt siya at pilit na humarap kay Diana. Kangan niyang mabasa m mismo sa mga mata nito ang sagot sa tanong niya. "m mo namang may problema ako sa pag-memorize ng mga pangn. So, sigurado ka na ba sa kanya?" Ngumiti si Diana. "Oo. He makes me happy, Axis. He''s the one. I can feel it in my heart," puno ng pag- asa ang boses na sagot nito. "Kayo ni Lea? Ano nanggay n''yo? Bakit w pa siya dito?" "W siya rito dahil hindi naman tga siya iyong hinihintay ko. Iba." napasulyap si Alexis sa kanyang wristwatch. "Pero mukhang hindi na siya darating. Mukhang sa pagbiyahe niya papunta rito, may nakla na siyang iba at na-realize niya na ''yon p ang mas nararapat para sa kanya kaysa sa akin. At hindi ko siya masisisi. Mukhang... nagising na siya." Sinenyasan ni Alexis ang isang staff hindi kyuan sa kan ni Diana. Masi namang tumango ang nagliwanag ang kngitan dahil sa fireworks. "It''s beautiful!" blas ni Diana. Sa hindi na mabng na pagkakataon, pinagmasdan ni Alexis si Diana. Nang hindi na mapign ang sarili ay kinabig niya ito at niyakap. Tama siya. Totoong may nagbago. Ang ngiti na dati ay para sa kanyang, sa iba na napunta. Hindi maitatanggi ang kip sa mga mata ni Diana nang banggitin nito ang tungkol sa boyfriend nito, boyfriend na hindi niya sigurado kung gugustuhin niya pang makla. Because he was sure that Jerk or Jake was everything he''s not. Hindi na siya nagtangkang umamin. Para saan pa? Guguluhin niyang ang dga gayong kitang-kita niya na masaya na ito sa buhay nito. Kung aamin siya ngayong may iba nang nlaman ang puso nito, mas mki ang tsansang maw ito sa kanya. Kangan niyang makuntento nang na kaibigan ni Diana. Dahil w na siyang lugar para sa pwestong higit pa roon. Kung may dapat man siyang sisihin ngayon, iyon ay ang sarili niya. Hearing her say she loved him and trying to deny what he felt afterwards was the greatest mistake he ever did in his entire life. Maybe his love was meant to be hidden from the very beginning. Iyon siguro ang dahn kung bakit huli niya na iyong natusan. Siguro ay maraming uri ng pag-ibig. May pag-ibig na dapat ay sinasabi, ipinapam, pero meron din namang mas magandang itago nang. Katd ng pag-ibig niya. Dahil may mga pag-ibig na nakakasira. Sa oras na sabihin niya iyon ay maraming consequences. Malinaw niyang naririnig ang putukan sa kngitan. Damang-dama niya rin ang paggw ng yate. Pero siya... ang buong pagkatao niya, ang buong mundo niya ay para bang huminto. Pakiramdam niya, bumalik siya sa dating Alexis halos walong taon na ang nakararaan. Bumalikhat ng pait at sakit na pansamantng nalimutan niya sa pagdating ni Diana sa buhay niya. "Axis?" "Hmm?" "Are you okay?" "No." Nag-init ang mga mata ni Alexis. Isinubsob niya ang mukha sa ulo ni Diana kasabay ng pagpatak ng kanyang mga luha. Naramdaman niya ang mabining pagtapik ng dga sa kanyang balikat na para bang kinofort siya. Gusto niyang matawa sa sitwasyon. Kinofort siya ng taong mismong naghatid ng sakit sa kanya. Ngayon ay m niya na ang naramdaman ni Diana noong in love pa sa kanya. Pero hindi niya m na ganoon p iyon kasakit. Sana hindi siya isang bastardo. Sana hindi siya lumaki na nakikipagkompetensya sa mga legal na anak ng kanyang ama. How he wished there was someone who had taught him lessons about rtionships. Sana, naranasan niyang matanggap at mahalin kung sino siya noon bukod kay Diana. Dahil kung ganoon ang nangyari, ''di sana hindi siya lumaking duwag, ''di sana ay natuto siyang sumugal at hindi lumaking takot mawn, ''di sana ay hindi niya natutunang magsuot ng maskara, ''di sana ay hindi niya natutunang ika ang totoong nararamdaman ng puso niya. Napakaraming sana. At ang pinakamasakit doon ay ang kamang m noon hanggang ngayon ay hanggang sana nang siya. "Ano ba tgang problema? Let me help you." "You can''t." Unless you fall for me again. "I THOUGHT you would nevere." Bulong ni Alexis habang nagsasayaw na s ni Diana sa mwak na gymnasium ng Saint Gabriel Academy. Tatlong banda ang nakatgang tumugtog para sa gabing iyon. At tapos na s ng mga kabanda niya. Ang orihinal na no niya ay dumeretso sa mansiyon nina Diana matapos tumugtog. Pero naririto na ngayon sa mga bisig niya ang babaeng gusto niyang puntahan. "I didn''t want to." Nakasimangot na sagot ni Diana. "Pero nala ko ang minsang sinabi mo na ako ang inspirasyon mo sa pagtugtog. Kaya, heto na ako." Naaaliw na ngumiti si Alexis kasabay ng marahang paghapit sa dga. "Bakit parang hindi ka kumbinsido?" "Dahil babaero ka pa rin, Serrano. Paano ako maniniw na ako na best friend mo ang inspirasyon mo?" Sandaling napahinto sa pagsayaw si Alexis. Napatitig siya sa dga na bakas ang pagtataka sa mukha. M sa makipot na baywang nito ay umakyat ang mga kamay niya patungo sa mga pisngi nito. "Ak ko nalinaw ko na sa ''yo na isang pagkakamaling ''yong naabutan mo sa bahay? Diana, you''re the only woman in my life now. There''s no ce I would rather be than in the arms of my best friend." Ipinaibabaw ni Diana ang mga kamay nito sa kanyang mga kamay. Kumip ang mga mata nito. "Tga?" Tumango si Alexis. Inilibot niya ang paningin sa paligid. Namataan niya pa rin ang ng mga klakihang nananatiling nakatutok ang mga mata sa babaeng kasama niya. M nang matapos siyang tumugtog, hindi niya na hinayaang maisayaw pa ito ng iba. At mukhang hindi naman iyon napapansin ni Diana. "Do you know how many men are dying to dance with you tonight? Pero ako ang katabi mo. Hinayaan mo akong maisayaw ka-" "Dahil ikawng naman tga ang ipinunta ko rito. Ikawng naman ang gusto kong maisayaw." Namum ang mga pisnging sagot ng dga. "At pinagbigyan mo ako. Thank you, Axis." Parang may mainit na kamay na humaplos sa puso ni Alexis. Hanggang ngayon, nahihirapan pa rin siyang paniwan na ang kip sa mga mata ng dga ay para sa kanya. "No, Diana. Ako ang totoong pinagbigyan mo. Three... five, or ten years from now, you will be singing a different tune; you will be dancing with a different man, and when that timees, all I can do is to repeat this entire memory in my mind and-" "Sshh." Lumapat ang mga daliri ng dga sa kanyang mgabi. "Ayokong isipin." Naipilig ni Alexis ang ulo sa panibagong nala. Magwawalong buwan niya nang ginagawa iyon: ang mag-reminisce. Pero ngayong araw higit na bumuhos ang mga . Maybe it was just him. Birthday niya na naman kasi. Pero hindi gaya ng dati ay wng Diana na bumungad sa pinto ng condo unit niya. Wng Diana na tumawag sa kanya para kumanta ng birthday song. Nala niya pa kaya? Matapos maiparada ang kotse sa tapat ng flower shop ni Diana ay dere-deretso na siyang bumaba. Kumunot ang noo niya nang may marinig na romantikong awitin sa paligid pagbukas niya ng shop. Pero wng nakapansin sa kanyang pagdating. Dahil anghat ng mga mata ay nakatuon sa isang Shit! "Diana, will you marry me?" Ani Jake. Of course, the man kneeling really had to be Jake. Anglaking ng beses na nakahihigit sa kanya sahat ng aspeto. Nang mman niya ang tungkol sa boyfriend ni Diana, gusto niya nang lumubog atmunin nang ng lupa sa matinding panliliit. Dahil bagay na bagay ito at si Diana sa isa''t isa. Parehong nagm sa maganda at respetadong pamilya ang dwa. Doon pang ay talo na siya. Kahit pareho nang yumao ang mga magng ni Jake, hindi pa rin matatawaran ang mga ng kabutihan ng mag-asawa. Kla ang pamilya ng mga ito sa buong Mayn. Wng maipipintas si Alexis kay Jake. Mabait ito kahit sa kanya. ng beses na rin sng nagkita sa nakalipas na mga buwan. At nakikita niya ang pagsisikap nglaki na pit rin ang loob sa kanya gaya ng pagkakpit n ng girlfriend nito. Pero hindi niya magawa. Dahil naroroon pa rin ang pakiramdam niyang ito ang nayo kay Diana sa kanya. Bihira nang s kung magkaroon ng sariling pagkakataon ng dga. Dahil mads, parating sumusulpot ang boyfriend nito. Sa telepono niya nang ito nakakausap at hindi pa gaanong nagtatagal dahil kung hindi ito may date ay pagod ito m sa pamamasyal kasama si Jake. Pero tinikis niya anghat ng umiigting na sakit bawat araw. Dahil nakikita niyang masaya ang dga. At least, sa kanng dwa, may isang masaya. Hindi bale nang siya ang sumalo ng sakit. But God... iyong sakit na bunga ng nasasaksihan niya ngayon ay ibang kaso na. "Diana?" Narinig niyang ninenerbiyos nang tanong ni Jake. Say no, Diana, please. I beg you. Piping dasal ni Alexis. Pero kan ba naman pinagbigyan ang hiling ng puso niya? Nang makita niyang tumango ang dga ay nagmamadali na siyang umalis ng flower shop. Mabibilis ang hakbang na lumapit siya sa kanyang kotse at pinaharurot iyon pyo. Sa halip na sa opisina, sa Saint Gabriel Academy dumeretso si Alexis. Taon-taon ay nagpupunta siya roon para mamahagi ng kung ano-ano. Pero sa pagkakataong iyon, w siyang d maliban sa hinaing ng puso niya. Dahil sanay na sa kanya ang mga gwardiya, wng kahirap-hirap siyang nakapasok sa loob. Nagpunta siya sa dating open field kung saan siya unang nakita ni Diana. Isang tatlong ppag na gusali na ang nakatayo roon ngayon. Mapait siyang napangiti na nauwi sa pagtawa. Nang magsim nang makaagaw ng atensiyon ay tinakpan niya ang kanyang mukha... para matakpan rin ang pagpatak ng kanyang mga luha. Nang hindi niya na matagn ang pagdaloy ng mga ay sa oval siya sumunod na nagpunta. Mainit ang sikat ng araw kaya hindi kataka-taka na wng estudyante roon nang mga sandaling iyon. Ganoon pa man ay nagpunta siya sa pinakagitna niyon. "Diana!" Ubodkas niyang naisigaw. "Diana, hinding siya ang nagmamahal sa ''yo. Ako rin! Diana, mahal kita!" His voice broke until he could no longer shout. "Mahal na mahal kita." Parang masisiraan ng bait na napaluhod siya sa damuhan. Sinapo niya ang ulo. M sa araw na iyon, mukhang babalik siya sa dating ginagawa. Sa birthday niya, ipagtitirik niya uli ang sarili ng kand. ng oras siyang nakayukyokng sa kgitnaan ng araw. Sa muli niyang pag-angat ng mukha para harapin ang liwanag ay parang namamanhid na ang kmnan niya. Patay na ba siya? Damn. W na siyang maramdaman. At sana, parating ganoon nang. Happiest birthday to me. Chapter 12 Chapter 12 "UMUWI na tayo." M sa pagkakayukyok sa mesa, dahan-dahang nag-angat ng mukha si Diana nang marinig ang pamilyar na boses na iyon ni Alexis. Nagmamadali siyang inlayan nito patayo. Kumunot ang noo niya. "Bakit ka bumalik? May meeting ka pa, ''di ba?" "You''ve always been more important to me than any meetings in the world, Diana." Seryosong sagot ni Alexis. Idinantay nito ang pd sa noo ni Diana. "Hindi rin n ako mapapakinabangan doon kung sakali. Because my mind is right here with you. Dapat hindi na kita iniwan kanina. Bakit kasi ang tigas ng ulo mo? You should be resting by now. Ang taas nggnat mo." Sa kab ng matinding pananakit ng ulo, sumy pa rin ang matamis na ngiti sa mgabi ni Diana nang makita ang pag-ala sa mga mata ng binata kahit pa nanenermon ang boses nito. Masama na ang pakiramdam niya nang magising siya nang umagang iyon pero pinilit niya pa ring pumunta sa flower shop. Hindi niya nakaugaliang manatiling sa bahay kapag may iniinda dahil pakiramdam niya, M pa nang sunduin siya ni Alexis at makita ang kanyang anyo ay iginiit na nitong huwag na siyang pumasok. Pero nagpumilit pa rin siya. Matapos siyang ihatid sa flower shop, nanatili pa ito roon ng ng sandali. Kung wng importanteng meeting sa mga kliyente si Alexis, nakasisiguro siyang hindi ito aalis sa tabi niya pero bago iyon ay katakot-takot na muna ang naging bilin nito sa kanya at sa dwang babaeng staff niya tungkol sa pag-inom niya ng gamot na ito pa ang bumili kaninang nasa daan s. "Can you walk?" Ani Alexis matapos isukbit sa balikat nito ang bag niya. Hindi niya m kung paano nangyaring napaka-manly pa rin nitong tingnan sa kab niyon. Ang mga matatag na braso nito ay nanatiling nakalay sa kanya. "Oo naman." Umirap si Diana kahit pa nagsisim na namang maapektuhan ang puso niya dahil sa presence ng binata. Nakbas na s ng maliit niyang opisina sa loob ng shop. "Masyado mo naman akong bine-baby." "Because you are indeed, my baby." Wng gatol na sagot ng binata. Narinig ni Diana ang pagsinghap ng kanyang mga staff na una pang ay vocal na sa pagsasabi sa kanyang crush ang binata. At hindi niya masisisi ang mga ito. m niyang likas na maraming naghahabol kay Alexis. M sa mga babaeng nagiging kliyente nito hanggang sa mga socialites at modelo. Pero para bang parati itong wng pakim sa mga iyon. Dahil tuwing magkasama s ni Alexis, malinaw niyang nakikita ang sariling reflection sa mga mata nito. Dahil sa kanyang nakabuhos ang buong atensiyon nito na para bang siyang ang nakikita at naririnig nito. "Because you are indeed, my baby." Sa mga ganoong pagkakataon ay gustong umasa ng puso niya. Tayo nang, Alexis. Tayo nang, please. "Kayo nang bah dito sa shop." Ani Alexis sa mga tauhan niya na mabilis namang tumango bago s umalis. Nang makarating sa tapat ng kanyang townhouse ay halos nanginginig na siya samig kahit na hindi naman nagbukas ng aircon ang binata sa sasakyan nito. Marahas na napabuga ito ng hangin. Matapos maigarahe ang kotse ay binuhat na siya nito papasok. Din siya nito sa mismong kwarto niya at marahang ibinaba sa kanyang kama. "Stay here. Gagawa na muna ako ng soup." Anang aligagang binata na akmanglabas na ng kwarto nang muling bumalik sa kama. Nagsalubong ang mga ky nito. "Nakainom ka na ba ng gamot? May gusto ka bang ipabili? Sabihin mong para makbas na ako. O magpalit ka kaya muna? Or should I make you a chocte drink first? Shit." Naisuy nito ang mga daliri sa buhok nito. "Ano bang uunahin ko-" "Rx." Namamaos na sinabi ni Diana. Tuwing nagkakasakit siya ay ganoon si Alexis: parating natataranta. "How can I rx? You''re sick!" Pinatay ni Alexis ang aircon sa kwarto nang mapunang dumoble ang panginginig niya. Nagmamadali itong tumabi sa kanya sa kama at niyakap siya pero itink niya ito. "Baka mahawa ka-" "To hell with that." Parang balewng sagot ni Alexis bago muling ikinulong si Diana sa mga bisig nito. Marahang hinagkan siya nito sa noo kasabay ng masuyong pagsuy ng mga daliri sa kanyang buhok. "Diana, don''t get sick again. Tuwing masama na ang pakiramdam mo, tawagan mong ako. O kaya kahit mag-text kang. Kan ba ako hindi dumating agad para sa ''yo? Para maagapan sana natin ''yong ganito. I hate this feeling. Para akong inahing pusa tuwing nagkakasakit ka. Inahing pusa na wng magawa." "Your presence is more than enough, Axis." Pumikit si Diana at gumanti na rin ng yakap sa binata. Higit pa ito sa gamot na kangan niya. Pagkalipas ng ng sandali, narinig niya ang mahinang pag-awit ng binata na para bang ipinaghehele siya hanggang sa makatulog siya. Madilim na nang magising si Diana. Dahil bahagya nang nakapagpahinga ay bumuti-buti na ang pakiramdam niya. Agad na hinanap niya si Alexis pero w na ito sa tabi niya. Mukhang umalis na ito habang tulog siya. Pinign niya ang pamumuo ng pagkadismaya sa puso niya. Ingaan na siya nito kanina. Sapat na iyon. Bumangon na siya at lumabas ng kanyang kwarto. Agad na sumalubong sa kanya ang mabangong aroma ng soup na iisang ang kla niyang nagluluto bukod sa kanyang ama. Si Alexis. Noon ay pareho sng wng hilig sa pagluluto ng binata. Kahit ang kanyang ina ay ganoon rin. Pero nang unang beses na magkasakit siya sim nang maging magkaibigan s at nasa business trip ang kanyang ama na nagluluto ng espesyal na soup nito na parati niyang nire-request tuwing nagkakasakit siya, bi ay ginusto ni Alexis na matuto. Pagbalik ng kanyang ama noon, agad nagpaturo si Alexis ng mga putaheng paborito niya. Hanggang ngayon ay may kung anong init pa ring hatid ang bagay na iyon sa puso niya. Dahil m noon ay todo- todong effort na ang ginugugol nito para sa kanya. Naabutan niya si Alexis na ab sa kusina na para bang ito ang nagmamay-ari niyon. Hubad-baro ito at apronng ang nakatakip sa makisig na katawan. Napalunok si Diana. When will Alexis stop being so sexy at everything he does? "Axis..." Agad na humarap sa direksiyon niya ang binata. Nagsalubong ang mga ky nito. Hininaan na muna nito ang apoy sa kn bago nagmamadaling lumapit sa kanya. "Bakit bumangon ka na?" Kinapa nito ang noo at leeg niya. "Mainit ka pa rin." "Okay na ako-" "No." Sa pagkabi ni Diana, pinasan siya ni Alexis at muling ibinalik sa kanyang kwarto. Inihiga siya nito sa kama. Itinaas nito ang kumot niya hanggang sa kanyang mga balikat. Muling nagw ang kanyang pusolo na nang haplusin nito ang kanyang mga pisngi. "Stay here. Dinner will be served very soon." "Why are you doing this, Axis? Masyado mo kong inii-spoil." Naibulong niya. "''Wag mo ''kong sanayin sa ganito. Baka kapag nagka-girlfriend ka na, hanap-hanapin ko ''to." "Okayng. W naman akong girlfriend. Saka sakaling magkaroon man, I will still do this for you. Wng magbabago. Bakit ko ''to ginagawa? Because I care, Diana. I will always do." Humigpit ang pagkakahawak ni Diana sa kanyang cell phone sa pagsagi sa isip ng mga niya sa kauna-unahanglaki bukod sa kanyang ama na nagpahga nang sobra-sobra sa kanya,laking ng araw niya nang hindi ma-contact. Axis, nasaan ka na ba? Nag-alang napasandal siya sa pinto ng unit ni Alexis. ng araw na siyang pabalik-balik sa unit pati na sa opisina nito pero hindi niya ito matagpuan. Sa tuwing matatapos s ni Jake sa pag-aasikaso ng ng detalye tungkol sa kanng kasal, agad niya nang hinahanap si Alexis. "Axis? Thank God, you finally answered the phone! Nasaan ka ba? May... May ibabalita sana ako sa ''yo. Noong isang araw ko pa ''to gustong sabihin sa ''yo, noon mismong birthday mo pero hindi kita ma- contact." Pumasok sa isip ni Diana na palitan n ng mga salita ni Alexis nang sagutin nito sa wakas ang tawag niya. "You need to be here. I... I''m getting married." ng mahabang katahimikan ang namayani sa pagitan n. Kung hindi niyang naririnig ang paghinga nito sa kabng linya, baka pinagdudahan niya na kung naroroon pa ito. "Axis?" "Are you happy?" Hindi agad nakasagot si Diana. Hindi iyon ang inaasahan niyang marinig m sa binata. Pero... ano nga ba ang gusto niyang marinig kung sakali? "Diana, I''m asking you. Are you happy?" Masaya nga ba siyang tga? Marahas na naipilig niya ang ulo bago tumango kahit pa hindi naman siya nakikita ng binata. Ano bang pinag-iisip niya? "Y-yes. I am." "Then congrattions. I wish you all the best, sweetheart." Sweetheart. Noonng siya tinawag ni Alexis nang ganoon. Napalunok siya. Simpleng salita pero bakit parang nalunod ang puso niya? "Nasaan ka ba?" Aniya nang makabawi. "Kangan kita rito, Axis. I''m getting married in less than two months. Kangan mong um-attend ng rehearsal. Kangan mo na ring masukatan ng damit. You''re going to be the best man-" "No. I''m sorry. I can''t." Parang sandaling bumagsak ang puso ni Diana. "B-but... why?" "Alex? Come on, kumain na tayo." Anang mmyos na boses ng babae sa background. "Axis, sinong kasama mo?" Bi ay naalertong sinabi ni Diana. "Sigurado akong boses ''yan ni Lea. Nagkabalikan na ba kayo-" "Look, Diana. I''m sorry, but I have to hang up now." Sa halip ay sagot ng binata. "Don''t worry; I will be at the wedding, that''s for sure. I wouldn''t miss it for the world. Hindi kong kayang maging best man. May mga importanteng business transactions kasi akong kangang puntahan at baka magtagal pa ito." Anang binata bago naho na sa kabng linya. "Mas mahga pa ba ''yang business transaction na ''yan kesa sa akin na best friend mo? I thought you will always be there for me? Kangan kita dito. Kangan kita...lo na ngayon." Bulong ni Diana sa kawn. "Nagkabalikan na ba kayo ni Lea kaya hindi mo na ako mala?" Bakit parang hindi niya nagustuhan ang bagay na iyon? Mkas na natampal niya ang noo. "Goodness, Diana. You''re getting married. What are you thinking?" Nanghihinang naupo siya sa mmig na tiles sa pasilyo. M sa mismong oras na nag-propose sa kanya si Jake hanggang sa mga sandaling iyon pakiramdam niya ay nakasakay siya sa ferris wheel na hindi pa rin humihinto, patuloyng sa pag-ikot. Dahil ang buhos ng mga pangyayari ay hindi na rin huminto. Sahat ng mga iyon ay nagpatianodng siya. Parang nakikipag-marathon na ginusto ni Jake na maikasal s agad dwang buwan m nang araw na mag-propose ito. Kinabukasan, nagpunta ang binata sa mansiyon ng kanyang mga magng para sa pamamanhikan. Nabi man ang kanyang mga magng, malugod pa ring tinanggap ng mga ito ang kanng desisyon. Nag-hire si Jake ng wedding coordinator para hindi na daw siya mapagod sa pag-aasikaso ng kasal. Noong nakaraang linggo, nagpunta na s sa Singapore para mamili ng mga ready-made na isusuot n na gawa ng isang sikat na wedding designer. Ngayon ay halos tatlong linggo nang bago ang kasal. Halos maayos na anghat... maliban sa puso niya. Sigurado siyang gusto niyang pakasn si Jake kaya hindi niya m kung bakit nagkakaganoon siya m nang hindi na makita si Alexis. Bago ang proposal ni Jake na naghatid ng matinding pagkagt sa kanya, nakahanda na sa mansiyon ng mga magng ang sorpresa n para sa birthday ni Alexis. ng beses n itong tinawagan ng kanyang mga magng pero unattended ang cell phone nito. Mahigit isang buwan niya nang hindi nakikita si Alexis. Hindi niya masabi kahit kanino ang nararamdam dahil hindi niya m kung may makakaunawa sa kanya samantng kahit ang sarili niya ay hindi niya maunawaan. Gusto niya si Jake, gustong-gusto. Mali, mahal niya na ito. Nakasisiguro siya na nagawa na nitong makapasok sa puso niya. Mads na itongman ng isip niya. Napatunayan niya iyon sa halos isang N?vel/Dr(a)ma.Org - Content owner. taon nang rsyon n. Masaya siya sa piling nito. Hindi niya kanman pinagsisihan na tinanggap niya ito sa buhay niya. Si Jake ang perpektonglaki para sa kanya. Mahal niya ito at mahal siya nito. Iyonng naman ang simpleng requirement niya sa paghahanap ng taong mamahalin. Iyong assurance... na siya ay minamahal rin. Aminado siyang dahil sa pagiging ab sa bagong rsyong pinasok, hindi na niya gaanong nakakausap at napagkikita si Alexis. At nakokonsensiya siya. Dahil kahit noong nagka-girl friend ang binata, hindi man siya nito nahahatid-sundo gaya nang dati, hindi kanman nabawasan ang oras nito sa kanya. m niyang hindi na siya nagiging patas sa binata. At ayaw niyang bigyan ng katwiran ang ginawa dahil ayaw niyang saliksikin ang kaibuturan ng kanyang puso. Hindi siya handang mman ang sagot kung bakit nagkakaganoon siya ngayon. Kung bakit kahit kasama niya ang tinagurian niyang man of her dreams na si Jake ay may mga sandali pa ring pumapasok si Alexis sa isip niya... hanggang sa nahihirapan na siyang paalisin pa ito roon. ng linggo nang at ikakasal na siya. Pero nang mga sandaling iyon, para bang gusto niya na munang takasan ang katotohanang iyon. Hindi niya dapat iniisip si Alexis. Hindi sa ganoong panahon. Bakit pa kung ganoong sigurado naman siyang ligtas ito saan man ito ngayon sa piling ni Lea? Bukod pa roon, sigurado siyang darating ito sa kanyang kasal. W siyang dapat ipag-la. Pero hindi niya mapign ang mag-isip. W siyang kahit na sinong gustong makita... maliban sa orihinal na sandigan niya. Maliban kay Alexis. Kangan niya ito bng best friend niya. Pero higit pa roon, kangan niya ito para sa puso niya. Para pakalmahin iyon. At m niya, sa oras na dumating ito ay matatahimikhat ng boses sa isipan niya... dahil doon ito expert. Nagagawa nitong ipakalimot sa kanyahat. Lahathat. Chapter 13 Chapter 13 JUST AS I thought. Naisaloob ni Jake nang masaksihan si Diana na naghihintay sabas ng pinto ng unit ni Alexis. Hindi s nagkita buong araw dahil may ng mahahgang bagay siyang kinangang ayusin sa hotel kaya bink niya itong sorpresahin nang gabing iyon. Pero nakita niya ang pag-alis ng kotse ng dga noong papasok na siya sa vige kung saan ito nakatira. Bukas ang bintana sa driver''s seat pero hindi nito napansin ang nadaanan nitong sasakyan niya dahil mukhang napaklim ng iniisip nito. ng linggo na itong ganoon kaya napagpasyahan niyang sundan nang ito at lihim na umasa na sa ginawa ay masasagot ang mga tanong niya sa likod ng mga ikinikilos nito. Siya mismo ay may nabubuo nang sagot sa kanyang isip pero wng araw na hindi niya hiniling na sana ay hindi ang mga iyon ang totoong kasagutan. Sim nang bi nang hindi nagpakita kay Diana ang best friend nito ay parati nang natitign ang dga. Best friend. Mapa siyang napangiti sa naisip. Hindi niya pa man nakikita noon si Alexis ay hindi na maganda ang kutob niya. Siguro dahil mads naman ng bawat kwento ng dga ang matalik na kaibigan nito na noong nanliligaw pang siya ay isa na sa mga ipinag-ala niya. Lki ang tinuturing na best friend nito. At ng pagkakaibigan na ba sa pagitan ng isang babae''tlaki ang naging matagumpay nang wng mins na nahuhulog isa man sa mga iyon? There will always be a tendency of someone to fall in love with his or her best friend. m na m niya iyon. Dahil doon din siya nanggaling. Dahil mismo sa ganoong bagay kaya nasira ang samahan n ni Leandra, ang kanyang matalik na kaibigan m pa pagkabata. Nang sa wakas, makita niya si Alexis ay hindi na nagkaroon pa ng kapayapaan sa puso niya. May kung anong madilim na bagay na hindi maikaka sa pagkatao nito na agad ring naaalis tuwing kasama nito si Diana. Para itong gabi na nagkakaroonng ng liwanag sa pamamagitan ng buwan, buwan na nagkataong ang kanyang si Diana. At si Diana... parati itong nagliliwanag tuwing kasama siya. Nararamdaman niya na napapasaya niya ito. Napaka-transparent nito kaya madali iyong makita sa mga magagandang mata nito. Pero pakiramdam niya, dumodoble ang liwanag nito tuwing ang best friend nito ang kasama. Mahal siya ng dga... at parati niyang ipinagmamki na minahal siya ng td nito. Dahil ito ang kabuuan ng babaeng papangarapin nghat nglaki. Na kay Diana na anghat. Masarap kasama, mmbing, matalino, at mabuting tao. Bonus nang kung tutuusin ang ganda nito dahil mas una niyang napansin ang kakaibang tibok ng puso niya nang makita niya ito kaysa sa kagandahang tay nito. Nararamdaman niya na mahal siya nito. Pero bukod doon, may iba pa siyang nararamdaman. Naupo si Jake sa kanto ng pasilyo at sumandal sa mmig na pader. Hindi siya mapapansin doon ni Diana maliban nang kung lilingid ito papunta sa elevator. Sinilip niya ito. Mukha pa ring naghihintay ito sa pagdating ni Alexis habang paulit-ulit na nagda-dial sa cell phone nito. Ako, Diana, maisip mo rin kaya akong tawagan ngayon? T¨ºxt ? N?velDrama.Org. Nang siguro ay mapagod sa pag-dial ay frustrated na ibinaba ni Diana ang cell phone sa tabi nito. Pumikit ito at sumandal sa pinto. Nang hindi makatiis, inbas ni Jake ang cell phone sa bulsa ng suot na amerikana at idinayal ang numero ng dga. Nakita niya kung paano ito naging alerto. Mabilis na dumt ito at agad na tiningnan ang cell phone. Pero nang makita na sa iba nagm ang inaasahan nitong tawag, bumakas ang panlulumo sa mukha nito. Dahan-dahan nitong ibinaba ang cell phone at hinayaang mag-ring iyon. Ngayonng nito iyon ginawa sa kanya. Kusa na rin siyang tumigil sa pagtawag. Muli siyang sumandal sa pader at mariing ipinikit ang kanyang mga mata. Ngayon ay aaminin niya na. Mahal siya ni Diana pero may mahal rin itong iba. Mahirap na ang may kahati sa puso ng taong mahal mo pero mas mahirap iyong hindi mo m kung pantay ba ang pagkakahating iyon o mas nakakahigit ang porsiyento ng isa niya pang minamahal bukod sa ''yo. Nag-init ang kanyang mga mata sa naisip. Bagay na maging magkaibigan sina Alexis at Diana. They were both the fools who fell in love with each other. Pero parehong natatakot na umamin. He should know. Pinagdaanan iyon sa kanya ni Leandra. Sino nga ba namang hindi matatakot umamin kung ng taong pagkakaibigan ang nakataya? Kung malakas-loob kang umamin, mki ang posibilidad na maw hinding ang best friend mo kundi ang taong mismong minamahal mo. Pero kung hindi ka aamin, puso mo ang itataya mo. Dahil manghihina at manghihina iyon sa bawat araw na hindi nalabas ang pagmamahal na nasa loob niyon. Manghihina iyon hanggang sa masaid iyon. At mas nakakatakot iyon. Ang katotohanang iyon ang dahn kung bakit nagmadali si Jake na maikasal kay Diana. Natatakot siyang mauntog nang ito isang araw at ma-realize na dwa s ni Alexis naman ng puso nito. Natatakot siyang kapag dumating ang araw na iyon ay iwanan siya nito dahil na-realize nitong mas matimbang ang pagmamahal nito para sa best friend nito. Gusto niyang maikasal na s agad para hindi na ito magkaroon ng pagkakataong iwanan siya. Dahil nakatali na ito sa kanya. Makasarili siya, oo. Pero nagmamahal siya sa kauna-unahang pagkakataon at ayaw niyang maw iyon. Susugal siya sa pag-ibig. Hangga''t wng umaamin kina Alexis at Diana, hangga''t hindi nagbabago ang pasya ng dga na pakasn siya ay patuloy niyang ipalaban ang pagmamahal niya. Natusan niya na pagdating sa pagmamahal, kung sino ang nananahimik ang siyang talo. Hindi pwedeng hindi ka magsalita o kumilos dahil mapag-iiwanan ka. At w siyang bk magpaiwan. Until then... Muli niyang sinilip si Diana na nanatiling nakasandal sa pinto. Mukhang buong gabi sng maghihintay roon... sa magkaibang rason. Hangga''t kaya ko, makikihati ako, Diana. Para sa ''yo... Parang sa''yo. AGAD na nahinto sa pag-ikot at pagsayaw si Diana nang makita si Alexis na nakatayo ng metro ang sumy ang amused na ngiti sa mgabi ng binata bago ito dahan-dahang nakad ppit sa kanya. Bi, pakiramdam niya ay nasa loob siya ng isang napakagandang pelik at pinanonood si Alexis habang ito ang bida at kasalukuyang humahakbang sa lugar na iyon na puno ng mga bk. Nililipad ng mabining hangin ang hanggang balikat na buhok nito. Nasa flower farm si Diana nang mga sandaling iyon sa Tagaytay. Iniregalo iyon sa kanya ng ama nang makapagtapos siya ng kolehiyo. Doon nagmum ang mga bk na ibinebenta niya sa flower shop. Sabado nang araw na iyon pero may mga trabaho na kangang asikasuhin si Alexis kaya inihatidng siya nito roon pagkatapos ay dumeretso na sa opisina nito. Ang usapan n ay kinabukasan nang siya nito babalikan at ihahatid sa Mayn kaya hindi niya inakng darating ito nang hapon na iyon. "Why did you stop?" Nangingiti pa ring tanong ng binata nang makpit na sa kanya. "Stop teasing me." Nahihiya pa ring itinakip ni Diana ang mga kamay sa kanyang mukha. Tuwing weekends ay sa flower farm siya mads nagpupunta para alisin ang stress niya m sa buong linggong pagtatrabaho. She liked to be alone with the flowers there. Ibang se siyang mag- ga sa mga bk. Hindi niyang basta dinidiligan ang mga iyon kundi kinakantahan at sinasayawan rin. W pang kahit na sino sa pamilya o mga kaibigan niya ang nakakam ng gawain niyang iyon maliban sa ng mga tauhan niya roon na nakasanayan na siyang makitang ganoon. Pero ngayon, hayun at nabuking na siya. Kahit tatlong taon niya nang kaibigan si Alexis, nahihiya pa rin siyang mahuli nito sa ganoong sitwasyon. "Come on, I''m not teasing you." Marahang inalis ni Alexis ang mga kamay ni Diana na nakatakip pa rin sa kanyang mukha. Itinaas nito ang baba niya para magsalubong ang kanng mga mata. "I''m appreciating you. Mabuti nang p at na-postpone ang meeting ko. Kung hindi, hindi kita makikitang mag-perform. Mukha pa namang ipinagkakait mo sa akin ang mga ganitong bagay." Kinindatan siya ng binata. "You look wonderful, Diana. You looked wonderful dancing while lost in your own precious little world. Para kang ''yong mga bk rito. You''re blooming." Naiiling na napangiti nang si Diana. "Bolero ka tga kahit kan. I just get really crazy when I''m here. Gano''n ako sa mga bk. Hindi kong s basta kinakausap. I sing and dance for them. I know its weird kaya nga w akong hinahayaang makakita sa akin nang ganito maliban sa mga tauhan ko-" "It''s okay, Diana. Nakita ko na. W ka nang magagawa." Tumawa si Alexis. Sandaling natign si Diana. Buhay na buhay ang tawang iyon at napakasarap sa pandinig. "It''s weird, yes. But in a beautiful way. Besides, w ka namang dapat ipaliwanag. Akong ''to. You can always be crazy around me." Inabot ni Alexis ang kanyang kamay at inikot-ikot siya sa mwak na tanimang iyon. Muli siyang kinindatan nito. "Let''s dance some more for the flowers to grow some more." Mayamaya ay nagseryoso ito. "Sana ganito nang ang totoong mundo. Maliit man pero masaya. Maky. Maganda. Sana dito nang tayo nakatira." "Oh, Axis. I missed you," garalgal ang boses na bulong ni Diana sa kawn. Ang eksenang iyon sa pagitan n ng binata ang parati niyang naala tuwing pumupunta siya ng flower farm. Apat na araw nang bago ang kanyang kasal pero hindi pa rin s nagkikita. Habang lumilipas ang mga araw, parating nadaragdagan ang kung anong kng sa pagkatao niya. Napahugot siya nang mlim na hininga. Nakad siya papunta sa sentro ng flower farm. Ipinikit niya ang mga mata at pilit na ipinahinga ang pagod na isipan bago muling umikot at sumayaw roon td ng nakagawian niya. "Amazing. As always." Kumabog ang dibdib ni Diana. Automatic siyang napahinto sa ginagawa at agad dumt pagkarinig sa baritonong boses na iyon. Gaya nang una siyang masaksihan ni Alexis ay nakatayo ito hindi kyuan sa kanya. Nakapaskil ang amused na ngiti sa mgabi nito. "Axis!" Dali-daling tinakbo niya ang natitirang distansiya sa pagitan n ng binata. Pumaloob siya sa nakabukas na mga bisig nito. Namasa ang kanyang mga mata nang sa wakas ay muling maramdaman ang mainit na yakap nito. "Where have you been? Axis, I was so worried about you." "I''ve been to everywhere," mahinang sagot ng binata. "Trying to find peace." HUMIGPIT ang pagkakayakap ni Diana kay Alexis. "Did you find it?" "No." Naramdaman niya ang paghalik ng binata sa kanyang ulo. "I haven''t found it until this very moment. Bakit gano''n? Bakit ikawng ang nakakapagpakalma ng loob ko m noon hanggang ngayon? Diana, paano kapag isang araw, hinanap ko ''to? Paano kapag isang araw, gusto kong makulong sa yakap mo td ngayon? Paano ko magagawa ''yon kung meron nang magagalit? What if in the middle of the night, I wish to talk to you just like the old times? "Paano kapag gusto kitang puntahan at makita gaya nang dati ano mang oras ko gustuhin td nito?" Mayamaya ay narinig ni Diana na tumawa si Alexis pero wng buhay iyon sa pandinig niya. "I''m sorry. m mo namang hindi ako emotional na tao. It''s just that... my best friend is getting married. Nami-missng siguro kita. Heck, I''ve missed you the very day you told me you''re getting married." Tuluyan nang pumatak ang masaganang luha sa mga pisngi ni Diana. Naiintindihan niya si Alexis dahil siya man ay nagkakaganoon rin. Pero pilit niyang pinign ang nararamdaman. Bahaging siguro iyon ng wedding jitters na tinatawag ng karamihan. Ngayong nasa tabi niya na ang binata, naw anghat ng agam-agam niya. "Axis, w namang magbabago. Ako pa rin ito. Mapapalitan ngang ang apelyido ko. But I''m still going to be your best friend. You can still call me whenever you feel like calling. Hindi naman ako aalis. Titirang ako sa ibang bahay." "Yeah, right." Halos pabulong na pagsang-ayon nang ni Alexis. Bahagya itong humiwy sa kanya at inabot ang mga bk na ngayon niyang napansing hawak nito. "I know it''s crazy to give you these,lo na at halos buong buhay mo ay napapaligiran ka ng mga bk. But just the same, I want you to keep these flowers, Diana. Dahil ang mga ''yan ang ptandaan na sa huling sandali, pinilit kong maging matapang." Pinaghalong red carnation at daffodil ang mga iyon. "Ano''ng ibig mong sabihin?" ng minuto siyang pinagmasdan ni Alexis na para bang pilit na binabasa ang nlaman ng isip niya. Mayamaya ay nagkibit-balikat ito. "Nanggaling ako sa shop mo." Sa halip ay sagot nito. "The staff told me that I''d find you here. Pero nang hindi kita makita roon, may pakiramdam na ako na dito ka nagpunta. Kahit hindi weekend, because you''re going to miss the flowers. Besides, you can''t possibly be here on weekend. Dahil ikakasal ka na sa Linggo." Napatango si Diana. Dahil unattended pa rin ang cell phone ni Alexis, araw-araw ay binibilinan niya na pumunta sa kanyang shop. Nang mapasakamay na niya ang mga bk ay natahimik si Diana. Napatitig siya sa mga iyon. Kung hindi mga gamit sa paghahman ay puting mga rosas ang kadsan ay ibinibigay sa kanya ni Alexis. Ngayonng siya nito binigyan ng mga ganoong bk. Minsan ay nabanggit niya na rito ang kahulugan ng mga bk. At m niyang ang iba ay nakabisado na nito dahil ultimo ang mga iyon ay pinag-interesan nitong matutunan. That was her best friend. Pinag-aarn nito m sa pinakamaliliit hanggang sa pinakamlaking mga bagay kung saan siya interesado. Dahil gusto daw nitong mas maunawaan siya, kabng na roon ang mga hilig niya. Ang red carnation ay para sa paghanga at nasasaktang puso. Habang ang daffodils naman ay nangangahulugang sunshine at unrequited love. Mayamaya ay naipilig ni Diana ang ulo. Baka admiration at sunshineng ang gustong ipakahulugan ni Alexis sa mga ibinigay. Sadyang ngyan niyang ng ibang ky. Ngumiti siya. "Thank you." Gumanti ng ngiti ang binata. "Let''s sing and dance for the flowers and for thest time. m ko kasi na sa susunod, ibanglaki na ang makakasama mong sumayaw at kumanta sa lugar na ito." Muli nitong kinuha ang mga bk at ingay sa isang silya na gawa sa kahoy sa isang panig roon. Sa muling papit sa kanya ni Alexis ay ingay nito ang mga braso niya sa batok nito. Ang mga kamay nito ay pumaikot sa kanyang baywang. Marahan siyang hinapit nito bago s sumayaw. Inihilig niya ang ulo sa dibdib nito. Mayamaya pa ay narinig niya ang mahinang pagkanta nito. "Can I touch you? I can''t believe that you are real. How did I ever find you? You are the dream that saved my life. You are the reason I survived. I never thought that I could love someone as much as I love you. I know it''s crazy but it''s true. I never thought that I could need someone as much as I need you. I love you..." Para bang saglit na huminto sa pagtibok ang puso ni Diana sa mga narinig. Manghang nag-angat siya ng mukha at unti-unting sinalubong ang mga mata ni Alexis na nahuli niyang nakatitig rin sa kanya habang patuloy sa pag-awit. "Can I hold you? Girl, your smile lights up the sky. You are too beautiful for the human eye. You are the dream that never dies. You are the fire that burns inside. You are the sunshine in the sky. You are the sparkle in my eyes..." "Axis?" Ngumiti ang binata, ngiti na hindi tumagos sa mga mata nito. Ngiti na naghatid ngksaksang lungkot sa kanyang puso sa isang ip. Mayamaya ay pumikit ito na para bang hindi nagawang tagn ang pagtitig niya. Hindi niya maatim na makita itong nagkakaganoon. "I never thought that I could need someone as much as I need you. I love you..." Sa muling pagmt ng binata na tanda ng pagtatapos ng awitin nito ay nahuli niya ang pagpatak ng luha nito. "Axis, what''s going on?" gt na sinabi niya. "Nothing." Niyakap siya ni Alexis. Napakahigpit niyon. Ganoong-ganoon ang yakap nito sa kanya noong naabutan niya ito sa gate ng townhouse niya nang unang gabing hinatid siya ni Jake. Noon niya "There. I''m sure the flowers will bloom because we already sang and danced for them." Hinaplos nito ang kanyang mga pisngi. "Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniw na sa susunod na makikita kita, nakadamit pangkasal ka na. Anyway, congrattions, Diana." Anang binata bago tumalikod na at humakbang pyo sa kanya. Bakit ganoon? Bakit siya nasasaktan sa sakit na m niyang nararamdaman ni Alexis? Ano ang ibig sabihin ng mga ikinikilos nito? Bakit nasasaktan siya sa kaisipang nalakad ito hindi ppit kundi pyo sa kanya? ng sandali siyang naguguluhang nakatitig sa likod nito bago niya ito hinabol. Tumakbo siya at niyakap ito sa likod. "Bakit aalis ka na agad? Ni hindi pa tayo nakakapag-usap. Axis, ano ba kasing nangyayari sa ''yo?" "You would never understand." "Try me." Bakas ang frustration sa boses na sagot ni Diana. Kins ng binata ang mga braso nitong nakayakap sa kanya. Humarap ito sa kanya. And once again, there was that pained expression on his face. "Diana, I... I..." "You what?" "Oh, Alexis, pare, you''re here, too. Long time no see." Anang boses ni Jake na bi nang sumulpot m sa kung saan. ng sandali pa ay nakita niya na ang kanyang fianc¨¦. Nakad ito ppit sa kanya kasabay ng pagpaikot ng braso sa kanyang baywang. ng beses na sng nakitang ganoon ni Alexis pero bakit parang ikinahihiya niya iyon ngayon? Napatitig siya kay Jake. W sng usapan na magkikita sa araw na iyon. Ang usapan n ay sa mismong araw na ng kanng kasal magkikita. Gusto niya itong tanungin pero bi ay nakaramdam siya ng pag-angan. "Yeah. Best wishes, man." Sinabi ni Alexis. Inabot nito ang kamay kay Jake na agad rin namang tinanggap ng huli. Mahigpit na nagkamay ang dwa. Naramdaman ni Diana ang pamumuo ng tensiyon sa pagitan ng dwanglaki sa hindi niya maunawaang dahn. Naunang bumitaw si Alexis. "I''ll go ahead now, Diana. See you... on Sunday." Nagsalubong ang mga ky niya. "Pero hindi ba at may sasabihin ka pa?" "It didn''t matter a few months ago. I don''t think it would matter now. Kalimutan mo nang. Just be happy, Diana." I never thought that I could love someone as much as I love you. I know it''s crazy but it''s true. Bi ay parang tuksong naro sa isip ni Diana ang kakaibang awiting iyon ng binata. Ano ang ibig sabihin niyon? Did he do that just for the sake of singing and dancing for the flowers? Pero paano niya maipapaliwanag ang kakaibang expression nito? Nahihibang ka na, Diana. Bakit ba nagkakaganyan ka pa? Ikakasal ka na. Kung mamahalin ka niyan, sana noon pa. Si Jake... ang dami nitong handang ibigay sa kanya. Pero si Alexis, wng dudang kaya ring ibigay anghat... maliban sa isang bagay. Iyon iyong pagmamahal na higit pa sa isang kaibigan. Si Jake, nakahanda parating sumalo sa puso niya. Puso niyang ng ulit nang binitiwan ni Alexis. "I love you, Diana." Narinig niyang bulong ni Jake. Bumalik sa fianc¨¦ ang kanyang mga mata. Pinakatitigan niya ito. Pilit na binura niya ang mga lahanin sa kanyang isipan. Ngumiti siya sa binata. "I love you, too." I know that I do, Jake. But why... why do still I feel this way? Chapter 14 Chapter 14 NAHINTO sa pagsusuot ng suit si Alexis nang mapaharap sa smin at makita ang kanyang anyo. Bakas ang hindi matatawarang kabiguan sa mga matang nakatitig sa kanya nang mga sandaling iyon. M noon hanggang ngayon, ganoon pa rin ang pakiramdam niya. Talunan. "So you''re still not going to work under my son''s architectural firm? Ano ba''ng ipinagmamki mo? Na nakatapos ka na? It''s still a wonder to me, though, Alexis. Ano''ng ginawa mo para maka-graduate ka na may ganoong kataas na grado? That''s a shame. Ang ak ko pa naman ay hindi nababayaran ang mga professors sa Saint Gabriel Academy. Anyway, just a reminder, don''t fly too high, Alexis. Para kapag bumagsak ka, hindi gaanong masakit. And that Ferrel girl you''re with? She will grow tired of you one day. No one will truly stay in your life. Dahil sabi mo nga, magkatdng tayo. We''re both a piece of shit. Then and now," parang tuksong bumalik sa isip ni Alexis ang mga sinabing iyon ng kanyang ama ng taon na ang nakalilipas. "A piece of shit." Pinagmasdan niya ang sarili. Sa nakalipas na halos siyam na taon, sinikap niyang iangat ang sarili. Dahil ginusto niyang patunayan sa kanyang ama na mali ito ng ak, na hindi s magkatd. Na hindi siya basura kumpara sa mga ipinagmamki nitong anak. Hindi siya huminto sa pagtatrabaho. Tuwing gabi pagkahatid niya kay Diana, bumabalik pa siya ng opisina at aalis nang doon sa umaga para maligo at magpalitng sandali sa kanyang Unit pagkatapos ay saka niya susunduin si Diana at saka siya dederetso uli sa kanyang opisina. Ang naging pagsunod niya rito sa Italy sa loob ng halos anim na buwan ay ang kauna-unahan niyang naging bakasyon. Nang magkaroon siya ng sariling architectural firm, hindi pa doon natapos anghat. Lalo pa siyang nagsumikap. Lumago nang lumago ang firm sa pagdaan ng taon. At sa unti-unti niyang pag-angat, sinugod pa siya ng ama at pinagbintangang sinasadya niyang sulutin ang mga kliyente ng panganay nitong anak. Natanggap niya na kahit kan, w siyang gagawin sa buhay niya na magugustuhan ng kanyang mga magng. Nang magkaroon siya ng sariling Unit, iniwan niya na ang kanyang ina sa mansiyon na binili rito ng ama tutal ay w na roon si Manang Renata. Umalis na ito at sa probinsiya na tumira isang taon matapos niyang maka-graduate sa kolehiyo. Hindi siya pinign ng ina sa pag-alis. M noon, w pa siyang naririnig na balita m rito. At mas maigi na rin siguro iyon kaysa ang magkasamaanng s ng loob sa oras na makabalita s sa isa''t isa. Lahat ng tao sa paligid niya ay nakasanayan niya nang wng pakim sa kanya. Nakasanayan niya nang iniiwan siya, na binabalew. Na kahit nasa tabi siya ng mga magng ay hindi siya nakikita, hindi naririnig, hindi nararamdaman. He had been invisible all his life. But someone saw him for the very first time. It was Diana. Nakita nito hinding siya kundi pati ang puso niya. Pero mukhang tama ang ama. Sadyang wng nakatakdang manatili sa buhay niya. Dahil m noon hanggang ngayon, wng nagbago. "Because you''re still a piece of shit, Alexis. You''re a bastard. Fuck. You''re weak! And I hate you! I hate you so damn much!" Sigaw niya sa sariling repleksiyon. Sunod-sunod na sinuntok niya ang smin kasabay ng pagsabog ng kanyang damdamin. Tumigilng siya nang makitang basag na basag na iyon... gaya mismo ng pananaw niya sa sarili. "Damn, I hate the person that I''m seeing right now. But howe that person... is me?" Napatitig si Alexis sa dugo na umaagos m sa kanyang mga kamao. Ang mga kamao niyang ang nasugatan pero hinding ang mga iyon ang nararamdaman niyang nagdurugo kundi pati ang mga sugat sa puso niya na parang sabay-sabay na nabuksan at nagdugo. Nalambot na naupo siya sa couch. Diana... It hurts thinking that your groom could have been me. Nala ni Alexis noong araw na pinilit niyang umamin sa dga nang puntahan niya ito sa Tagaytay. Sinikap niyang ipagtapat ang nararamdaman pero dumating si Jake na para bang isang senyales m mismo sa kngitan na w siyang karapatan para magtapat pa dahil gulong ang hatid niyon. Napasulyap si Alexis sa kanyang wristwatch. Mpit nang magsim ang kasal ni Diana pero nasa condo unit pa rin siya. Iyon na ang sandali na tuluyan nang matutuldukan ang pagmamahal niya. Mariing naipikit niya ang mga mata. Pero sa pagpikit niya ay ang nakangiting mukha ng dga ang pumasok sa isip niya. Agad siyang napadt. Sa hindi na mabng na pagkakataon ay pumig ang tatanga-tangang puso niya. Naikuyom niya ang mga kamay na nagdurugo pa rin. Shit! Ano bang ginagawa niya? Ngayon nang ang huling araw na maari siyang magsalita. Kung pagkatapos niyon ay matutuloy pa rin ang kasal, pipilitin niyang tanggapin. Pero magsasalita siya. Bah na. Mabilis siyang tumayo at hinugasan ang kanyang mga kamay. Nagbihis rin siya nang mmang natuluan na ng dugo ang kanyang damit. Kangang maging presentable ang itsura niya kahit man N?vel/Dr(a)ma.Org - Content owner. unit. Sa kab ng matinding pananakit ng mga kamay ay pilit siyang nagmaneho. This piece of shit will finally stand up. Patawarin mo ako, Diana. But I swear I''ll die if I won''t do this. NAHIGIT ni Diana ang paghinga nang makababa na ng bridal car. Bi ay natigil siya sa paghakbang. Namasa ang kanyang mga mata nang makita ang simbahan. Sadyang unpredictable ang buhay. Noong nasa kolehiyo siya ay si Yves ang inak niyang maghihintay sa kanya sa harap ng altar. Ito ang una niyang pag-ibig. Namatay ito, saka niya nakla si Alexis. Nagkaroon siya ng bagong pangarap: ang makasama ito. Naging madali ang ngumiti at magsim uli dahil sa binata. ng taon siyang nalunod sa pangarap na isang araw ay magkakasalubong ang mga puso n. Pero kan ba ibinigay ng tadhana anghat ng gusto ng isang tao? Nasaktan siya. Umalis. At sa pagbabalik niya, natagpuan n ni Jake ang isa''t isa. Ingaan nito ang puso niya, w na siya dapat mahihiling pa. Dahil ang pagmamahal nito, nag- uumapaw. At nadarama niya iyon bawat araw. Siguro ay isang pagsubok si Alexis para mman niya kung gaano katatag ang puso niya. Kangan niyong mabasag para mabuo uli sa pagdating ni Jake. At ngayong naniniw siya na nabuo na ang puso niya, mas matatag na iyon kaysa sa dati. Igin ni Diana ang tingin sa paligid. W ang Alexis na inaasahan niyang makakasama ng kanyang mga magng sa paghatid sa kanya sa simbahan. Strange. Wng sandali na naw ito sa buhay niya noon. Kahit wng okasyon ay dumarating ito sa isang tawag niyang. Pero ngayon, nakang tawag at text na siya rito, saka pa ito naw kung kan kangan niya ito para sa napakahgang pangyayaring iyon. Napahugot siya ng mlim na hininga. At least, Jake is here. Hindi ba''t iyon naman ang mahga? Sa araw na ito, magsisim ang katuparan ng mga pangarap niya. Ikakasal siya, magkakaroon ng sariling pamilya at magiging masaya. "Cheer up, soon-to-be Mrs. Diana Serrano. This is your wedding day." Naibulong niya. Narinig niya ang pagsinghap ng ina pero hindi niya na iyon nabigyang pansin. Mrs. Serrano? What on earth was she thinking? Napahawak siya sa kanyang dibdib. Hindi ito maaari. "Diana, are you sure you want to do this?" Anang ina. Hindi na nakasagot pa si Diana dahil nagsim na ang seremonya. Nang bumukas ang pinto ng simbahan at nakita niya si Jake na nakangiting naghihintay sa kanya sa altar ay sumy rin ang ngiti sa kanyang mgabi. Isiniksik niya sa likod ng isip anghat ng kanyang mga agam-agam. Nababaliwng ako. Mahal ako ni Jake at mahal ko siya. And now we''re getting married. What could be more perfect than that? NAGMAMADALING bumaba si Alexis m sa kanyang kotse. Kumakabog ang dibdib na tumakbo siya patungo sa simbahan. Agad na naagaw niya ang atensiyon ng n sa mga naroroon. Bumakas ang recognition sa mga mata ng mga nakakita sa kanya. Pero sinikap niya iyong balewin. Tumutok ang mga mata niya sa altar. Napahugot siya ng mlim na hininga para kahit paano ay maibsan ang tumitinding hapdi sa kanyang puso nang makita roon si Diana, ang kanyang si Diana. Ito ang kanyang pinakamatalik na kaibigan, ang kanyang mundo, ang kanyang puso at anghathat sa kanya. Pero hayun ang mundo niya, naghihintay nang ng basbas ng pari para maging ganap na pagmamay-ari na ni Jake, anglaking sa araw at gabi ay hinihiling niya na sana ay naging siya na "Into this holy estate, these two persons present nowe to be joined. If any person can show just why they may not be joined together, let them speak now or forever hold their peace." Kumuyom ang mga kamay ni Alexis. Kung hindi siya gagawa ng hakbang ngayon ay w na siyang magiging pagkakataon. Sunod-sunod na mararahas na paghinga ang pinakawn niya bago niya sa wakas ipinaramdam ang kanyang presensiya. Nahuli na siya ng pagdating. W nang oras para magtapat pa sa personal. Ang natitira nang na mga sandali ay para sa paggawa ng mgro. "Itigil ang kasal!" Umalingawngaw ang boses ni Alexis sa buong simbahan. Narinig niya ang pagsinghap ng karamihan sa mga bisita roon kasabay ng pagbaling ng atensiyon nghat sa kanya. Pilit na sinalubong niya ang naki sa pagkagt na mga mata ni Diana nang humarap sa kanya. Muling umarangkada ang sakit sa kanyang buong sistema. Napakaganda ni Diana nang mga sandaling iyon. Ganoong-ganoon ang pumasok sa isipan niyang imahen nito sa araw ng kasal. m niya na ang kasalukuyang nangyayari bago pa man siya dumating at nakim ay ang katuparan ng mga pangarap nito. At nasasaktan siyang isipin na siya mismo na "Axis?" Nabing sinabi ni Diana. "Hindi mo siya pwedeng pakasn, Diana. You can''t do that especially now that you''re pregnant with my child." Higit na lumakas ang bulungan ng mga tao sa paligid. Naglihis si Alexis ng tingin. Sa loob ng ng sandali ay nagkagulo sa loob ng simbahan. Patawarin mo ako, Diana. I can''t just sit in one corner and wait for my entire world to copse. Halos madurog na ako nang tumigil ang mundo ko sa pagdating ni Jake sa buhay mo. Pero para magunaw pa ''yon, Diana, hindi ko na kaya. Hindi na kaya ng puso ko ''yon. I''m sorry for hurting you and I''m sorry for falling in love with my best friend. Nagsisikip ang dibdib na naisaloob ni Alexis pero w siyang ginawa para bawiin ang kasinungalingang sinabi. Isinugal niya na anghat nang oras din na iyon. Bi, sumagi sa isip niya anghat ng mga na magkasamang binuo n ni Diana. Iyon ang tanging mga magagandang na meron siya. Sa pagtatapos ng araw na iyon, mki ang posibilidad na ang mga nang na iyon ang matitira sa kanya. Pero hindi pa man nakakabawi anghat sa pangyayaring iyon nang may batang babae na sa tantiya ni Alexis ay nalaro sa walo o siyam ang edad na lumitaw sa tabi niya. Kasunod nito ay si... Lea? "Daddy, I hate you! You lied to me! Ipinagpalit mo kami ni Mommy! I don''t ever wanna see you again, Daddy!" Napasinghap si Alexis. Napatitig siya sa nakayuko ring si Lea na siya mismong ex-girl friend niya. Una pang itong nagtrabaho sa firm niya ay m niya nang may anak ito. Pero ni minsan ay w itong nabanggit tungkol sa ama ng bata. And now this? What the hell? Chapter 15 Chapter 15 "JANNA, wait!" Susunod na sana si Jake sa batang babaeng nagtatakbo pbas ng simbahan kasama si Lea nang maagap na pign ito sa braso ni Diana. Pakiramdam niya ay sasabog ang ulo niya sa mga magkakasunod na bombang nagm mismo sa mga taong ni sa panaginip ay hindi niya inaasahang gagawa ng ganoon sa kanya. Ramdam na ramdam ni Diana ang kakaibang mga tingin sa kanya ng mga naroon. Bawat segundong lumilipas ay pkas nang pkas ang bulungan m sa mga bisita. Nagmamadaling lumapit na rin sa kanya ang mga magng. Hinawakan siya ng ina sa braso pero nagpumis siya. Nanatiling nakatuon ang mga mata niya kay Jake. Humigpit ang pagkakahawak niya sa braso nito. "Is that true? Anak mo ba ang batang ''yon?" ''Wag kang aamin, utang na loob. ''Wag ngayon. Hindi ko kaya. Lihim na pakiusap niya. Hindi niya matatanggap kung pati si Jake ay nagsinungaling sa kanya gaya nang mismong ginawa ni Alexis. "How about you? Totoo bang magkakaroon kayo ng anak ng best friend mo?" Nang-uusig ring ganting tanong ni Jake. "I asked you first!" "It doesn''t matter who asked first, Diana!" Mariing sagot ni Jake. "Aminin mo sa akin ang totoo!" "No! Ano ka ba, Jake? Paano mo nagawang paniwan ''yon?" Hindi napigng ganting sigaw ni Diana. Napatitig siya kay Alexis na nalakad na rin ppit sa kan ni Jake. "And how can you say that, Axis? Ano ''tong ginagawa mo?" "Janna is... really my daughter." Gntang na bumalik ang mga mata ni Diana kay Jake. Umawang ang bibig niya. "I''m so sorry, Diana." Napayuko si Jake. "no ko naman tgang aminin ang totoo sa ''yo pero pagkatapos na sana ng kasal dahil natatakot akong hindi mo matanggap-" Agad na umigkas ang kanyang pd sa pisngi ni Jake dahn kung bakit hindi na nito nagawang dugtungan pa ang mga paliwanag nito. Magsasalita pa sana siya nang mayroon na namang nagsalita m sa mga bisita. Kan ba matatapos ang mga magsasalita at mamamakim na iyon? Lahat ay maaatim niyang pakinggan pero hindi sa pagkakataong iyon. "Naaksidente ''yong bata! Nasagasaan siya ng sasakyan!" "What?!" Napasinghap si Jake. Agad itong bumitaw kay Diana. "I''m sorry, Diana. I will talk to you, I promise. I just..." Natatarantang napailing nang ito bago nanakbo pyo at iniwan siyang mag-isa sa gitna nghat ng iyon. Parang bi siyang namanhid. W siyang maramdamang kahit na ano sa kanyang puso maliban sa takot na salubungin ang mga mata ng naroroon. Nagtatakbo siya pbas ng simbahan. Narinig niya ang pagtawag sa kanya ng mga kaanak pero pinign niya ang sariling lumingon. Dumeretso siya sa bridal car at sumakay doon. Agad na pinaharurot niya iyon pyo. Nang makyo na, saka nagsimng pumatak ang kanyang mga luha. Napahikbi siya na hindi nagtagal ay nauwi sa paghagulgol. Ang pinangarap niyang kasal sa isang ip ay winasak ng nagsanga-sangang mga kasinungalingan. Ang inak niyang tamanglaki ang siya mismong nanloko T¨ºxt ? N?velDrama.Org. sa kanya. At si Alexis... Si Lea... Ano''ng ibig sabihin niyon? Magkasabwat ba ang mga ito sa pagsira ng pinakaimportanteng araw na iyon sa buhay niya? Pero bakit? Anong ginawa niya sa mga ito? Bi niyang inihinto ang sasakyan. Natutop niya ang dibdib nang magsimng magsikip iyon. Ni hindi siya makahinga sa tindi ng pinaghalo-halong sakit na nadarama. Naisubsob niya ang ulo sa manib. Ang gusto niyang naman ay magmahal at mahalin rin. Desperado siyang makahanap ng taong magpapagaling sa kanyang puso. Pero hindi kagalingan ang natagpuan niya. Dahil sa nangyari ay nadagdagan pa ang mga sugat niya. Pinatatag ng pagdating ni Jake ang puso niya parang wasakin rin iyon sa bandang huli. Naw si Yves. Hindi siya minahal ni Alexis at base sa itinakbo ng mga kaganapan ay para siyang pinalaruan pa nito. Niloko siya ni Jake. Bakit ganoon? W ba siyang kwentang babae? Hindi ba siya karapat-dapat na mahalin? "God... if I''m not meant to find someone who will truly love me, then why did You let me hope in the first ce?" Nabasag ang kanyang boses. "Matatanggap ko naman po ang hindi mahalin kaysa ang masaktan nang ganito. If I''m not meant to be loved then please, I beg You, don''t make me fall in love. Dahil hindi ko na po kakayanin ang masaktan uli." "DIANA!" Akmang susundan ni Alexis ang dga nang bi nang siyang tawagin ng ama nito. Sa pagharap niya sa huli ay ang kamao nito ang kaagad na sumalubong sa kanya. Sakas ng pagsuntok nito ay naramdaman niya ang pagdurugo ng mgabi kung saan tumama ang kamao nito. "How dare you say those words, you jerk!" Tumaas-baba ang dibdib ni tito Lino sa galit. Nang akmang susugurin nitong muli si Alexis ay pinign na ito sa braso ni tita Martha. "How dare you ruin my daughter''s wedding? I treated you as my own son! Ikaw ang best friend niya, Alexis! Paano mo nagawa ang kalokohang ito?" "Because you are right. I''m a jerk, tito." Sa kab ng natamong suntok ay sumy pa rin ang mapang ngiti sa mgabi ni Alexis. Lumapit siya sa matandanglaki at iniharap pa rito ang kanyang mukha. "Punch me more, tito. I deserve more. And I will deserve a lot more as the days go by. Dahil w na po akong nong tumigil. Dahil mahal ko si Diana. Noon pa. Pero saka kong nagawang aminin ''yon sa sarili ko nang mahulog na siya sa iba. Kasi tanga po ako. Kasi duwag po ako." Humarap si Alexis sa mga bisita na nandoon pa rin sa simbahan at nakatutok ang atensiyon sa kan ng mga magng ni Diana na para bang nanonood ang mga ito ng isang pelik. "Siguro, ''yong iba sa inyo nagtataka kung sino ang gagong bi nang sumulpot rito. I''m Alexis Serrano. I''m a bastard. I''m the son of a man who can''t even give his name to me. Because I''m a disgrace. Hindi ko naman masisisi ''yong tatay ko. Tama naman siya. Sa ginagawa ko ngayon, pinatunayan kong sa kanya na isa nga akong mking kahihiyan." Natawa si Alexis. Pero wng buhay iyon kahit sa pandinig niya. Ngayon niyang nagawang buksan ang usaping iyon sa ibang tao. Kahit kay Diana ay hindi niya sinasabi iyon. Sapat nang nman nito ang kwento ng buhay niya. Pero ang pananaw niya sa sarili, hindi niya na kayang ibahagi pa rito. Sapat nang m nitong basag ang pagkatao niya. Pero kung gaano iyon kabasag ay isa nang bahagi ng lihim niya para isalba ang natitirang dignidad. "And your daughter, tito Lino, is a perfection." Muli siyang humarap sa matandanglaki. "M''t sapul, ako ''yong panggabingngit na nakikiamotng sa liwanag niya. Masyado siyang mataas kaya siguro natakot akong pangarapin siya. Kasi baka hindi na ako huminto. Natakot akong aminin ''yong nararamdaman ko kaya pinilit kong makuntento sa pagiging sira-ulong best friend. Ako mismo ang nagay ng boundaries sa pagitan namin kasi ayoko nang masaktan kung paanong ayoko ring masaktan siya at maw siya sa akin. Ayokong umasa na para siya sa akin at para ako sa kanya. Ang "Nang dumating si Jake at makita kong masaya si Diana, pinilit kong manahimik. I kept all the pain here," itinuro ni Alexis ang kaliwang dibdib. "I died countless times seeing her sweet moments with him. Kasi dapat ako ''yon, eh. Kasi minahal naman ako ni Diana noon. Hinding ako sumugal. Pero hindi ako lumaban kay Jake." Naihmos niya ang pd sa kanyang mukha. "Because I thought he deserved her perfection. M siya sa matinong pamilya, may maipagmamki. Hindi gaya ko. But this morning, I didn''t know what got into me. Para akong mababaliw sa kaisipang hahayaan kong ''yong bituin ko na maikasal sa iba... sa isanglaking natusan kong gago rin p." Sa kauna-unahang pagkakataon sa buong buhay ni Alexis ay lumuhod siya sa harap ng ibang tao... sa harap ng mga magng ni Diana. Napayuko siya. "Patawarin n''yo po ako. You never knew me as a selfish man, tito Lino and tita Martha. m n''yong handa kong ibigay anghat para sa prinsesa n''yo. Kahit kayo, w kayong hiniling na hindi ko tinupad. But this time, if you will ask me to stay away, for the first time I would have to say no. I may be a lot of awful things but I love your princess. So much. And I will pursue her. Araw-araw, maghihintay ako hanggang sa bumukas uli ang puso niya sa isang td ko." Narinig ni Alexis ang pagsinghap ng mga tao sa paligid pero hindi niya iyon alintana. Itinaya niya na anghat. W na siyang itinira para sa sarili. "Dahil sa katataposng na komplikasyon, m kong isang mking kahangn ang ginagawa kong pangungumpisal." Mariin niyang ipinikit ang nag-iinit nang mga mata. "Patawarin n''yo po ako." ng mahabang sandali ang lumipas nang w siyang naririnig maliban sa mkas na pagtibok ng kanyang puso. Mayamaya, may naramdaman siyang humawak sa kanyang ulo. Sa pag-angat niya ng mukha, sumalubong sa kanya ang seryoso pa ring anyo ni tito Lino pero hindi na kasing dilim gaya kanina ang mukha nito. Ginulo nito ang kanyang buhok gaya nang nakagawian nito tuwing nagkikita s. "Get up. We''re going to be busy. Kangan pa nating hanapin ang prinsesa ko. Pagkatapos niyon, kangan ko ng back-up. I have another face to punch." Sa pagtayo niya ay hinaplos ni tita Martha ang kanyang mukha. "Pagkatapos kong makita si Diana kanina, I''ve been waiting for you to show up and to say those words, son." Hindi na siya nakapagsalita pa dahil hin na siya ni tito Lino pbas ng simbahan kasabay ng pag- announce nitong tapos na ang pelik at kangan nang isara ang png tabing. Hindi man natuloy ang kasal ay ipinadederetso pa rin nito sa hotel ang mga bisita na hindi niya mman kung bakit namumugto ang mga mata nang mga sandaling iyon. Hindi niya masasabing napatawad na siya ng mga magng ni Diana. m niyang hindi iyon ganoon kadali. Lalong hindi niya masasabing tapos na ang mga problema dahilng hindi natuloy ang kasal. Dahil m niya, nagsisim pang ang buhos niyon. May bahagi sa kanya ang gustong magdiwang sa kamang hindi naman p kasing perpekto si Jake gaya ng inaak niya. Pero hindi niya magawa. Dahil m niyang sa mga oras na iyon ay nasasaktan ang kanyang bituin. This time, I''m going to stay by your side not as a best friend, Diana. Dahil m kong sa nangyari ay naw na ang karapatan kong maging kaibigan mo. I''m going to stay as the man who loves you. You can push me away but I will never go anymore. Dahil pagod na akong lumayo sa ''yo. Chapter 16 Chapter 16 SA HINDI na mabng na pagkakataon sa araw na iyon ay para bang kinapos ang paghinga ni Alexis matapos buksan ang pinto ng kwarto ni Diana. Tama ang kanyang hin. Sa farm house nga ito matatagpuan. M noon hanggang ngayon, ang lugar na iyon ang nagsisilbing hideaway nito. Nauna nang nagpunta doon ang mga magng ni Diana pagkagaling n sa ospital kung saan din si Janna, ang anak nina Lea at Jake. Bumalik na muna siya sandali sa kanyang condo unit at kumuha ng ng mga gamit para sa pinanong pagsunod kay Diana. Nang papunta na siya sa Tagaytay ay nakatanggap siya ng tawag m sa ina ng dga na hindi rin daw nagtagal ang mga ito sa farm house dahil ginusto ni Diana na mapag-isa. Pero nag-ala pa rin nang husto sina tito Lino at tita Martha kaya binilinan siyang bantayan ang dga na siya naman tgang gagawin niya kahit hindi pa sabihin ng mga ito. Mki ang pasasmat niyang gaya ng dati ay sa kanya pa rin ipinagkakatiw ng mga ito si Diana. "Why didn''t you tell me?" bi ay pumasok sa isip ni Alexis na tanong kay Lea nang makausap niya ito sa ospital. Hindi niya pa agad napuntahan ang ex-girlfriend dahil agad sng nagkagulo ni Jake nang makita siya nito sa pasilyo. Sinugod siya nito at sinuntok na agad niya rin namang ginantihan. Kung galit ito puwes, galit rin siya. Kung tutuusin sa pagitan n ay higit ang panlolokong ginawa nito kay Diana. Kung hinding nakim si tito Lino ay baka nagtatalo pa rin s ni Jake hanggang sa mga sandaling iyon. Pero kahit ang umawat sa kanng matandanglaki ay kinangan niya ring pign kunan nang ito naman ang galit na galit na sumuntok kay Jake. Napailing si Alexis sa naisip. Ibang se rin tga ang ama ni Diana. Nang makpit na siya kay Lea ay nman niyang unconscious pa rin ang anak nito. Kahit pa nabigyan na ng paunang lunas ang bata ay hindi pa rin daw nakasisiguro ang doktor saki ng damage na nangyari sa ulo ng bata hangga''t hindi pa iyon nagkakamy. "Falling in love is really frustrating, isn''t it? It''s frustrating that you can''t use your head." Sa halip ay para bang napapagod na sagot ni Lea habang magkatabi sng nakaupo sabas ng recovery room. "Parehong tayo. Kayo ni Diana ay para ring kami ni Jake. We used to be the best of friends. Magkababata kami. Maayos ang takbo nghat hanggang sa may isang tangang nabiktima ni kupido. Obviously, ako ''yon." Natawa ito. "Janna is the result of me crossing the line when Jake was drunk one crazy time. Hindi na kami bumalik sa dati pagkatapos niyon. Pinanindigan niya ang pagiging ama kay Janna pero ako, parang hindi niya na kla pagkatapos. "Pinilit kong magmahal ng iba sa nakalipas na mga taon. When we became together, I''ve tried so hard to work things out the way you did. Pero hindi naman ''to maloloko." Itinuro ni Lea ang kaliwang dibdib. "Nang mman kong ikakasal na siya, inilihim ko ''yon kay Janna dahil ayokong masaktan ''yong bata na umaasang isang araw, mabubuo kami. Parehas nga kasi tayo sa maraming bagay. Napapasaya siya ni Diana kaya hindi na ako naghabol." Nilingon siya ni Lea. "Nala mo nang magkita tayo sa Pwan noong iniiwasan mo pa si Diana bago ang kasal? Ganoong-ganoon ako kay Jake noon. I also thought that Diana was perfect for him the way you thought the same thing about Jake. Hindi ko inamin sa ''yo ang tungkol kay Janna dahil ayokong magkagulo pa. Nang araw na dumating ka sa simbahan, nasa kotse kami ni Janna noon. W pa siyang idea na Daddy niya ang ikakasal sa simbahang ''yon. I was waiting for a sign. Dahil sa huling sandali, natakot akong matuloy ang kasal. I''ve been praying so hard... na sana may isa pang tangang nagmamahal na gaya ko na magsasalita. At saka ako kikilos. I''ve been praying for the heavens that youe, Alex. And you did. Thank you. Naging kontrabida tayo sa paningin nghat ngayong araw. Pero ayokong magsisi. Dahil ginawa ko ''yon para kay Janna. Para sa puso ko." Napahugot ng mlim na hininga si Alexis sa nala. n pa kayang tangang nagmamahal sa mundo ang gumawa rin ng katangahan td ng ginawa n ni Lea? Binuksan niya ang w. Madilim na madilim sa buong dwang ppag na bahay na yari sa kahoy nang dumating siya roon. Siya mismo ang nag-design ng bahay na iyon ayon na rin sa kahilingan ni Diana na parating natutulog roon tuwing Sabado at Linggo. Nang lumiwanag, agad niyang nakita si Diana na nakaupo sa ibaba ng kama. Nakasubsob ang ulo ng dga sa mga binti nito. Suot pa rin nito ang wedding gown nito. Nagsisikip ang dibdib na npitan ni Alexis ang dga. "Diana..." Buong pagmamahal na inangat niya ang mukha nito. Nakapikit ito pero m niyang gising pa ito. Patunay na roon ang naririnig niyang paghikbi nito. Nang hindi na makapagpigil, ikinulong niya ito sa mga bisig nito. "I''m so sorry." ng sandali pa, naramdaman niya ang pagpupumis ng dga. Pinagsusuntok siya nito sa kanyang likod nang hindi niya pakawn. "I hate you! I hate you so much!" Nabasag ang boses ni Diana. "Sinanay mo akong lumpit sa ''yo tuwing nasasaktan ako. Sinanay mo akong sinasandn ka. Sinanay mo akong nandyan ka parati. Kaya ngayon, hindi ko m kung ano ang gagawin ko. Dahil paano ko balapitan at sasandn ang mismong taong dahn kung bakit ako nasasaktan?" Napuno ng sakit ang puso ni Alexis nang marinig ang paghagulgol ni Diana. Noonng ito lumuha nang ganoon. At isa pa siya sa dahn. "m mong libong beses kong pipiliin na ako ang masaktan kaysa ikaw. Believe me, seeing you like this hurts me more." Naghihirap ang loob na bulong niya. "Diana, hindi ko gustong saktan ka-" "Pero ginawa mo-" "Dahil mahal kita. Iyong uri ng pagmamahal na higit pa sa maaaring maramdaman ng isang kaibigan. Diana, mahal na mahal kita." NATIGILAN si Diana. Muli siyang magpumis para makyo kay Alexis. Sa pagkakataong iyon ay pinakawn siya nito. Pinakatitigan niya ang mukha ng binata. Hindi siya makapaniw nang mabasa ang sincerity sa mga mata nito. "You are my world, Diana. I realized that when that jerk just came one day and everything about my life suddenly stopped turning. Tumigil ''yong buong mundo ko nang makla mo siya. Nang magsim kang ngumiti na hindi na ako ang dahn. Nang magsim kang tumingin sa iba na puno ng kip ang mga mata mo. Nang magsim kang mangarap na kasama ang iba. Nang magsim kang kumapit sa iba. Lahat iyon, araw-araw, pinilit kong kayanin. Pinilit kong tiisin. Dahil gusto kong hayaan ka kung saan ka masaya." frustrated na naisuy ni Alexis ang mga daliri sa buhok nito. "You never knew me as a selfish man, Diana. I may be an asshole and more but I was never selfish. Maliban na by another man, hindi ko na m kung ano nang nangyari sa ''kin. Para akong masisiraan ng bait." Mariing naipikit ni Diana ang mga mata. Ang ak niya ay sobra-sobra na ang mga natusan niya sa araw na iyon pero hayun si Alexis at nagsasalita ng mga bagay na ng taon niyang pinagdasal sa Diyos na marinig m sa mgabi nito. "I was always by your side, Alexis. Pero parati kang sa ibang direksiyon tumitingin sa tuwing naghahanap ka ng babaeng makakarsyon. And now... this?" "Because I was afraid to look at you. I was afraid that I''d never look away. Dahil ang dali-dali mong mahalin. Ang dali-daling mahulog sa ''yo, Diana. At m ko, kung hindi ko rerendahan ang puso ko, makakatakas ito at dederetso sa ''yo. Kaya natakot ako. Natakot akong isipin ang tungkol sa posibilidad na maging tayo. Dahil baka hindi na ako bumitaw. Dahil baka totohanin ko na. Dahil ang dali kong matakot pagdating sa ''yo. My insecurities and fears always get the best of me. Because I''m just a nobody. Sino ba ako para pangarapin ka kung m ko na hindi ako ang karapat-dapat sa ''yo? Ni hindi ko magawang ipagmki ang sarili ko sa ''yo." Sa hindi na mabng na pagkakataon, muling pumatak ang mga luha m sa mga mata ni Diana. Kung noon niya siguro narinig ang mga salitang iyon, baka lumulutang na at nalakad sa paap ang pakiramdam niya nang mga sandaling iyon. Gusto niyang makaramdam ng tuwa dahil minahal rin p siya ni Alexis. Sinagot pa rin p ngngit ang panngin niya noon. Pero myo sa tuwa ang nararamdaman niya. Para bang pagod na pagod ang puso niya sa dami ng mga natusan. Bukod pa roon, matapos ng naging panloloko ni Jake ay hindi niya m kung kaya niya pang maniw sa sasabihin ninoman sa kanya. Ayaw niya nang umasa. Ang gusto niya nang ay... magpahinga. Itinuro niya ang pinto. "Tama na, Alexis. Umalis ka na, utang na loob." Bumakas ang pagtutol sa mukha ng binata. "Pero-" "Kangan ko pa bang magmakaawa parang umalis ka?" T¨ºxt ? N?velDrama.Org. ng sandaling pinagmasdan siya ni Alexis na para bang pilit na binabasa ang nlaman ng isip niya. Mayamaya ay napailing ito bago ito tumayo at tahimik na umalis ng kwarto. Tumayo siya at ini-lock ang pinto. Dumeretso siya sa banyo at pinakatitigan ang sariling reflection sa smin doon. Mapa siyang napangiti. "How did the supposed-to-be most beautiful day of your life turn out to be the most miserable one?" Chapter 17 Chapter 17 "WHAT the hell have you done with the Ferrels, Alexis? It was all over the news! Business partner ko si Lino pero sa ginawa mo, posibleng matapos na ang mga transactions ko sa kanya! Ano bang pinaggagawa mo sa buhay mo-" "Tama kayo, Vice. As usual. Ano nga bang pinaggagawa ko sa buhay ko at sinasagot ko pa ang mga tawag n''yo?" Napu-frustrate na ganting tanong ni Alexis sa ama. "''Wag kang mag-la. Magtatanda na ako. Next time, I swear I will be wise to never answer your call again." tinapos niya na ang tawag at isinilid sa bulsa ng pantalon ang cell phone. Papunta na sana si Alexis sa kusina para ipaghanda ng almusal si Diana nang mahuli niya itong nakatayo sa hagdan hindi kyuan sa kanya. Wng mababasang anomang emosyon sa magandang mukha nito kahit pa m niyang narinig nito ang mga sinabi niya sa ama. Sinikap niyang ngumiti at humakbang ppit sa dga. Kahit paano ay nakahinga siya nang maluwag nang makitang nakapagpalit na ito ng damit. Sa tuwing nakikita niyang suot nito ang wedding gown nito ay para siyang sinasakal. "Good morning-" "Hindi kaya hindi mo tga ako mahal, Alexis? You''re just miserable and you wanted people around you to feel the same. Dahil ayaw mo nang mapag-isa. Gusto mo ng may karamay. Ganyang-ganyan ka noong college pa tayo. Gusto mo ng karamay kaya mo ako npitan-" "Sana sinampal mo nang ako, Diana." ng beses siyang napabuga ng hangin para pign ang namumuong sama ng loob. Nauunawaan niya namang galitng sa kanya ang dga kaya nito nasabi ang mga iyon pero iba pa rin ang dating niyon sa puso niya. Higit pa ang sakit na d ng mga narinig niya rito kaysa sa mga sinabi ng kanyang ama. "When I met you, I began to look at myself differently. Kaya nang sabihin mo ''yan, para mo na rin akong ibinalik sa dati." Nakita niya ang pagdaan ng guilt sa mga mata ni Diana. ng sandaling pinagmasdan niya ito. Gusto niya itong abutin, yakapin, at halikan hanggang sa mahohat ng bigat na meron sa mga puso n. Pero hindi niya na m kung paano ito aabutin. Sa tagal niyang nakasama si Diana, hindi niya pa ito nakitang nagkaganoon. "I know that you''re hurt, Diana. Isa ako sa mga dahn kung bakit ka nasasaktan kaya naiintindihan ko kung maging mmig ka man sa akin. But please, don''t try to hurt me back by saying those things. You should know me better than that." Nag-iwas si Alexis ng mga mata nang maramdaman ang pamamasa ng mga iyon. Shit, maiintindihan niya kung huhusgahan siya ng buong mundo dahil sa mga naging pagkakamali niya. Pero ang manggaling kay Diana ang mismong panghuhusga, para iyong patalim na humihiwa sa sugatan nang puso niya. "Axis, I''m sorry. I just don''t know what to believe anymore," narinig ni Alexis na sinabi ni Diana. Ang sumunod na narinig niya ay ang nagmamadali nang mga hakbang nito pyo sa kanya. Nang tingnan niya si Diana, nakita niya itong nananakbo sa hagdan paakyat. Hindi na nag-isip pang hinabol niya ito. Naabutan niya itong papasok sana sa kwarto nito. Maagap na pinign niya ito sa braso. Nakita niya ang pangingilid ng mga luha ng dga nang humarap sa kanya. Ikinulong niya ang mukha nito sa kanyang mga pd. Pakiramdam niya ay sinaksak siya ng kung ano sa dibdib nang makita ang tuluyang pagpatak ng mga luha nito. "Bakit ka umiiyak?" marahang tanong niya. "Dahil m kong nasaktan kita." Masuyo siyang napangiti. "Nah, I''ve suffered worst." Pero aminado akong sa dami ng mga narinig ko, ang mga salita mo ang pinakamasakit, Diana, gusto niya sanang idagdag pero sa huli ay pinign niya ang sarili. Nagbaba ng tingin ang dga. Ni hindi na nito magawang salubungin ngayon ang mga mata niya. Pero mabuti na rin iyon para hindi nito makita ang pagpatak ng luha niya. Nasa harap niyang si Diana. Hawak-hawak niya pa nga kung tutuusin pero hindi na ito maramdaman ng puso niya. Pakiramdam niya, kahit hindi natuloy ang kasal ay naputol na ang koneksiyon nng dwa. "I lost you now, didn''t I?" Hindi sumagot ang dga. Muling napahugot ng mlim na hininga si Alexis. Pero hindi iyon nakatulong sa kanya. Bawat segundo, pakiramdam niya aylong bumabaon ang sakit sa buong sistema niya. "Nasasaktan ako hinding dahil sa mga sinabi mo, Diana. I''m hurting because now that I lost you, I lost not just my best friend. Iyong ayaw kong mangyari noon, nangyayari ngayon. Hindi ko na tuloy m kung dapat ko na bang pagsisihan ang ginawa ko." Wng si siyang tumawa. "Hindi ko m kung dapat bang hinayaan ko nang na magunaw ang mundo ko kaysa ang araw-araw, makita kang ganito. Kasi Diana, pakiramdam ko, inuunti-unti ang kamatayan ko." Nag-angat ng tingin ang dga. "Alexis-" Napailing siya. Tinawid niya ang natitirang distansiya sa pagitan n at sinakop ang mgabi nito habang nanatiling hindi inaalis ang mga mata rito. Nakita niya ang pagrehistro ng pagkabi sa anyo ng dga bago ito unti-unting pumikit. Hinalikan niya si Diana hanggang sa bumalik sa dati ang normal na tibok ng kanyang puso, hanggang sa kumalma iyon. Parati nang yatang ganoon. Kapag nagmamahal ka, sa kab ng pait sa puso mo, mananatiling ang mgabi niya ang pinakamatamis para sa ''yo. Wng kasingmbot ang mgabi ni Diana. Sa loob ng ng sandali, hinayaan niyang malunod ang sarili sa halik na iyon. Mayamaya ay kusa rin siyang bumitaw. Sa payo niya sa mgabi nito ay para siyang bumalik sa realidad. Dahil sa muling pagbigat ng kanyang dibdib. Nanatiling nakapikit ang dga. Napapagod na idinikit niya ang noo sa noo nito. "I''ve been hurting all my life. You know that. Napapagod na rin ako. Gusto ko na ring bumitaw. Lalo ngayon." Bulong niya. "But my heart is insisting that I hold on. Habang ''yong isip ko bumubulong na, ''bumitaw ka na'' iyong puso ko, humihiling at nagsasabing ''kapit pa.'' Hayaan mong akong kumapit kahit sandali, Diana. Hanggang sa matutunan ng puso kong bumitaw na." "DIANA!" Nanatiling nakapikit si Diana kahit pa naririnig niya ang paulit-ulit na pagsigaw ni Alexis sa pangn niya. Sinadya niyang umalis pansamant sa bahay at magpunta sa farm nang makita niya ang binata na ab kanina sa pakikipag-usap sa cell phone na nahan niyang isa sa mga kliyente nito habang tutok ang mga mata nito sa screen ngptop. ng beses niya nang sinabihan si Alexis na bumalik na sa Mayn pero napakatigas ng ulo nito. Kaya naman daw nitong i-monitor ang firm nito sa pamamagitan ng telepono at inte. Hindi niya na m ang gagawin kay Alexis. Sa loob ng dwang linggo na pananatili n sa bahay, parati itong nasa tabi niya at nakalay sa kanya gaya nang normal na ginagawa nito noon pa man. Spoiled pa rin siya rito. Ang pagkakaiba ngang ay ang pagiging vocal nito ngayon sa pagpaparamdam ng pagmamahal sa kanya. Araw-araw, para pa ring prinsesa si Diana na pinagsisilbihan ni Alexis at sinasamahan sa pagha- harvest ng mga bk na ipadad sa flower shops niya sa Mayn. Ito ang parating nagkukwento nang kung ano-ano dahil hindi siya nagsasalita. Hindi niya m kung ano ang dapat sabihin. Hindi niya rin m kung mapagkakatiwan niya pa ang sariling bibig dahil nang huling subukan niyang gamitin iyon ay nasaktan niya pa ang binata at doble ang sakit na hatid niyon sa kanya. Hindi m ni Diana kung anong seng masamang ispiritu ang sumanib sa kanya para bi nang pagbintangan si Alexis. Sadyang nang magising siya at bumalik sa isip niya ang mga pangyayari, agad na napuno ng pagdududa ang puso niya. Nahirapan siyang paniwan na sa hinaba-haba ng panahon ay nagawa rin siyang mahalin ni Alexis kaya nang araw na marinig niya ang mga sinabi nito sa ama sa cell phone, kung ano-ano nang mga nasabi niya na hanggang ngayon ay pinagsisisihan niya pa rin dahil hindi maalis-alis sa isip niya ang rumehistrong sakit sa mga mata nito. Alexis... Content ? N?velDrama.Org. Sa kab ng sariling iniinda, hindi pa rin maatim ni Diana na saktan ang damdamin ng binata. Pero w siyang magawa. Dahil m niyang hanggang ngayon ay nasasaktan niya ito. Araw-gabi ay ginugulo siya ng namagitang halik sa kan ni Alexis. That was the best kiss she ever had in her life. Pero natatakot na siyang min ang totoong nararamdaman. Kanng sim nang mangyari ang kaguluhan sa kanyang kasal. Hindi pa siya nakahandang sumubok uli. Natatakot na siya. Hayun nga at hanggang ngayon ay nagtatago pa siya m sa publiko na m niyang pinagpipiyestahan ang nangyari sa kanya. Ipinaubaya niya na muna sa staff niya ang pamamah sa flower shop dahil ayaw niya na munang bumalik sa Mayn. Napabuntong-hininga si Diana kasabay ng pagting at pagbukas ng mga braso paralo pang damhin ang n sa pag-asang makakaya niyong tangayin anghat ng naipong pagod, galit, sama ng loob, at sakit sa sistema niya. "Hindi parating maaraw sa buhay ng isang tao. Darating ang n. Hindi mo ''yon mapipign. Minsan, patak-patak. Minsan, bian. Isang buhusan. Kaya maghanda ka sa n," nala niyang payo ng ina noong dgita pa siya. Hindi niya iyon naintindihan noon maliban nang nang namatay si Yves. Ang ak niya, iyon na ang huling n na mararanasan niya. Hindi pa p. ng beses na ring umn sa buhay niya pero hindi pa siya nadad. Hindi pa rin siya nakakapaghanda. Mayamayang ay bi siyang napadt nang hindi na maramdaman pa ang pagpatak ng n sa kanyang katawan. Sa pagmt niya, sumalubong sa kanya ang seryosong anyo ni Alexis hawak ang mking payong para sa kanng dwa. "Nakakatakot p ang n, Mommy," Minsan pa ay pumasok sa isip niya ang umiiyak na sinabi niyang iyon sa ina matapos ilibing ni Yves. "Ayoko na. Kung unin ako nang ganito parati tuwing nagmamahal ako, ayoko nang magmahal." "Maybe Yves wasn''t really the one for you, Diana. Kung para siya sa ''yo, hindi siya kukunin ng Diyos." Masuyong sagot ng ina. "Siguro kaya siya dumating sa buhay mo ay para turuan kang magmahal. Para sa susunod, marunong ka na. Kung hindi ka na magmamahal dahil sa nangyari, masasayang ang pagtuturo sa ''yo ni Yves kung paano magmahal. Someday, I believe you will love again, Diana. At kapag nahanap mo ''yong tao na handa kang samahan sa gitna ng n sa buhay mo, ''yong handang mabasa kasama mo, ''wag mo na siyang pakakawn pa, Diana." Alexis, ikaw na ba tga ''yon? Naisaloob niya. Baka niloloko na naman ako ni Kupido. Chapter 18 Chapter 18 "DIANA, kung ayaw mong makasama ako, aalis ako. Hindi mo na kangang gawin pa ito." Tumaas- baba ang dibdib ni Alexis na para bang nagpipigil ng emosyon. "Kung gusto mo, kahit ngayon, aalis ako. Basta bumalikng tayo sa bahay-" "Sa bahay na kahit saan ako tumingin, ikaw ang nakikita ko." Hindi napigng sinabi ni Diana. Halos design ng bahay. At araw-araw ay nakikita niya pa ito. "You are in every corner, in every space. Kahit nasa kwarto ako, ''yong mga gamit doon, may mo pa rin. You are everywhere, Alexis." "And you hate that now." Hindi nagtatanong kundi nagkukumpirmang sagot ng binata. "Sinadya kong punuin ang bahay mo ng mga regalo ko. You''re always in this ce. At hindi naman ako parating nakakasama sa ''yo rito kaya gusto ko, kahit na nandito ka, maala mo pa rin ako. Na maisip mo na kahit hindi tayo magkasama, hindi ka nag-iisa. I''m with you the same way that you are always with me, Diana. Kahit nasa gitna ako ng meeting, ikaw ang naiisip ko. And then suddenly, everything will just be about you. My head will be filled with thoughts of you." Ngumiti ito. "Senyales na siguro ''yon na noon pa man, mahal na kita-" "Tama na." Tinakpan ni Diana ang kanyang mga tainga kasabay ng pagtalikod kay Alexis. Napahawak siya sa kanyang dibdib na kay bilis ng tibok nang mga sandaling iyon. Hindi niya m na darating ang panahong matatakot na siya sa sariling nararamdaman, sa sariling puso. Natatakot na siyang pagbigyan iyon uli. Dahil natatakot siyang sumay iyon uli. "Ayoko nang makinig." "Pero kangan, Diana." Muling naramdaman ni Diana ang buhos ng n. Ang ak niya ay umalis na si Alexis. Pero Content is property ? N?velDrama.Org. mayamayang ay naramdaman niya ang binata sa kanyang likod. Marahan nitong inalis ang mga kamay niyang nakatakip sa kanyang mga tainga. "We can do this forever, you know. I can talk to you forever and you can forever pretend that you''re not hearing me, kung tungkolng din sa ating dwa ang mga sasabihin ko. Pero hindi. This involves Jake, too. Tumawag siya kanina. Gusto niyang makausap ka pero hindi daw siya makaalis ng ospital. Nakiusap siya sa akin na ihatid kita pabalik sa Mayn... pabalik sa kanya." Bumakas ang insecurity sa boses ni Alexis. "Magpapahatid ka ba?" "Hindi ko m." Bumitaw si Diana m sa pagkakahawak ni Alexis. "Hindi ko na m kung ano''ng gagawin ko." Nagsim na siyang humakbang pyo pero natign siya nang humabol ang binata. Bi nang siya nitong niyakap m sa kanyang likod. Namasa ang mga mata niya. "Axis..." "I''ve missed hearing you call me that way." Bulong ng binata. Humigpit ang pagkakayakap nito sa kanya. "Diana, I''m scared." So am I, Axis. So am I. Natatandaan niya na. Ganoong-ganoon ang binata nang magkita s uli matapos ang ng buwan na bakasyon niya m sa Italy. Sinalubong siya nito sa gate ng townhouse niya at niyakap nang ganoon rin kahigpit. Iyon ang gabi na inihatid siya ni Jake matapos nng mag-date. Ibig sabihin ba ay nakita na iyon ni Alexis noon kaya ganoon nang ang naging reaction nito? "Nagsinungaling ako sa ''yo." "What?" "Nagsinungaling ako sa ''yo nang sabihin kong aalis ako kapag sinabi mo. All these stupid time, ang ak ko ang pangarap ko ay ang matanggap at ma-acknowledge ng mga magng ko. Nagkamali ako. My dream was to be with you. I realized that now. Don''t let me go, Diana. Please. I don''t want to go. I don''t want to let my dream go." "I''m selfish. I knew you were in love with me and yet I stayed by your side. Narinig kitang umamin noong inihatid kita sa inyo noong masing ka kasama ni Laurice noon bago ang Valentine''s party natin sa Academy." Sandaling hindi nakakilos si Diana sa narinig. Nang matauhan siya, kins niya ang mga braso ni Alexis na nakayakap sa kanya kasabay ng pagharap niya rito. Higit na lumakas ang buhos ng n kasabay ng pagbuhos rin ng mga damdamin nng para bang ngayonng nakya. Basang-basa na ang binata td niya. Pinakatitigan niya si Alexis kasabay ng pagguhit ng mapang ngiti sa mgabi niya. "Noon pa p ako nawn ng pride sa harap mo-" Napailing si Alexis. "No, Diana. That just goes to show na noon pa ako nagpapakagago. Kahit na m kong nasasaktan ka kapag nasa mpit ako, kahit na m kong mahihirapan kang makalimutan ang nararamdaman mo dahil sa presence ko, nanatili ako sa tabi mo. Siguro dahil deep inside, ayoko tgang makalimutan mo ang nararamdaman mo para sa akin. Maybe because deep inside, I wanted you to wait for me until I can finally manage to ept myself and to ept the fact that I can really have you... that I can deserve you." Inabot ng binata ang mga kamay niya. "Diana, sinubukan kong sumugal noon sa yate. Pero bago pa man ako umamin, nman ko na ang tungkol sa inyo ni Jake. Kaya itinago ko nanghat. Dahil ayoko namang manira ng rsyon. Ayokong magaya sa mama ko. You know how much I hated how she lived her life. Pero sa huli, gumaya pa rin ako sa kanya... sa mismong araw ng kasal mo." "W siya rito dahil hindi naman tga siya ''yong hinihintay ko. Iba. Pero mukhang hindi na siya darating. Mukhang sa pagpunta niya rito, may nakla na siyang iba at na-realize niya na ''yon p ang mas nararapat para sa kanya kaysa sa ''kin. At hindi ko siya masisisi. Mukhang... nagising na siya." Umawang ang bibig ni Diana sa pagkabi nang mala ang mga sinabing iyon ni Alexis noon sa yate. Napakki nng tanga. Lalo na siya. Hindi na sana nangyari anghat ng iyon kung naghintay siya. Nagawa niyang maghintay nang mahigit pitong taon. Pero sumay siyang gawin iyon ng ng araw pa. Sana w s sa ganoong sitwasyon ngayon. Sinalubong niya ang mga mata ni Alexis. Puno ng paghihirap ang luntiang mga mata nito. Naging makasarili din siya. Dahil sa kagustuhan niyang matugunan din ang pagmamahal na kayang ibigay ng puso niya, naghanap siya ng iba. Nalimutan niya ang totoong kwento kung paano nagsim ni Alexis. Nalimutan niya ang mga pinagdaanan nito, ang mga hinanakit nito. "Diana, you and I both know that Alexis is a wonderful man regardless of his family background. Nagtapat siya sa amin ng mama mo. Mahal ka daw niya. And honestly, mas gugustuhin ko pa ngayon ang td niya kaysa kay Jake. At least, he had already informed us about his skeletons in the closet. But that Jake guy, heck. Pina-imbestigahan ko ang buhay niya pero mahusay siyang magtago. "Nakatakas sa imbestigador na inupahan ko ang katotohanang may anak p siya. Kung hindi nakim si Alexis sa kasal mo kanina, you would have married Jake. You would have lived with him the rest of your life. Think about that and ask yourself, is that what you really want? Ang tagal naming hinintay ng mama mo na matauhan si Alexis. Hinding kami nakim dahil mga buhay n''yo naman iyan. "Pero Diana, mas nauna pang nakita ng ibang tao-sa kaso namin-kami ng mama mo ang pagmamahal niya sa ''yo kaysa sa ''yo mismo, kaysa sa kanya." Matiim siyang tinitigan ng ama. "Kahit minsan ba, ipinaramdam ni Alexis sa ''yo na hanggang kaibiganng ang turing niya sa ''yo? Lips can lie. But never the actions, Diana. Nahuli man siya bago siya natauhan pero hindi ba''t ang mahga... ay natauhan pa rin?" Anang ama ni Diana bago ito umalis ng kanyang bahay kasama ang kanyang ina nang sundan siya ng mga ito sa farm house. Natign siya sa naisip. Hindi nagkaroon si Diana ng pagkakataon sa nakalipas na mga linggo na i- analyze pa ang mga sinabi ng ama. Pero ngayon,hat ay sabay-sabay na bumabalik sa kanya... m sa mga ginawa ni Alexis para sa kanya noong kolehiyo pa s hanggang sa mga sandaling iyon. Hindi sumagi sa isip niya na dahil sa pinagdaanan ng binata sa mga magng nito ay posibleng makaramdam ito ng takot na magmahal, na sumugallo na sa kan. Siya itong nagkng sa pang- unawa. Siguro kung hinintay niya si Alexis na umamin sa yate o kung sumubok siyang aminin ang nararamdaman para rito, baka mki ang nagbago. Napakaraming mga emotional baggages ni Alexis habang siya ay ang sariling pusong ang iniinda. Siya ang kung tutuusin ay mas mkas sa kanng dwa. Pero naging mahina siya. Ngayon ay m niya na. Ang pag-ibig ay nakapagbibigaykas sa mahihina. Pero nakapagpapahina sa mlakas. "Having you in my life taught me to face my own ghosts. I am who I am now because when everybody walked away, you chose to stay. Sinukuan ako ng buong mundo. Pero nanindigan ka sa tabi ko at binigyan ako ng pagkakataong magbago. I see a different me when I''m with you, Diana. Ito na ako." Itinuro ni Alexis ang sarili nito. "Nagtrabaho ako araw-gabi sa nakalipas na mga taon para patunayan sa sarili ko, sa ''yo, sa pamilya ko, sa buong mundo na kahit paano, kaya ko nang bumagay sa isang td mo. "Lahat p ng mga pagbabagong iyon, hindi ko ginawa para sa mga magng ko. I realized that on your wedding day, when I was on the verge of losing you. Lahat p ng ginawa ko ay para sa ''yo. Para sa susunod, w nang td ni Kurt na magkukuwestiyon sa ''yo na ang tarantadong gaya kong ang pinili mo." Diana gasped. "You still remember Kurt? You still remember all those things?" Tumango si Alexis. "I remember everything... m sa suot mo nang una kitang makita sa corridor ng Saint Gabriel Academy hanggang sa-" Pagkalipas ng dwang linggo, sa kauna-unahang pagkakataon ay siya ang naunang lumapit sa binata. Hinawakan niya ang mga pisngi nito at buong suyong siniil ng halik ang mgabi nito. Naramdaman niya ang tensiyon na namuo sa katawan ni Alexis bago nito buong pusong tinugon ang bawat halik niya. Sa isang ip, hindi niya na naramdaman ang n. Hindi na rin siya nakadama ng palamig. Dahil m noon hanggang ngayon, tuwing nasa tabi niya ang binata, ito ang kanyang pananggng. Ipinikit ni Diana ang mga mata. Humalo sa tubig n ang mga luha niya. God... ang manhid-manhid ko. Sa puso niya ay w na siyang makapang pagdududa na ang nasa harap niya ang tamanglaki para sa kanya. Pero siya, hindi niya na masiguro kung siya pa rin ba ang tamang babae. Marami pa siyang kangang gawin... marami pa siyang kangang harapin at kausapin. Marami pa siyang kangang timbangin at siguruhin. Nang sa wakas ay maghiwy ang kanng mgabi, dumt siya at niyakap ang binata nang buong higpit. "Ihatid mo na ako sa Mayn bukas, Axis. Haharapin ko na si Jake." Para sa ''yo. Chapter 19 Chapter 19 "HAVE you heard the news?" Humigpit ang pagkakahawak ni Alexander sa kanyang cell phone. Hanggang sa mga sandaling iyon, pakiramdam niya ay binabaha pa rin ng emosyon ang puso niya. Kay tagal niyang hinintay ang pangyayaring iyon. Noong nabubuhay pa ang kanyang ama ay halos mawn na siya ng pag-asang darating pa iyon. Kahit na hindi nakikita ang kausap ay tumango si Alexander. "Yes. Tinawagan ako ni Ysmael kanina." Tukoy niya sa kanyang abogado. "Thank you for everything, Connie." "Ako ang dapat magsabi niyan sa ''yo, Alex. So... what''s your n? Pupuntahan mo na ba si Miranda?" "Hindi. Pero siya ang papupuntahin ko sa akin. Sng dwa ni Alexis. Nagpatawag ako ng press conference. Gagawin ko na ang matagal ko nang dapat ginawa." Sa sinabi ay napuno ng kaba ang dibdib ni Alexander. "Ikaw, ano nang bk mo?" "I''m going to chase my man. Best of luck in chasing yours, Alex. Hangad ko ang kaligayahan mo... ang kaligayahan n''yong tatlo nina Miranda." "I wish you the same, Connie." Si Miranda ang sumunod na tinawagan ni Alexander nang maw na si Connie sa kabng linya. Matapos itong makausap ay natetensiyon na pinagsalikop niya ang mga kamay. Sa dami ng utang niya sa kanyang mag-ina, makapagbayad pa kaya siya? "I''VE NEVER been happy. Never, Diana. Except when I''m with you. Pero ngayon, kahit kasama na kita, w na ''yong saya na ''yon. Dahil m kong nasasaktan kita." Sandaling nag-iwas ng tingin kay Diana si Alexis. "Kaya kahit mahirap, pipilitin kong ibalik ''yong nawng saya na ''yon. If you truly love Jake and you decide that you still want him in your life, I will never question that anymore." Nang muling humarap sa kanya ang binata ay sinikap nitong ngumiti. "Ang mahga, natupad ko na ang gusto ko. Naiparamdam ko na sa ''yo ang pagmamahal ko." "I''m sorry." Nahinto sa pagbabalik-tanaw si Diana nang marinig ang mga sinabing iyon ni Jake. M kay Janna na hindi pa rin nagkakamy hanggang sa mga oras na iyon ay lumipat ang mga mata niya sa binata. Si Alexis mismo ang naghatid sa kanya sa ospital pero hindi na ito pumasok sa mismong kwarto na kinaroroonan ng anak ni Jake. "I know just howpassionate you are, Diana. I''ve witnessed that many times. Iyon ang isa sa mga dahn kung bakit mahal kita. Dahil ikaw iyong uri ng tao na parating makakakita ng mabuti sa kapwa niya sa kab ng mga pangyayari. Kaya natakot ako na baka kapag nman mo ang tungkol kay Janna, makipagks ka sa akin." Napayuko si Jake. "Hindi na kita nagawang maipakla sa kanya dahil-" "Dahil m mong hindi rin ''yon magugustuhan ng bata. The little girl still hopes that she, you and Lea, will still be a family together. At hindi ko siya masisisi. Wng bata na hindi naghahangad mabuo ang kanyang pamilya." Ngayong nakita ni Diana sa mpitan si Janna at napagmasdan ang napakainosente at napakagandang mukha nito ay nala niya si Alexis. Hindi niya man nakita ang side na iyon ng binata ay m niyang minsan rin itong umasa gaya ni Janna. Sim nang nangyari sa kasal ay hindi niya naisip na makakaharap niya si Jake nang ganoon kaaga. At nakasisiguro siya na kung noon mismong araw ng kanng kasal niya narinig ang paliwanag nito, siguradong sagad hanggangngit pa rin ang galit niya rito. Dahil sadyang kay hirap maunawaan ang panig nito. Naghangad si Jake ng pangmatagng rsyon kasama siya pero ipinagkait nito sa kanya ang katotohanan, ang kakayahang makapagdesisyon kung magagawa niya bang tanggapin si Janna o hindi. Paano siya makatatagal sa isang rsyon na hindi tiw ang pundasyon? Pero ngayon, kahit na kaunting galit o negatibong emosyon ay w na siyang makapa pa sa puso niya. Dahil nang makita niya si Jake,hat ng katanungan sa isip niya ay agad nang nabigyan ng kasagutan. Oo, minahal niya si Jake. Inihanda niya na ang sarili sa isang hinaharap na kasama ang binata. She was starting to visualize. Dahil iyon ang itinatak niya sa isip na dapat niyang gawin. Dahil desperada siyang makatakas m kay Alexis. Ginawa niya anghat para mag-work out ang rsyon n dahil desperada siyang patunayan na tama ang desisyon niya. Na kaya niyang maging masaya nang w si Alexis sa buhay niya. At... nagawa niya. Napagtagumpayan niya ang ng buwan nang w si Alexis. Naging masaya siyang kapiling si Jake. Pero hindi niyon napantayan ang saya na nararamdaman niya kapag kasama niya si Alexis. W na png kangang timbangin. Dahil si Jake, ibinukas niya ang puso para rito. Itinatak niya ito sa kanyang sistema dahil kangan niya ito para patunayan sa kanyang sarili na may magmamahal pa rin sa kanya. Kangan niya ito para maramdaman ang hga niya. Pero si Alexis, kusang bumukas ang puso niya para rito. Hindi niyang ito basta kangan. Mahal niya ito. Sa piling ng binata siya orihinal na masaya. Iyong uri ng saya na hindi pinipilit, kusang nararamdaman. At kung itinuloy niya ang pagpapakasal kay Jake, baka pagkalipas ng dwa, tatlo o limang taon ay hindi niya na makla pa ang sarili niya sa kapipilit ng mga bagay na hindi naman para sa kanya. Sa kapipilit makaramdam, sa kapipilit pagkasyahin sa kasal ang pagmamahal na hindi naman sasapat umpisa pang. Inabot niya ang mga kamay ng binata. "I''m sorry, too, Jake." "So, it''s Alexis now, isn''t it?" Malungkot na sinabi ni Jake nang mag-angat ng mukha. "Nararamdaman ko noon pa man na may feelings ka para sa tinatawag mong best friend mo. Hanggang sa dumating sa puntong hindi ko na m kung sino ang mas mahal mo sa aming dwa. Kung ako ba tga o siya." "I''m so sorry." Naluluhang ulit ni Diana. Nang salubungin ni Jake ang mga mata niya, saka niya naitanong sa sarili niya kung nagawa niya nga ba tgang makita ang hinaharap kasama ito o bahagi believe tale... that she could be happy with him. Because she had to. Because she wanted to. "m mo ba kung bakit nagmadali akong maikasal sa ''yo? Dahil natakot akong baka magbago pa ang isip mo tungkol sa atin. Natatakot akong baka magising ka sa katotohanan na hindi tga ako ang T¨ºxt ? N?velDrama.Org. mahal mo, na nagpapanggap kang dahil may gusto kang patunayan sa totoonglaking nlaman ng puso mo." Ngumiti si Jake pero hindi iyon tumagos sa mga mata nito. "But I guess, hindi mo tga pwedeng ipilit ang mga bagay kaya nangyari ang kaguluhan sa kasal." "Minahal kita, Jake. Iyong espesyal na uri ng pagmamahal na m kong mananatili sa puso ko. You''ll always have a ce in my heart. May butas sa pagkatao ko na tinapn mo nang dumating ka. You''re like my soul mate, Jake. Nagkataonng na kahit anong tapal p sa butas, hindi sasapat. Darating at darating ang araw na hihina ang pantapal at muling lilitaw ang butas. Alexis was that hole in my life. Siya ang gumawa ng butas. Siya rinng ang makakaayos niyon." Napasigok si Diana nang bumakas ang sakit sa mga mata ni Jake. Inabot niya ito at mahigpit na niyakap. "I never wanted to hurt you." "I know. I never wanted you to see me hurt, too." Gumanti si Jake nang mas mahigpit na yakap. "Pero ''wag kang mag-la. Ngayon nang ''to. W naman akong dapat pagsisihan, ''di ba? At least, nagawa kong tapn ang butas. Hindi man sapat pero nagawa ko. May nagawa ako para sa ''yo." Muling pumatak ang luha ni Diana saka tumango. "Oo. May nagawa ka. Mki. You changed my life, Jake. Minahal mo ako. At habang-buhay kong ipagpapasmat ''yon." Sa loob ng ng sandali ay hinayaan ni Diana ang sarili na makulong sa yakap ng binata. Matagal sng nanatiling sa ganoong puwesto. Naramdaman niya ang paggw ng mga balikat nito na ptandaan ng pagluha din nito. Marahang tinapik niya ang mga balikat ni Jake. Dngin niya na sana magising na si Janna. Na sana, isang araw ay matupad ang kahilingan ng bata. Dahil sa kab nghat, mabuting tao si Jake. Hangad niya ang kaligayahan nito at ni Lea. Sumy ang isang ngiti sa mgabi ni Diana nang si Alexis ang sumunod na nala. Hindi niya na nagawang sagutin ang mga sinabi nito kanina dahil mabilis na itong nagpam. Pero mamaya, sisiguraduhin niyang aayusin na n ang mga dapat ayusin. It''s still you, Axis. It''s always been you, you fool. DAIG pa ang napaso na agad na napyo si Alexis sa pinto matapos masilip sina Jake at Diana sa loob ng hospital room. Hindi nakasara ang pinto roon, bahagyang nakaawang iyon kaya mya niyang nakita ang pagkakaayos ng dwa sa loob. Hindi niya nakayanang maghintay nang sabas ng ospital kaya bumalik siya sa kwarto ni Janna pero iyon ang naabutan niya. Mahigpit na magkayakap sina Jake at Diana. May matamis na ngiti sa mgabi ng dga na indikasyon na nagkapatawaran na ang mga ito. Iyon ang uri ng ngiti na mahigit dwang linggo niya ring hindi nakita kay Diana. At ngayon, sa kab ng nakalulunod na sakit sa puso niya ay masaya siyang makita uli iyon. Nagmamadaling umalis na siya sa ospital. Ginawa niya na anghat. Ayaw na niyang ipagsiksikan ang sarili sa isang kwentong hindi naman siya ang bida. Pasakay na sana siya sa kanyang kotse nang mag-ring ang kanyang cell phone. ng sandali pa siyang nagdwang-isip nang makitang numero ng ama ang nakarehistro. Kahit na anong palit niya ng numero ay parati itong may paraan para mman ang contact number niya hanggang sa siya na mismo ang napagod sa pagpapalit. Not now, Vice. Tuluyan na siyang sumakay sa kotse. Pero hindi tumigil sa pag-ring ang cell phone. Napapagod na sinagot niya iyon. "Vice, utang na loob, sa susunod na araw na kayo mang-insulto. I''m too tired to fight. Kayo ba hindi napapagod? Buong buhay ko, ito na ''yong ginagawa natin. Matagal ko nang tanggap na hindi n''yo kaya ang magpakaama sa akin. But at least, be the public servant that you are and offer me some peace and freedom-" "Let''s meet." Binanggit ng ama ang address. Pamilyar iyon kay Alexis. Isa iyon sa pagmamay-aring hotel ng kanyang ama sa Mayn kung saan kasosyo nito ang ama ni Diana. Kahit kan ay hindi pa siya nakatapak roon. Hangga''t maari ay iniiwasan niyang makatapak sa alinmang ari-arian ng ama. "May importante akong sasabihin-" "Vice," Napu-frustrate na natutop ni Alexis ang noo. "Ano''ng pang-iinsulto na naman ba ''yan-" "Please, son. Let''s meet." Please. Son. Let''s meet. Apat na mga salita na hindi pa kanman narinig ni Alexis m sa ama. Napahugot siya ng mlim na hininga. "Bakit ganyan kayo magsalita? Drop the sudden kindness, Vice. Pakiramdam ko tuloy sa biang kabaitan sa boses n''yo, anumang oras, bibitayin na ako." "Alexis-" "On second thought, dying seems fun," Parang wng narinig na iminaniobra na ni Alexis ang sasakyan. "Because right now, I really wish I was dead, Vice." Tinapos niya na ang tawag at nagmaneho papunta sa hotel. Myoyo na rin ang nararating ng kanyang kotse nang mapansin niya ang isang lumang asul na sasakyan na para bang sumusunod sa kanya. Nagsalubong ang mga ky niya. Pamilyar sa kanya iyon. Kung hindi siya nagkakamali ay pag- aari iyon ng isa sa mga bodyguard ng kanyang ama na parating sinasakyan ng huli sa tuwing makikipagkita sa kanya para hindi makahta ang publiko. Sinubukan niyang iliko ang sasakyan at gumamit nang ng short-cut papunta sa kanyang destinasyon. Pero gaya ng inaasahan, sumunod pa rin ang asul na sasakyan. Hindi na maganda ang kutob niya. Dinampot ng libreng kamay niya ang cell phone sa dashboard at idinayal ang numero ng ama na noon niya pang ginawa. Nang sumagot ito ay dere-deretso siyang nagsalita. "Tell your minion to stop following me, Vice. Kung ginagawa mo ito para makasigurong dederetso ako sa hotel, hindi na kangan-" "Alexis, what are you talking about? W akong inutusang tauhan para gawin ''yon. Ni hindi ko nga m kung nasaan ka ngayon. Tinawagan ako ng Mama mo. Pinuntahan ka niya sa condo unit mo pero w ka daw doon." "Shit!" Hindi na nakasagot pa si Alexis nang banggain ng asul na sasakyan ang likuran ng kanyang kotse kaya nabitiwan niya ang cell phone. Sunod-sunod ang naging pagyanig dahil sa wng tigil na mlakas na pagbangga sa kanya ng sasakyan. Nawn siya ng kontrol sa manib nang humampas ang ulo niya roon. Sa muli niyang pag-angat ng ulo ay nahihilong napatitig siya sa daraanan. Naki ang mga mata niya nang makitang paderetso na ang sasakyan niya sa isang mking puno. Sinubukan niyang iliko ang manib pero huli na. Sa loob ng ng sandali ay halos mabingi siya sakas ng naging pagbangga. Naipikit niya ang mga mata. Sa gitna ng takot at hindi marawang sakit na gumagapang sa buong sistema niya ngayon, may panibagong pakiramdam na namumuo sa puso niya. Kapaguran. Isang uri ng hindi matatawarang kapaguran at pagsuko. Sa nalabong isipan ay nala niya ang mukha ni Diana. Sa kab nghat ay nagawa niya pa ring ngumiti. Mabuti nang p at sa huling sandali ay pinign niya ang pagiging makasarili at hindi inyo si Diana kay Jake. Mabuti at hindi niya kasama ang dga nang mga sandaling iyon. "Alexis? Alexis! Sumagot ka! Anong nangyayari sa ''yo?" Narinig niyang sigaw ng ama m sa cell phone na hindi niya na m kung nasaan. Ni hindi siya makagw para hagpin pa iyon. "Don''t worry, Vice, I''ve suffered worst from you," bulong niya kahit pa m niyang hindi na siya maririnig pa ng ama. Pumatak ang kanyang luha. Isang mahabang-mahabang pahinga. Nang mga oras na iyon ay iyonng ang tanging gusto niya. Dahil pagod na pagod na siya sa kapipilit mabuhay. Chapter 20 Chapter 20 IMPIT na napahagulgol si Miranda habang nakatingin sa kanyang anak m sa maliit na smin ng pinto ng hospital room nito. Si Diana na nakla niya noon m sa mga kwento ni Renata ang nanatili roon na ni minsan ay hindi umalis sa tabi ng kanyang anak. Ito ang gumagawa ng mga bagay na hindi niya magawa. Hanggang sa mga sandaling iyon, pinatutunayan niya sa mundo kung gaano siya kawng kwentang ina. Gusto niya ring manatili sa tabi ng anak. Gusto niya ring hawakan ang kamay nito gaya ng ginagawa ni Diana. Gusto niya rin itong kausapin. Pero kahit ang papit kay Alexis ay kinatatakutan niyang gawin. Nakasubaybayng siya sa anak sa nakalipas na mga taon, tahimik na nakikibalita. Hindi siya nagparamdam rito. Dahil m noon hanggang ngayon, naduduwag pa rin siyang harapin ito. Dahil naduduwag siyang makita ang panunumbat, sakit, at galit sa mga mata nito. She had always thought that Alexis would lead a better life without her. May narating ang kanyang anak. May nagawa ito para sa sarili nito. At sa puso niya aybisbis ang nadarama niyang pagmamki para rito. Hinawakan niya ang smin sa pinto. Anak... Dwang araw nang unconscious si Alexis. Dwang araw na rin siyang halos nagka- camping sabas ng kwarto nito. ng beses na siyang inanyayahan ni Diana na pumasok sa loob pero hindi niya kaya. Hindi niya kayang tingnan sa mpitan ang bunga ng kalupitan niya sa sariling anak. Nang hindi na makatiis ay tumalikod siya at nagmamadaling nanakbo papunta sa ikwang lugar sa ospital kung saan siya mads na nananatili. Iyon ay sa kapilya roon. Nadatnan niya doon si Alexander na nakaluhod at taimtim na nagdarasal. Pumatak ang mga luha ni Miranda. M sa bukana ng kapilya ay paluhod siyang nakad papunta sa altar. Diyos ko. Hindi ko kakayanin kung mawaw ang anak ko nang hindi kami nakakapag-usap man Kasalukuyan nang nakakulong ang may kagagawan ng nangyari sa kanyang anak. Hindi tumigil si Alexander hangga''t hindi iyon nahuhuli. Ginamit nito ang koneksiyon nito para mapabilis ang pag-usad ng kaso. Dwang orasng matapos matagpuan si Alexis ng mga pulis at isugod sa ospital ay natagpuan na ang kriminal. Hindi niya pa rin makuhang mapaniwan na si Gerard, ang isa sa mga pinagkakatiwang tauhan ni Alexander ang mismong gagawa ng ganoong bagay sa kanyang anak. Lahat ng nangyari ay nasaksihan n sa pamamagitan ng CCTV footage. Ang ama ni Gerard na si Rodolfo ay isang OFW sa isa sa mga bansa sa Asya. Nahulian ito ng droga doon na dahn kung bakit napabng ito sa listahan ng mga taong bibitayin sa naturang bansa na nagkataong mahigpit ang patakaran pagdating sa droga. Humingi ng tulong ang pamilya ni Gerard sa pamahan at si Alexander ang nakatgang tumulong sa mga ganoong uri ng sitwasyon. Nangako ang huli na iaap ang kaso pero wng nangyari. Kahit pa iginigiit ni Gerard at ng ama nito na inosente ito sa ibinibintang rito at na-frame upng ito ay wng nagawa si Alexander dahil sa matigas na patakaran sa ibang bansa. Sa huli ay natuloy pa rin ang pagpataw ng parusa kay Rodolfo. Namatay pa rin ito. Gayunman ay tinulungan at tinutukan ni Alexander si Gerard, ang natitira nang na kaanak ni Rodolfo dahil matagal nang yumao ang asawa nito. Sinuportahan nito ang pag-aaral ni Gerard sa PMA. Nang magpresinta si Gerard na ibalik ang tulong ni Alexander sa pamamagitan ng pagboboluntaryong maging isa sa mga bodyguard nito, agad iyong tinanggap ni Alexander. m niya iyon dahil ng beses ring nagingman ng balita ang bagay na iyon. Lingid sa kaman n ay nagtanim p ng poot si Gerard at nagno ng paghihigantiban mismo kay Alexander. Nasa ibang bansa ang ibang mga anak ng huli kaya si Alexis ang naging sentro ng paghihiganti nito na sinadya nitong ipatupad noon mismong araw na ang ak niya ay makakamit niya na ang katuparan ng mga pangarap niya para sa kan ng anak. Pero hindi iyon nangyari. Dahil natusan ni Gerard ang motibo ni Alexander sa gaganapin sanang press conference. Naghintay ito ng tamang pagkakataon para isagawa ang no. You could have just killed me instead, Gerard. Bakit ang anak ko pa? "Kasnan mo kung bakit naul ako! Nasa sa ''yo anghat ng kapangyarihang tumulong pero hindi mo ginamit nang lubusan! Hinayaan mong mamatay ang isang inosente! W kang awa, Vice! Pinaasa mong kami! Pinaasa mong ang aking ama! Now, you know what it''s like losing someone who matters to you, Vice. Painful, isn''t it? How I wish someone else could also do this to the President. Para sama-sama n''yong maramdaman ang sakit. Sayang. Sayang at hindi ako nagkaroon ng ess sa Presidente." Nala ni Miranda na nanlilisik ang mga matang sinabi pa ni Gerard nang magkasama n itong puntahan ni Alexander sa bngguan. Ni wng bakas kahit kaunting pagsisisi sa anyo nito. Muling napahagulgol si Miranda kasabay ng mariing pagpikit. Sa hindi mabng na pagkakataon ay nakas-loob siyang kausapin ang Diyos. W akong karapatang hingin ang awa Ninyo matapos ng mga nagawa ko. Pero nakikiusap po ako hindi para sa sarili ko kundi para sa anak ko. Huwag N''yo po siyang kunin sa amin nang hindi niya nararanasang magkaroon ng ama''t ina. Nang hindi niya nararanasang magkaroon ng pamilya. Nang hindi niya nararanasang maging masaya hinding sa piling ni Diana. O kaya, kung kukunin N''yo po siya, isama N''yo na ako, parang awa N''yo na. Para kahit ngayonng, hindi makaramdam ang anak ko ng pag-iisa. Napadt siya nang maramdaman ang pag-akbay sa kanya ng kung sino. Bumungad sa kanya ang mukha ni Alexander na gaya niya ay nakaluhod na rin sa altar nang mga sandaling iyon. Napasandal siya sa dibdib nito. "Ang sama-sama kong ina, Alex. Ni hindi ko m kung may karapatan pa akong pumasok sa kapilyang ito at lumapit sa Diyos." "Miranda, ano pa ako?" Basag ang boses na sagot ni Alexander. "I was even surprised that I didn''t burning here." "Miranda!" Agad siyang nag-angat ng mukha nang marinig ang pamilyar na boses na iyon. Umawang ang mga ng panginginig ng mga binti niya. Sa bukana ng kapilya ay naroroon ang kanyang... mga magng. ng beses niyang tinawagan ang mga ito at pinakiusapang kung nakaya siyang tikisin ay huwag sana iyong gawin sa apo ng mga ito, huwag higitlo sa panahong iyon. "Nay? Tay?" Hindi makapaniwng usal ni Miranda. Nananakbong sinugod niya ng yakap ang mga magng. "Patawarin n''yo po ako... at tulungan nyo po ako, para n''yo ng awa. Makasnan po ako. Kayo itong sim''t sapul ay mpit sa Diyos. Tulungan n''yo po akong makiusap sa Kanya." Pumiyok ang kanyang boses. "Alexis can''t die thinking he isn''t loved. Because he is." Humigpit ang pagkakayakap niya sa mga magng para makiamot ng kauntingkas. "He is. God... there are so many things left unspoken. There are so many things left undone. At mababaliw ako kapag hindi man Lumakas ang pag-iyak ni Miranda nang maramdaman ang pagganti ng yakap ng mga magng. Mahigit tatlong dekada niya nang hindi nararamdaman iyon. Mariing naipikit niya ang mga mata. Alexis, nakikiusap ako sa ''yo, anak. Gumising ka na. Heto na kami. Mabubuo na tayo. Nandito hindi ang bise-presidente, kundi ang mismong papa mo. Nandito hindi si Miranda kundi ang mismong mama mo. Nandito rin ang lolo at l mo. Anak, handa na s... Handa na sng makla ka. KUMAKABOG ang dibdib ni Diana habang mabilis na nananakbo pabalik sa kwarto na inookupa ni Alexis sa ospital. Nang dumating ang mga kaanak ng binata nang umagang iyon ay umalis na muna siya roon para bigyan ng panahon ang mga ito na makasama ang huli. Dumaan na muna siya sandali sa opisina niya sa flower shop. Pero hindi pa siya nakatatagal roon nang tawagan siya ng ina ni Alexis at ipam na nagising na daw ang anak nito. Mabuti nang at naibigay niya rito ang contact number niya bago siya umalis. Bumagal ang paghakbang ni Diana nang matanaw ang mga magng ni Alexis sabas ng hospital room. Naroroon rin ang nakla niyang lolo at l nito. Lahat ay pare-parehong nakangiti sa kanya. Sinalubong siya ng ina ng binata. Mahigpit na hinawakan nito ang kanyang mga kamay. "Ikaw ang una niyang hinanap. He was shocked when he saw us and asked if he could see you first before he could talk to us." Garalgal ang boses na sinabi ni Miranda. "At hindi ko naman siya masisisi. He told us that ever since, you are his shock absorber. Maraming-maraming smat sa pag-aga sa anak ko sa nakaraang mga taon, Diana." Napailing si Diana. "Nagkakamali po kayo. Hindi po ako ang nag-ga sa kanya. He was the one who had been taking care of me from the very beginning. Napakabuting tao po ng anak ninyo, ma''am. At masaya ako na sa paggising niya, kayo ang una niyang nakita." Bahagya siyang napangiti. "Gano''n Para bang hindi naniniw kay Diana na naipilig ng ginang ang ulo nito. Bumitaw ito sa kanya. Ang ama ni Alexis ay kusa namang ibinukas ang pinto ng kwarto para sa kanya. Puno ng pasasmat na ngumiti siya sa mga ito bago tumuloy sa kwarto. Agad na bumungad sa kanya ang pinakagwapo na sigurong pasyente na nakita niya sa buong buhay niya. Parang nababaliw na lumawak ang kanyang pagkakangiti kasabay ng pagpatak ng kanyang mga luha. Nagkamy na si Janna at nakbas na ng ospital noong nakaraang araw. Hindi niya inak na ang susunod na pupuntahan niya sa lugar na iyon ay anglaking pinakamamahal niya mismo. May mga galos ang binata at may benda sa noo nito. Pero hindi iyon nakabawas kahit kaunti sa kagwapuhan nito. Habang-buhay niyang ipagpapasmat na w itong natamong mking pins. Because contrast to what Alexis was thinking, he was loved. Mahal na mahal ito ng Diyos kung paanong mahal rin siya Nito at ang buong pamilya nito. Dahil hinayaan Nito na makita at makasama pa n ang binata. "Parati niyang sinasabi sa ''yo na kaibigan ka niya. Na kaibigan kang niya. Pero kahit minsan ba naiparamdam niya sa ''yo na hanggang doon kang para sa kanya?" Napailing si Lea. "Hindi niya iiwan ang mga importanteng transactions parang sa isang kaibigan. He would never fly straight to Italy just to follow a friend for almost six months, just to be sure that his friend was somewhere safe there. "Hindi niya iiwan ang pinakamamahal niyang negosyo para sa isang kaibigan. Hindi ganoon si Alexis. Hindi siya mag-e-exert ngksaksang effort para matuto magluto ng mga espesyal na putahe para ang mga bagay na ginawa niya para sa ''yo. Sa pgay ko, ikaw ang nabubgan, Diana. Ikaw ang manhid. Alexis would literally stop everything just for you." Napahikbi si Diana nang mala ang mga sinabing iyon ni Lea noong nagdaang araw nang bisitahin nito si Alexis. Ibang se kung magmahal ang binata. Sobra-sobra na gusto niyang manliit dahil nagawa niyang pagdudahan ito samantng w itong ibang ginawa kundi pahgahan at ingatan siya. Sana ay nman niya na sumunod p si Alexis sa kanya sa Italy. Sana w nang panahon na nasayang kung doon pang mismo sa lugar na iyon ay nagkasundo na ang kanng mga puso. "I''m sorry I requested to see you." Nag-aalingang sinabi ng binata. "Hindi ko gustong abhin ka. I just... I don''t know." Napailing ito. "Hindi kumpleto ang pakiramdam ko nang sa pagdt ko ay nakita ko si Vice, si Miranda, sina Lolo at L pero... w ka. At-" "Paano mo naisip na isa kang ab? You are really crazy at times, Axis." Basag ang boses na sagot ni Diana. "Pero w akong magawa. Parte na ''yan ng pagkatao mo. I fell in love with a crazy man and I have to deal with that." Bumakas ang pagkamangha sa mukha ni Alexis. ng segundo itong gt na nakatitigng sa kanya bago ito napu-frustrate na sumandal sa headboard ng kama kasabay ng pagpikit at paghawak sa ulo. Nag-alang napabilis ang paghakbang niya ppit rito. "Ang sabi ng doktor ay w naman daw na-damage sa ulo ko. Damn him! Mukhang hindi niya ginagawa nang maayos ang trabaho niya-" "Alexis-" "I just heard you say you love me, Diana. I must be imagining things-" "I love you, Axis." Buong pagmamahal na sinabi ni Diana. Naupo siya sa kama ng binata at marahang hinaplos ang mga pisngi nito. "Napatunayan ko ''yon nang magkita kami ni Jake. Patawarin mo ako. Bumitaw ako agad sa ''yo. Dapat p inunawa pa kita. Dapat p hinabaan ko pa ''yong pasensiya ko. Dapat p hinintay pa kita. Pero naging desperado kasi ako. I desperately wanted to be happy with someone else. I desperately wanted to build something without you. Kasi nang may ipakla kang Lea, gumuho na ''yong pag-asa ko na pwede pa tayong dwa." Dumt si Alexis at hindi pa rin makapaniwng tinitigan siya. Inabot nito ang mga kamay niyang nakahawak sa mga pisngi nito. "I was a royal pain in the ass. Niligawan ko si Lea dahil desperado rin akong mapatunayan sa sarili ko na kaya ko ring makabuo ng rsyon kasama ang iba. Nang hindi own rule. I ended up falling in love with my best friend. "Kla mo ang mga pinagmanahan ko. m mo na may tendency tga akong maging kasing gago ni Vice." Marahas na napabuga ito ng hininga. "Pero Diana, hindi ko na kayang may nakaharang pa sa ating dwa. I almost died upon thinking that you and Jake are back to each other''s arms. Araw-araw, sisikapin ko na maging tamanglaki para sa ''yo. Dahil ayoko nang mangyari pa ''yong dati. Ayoko nang makalimutan mo uli ako kapag-" "Hindi kita kinalimutan. Hindi ko magagawa ''yon." Napailing si Diana. "Natakotng ako na baka kapag nanatili ako sa tabi mo, magbago ang isip ko. I might stop the whole thing with Jake and I might be waiting for you again. Natakot na akong maghintay nang habang-buhay." Muling tumulo ang mga luha niya. "Thank you for saving me that fateful day, Axis. Maraming smat dahil hanggang ngayon, nananatili kang tagapagligtas ko. "Posibleng ginawa mo ''yon para sa sarili mo pero mki ang naitulong niyon sa akin. Niligtas mo ako m sa pagsisisi. You saved me from pretending, from a make-believe story that I might be forced to ept and believe in the following years of my life. Maraming smat sa pagmamahal mo, Axis. Maraming smat dahil hindi ka tumigil sa pagkapit kahit pa nauna na akong bumitaw." "At hinding-hindi ako bibitaw. Diana, ipinapangako ko na aayusin ko ang sarili ko-" "Sshh." Siniil niya ng halik sa mgabi si Alexis. Kasabay niyon ay nala niya ang mga magng nito, ang mga kaanak nito na m niyang naghihintay na rin na makausap at makasama ang binata. Nala niya rin ang mga pinag-usapan n bago siya umalis ng ospital kaninang. Ipinagkatiw ng mga magng ni Alexis sa kanya ang totoong kwento sa likod ng pagkatao ng mga ito. Ibinukas ng mga ito sa kanya ang at ng buhay ng mga ito. Nang marinig iyon ay kusa ring nalusaw ang galit sa puso niya dahil sa mga ginawa ng mga ito kay Alexis. Ang natira nang sa kanya ay... pang-unawa. Nakagawa na ng no ang mga magng ni Alexis. Ang kangan nang ay ang pagsang-ayon ng binata. At hindi siya hahang sa mga nong iyon. Sa pagkakataong iyon, siya naman ang magpapya sa binata at mananngin na isang araw ay muli itong magbabalik sa kanya. Sa pagkakataong iyon, muli siyang maghihintay. Muli siyang aasa. Nang bumitiw si Diana kay Alexis ay buong pagmamahal na idinikit niya ang noo sa noo nito. "I was so stupid and so arrogant to think that I''m enough to heal you, Axis. Pero hindi. At kahit kan, hindi ako magiging sapat para mapagaling ka. Iyong mga sugat dyan sa puso mo, parang ngyanng ng bandage sa pagdating ko. At ang pagkakamali ko, ngyan ko ng bandage pero hindi ko ginamot. Your parents are the real ones that can cure you. It was your wounds that made you afraid to acknowledge your feelings for me. ''Yong mga sugat mo ang humang sa ating dwa noon. Na-realize ko ''yon Content is property ? N?velDrama.Org. nang makausap ko ang mga magng mo." "Diana-" "Maraming gustong sabihin at ipaliwanag sa ''yo ang mga magng mo. Pakinggan mo s, Axis. It''s time that you and your parents have a real conversation. no nng umalis ng bansa kasama ka-" "Pero-" "Magpagaling ka... nang kasama s." Ani Diana nang hindi binibigyan ng panahong tumutol ang binata. "Kapag magaling na ''to," Itinuro niya ang kaliwang dibdib ni Alexis. "At gusto mo pa ring bumalik sa ''kin, you will always find me here... waiting for you. Sa pagbabalik mo at ako pa rin ang mahal mo, hinding-hindi na ako bibitaw. Be the man that you''ve always wanted to be, Alexis." Mahigpit na niyakap niya ang binata. Nagsikip ang dibdib ni Diana. Hindi mahinto sa pagtulo ang mga luha niya nang gumanti ng yakap ang binata. Hangga''t maari ay ayaw niyang pakawn si Alexis. Kagigising pang nito. Marami pa siyang inaasam na gawin n. Pero kangan niya na muna itong hayaang makaalis para tuluyang magamot ang puso nito. Para sa pagbabalik nito, w nang bakas ng sugatang Alexis. Mabubuo na ito. At noon pa man, pangarap niya na iyon para sa binata. "I honestly don''t know what you''re talking about, Diana." Bulong ni Alexis. "Pero minahal mo ako noong durog na durog ako. Kaya para sa ''yo, pipilitin kong mabuo. Hindi ko m kung paano at hindi ko m kung bakit nasama sina Vice sa usapan. But I will figure it out. For you. It will always be for you-" "Do it for yourself, Axis. Sa pagkakataong ito, sarili mo naman ang unahin mo, ang mahalin mo." "Mahihintay mo ba ako?" Naghihirap man ang loob ay sunod-sunod na napatango si Diana. "Araw-araw." Bahagya siyang lumayo kay Alexis. Pinagmasdan niya ang mukha nito. Gusto niyang maduwag at mag-back out sa pinano pero sa tuwing sumasagi sa isip niya ang mga panahong ipinagtitirik nito ng kand ang sarili nito tuwing birthday nito aylo siyang nasasaktan. "Be happy, Axis, and make me proud." Soar high, my love. Chapter 21 Chapter 21 Six monthster... "FOR THE past years, I never told you I love you. Nahihiya kasi ako sa sarili ko. Pakiramdam ko, w akong karapatang magbanggit ng anuman tungkol sa pagmamahal samantng hindi ko maibahagi sa ''yo nang husto ang sarili ko, samantng hindi ko maibigay sa ''yo ang apelyido ko." I knew it. Napailing si Alexis habang nakatitig sa kanyang ama na nalakad ppit sa mesa n ng ina. Kaninang ay nasorpresa pa snghat nang marinig itong umawit sa mismong restaurant kung saan s niyaya nito. Pero hindi pa p roon natatapos ang mga pakulo nito. Natahimik anghat ng mga kumakain sa lugar na iyon habang tutok na tutok sa kinakabahang anyo ng bise-presidente ng bansa na ngayon ay nakpit na sa mesa n hawak pa rin ang mikropono. "All these years, I''ve loved you in silence, Miranda. Sabi ko noon sa sarili ko, sakali mang magsawa ka na at mapagod sa uri ng rsyong mero''n tayo, maiintindihan ko. Pero naiiba ka. I''ve always wondered how you managed to stay despite everything." Lumuhod si Alexander sa harap ng kanyang ina kasabay ng pabas nito ng singsing m sa bulsa ng pantalon nito. "I don''t want to love you in silence anymore. Miranda, will you grow old, I mean, older with me?" Nagtawanan ang mga tao. Pero para bang hindi iyon napansin ng ina na tumayo m sa upuan nito. "Alex, you are worth all the tears and sacrifices." Naluluhang sagot ng ina kasabay ng pagyakap nito sa kanyang ama. Nagpkpakan ang mga tao sa paligid. ng sandaling pinakatitigan ni Alexis ang dwang matandang ni sa hinagap ay hindi niya inakng hahantong sa ganoon bago unti-unting sumy ang ngiti sa kanyang mgabi. Habang pinagmamasdan ang mga ito ay bumalik sa isip ni Alexis kung paano s nagsim ng mga magng sa bagong yugtong iyon ng mga buhay n. Eksaktong walong buwan iyon sa araw na iyon, sa mismong kwarto niya sa ospital... "Patawarin mo ako, Alexis. Everything about my life was a mess, son. Hindi ko m kung paano maging ama. Ang m kong, kung paano maging anak." Nakayukong sinabi ni Alexander na gumt kay Alexis. W sa karakter ng kanyang ama ang humingi ng tawad at tanggapin ang mga pagkakamali nito. "Nagpakasal kami ni Connie dahil sa utos ng mga magng namin para sa mas iklago ng kompanya namin." Si Connie ay ang orihinal na asawa nito. "Nang makla ko siya, may iba na siyang mahal. Pero sinunod niya pa rin ang utos ng kanyang mga magng. "Sa pamilyang kinabibngan namin, isang mking pagkakamali ang hindi sumunod sa mga magng kahit pa kaligayahan mo ang nakataya. Okayng naman sa akin noong una dahil w naman akong girlfriend noon. But Connie and I never seeded as man and wife." Bahagyang humina ang boses ng ama. "She had always loved Rextor, her first boyfriend. Parati ko siyang nahuhuli na lihim na nakikipagtagpo salaking iyon. Again, I told myself it was okay as long as she was discreet about it. The boys I lived with, they were never my sons. Anak s ni Rextor. Wng nangyari sa amin ni Connie. Mahirap paniwan pero ''yon ang totoo." Anang ama kasabay ng pagbaling kay Miranda. Hinawakan nito ang kamay ng huli. Lahat ng pangungumpisal ng kanyang ama ay dinig na dinig rin ng ipinakla sa kanyang lolo at l niya na tahimik na nakaupong sa kanyang tabi. "I just couldn''t touch her knowing that it was another man she will think of. Nang asikasuhin namin ni Connie ang pag-proseso ng annulmentst year, sakang namin ipinam sa mga anak niya na hindi ako ang totoo nng ama. m na rin n ang tungkol sa inyo ni Miranda. We had a reputation to protect that''s why we remained silent until the day the petition for annulment was granted. It was your mother that I truly love, Alexis." Matipid na ngumiti si Alexander nang humarap sa kanya. "Nang makla ko siya, gusto ko nang itigil ang pagpapanggap at makipag-annul kay Connie. Pero nagalit si Papa. He threatened me that he will ruin you and your mother if I do that. Tanggap niya ang magkaroon ako ng ibang pamilya basta hindi mlaman ng publiko pero ibang usapan na ang makipagks kay Connie dahil gusto niya pa akong tumakbo sa mas mataas na pwesto sa gobyerno at makakasira ang annulment sa gusto niya. Kaya naghintay ako ng tamang pagkakataon. Na kanng dumating nang mamatay si Papa kng dwang buwan na ang nakakaraan. You see, my father was a very cruel and powerful businessman." Hindi nakaimik si Alexis. Nanatiling siyang nakamaang sa ama. Hindi siya nagkaroon ni minsan ng pagkakataon na makla ang kanyang lolo na si Alejandro Guevarra. Pero m niyang naging usap- usapan ito ng karamihan. Because the old Guevarra eats people alive. Isa itong higante kung ituring ng ibang mga negosyante saki atwak ng korporasyon na nasasakupan hinding sa Pilipinas kundi maging sa Asya at Europa. "Higit na maimpluwensya pa si Papa kaysa sa akin,lo na sa negosyo. The political career, it was my entire father''s doing. Nagustuhan ko nang ang pamumuno sa paglipas ng panahon. At ayaw ko nang tign pagkatapos. That was how messed-up I was. Hindi ko pinagamit ang apelyido ko sa ''yo dahil pakiramdam ko, hindi ako karapat-dapat para gawin ''yon. I couldn''t marry your mother without ruining my political career, without ruining you both. I couldn''t tell the whole world about you and her without sacrificing so many things. Dahil bukod sa inyo ng Mama mo, nagustuhan ko na ang paglilingkod sa publiko. Sa bagayng na ''yon ako hindi bano. Hindi nagkakamali. Iyonng ang kontrdo ko kahit paano. "Iyong pagpapki ko sa ''yo, patawarin mo ako, anak. Ganoon ako pinki ni Papa. Kangan kong sabihin ang mga salitang ''yon at umasa na sana hindi ka tumd sa akin. Dahil gusto kong mangarap ka, gusto kong mag-iba ka ng daan na taliwas sa tinahak ko. Ayokong matd ka sa akin. You see, ginusto." Napahugot ng mlim na hininga si Alexander. "Nang nman kong may sakit sa puso si Papa noong nakaraang taon, kasamaan mang maituturing pero natuwa ako. Dahil nangangahulugan ''yon na makakya na kami ni Mama m sa pagdodomina niya. "Noong nakaraang taon din habang naka-confine sa ospital si Papa ay palihim naming inasikaso ni Connie ang annulment papers namin. It was granted the very day I called you to meet me. Nagpa- presscon ako noon para sana aminin sahat ang tungkol sa inyo ng mama mo. Ang kaso ay naaksidente ka kaya hindi mo na narinig pa. It was the least I could do sahat ng mga kasnan ko sa inyo. Connie was now busy chasing the real man she loves. And here am I... hoping I can chase you and your mother, too." "Sinusugod n''yo ako noon sa opisina." Sa dinami-rami ng mga bagay na tumatakbo sa isip ni Alexis ay iyonng ang nasabi niya. Dahil hindi niya m kung paano magre-react sa mga narinig. "Dahil nami-miss kita, anak. You know about missing someone so badly and when you finally saw that person, you got nervous so much that you ended up saying the wrong words instead? Iyon ang parati kong ginagawa tuwing nakikita ka. Nakapagsasalita ako ng mga maling bagay sa maling panahon at mali ring mga dahn. Because I was a wrong father to start with." "Alexis!" Natigil sa pagbabalik-tanaw si Alexis nang marinig ang pagtawag na iyon sa kanya ng ina. Napatayo siya nang lumapit ito sa kanya kasama ang kanyang ama na naka-ster ang ngiting tagumpay sa mgabi. "Congrattions, oldies," bati niya. Sumimangot ang ina at mkas na tinampal siya sa braso na parehong ikinatawang n ng ama. "Kung hindi oldies at kung ano-ano pang bansag ay Vice at Miranda ang itinatawag mo sa amin ng papa mo, Alex." Bumuntong-hininga ang ina. "Kan ka kaya namin maririnig na tawagin kaming Mama at Papa?" Masuyong ngumiti si Alexis. "Congrattions, Mom... Dad. Best wishes." Nangip sa luha ang mga mata ng kanyang ina. Hindi siya nakakilos agad nang bi siyang yakapin ng mga ikakasal. Sa dami ng mga nangyari ay hindi siya sanay na tawagin ang mga ito sa paraang gusto ng mga ito. Pero nakahanda siyang matutunan iyon. Nakahanda siyang sanayin ang sarili. Natusan niya rin na matagal na png huminto sa palaro sa casino ang kanyang ina. Napatunayan niya iyon nang lumuwas si Manang Renata ng Mayn nang ibalita ng kanyang ina rito ang aksidenteng kinasangkutan niya. Bago pa man daw siya magtapos ng kolehiyo ay tumigil na ang ina. Ang lihim na pagsubaybay ni Miranda sa kanya at ang panunuyo sa mga magng para mapatawad ito ang pinagkaabhan ng ina sa nakalipas na mga taon. Noong una, aminado si Alexis na nahirapan siyang tanggapin ang mga paliwanag ng kanyang mga magng. Nahirapan siyang tanggapin na takot ang humang sa dapat sana ay maayos na pagsasama n. Natakot ang kanyang mga magng na magpakita ng pagmamahal sa kanya dahil Pero kunan, nahirapan din siyang hindi magpatawad. Lalo at kangan niyang gawin iyon para sa sariling peace of mind at para sa babaeng naghihintay sa pagbabalik nang mas maayos na Alexis Serrano Guevarra. Nang makbas siya ng ospital ay inayos ng kanyang ama ang paglilipat ng apelyido nito sa kanya. Dahil sa pagkakataon daw na iyon ay w nang makakapigil rito. Dwang araw matapos niyang mai-discharge sa ospital ay nagbiyahe s papuntang Japan para magbakasyon sakay ng private jet ng ama. Ipinagkatiw niya na muna sa mga tauhan niya ang kanyang firm. Isang linggong nanatili sa piling n ang ama bago bumalik ng Pilipinas para gampanan pa rin ang mga obligasyon nito sa sariling bansa. Umani ng batikos si Alexander nang umamin ito sa publiko tungkol sa totoonggay ng buhay may-asawa nito. Pero may n ring nakatanggap sa kan. Ngayon ay kinikla na siya nghat bng nag-iisang anak at tagapagmana ng bise-presidente ng Pilipinas. Sa loobng ng ng buwan ay napakarami ng naging pagbabago sa buhay niya... sa buhay ng pamilya niya. Iniwan man s ni Alexander sa Japan ay nagkaroon naman siya ng panahon na makasama ang ina nito, si Miranda, pati na ang lolo at l niya na nagawa na rin siyang tanggapin pati ang kanyang ama. Wng araw noon ang lumilipas ng hindi n nakakausap ang ama na bumawi nang husto sa pamamagitan ng video call. Dwang linggo na ang nakararaan nang sunduin s ng ama m sa pagliliwaliw sa Japan. Sama- sama sng bumalik sa Pilipinas. Nasa huling termino na ang kanyang ama. Kahit pa may mga kumukumbinsi ritong tumakbo uli ay nauna na nitong in-announce sa publiko na hindi na tatakbo pa sa pinakamataas na posisyon sa gobyerno sa susunod na hlan. Tuluyan na nitong ihihinto ang pagiging pulitiko para sa pagkakataong iyon ay mapagtuunan daw ng pansin ang pamilya nito. Nang sa wakas ay pakawn siya ng mga magng ay nangingiting inilibot niya ang mga mata sa mesa n. Iisa nang ang kng sa mga nakaupo roon. Diana... GUMUHIT ang malungkot na ngiti sa mgabi ni Diana nang makita uli ang nagliliwanag na gate ng Saint Gabriel Academy. Ngayon nang siya muling nakabisita doon pagkalipas ng kng sampung taon. Nakakalungkotng isipin na sa gabing iyon, sa mismong reunion n ay mag-isang siyang pupunta. Alexis... Ang daya mo. Mahigit dwang linggo na sim nang mman niyang bumalik na sa bansa ang pamilya ng binata m sa pagbabakasyon sa Japan. Dahil kinikla na ng publiko ang totoong pamilya ng bise- presidente ay nabalita pa ang pangyayaring iyon sa telebisyon. Pero hindi manng nagtext, tumawag o nagparamdam sa kanya si Alexis. Dwang beses niya na itong nakita sa dyaryo na kasama ng ama sa ng mlaking gathering. At mads, pinalilibutan ang binata ng hindi mabng na naggagandahang mga babae. Buhay na buhay ang nakita niyang ngiti nito sa dyaryo. Mukhang tuluyan nang nakabangon ang binata m sa mga masalimuot na pinagdaanan nito. Pero kasabay niyon ay mukhang kinalimutan na siya nito. Nagsikip ang dibdib ni Diana sa naisip. Kahit na naghihinanakit, araw-araw pa rin siyang naghihintay... gaya nang ipinangako niya. Dahil iyon ang inuutos ng puso niya. Axis, kung may iba ka na, sabihin mo naman. Ipam mo naman, utang na loob. Namamasa ang mga matang naisaloob niya bago lumabas na ng kanyang kotse at tumuloy sa loob ng mwak na gymnasium ng Academy na inayusan nang husto para sa homing. Myo pang ay naririnig niya na ang masing tugtog m sa loob at ang nagkakasiyahang ingay ng mga tao. Kaya ganoon nang ang gt niya nang para bang automatic na nanahimik ang mga ito sa pagpasok niya. Lahat ng mga mata ng mga naroon ay nakatutok sa kanya. Kinabahan siya. Ano''ng nangyari? May nagawa ba ako? Pero ano naman? Samantng kadarating kong. Pero mayamayang ay naho rin ang nadaramang pagkang ni Diana nang magsimng tumugtog ang banda sa make-shift stage sa sentro ng gym. Napaawang ang bibig niya nang makla kung sino ang mga iyon. Si Alexis iyon... at ang banda nito. Oh, God. "Soft as a rainbow like stardust and moonglow, I see the love in your eyes. Like autumn leaves falling and the first call of morning, it came to my surprise. True love calls just once in a lifetime. Why should we wait when now is the right time?" Ngayon na nga ba ang tamang panahon, Axis? Pumatak ang mga luha ni Diana habang naririnig ang pagkanta ni Alexis. Kay tagal niyang nangul sa mukha nito, sa boses nito... at sahathat patungkol rito. Just give me a sign, love. Hindi mo na kangang magsalita. Ako na mismo anglapit at tatakbo ppit sa ''yo. "THE JOY of surrender, so strong yet so tender. I give my heart to you. You know you can trust me. And that''s how it must be no matter what we do. Faithful friends and lovers forever. Right to the end, we''ll always be together..." Gaya ng dati ay para bang sandaling nalimutan ni Alexis ang lyrics ng kanta nang makita niya uli ang nag-iisang babaeng sa nakalipas na mga buwan ay binihag ang isip niya. Sabagay, hindi pa siya nasanay. Kan ba hindi dumaan sa isip niya si Diana? Sa oras na pumasok ito roon, hindi na ito umaalis pa... gaya nang mismong ginawa nito sa puso niya. Mabuti nang at nakapaghanda siya nang gabing iyon. Sa likod siya ng piano nakapuwesto kung nasaan ang lyrics sheet. Muli niyang iyong pinasadahan ng tingin. Narinig niya ang pagtawa ng mga kabanda. "Some things never changed, huh?" Ani Roy na nasa likod ng drum set. Napangiti nang si Alexis kasabay ng muli niyang pag-awit habang hindi inaalis ang tingin kay Diana na kasalukuyan nang nalakad ppit sa make-shift stage. Ganoong-ganoon ang nangyari sa kan dati. Ang pagkakaibang ay mas matapang na siya ngayong harapin ang nararamdaman. "When lovees sweetly to your door, embracepletely what your soul is longing for. Nothing can stop this love we''re making. Nothing can stand in our way. Nothing can block this road we''ve taken. Nothing can stop us now..." Nang matapos ang inihanda niyang kanta ay tumayo na si Alexis. Agad namang sinalo ni Earl ang gawain niya. Pumuwesto ito sa likod ng piano at itinuloy ang pagtugtog pero mas mahina na sa mga sandaling iyon. Hawak ang microphone ay bumaba si Alexis ng stage at nakad ppit sa pinakamatapang na siguro na babaeng nakla niya sa buong buhay niya. Marahan siyang napangiti. Napakkas ng loob ni Diana para kaibiganin siya at mahalin ang isang td niya. Huminto siya ng hakbang angyo kay Diana. She was shining like the first time he saw her in their college Valentine''s party. Nakasuot ito ng puting long gown nalong nagpatingkad sa bituin nitong tay. At m sa gabing iyon, hindi niya na pakakawn pa ang bituin na iyon. "Axis..." Basag ang boses na sinabi nito. "Just like the lyrics of the song, Diana... Nothing can stop us now." Nag-init ang mga mata ni Alexis. Hindi siya likas na emosyonal. Pero nang makla niya ang dga, lumabashat ng pinakatago- tagong emosyon sa puso niya. Pero sa pagkakataong iyon, maipagmamki niya na w nang bahid ng anumang negatibo ang mga emosyong iyon. "Sinadya ko tgang itaon sa reunion na ''to ang muli nating pagkikita. Dahil gusto kong balikan ang Saint Gabriel Academy nang kasama ka. Dahil napakahga ng lugar na ito para sa akin. Dito kita nakla. At dito mo binago ang buhay ko, Diana. Dito mo ako tinuruang makaramdam. Dito mo unang pinatibok ang puso ko." "At dito rin kita unang minahal." Nakangiting sinabi ni Diana kasabay ng pagtawid sa natitirang distansya sa pagitan n. Ubod nang higpit na niyakap siya nito. Agad na naipikit niya ang mga mata sa kapayapaang pumuno sa kanyang puso. Paano niya naisip na ipaubaya si Diana sa iba noon? Paano niya naisip na makakaya niyang sumikat at lumubog ang araw nang iba ang kasama nito? "I''ve missed you so much, Axis. Ang ak ko ay nakalimutan mo na ako." Gumanti siya ng yakap sa dga. "You silly girl. Makakalimutan ko anghat maliban sa ''yo." Kasabay ng bahagya niyang payo sa dga ay ang pagluhod niya sa harap nito. Inbas niya ang singsing na binili niya sa Japan. Bago pa man siya umalis ng Pilipinas ay sigurado na siyang w siyang ibang gugustuhing makita sa bawat paggising niya sa umaga at sa bawat pagtulog niya sa gabi maliban sa best friend niya, maliban kay Diana. "Tinupad ko ''yong gusto mo. Lumayo ako at nagpagaling para klanin ''yong sarili ko. Pero hindi ako gumaling nang husto. Dahil sa bawat lugar na puntahan ko, ikaw ang nakikita ko. Kayalong nagkasakit ''to." Itinuro ni Alexis ang kaliwang dibdib. "Diana, sa pagkakataong ito, sa harap ng mga nandito, muli akong humaharap sa ''yo. Hindi bng ''yong gago, wng pangarap, at basagulerong Alexis Serrano. Kundi bng Alexis Guevarra, isang arkitekto na nagmamahal sa ''yo." "Oh, God." Naitakip ni Diana ang pd sa bibig nito. "Hindi kita nakalimutan. At hinding-hindi kita makakalimutan dahil kangan kita, Diana." Matapat niyang dagdag sa kab ng pamumuo ng nerbiyos sa kanyang puso. "Kangan kita kung paanong kangan kong huminga, kung paanong kangan kong uminom at kumain para mabuhay. Kangan kita kung paanong kangan kong matulog para makapagpahinga... para mapayapa kahit sandali m sa buong araw na kapaguran. Kangan kita dahil mahal kita, Diana. Mahal na mahal. Will you marry-" "Yes." Nagtawanan ang mga taong nakapaligid sa kan nang si Diana na ang mismong kumuha ng singsing m sa kanya at nagsuot niyon sa daliri nito. Agad na naho ang kaba niya. Natawa siya kahit pa nagsisim muling mamasa ang kanyang mga mata. Kahit kan tga ay kakaiba si Diana. Lumuhod rin ang dga at ikinulong ang mukha niya sa maiinit na mga pd nito, mga pd na mahahawakan niya na habang-buhay. "I love you so much, Axis." Dinampian niya ng halik sa mgabi ang dga. Sa gabing iyon, w na siyang mahihiling pa. Natupad na anghat ng pangarap niya. "Don''t let me go, Diana." "Not again." WakasContent is property ? N?velDrama.Org. The Novel will be updated first on this website. Come back and continue reading tomorrow, everyone!