Chapter 18


    "DIANA, kung ayaw mong makasama ako, aalis ako. Hindi mo na kangang gawin pa ito." Tumaas-


    baba ang dibdib ni Alexis na para bang nagpipigil ng emosyon. "Kung gusto mo, kahit ngayon, aalis


    ako. Basta bumalikng tayo sa bahay-"


    "Sa bahay na kahit saan ako tumingin, ikaw ang nakikita ko." Hindi napigng sinabi ni Diana. Halos


    design ng bahay. At araw-araw ay nakikita niya pa ito. "You are in every corner, in every space. Kahit


    nasa kwarto ako, ''yong mga gamit doon, may  mo pa rin. You are everywhere, Alexis."


    "And you hate that now." Hindi nagtatanong kundi nagkukumpirmang sagot ng binata. "Sinadya kong


    punuin ang bahay mo ng mga regalo ko. You''re always in this ce. At hindi naman ako parating


    nakakasama sa ''yo rito kaya gusto ko, kahit na nandito ka, maala mo pa rin ako. Na maisip mo na


    kahit hindi tayo magkasama, hindi ka nag-iisa. I''m with you the same way that you are always with me,


    Diana. Kahit nasa gitna ako ng meeting, ikaw ang naiisip ko. And then suddenly, everything will just be


    about you. My head will be filled with thoughts of you." Ngumiti ito. "Senyales na siguro ''yon na noon


    pa man, mahal na kita-"


    "Tama na." Tinakpan ni Diana ang kanyang mga tainga kasabay ng pagtalikod kay Alexis. Napahawak


    siya sa kanyang dibdib na kay bilis ng tibok nang mga sandaling iyon. Hindi niya m na darating ang


    panahong matatakot na siya sa sariling nararamdaman, sa sariling puso. Natatakot na siyang


    pagbigyan iyon uli. Dahil natatakot siyang sumay iyon uli. "Ayoko nang makinig."


    "Pero kangan, Diana."


    Muling naramdaman ni Diana ang buhos ng n. Ang ak niya ay umalis na si Alexis. Pero


    Content is property ? N?velDrama.Org.


    mayamayang ay naramdaman niya ang binata sa kanyang likod. Marahan nitong inalis ang mga


    kamay niyang nakatakip sa kanyang mga tainga.


    "We can do this forever, you know. I can talk to you forever and you can forever pretend that you''re not


    hearing me, kung tungkolng din sa ating dwa ang mga sasabihin ko. Pero hindi. This involves


    Jake, too. Tumawag siya kanina. Gusto niyang makausap ka pero hindi daw siya makaalis ng ospital.


    Nakiusap siya sa akin na ihatid kita pabalik sa Mayn... pabalik sa kanya." Bumakas ang insecurity sa


    boses ni Alexis. "Magpapahatid ka ba?"


    "Hindi ko m." Bumitaw si Diana m sa pagkakahawak ni Alexis. "Hindi ko na m kung ano''ng


    gagawin ko." Nagsim na siyang humakbang pyo pero natign siya nang humabol ang binata.


    Bi nang siya nitong niyakap m sa kanyang likod. Namasa ang mga mata niya. "Axis..."


    "I''ve missed hearing you call me that way." Bulong ng binata. Humigpit ang pagkakayakap nito sa


    kanya. "Diana, I''m scared."


    So am I, Axis. So am I.


    Natatandaan niya na. Ganoong-ganoon ang binata nang magkita s uli matapos ang ng buwan na


    bakasyon niya m sa Italy. Sinalubong siya nito sa gate ng townhouse niya at niyakap nang ganoon


    rin kahigpit. Iyon ang gabi na inihatid siya ni Jake matapos nng mag-date. Ibig sabihin ba ay nakita


    na iyon ni Alexis noon kaya ganoon nang ang naging reaction nito?


    "Nagsinungaling ako sa ''yo."


    "What?"


    "Nagsinungaling ako sa ''yo nang sabihin kong aalis ako kapag sinabi mo. All these stupid time, ang


    ak ko ang pangarap ko ay ang matanggap at ma-acknowledge ng mga magng ko. Nagkamali


    ako. My dream was to be with you. I realized that now. Don''t let me go, Diana. Please. I don''t want to


    go. I don''t want to let my dream go."


    "I''m selfish. I knew you were in love with me and yet I stayed by your side. Narinig kitang umamin


    noong inihatid kita sa inyo noong masing ka kasama ni Laurice noon bago ang Valentine''s party


    natin sa Academy."


    Sandaling hindi nakakilos si Diana sa narinig. Nang matauhan siya, kins niya ang mga braso ni


    Alexis na nakayakap sa kanya kasabay ng pagharap niya rito. Higit na lumakas ang buhos ng n


    kasabay ng pagbuhos rin ng mga damdamin nng para bang ngayonng nakya. Basang-basa na


    ang binata td niya.


    Pinakatitigan niya si Alexis kasabay ng pagguhit ng mapang ngiti sa mgabi niya. "Noon pa p


    ako nawn ng pride sa harap mo-"


    Napailing si Alexis. "No, Diana. That just goes to show na noon pa ako nagpapakagago. Kahit na m


    kong nasasaktan ka kapag nasa mpit ako, kahit na m kong mahihirapan kang makalimutan ang


    nararamdaman mo dahil sa presence ko, nanatili ako sa tabi mo. Siguro dahil deep inside, ayoko


    tgang makalimutan mo ang nararamdaman mo para sa akin. Maybe because deep inside, I wanted


    you to wait for me until I can finally manage to ept myself and to ept the fact that I can really


    have you... that I can deserve you."


    Inabot ng binata ang mga kamay niya. "Diana, sinubukan kong sumugal noon sa yate. Pero bago pa


    man ako umamin, nman ko na ang tungkol sa inyo ni Jake. Kaya itinago ko nanghat. Dahil


    ayoko namang manira ng rsyon. Ayokong magaya sa mama ko. You know how much I hated how


    she lived her life. Pero sa huli, gumaya pa rin ako sa kanya... sa mismong araw ng kasal mo."


    "W siya rito dahil hindi naman tga siya ''yong hinihintay ko. Iba. Pero mukhang hindi na siya


    darating. Mukhang sa pagpunta niya rito, may nakla na siyang iba at na-realize niya na ''yon p ang


    mas nararapat para sa kanya kaysa sa ''kin. At hindi ko siya masisisi. Mukhang... nagising na siya."


    Umawang ang bibig ni Diana sa pagkabi nang mala ang mga sinabing iyon ni Alexis noon sa


    yate.


    Napakki nng tanga. Lalo na siya. Hindi na sana nangyari anghat ng iyon kung naghintay siya.


    Nagawa niyang maghintay nang mahigit pitong taon. Pero sumay siyang gawin iyon ng ng araw


    pa. Sana w s sa ganoong sitwasyon ngayon.


    Sinalubong niya ang mga mata ni Alexis. Puno ng paghihirap ang luntiang mga mata nito. Naging


    makasarili din siya. Dahil sa kagustuhan niyang matugunan din ang pagmamahal na kayang ibigay ng


    puso niya, naghanap siya ng iba. Nalimutan niya ang totoong kwento kung paano nagsim ni Alexis.


    Nalimutan niya ang mga pinagdaanan nito, ang mga hinanakit nito.


    "Diana, you and I both know that Alexis is a wonderful man regardless of his family background.


    Nagtapat siya sa amin ng mama mo. Mahal ka daw niya. And honestly, mas gugustuhin ko pa ngayon


    ang td niya kaysa kay Jake. At least, he had already informed us about his skeletons in the closet.


    But that Jake guy, heck. Pina-imbestigahan ko ang buhay niya pero mahusay siyang magtago.


    "Nakatakas sa imbestigador na inupahan ko ang katotohanang may anak p siya. Kung hindi


    nakim si Alexis sa kasal mo kanina, you would have married Jake. You would have lived with him


    the rest of your life. Think about that and ask yourself, is that what you really want? Ang tagal naming


    hinintay ng mama mo na matauhan si Alexis. Hinding kami nakim dahil mga buhay n''yo naman


    iyan.


    "Pero Diana, mas nauna pang nakita ng ibang tao-sa kaso namin-kami ng mama mo ang pagmamahal


    niya sa ''yo kaysa sa ''yo mismo, kaysa sa kanya." Matiim siyang tinitigan ng ama. "Kahit minsan ba,


    ipinaramdam ni Alexis sa ''yo na hanggang kaibiganng ang turing niya sa ''yo? Lips can lie. But never


    the actions, Diana. Nahuli man siya bago siya natauhan pero hindi ba''t ang mahga... ay natauhan


    pa rin?" Anang ama ni Diana bago ito umalis ng kanyang bahay kasama ang kanyang ina nang sundan


    siya ng mga ito sa farm house.


    Natign siya sa naisip. Hindi nagkaroon si Diana ng pagkakataon sa nakalipas na mga linggo na i-


    analyze pa ang mga sinabi ng ama. Pero ngayon,hat ay sabay-sabay na bumabalik sa kanya... m


    sa mga ginawa ni Alexis para sa kanya noong kolehiyo pa s hanggang sa mga sandaling iyon. Hindi


    sumagi sa isip niya na dahil sa pinagdaanan ng binata sa mga magng nito ay posibleng


    makaramdam ito ng takot na magmahal, na sumugallo na sa kan. Siya itong nagkng sa pang-


    unawa.


    Siguro kung hinintay niya si Alexis na umamin sa yate o kung sumubok siyang aminin ang


    nararamdaman para rito, baka mki ang nagbago. Napakaraming mga emotional baggages ni Alexis


    habang siya ay ang sariling pusong ang iniinda. Siya ang kung tutuusin ay mas mkas sa kanng


    dwa. Pero naging mahina siya.


    Ngayon ay m niya na. Ang pag-ibig ay nakapagbibigaykas sa mahihina. Pero nakapagpapahina


    sa mlakas.


    "Having you in my life taught me to face my own ghosts. I am who I am now because when everybody


    walked away, you chose to stay. Sinukuan ako ng buong mundo. Pero nanindigan ka sa tabi ko at


    binigyan ako ng pagkakataong magbago. I see a different me when I''m with you, Diana. Ito na ako."


    Itinuro ni Alexis ang sarili nito. "Nagtrabaho ako araw-gabi sa nakalipas na mga taon para patunayan


    sa sarili ko, sa ''yo, sa pamilya ko, sa buong mundo na kahit paano, kaya ko nang bumagay sa isang


    td mo.


    "Lahat p ng mga pagbabagong iyon, hindi ko ginawa para sa mga magng ko. I realized that on


    your wedding day, when I was on the verge of losing you. Lahat p ng ginawa ko ay para sa ''yo. Para


    sa susunod, w nang td ni Kurt na magkukuwestiyon sa ''yo na ang tarantadong gaya kong ang


    pinili mo."


    Diana gasped. "You still remember Kurt? You still remember all those things?"


    Tumango si Alexis. "I remember everything... m sa suot mo nang una kitang makita sa corridor ng


    Saint Gabriel Academy hanggang sa-"


    Pagkalipas ng dwang linggo, sa kauna-unahang pagkakataon ay siya ang naunang lumapit sa


    binata. Hinawakan niya ang mga pisngi nito at buong suyong siniil ng halik ang mgabi nito.


    Naramdaman niya ang tensiyon na namuo sa katawan ni Alexis bago nito buong pusong tinugon ang


    bawat halik niya. Sa isang ip, hindi niya na naramdaman ang n. Hindi na rin siya nakadama ng


    palamig. Dahil m noon hanggang ngayon, tuwing nasa tabi niya ang binata, ito ang kanyang


    pananggng.


    Ipinikit ni Diana ang mga mata. Humalo sa tubig n ang mga luha niya. God... ang manhid-manhid


    ko. Sa puso niya ay w na siyang makapang pagdududa na ang nasa harap niya ang tamanglaki


    para sa kanya.


    Pero siya, hindi niya na masiguro kung siya pa rin ba ang tamang babae. Marami pa siyang kangang


    gawin... marami pa siyang kangang harapin at kausapin. Marami pa siyang kangang timbangin at


    siguruhin.


    Nang sa wakas ay maghiwy ang kanng mgabi, dumt siya at niyakap ang binata nang buong


    higpit. "Ihatid mo na ako sa Mayn bukas, Axis. Haharapin ko na si Jake."


    Para sa ''yo.