Chapter 17


    "WHAT the hell have you done with the Ferrels, Alexis? It was all over the news! Business partner ko si


    Lino pero sa ginawa mo, posibleng matapos na ang mga transactions ko sa kanya! Ano bang


    pinaggagawa mo sa buhay mo-"


    "Tama kayo, Vice. As usual. Ano nga bang pinaggagawa ko sa buhay ko at sinasagot ko pa ang mga


    tawag n''yo?" Napu-frustrate na ganting tanong ni Alexis sa ama. "''Wag kang mag-la. Magtatanda na


    ako. Next time, I swear I will be wise to never answer your call again." tinapos niya na ang tawag at


    isinilid sa bulsa ng pantalon ang cell phone.


    Papunta na sana si Alexis sa kusina para ipaghanda ng almusal si Diana nang mahuli niya itong


    nakatayo sa hagdan hindi kyuan sa kanya. Wng mababasang anomang emosyon sa magandang


    mukha nito kahit pa m niyang narinig nito ang mga sinabi niya sa ama.


    Sinikap niyang ngumiti at humakbang ppit sa dga. Kahit paano ay nakahinga siya nang maluwag


    nang makitang nakapagpalit na ito ng damit. Sa tuwing nakikita niyang suot nito ang wedding gown


    nito ay para siyang sinasakal. "Good morning-"


    "Hindi kaya hindi mo tga ako mahal, Alexis? You''re just miserable and you wanted people around


    you to feel the same. Dahil ayaw mo nang mapag-isa. Gusto mo ng may karamay. Ganyang-ganyan ka


    noong college pa tayo. Gusto mo ng karamay kaya mo ako npitan-"


    "Sana sinampal mo nang ako, Diana." ng beses siyang napabuga ng hangin para pign ang


    namumuong sama ng loob. Nauunawaan niya namang galitng sa kanya ang dga kaya nito nasabi


    ang mga iyon pero iba pa rin ang dating niyon sa puso niya. Higit pa ang sakit na d ng mga narinig


    niya rito kaysa sa mga sinabi ng kanyang ama. "When I met you, I began to look at myself differently.


    Kaya nang sabihin mo ''yan, para mo na rin akong ibinalik sa dati."


    Nakita niya ang pagdaan ng guilt sa mga mata ni Diana. ng sandaling pinagmasdan niya ito. Gusto


    niya itong abutin, yakapin, at halikan hanggang sa mahohat ng bigat na meron sa mga puso n.


    Pero hindi niya na m kung paano ito aabutin. Sa tagal niyang nakasama si Diana, hindi niya pa ito


    nakitang nagkaganoon.


    "I know that you''re hurt, Diana. Isa ako sa mga dahn kung bakit ka nasasaktan kaya naiintindihan ko


    kung maging mmig ka man sa akin. But please, don''t try to hurt me back by saying those things.


    You should know me better than that." Nag-iwas si Alexis ng mga mata nang maramdaman ang


    pamamasa ng mga iyon.


    Shit, maiintindihan niya kung huhusgahan siya ng buong mundo dahil sa mga naging pagkakamali


    niya. Pero ang manggaling kay Diana ang mismong panghuhusga, para iyong patalim na humihiwa sa


    sugatan nang puso niya.


    "Axis, I''m sorry. I just don''t know what to believe anymore," narinig ni Alexis na sinabi ni Diana. Ang


    sumunod na narinig niya ay ang nagmamadali nang mga hakbang nito pyo sa kanya.


    Nang tingnan niya si Diana, nakita niya itong nananakbo sa hagdan paakyat. Hindi na nag-isip pang


    hinabol niya ito. Naabutan niya itong papasok sana sa kwarto nito. Maagap na pinign niya ito sa


    braso. Nakita niya ang pangingilid ng mga luha ng dga nang humarap sa kanya. Ikinulong niya ang


    mukha nito sa kanyang mga pd. Pakiramdam niya ay sinaksak siya ng kung ano sa dibdib nang


    makita ang tuluyang pagpatak ng mga luha nito.


    "Bakit ka umiiyak?" marahang tanong niya.


    "Dahil m kong nasaktan kita."


    Masuyo siyang napangiti. "Nah, I''ve suffered worst." Pero aminado akong sa dami ng mga narinig ko,


    ang mga salita mo ang pinakamasakit, Diana, gusto niya sanang idagdag pero sa huli ay pinign niya


    ang sarili.


    Nagbaba ng tingin ang dga. Ni hindi na nito magawang salubungin ngayon ang mga mata niya.


    Pero mabuti na rin iyon para hindi nito makita ang pagpatak ng luha niya.


    Nasa harap niyang si Diana. Hawak-hawak niya pa nga kung tutuusin pero hindi na ito maramdaman


    ng puso niya. Pakiramdam niya, kahit hindi natuloy ang kasal ay naputol na ang koneksiyon nng


    dwa.


    "I lost you now, didn''t I?"


    Hindi sumagot ang dga. Muling napahugot ng mlim na hininga si Alexis. Pero hindi iyon


    nakatulong sa kanya. Bawat segundo, pakiramdam niya aylong bumabaon ang sakit sa buong


    sistema niya. "Nasasaktan ako hinding dahil sa mga sinabi mo, Diana. I''m hurting because now that


    I lost you, I lost not just my best friend. Iyong ayaw kong mangyari noon, nangyayari ngayon. Hindi ko


    na tuloy m kung dapat ko na bang pagsisihan ang ginawa ko."


    Wng si siyang tumawa. "Hindi ko m kung dapat bang hinayaan ko nang na magunaw ang


    mundo ko kaysa ang araw-araw, makita kang ganito. Kasi Diana, pakiramdam ko, inuunti-unti ang


    kamatayan ko."


    Nag-angat ng tingin ang dga. "Alexis-"


    Napailing siya. Tinawid niya ang natitirang distansiya sa pagitan n at sinakop ang mgabi nito


    habang nanatiling hindi inaalis ang mga mata rito. Nakita niya ang pagrehistro ng pagkabi sa anyo


    ng dga bago ito unti-unting pumikit.


    Hinalikan niya si Diana hanggang sa bumalik sa dati ang normal na tibok ng kanyang puso, hanggang


    sa kumalma iyon. Parati nang yatang ganoon. Kapag nagmamahal ka, sa kab ng pait sa puso mo,


    mananatiling ang mgabi niya ang pinakamatamis para sa ''yo. Wng kasingmbot ang mgabi ni


    Diana. Sa loob ng ng sandali, hinayaan niyang malunod ang sarili sa halik na iyon. Mayamaya ay


    kusa rin siyang bumitaw.


    Sa payo niya sa mgabi nito ay para siyang bumalik sa realidad. Dahil sa muling pagbigat ng


    kanyang dibdib. Nanatiling nakapikit ang dga. Napapagod na idinikit niya ang noo sa noo nito. "I''ve


    been hurting all my life. You know that. Napapagod na rin ako. Gusto ko na ring bumitaw. Lalo ngayon."


    Bulong niya. "But my heart is insisting that I hold on. Habang ''yong isip ko bumubulong na, ''bumitaw ka


    na'' iyong puso ko, humihiling at nagsasabing ''kapit pa.'' Hayaan mong akong kumapit kahit sandali,


    Diana. Hanggang sa matutunan ng puso kong bumitaw na."


    "DIANA!"


    Nanatiling nakapikit si Diana kahit pa naririnig niya ang paulit-ulit na pagsigaw ni Alexis sa pangn


    niya. Sinadya niyang umalis pansamant sa bahay at magpunta sa farm nang makita niya ang binata


    na ab kanina sa pakikipag-usap sa cell phone na nahan niyang isa sa mga kliyente nito habang


    tutok ang mga mata nito sa screen ngptop.


    ng beses niya nang sinabihan si Alexis na bumalik na sa Mayn pero napakatigas ng ulo nito. Kaya


    naman daw nitong i-monitor ang firm nito sa pamamagitan ng telepono at inte.


    Hindi niya na m ang gagawin kay Alexis. Sa loob ng dwang linggo na pananatili n sa bahay,


    parati itong nasa tabi niya at nakalay sa kanya gaya nang normal na ginagawa nito noon pa man.


    Spoiled pa rin siya rito. Ang pagkakaiba ngang ay ang pagiging vocal nito ngayon sa


    pagpaparamdam ng pagmamahal sa kanya.


    Araw-araw, para pa ring prinsesa si Diana na pinagsisilbihan ni Alexis at sinasamahan sa pagha-


    harvest ng mga bk na ipadad sa flower shops niya sa Mayn. Ito ang parating nagkukwento


    nang kung ano-ano dahil hindi siya nagsasalita. Hindi niya m kung ano ang dapat sabihin. Hindi niya


    rin m kung mapagkakatiwan niya pa ang sariling bibig dahil nang huling subukan niyang gamitin


    iyon ay nasaktan niya pa ang binata at doble ang sakit na hatid niyon sa kanya.


    Hindi m ni Diana kung anong seng masamang ispiritu ang sumanib sa kanya para bi nang


    pagbintangan si Alexis. Sadyang nang magising siya at bumalik sa isip niya ang mga pangyayari, agad


    na napuno ng pagdududa ang puso niya. Nahirapan siyang paniwan na sa hinaba-haba ng


    panahon ay nagawa rin siyang mahalin ni Alexis kaya nang araw na marinig niya ang mga sinabi nito


    sa ama sa cell phone, kung ano-ano nang mga nasabi niya na hanggang ngayon ay pinagsisisihan


    niya pa rin dahil hindi maalis-alis sa isip niya ang rumehistrong sakit sa mga mata nito.


    Alexis...


    Content ? N?velDrama.Org.


    Sa kab ng sariling iniinda, hindi pa rin maatim ni Diana na saktan ang damdamin ng binata. Pero


    w siyang magawa. Dahil m niyang hanggang ngayon ay nasasaktan niya ito. Araw-gabi ay


    ginugulo siya ng namagitang halik sa kan ni Alexis. That was the best kiss she ever had in her life.


    Pero natatakot na siyang min ang totoong nararamdaman. Kanng sim nang mangyari ang


    kaguluhan sa kanyang kasal. Hindi pa siya nakahandang sumubok uli. Natatakot na siya. Hayun nga at


    hanggang ngayon ay nagtatago pa siya m sa publiko na m niyang pinagpipiyestahan ang


    nangyari sa kanya.


    Ipinaubaya niya na muna sa staff niya ang pamamah sa flower shop dahil ayaw niya na munang


    bumalik sa Mayn.


    Napabuntong-hininga si Diana kasabay ng pagting at pagbukas ng mga braso paralo pang


    damhin ang n sa pag-asang makakaya niyong tangayin anghat ng naipong pagod, galit, sama ng


    loob, at sakit sa sistema niya.


    "Hindi parating maaraw sa buhay ng isang tao. Darating ang n. Hindi mo ''yon mapipign. Minsan,


    patak-patak. Minsan, bian. Isang buhusan. Kaya maghanda ka sa n," nala niyang payo ng ina


    noong dgita pa siya. Hindi niya iyon naintindihan noon maliban nang nang namatay si Yves. Ang


    ak niya, iyon na ang huling n na mararanasan niya. Hindi pa p.


    ng beses na ring umn sa buhay niya pero hindi pa siya nadad. Hindi pa rin siya


    nakakapaghanda. Mayamayang ay bi siyang napadt nang hindi na maramdaman pa ang


    pagpatak ng n sa kanyang katawan. Sa pagmt niya, sumalubong sa kanya ang seryosong anyo


    ni Alexis hawak ang mking payong para sa kanng dwa.


    "Nakakatakot p ang n, Mommy," Minsan pa ay pumasok sa isip niya ang umiiyak na sinabi


    niyang iyon sa ina matapos ilibing ni Yves. "Ayoko na. Kung unin ako nang ganito parati tuwing


    nagmamahal ako, ayoko nang magmahal."


    "Maybe Yves wasn''t really the one for you, Diana. Kung para siya sa ''yo, hindi siya kukunin ng Diyos."


    Masuyong sagot ng ina. "Siguro kaya siya dumating sa buhay mo ay para turuan kang magmahal.


    Para sa susunod, marunong ka na. Kung hindi ka na magmamahal dahil sa nangyari, masasayang ang


    pagtuturo sa ''yo ni Yves kung paano magmahal. Someday, I believe you will love again, Diana. At


    kapag nahanap mo ''yong tao na handa kang samahan sa gitna ng n sa buhay mo, ''yong handang


    mabasa kasama mo, ''wag mo na siyang pakakawn pa, Diana."


    Alexis, ikaw na ba tga ''yon? Naisaloob niya. Baka niloloko na naman ako ni Kupido.