Chapter 14


    NAHINTO sa pagsusuot ng suit si Alexis nang mapaharap sa smin at makita ang kanyang anyo.


    Bakas ang hindi matatawarang kabiguan sa mga matang nakatitig sa kanya nang mga sandaling iyon.


    M noon hanggang ngayon, ganoon pa rin ang pakiramdam niya. Talunan.


    "So you''re still not going to work under my son''s architectural firm? Ano ba''ng ipinagmamki mo? Na


    nakatapos ka na? It''s still a wonder to me, though, Alexis. Ano''ng ginawa mo para maka-graduate ka


    na may ganoong kataas na grado? That''s a shame. Ang ak ko pa naman ay hindi nababayaran ang


    mga professors sa Saint Gabriel Academy. Anyway, just a reminder, don''t fly too high, Alexis. Para


    kapag bumagsak ka, hindi gaanong masakit. And that Ferrel girl you''re with? She will grow tired of you


    one day. No one will truly stay in your life. Dahil sabi mo nga, magkatdng tayo. We''re both a piece


    of shit. Then and now," parang tuksong bumalik sa isip ni Alexis ang mga sinabing iyon ng kanyang


    ama ng taon na ang nakalilipas.


    "A piece of shit." Pinagmasdan niya ang sarili. Sa nakalipas na halos siyam na taon, sinikap niyang


    iangat ang sarili. Dahil ginusto niyang patunayan sa kanyang ama na mali ito ng ak, na hindi s


    magkatd. Na hindi siya basura kumpara sa mga ipinagmamki nitong anak. Hindi siya huminto sa


    pagtatrabaho.


    Tuwing gabi pagkahatid niya kay Diana, bumabalik pa siya ng opisina at aalis nang doon sa umaga


    para maligo at magpalitng sandali sa kanyang Unit pagkatapos ay saka niya susunduin si Diana at


    saka siya dederetso uli sa kanyang opisina. Ang naging pagsunod niya rito sa Italy sa loob ng halos


    anim na buwan ay ang kauna-unahan niyang naging bakasyon.


    Nang magkaroon siya ng sariling architectural firm, hindi pa doon natapos anghat. Lalo pa siyang


    nagsumikap. Lumago nang lumago ang firm sa pagdaan ng taon. At sa unti-unti niyang pag-angat,


    sinugod pa siya ng ama at pinagbintangang sinasadya niyang sulutin ang mga kliyente ng panganay


    nitong anak. Natanggap niya na kahit kan, w siyang gagawin sa buhay niya na magugustuhan ng


    kanyang mga magng.


    Nang magkaroon siya ng sariling Unit, iniwan niya na ang kanyang ina sa mansiyon na binili rito ng


    ama tutal ay w na roon si Manang Renata. Umalis na ito at sa probinsiya na tumira isang taon


    matapos niyang maka-graduate sa kolehiyo.


    Hindi siya pinign ng ina sa pag-alis. M noon, w pa siyang naririnig na balita m rito. At mas


    maigi na rin siguro iyon kaysa ang magkasamaanng s ng loob sa oras na makabalita s sa isa''t


    isa. Lahat ng tao sa paligid niya ay nakasanayan niya nang wng pakim sa kanya. Nakasanayan


    niya nang iniiwan siya, na binabalew. Na kahit nasa tabi siya ng mga magng ay hindi siya


    nakikita, hindi naririnig, hindi nararamdaman.


    He had been invisible all his life. But someone saw him for the very first time. It was Diana. Nakita nito


    hinding siya kundi pati ang puso niya. Pero mukhang tama ang ama. Sadyang wng nakatakdang


    manatili sa buhay niya. Dahil m noon hanggang ngayon, wng nagbago.


    "Because you''re still a piece of shit, Alexis. You''re a bastard. Fuck. You''re weak! And I hate you! I hate


    you so damn much!" Sigaw niya sa sariling repleksiyon. Sunod-sunod na sinuntok niya ang smin


    kasabay ng pagsabog ng kanyang damdamin.


    Tumigilng siya nang makitang basag na basag na iyon... gaya mismo ng pananaw niya sa sarili.


    "Damn, I hate the person that I''m seeing right now. But howe that person... is me?"


    Napatitig si Alexis sa dugo na umaagos m sa kanyang mga kamao. Ang mga kamao niyang ang


    nasugatan pero hinding ang mga iyon ang nararamdaman niyang nagdurugo kundi pati ang mga


    sugat sa puso niya na parang sabay-sabay na nabuksan at nagdugo.


    Nalambot na naupo siya sa couch.


    Diana... It hurts thinking that your groom could have been me.


    Nala ni Alexis noong araw na pinilit niyang umamin sa dga nang puntahan niya ito sa Tagaytay.


    Sinikap niyang ipagtapat ang nararamdaman pero dumating si Jake na para bang isang senyales m


    mismo sa kngitan na w siyang karapatan para magtapat pa dahil gulong ang hatid niyon.


    Napasulyap si Alexis sa kanyang wristwatch. Mpit nang magsim ang kasal ni Diana pero nasa


    condo unit pa rin siya. Iyon na ang sandali na tuluyan nang matutuldukan ang pagmamahal niya.


    Mariing naipikit niya ang mga mata. Pero sa pagpikit niya ay ang nakangiting mukha ng dga ang


    pumasok sa isip niya. Agad siyang napadt. Sa hindi na mabng na pagkakataon ay pumig ang


    tatanga-tangang puso niya.


    Naikuyom niya ang mga kamay na nagdurugo pa rin. Shit! Ano bang ginagawa niya? Ngayon nang


    ang huling araw na maari siyang magsalita. Kung pagkatapos niyon ay matutuloy pa rin ang kasal,


    pipilitin niyang tanggapin. Pero magsasalita siya. Bah na.


    Mabilis siyang tumayo at hinugasan ang kanyang mga kamay. Nagbihis rin siya nang mmang


    natuluan na ng dugo ang kanyang damit. Kangang maging presentable ang itsura niya kahit man


    N?vel/Dr(a)ma.Org - Content owner.


    unit.


    Sa kab ng matinding pananakit ng mga kamay ay pilit siyang nagmaneho.


    This piece of shit will finally stand up. Patawarin mo ako, Diana. But I swear I''ll die if I won''t do this.


    NAHIGIT ni Diana ang paghinga nang makababa na ng bridal car. Bi ay natigil siya sa paghakbang.


    Namasa ang kanyang mga mata nang makita ang simbahan. Sadyang unpredictable ang buhay.


    Noong nasa kolehiyo siya ay si Yves ang inak niyang maghihintay sa kanya sa harap ng altar. Ito


    ang una niyang pag-ibig.


    Namatay ito, saka niya nakla si Alexis. Nagkaroon siya ng bagong pangarap: ang makasama ito.


    Naging madali ang ngumiti at magsim uli dahil sa binata. ng taon siyang nalunod sa pangarap na


    isang araw ay magkakasalubong ang mga puso n. Pero kan ba ibinigay ng tadhana anghat ng


    gusto ng isang tao? Nasaktan siya. Umalis. At sa pagbabalik niya, natagpuan n ni Jake ang isa''t isa.


    Ingaan nito ang puso niya, w na siya dapat mahihiling pa. Dahil ang pagmamahal nito, nag-


    uumapaw. At nadarama niya iyon bawat araw.


    Siguro ay isang pagsubok si Alexis para mman niya kung gaano katatag ang puso niya. Kangan


    niyong mabasag para mabuo uli sa pagdating ni Jake. At ngayong naniniw siya na nabuo na ang


    puso niya, mas matatag na iyon kaysa sa dati.


    Igin ni Diana ang tingin sa paligid. W ang Alexis na inaasahan niyang makakasama ng kanyang


    mga magng sa paghatid sa kanya sa simbahan. Strange. Wng sandali na naw ito sa buhay


    niya noon. Kahit wng okasyon ay dumarating ito sa isang tawag niyang. Pero ngayon, nakang


    tawag at text na siya rito, saka pa ito naw kung kan kangan niya ito para sa napakahgang


    pangyayaring iyon.


    Napahugot siya ng mlim na hininga.


    At least, Jake is here. Hindi ba''t iyon naman ang mahga? Sa araw na ito, magsisim ang


    katuparan ng mga pangarap niya. Ikakasal siya, magkakaroon ng sariling pamilya at magiging masaya.


    "Cheer up, soon-to-be Mrs. Diana Serrano. This is your wedding day." Naibulong niya. Narinig niya ang


    pagsinghap ng ina pero hindi niya na iyon nabigyang pansin.


    Mrs. Serrano? What on earth was she thinking? Napahawak siya sa kanyang dibdib. Hindi ito maaari.


    "Diana, are you sure you want to do this?" Anang ina.


    Hindi na nakasagot pa si Diana dahil nagsim na ang seremonya. Nang bumukas ang pinto ng


    simbahan at nakita niya si Jake na nakangiting naghihintay sa kanya sa altar ay sumy rin ang ngiti sa


    kanyang mgabi. Isiniksik niya sa likod ng isip anghat ng kanyang mga agam-agam.


    Nababaliwng ako. Mahal ako ni Jake at mahal ko siya. And now we''re getting married. What could


    be more perfect than that?


    NAGMAMADALING bumaba si Alexis m sa kanyang kotse. Kumakabog ang dibdib na tumakbo siya


    patungo sa simbahan. Agad na naagaw niya ang atensiyon ng n sa mga naroroon. Bumakas ang


    recognition sa mga mata ng mga nakakita sa kanya. Pero sinikap niya iyong balewin.


    Tumutok ang mga mata niya sa altar. Napahugot siya ng mlim na hininga para kahit paano ay


    maibsan ang tumitinding hapdi sa kanyang puso nang makita roon si Diana, ang kanyang si Diana. Ito


    ang kanyang pinakamatalik na kaibigan, ang kanyang mundo, ang kanyang puso at anghathat sa


    kanya. Pero hayun ang mundo niya, naghihintay nang ng basbas ng pari para maging ganap na


    pagmamay-ari na ni Jake, anglaking sa araw at gabi ay hinihiling niya na sana ay naging siya na


    "Into this holy estate, these two persons present nowe to be joined. If any person can show just


    why they may not be joined together, let them speak now or forever hold their peace."


    Kumuyom ang mga kamay ni Alexis. Kung hindi siya gagawa ng hakbang ngayon ay w na siyang


    magiging pagkakataon. Sunod-sunod na mararahas na paghinga ang pinakawn niya bago niya sa


    wakas ipinaramdam ang kanyang presensiya. Nahuli na siya ng pagdating. W nang oras para


    magtapat pa sa personal. Ang natitira nang na mga sandali ay para sa paggawa ng mgro.


    "Itigil ang kasal!" Umalingawngaw ang boses ni Alexis sa buong simbahan. Narinig niya ang


    pagsinghap ng karamihan sa mga bisita roon kasabay ng pagbaling ng atensiyon nghat sa kanya.


    Pilit na sinalubong niya ang naki sa pagkagt na mga mata ni Diana nang humarap sa kanya.


    Muling umarangkada ang sakit sa kanyang buong sistema.


    Napakaganda ni Diana nang mga sandaling iyon. Ganoong-ganoon ang pumasok sa isipan niyang


    imahen nito sa araw ng kasal. m niya na ang kasalukuyang nangyayari bago pa man siya dumating


    at nakim ay ang katuparan ng mga pangarap nito. At nasasaktan siyang isipin na siya mismo na


    "Axis?" Nabing sinabi ni Diana.


    "Hindi mo siya pwedeng pakasn, Diana. You can''t do that especially now that you''re pregnant with


    my child." Higit na lumakas ang bulungan ng mga tao sa paligid. Naglihis si Alexis ng tingin. Sa loob ng


    ng sandali ay nagkagulo sa loob ng simbahan.


    Patawarin mo ako, Diana. I can''t just sit in one corner and wait for my entire world to copse. Halos


    madurog na ako nang tumigil ang mundo ko sa pagdating ni Jake sa buhay mo. Pero para magunaw


    pa ''yon, Diana, hindi ko na kaya. Hindi na kaya ng puso ko ''yon. I''m sorry for hurting you and I''m sorry


    for falling in love with my best friend. Nagsisikip ang dibdib na naisaloob ni Alexis pero w siyang


    ginawa para bawiin ang kasinungalingang sinabi.


    Isinugal niya na anghat nang oras din na iyon. Bi, sumagi sa isip niya anghat ng mga  na


    magkasamang binuo n ni Diana. Iyon ang tanging mga magagandang  na meron siya. Sa


    pagtatapos ng araw na iyon, mki ang posibilidad na ang mga  nang na iyon ang matitira sa


    kanya.


    Pero hindi pa man nakakabawi anghat sa pangyayaring iyon nang may batang babae na sa tantiya


    ni Alexis ay nalaro sa walo o siyam ang edad na lumitaw sa tabi niya. Kasunod nito ay si... Lea?


    "Daddy, I hate you! You lied to me! Ipinagpalit mo kami ni Mommy! I don''t ever wanna see you again,


    Daddy!"


    Napasinghap si Alexis. Napatitig siya sa nakayuko ring si Lea na siya mismong ex-girl friend niya. Una


    pang itong nagtrabaho sa firm niya ay m niya nang may anak ito. Pero ni minsan ay w itong


    nabanggit tungkol sa ama ng bata. And now this?


    What the hell?