Chapter 13


    JUST AS I thought. Naisaloob ni Jake nang masaksihan si Diana na naghihintay sabas ng pinto ng


    unit ni Alexis. Hindi s nagkita buong araw dahil may ng mahahgang bagay siyang kinangang


    ayusin sa hotel kaya bink niya itong sorpresahin nang gabing iyon.


    Pero nakita niya ang pag-alis ng kotse ng dga noong papasok na siya sa vige kung saan ito


    nakatira. Bukas ang bintana sa driver''s seat pero hindi nito napansin ang nadaanan nitong sasakyan


    niya dahil mukhang napaklim ng iniisip nito. ng linggo na itong ganoon kaya napagpasyahan


    niyang sundan nang ito at lihim na umasa na sa ginawa ay masasagot ang mga tanong niya sa likod


    ng mga ikinikilos nito.


    Siya mismo ay may nabubuo nang sagot sa kanyang isip pero wng araw na hindi niya hiniling na


    sana ay hindi ang mga iyon ang totoong kasagutan. Sim nang bi nang hindi nagpakita kay


    Diana ang best friend nito ay parati nang natitign ang dga. Best friend. Mapa siyang napangiti


    sa naisip.


    Hindi niya pa man nakikita noon si Alexis ay hindi na maganda ang kutob niya. Siguro dahil mads


    naman ng bawat kwento ng dga ang matalik na kaibigan nito na noong nanliligaw pang siya ay


    isa na sa mga ipinag-ala niya. Lki ang tinuturing na best friend nito. At ng pagkakaibigan na ba


    sa pagitan ng isang babae''tlaki ang naging matagumpay nang wng mins na nahuhulog isa


    man sa mga iyon?


    There will always be a tendency of someone to fall in love with his or her best friend. m na m


    niya iyon. Dahil doon din siya nanggaling. Dahil mismo sa ganoong bagay kaya nasira ang samahan


    n ni Leandra, ang kanyang matalik na kaibigan m pa pagkabata.


    Nang sa wakas, makita niya si Alexis ay hindi na nagkaroon pa ng kapayapaan sa puso niya. May


    kung anong madilim na bagay na hindi maikaka sa pagkatao nito na agad ring naaalis tuwing


    kasama nito si Diana. Para itong gabi na nagkakaroonng ng liwanag sa pamamagitan ng buwan,


    buwan na nagkataong ang kanyang si Diana.


    At si Diana... parati itong nagliliwanag tuwing kasama siya. Nararamdaman niya na napapasaya niya


    ito. Napaka-transparent nito kaya madali iyong makita sa mga magagandang mata nito. Pero


    pakiramdam niya, dumodoble ang liwanag nito tuwing ang best friend nito ang kasama. Mahal siya ng


    dga... at parati niyang ipinagmamki na minahal siya ng td nito. Dahil ito ang kabuuan ng


    babaeng papangarapin nghat nglaki.


    Na kay Diana na anghat. Masarap kasama, mmbing, matalino, at mabuting tao. Bonus nang


    kung tutuusin ang ganda nito dahil mas una niyang napansin ang kakaibang tibok ng puso niya nang


    makita niya ito kaysa sa kagandahang tay nito. Nararamdaman niya na mahal siya nito. Pero bukod


    doon, may iba pa siyang nararamdaman.


    Naupo si Jake sa kanto ng pasilyo at sumandal sa mmig na pader. Hindi siya mapapansin doon ni


    Diana maliban nang kung lilingid ito papunta sa elevator. Sinilip niya ito. Mukha pa ring naghihintay


    ito sa pagdating ni Alexis habang paulit-ulit na nagda-dial sa cell phone nito.


    Ako, Diana, maisip mo rin kaya akong tawagan ngayon?


    Têxt ? N?velDrama.Org.


    Nang siguro ay mapagod sa pag-dial ay frustrated na ibinaba ni Diana ang cell phone sa tabi nito.


    Pumikit ito at sumandal sa pinto. Nang hindi makatiis, inbas ni Jake ang cell phone sa bulsa ng suot


    na amerikana at idinayal ang numero ng dga. Nakita niya kung paano ito naging alerto. Mabilis na


    dumt ito at agad na tiningnan ang cell phone. Pero nang makita na sa iba nagm ang inaasahan


    nitong tawag, bumakas ang panlulumo sa mukha nito. Dahan-dahan nitong ibinaba ang cell phone at


    hinayaang mag-ring iyon. Ngayonng nito iyon ginawa sa kanya.


    Kusa na rin siyang tumigil sa pagtawag. Muli siyang sumandal sa pader at mariing ipinikit ang kanyang


    mga mata. Ngayon ay aaminin niya na. Mahal siya ni Diana pero may mahal rin itong iba. Mahirap na


    ang may kahati sa puso ng taong mahal mo pero mas mahirap iyong hindi mo m kung pantay ba


    ang pagkakahating iyon o mas nakakahigit ang porsiyento ng isa niya pang minamahal bukod sa ''yo.


    Nag-init ang kanyang mga mata sa naisip.


    Bagay na maging magkaibigan sina Alexis at Diana. They were both the fools who fell in love with each


    other. Pero parehong natatakot na umamin. He should know. Pinagdaanan iyon sa kanya ni Leandra.


    Sino nga ba namang hindi matatakot umamin kung ng taong pagkakaibigan ang nakataya?


    Kung malakas-loob kang umamin, mki ang posibilidad na maw hinding ang best friend mo


    kundi ang taong mismong minamahal mo. Pero kung hindi ka aamin, puso mo ang itataya mo. Dahil


    manghihina at manghihina iyon sa bawat araw na hindi nalabas ang pagmamahal na nasa loob


    niyon. Manghihina iyon hanggang sa masaid iyon. At mas nakakatakot iyon.


    Ang katotohanang iyon ang dahn kung bakit nagmadali si Jake na maikasal kay Diana. Natatakot


    siyang mauntog nang ito isang araw at ma-realize na dwa s ni Alexis naman ng puso nito.


    Natatakot siyang kapag dumating ang araw na iyon ay iwanan siya nito dahil na-realize nitong mas


    matimbang ang pagmamahal nito para sa best friend nito. Gusto niyang maikasal na s agad para


    hindi na ito magkaroon ng pagkakataong iwanan siya. Dahil nakatali na ito sa kanya. Makasarili siya,


    oo. Pero nagmamahal siya sa kauna-unahang pagkakataon at ayaw niyang maw iyon.


    Susugal siya sa pag-ibig. Hangga''t wng umaamin kina Alexis at Diana, hangga''t hindi nagbabago


    ang pasya ng dga na pakasn siya ay patuloy niyang ipalaban ang pagmamahal niya.


    Natusan niya na pagdating sa pagmamahal, kung sino ang nananahimik ang siyang talo. Hindi


    pwedeng hindi ka magsalita o kumilos dahil mapag-iiwanan ka. At w siyang bk magpaiwan.


    Until then...


    Muli niyang sinilip si Diana na nanatiling nakasandal sa pinto. Mukhang buong gabi sng maghihintay


    roon... sa magkaibang rason.


    Hangga''t kaya ko, makikihati ako, Diana. Para sa ''yo... Parang sa''yo.


    AGAD na nahinto sa pag-ikot at pagsayaw si Diana nang makita si Alexis na nakatayo ng metro ang


    sumy ang amused na ngiti sa mgabi ng binata bago ito dahan-dahang nakad ppit sa kanya.


    Bi, pakiramdam niya ay nasa loob siya ng isang napakagandang pelik at pinanonood si Alexis


    habang ito ang bida at kasalukuyang humahakbang sa lugar na iyon na puno ng mga bk.


    Nililipad ng mabining hangin ang hanggang balikat na buhok nito.


    Nasa flower farm si Diana nang mga sandaling iyon sa Tagaytay. Iniregalo iyon sa kanya ng ama nang


    makapagtapos siya ng kolehiyo. Doon nagmum ang mga bk na ibinebenta niya sa flower


    shop. Sabado nang araw na iyon pero may mga trabaho na kangang asikasuhin si Alexis kaya


    inihatidng siya nito roon pagkatapos ay dumeretso na sa opisina nito.


    Ang usapan n ay kinabukasan nang siya nito babalikan at ihahatid sa Mayn kaya hindi niya


    inakng darating ito nang hapon na iyon.


    "Why did you stop?" Nangingiti pa ring tanong ng binata nang makpit na sa kanya.


    "Stop teasing me." Nahihiya pa ring itinakip ni Diana ang mga kamay sa kanyang mukha.


    Tuwing weekends ay sa flower farm siya mads nagpupunta para alisin ang stress niya m sa


    buong linggong pagtatrabaho. She liked to be alone with the flowers there. Ibang se siyang mag-


    ga sa mga bk. Hindi niyang basta dinidiligan ang mga iyon kundi kinakantahan at


    sinasayawan rin. W pang kahit na sino sa pamilya o mga kaibigan niya ang nakakam ng gawain


    niyang iyon maliban sa ng mga tauhan niya roon na nakasanayan na siyang makitang ganoon. Pero


    ngayon, hayun at nabuking na siya. Kahit tatlong taon niya nang kaibigan si Alexis, nahihiya pa rin


    siyang mahuli nito sa ganoong sitwasyon.


    "Come on, I''m not teasing you." Marahang inalis ni Alexis ang mga kamay ni Diana na nakatakip pa rin


    sa kanyang mukha. Itinaas nito ang baba niya para magsalubong ang kanng mga mata. "I''m


    appreciating you. Mabuti nang p at na-postpone ang meeting ko. Kung hindi, hindi kita makikitang


    mag-perform. Mukha pa namang ipinagkakait mo sa akin ang mga ganitong bagay." Kinindatan siya ng


    binata. "You look wonderful, Diana. You looked wonderful dancing while lost in your own precious little


    world. Para kang ''yong mga bk rito. You''re blooming."


    Naiiling na napangiti nang si Diana. "Bolero ka tga kahit kan. I just get really crazy when I''m


    here. Gano''n ako sa mga bk. Hindi kong s basta kinakausap. I sing and dance for them. I


    know its weird kaya nga w akong hinahayaang makakita sa akin nang ganito maliban sa mga


    tauhan ko-"


    "It''s okay, Diana. Nakita ko na. W ka nang magagawa." Tumawa si Alexis. Sandaling natign si


    Diana. Buhay na buhay ang tawang iyon at napakasarap sa pandinig. "It''s weird, yes. But in a beautiful


    way. Besides, w ka namang dapat ipaliwanag. Akong ''to. You can always be crazy around me."


    Inabot ni Alexis ang kanyang kamay at inikot-ikot siya sa mwak na tanimang iyon. Muli siyang


    kinindatan nito. "Let''s dance some more for the flowers to grow some more." Mayamaya ay nagseryoso


    ito. "Sana ganito nang ang totoong mundo. Maliit man pero masaya. Maky. Maganda. Sana dito


    nang tayo nakatira."


    "Oh, Axis. I missed you," garalgal ang boses na bulong ni Diana sa kawn. Ang eksenang iyon sa


    pagitan n ng binata ang parati niyang naala tuwing pumupunta siya ng flower farm. Apat na araw


    nang bago ang kanyang kasal pero hindi pa rin s nagkikita.


    Habang lumilipas ang mga araw, parating nadaragdagan ang kung anong kng sa pagkatao niya.


    Napahugot siya nang mlim na hininga. Nakad siya papunta sa sentro ng flower farm. Ipinikit niya


    ang mga mata at pilit na ipinahinga ang pagod na isipan bago muling umikot at sumayaw roon td ng


    nakagawian niya.


    "Amazing. As always."


    Kumabog ang dibdib ni Diana. Automatic siyang napahinto sa ginagawa at agad dumt pagkarinig sa


    baritonong boses na iyon. Gaya nang una siyang masaksihan ni Alexis ay nakatayo ito hindi kyuan


    sa kanya. Nakapaskil ang amused na ngiti sa mgabi nito.


    "Axis!" Dali-daling tinakbo niya ang natitirang distansiya sa pagitan n ng binata. Pumaloob siya sa


    nakabukas na mga bisig nito. Namasa ang kanyang mga mata nang sa wakas ay muling maramdaman


    ang mainit na yakap nito. "Where have you been? Axis, I was so worried about you."


    "I''ve been to everywhere," mahinang sagot ng binata. "Trying to find peace."


    HUMIGPIT ang pagkakayakap ni Diana kay Alexis. "Did you find it?"


    "No." Naramdaman niya ang paghalik ng binata sa kanyang ulo. "I haven''t found it until this very


    moment. Bakit gano''n? Bakit ikawng ang nakakapagpakalma ng loob ko m noon hanggang


    ngayon? Diana, paano kapag isang araw, hinanap ko ''to? Paano kapag isang araw, gusto kong


    makulong sa yakap mo td ngayon? Paano ko magagawa ''yon kung meron nang magagalit? What if


    in the middle of the night, I wish to talk to you just like the old times?


    "Paano kapag gusto kitang puntahan at makita gaya nang dati ano mang oras ko gustuhin td nito?"


    Mayamaya ay narinig ni Diana na tumawa si Alexis pero wng buhay iyon sa pandinig niya. "I''m


    sorry. m mo namang hindi ako emotional na tao. It''s just that... my best friend is getting married.


    Nami-missng siguro kita. Heck, I''ve missed you the very day you told me you''re getting married."


    Tuluyan nang pumatak ang masaganang luha sa mga pisngi ni Diana. Naiintindihan niya si Alexis dahil


    siya man ay nagkakaganoon rin. Pero pilit niyang pinign ang nararamdaman. Bahaging siguro iyon


    ng wedding jitters na tinatawag ng karamihan. Ngayong nasa tabi niya na ang binata, naw anghat


    ng agam-agam niya.


    "Axis, w namang magbabago. Ako pa rin ito. Mapapalitan ngang ang apelyido ko. But I''m still


    going to be your best friend. You can still call me whenever you feel like calling. Hindi naman ako aalis.


    Titirang ako sa ibang bahay."


    "Yeah, right." Halos pabulong na pagsang-ayon nang ni Alexis. Bahagya itong humiwy sa kanya


    at inabot ang mga bk na ngayon niyang napansing hawak nito. "I know it''s crazy to give you


    these,lo na at halos buong buhay mo ay napapaligiran ka ng mga bk. But just the same, I want


    you to keep these flowers, Diana. Dahil ang mga ''yan ang ptandaan na sa huling sandali, pinilit


    kong maging matapang." Pinaghalong red carnation at daffodil ang mga iyon.


    "Ano''ng ibig mong sabihin?"


    ng minuto siyang pinagmasdan ni Alexis na para bang pilit na binabasa ang nlaman ng isip niya.


    Mayamaya ay nagkibit-balikat ito. "Nanggaling ako sa shop mo." Sa halip ay sagot nito. "The staff told


    me that I''d find you here. Pero nang hindi kita makita roon, may pakiramdam na ako na dito ka


    nagpunta. Kahit hindi weekend, because you''re going to miss the flowers. Besides, you can''t possibly


    be here on weekend. Dahil ikakasal ka na sa Linggo."


    Napatango si Diana. Dahil unattended pa rin ang cell phone ni Alexis, araw-araw ay binibilinan niya na


    pumunta sa kanyang shop.


    Nang mapasakamay na niya ang mga bk ay natahimik si Diana. Napatitig siya sa mga iyon. Kung


    hindi mga gamit sa paghahman ay puting mga rosas ang kadsan ay ibinibigay sa kanya ni Alexis.


    Ngayonng siya nito binigyan ng mga ganoong bk. Minsan ay nabanggit niya na rito ang


    kahulugan ng mga bk. At m niyang ang iba ay nakabisado na nito dahil ultimo ang mga iyon


    ay pinag-interesan nitong matutunan. That was her best friend. Pinag-aarn nito m sa


    pinakamaliliit hanggang sa pinakamlaking mga bagay kung saan siya interesado. Dahil gusto daw


    nitong mas maunawaan siya, kabng na roon ang mga hilig niya.


    Ang red carnation ay para sa paghanga at nasasaktang puso. Habang ang daffodils naman ay


    nangangahulugang sunshine at unrequited love. Mayamaya ay naipilig ni Diana ang ulo. Baka


    admiration at sunshineng ang gustong ipakahulugan ni Alexis sa mga ibinigay. Sadyang ngyan


    niyang ng ibang ky. Ngumiti siya. "Thank you."


    Gumanti ng ngiti ang binata. "Let''s sing and dance for the flowers and for thest time. m ko kasi na


    sa susunod, ibanglaki na ang makakasama mong sumayaw at kumanta sa lugar na ito." Muli nitong


    kinuha ang mga bk at ingay sa isang silya na gawa sa kahoy sa isang panig roon.


    Sa muling papit sa kanya ni Alexis ay ingay nito ang mga braso niya sa batok nito. Ang mga


    kamay nito ay pumaikot sa kanyang baywang. Marahan siyang hinapit nito bago s sumayaw. Inihilig


    niya ang ulo sa dibdib nito. Mayamaya pa ay narinig niya ang mahinang pagkanta nito.


    "Can I touch you? I can''t believe that you are real. How did I ever find you? You are the dream that


    saved my life. You are the reason I survived. I never thought that I could love someone as much as I


    love you. I know it''s crazy but it''s true. I never thought that I could need someone as much as I need


    you. I love you..."


    Para bang saglit na huminto sa pagtibok ang puso ni Diana sa mga narinig. Manghang nag-angat siya


    ng mukha at unti-unting sinalubong ang mga mata ni Alexis na nahuli niyang nakatitig rin sa kanya


    habang patuloy sa pag-awit.


    "Can I hold you? Girl, your smile lights up the sky. You are too beautiful for the human eye. You are the


    dream that never dies. You are the fire that burns inside. You are the sunshine in the sky. You are the


    sparkle in my eyes..."


    "Axis?"


    Ngumiti ang binata, ngiti na hindi tumagos sa mga mata nito. Ngiti na naghatid ngksaksang


    lungkot sa kanyang puso sa isang ip. Mayamaya ay pumikit ito na para bang hindi nagawang


    tagn ang pagtitig niya. Hindi niya maatim na makita itong nagkakaganoon.


    "I never thought that I could need someone as much as I need you. I love you..." Sa muling pagmt


    ng binata na tanda ng pagtatapos ng awitin nito ay nahuli niya ang pagpatak ng luha nito.


    "Axis, what''s going on?" gt na sinabi niya.


    "Nothing." Niyakap siya ni Alexis. Napakahigpit niyon. Ganoong-ganoon ang yakap nito sa kanya


    noong naabutan niya ito sa gate ng townhouse niya nang unang gabing hinatid siya ni Jake. Noon niya


    "There. I''m sure the flowers will bloom because we already sang and danced for them." Hinaplos nito


    ang kanyang mga pisngi. "Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniw na sa susunod na


    makikita kita, nakadamit pangkasal ka na. Anyway, congrattions, Diana." Anang binata bago


    tumalikod na at humakbang pyo sa kanya.


    Bakit ganoon? Bakit siya nasasaktan sa sakit na m niyang nararamdaman ni Alexis? Ano ang ibig


    sabihin ng mga ikinikilos nito? Bakit nasasaktan siya sa kaisipang nalakad ito hindi ppit kundi


    pyo sa kanya? ng sandali siyang naguguluhang nakatitig sa likod nito bago niya ito hinabol.


    Tumakbo siya at niyakap ito sa likod. "Bakit aalis ka na agad? Ni hindi pa tayo nakakapag-usap. Axis,


    ano ba kasing nangyayari sa ''yo?"


    "You would never understand."


    "Try me." Bakas ang frustration sa boses na sagot ni Diana.


    Kins ng binata ang mga braso nitong nakayakap sa kanya. Humarap ito sa kanya. And once again,


    there was that pained expression on his face. "Diana, I... I..."


    "You what?"


    "Oh, Alexis, pare, you''re here, too. Long time no see." Anang boses ni Jake na bi nang sumulpot


    m sa kung saan. ng sandali pa ay nakita niya na ang kanyang fiancé. Nakad ito ppit sa


    kanya kasabay ng pagpaikot ng braso sa kanyang baywang.


    ng beses na sng nakitang ganoon ni Alexis pero bakit parang ikinahihiya niya iyon ngayon?


    Napatitig siya kay Jake. W sng usapan na magkikita sa araw na iyon. Ang usapan n ay sa


    mismong araw na ng kanng kasal magkikita. Gusto niya itong tanungin pero bi ay nakaramdam


    siya ng pag-angan.


    "Yeah. Best wishes, man." Sinabi ni Alexis. Inabot nito ang kamay kay Jake na agad rin namang


    tinanggap ng huli. Mahigpit na nagkamay ang dwa. Naramdaman ni Diana ang pamumuo ng


    tensiyon sa pagitan ng dwanglaki sa hindi niya maunawaang dahn.


    Naunang bumitaw si Alexis. "I''ll go ahead now, Diana. See you... on Sunday."


    Nagsalubong ang mga ky niya. "Pero hindi ba at may sasabihin ka pa?"


    "It didn''t matter a few months ago. I don''t think it would matter now. Kalimutan mo nang. Just be


    happy, Diana."


    I never thought that I could love someone as much as I love you. I know it''s crazy but it''s true. Bi ay


    parang tuksong naro sa isip ni Diana ang kakaibang awiting iyon ng binata. Ano ang ibig sabihin


    niyon? Did he do that just for the sake of singing and dancing for the flowers? Pero paano niya


    maipapaliwanag ang kakaibang expression nito?


    Nahihibang ka na, Diana. Bakit ba nagkakaganyan ka pa? Ikakasal ka na. Kung mamahalin ka niyan,


    sana noon pa. Si Jake... ang dami nitong handang ibigay sa kanya. Pero si Alexis, wng dudang


    kaya ring ibigay anghat... maliban sa isang bagay. Iyon iyong pagmamahal na higit pa sa isang


    kaibigan. Si Jake, nakahanda parating sumalo sa puso niya. Puso niyang ng ulit nang binitiwan ni


    Alexis.


    "I love you, Diana." Narinig niyang bulong ni Jake.


    Bumalik sa fiancé ang kanyang mga mata. Pinakatitigan niya ito. Pilit na binura niya ang mga


    lahanin sa kanyang isipan. Ngumiti siya sa binata. "I love you, too."


    I know that I do, Jake. But why... why do still I feel this way?