Chapter 15
"JANNA, wait!"
Susunod na sana si Jake sa batang babaeng nagtatakbo pbas ng simbahan kasama si Lea nang
maagap na pign ito sa braso ni Diana. Pakiramdam niya ay sasabog ang ulo niya sa mga
magkakasunod na bombang nagm mismo sa mga taong ni sa panaginip ay hindi niya inaasahang
gagawa ng ganoon sa kanya.
Ramdam na ramdam ni Diana ang kakaibang mga tingin sa kanya ng mga naroon. Bawat segundong
lumilipas ay pkas nang pkas ang bulungan m sa mga bisita. Nagmamadaling lumapit na rin sa
kanya ang mga magng. Hinawakan siya ng ina sa braso pero nagpumis siya. Nanatiling
nakatuon ang mga mata niya kay Jake. Humigpit ang pagkakahawak niya sa braso nito. "Is that true?
Anak mo ba ang batang ''yon?"
''Wag kang aamin, utang na loob. ''Wag ngayon. Hindi ko kaya. Lihim na pakiusap niya. Hindi niya
matatanggap kung pati si Jake ay nagsinungaling sa kanya gaya nang mismong ginawa ni Alexis.
"How about you? Totoo bang magkakaroon kayo ng anak ng best friend mo?" Nang-uusig ring ganting
tanong ni Jake.
"I asked you first!"
"It doesn''t matter who asked first, Diana!" Mariing sagot ni Jake. "Aminin mo sa akin ang totoo!"
"No! Ano ka ba, Jake? Paano mo nagawang paniwan ''yon?" Hindi napigng ganting sigaw ni
Diana. Napatitig siya kay Alexis na nalakad na rin ppit sa kan ni Jake. "And how can you say
that, Axis? Ano ''tong ginagawa mo?"
"Janna is... really my daughter."
Gntang na bumalik ang mga mata ni Diana kay Jake. Umawang ang bibig niya.
"I''m so sorry, Diana." Napayuko si Jake. "no ko naman tgang aminin ang totoo sa ''yo pero
pagkatapos na sana ng kasal dahil natatakot akong hindi mo matanggap-"
Agad na umigkas ang kanyang pd sa pisngi ni Jake dahn kung bakit hindi na nito nagawang
dugtungan pa ang mga paliwanag nito. Magsasalita pa sana siya nang mayroon na namang nagsalita
m sa mga bisita. Kan ba matatapos ang mga magsasalita at mamamakim na iyon? Lahat ay
maaatim niyang pakinggan pero hindi sa pagkakataong iyon.
"Naaksidente ''yong bata! Nasagasaan siya ng sasakyan!"
"What?!" Napasinghap si Jake. Agad itong bumitaw kay Diana. "I''m sorry, Diana. I will talk to you, I
promise. I just..." Natatarantang napailing nang ito bago nanakbo pyo at iniwan siyang mag-isa sa
gitna nghat ng iyon.
Parang bi siyang namanhid. W siyang maramdamang kahit na ano sa kanyang puso maliban sa
takot na salubungin ang mga mata ng naroroon. Nagtatakbo siya pbas ng simbahan. Narinig niya
ang pagtawag sa kanya ng mga kaanak pero pinign niya ang sariling lumingon. Dumeretso siya sa
bridal car at sumakay doon. Agad na pinaharurot niya iyon pyo.
Nang makyo na, saka nagsimng pumatak ang kanyang mga luha. Napahikbi siya na hindi
nagtagal ay nauwi sa paghagulgol. Ang pinangarap niyang kasal sa isang ip ay winasak ng
nagsanga-sangang mga kasinungalingan. Ang inak niyang tamanglaki ang siya mismong nanloko
Têxt ? N?velDrama.Org.
sa kanya. At si Alexis... Si Lea... Ano''ng ibig sabihin niyon? Magkasabwat ba ang mga ito sa pagsira
ng pinakaimportanteng araw na iyon sa buhay niya? Pero bakit? Anong ginawa niya sa mga ito?
Bi niyang inihinto ang sasakyan. Natutop niya ang dibdib nang magsimng magsikip iyon. Ni hindi
siya makahinga sa tindi ng pinaghalo-halong sakit na nadarama. Naisubsob niya ang ulo sa manib.
Ang gusto niyang naman ay magmahal at mahalin rin. Desperado siyang makahanap ng taong
magpapagaling sa kanyang puso. Pero hindi kagalingan ang natagpuan niya. Dahil sa nangyari ay
nadagdagan pa ang mga sugat niya. Pinatatag ng pagdating ni Jake ang puso niya parang wasakin
rin iyon sa bandang huli.
Naw si Yves. Hindi siya minahal ni Alexis at base sa itinakbo ng mga kaganapan ay para siyang
pinalaruan pa nito. Niloko siya ni Jake. Bakit ganoon? W ba siyang kwentang babae? Hindi ba
siya karapat-dapat na mahalin?
"God... if I''m not meant to find someone who will truly love me, then why did You let me hope in the first
ce?" Nabasag ang kanyang boses. "Matatanggap ko naman po ang hindi mahalin kaysa ang
masaktan nang ganito. If I''m not meant to be loved then please, I beg You, don''t make me fall in love.
Dahil hindi ko na po kakayanin ang masaktan uli."
"DIANA!" Akmang susundan ni Alexis ang dga nang bi nang siyang tawagin ng ama nito. Sa
pagharap niya sa huli ay ang kamao nito ang kaagad na sumalubong sa kanya. Sakas ng pagsuntok
nito ay naramdaman niya ang pagdurugo ng mgabi kung saan tumama ang kamao nito.
"How dare you say those words, you jerk!" Tumaas-baba ang dibdib ni tito Lino sa galit. Nang akmang
susugurin nitong muli si Alexis ay pinign na ito sa braso ni tita Martha. "How dare you ruin my
daughter''s wedding? I treated you as my own son! Ikaw ang best friend niya, Alexis! Paano mo
nagawa ang kalokohang ito?"
"Because you are right. I''m a jerk, tito." Sa kab ng natamong suntok ay sumy pa rin ang
mapang ngiti sa mgabi ni Alexis. Lumapit siya sa matandanglaki at iniharap pa rito ang
kanyang mukha. "Punch me more, tito. I deserve more. And I will deserve a lot more as the days go by.
Dahil w na po akong nong tumigil. Dahil mahal ko si Diana. Noon pa. Pero saka kong
nagawang aminin ''yon sa sarili ko nang mahulog na siya sa iba. Kasi tanga po ako. Kasi duwag po
ako."
Humarap si Alexis sa mga bisita na nandoon pa rin sa simbahan at nakatutok ang atensiyon sa kan
ng mga magng ni Diana na para bang nanonood ang mga ito ng isang pelik. "Siguro, ''yong iba
sa inyo nagtataka kung sino ang gagong bi nang sumulpot rito. I''m Alexis Serrano. I''m a bastard.
I''m the son of a man who can''t even give his name to me. Because I''m a disgrace. Hindi ko naman
masisisi ''yong tatay ko. Tama naman siya. Sa ginagawa ko ngayon, pinatunayan kong sa kanya na
isa nga akong mking kahihiyan."
Natawa si Alexis. Pero wng buhay iyon kahit sa pandinig niya. Ngayon niyang nagawang buksan
ang usaping iyon sa ibang tao. Kahit kay Diana ay hindi niya sinasabi iyon. Sapat nang nman nito
ang kwento ng buhay niya. Pero ang pananaw niya sa sarili, hindi niya na kayang ibahagi pa rito.
Sapat nang m nitong basag ang pagkatao niya. Pero kung gaano iyon kabasag ay isa nang bahagi
ng lihim niya para isalba ang natitirang dignidad.
"And your daughter, tito Lino, is a perfection." Muli siyang humarap sa matandanglaki. "M''t sapul,
ako ''yong panggabingngit na nakikiamotng sa liwanag niya. Masyado siyang mataas kaya siguro
natakot akong pangarapin siya. Kasi baka hindi na ako huminto. Natakot akong aminin ''yong
nararamdaman ko kaya pinilit kong makuntento sa pagiging sira-ulong best friend. Ako mismo ang
nagay ng boundaries sa pagitan namin kasi ayoko nang masaktan kung paanong ayoko ring
masaktan siya at maw siya sa akin. Ayokong umasa na para siya sa akin at para ako sa kanya. Ang
"Nang dumating si Jake at makita kong masaya si Diana, pinilit kong manahimik. I kept all the pain
here," itinuro ni Alexis ang kaliwang dibdib. "I died countless times seeing her sweet moments with him.
Kasi dapat ako ''yon, eh. Kasi minahal naman ako ni Diana noon. Hinding ako sumugal. Pero hindi
ako lumaban kay Jake." Naihmos niya ang pd sa kanyang mukha. "Because I thought he
deserved her perfection. M siya sa matinong pamilya, may maipagmamki. Hindi gaya ko. But this
morning, I didn''t know what got into me. Para akong mababaliw sa kaisipang hahayaan kong ''yong
bituin ko na maikasal sa iba... sa isanglaking natusan kong gago rin p."
Sa kauna-unahang pagkakataon sa buong buhay ni Alexis ay lumuhod siya sa harap ng ibang tao... sa
harap ng mga magng ni Diana. Napayuko siya. "Patawarin n''yo po ako. You never knew me as a
selfish man, tito Lino and tita Martha. m n''yong handa kong ibigay anghat para sa prinsesa n''yo.
Kahit kayo, w kayong hiniling na hindi ko tinupad. But this time, if you will ask me to stay away, for
the first time I would have to say no. I may be a lot of awful things but I love your princess. So much.
And I will pursue her. Araw-araw, maghihintay ako hanggang sa bumukas uli ang puso niya sa isang
td ko."
Narinig ni Alexis ang pagsinghap ng mga tao sa paligid pero hindi niya iyon alintana. Itinaya niya na
anghat. W na siyang itinira para sa sarili. "Dahil sa katataposng na komplikasyon, m kong
isang mking kahangn ang ginagawa kong pangungumpisal." Mariin niyang ipinikit ang nag-iinit
nang mga mata. "Patawarin n''yo po ako."
ng mahabang sandali ang lumipas nang w siyang naririnig maliban sa mkas na pagtibok ng
kanyang puso. Mayamaya, may naramdaman siyang humawak sa kanyang ulo. Sa pag-angat niya ng
mukha, sumalubong sa kanya ang seryoso pa ring anyo ni tito Lino pero hindi na kasing dilim gaya
kanina ang mukha nito. Ginulo nito ang kanyang buhok gaya nang nakagawian nito tuwing nagkikita
s.
"Get up. We''re going to be busy. Kangan pa nating hanapin ang prinsesa ko. Pagkatapos niyon,
kangan ko ng back-up. I have another face to punch."
Sa pagtayo niya ay hinaplos ni tita Martha ang kanyang mukha. "Pagkatapos kong makita si Diana
kanina, I''ve been waiting for you to show up and to say those words, son."
Hindi na siya nakapagsalita pa dahil hin na siya ni tito Lino pbas ng simbahan kasabay ng pag-
announce nitong tapos na ang pelik at kangan nang isara ang png tabing. Hindi man natuloy
ang kasal ay ipinadederetso pa rin nito sa hotel ang mga bisita na hindi niya mman kung bakit
namumugto ang mga mata nang mga sandaling iyon.
Hindi niya masasabing napatawad na siya ng mga magng ni Diana. m niyang hindi iyon ganoon
kadali. Lalong hindi niya masasabing tapos na ang mga problema dahilng hindi natuloy ang kasal.
Dahil m niya, nagsisim pang ang buhos niyon. May bahagi sa kanya ang gustong magdiwang
sa kamang hindi naman p kasing perpekto si Jake gaya ng inaak niya. Pero hindi niya
magawa.
Dahil m niyang sa mga oras na iyon ay nasasaktan ang kanyang bituin.
This time, I''m going to stay by your side not as a best friend, Diana. Dahil m kong sa nangyari ay
naw na ang karapatan kong maging kaibigan mo. I''m going to stay as the man who loves you. You
can push me away but I will never go anymore. Dahil pagod na akong lumayo sa ''yo.