Chapter 12


    "UMUWI na tayo."


    M sa pagkakayukyok sa mesa, dahan-dahang nag-angat ng mukha si Diana nang marinig ang


    pamilyar na boses na iyon ni Alexis. Nagmamadali siyang inlayan nito patayo. Kumunot ang noo


    niya. "Bakit ka bumalik? May meeting ka pa, ''di ba?"


    "You''ve always been more important to me than any meetings in the world, Diana." Seryosong sagot ni


    Alexis. Idinantay nito ang pd sa noo ni Diana. "Hindi rin n ako mapapakinabangan doon kung


    sakali. Because my mind is right here with you. Dapat hindi na kita iniwan kanina. Bakit kasi ang tigas


    ng ulo mo? You should be resting by now. Ang taas nggnat mo."


    Sa kab ng matinding pananakit ng ulo, sumy pa rin ang matamis na ngiti sa mgabi ni Diana


    nang makita ang pag-ala sa mga mata ng binata kahit pa nanenermon ang boses nito. Masama na


    ang pakiramdam niya nang magising siya nang umagang iyon pero pinilit niya pa ring pumunta sa


    flower shop. Hindi niya nakaugaliang manatiling sa bahay kapag may iniinda dahil pakiramdam niya,


    M pa nang sunduin siya ni Alexis at makita ang kanyang anyo ay iginiit na nitong huwag na siyang


    pumasok. Pero nagpumilit pa rin siya. Matapos siyang ihatid sa flower shop, nanatili pa ito roon ng


    ng sandali.


    Kung wng importanteng meeting sa mga kliyente si Alexis, nakasisiguro siyang hindi ito aalis sa


    tabi niya pero bago iyon ay katakot-takot na muna ang naging bilin nito sa kanya at sa dwang


    babaeng staff niya tungkol sa pag-inom niya ng gamot na ito pa ang bumili kaninang nasa daan s.


    "Can you walk?" Ani Alexis matapos isukbit sa balikat nito ang bag niya. Hindi niya m kung paano


    nangyaring napaka-manly pa rin nitong tingnan sa kab niyon. Ang mga matatag na braso nito ay


    nanatiling nakalay sa kanya.


    "Oo naman." Umirap si Diana kahit pa nagsisim na namang maapektuhan ang puso niya dahil sa


    presence ng binata. Nakbas na s ng maliit niyang opisina sa loob ng shop. "Masyado mo naman


    akong bine-baby."


    "Because you are indeed, my baby." Wng gatol na sagot ng binata. Narinig ni Diana ang pagsinghap


    ng kanyang mga staff na una pang ay vocal na sa pagsasabi sa kanyang crush ang binata. At hindi


    niya masisisi ang mga ito. m niyang likas na maraming naghahabol kay Alexis. M sa mga


    babaeng nagiging kliyente nito hanggang sa mga socialites at modelo. Pero para bang parati itong


    wng pakim sa mga iyon.


    Dahil tuwing magkasama s ni Alexis, malinaw niyang nakikita ang sariling reflection sa mga mata


    nito. Dahil sa kanyang nakabuhos ang buong atensiyon nito na para bang siyang ang nakikita at


    naririnig nito.


    "Because you are indeed, my baby." Sa mga ganoong pagkakataon ay gustong umasa ng puso niya.


    Tayo nang, Alexis. Tayo nang, please.


    "Kayo nang bah dito sa shop." Ani Alexis sa mga tauhan niya na mabilis namang tumango bago s


    umalis.


    Nang makarating sa tapat ng kanyang townhouse ay halos nanginginig na siya samig kahit na hindi


    naman nagbukas ng aircon ang binata sa sasakyan nito. Marahas na napabuga ito ng hangin. Matapos


    maigarahe ang kotse ay binuhat na siya nito papasok. Din siya nito sa mismong kwarto niya at


    marahang ibinaba sa kanyang kama.


    "Stay here. Gagawa na muna ako ng soup." Anang aligagang binata na akmanglabas na ng kwarto


    nang muling bumalik sa kama. Nagsalubong ang mga ky nito. "Nakainom ka na ba ng gamot? May


    gusto ka bang ipabili? Sabihin mong para makbas na ako. O magpalit ka kaya muna? Or should I


    make you a chocte drink first? Shit." Naisuy nito ang mga daliri sa buhok nito. "Ano bang uunahin


    ko-"


    "Rx." Namamaos na sinabi ni Diana. Tuwing nagkakasakit siya ay ganoon si Alexis: parating


    natataranta.


    "How can I rx? You''re sick!" Pinatay ni Alexis ang aircon sa kwarto nang mapunang dumoble ang


    panginginig niya. Nagmamadali itong tumabi sa kanya sa kama at niyakap siya pero itink niya ito.


    "Baka mahawa ka-"


    "To hell with that." Parang balewng sagot ni Alexis bago muling ikinulong si Diana sa mga bisig nito.


    Marahang hinagkan siya nito sa noo kasabay ng masuyong pagsuy ng mga daliri sa kanyang


    buhok. "Diana, don''t get sick again. Tuwing masama na ang pakiramdam mo, tawagan mong ako. O


    kaya kahit mag-text kang. Kan ba ako hindi dumating agad para sa ''yo? Para maagapan sana


    natin ''yong ganito. I hate this feeling. Para akong inahing pusa tuwing nagkakasakit ka. Inahing pusa


    na wng magawa."


    "Your presence is more than enough, Axis." Pumikit si Diana at gumanti na rin ng yakap sa binata. Higit


    pa ito sa gamot na kangan niya. Pagkalipas ng ng sandali, narinig niya ang mahinang pag-awit ng


    binata na para bang ipinaghehele siya hanggang sa makatulog siya.


    Madilim na nang magising si Diana. Dahil bahagya nang nakapagpahinga ay bumuti-buti na ang


    pakiramdam niya. Agad na hinanap niya si Alexis pero w na ito sa tabi niya. Mukhang umalis na ito


    habang tulog siya. Pinign niya ang pamumuo ng pagkadismaya sa puso niya. Ingaan na siya nito


    kanina. Sapat na iyon.


    Bumangon na siya at lumabas ng kanyang kwarto. Agad na sumalubong sa kanya ang mabangong


    aroma ng soup na iisang ang kla niyang nagluluto bukod sa kanyang ama. Si Alexis. Noon ay


    pareho sng wng hilig sa pagluluto ng binata. Kahit ang kanyang ina ay ganoon rin. Pero nang


    unang beses na magkasakit siya sim nang maging magkaibigan s at nasa business trip ang


    kanyang ama na nagluluto ng espesyal na soup nito na parati niyang nire-request tuwing nagkakasakit


    siya, bi ay ginusto ni Alexis na matuto.


    Pagbalik ng kanyang ama noon, agad nagpaturo si Alexis ng mga putaheng paborito niya. Hanggang


    ngayon ay may kung anong init pa ring hatid ang bagay na iyon sa puso niya. Dahil m noon ay todo-


    todong effort na ang ginugugol nito para sa kanya.


    Naabutan niya si Alexis na ab sa kusina na para bang ito ang nagmamay-ari niyon. Hubad-baro ito


    at apronng ang nakatakip sa makisig na katawan. Napalunok si Diana. When will Alexis stop being


    so sexy at everything he does? "Axis..."


    Agad na humarap sa direksiyon niya ang binata. Nagsalubong ang mga ky nito. Hininaan na muna


    nito ang apoy sa kn bago nagmamadaling lumapit sa kanya.


    "Bakit bumangon ka na?" Kinapa nito ang noo at leeg niya. "Mainit ka pa rin."


    "Okay na ako-"


    "No."


    Sa pagkabi ni Diana, pinasan siya ni Alexis at muling ibinalik sa kanyang kwarto. Inihiga siya nito sa


    kama. Itinaas nito ang kumot niya hanggang sa kanyang mga balikat. Muling nagw ang kanyang


    pusolo na nang haplusin nito ang kanyang mga pisngi. "Stay here. Dinner will be served very soon."


    "Why are you doing this, Axis? Masyado mo kong inii-spoil." Naibulong niya. "''Wag mo ''kong sanayin


    sa ganito. Baka kapag nagka-girlfriend ka na, hanap-hanapin ko ''to."


    "Okayng. W naman akong girlfriend. Saka sakaling magkaroon man, I will still do this for you.


    Wng magbabago. Bakit ko ''to ginagawa? Because I care, Diana. I will always do."


    Humigpit ang pagkakahawak ni Diana sa kanyang cell phone sa pagsagi sa isip ng mga  niya sa


    kauna-unahanglaki bukod sa kanyang ama na nagpahga nang sobra-sobra sa kanya,laking


    ng araw niya nang hindi ma-contact.


    Axis, nasaan ka na ba? Nag-alang napasandal siya sa pinto ng unit ni Alexis. ng araw na siyang


    pabalik-balik sa unit pati na sa opisina nito pero hindi niya ito matagpuan. Sa tuwing matatapos s ni


    Jake sa pag-aasikaso ng ng detalye tungkol sa kanng kasal, agad niya nang hinahanap si Alexis.


    "Axis? Thank God, you finally answered the phone! Nasaan ka ba? May... May ibabalita sana ako sa


    ''yo. Noong isang araw ko pa ''to gustong sabihin sa ''yo, noon mismong birthday mo pero hindi kita ma-


    contact." Pumasok sa isip ni Diana na palitan n ng mga salita ni Alexis nang sagutin nito sa wakas


    ang tawag niya. "You need to be here. I... I''m getting married."


    ng mahabang katahimikan ang namayani sa pagitan n. Kung hindi niyang naririnig ang


    paghinga nito sa kabng linya, baka pinagdudahan niya na kung naroroon pa ito. "Axis?"


    "Are you happy?"


    Hindi agad nakasagot si Diana. Hindi iyon ang inaasahan niyang marinig m sa binata. Pero... ano


    nga ba ang gusto niyang marinig kung sakali?


    "Diana, I''m asking you. Are you happy?"


    Masaya nga ba siyang tga? Marahas na naipilig niya ang ulo bago tumango kahit pa hindi naman


    siya nakikita ng binata. Ano bang pinag-iisip niya? "Y-yes. I am."


    "Then congrattions. I wish you all the best, sweetheart."


    Sweetheart. Noonng siya tinawag ni Alexis nang ganoon. Napalunok siya. Simpleng salita pero bakit


    parang nalunod ang puso niya?


    "Nasaan ka ba?" Aniya nang makabawi. "Kangan kita rito, Axis. I''m getting married in less than two


    months. Kangan mong um-attend ng rehearsal. Kangan mo na ring masukatan ng damit. You''re


    going to be the best man-"


    "No. I''m sorry. I can''t."


    Parang sandaling bumagsak ang puso ni Diana. "B-but... why?"


    "Alex? Come on, kumain na tayo." Anang mmyos na boses ng babae sa background.


    "Axis, sinong kasama mo?" Bi ay naalertong sinabi ni Diana. "Sigurado akong boses ''yan ni Lea.


    Nagkabalikan na ba kayo-"


    "Look, Diana. I''m sorry, but I have to hang up now." Sa halip ay sagot ng binata. "Don''t worry; I will be


    at the wedding, that''s for sure. I wouldn''t miss it for the world. Hindi kong kayang maging best man.


    May mga importanteng business transactions kasi akong kangang puntahan at baka magtagal pa


    ito." Anang binata bago naho na sa kabng linya.


    "Mas mahga pa ba ''yang business transaction na ''yan kesa sa akin na best friend mo? I thought you


    will always be there for me? Kangan kita dito. Kangan kita...lo na ngayon." Bulong ni Diana sa


    kawn. "Nagkabalikan na ba kayo ni Lea kaya hindi mo na ako mala?" Bakit parang hindi niya


    nagustuhan ang bagay na iyon? Mkas na natampal niya ang noo. "Goodness, Diana. You''re getting


    married. What are you thinking?" Nanghihinang naupo siya sa mmig na tiles sa pasilyo.


    M sa mismong oras na nag-propose sa kanya si Jake hanggang sa mga sandaling iyon


    pakiramdam niya ay nakasakay siya sa ferris wheel na hindi pa rin humihinto, patuloyng sa pag-ikot.


    Dahil ang buhos ng mga pangyayari ay hindi na rin huminto. Sahat ng mga iyon ay nagpatianodng


    siya.


    Parang nakikipag-marathon na ginusto ni Jake na maikasal s agad dwang buwan m nang araw


    na mag-propose ito. Kinabukasan, nagpunta ang binata sa mansiyon ng kanyang mga magng para


    sa pamamanhikan. Nabi man ang kanyang mga magng, malugod pa ring tinanggap ng mga ito


    ang kanng desisyon.


    Nag-hire si Jake ng wedding coordinator para hindi na daw siya mapagod sa pag-aasikaso ng kasal.


    Noong nakaraang linggo, nagpunta na s sa Singapore para mamili ng mga ready-made na isusuot


    n na gawa ng isang sikat na wedding designer. Ngayon ay halos tatlong linggo nang bago ang


    kasal. Halos maayos na anghat... maliban sa puso niya.


    Sigurado siyang gusto niyang pakasn si Jake kaya hindi niya m kung bakit nagkakaganoon siya


    m nang hindi na makita si Alexis. Bago ang proposal ni Jake na naghatid ng matinding pagkagt


    sa kanya, nakahanda na sa mansiyon ng mga magng ang sorpresa n para sa birthday ni Alexis.


    ng beses n itong tinawagan ng kanyang mga magng pero unattended ang cell phone nito.


    Mahigit isang buwan niya nang hindi nakikita si Alexis. Hindi niya masabi kahit kanino ang nararamdam


    dahil hindi niya m kung may makakaunawa sa kanya samantng kahit ang sarili niya ay hindi niya


    maunawaan.


    Gusto niya si Jake, gustong-gusto. Mali, mahal niya na ito. Nakasisiguro siya na nagawa na nitong


    makapasok sa puso niya. Mads na itongman ng isip niya. Napatunayan niya iyon sa halos isang


    N?vel/Dr(a)ma.Org - Content owner.


    taon nang rsyon n. Masaya siya sa piling nito. Hindi niya kanman pinagsisihan na tinanggap


    niya ito sa buhay niya. Si Jake ang perpektonglaki para sa kanya. Mahal niya ito at mahal siya nito.


    Iyonng naman ang simpleng requirement niya sa paghahanap ng taong mamahalin. Iyong


    assurance... na siya ay minamahal rin.


    Aminado siyang dahil sa pagiging ab sa bagong rsyong pinasok, hindi na niya gaanong


    nakakausap at napagkikita si Alexis. At nakokonsensiya siya. Dahil kahit noong nagka-girl friend ang


    binata, hindi man siya nito nahahatid-sundo gaya nang dati, hindi kanman nabawasan ang oras nito


    sa kanya. m niyang hindi na siya nagiging patas sa binata. At ayaw niyang bigyan ng katwiran ang


    ginawa dahil ayaw niyang saliksikin ang kaibuturan ng kanyang puso.


    Hindi siya handang mman ang sagot kung bakit nagkakaganoon siya ngayon. Kung bakit kahit


    kasama niya ang tinagurian niyang man of her dreams na si Jake ay may mga sandali pa ring


    pumapasok si Alexis sa isip niya... hanggang sa nahihirapan na siyang paalisin pa ito roon.


    ng linggo nang at ikakasal na siya. Pero nang mga sandaling iyon, para bang gusto niya na


    munang takasan ang katotohanang iyon. Hindi niya dapat iniisip si Alexis. Hindi sa ganoong panahon.


    Bakit pa kung ganoong sigurado naman siyang ligtas ito saan man ito ngayon sa piling ni Lea? Bukod


    pa roon, sigurado siyang darating ito sa kanyang kasal. W siyang dapat ipag-la. Pero hindi niya


    mapign ang mag-isip.


    W siyang kahit na sinong gustong makita... maliban sa orihinal na sandigan niya. Maliban kay


    Alexis. Kangan niya ito bng best friend niya. Pero higit pa roon, kangan niya ito para sa puso


    niya. Para pakalmahin iyon. At m niya, sa oras na dumating ito ay matatahimikhat ng boses sa


    isipan niya... dahil doon ito expert. Nagagawa nitong ipakalimot sa kanyahat. Lahathat.