Chapter 18


    “LEA, mahal kita. Mahal na mahal kita. Hinding bng kaibigan. Ako nang, please? And I promise I


    will never make you feel lonely. Hayaan mong ibangon ka ng pagmamahal ko. I can be Janna’s father. I


    will treat her as my own. I will love her. And I will treat you as my own, too. I will love you, too. With all


    that I have. With all my heart.”


    Napatitig si Lea kay Timothy. Noon niya pa nararamdaman na iba na ang pagtingin nito sa kanya.


    Kabisadong-kabisado niya iyon. Dahil ganoong-ganoon rin siya kay Jake noon. Pero dahil hindi ito


    nagsasalita ay nanahimik rin siya. She didn’t want to lose their friendship.


    But that was before. Nala ni Lea ang mga magng at si Janna. Tinanggap siya ng mga ito. W


    nang tanong pa. Nala niya rin ang pag-iyak ng mga magng nang mayakap ang kanyang anak.


    She breathed heavily. Ngayon ay nakatulog na ang anak kaya nagpam siya sa mga magng na


    malakadkad na muna. Pero bago iyon ay may sinabi ang mga ito sa kanya.


    “Mawawng ang sakit kapag huminto ka nang mahalin kung sino man siya na nagpapahirap sa


    loob mo ngayon.”


    Kanina pa itinatanong ni Lea sa sarili kung paano nga ba iyon. And then came the only man who stood


    by her side through the years. Iyong isang taong m niyang pagod na pagod na ang mga kamay sa


    pag-lay sa mga pasyente nito pero paulit-ulit pa rin siyang sinasalo. The worst thing about falling in


    love was watching the one you love be busy catching someone else. Naranasan niya na iyon


    pero ipinaranas niya pa rin kay Timothy.


    Pero w siyang narinig m rito. Basta nanatiling ito sa tabi niya. “I can’t promise you anything,


    Tim.”


    “I’m not asking for anything, Lea. Just let me love you. Freely, this time.”


    Unti-unting napatango si Lea. Agad namang bumakas ang kasiyahan sa gwapong mukha ng binata.


    Muli ay nakulong siya sa mga braso nito. Ipinikit niya ang mga mata. Pagod na siyang mahulog. Gusto


    niya namang may sumalo sa kanya. Gusto niyang maramdaman na mahga siya, gusto niya ng


    taong magsasabi sa kanya na mahal rin siya, ng taong mag-aga rin sa kanya, ng taong siya naman


    ang iisipin. Dahil iyon ang mga bagay na ipinagkait sa kanya noon.


    Kangan niya rin siguro ang maranasan ang mahalin rin. Para maiangat niya na ang sarili. Para


    makabangon. Baka sakaling sa ganoong paraan ay matuto siyang magmahal naman ng iba. Gumanti


    siya ng yakap kay Timothy.


    Sim sa araw na ito, kalilimutan ko nang mahal kita, Jake. Sim sa araw na ito, buburahin na kita


    sa isip ko. Minu-minuto kong gagawin iyon hanggang sa makasanayan ko. Hanggang sa maging oras


    ang minuto, maging araw, maging linggo, buwan at taon. Hanggang sa magkita tayong muli at w na


    anghat ng sakit. W na… dahil w na rin ang pagmamahal ko sa ’yo. Dahil ang sakit… hindi ba’t


    kadikit ng pagmamahal?


    Two yearster…


    TO THE most beautiful woman in the world,


    When I met you, I knew that very moment that God wanted me to fall in love. Good morning, wife. I


    love you so much!


    Always,


    Timothy


    Agad na gumuhit ang matamis na ngiti sa mgabi ni Lea sa nabasa. Inabot niya ang isang bouquet ng


    dw na mga rosas at inamoy. Lumawak ang kanyang pagkakangiti. Masing bumangon na siya at


    nag-ayos. Pero bago pumunta sa kusina kung saan m niyang naghihintay na si Timothy ay


    dumeretso na muna siya sa kwarto ng mukhang kagigisingng din na anak. Naabutan niya itong may


    hawak ding mga rosas. Pink naman ang ky ng mga iyon.


    Matamis ring ngumiti sa kanya ang anak. Lumapit siya sa kama nito at marahang hinagkan ang noo


    nito. “We will be meeting your Dad today. Are you ready, sweetheart?”


    Naho ang ngiti ni Janna. Sumeryoso na si Lea. Naupo siya sa tabi ng anak at maingat na ipinaharap


    ang mukha nito sa kanya. Sa loob ng nakaraang dwang taon ay parating umiiwas ang anak na pag-


    usapan ang tungkol kay Jake. Hinayaan niyang ito. Pero ngayong nakabalik na s sa Pilipinas ay


    hindi na iyon pwedeng ipagpaliban pa. Hindi na iyon magiging patas para sa ama nitong m niyang


    matagal nang naghihintay rito.


    Napahugot si Lea ng mlim na hininga. “Listen to me, sweetheart. Your Daddy loves you. Parati kong


    sinasabi sa ‘yo na huwag kang magagalit sa kanya. He did the best he could. We both did our part. I


    know how much you still believe in fairytales.” Bahagya siyang napangiti nang mala kung paanong


    sa kab ng edad ng anak ay magkasama pa rin n itong binabasahan ni Timothy ng fairytale gabi-


    gabi.


    At ikinatutuwa ni Lea iyon. Dahil nangangahulugang hindi tuluyang nasira ng paghihiwy n ni Jake


    ang mga paniniw ng bata. “Pero siguro may mga pagkakataon tgang hindi por que may princess


    na ang king and queen ay magkakaroon na s ng happy ever after. Sometimes, no matter how much


    we try, things won’t still end up the way we want them to be.”


    “But Daddy hurt you so much before! I can’t forgive him for that!” Namum ang ilong na sinabi ni


    Janna tanda ng pappit nang pag-iyak nito.


    Nasorpresa si Lea. “But when you fall in love, to be hurt is inevitable, sweetheart. Mauunawaan mo rin


    ‘yon kapag mki ka na. Saka happy na si Mommy ngayon. I do have my own king now, don’t I? I just


    wish your Daddy will find his own queen, too who will treat you like a princess, too. Kapag nangyari


    ‘yon, dwa na ang magiging family mo. Dwa ang magiging psyo mo.” Ngumiti siya.


    “Nakapagpatawad na si Mommy. Ikaw rin sana, sweetheart. Basta kapag nakita mo ang Daddy mo


    mamaya, tell him everything you want to say. So he can exin his side as well, okay? And please,


    Còntens bel0ngs to N?(v)elDr/a/ma.Org


    listen to him, too.”


    Tumango ang bata. Iniwan na muna ito sandali ni Lea para makaligo at makapagbihis bago siya


    tumuloy na sa komedor. Naabutan niyang ab si Timothy na naghahain. Athat ng mga iyon ay


    paborito n ni Janna. ng segundong pinagmasdan niya na muna ang asawa bago niya ito npitan


    at niyakap m sa likod nito.


    “I love you.” Bulong niya.


    Sandaling binitiwan ni Timothy ang hawak na pitsel bago kumaw sa kanya. Humarap ito sa kanya at


    pinanan ng mumunting halik ang kanyang mukha. “And I love you, too, wife.” Nangingip ang mga


    matang sagot nito bago siya mabilis na hinalikan sa mgabi.


    Ganoonng at buo na ang araw ni Lea. Iba din tga ang hatid sa pakiramdam na mag a-I love you


    ka at may sasagot sa ‘yo ng I love you, too. Apat na buwan na rin sim nang ikasal s ni Timothy.


    Pero araw-araw, pakiramdam niya ay nililigawan pa rin siya nito. Noong araw na pumunta ito sa


    probinsya n dwang taon na ang nakararaan ay binago nito nang tuluyan ang buhay niya. Isang


    pagbabagong hindi niya inasahan. But it was such a beautiful change that she weed it with open


    arms.


    Tandang-tanda niya pa noong gabing umuwi siya sa bahay ng mga magng kasama si Timothy.


    “They were asking me about my Daddy, Mommy.” Agad na bungad ni Janna na nadatnan ni Lea na


    kausap ang lolo at l nito sa s ng bahay n. Tumayo ang bata at sa pagkagt niya ay


    hinawakan ang mga kamay n ni Timothy. “Siya po.” Nakangiting sinabi pa nito patungkol sa binata.


    “Siya po ang Daddy ko.”


    “Right.” Salo rin kaagad ni Timothy nang makabawi sa pagkasorpresa. “Janna is… my daughter. I’m


    truly sorry, ma’am and sir if it took me a long time before I came here, before I was able to fight for my


    family.” Masuyong nilingon siya ng binata. “Pero natuto na po ako. I’m Timothy Harrison, ma’am and


    sir. I will take good care of my family from now on. Hinding-hindi ko po s paiiyakin. Pangako.”


    ng arawng sng nanatili sa Pangasinan pagkatapos ay sumama sng mag-ina kay Timothy sa


    New Zend na may basbas na rin ng kanyang mga magng. Hindi na nagtanong pa ang mga ito.


    Basta tinanggap nang ang binata.


    Gustong-gusto ni Lea ng pagbabago sa buhay niya noong mga panahong iyon. Gustong-gusto niyang


    lumayo. And she held on to the only man who promised her that change. And she never regretted it


    even for a moment. Hindi siya nagkamali nang ang piliin niya ay ang taong nagmamahal sa kanya. It


    was his love that helped her heal. Sobra-sobra ang pagmamahal na iyon at wng araw na hindi niya


    naramdaman.


    Sa New Zend s nagsim uli. Pero siniguro niyang hindi s mawawn ngmunication sa


    mga magng. Mads na sng nagtatawagan. At patuloy rin ang naging pagpapad n rito.


    Bawat pagsisim ay hindi nagiging madali. But Timothy was there not just for her but also for Janna.


    He had been so constant in their lives from the very beginning. Sa iisang vige s tumira na ng


    bahayng ang pagitan m sa isa’t isa. Sa ospital roon nagtrabaho si Timothy. Siya naman ay naging


    partner ng pinsan ng binata sa architectural firm roon. Business had been good. Doon na rin


    nakapasok si Janna. Ipinakla rin siya ng binata sa mga magng nitong doon nakatira. Sa kab ng


    pagkakaroon ng anak ay masaya siyang tinanggap ng mga ito pati na si Janna.


    Sa pagitan naman n ni Timothy ay parang w halos ipinagbago. Naging mas openng ito sa


    nararamdaman. Dwa s nitong nililigawan ng kanyang anak na noon pa man ay mpit na tga


    rito. He was persistent. Ingaan s nito. At hindi ito mahirap mahalin. He was everything that she


    could ask for. Nang makasiguro na si Lea sa nararamdaman ay pumayag siyang magpakasal sa


    binata. It’s the million things he kept doing every day. They worked. She fell in love with him, too.


    Sa wakas ay naikasal na rin si Lea. Naihatid rin siya ng ama sa altar. That was one of the best days of


    her life… marrying the one she loves and who loves her back. Timothy had been the best bestfriend.


    And now, he was proving to be the best husband and father as well. Napakaswerte niya rito. Pati ang


    anak ay nararamdaman niyang masaya sa piling ng pangwang ama nito.


    Sa kasalukuyan ay umuwing s sandali sa Pilipinas para magbakasyon. Dwang buwan s roon.


    Pagkatapos ay babalik na rin s uli sa New Zend dahil nagustuhan niya na rin ang buhay roon.


    Kahit ang anak ay ganoon rin. W na siyang mahihiling pa sa buhay niya. She waspletely happy.


    Kung meron man siyang ipinagdarasal gabi-gabi ay ang mabiyayaan na s ni Timothy ng anak.


    Marahang idinikit ni Timothy ang noo nito kay Lea. “Handa ka na ba? You’re going to see him again


    after two years.”


    Ngumiti si Lea. Ikinawit niya ang mga braso sa batok ng asawa. “Your love made me ready to face


    anything in the world. Thank you for never giving up on me, Tim.” Emosyonal nang bulong niya. “I love


    you so much.”


    Sandaling natign ang asawa bago gumanti ng ngiti. “I kept hearing you say that. Pero hindi pa rin


    ako sanay. Hindi ko inasahang mamahalin mo ako. Ang ginusto kong, makasama ka. But God is


    always good. He gave me more than that. Thank you for loving me, Lea. I love you so much.”


    Mayamaya ay naging pilyo na ang ngiti nito kasabay ng palakbay ng kamay sa kanyang katawan.


    “Sayang. Kung wng tayongkad ngayon, I would’ve made love to you the entire morning.”


    Natawa si Lea. “Bawi ka nang mamayang gabi.”


    Nalukot ang gwapong mukha ni Timothy. “Sana gabi na agad.”