Chapter 16


    “ILANG linggo ko na rin ‘tong iniisip. I could’ve fought for Diana. But I didn’t. Before she came to me at


    Janna’s hospital room, a part of me was already prepared to let her go. At sa araw-araw na nakikita ko


    kayo ng anak ko, napapatanong ako sa sarili ko. Nagsisisi ba akong hindi natuloy ang kasal? I would


    look at you and then at Janna and my heart would immediately say no. Nasaktan ako at aaminin kong


    nasasaktan pa rin ako pero hindi ako nagsisisi, Lea. I don’t regret being with you and our daughter


    now. I can’t possibly regret something that is making me happy.”


    Nag-init ang mga mata ni Lealo na nang mabakas ang katotohanan sa mga mata ni Jake. Sa


    liwanag na nagmum sa poste hindi kyuan sa kan ay hindi nakaligtas sa kanya ang pamamasa


    rin ng mga mata nito. Tumagilid ito sa kanya at inabot ang mga kamay niya. Marahan nitong hinagkan


    ang mga iyon.


    “Jake…”


    “I miss you, you know. Terribly. Araw-araw ko na yata ‘tong sinasabi sa ‘yo.” Bahagyang natawa ang


    binata. “Dahil araw-araw kahit kasama kita, nami-miss kita. Hindi kita maabot kahit na anong gawin ko.


    I miss the way you call me like that. I miss the way you look at me, the way you smile at me. I miss


    everything about you. Lea, pwede bang… pwede bang magsim tayo ulit? Ayusin pa natin ito. There


    could still be hope.”


    Lumuluhang napatango si Lea. “I miss you, too, Jake. I miss you so much. And yes, there could still be


    hope, after all.”


    Agad na niyakap siya ng binata na sa pagkakataong iyon ay ginantihan niya rin ng mahigpit ring yakap.


    Napating siya sa kngitan kasabay ng matamis na pagngiti.


    Mabubuo na ang pamilya niya. Sa wakas.


    MASAYANG pinagmasdan ni Lea ang kanyang mag-ama na kasalukuyang nalaro sa swimming


    pool. Gumuhit ang kuntentong ngiti sa mgabi niya nang marinig ang mkas na pagtili ng anak na


    nakikipagsabuyan ng tubig sa ama nito. Pero hindi nagtagal ay sa kanya naman tumutok ang mga


    mata ng mga ito.


    Napaatras si Lea nang makita ang halos sabay na pag-ahon ng mag-ama. Parehong may malokong


    kip sa mga mata ng mga ito. Natatawang napailing siya nang lumapit ang mga ito sa kanya. Itinuro


    niya ang iniihaw na karne. “Mamaya na ako. Tatapusin ko na muna ‘to.”


    Tinawag ni Jake ang kasambahay n at binilinang ito na ang mag-ihaw.


    “But I want to personally do that-“


    “Oh,e on, Lea. You have all the time in the world to grill for us.” Natatawang sinabi pa ni Jake bago


    siya nito bing binuhat. Natatawa ring napatili siya nang mabilis na nanakbo ito papunta sa swimming


    pool kasabay ng pagtalon nito habang buhat pa rin siya. Narinig niya ang mkas na pag-cheer pa sa


    kan ng anak.


    Nang makaahon sa tubig ay sandali pang nasw si Lea sa sh ng camera ni Janna na sunod-sunod


    ang naging pagkuha sa kan ng picture ng ama nito. Naiiling na napangiti siya kasabay ng paglingon


    kay Jake na nahuli niyang nakatitig sa kanya. There was fire in his eyes. And God… she couldn’t


    believe how much she yearned for that fire. Dahil napakatagal na sim nang una at huling makita


    niya iyon.


    Mkas na napatikhim si Lea. “Jake, I-“


    Pero bago pa man siya makapagsalita ay tinawid na nito ang natitirang distansiya sa pagitan n.


    Naipikit ni Lea ang mga mata kasabay ng pagsalubong sa maiinit na halik nito. For the first time, he


    was kissing her and he was aware of it. Hindi na siya nito naipagkamali sa iba. Para sa kanya na


    tga ang halik na iyon.


    Pumatak ang kanyang mga luha. Jake’s lips will always be the ones she wouldn’t mind kissing forever.


    She weed that kiss. She weed passion back in her life.


    NAPAHINTO sa pagpasok sa pool area si Timothy nang masalubong niya si Janna na galing naman


    roon. Bibisitahin niya sana ang mag-ina. At doon siya itinuro ng mga kasambahay. Huminto rin ang


    bata at mabilis na nagmano sa kanya. Hindi maikaka ang kip ng kasiyahan sa mga mata nito.


    “Hello there, honey.” Bahagyang ginulo niya ang buhok ni Janna. “You’re glowing. Did something good


    happen?”


    Humagikgik ang bata kasabay ng pagturo nito sa swimming pool. Kumunot ang noo ni Timothy bago


    sumulyap roon. Natign siya nang sa wakas ay matanaw si Lea. Pero hindi ito nag-iisa. Kasama nito


    si Jake. They were… kissing.


    Mabilis na napatalikod siya. Sa kab ng paninikip ng dibdib ay humarap siya kay Janna at pilit na


    ngumiti rito.


    “I brought your favorite ube cake. Nasa kitchen na. Magbihis ka muna at saka ka kumain. Pakisabi na


    lumabas ng bahay ng mga ito.


    Nang makarating na sa kotse ay hindi kaagad niya nagawang makapag-drive. Masaya siya para sa


    mag-ina. Pero nagluluksa siya para sa puso niya. Iba pa rin p ang epekto na makitang magkasama


    na ang dwa. Mkas na tinapik niya ang dibdib.


    “Tama na, Timothy. Maayos na s. Panahon na siguro para ayusin mo na rin ang sarili mo.” Parang


    baliw na pagkausap niya sa sarili. “They are now happy.” Namasa ang mga mata niya. “That’s all…


    that matters, right?”


    NAIPIKIT ni Lea ang mga mata nang bumagsak sa sahig ang kahuli-hulihang saplot niya. Kasunod


    niyon ay naramdaman niya ang maingat na pagbuhat sa kanya ni Jake papunta sa kama. Muling


    pumatak ang kanyang mga luha nang maramdaman ang mumunting halik ng binata sa kanyang noo,


    sa mga talukap, sa tungki ng kanyang ilong at mga pisngi. Tinuyo nito ang kanyang mga luha kasabay


    ng mabilis na paghalik sa kanyang mgabi.


    “Open your eyes, Lea.” Masuyong bulong nito.


    And she did. “I love you, Jake.” Hindi niya napigng sinabi.


    Tatlong buwan. Tatlong buwan na siyang parang sasabog sa saya. Ni hindi niya inakng posible p


    na maging masaya nang ganoon sa piling ni Jake. Bawat araw ay parang bagong sim sa pagitan


    nng tatlo ng anak. Marami na sng mga bagay na nagagawa nang magkakasama. Tinupad ni Jake


    ang mga pangarap niya. May mga pagkakataon pang magkakasama sng nagluluto at nagkukulitan


    sa kusina pagkatapos ay saka s magpi-pic sabas.


    Dwang buwan na rin ang lumipas m nang bumalik si Jake sa pagtatrabaho. Pero hindi


    nabawasan ang oras nito para sa kanng mag-ina. Naramdaman niyang totoo ngang bumabawi ito.


    Ito ang naghahatid kay Janna sa eskw. Pagdating ng hapon ay magkasama na ang dwa na


    susundo sa kanya sa opisina.


    Sa susunod na linggo ay no na nng humarap sa kanyang mga magng. Finally, she can tell her


    parents about Jake. Sa susunod na taon ay gusto na rin ng binatang maikasal s.


    “If you love me then why are you crying?”


    “I’m just happy.” Sim nang magkasundo s ni Jake noon ay naging mas open na siya sa


    nararamdaman para rito. Masaya si Lea na finally ay mya niya nang nasasabi na mahal niya ito.


    Kadsan ay ngumingiti ito sa kanya sa tuwing naririnig iyon. He would look at her with that glitter in


    his eyes and then he would kiss her as passionately as he could. At kuntento na siya roon. Nakahanda


    siyang maghintay na matutuhan rin siya nitong mahalin. Sapat na sa kanya ang kamang may space


    na rin siya sa puso nito, gaano man kki o kaliit iyon.


    “Me, too, Lea. Me, too.” Ani Jake kasabay ng pagngiti nito. Muli ay umabot iyon sa mga mata nito.


    Hinaplos niya ang mga pisngi ng binata. Siya na ang naunang humalik rito, halik na nauwi sa muling


    pagsuko niya rito hinding ng kanyang sarili kundi ng kanyang buong puso.


    “DIANA…”


    Natigil sa tangkang paghalik si Lea sa mgabi ni Jake nang marinig ang ibinulong nitong iyon sa gitna


    ng pagtulog nito. Nanigas siya. Ginusto niyang gisingin ang binata pero hindi niya magawa dahil bi


    ay nanginig ang mga daliri niya. ng ulit siyang napabuga ng hininga para alisin ang namuong


    tensiyon sa kanyang dibdib pero w pa ring nangyari.


    “J-Jake,” Namamaos na sinabi ni Lea nang matagpuan ang boses. “N-nagkamaling ako ng… r-rinig,


    ‘di ba? We’ve just made love. You can’t possibly be thinking about someone else afterwards. Lea


    tga ‘yon, ‘di ba? ‘Yon tga ang sinabi mo.”


    “Diana…” Muli ay paungol na sinabi ni Jake kasabay ng pagguhit ng matamis na ngiti sa mgabi nito.


    Napaatras si Lea sa kama kasabay ng tuluyang pandas ng mga luha niya. Patuloy siyang umatras


    hanggang sa bumagsak siya sa sahig. Nanakit ang kanyang pang-upo at mga binti pero hindi niya iyon


    ininda. Dahil w pa ring mas sasakit pa sa puso niya na para bang binibiyak sa bawat segundo.


    Noon naalimpungatan si Jake. Nanatiling siyang nakamasid rito nang kapain nito ang isang bahagi


    ng kama kung saan siya kanina nakahiga. Nang wng makita ay dumt ito. Bumangon ito at para


    bang nagt nang makita siya sa ibaba. Agad na npitan siya nito. “What’s wrong?”


    “Everything is wrong, Jake.” Nanginginig pa ring itink ni Lea ang binata. Naihmos niya ang mga


    pd sa kanyang mukha. Pakiramdam niya ay nangangapal ang mga iyon na para bang sinampal


    siya. Kung sana nga ay ganoonng ang naranasan niya. Pero higit pa roon ang pagragasa ng sakit sa


    puso niyang ak niya ay pahilom na. Pero hindi p. Dahil nagdurugo pa rin iyon. At mas matindi pa


    dahil nadagdagan ang mga sugat.


    “For the past years, I had no time to forget you even if I wanted to.” Garalgal ang boses na sinabi ni


    Lea mayamaya. “Because whenever I look at Janna, I see you. Sa tuwing tinitingnan ko siya,


    nahihirapan akong panindigan na galit ako sa ’yo. Nahihirapan akong panindigan na gusto na kitang


    kalimutan. Nahihirapan akong panindigan na hindi na kita mahal. She looked exactly like you, Jake.


    And every single time that she says she love me, I close my eyes and imagine it was you saying that to


    me.”


    “Lea-“


    “Mahal kita. Mahal na mahal kita kaya nga hinayaanng kita sa kung ano ang gusto mo. Kaya nga


    hindi ko na ipinagpipilitan ‘yong sarili ko sa ‘yo. Because I wanted you to be happy, Jake. Ako na nga


    ang lumyo, ‘di ba? Pero lumapit ka.” Bahagyang dumiin ang boses ni Lea. “At sinabi mong gusto


    mong sumubok. And I was the happiest woman in the world just because of that. Ang babaw ko, ‘no?


    Gano’ng linyang pero ang saya-saya ko na. Pero kung gaano mo p ako kadaling mapasaya,


    gano’n mo rin ako kadaling saktan.” Nalabo ang mga matang humarap siya kay Jake. “I just heard


    you whisper Diana’s name twice in your sleep.”


    “Lea-“


    “Umamin ka nga sa ‘kin. Si Leandra pa rin ba ang nakikita mo sa akin hanggang ngayon kaya hindi mo


    ako magawang mahalin?” Nanginginig ang mga kmnang lumapit si Lea kay Jake at inabot ang


    batok nito. Mariing hinagkan niya ito sa mgabi. “Can your sister do this?”


    Sumunod na inabot niya ang mga kamay ng binata at ingay sa kanyang mga dibdib. “I am Lea. Treat


    me like Lea! O kahit td nang ni Diana, Jake. Kung hindi mo ako makita bng si Lea, kahit tingnan


    mo nang ako bng si Diana. Pwede naman akong maging substitute ng babaeng mahal mo. ‘Wag


    mong akong gawing substitute ng namatay na kapatid mo. Hindi ko na kaya ‘yon. Pretend that I’m


    Diana instead, pretend that you love me. I can be like her, Jake.” Nakikiusap nang dagdag ni Lea.


    “Florist si Diana, ‘di ba? Kung gano’n, mag-aaral akong magtanim, mag-aaral akong mahalin ang mga


    bk. Ano pa ba’ng kangan kong gawin? Magpapa-stic surgery ba ako-”


    “Stop it!”


    Binawi ni Jake ang mga kamay nito sa kanya pero hindi siya sumuko. Lumuhod siya sa harap nito at


    mahigpit na humawak sa pajama nito. “Kabaliwan na kung kabaliwan. Pero kahit tatlong minutong. O


    kaya kahit isang minuto, mahalin mo naman ako, Jake. Ako naman, please.”


    Nagtaas na ito ng boses. “Tumigil ka na, Lea!”


    Napasigok siya. “Ikaw… kan ka kaya titigil na saktan ako? Maawa ka naman sa ’kin. I want you to


    need me, yes. But I don’t want you to need me like this. Halos magmukha na akong babaeng parausan


    para sa ’yo. Ayoko rin nito. Ayoko ng ganito. Dahil hindi naman ako ganito.” Gumw ang mga balikat


    ni Lea sa paghikbi. “Pero nang minahal kita,hat, kinalimutan ko na. At natatakot ako. Na baka kapag


    nagpatuloy pa ‘to,lo akong maw sa sarili ko. Kasi sa ’yo na umikot ang mundo ko. Hindi ko na


    kla kung sino ako sa tagal kong naging si Leandra para sa ’yo. Gusto ko namang mabuhay bng si


    Lea. Kahit ngayonng. Ayoko na. Gusto ko nang bumalik sa dating ako. Pero hindi ko na m kung


    paano.”


    Mayamaya ay parang nasisiraang napatitig si Lea sa suot. Natawa siya nang sa wakas ay mag-sink in


    sa isip niyang kahit p sa pantulog ay style at paboritong ky pa rin ni Leandra ang gamit niya.


    Ganoong-ganoon ang gusto nito. Kahit ang suot niyang kwintas ay pangn na Leandra rin ang


    nakgay na pendant.


    Sinikap niyang tumayo. Lumapit siya sa aparador at binuksan iyon para kumuha ng ibang damit.


    Natign siya nang makitang ang mga naroon ay ang mga iniregalo pa sa kanya ni Jake, ang mga


    damit na kagaya rin ng mga isinusuot ni Leandra. Iyon mismo ang ginagamit niya sa trabaho. Iniikot


    niya ang mga mata sa kwarto niya. Kahit ang ky niyon ay pink na paborito rin ni Leandra.


    God… Napasinghap si Lea.


    Ayaw na ayaw niyang naihahalintd kay Leandra pero hindi p siya nakatakas m sa anino nito.


    Nala niya ang mga naging pagluluto para sa kan ni Jake. Ang mga inihahain nitong paborito raw


    niya ay paborito pa ring mga pagkain ni Leandra. Pero pilit na binalew niya iyon noon.


    “Lea, I’m sorry-“


    “We’ve been best friends for years.” W sa sariling bulong ni Lea. “Jake, do you even know my


    favorite color?”


    “Pink.”


    Napatango-tango si Lea kasabay ng muling pangingilid ng mga luha. “I almost believed it’s pink. Dahil


    nalimutan ko na kung sino ako. Nalimutan ko na ‘yong mga gusto ko dahil sa ‘yo. Nalimutan ko nang


    maging ako. Look at my house. It was Leandra’s dream house. Not mine. Everything in it was her


    favorite color. Not mine. I subconsciously created this knowing that this was what you liked, too.”


    Napaluhod si Lea sa sahig nang manumbalik sa isip niya ang mga pinaggagawa niya m pa noon


    para kay Jake. Sobra-sobrang pagpapakababa na iyon.


    Matalino naman siya. Iyon ang sabi ng mga magng niya. Nagtapos siya ng kolehiyo nang may


    karangn pero hayun siya ngayon. Totoo png nakakabobo ang pag-ibig.


    Tlang napahagulgol si Lea… para sa mga pagkakataon na pinilit niyang sumugal at lumaban. At


    para sa mga pagkakataon na td ngayon na natatalo siya. Na natatalo na naman siya. Tinangka ni


    Jake na abutin siya pero umiwas siya.


    “Pack your things and leave.” Basag pa rin ang boses na sinabi niya. “Please.”


    “But-“


    “Do you love me?”


    “Lea, I-“


    “Do you love me?”


    Napayuko ang binata. Higit pa sa sagot iyon.


    “Until the very end, you have no mercy, Jake.” Halos padaing nang sinabi ni Lea. “Gusto mo akong


    maghintay. Gusto mo akong manatili sa tabi mo. Nang wng rason. Nang w kahit kapiranggot na


    assurance manng m sa ’yo. Sana minsan, isipin mo rin iyong puso ko. Hinding puro ikaw.”


    “Lea, listen to me first-“


    “Ayoko na.” Nanghihinang napailing si Lea. “Ayoko nang makinig na naman sa ‘yo. Hindi ko na kayang


    umasa na naman. Araw-araw akong nakikipaban para sa ‘yo, para sa pagmamahal mo. Pero ayoko


    na. Ayoko nang mabuhay ng ganito. Kapag nagpakababa pa uli ako, baka ikamatay ko na. Lalo na


    Còntens bel0ngs to N?(v)elDr/a/ma.Org


    kapag sa huling pagkakataon, durugin mo na naman ako. Tonight, you just killed me again, Jake. You


    are that cruel.” Mariing ipinikit niya ang mga mata kasabay ng pagtalikod sa binata. “Umalis ka na,


    utang na loob.”


    ng segundo ang lumipas bago niya narinig ang papyong mga yabag ni Jake hanggang sa ang


    pagsara ng pinto ang sumunod na narinig niya. Dahan-dahan siyang tumayo at ini-lock ang pinto bago


    siya muling bumalik sa gilid ng kama at isinubsob ang ulo sa mga tuhod. Gusto niyang mapag-isa at


    umiyakng nang umiyak. Dahil hindi niya iyon nagawa noon. Hindi niya nagawang umiyak nang


    matagal, ang indahin ang sakit nang matagal dahil may anak siyang nakamasid sa kanya.


    “Anak, sinubukan naman ni mommy.” Patuloy sa pagbagsak ang mga luhang bulong ni Lea sa


    kawn. “But mommy failed again. Mommy always fail. Diyos ko. Bakit ba ang unfair ng pag-ibig sa


    akin?” Impit siyang napasigaw. Ngayon nang siya uli nakaramdam ng sobra-sobrang pagkaawa sa


    sarili. “Ang sabi n, kung kaya kang ibagsak ng pag-ibig, kaya ka ring itaas nito. Pero ako, puro


    pagbagsak ang naranasan ko. At mas masakit kasi, each time I fall, I see your dad watching me. And


    he never, not even once, thought about catching me.”