AliNovel

Font: Big Medium Small
Dark Eye-protection
AliNovel > In A Town We Both Call Home > Chapter 14

Chapter 14

    Chapter 14


    ILANG segundong hindi nakapagsalita si Jake. Nang makabawi ay binatukan niya si y na tatawa-


    tawa namang lumayo sa kanya. Hindi niya m kung bakit pero nakaramdam siya ng kaba sa sinabi


    nito. Sa nakaraang mga taon, hindi niya masasabing tuluyang naw si Lea sa kanya. She had always


    been within his reach. Ang katotohanang iyon ang kahit paano ay kumakalma sa kanya. Parating nasa


    mpitng ito at ang kanyang anak.


    Pero ang isiping tuluyang mawaw si Lea sa buhay ni Jake ay parang asidong pumapasok sa


    sistema niya. Hindi pa malinaw sa kanya kung ano ang nararamdaman para sa dga. Pero mahaba


    pa ang panahon niya. Tutusin niya iyon. Nang hindi nito kinakangang maw. Kung anuman


    iyon, sa kab ng iritasyong nararamdaman para kay Timothy ay gusto niyang isiping positibo pa rin


    iyon.


    It can be a sign of a good beginning. Lalo na at inaayos na n ang kanng pamilya sa pagkakataong


    iyon.


    Pamilya… parang may kung anong mainit na bagay na humaplos sa puso ni Jake sa naisip. Ngayon


    niya mas naramdaman iyon. May pamilya nga p siya. May pamilya na uli siya. “I won’t lose her,


    y. I won’t.”


    Content ? N?velDrama.Org.


    Itinaas ni y ang mga kamay na para bang sinasakyan nang ang sinabi niya. Mayamaya ay iniba


    na nito ang usapan. “Nagpunta na ba kayo sa The Gypsy Café?”


    Sa pagkakataong iyon ay nag-iba na rin ang tim ng mukha ng mga kaibigan. Pare-parehong


    nagdilim ang anyo ng mga ito. Si Jake man ay ganoon rinlo na nang maro sa isip niya ang mga


    sinabi sa kanya ng Gypsy na may-ari ng maliit na restaurant na katapatng ng Rack’s Bistro at


    “May babae kang nasaktan.” Nala niyang panim kaagad ng babae na tgang pinanindigan ang


    pagiging Gypsy. Dahil naghuhumiyaw iyon m ulo hanggang paa nito base sa kakaibang mga suot.


    Mayroon itong makuky na scarf sa ulo at baywang at maky ring damit na pinarisan nito ng mas


    maky ring make-up. Nakasuot pa ito ngbat boots. She was by far, the strangest woman he had


    ever seen.


    Hindi m ni Jake kung anong pumasok sa kukote niya at sumali siya sa pustahan nina Trevor sa


    pilyang kapatid nitong si Roxanne. Iyon ang panahong asar na asar siya sa pagdw ni Timothy sa


    bahay ni Lea kaya lumabas na muna siya at nakipagkita sa mga kaibigan na huli na nang ma-realize


    niyang hindi p magandang idea. Dahil napasama siya sa pustahang iyon na may kinman sa NBA


    Finals. Sa Golden State Warriors ang pusta nng magkakaibigan dahil iisa s ng gustong koponan.


    Habang sa Cavaliers naman si Roxanne. Ang matatalo ay may parusa.


    Sa ms ay natalo ang Warriors. Nanalo si Roxanne. At ang pagpapah nga ang naging parusa nito


    sa kan palibhasa ay m nitong w sa mga personalidad n ang gagawa niyon. Pero sa huli ay


    sinunggaban na rin n iyon kaysa naman ang ipagamit rito ang mga kotse nlo pa at m nng


    may pagka-reckless driver ito.


    Hindi naniniw si Jake sa h. Hindi siya naniniwng may isang namumukod-tanging sinuwerteng


    nlang na biniyayaan ng kakayahang makita ang hinaharap. Isa pa, kung totoong mahusay nga ang


    Gypsy sa harap niya, hindi ba’t dapat ay mayaman na ito? Dapat ay nakita na nito anglabas na lotto


    digits at kung ano-ano pa. Pero hindi.


    Sang-ayon siya sa naisip ng mga kaibigan. Raketng iyon ng Gypsy kuno para kumita ang restaurant


    nito na hindi ka sa kannghat na humina ang benta sim nang magtayo rin ng mas mking


    restaurant sina Trevor at Ross sa katapat nito.


    Nagsalubong ang mga ky ni Jake. “Maylaki na bang wng nasaktan na babae? Sinadya man o


    hindi?”


    Ngumiti ang Gypsy pero iyong ngiti na para bang napakarami nang nlaman tungkol sa kanya. “Pero


    may nag-iisang babae kang nasaktan nang todo-todo.” Inhad nito ang isang pd sa kanya. “Let me


    see your hand.”


    Napailing si Jake bago sa huli ay nagpaubaya. Inpit niya ang kamay sa Gypsy na agad naman


    nitong hinawakan. Nagt siya nang mapasinghap ito. Nalaki pa ang mga matang nagpabalik-balik


    ang tingin nito sa kanya at sa kamay niya.


    “Why?” Hindi pa rin kumbinsidong tanong niya.


    “I was wrong.” Gt pa ring blas nito.


    “I knew it.” Naiinip na hihigitin na sana ni Jake ang kamay nang pign iyon ng babae. “What?”


    “Nagkamali ako nang sabihin kong isang ang babaeng nasaktan mo. There were actually two of


    them. Hindi kong kaagad nakita ang isa dahil nasa anino siya ng nauunang babae.” Muli ay


    pinakatitigan nito ang kanyang kamay kasabay ng paghawak ng isa pa sa bng kristal sa gilid ng


    mesa nito. Pumikit ito kasabay ng pagdiin ng pagkakahawak sa kanya. “Ang nauunang babae ay sa


    letrang L nagsisim ang pangn. Ang pangwa ay sa letrang J. Magkaugnay sng dwa.


    Mpit sa isa’t isa na parang… mag-ina?”


    Dumt ang babae at humarap sa kanya. Sa pagkakataong iyon ay sumibol ang kaba sa dibdib ni


    Jake. “May kla ka bang mga babaeng nagsisim sa L at J ang pangn at mag-ina?”


    Hindi siya kaagad nakasagot. Naramdaman niya ang pamumuo ng butil-butil na pawis sa kanyang noo.


    Muling ngumiti ang Gypsy, iyong ngiting… puno ng kompiyansa. “May kla ka, hindi ba? I should


    know. Dahil kamukhang-kamukha mo ang maliit na babaeng letrang J ang sim ng pangn. I saw


    her in my vision. You have the same eyes. And you will lose her one day. You will lose her together with


    her mother. At mararanasan mo ang isang uri ng sakit na hindi mo pa naranasan sa buong buhay mo.


    Sa pagkakataong iyon, ikaw naman ang luluha. At siya naman ang sasaya. S ng anak niya. You will


    be in the sideline---exactly like how you made them feel.”


    Parang napasong tuluyan nang hin ni Jake ang pd m sa babae. Napatayo siya. “This is


    impossible! Umamin ka nga sa akin.” Nagdilim ang anyo niya. “Kla mo si Lea, ‘di ba? Kla mo s ni


    Janna kaya mo sinasabi ang mga ito sa akin.”


    “Hmm…” Ang babae naman ang mukhang nasorpresa. “So, Lea at Janna p ang mga pangn n.


    Magaganda. Gaya n. Pero paano ko naman s makikla? Mukha bang nagpapah rin si Lea? O


    si Janna kaya?” Nagkibit-balikat ito. “Mya kang umalis kung ayaw mong maniw, Jake. Sayang.”


    Pumtak ito. “Sasabihin ko pa naman sana sa ‘yo ang pangontra sa hindi magandang mangyayari.”


    Patalikod na sana si Jake nang marinig ang pahabol na iyon ng Gypsy. Kumuyom ang mga kamay


    niya. Tuluyan na siyang lumabas ng restaurant nito.


    “Hng ‘yon, Jake. H.” Parang baliw na pala niya pa sa sarili. Pero hindi niya magawang


    umalis. Napalingon siya sa pinanggalingan. Bago niya pa mamyan ay kusa nang kumilos ang mga


    paa niya pabalik para sa lintik na pangontra na dwang libo ang hga.


    “Ikaw, Jake, nagpunta ka na ba? What did that weird girl tell you?”


    Nahinto sa pagbabalik-tanaw si Jake nang marinig ang tanong na iyon ni Near. Inabot niya ang bote ng


    k at agad na ininom. W nangman iyon nang ibaba niya sa mesa. “Nothing important.”


    Bi ay narinig niya ang pagtawa ni y. “Nothing important p, ha? Kaya p nakita ko ang mga


    papel na ‘to kanina sapartment ng kotse mo nang kunin ko ang gamit ko.” Nakangisi pang sinabi


    nito kasabay ng pag-angat ng dwang papel na may tatak pang The Gypsy Café sa bahaging itaas.


    Aagawin niya na sana iyon rito nang mabilis nito iyong ipinasa kina Milton.


    “Damn it,” Napipikon na binato ni Jake ng mga takip ng bote ng k ang mga kaibigan nang marinig


    ang pkas nang pkas na tawanan ng mga ito habang binabasa ang nakast sa mga papel. Sa


    isip ay nagsisisi na siyang pinatuloy si y sa hotel niya at pinasabay pa sa kotse niya papunta sa


    Rack’s Bistro dahil coding ang kotse nito.


    “Pangontra ‘tong mga ito, ‘di ba?” Natatawa pa ring sinabi ni y.


    “Paano mo m?” Umangat ang isang sulok ng mgabi niya. “May pangontra ka rin ba?”


    Napipn si y. Si Jake naman ang nang-aasar na ngumiti sa pagkakataong iyon bago mabilis na


    binawi ang mga papel sa iba pang mga kaibigan na natahimik rin. “Aminin nyo na. May mga pangontra


    rin kayo, ‘no?”


    Kanya-kanyang lihis ng tingin ang mga ito. Nagkibit-balikat naman si Jake bago pinasadahan uli ng


    tingin ang lyrics ng Tatlong Bibe at ang isa pang wng title na kanta pero ang lyrics ay tungkol kay


    papa bear, mama bear, at baby bear. Naho ang ngiti niya at napalitan ng ngiwi. Ang mga kopya ng


    mga kantang iyon ang binayaran niya ng dwang libo. May basbas na raw iyon ng Gypsy kaya mas


    mahal. Iyon daw ang kakantahin niya with action sa tuwing pakiramdam niya ay magkakaroon s ng


    problema ni Lea para daw makontra kaagad ang problema. Mababawasan raw ang bisa kung wng


    action.


    Anak ng pating. Dahil mukhang family matter daw ang issue n ni Lea ay kangang iyong papa bear


    ang kantahin. Para hindi magkaroon ng posibleng lahanin, umaga pang daw ay mag-perform na


    daw si Jake ng papa bear. Sa gabi naman daw mag-perform ng Tatlong Bibe at for emergency purpose


    daw iyon. Basta may problema, Tatlong Bibe na kanta ang agad na solusyon, ayon pa sa Gypsy. Ayaw


    niyang maniw pero para makasiguro na rin, nakakahiya mang aminin ay pinag-aarn niya na ang


    tono at sayaw ng mga kantang iyon. Nagkukulong siya sa tinutuluyang kwarto tuwing umaga para


    sumayaw at kumanta ng lintik na papa bear na iyon.


    Napabuntong-hininga si Jake. “Pangontra daw ito sa posibleng problema. At sa ngayon, ewan ko ba


    pero si Timothy ang nakikita kong problema. Tamang-tama. Gabi na ngayon. Hindi nagpasundo si Lea.


    At may pakiramdam akong si Timothy ang kasama niya kaya… sabayan nyo ako kung totoo ngang


    mga kaibigan ko kayo. Para lumakas ang epekto ng pangontra.” Inabot niya sa mga kaibigan ang


    kopya. Parang nagkakaisa namang nagkumpn ang mga ito at tumitig sa papel.


    Mkas na tumikhim siya bago nag-iinit ang mga pisnging kumanta kasabay ng mga kaibigan. “May


    tatlong bibe akong nakita. Mataba, mapayat, mga bibe. Ngunit ang may pakpak sa likod ay iisa. Siya


    ang lider na nagsabi ng kwak, kwak!”


    Nang matapos ang kanta ay tangkanglayo na sana sa kanya ang mga kaibigan na nagsisim nang


    pagtinginan ng mga naroroon nang nangingiting tinawag niya ang mga ito.


    Kung tingnan si Jake ng mga ito ay para bang gusto nang pagsisihang naging kaibigan siya. “Have I


    told you, guys, just how grateful I am that you all happened to be my friends?”
『Add To Library for easy reading』
Popular recommendations
Shadow Slave Beyond the Divorce My Substitute CEO Bride Disregard Fantasy, Acquire Currency The Untouchable Ex-Wife Mirrored Soul