Chapter 13


    “WHAT’s for breakfast today, manang?” Naghihikab pang sinabi ni Lea nang makarating na sa kusina.


    ng orasng ang naitulog niya dahil tinapos niya pa ang design ng bahay ng huling kliyenteng


    tinanggap niya. Pagkatapos niyon ay gusto niya na muna sanang magbakasyon para mas


    makapaan ng oras sa anak.


    Matapos makainom ng tubig ay inaantok pa ring nag-stretching si Lea gaya nang nakasanayan niya.


    Pero nang manatiling wng sumasagot sa kanya ay napipilitang humarap na siya sa kanng cook.


    Naho ang kahuli-hulihang bakas ng antok niya nang hindi si Manang Fe ang nabungaran niya kundi


    si Jake na kasalukuyang nakatla pa sa kanya. Namilog ang mga mata niya kasabay niyon ay


    napapahiyang naibaba niya ang mga braso. “Ano’ng ginagawa mo rito?”


    “Good morning.” Sa halip ay namamaos na sagot ng binata. “I… ah,” Mkas na tumikhim ito. “Nag-


    usap na tayo kagabi… nakalimutan mo na ba? Ipinad ko nang rito ang mga gamit ko kaninang


    umaga. Hindi na ako umalis sim kahapon. Pinagbakasyon ko na rin muna sina Manang Fe at ang


    iba pang kasambahay. Sinabi kong babawi ako. And I meant it. Marunong naman akong magluto kahit


    paano.” Kinindatan siya nito. “Ako na munang bah sahat dito sa bahay habang nasa opisina ka.


    Trust me. Wng mababasag rito. And I won’t burn the house. I promise.”


    Napatango si Lea nang mala ang kasunduan n. Muli siyang kumuha ng maiinom pagkatapos ay


    humarap kay Jake na nahuli niyang titig na titig sa kanya… higitlo sa damit niya.


    Nagtataka namang napatingin rin si Lea sa kanyang suot. Ganoon nang ang pag-iinit ng mga pisngi


    niya nang malang isang manipis na itim na negligeeng ang suot niya. Ni w siyang suot na bra.


    Palibhasa ay nasanay siyang puro babaeng s sa bahay na iyon. Mabilis na nanakbo siya paalis ng


    kusina.


    Kumakabog ang dibdib na isinara ni Lea ang pinto ng kwarto niya nang makapasok na roon. Pero


    mayamayang ay nakarinig siya ng magkakasunod na katok. Hin niya na muna ang bathrobe sa


    gilid ng kanyang kama at ipinaibabaw sa suot na negligee bago niya binuksan ang pinto. Bumungad sa


    kanya ang nakangiting mukha ni Jake.


    “Hi!”


    Kumunot ang noo ni Lea. “What now?”


    Sa pagkagt niya ay muling lumapit si Jake at ikinulong siya sa mga bisig nito. “This is our first


    morning as a family. And I just want to start this day by saying thank you for being my daughter’s


    mother, Lea.”


    Natign siya. Nanatiling siyang parang estatwa na nakatayo roon. Pero nang ng minuto na ang


    lumilipas at hindi pa rin siya pinakakawn ng binata ay tinapik niya na ang likod nito.


    “Okay na. You can let me go now.” Naing na sinabi niya sa takot na maramdaman ni Jake ang


    kakaibang bilis na naman ng tibok ng puso niya. Sa kab nghat ay para bang loyal fan na


    natataranta pa rin ang puso niya at nagkakaganoon sa tuwing mpit ito. Lalo na kung ganoon kpit.


    “I can’t.” Sa halip na bumitaw ay maslo pa nitong hinigpitan ang pagyakap sa kanya. “I miss


    embracing you so much. Isang minuto pa, please?”


    Pero lumampas pa sa isang minuto ang yakap na iyon ni Jake. Nang sa wakas ay pinakawn siya


    nito ay muli itong ngumiti. “Ihahatid ka na namin ni Janna mamaya sa office. Pagkabihis mo, ‘baba ka


    na agad. Breakfast will be served by then.”


    ng segundo nang nakakaalis ang binata ay nanatili pa ring nakatayo si Lea sa pinto. Mayamaya ay


    nakita niya ang nananakbong anak ppit sa kanya. Mayroon itong dw na rosas na nakaipit sa


    kaliwang tainga nito. The kid was glowing.


    “Mommy, look! Pinitas ‘to ni daddy sa garden at ngay sa tainga ko. W daw siyang time bumili kaya


    nakipitas na muna siya.” Humagikgik ito. “He said it looks pretty on me.”


    Nakakahawa ang ngiti ng bata kaya bago pa mamyan ni Lea ay gumuhit na ang matamis na ngiti sa


    kanyang mgabi. “Your Daddy is right, sweetheart. You looked incredibly pretty today. But next time,”


    Masuyong hinalikan niya sa noo ang anak. “Tell him to buy, okay? Baka maubos ang rosas kung


    aaraw-arawin niya. Baka magw rin si Manang Carol, mahirap na.” Tukoy niya sa kasambahay nng


    masipag na nagtanim nghat ng mga hman sa hardin.


    Muling humagikgik ang anak. “I will, Mommy.”


    Bumuntong-hininga si Lea. Ngayon niya naisip ang impact ng biang pagdedesisyon noong


    nagdaang gabi. Tama nga bang umasa ang anak sahat ng iyon? Paano kung panandalianng p


    iyon d ng usig ng konsensiya ni Jake sa nangyari?


    Tama rin bang… magpad siya sa agos? Pero paano kung mas masaktan hinding siya kundi pati


    ang kanyang anak? Can she handle another pain?


    “I’VE heard this song somewhere. Tumatak siya sa akin dahil sa lyrics. It says, ‘para saan pa ang mga


    galos mo kung titiklop kang’?”


    Nagsalubong ang mga ky ni Lea sa narinig. M sa pagkain ay nag-angat siya ng mukha paharap


    kay Timothy. Hindi na siya nagpasundo pa sa kanyang mag-ama dahil bi nang nagyaya ang


    binata na kumain sabas. At dahil nalilito rin siya sa sarili at kangan niya ng makakausap ay


    pumayag siya. ng beses na rin itong dumw sa bahay niya pero ngayonng s nakapag-usap


    nito nang maayos dahil sa tuwing nag-uusap s ay parating lumpit sa kan sina Janna at Jake.


    Nauupo ang mga ito sa tabi pa n ng kaibigan. W namang sinasabi si Jake. Basta gumigitnang


    ito sa kan ni Timothy. At hindi niya na ito naiintindihan. Para bang nag-iiba parati ang tim nito sa


    tuwing nakikita si Timothy.


    Ayaw namang isipin ni Lea na nagseselos si Jake. Paano mangyayari iyon samantng mahigit isang


    buwan pang sim nang maudlot ang kasal nito? Isa pa, kung magugustuhan siya nito, hindi ba’t


    dapat ay noon pa?


    Oo nga at nagkasundo s ni Jake na susubok na maging isang tunay na pamilya para sa kanng


    anak. Pero natatakot pa rin siyang umasa. Mahigit sampung taon niya nang ginagawa iyon. She felt


    like she had been hoping and waiting for Jake toe around all her life. Pero wng kinapuntahan


    iyon. Kung hindi pa naaksidente ang anak ay duda si Lea kung makikipagkasundo ngayon sa kanya si


    Jake.


    Sa nakalipas na anim na linggo ay nakita niya kung paano sumaya nang sobra-sobra ang kanyang


    anak. Naka-leave pa rin sa trabaho si Jake kaya ang mag-ama ang halos magkasama buong araw. At


    dahil natapos na ang dwang linggong bakasyon ni Lea ay balik-trabaho na rin siya. Nasulit rin ang


    pahinga niya dahil nag-out of town s noong nakaraang mga araw. Pansamant niya na munang


    ipinagpaliban ang kagustuhang mag-resign sa trabaho para magsolo ng firm.


    Araw-araw rin ay hinahatid at sundo siya ng mag-ama pagkatapos ay sabas na s kumakain,


    nanonood ng sine o kaya ay nag-iikot sa iba’t ibang shopping malls. She can see how Jake was trying


    so hard to break the walls between them. Pinagsisilbihan s nito. Kung magpapakatotoong siya sa


    sarili ay aaminin niyang nagugustuhan niya ang atensiyon na natatanggap n ng anak.


    “What do you mean?” Mayamaya ay tanong ni Lea.


    “Naguguluhan ka, ‘di ba?” Nagkibit-balikat si Timothy. “You don’t know whether you should push


    through the set-up or you should back out.” Napangiti ito nang bumakas ang pagkasorpresa sa mukha


    ni Lea. “Klang-kla na kita, Lea. In fact, mas kla pa nga kita ngayon kaysa kay Jake. Lalo na at


    mukhang mainit rin ang ulo niya sa akin. Hindi kami nag-uusap. Sabagay, hindi naman tga kami


    kahit kan naging close noon pa man sa frat. Magkaiba ang mga naging kaibigan namin ro’n. Sina


    Nyclear, y, Ross, Milton at Trevor ang naging mga kaibigan niya. The point is, sugatan ka na. Eh ‘di


    lumaban ka pa. Make those wounds worth it by fighting again. Go for what your heart truly wants. Don’t


    hold back. Fight for your family.”


    ng sandaling hindi nakaimik si Lea. Gaya ng dati ay humanga siya sa kaibigan. Totoo ngang kla na


    siya ni Timothy. Pakiramdam niya, kahit ang puso niya ay mas kla na nito kaysa sa kanya. Hindi niya


    m pero parati siyang nakakalma sa mga payo nito. Minsan nga, kahit hindi na ito magsalita. Basta


    maramdaman niyang ang presensiya nito ay sapat na para gumaan kahit paano ang nararamdaman


    niya.


    Pinagmasdan ni Lea si Timothy na bumalik na sa maganang pagkain. Mayamaya ay napangiti siya.


    “Bakit ba ang galing-galing mong mag-advice sa akin parati ng tungkol sa pag-ibig samantng ikaw


    nga, zero ang love life?”


    Nabulunan ang binata. Nam ang mukha nito sa kauubo. Nagmamadali namang inabutan niya ito ng


    tubig. Nasaid nito angman ng baso bago namum pa ring humarap sa kanya.


    “You got me there, woman.”


    “Seriously, hindi ko m kung bakit nagtitiyaga kang makasama ang isang td ko samantng


    pwede mo namang an ang oras mo sa ibang tao. I mean, you’re sessful. You’re smart. And


    you’re the mostpassionate man I’ve ever met.”


    Nangalumbaba si Lea sa mesa. Pinagmasdan niya ang maamong mukha ng kaibigan. Sa totoong ay


    gwapo si Timothy. Hindi ka sa kanyang maraming nurse at babaeng doktor sa ospital na


    pinapasukan nito ang humahanga rito. “You’re handsome as well. Bakit ka single pa rin hanggang


    ngayon?”


    Ngumiti ang binata. Pero sa pagkakataong iyon ay hindi na tumagos ang ngiting iyon sa mga mata


    nito. May namuong kung anong ideya sa isip ni Lea sa nakita na agad niya ring kinontra.


    “Only the aching heart can recognize another aching heart, Lea. That’s… all I can say.”


    “SO, it’s about that Timothy again. Pare naman. Linggo-linggo nang na tungkol sa kanya angman


    ng speech mo. Nagtataka na nga kami sa ‘yo, eh. Hindi ba’t dapat ay si Alexis ang inireremo mo


    dahil siya ngayon ang kasama ng dapat ay bride-to-be mo? But here you are, ranting about Timothy


    again who isn’t even Lea’s boyfriend.”


    Napahinto sa tangkang pag-abot ng beer si Jake matapos marinig ang pag-angal na iyon ng kaibigang


    si Trevor. Nasa Rack’s Bistro siya nang mga sandaling iyon na pag-aari nito at ni Ross kasama ang


    tatlo pa nng mga kaibigan na sina y, Milton at Near.


    Naiiling na napasandal si Jake sa kinauupuan. Siya man ay hindi na rin maintindihan ang sarili. Pero


    para siyang nagta-transform sa tuwing nakikita sina Lea at Timothy na magkasama. Pinagselosan niya


    si Alexis na best friend ni Diana na siyang isa pa nga sa mga dahn kung tutuusin ng pagkasira ng


    kasal n pero hindi gaya ng naramdaman niya rito ang kakaibang init ng ulo na nararamdaman niya


    para kay Timothy ngayon. Ni hindi niya nga m kung ano eksakto iyon. At ni hindi niya rin m kung


    bakit siya nagkakaganoon.


    Hindi naman likas na mainit ang ulo niya kay Timothy. Nagsimng siyang makaramdam niyon nang


    magsim na ring pumasok anglaki sa buhay ni Lea. Pero pinilit niyang balewin iyon noon


    hanggang sa paminsan-minsan niya nang iyong naalalo na nang makla niya na si Diana.


    At si Diana… Aminado si Jake na mads niya pa rin itong naala. Naroon pa rin sa puso niya ang


    pamilyar na sakit sa tuwing naiisip ito at ang naudlot na kasal n. Pero sa kung anong dahn ay para


    bang hindi naging ganoon kahirap para sa kanya ang pakawn ito, ang tanggapin na hanggang doon


    nang slo na at napunta naman ito salaking nakasisiguro siyang mamahalin rin ito nang buo.


    Sa aspetong iyon s nagkasundo ni Alexis: sa pagmamahal kay Diana.


    Sa tuwing nakikita rin ni Jake ang anak na masaya at nakangiti sa kanya ay nababawasan ang sakit


    hanggang sa maw na iyon at si Diana sa isip niya. At iba na ang pumapalit. Ang anak at si… Lea.


    Mmig pa rin ang pagtrato sa kanya ni Lea. Pero nalulusaw ang kmigang iyon sa tuwing nakikita


    nito ang kanng anak. And that… warms his heart every time. Matagal niya nang m na mabuti


    itong ina. Pero ngayon niya iyon nasasaksihan nang hustolo pa at sa iisang bubong s ngayon


    nakatira.


    Wng sandaling hindi siya napapahinto sa tuwing nakikitang magkasama ang mag-ina at


    nalambingan. Anuman ang ginagawa ni Jake ay awtomatikong naititigil niya para pagmasdan ang


    mga ito. It can be Lea’s smile or the sparkle in her eyes. Noong magkaibigan pa s ay napapansin


    niya na iyon. Pero parang ngayon niya iyon napahgahan nang todo… ngayong hindi na ito


    ngumingiti sa kanya nang ganoon. Ngayong hindi na kumikinang ang mga mata nito sa tuwing


    tumitingin sa kanya.


    Meron pa p itong ibang nginingitian nang ganoon. Si Timothy.


    Timothy can easily make Lea smile. Napakaganda ng ngiti nito sa tuwing kasama anglaking iyon,


    ngiting hindi nito maibigay sa kanya. At nauunawaan naman ni Jake kung bakit. Pero hindi niya pa rin


    iyon nagugustuhan. Siguro dahil… siya dati iyon. Iyong posisyon ngayon ni Timothy sa buhay ni Lea,


    sa kanya dati iyon. And God… he missed seeing her smile that way. He missed hearing herugh.


    Ni hindi nga siya makahanap ng kakampi sa tuwing dumadw si Timothy sa bahay nina Lea dahil


    kahit si Janna ay napakpit rin salaking iyon. May kakaibang koneksiyon ang tatlo na w sa


    kan nina Lea. At… kinaiinggitan ni Jake iyon. Kahit si Timothy ay kinaiinggitan niya. Dahil hindi man


    s nito naging mpit sa isa’t isa, bali-baliktarin niya man ay w naman siyang maipipintas rito. At


    naaasar siya sa bagay na iyon. Because Timothy was proving to be more deserving to stay in Lea and


    Janna’s life than him.


    Kung hindi sana siya nagpakagago noon, kanya pa rin sana ang pwesto ni Timothy. Siyang sana


    ang naging sandn ni Lea, ang kiklaning ama ni Janna hindi gaya ngayon na dwa raw s ng


    Ninong Timothy nito na ama nito. “Damn.”


    “Jake, hindi kaya…”


    Iritado pa ring napasulyap siya kay Ross na bakas ang pagkagt sa mukha. “Hindi kaya ano?”


    “ng beses na namin ‘tong nililinaw sa ‘yo. Ang sabi mo naman, hindi ka nagkakaganyan dahil mpit


    rin si Janna kay Timothy. Kundi dahil sa simpleng rason na mpit si Lea salaking ‘yon. Hindi


    kaya… mahal mo na si Lea? Paano kung matagal mo na p siyang mahal pero nabgan kang ng


    kung ano?”


    “Pero kanng nang ma-postpone ang kasal mo kay Diana, ah.” Singit naman ni Near. Kumunot rin


    ang noo nito. “Hindi kaya… dwa p sng mahal mo?”


    “It’s possible. May mga narinig na akong kwentong ganyan.” Napatango namang sinabi ni Milton. “Pero


    sinong mas mahal mo?”


    Napailing si y. Lumipat ito sa tabi ni Jake at nakangising tinapik siya sa balikat. “Ganitong ‘yan,


    pare. Lose her. Only then will you know how much she matters.”Content is property ? N?velDrama.Org.