Chapter 8


    NGUMITI si Lea. She should be on top of the world right now. Ang pangarap niya ay matutupad na.


    M’t sapul naman ay hindi ang tipo ni Jake ang tatakbo sa responsibilidadlo na kapag may


    kinman sa ganoon kahga at kasensitibong bagay. Sa oras na umoo siya ay ikakasal na s.


    Magkakaroon ng buong pamilya. Buo… pero masaya ba?


    Napalunok si Lea sa naisip. Iniiwas niya ang mga mata sa para bang nang-aakit na kinang at ganda ng


    ginintuang singsing at sinalubong ang mga mata ng binata. Nagmamahal siya. Dapat ay oo na agad.


    Dapat ay samanthin niya ang pagkakataong iyon. Hindi na rin mahga kung ginto o hindi ang


    singsing. Gaya ng mga magng ay hindi niya kahit na kan binibigyan ng napakking importansiya


    ang mga materyal na bagay.


    Isang bagayng ang magiging mahga para sa kanya. Ang rason sa likod ng singsing. “Why, Jake?”


    “What do you mean why?” Nagsalubong ang mga ky ng binata. “It’s the right thing to do.”


    Têxt ? N?velDrama.Org.


    Humigpit ang pagkakahawak ni Lea sa arm rest. Napakadali sanang umoo nang kung ang


    nagtatanong sa ‘yo ay iyong mahal mo at minamahal ka rin. “Gusto mo ba akong pakasn?”


    Nagbaba ng mga mata si Jake. “We’re having a baby.” Mayamaya ay mahinang sagot nito.


    Pinagmasdan ni Lea ang binata na gaya ng huli niyang nakita ay para bang bigong-bigo… parang


    namatayan. Parang nawn ng pinakamahgang bagay na pag-aari. Pinign niya ang pag-oo na


    gustong kumaw sa kanyang bibig. Nagmamahalng siya. Pero hindi siya ganoon ka-selfish.


    Minsanng siyang naging ganoon noong gabing may nangyari sa kan. Dahil hindi niya na naisip


    ang pwedeng kahinatnan niyon. Pero malinaw na ang isip niya ngayon.


    Hindi niya itatali sa kanya ang isang taong ni hindi magawang salubungin ang mga mata niya, ang


    isang taong nasasaktan at nagkakaganoon nang dahil sa kanya. Parehong napakki ng mga


    ipinagbago n dahil sa naging sitwasyon niya. At ayaw ni Lea na patuloy na lumaki pa ang mga


    pagbabagong iyon. Ayaw niyang ipilit kay Jake ang isang bagay na hindi taos sa puso nito nang dahil


    Leandra para rito, para isalba ito. Ayaw niyang maiw rin nito ang sarili nito dahil roon.


    She had already lost her best friend. Hindi niya m kung magagawa pa nng maibalik ang dating


    samahan n. Pero isa ang sigurado. She didn’t want to lose the man that she knew, the man that Jake


    was, the man that she loved.


    “Lea?”


    Hindi nakaligtas sa kanya ang kaba, tensiyon at pag-aalingan sa boses ni Jake. “No, Jake.” Halos


    pabulong na sagot niya mayamaya. “I won’t marry you.”


    Napaawang ang bibig ni Jake sa pagkabi. Hindi na kataka-taka iyon. Iyon ang unang pagkakataon


    nitong nag-propose. At sa isang babae pang siguradong hindi inasahan nito. At dahil roon ay


    nasisiguro niyang pareho nang tatatak sa mga isip n ang sandaling iyon. Si Lea sa pagtanggi niya at


    si Jake dahil nakaranas ito ng pagtanggi, isang bagay na hindi pa nito nararanasan. Dums sa


    kamay nito ang ring box. Nahulog iyon sa sahig.


    Si Lea na ang mismong dumampot ng kahon. Bahagyang nanginig ang kanyang mga kamay nang


    mapagmasdan ang ganda ng singsing. Isinara niya ang kahon at nagmamadaling ingay iyon sa


    kamay ng binata.


    “Bukod sa pagbibigay sa akin ng singsing, kaya mo ba akong tingnan sa bawat umaga at gabi ng


    buhay mo? Kaya mo bang sabihing mahal mo ako? Kaya mo ba akong tawagin sa pangn ko? Kaya


    mo ba akong tingnan na parang mahal mo ako sa harap ng magiging anak mo? Kaya mo bang itali ang


    sarili mo sa akin sa matagal na panahon nang wng ibang babae? Because I will never tolerate you


    having someone else once you’re married to me, Jake. Hindi ko kaya. O mas tama yatang itanong ay


    kung kaya mo bang magpanggap sa harap ng magiging anak natin?”


    Minsan pa ay hindi nakasagot ang binata. Nagsisikip ang dibdib na napailing si Lea. “You can’t, right?


    Paano kapag kasal na tayo ay saka ka nakahanap ng taong mamahalin? Kaya tama na. It was a nice


    try. But a marriage is a sacred thing, Jake. Hindi ko gugustuhing makita tayo ng magiging anak natin na


    ganito kamiserable. Ayokong dumating pa sa puntong sisisihin niya ang sarili niya dahil dito.”


    Tumayo na si Lea. “I wanted so much to say yes but I also want to look back on this day with pride


    knowing that I did the right thing. Mas magkakasakitanng tayo ‘pag itinuloy pa natin ito. Pero


    maraming smat, Jake.” Pumiyok ang boses niya. “Dahil sa ginawa mo, napatunayan kong may


    hga ang anak natin sa ‘yo.”


    Tumayo na rin ang binata at lumapit sa kanya. Maingat na niyakap siya nito. “Sana m ko kung ano


    ang tamang sasabihin sa ‘yo. Sana m ko kung paano mawaw ang sakit na nararamdaman mo.


    Kung pwede ngang ay ako na ang magbuntis para sa ‘yo, para di na madagdagan pa ang mga


    paghihirap mo. I’m so sorry, Lea. I can’t even begin to say how sorry I am. You know that I love you.”


    Bahagyang humigpit ang pagkakayakap nito sa kanya.


    “But not enough for you to-“


    “To marry you? Nagkakamali ka. Lea, mahal kita. Naiibang uri man iyon ng pagmamahal pero


    pagmamahal pa rin iyon. That’s why I don’t have to pretend that I love you because I do.” Mahinahong


    sinabi ni Jake. Bahagya itong humiwy sa kanya at pinakatitigan siya. “ng araw ko itong pinag-


    isipan. W akong ibang maisip na pwedeng gawin para sa ‘yo at para sa anak natin maliban sa


    bagay na ‘yon.” Bumuntong-hininga ito. “Babaero ako at oo, gago ako.


    “In fact, I’m the worst man to love, Lea. I suck as a best friend. I failed you many times. I’ve broken my


    promise to you many times. Ano nga bang kaya kong ibigay maliban sa pangn ko?” Para bang


    naghihirap rin ang loob na tuming ang binata. “Hindi ko sigurado maliban sa pipilitin kong ayusin


    ang buhay ko para sa inyo. But you already said no. And I understand. Completely.”


    Humarap sa kanya si Jake. “Tinanggihan mo ako at tamang ‘yon. Dahil ayoko ring ikulong ka sa


    isang bagay na baka pagsisihan mo. Ayoko ring isang araw, isumpa mo ako dahil umoo ka sa akin sa


    gabing ito. I’m afraid that I might hurt you more knowing that I couldn’t give you the things that I know


    you want. Dahil bali-baliktarin ko man, hindi sasapat ang mga salitang ‘pipilitin ko’ para sa isang td


    mo.”


    Hinawakan ng binata ang kanyang mga pisngi. “Lea, you deserve a man who will love you with every


    beat of his heart and not a man who can’t even assure you anything. Isang mabutinglaki ang


    nararapat para sa ‘yo, isanglaking hindi magtatanong kung ano ang dapat niyang gawin. Dahil


    sigurado na siya sa gusto niya: ikaw. He will never ask because he knows exactly just what to do.


    Isanglaking tutupad sa mga pangako niya sa ‘yo hindi gaya nang ginawa ko. In short, you deserve a


    man who is myplete opposite. At kapag nakla mo siya, ayokong pign kang mahalin siya dahil


    gawin-“


    “Dahil sa responsibilidad, guilt, at utang na loob.” Namamaos na sinabi ni Lea. Nagsimng manakit


    anglamunan niya sa kapipigil na huwag mapaiyak. “Spare me those things, Jake. Please.”


    “That’s the reason why I’m saying all this. Dahil hindi ka karapat-dapat sa isang gagonglaki na


    magpapakasal sa mga maling dahn. Hindi ka karapat-dapat na gumising sa umaga at matulog sa


    gabi na nasasaktan sa pag-iisip ng mga gano’ng bagay. Ako ang natatakot na itali ka. I already ruined


    you. I’m afraid I might ruin you more by marrying you. At baka pati ang anak natin ay madamay pa.


    Pero maraming smat, Lea.”


    ng sandaling rumehistro ang takot sa mga mata ni Jake bago ito matipid na ngumiti. Sa


    pagkakataong iyon ay sinsero na iyon. “Thank you for loving me. Thank you for carrying my child.


    Thank you for understanding. Thank you. Hindi ko m kung paano ito ipapaliwanag sa mga


    magng mo pero-”


    “Ako nang bah sa kan.” Sa halip ay sagot ni Lea. “Umalis ka na.” Naramdaman niya ang


    pamumuo ng tensiyon sa katawan ni Jake bago ito unti-unting bumitaw sa kanya. Bumakas ang


    pagtutol sa mukha nito. ng sandali pa siya nitong pinakatitigan bago ito bumuntong-hininga at


    tuluyan nang humiwy sa kanya.


    “I will always be just a call away whenever you need me.” Pahabol pa nito bago umalis.


    I need you now. But I can’t tell you that, can I? You’ve never been there for my heart anyway. Bulong


    ng puso ni Lea. Lumapit siya sa pinto at isinara iyon. There goes the man who just proposed to her.


    Mukha itong binagsakan ngngit at lupa nang pumasok sa apartment niya pero mukhang nabunutan


    ng tinik nang lumabas. Nanghihinang napasandal siya sa pinto kasabay ng pag-iyak.


    Anak natin. Nala niyang ng beses na sinabi ng binata kani-kaninang. Kahit paano ay isang


    napakking constion na iyon. Dahil nangangahulugan iyong may magiging katuwang siya sa


    palakbay na iyon. Pero sa kab ng kamang iyon ay sumisiksik pa rin ang takot sa isip niya.


    Hinaplos ni Lea ang kanyang tiyan. “Mommy shouldn’t be scared, right, sweetheart? Because you’re


    inside me. I will never be alone.”