Chapter 2


    “HOW do you do that?” Halos pabulong na tanong ni Lea sa kapapasokng sa hospital room na si


    Jake. Hum ito ng stool at naupo hindi kyuan sa kanya. Inabot nito ang kamay ng kanng anak na


    ng araw nang hindi pa rin nagkakamy.


    Ayon sa mga doktor na sumuri kay Janna ay hindi pa raw agad na mlaman kung gaano kki ang


    natamong pins sa ulo ng kanng anak hangga’t hindi pa ito nagigising. At araw-araw sim nang


    dalhin niya ang bata sa ospital ay para siyang nasa loob ng isang bangungot. Hindi niya na m kung


    anong gagawin. Ni hindi niya na m kung ano ang iisipin.


    May mga oras na sinisisi ni Lea nang husto ang sarili niya dahil pumunta pa sng mag-ina sa


    simbahan. Pero mas marami ang mga pagkakataong halos isumpa niya si Jake sa kanyang isipan.


    Kung sana ay ito ang unang gumawa ng hakbang, ang unang nagpaliwanag ng sitwasyon sa kanng


    anak at hindi iniwanhat sa kanya ang responsibilidad, sana ay hindi s pare-parehong naiipit


    ngayon sa sitwasyong iyon.


    Td ni Lea ay ng araw na rin sa ospital si Jake pero dati-rati ay nasa corridorng ang binata at


    naghihintay. Ngayonng ito nakas-loob na pumasok sa kwarto ni Janna. Mapa siyang napangiti.


    Têxt ? N?velDrama.Org.


    Kay tagal niyang pinangarap ang ganoong tagpo, na magsasama-sama sng mag-anak sa iisang


    kwarto. Pero ni minsan ay hindi niya naisip na sa ganitong paraan iyon mangyayari.


    Kangan ba tgang meron na munang maaksidente bago n maramdaman ng anak ang


    presensiya ni Jake sa buhay n?


    “How do I do what?” Mahina ring balik-tanong ng binata pagkaraan ng ng sandali.


    “How do you stop… caring? Sabihin mo naman sa akin kung paano mo nagagawa ‘yon. Ituro mo


    naman sa akin para pagkagising ni Janna ay ituturo ko din sa kanya. Para hindi na siya araw-araw na


    nasasaktan. Para hindi na ako araw-araw na nasasaktan.”


    Hindi nakaligtas kay Lea ang naging marahas na paghinga ni Jake. Wng buhay na natawa siya


    kasabay ng pagtuon ng atensiyon sa napakainosenteng anyo ng kanyang anak. May bandage ito sa


    ulo dahil iyon ang napins sa nangyaring insidente. Menor-de-edad ang driver ng sasakyang


    nakabangga sa anak. Bukod sa over-speeding na ang sasakyan aysing pa ang driver niyon na


    napag-man nng itinakasng p ang kotse ng ama. Nang mahagip niyon ang anak niya ay


    dere-deretso pa itong bumangga sa light pole.


    W ring seat belt ang driver. Gaya ni Janna ay naospital rin iyon pero ng minutong ang itinagal


    niyon sa ospital pagkatapos ay binawian na rin ng buhay. Nakipag-ugnayan na sa kan ni Jake ang


    mga magng ng driver. Pero w na rin namang mangyayari dahil patay na ang akusado.


    Si Jake naman ay hindi niya nakitang umalis ni minsan ng ospital. Sa kauna-unahang pagkakataon ay


    ginagampanan ng binata ang pagiging ama nito. Pero kangan ba tgang humantong na muna sa


    ganoon bago nito gampanan iyon? Paano kung huli na? Nag-init ang mga mata ni Lea sa naisip.


    “Mamamatay ako kapag naw si Janna, Jake.” Pumiyok ang boses niya. “She’s all I have. You know


    that.”


    Habang pinagmamasdan ang anak ay bumalik sa isip niya ang naging pag-uusap n noong


    nakaraang mga araw.


    “MOMMY, can you share with me again some things about Daddy? Nami-miss ko na kasi siya. Kan


    ba siya uuwi? Did he call? Did he say he misses us, too?”


    Napalunok si Lea. Napahinto siya m sa pagsusuy sa mahabang buhok ng anak nang marinig ang


    mga sinabi nito.


    “Mommy?”


    Nagtatakang humarap sa kanya si Janna. Sa hindi na mabng na pagkakataon ay gumapang uli ang


    hapdi sa puso niya. Hangga’t maari ay ayaw niyang isipin ng anak na gaya niya ay hindi rin ito mahal


    ng ama nito.


    “Of course, your father called. Matitiis ka ba naman niya? Nagkataonng na may business conference


    siya ngayon sa Singapore. But he said he misses you so much!” Pilit na pinasi niya ang boses. “And


    he told me to hug you like this for him.” Inabot niya ang anak at buong pagmamahal na niyakap. “He


    said he loves you, sweetheart.”


    “And I love him, too, mommy.” Mmbing na sagot ng bata bago gumanti ng mahigpit na yakap kay


    Lea. “What about you, Mommy? Anong sinabi niya sa ’yo?”


    W. Your father would rather die than talk to me. Mapait na naisaloob ni Lea. Marami siyang gustong


    ipaliwanag sa anak pero natatakot siyang basagin ang magandang paniniw nitolo na tungkol sa


    mga magng at tungkol sa pamilya. Masyado pa itong bata. Hindi pa ito handa para sa katotohanan.


    “He said he misses me, too. Your father is such a sweet man, sweetheart. We’re lucky to have him.


    Kasi… mahal na mahal niya tayo.” Kasabay niyon ay gumaralgal ang boses ni Lea. Tuluyan nang


    pumatak ang mga luha niya. Minsan ay natutukso na rin siyang paniwan ang mga kasinungalingang


    hinahabi niya. Pero parating gumagawa ang tadhana ng paraan para agad ring basagin ang mga


    ilusyon niya.


    Gaya ngayon. Nasa Maynng si Jake at abot-kamay nng mag-ina kung tutuusin. Pero ang


    mala s ang pinakahuling bagay na gagawin ng binata, sigurado siya roon. Lalo na ngayon na


    ab ito sa pag-aayos ng mga detalye tungkol sa nlapit na kasal, kasal na sa kamag-anak pa nito


    niya unang nman.


    “Mommy, are you crying?”


    “Yeah. Because I was so touched by your father’s words.” Mariing ipinikit ni Lea ang mga mata nang


    marinig ang paghagikgik ng kanyang munting prinsesa.


    “Uy… Si Mommy kinikilig.”


    Muling natawa si Lea. Bahagyang humigpit ang pagkakayakap niya sa anak nang tangkang kakaw


    ito m sa kanya. Hindi pa siya handang makita ang mukha nito sa ganoong estado ng emosyon niya.


    Hindi siya handang makipagtitigan sa mga mata ng ama nito… na sana ay hindi nang nito namana.


    “Tell me more about him, Mommy. O kaya ‘yong love story n’yo nang. Hanggang ngayon, hindi mo


    pa ‘yon naikukuwento sa akin. Sabi mo pagtungtong ko na ng thirteen kapag kaya ko nang


    maintindihan. Hindi ko ba tga pwedeng mman na ngayon, ‘my?”


    Ano bang seng parusa ito? Patuloy sa pagdaloy ang mga luha na daing ni Lea. Anak, paano ko ba


    sasabihin sa ’yo na kaya w akong maikwentong love story kasi w naman tga? Paano ko ba


    sasabihin na araw-araw, sinisikap kong magkaroon ng love story pero ayaw naman hayaan ng Daddy


    mo? Paano ko ba sasabihin nahat, ibinaba ko na? ‘Yong pride ko, w na. ‘Yong puso ko, durog na.


    Kahit ‘yong logic, iniwanan na ako, anak. Ang tanga-tanga ko daw kasi. Puro nang daw kasi ako


    Jake, Jake, Jake.


    Humiwy sa kanya si Janna. Sa pagkakataong iyon ay hindi niya na ito napign. Humarap ito sa


    kanya. Mababakas ang pagtatanong sa mga inosenteng mata nito. “Mommy, please? Tell me about it.


    Para may mai-share naman ako sa ssmates ko. Kasi niloloko n ako. Hindi pa daw n nakikita si


    Daddy.” Lumungkot ang anyo nito. “Baka daw illegitimate child ako.”


    “MANY times, I thought about quitting on life. And then I will notice Janna who was watching me.” W


    sa loob na naibulong ni Lea. “Ang hirap sumuko dahil inaasahan niya ako. Dahil ‘yong pagiging ama


    mo, nagsim at natapos sa pagpapad mo ng mga pangangangan niya na kung tutuusin ay kaya


    ko rin namang ibigay. Ang hirap, Jake. Sobra. Minahal kita. Iyonng naman ang naging kasnan ko


    sa ‘yo pero sobra-sobra ‘yong ginanti mo.”


    Nag-unahan sa pagpatak ang mga luha ni Lea. “Sobra-sobra ‘yong mga bagay na kinangan kong


    pagbayaran dahilng sa pagmamahal ko sa ‘yo. I had to be a mother and the father that you cannot


    be. And during those stupid times that you were gone, I had to lie to my daughter about you even when


    all I wanted to do was to curse you to hell. Dahil ayokong isipin niya na td ko, hindi rin siya mahal ng


    tatay niya.”


    “Leandra…”


    Agad na napabaling si Lea kay Jake nang marinig ang halos pabulong na sinabi nito. Napangiti siya na


    mayamaya ay nauwi sa sarkastikong pagtawa habang patuloy pa rin sa pandas ang mga luha niya.


    “Hanggang sa pangn ko ay nagkamali ka pa rin. God, Jake…”


    Nang hindi niya na mapign ang sarili ay napahagulgol siya. Lumapit sa kanya si Jake pero umiwas


    siya rito. Punong-puno ng hinanakit na pinagmasdan niya ang anyo nito, ang anyo na kahit nakapikit


    siya ay malinaw niya pa ring nakikita sa  niya, ang anyo ng nag-iisanglaki na puro sakit ang


    ibinigay sa kanya.


    Pinakatitigan ni Lea ang binata hanggang sa manumbalik sa isip niya ang totoong love story n, isang


    bagay na hindi niya m kung kan siya magkakaroon ngkas ng loob na aminin sa


    anak…