Chapter 19


    DEAR ALERON,


    We have done so much for our rtionship to work out. Siguro, panahon na rin para ang tadhana


    naman ang kumilos kung sakali ngang tayo ang para sa isa’t isa. Dad made me choose. Hindi ko na


    hawak ang mga sumunod na nangyari. I was torn between you and my family. Pero hindi


    nangangahulugang dahil w ako sa tabi mo ngayon at s ang pinili kong samahan ay hindi na kita


    mahal. I just needed to fix my rtionship with my family first. Kunin na rin natin itong panahon na ito


    para maghilom, para ayusin ang mga dapat ayusin.


    Naniniw ako na hindi mangyayari ang mga bagay kung hindi nakatakda. Parang tayong. In this


    random world, sino bang mag-iisip na magmamahn sina Athan at Hailey? Sino bang mag-iisip na


    ang dwa png iyon ang magiging ty natin para magkakla? Naniniw akong hindi nagkataon


    believe that the next time we meet, things will be in their rightful ces.


    Until the right time,


    Holly


    Nag-init ang mga mata ni Aleron matapos mabasa ang iniwang st ni Holly. Ayon sa driver niya na si


    Nick na siyang nagbantay sa kanya sa ospital ay apat na araw daw siyang unconscious. Pareho sng


    wng my ni Holly nang isugod daw nito sa ospital. Ayon kay Nick ay hindi agad s nito nadaluhan


    ni Holly dahil nakipagpambuno pa ito kay Romulo, ang dating live-in partner ng kanyang ina.


    Natusan niya ring pulis si Romulo na kasalukuyang suspendido dahil nahaharap rin ito sa kasong


    may kaugnayan sa pagbebenta ng droga. Kung hindi daw tinulungan ng gwardya ng sementeryo si


    Nickban kay Romulo, mmang ay nag-agaw buhay rin ang driver niya. Ang gwardya ang siyang


    nakapatay kay Romulo.


    Pareho s ni Holly na nagawang makaligtas m sa kapahamakan. Luckily, none of the bullets


    pierced a vital organ or major blood vessels in their bodies. Matagumpay ang naging surgery n ni


    Holly. At noong nakaraang araw pa umano naunang nagkamy ang dga. Ayon kay Nick ay


    nagawa pa siyang bisitahin ng huli sa hospital room niya para personal na ihatid ang st nito bago ito


    lumabas ng ospital kasama ng mga magng nito.


    Napahugot si Aleron ng mlim na hininga. Nang magising siya ay si Holly agad ang una niyang


    hinanap. Nang mman niyang buhay at ligtas ang dga ay ganoon nang ang saya niya. Pero


    nang matusan niyang umalis ito na ni w manng pasabi kung saan niya matatagpuan ay agad


    ring inagaw ng tadhana ang saya niya.


    Mayamaya ay nakarinig siya ng sunod-sunod na pagkatok sa pinto. Nabuhay ang pag-asa sa puso


    niya. Baka bumalik si Holly. Pero nabi siya nang imbes na ang nobya ay ang ina ang iniluwa ng


    pinto. Lumuluhang sinugod siya nito ng yakap.


    “Patawarin mo ako, anak!”


    Naipikit ni Aleron ang mga mata. Bi ay pumasok sa isip niya ang nlaman ng st ni Holly. Kunin


    na rin natin ang panahon na ito para maghilom, para ayusin ang mga dapat ayusin. Tama ito.


    Kangan siguro tga muna nng maghiwy para mabigyang hga ang mga nabinbing bagay sa


    mga buhay n na matagal na dapat n nabigyang solusyon kung hinding s inatake ng takot na


    sumubok sa ikwang pagkakataon. Pero sumugal siya kay Holly. Bakit hindi siya susugal para sa


    sariling ina?


    Aayusin niya anghat para sa pagbabalik ng babaeng pinakamamahal, handa na siya. This is for you,


    Holly.


    FOUR monthster…


    “No, I’ve never seen nothing like you. No one else makes me feel like you do. I’ve searched across the


    universe. I’ve seen so many things so beautiful, it’s true. But I’ve never seen nothing like you…”


    Pakiramdam ni Holly ay nasa loob siya ng isang panaginip habang nalakad ppit kay Aleron na


    nasa dmpasigan nang mga sandaling iyon habang tumutugtog sa grand piano at umaawit. Ang


    ky dagat na mga mata nito ay nakatutokng sa kanya. Lahat ng sama ng loob niya noon, bawing-


    bawi ngayon. Nakasuot ng long sleeves polo ang binata na kaky ng suot niya: puti. Pero kahit isa ay


    wng nakabutones sa suot nito kaya gaya ng unang pagkikita n, hantad na hantad sa kanyang


    mga mata ang mlapad nitong dibdib.


    Lahat, nang mga sandaling iyon ay parang eksenang hinugot m sa isang pelik. W siyang


    nakikitang hindi maganda m sa papalubog na araw, sa asul na asul na dagat na sa tuwing


    tinitingnan niya ay naala niya ang mga nakangiting mata ni Aleron, sa musika, sa bilog na mesa


    hindi kyuan kay Aleron na sadyang inayos para sa dwa, sa mga nakakt na p at puting


    petals sa buhanginan hanggang sa mismonglaking tumutugtog sa harap ni Holly.


    Pagkagising niya nang hapong iyon ay nagt pa siya sa dwang babaeng nabungaran niya. Mag-


    ina ang mga iyon na nagpaklang Renata at Liza. Sa kunan ay nman niyang caretaker p ang


    mga iyon sa i. Ibinigay ng mga ito sa kanya ang isang puting long gown at mga bk na siyang


    suot at hawak niya nang mga oras na iyon. Iyon na ang huling gabi n sa i. Tapos na ang dwang


    araw na extension ng pananatili n roon. Kinabukasan ay kangan na nng humarap at


    magpaliwanag sa kanyang mga magng.


    “Been all around the world. ‘Seen everything from the North, South, East, West but I’ve never found


    someone with your heart of gold. From Paris to Rome to ces I’ve never known, nothing felt as right


    as you and I. And I never wanna let you go…”


    Nangingip ang mga matang napangiti si Holly. Busog na busog ang imahinasyon niya. Noon nang


    iyon gumana matapos ang matagal-tagal ring pamamahinga. Sandaling ipinikit niya ang mga mata.


    She weed the feeling of being inside a dream. Buhay na buhay ang dugo niya. And she knew, the


    writer in her was back. Emily Reed was finally back. Nagbalik na ang nawng pagkatao niya.


    Pero natign siya nang bi ring maho ang musika pati na ang boses ni Aleron. Agad na napadt


    siya. Sumalubong sa kanya ang nakaupo pa ring anyo ng binata sa likod ng grand piano. Nakatitig na


    “I’ve never really seen nothing like you, Holly. I can’t believe you’re really back in my life for good.” Sa


    halip ay sagot ni Aleron. “Akin ka na ba tga uli?”


    Napailing na napangiti si Holly. “Kung makapagsalita ka, para namang prinsesa ang nasa harap mo.


    Akong ‘to. Writer. Generic. Madaling makita. Maraming gaya ko na hopeless romantic at saka-“


    “Wag mong n-ng’ ang babaeng mahal ko. Nakakainsulto ka.” Tumayo si Aleron at lumapit kay


    Holly. Nagsalubong ang mga ky nito. “Ayokong minamaliit mo ang sarili mo, Holly. Kung maraming


    gaya mo, ‘di sana w nang nagloko. When you smiled earlier, you know what I realized?”


    “What?”


    “Na sana nakikita nghat ang nakikita ng mga mata ko ngayon. You were such a sight to behold,


    sweetheart.” Ipinaikot ni Aleron ang mga braso sa baywang ni Holly. “Your eyes held all that was


    beautiful in this world. They reflect hope… hope for a beautiful dream.”


    Isang td ni Aleron ang nagsasalita ng mga ganoong bagay sa kanya. Sino siya para tumanggi pa?


    Ang prinsipe ko… totoo ngang nagbalik na. Ang init sa mga mata ng binata, ang ngiti sa mgabi nito,


    ang sumisilip na dimple sa kaliwang pisngi nito, ang isinasayaw-sayaw ng hangin na buhok nito at ang


    “Ibutones mong ang mga ‘to, pwede na tayong humarap sa judge pagkatapos.” Nagbibirong wika na


    ng sa bouquet niya noong ikakasal s. “Para tayong ikakasal.”


    “Hindi ko kasi ito naibigay sa ’yo noon.” Napuno ng pagkadismaya ang boses ni Aleron. “I’ve never


    seen you in white. The thought made me die every time. That was one of my greatest regrets-“


    “Ssh.” Itinakip ni Holly ang dwang daliri sa mgabi ni Aleron. “Tapos na ‘yon.”


    Ngumiti ang binata. Inabot nito ang kamay niya at masuyong hinagkan. “Sa paglubog ng araw, gagawa


    tayo ng mga bagong .” Nakagawa nga s ng mga bagong  dahil sa pagkt ng dilim,


    napuno ng fireworks ang kngitan...


    “Happy birthday, Holly.”


    Agad na natigil sa pagbabalik-tanaw si Holly nang marinig ang pamilyar na boses na iyon ng ina.


    Napabangon siya m sa pagkakahiga sa buhanginan. Bumalik s ng mga magng sa beach


    house n sa Laguna at dahil sa dagat ay wng sandaling hindi niya nala si Aleron. Lalo na ang


    mga mata nito.


    Napaharap siya sa ina, nasa tabi ito ng kanyang ama. May hawak na cake na may nakgay pang


    kand ang una habang isang bouquet naman ng mga rosas ang d ng kanyang ama. Sa nakita ay


    panibagong  ang pumasok sa kanyang isipan.


    “Siya ang kasama mo noong higit dwang linggo kang naw.” Hindi nagtatanong kundi


    nagkukumpirmang wika ni Alfar.


    Tumango si Holly habang nanatiling nakayuko. Ni hindi niya magawang salubungin ang panunumbat


    na m niyang nakarehistro sa mga mata ng mga magng.


    “Bakit? Bakit kayo magkasama ni Aleron? Ano na naman ‘tong ginawa mo, Holly?”


    Napalunok si Holly sa pagtataas ng boses ng ama. M pa nang magising siya ay puro kmigan na


    ang ipinapakita sa kanya ng mga magng. At nasasaktan siya. Ni hindi manng kinumusta ng mga


    ito ang kgayan niya. “Mahal ko siya, dad.” Mahina niyang sagot. “Mahal ko si Aleron.”


    “Lintik na pagmamahal ‘yan!” Muling bulyaw ng ama. “Hindi mo ba napapansin? Sa tuwing kasama mo


    siya, parati kang napapahamak! Parati ka nang nasasaktan!”


    Pero mas masakit pa rin ang ganitong pagtrato nyo sa ’kin, dad. Gusto sanang sabihin ni Holly pero sa


    huling sandali ay natakot siya. Nang mag-angat siya ng mukha ay nakita niyang hawak na ng ina sa


    braso ang ama na para bang pilit na pinakakalma ang huli. Ano bang nangyari sa kanng tatlo? Hindi


    naman s dating ganoon. Iyon pang ang pangwang beses na nasigawan siya ng ama. Ang una


    ay noong suwayin niya ito sa simbahan noong araw ng kanyang kasal.


    “Ni hindi pa nga magaling ang binti mo! And now, you were almost killed! At anong susunod, Holly, ha?


    Hindi ka na nad!”


    “But I really do love Aleron, daddy. If you will only hear him out the moment he wakes up, you will


    understand.” Nagpapaunawang wika ni Holly. “Kung hinding nangyari ‘yong insidente sa


    sementeryo, pupuntahan sana namin kayo ni mommy para magpaliwanag. What happened back at the


    cemetery wasn’t Aleron’s fault, dad.”


    Nakausap na ni Holly si Nick, ang driver ng nobyo. Noong kinausap ng doktor ang mga magng niya


    ay sandaling nakapuslit si Nick para kamustahin siya. Isinysay nito sa kanya ang nangyari. Ito rin


    ang siyang tumawag sa mga magng niya. Mabuti nang at may numero pa rin ang mga magng


    niya sa phone book ni Aleron. Ayon rito ay kitang-kita daw nito ang pag-ala ng mga magng niya


    noong sumugod ang mga ito sa ospital. Pero w ni bakas ng sinasabi nitong pag-ala ang makikita


    Content ? copyrighted by N?velDrama.Org.


    sa mukha ng mga magng ngayon.


    Ayon rin kay Nick ay nasa katabing kwarto niyang si Aleron na kahit stable na rin ang kgayan


    gaya niya ay hindi pa rin nagkakamy. Kahit paano, iyon ang nagpkas sa loob ni Holly, ang


    kamang pareho sng nakaligtas ni Aleron. Sa kab ng matinding sakit sa katawanlo na sa


    kanyang likuran ay w siyang pinagsisisihan. Kahit ulit-ulitin pa ang nangyari ay sasaluhin niya pa rin


    ang b para sa binata.


    Nahingan na siya ng statement ng mga pulis kaya maliwanag na m ng mga magng ang buong


    nangyari dahil katabi niya pa ang mga ito nang magsysay siya sa mga nag-iimbestiga. Kaya hindi


    niya maintindihan kung bakit si Aleron pa rin ang sinisisi ng mga ito.


    “Anuman ang sabihin mo, hindi na magbabago pa ang isip ko. Hindi ko na siya kayang tanggapin pa


    para sa ’yo. Ngayon kung magmamatigas ka, w akong magagawa kundi ang papiliin ka. Ang Aleron


    na iyon o kami ng mommy mo?”


    Kung tutuusin ay wng pinili si Holly. Kanman ay hindi niya makukuhang pumili dahil ang mga


    magng at si Aleron ang tatlong pinakamahgang tao sa buhay niya. Kung mawaw ang isa sa


    mga iyon ay parang naw na rin ang mking bahagi ng pagkatao niya. Pero nang tanungin siya ng


    mga magng kung sasama siya sa mga ito ay tumangong siya. W ng iba pang usapang


    nangyari.


    Maayos na anghat sa pagitan n ni Aleron. Tamang panahon nang para sa kan ang kangan.


    Pero ang sitwasyon n sa kani-kanng mga magng ay nananatili pa ring komplikado. Iyon ang


    dahn kung bakit siya sumama sa mga magng.


    Araw-araw sa nakalipas na apat na bwan ay sinisikap niyang ibalik ang dating rsyon sa mga


    magng pero nananatiling mmig ang mga ito sa kanya. Kadsan ay umiiwas pa rin ang mga ito


    sa kanya na para bang hindi maatim na makita siya. At nang araw na iyon ay pinili niya na munang


    magpahinga kahit sandali m sa panunuyo sa mga ito, m sa pangre-reject ng mga ito.


    Bi siyang inatake ng kapaguran, ng libong frustration at ng pagka-missed kay Aleron. May mga


    gwardyang nagbabantay sa buong beach house n kaya hindi rin siya makaalis kahit na sandali para


    silipin manng sana kahit m sa myo anggay ni Aleron. Putol rin ang mga linya ng telepono


    roon. Iyon ang isa pang hindi niya maintindihan. Para siyang ikinukulong ng mga magng sa piling ng


    mga ito pero ayaw naman siyang makasama ng mga ito.


    “You remembered.” Matipid na napangiti si Holly mayamaya. Inabot niya ang mga bk sa ama. I


    wish things will be different today. Naisaloob niya bago hinipan ang kand sa cake. “Thank you.”