Chapter 18


    “BROTHER, I want you to meet the real Holly Lejarde, the love of my life, the sun in my day and the


    soon to be queen of the Williams Prime Holdings Incorporated and-“


    “Tama na. Sobra-sobrang titulo na ‘yan.” Nangingiting putol ni Holly sa mga sasabihin pa sana ni


    Aleron. M sapida ni Athan ay bumalik ang mga mata niya sa mukha ng nobyo. Nahuli niya itong


    nakatitig rin sa kanya. She was overwhelmed by the sparkle in his blue eyes. Hindi niya m na


    magiging posible pa p ang ikwang pagkakataon para sa kan. Hindi niya rin inakng ito ang


    magbabalik ng ngiti sa mgabi niya.


    Na-missed niya rin ang ngumiti, ang gumising sa umaga na puno ng saya ang puso niya, ang matulog


    sa gabi na kampante at hindi mag-ala o matatakot para sa susunod na araw. Na-missed niya ang


    magmahal. Na-missed niya ang magaan na pakiramdam na iyon sa puso niya. Matapos nng


    magkasundo sa wakas ni Aleron ay nanatili pa s ng dwang araw sa i bago nagpasundo ang


    binata sa chopper. Lumapag iyon sa helipad ng mansyon ng pamilya ng binata kaya sa kauna-


    unahang pagkakataon ay nasyan ni Holly ang lugar kung saan lumaki si Aleron. Inikot na muna siya


    nito roon.


    Nabi pa siya nang makita ang mking portrait niya sa s roon pati na sa kwarto ni Aleron. Kaya


    p ganoon nang kpad ang mga ngiting isinalubong sa kanya ng mga kasambahay roon ay kla


    na siya ng mga ito. Hindi man sa pangn kundi sa mukha dahil hindi naman daw likas na pkwento


    ang binata ayon sa mayordoma roon. Natuwa pa ang mga itong sa wakas ay din na raw siya ni


    Aleron roon.


    Kahit ang mansyon roon ay mayroong kombinasyon ng pink at puting mga ky. Lumawak ang


    pagkakangiti ni Holly. Napakadali nang ngumiti ngayon. She wanted to believe that the worst part of


    their rtionship was over. Matapos nng maglibot sa mansyon ay dumeretso s sa sementeryo


    para bisitahin sina Athan at Hailey. Nauna na nng dinaanan ang kakambal niya. Pagkatapos niyon


    ay ihahatid na siya ni Aleron sa mansyon ng kanyang mga magng para ipaliwanag na rin daw ang


    panig nito at pormal na makahingi ng tawad sa mga nangyari noon.


    Sobra kung bumawi ngayon ang binata. Kahit sa biyahe n kanina ay hindi nito binitiwan ang pd


    niya. Nagsama pa ito ng driver sa kotse para solo umano n ang backseat.


    “I’m going to work hard for your parents to ept me again, Holly. Hindi ako titigil. Liligawan ko s


    araw-araw hanggang sa makuha ko uli ang approval n.”


    “Our case is different, Aleron. Pero w namang perpektong tao kaya w ring perpektong rsyon.


    Maiintindihan at tatanggapin ka rin n. Siguro hindi man ngayon, hindi man kaagad but I know one


    day, they will.” Isinandal ni Holly ang ulo sa balikat ng binata. “Pero kung sakali mang hindi, magtanan


    nang tayo.”


    Natawa ng mkas si Aleron. “I would really love that-”


    “Williams!”


    Pareho sng natign ng nobyo nang makarinig ng sigaw na iyon. Kumabog ang dibdib ni Holly. M


    nang lumapag sa helipad ng mansyon ng mga Williams ang chopper ay ganoon na ang pakiramdam


    niya. Hindi na ngang niya sinabi kay Aleron dahil w namang sapat na basehan ang kaba niya.


    Pero ngayong narinig niya na ang para bang puno ng poot na boses na iyon ay parang mga


    kampanang sabay-sabay na tumunog sa isip niya ang mga bab.


    Humigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ni Aleron. Gumanti ito ng pisil para kalmahin siya. Sabay


    nng hinarap ang pinagmn ng boses. Nakita n ang isanglaki na sa pgay ni Holly ay


    nalaro sate-forties o early fifties ang edad. Matikas pa rin ito, matangkad at maganda pa rin ang


    tindig. Nanayo ang mga bhibo niya sa paraan ng pagtitig nito kay Aleron. Nakatayo ito hindi


    kyuan sa kan.


    “Who are you?” Ani Aleron.


    “Sinasabi ko na nga ba at magpapakita ka rin.” Sa halip ay sagot ng bagong dating. “Mabuti nang at


    hindi ko pa pinapaalis ang mga bata ko sa paligid ng mansyon mo. m mo ba kung gaano kki ang


    utang ng nanay mo sa akin?” Bumangis ang anyo nito. “Mki! Iniwan niya ako para sa ’yo! Para sa


    lintik na kagustuhan niyang magpaka-ina daw sa ’yo! At gusto kong ibalik sa kanya ang sakit. Ang sakit


    ng maiwanan, ang sakit ng mawn.”


    Sa pagkabi ni Holly ay nabas ng baril ang estranghero m sa likuran nito. Dumoble ang bilis ng


    tibok ng puso niya nang iumang nito iyon kay Aleron. Para na itong tinakasan ng bait nang mga


    sandaling iyon. Kahit paano ay pamilyar siya sa ganoong baril. Kalibre cuarenta y cinco iyon. ng ulit


    niya nang nakita iyon sa drawer ng daddy niya sa library. Ang pagkakaibang ay rehistrado ang sa


    daddy niya pero ang baril ng sa estranghero ay hindi siya sigurado.


    Nilingon siya ni Aleron. Binitiwan nito ang pd niya. “Go.” Bulong nito sa kanya. “Pumunta ka na


    muna sa kotse. You’ll be safe there. Aayusin ko ‘to. Tumawag ka na rin ng pulis. Nasa kotse ang cell


    phone ko. Hanapin mo roon ang number ni General Matias.”


    Nag-ngan si Holly. Napuno ng takot ang puso niya. Ganoong-ganoon ang pakiramdam niya nang


    huling pagkakataon niyang makasama ang kakambal. “Pero-“


    “I said go!” Bahagyang dumiin ang boses ni Aleron.


    Sa huli ay w siyang nagawa. “Fine. But don’t get hurt, okay? Promise me.”


    “I promise.” Bahagya pang ngumiting sagot ni Aleron bago marahang itink pyo si Holly.


    “Anuman ang problema, ayusin natin ‘to. Pag-usapan natin ‘to.” Narinig niya pang mahinahong wika ni


    Aleron sa estranghero bago niya sa wakas iniwan ang mga ito para makahingi ng tulong. Nanakbo siya


    pabalik sa kotse. Pero hindi pa man siya naklayo ng husto nang makarinig siya ng dwang


    magkasunod na putok ng baril. Kusang tumigil sa paggw ang mga binti niya. Pakiramdam niya ay


    sandaling tumigil sa pagtibok ang puso niya. Gumapang ang kbot sa buong katawan niya.


    Nilingon niya si Aleron. Nakita niya ang paluhod na pagbagsak nito sa lupa. “Aleron!” Natatarantang


    sigaw ni Holly. Mabilis na tumakbo siya pabalik sa kinaroroonan ng nobyo. Nang tangkang kakbitin


    ng estranghero ang gatilyo ng baril ay hindi na nag-isip pang tinakpan niya ang katawan ni Aleron at


    niyakap ito.


    Muling umalingawngaw ang isang putok. Sumunod na naramdaman niya ang nakababaliw na sakit na


    iyon na para bang nagmum sa kanyang likod.


    “Shit, Holly.” Narinig niyang daing ni Aleron na yumakap rin sa kanya. “I told you to run away.”


    “And I told you to never get hurt.” Halos pabulong na sagot ni Holly. Sinikap niyang yo ang sarili sa


    binata sa takot na mapins pa ito sa yakap niya. Pumatak ang mga luha niya nang makita ang tama


    nito sa balikat at hita.


    Napatitig si Aleron sa duguang mga kamay nito na iniyakap nito sa kanya. Lumarawan ang


    pagkagimbal sa anyo nito. “You’re shot.” Pinilit nitong tumayo pero bumagsak ito dahil sa napuruhang


    hita nito. Tatayo na sana itong muli nang pign niya na ito.


    “Stop it.”


    “But I need to call for help! You’re bleeding!” Giit ni Aleron. Parang bng bi nang naho ang


    estranghero roon.


    “How can you worry about me? You were shot yourself, Aleron.”


    “Pero hindi ang mga ito ang papatay sa akin kundi ‘yang sakit na m kong nararamdaman mo.” Hirap


    man ay inalis ni Aleron ang jacket nito at ipinaibabaw sa katawan ni Holly.


    Inabot niya ang kamay ng binata nang makita ang pagluha nito. “Just hold my hand, Aleron. So it


    wouldn’t hurt so badly.” Tumabi ito sa kanya. Namumu na ang anyo nito. Mahigpit na hinawakan nito


    ang pd niya. Naipikit niya ang mga mata. Pakiramdam niya ay pinupunit ang bawat himaymay ng


    pagkatao niya pero hindi niya magawang magsalita, hindi niya magawang magremolo na at m


    niyang doble ang iniinda ng binata.


    Isinandal ni Holly ang ulo sa dibdib ni Aleron. “Bakit… bakit sa tuwing a-ak ko ay okay na tayo s-


    saka may… may n-nangyayari?” Naghihinanakit na tanong niya sa nanghihinang boses. “Aren’t we d-


    deserving of a beautiful s-story, Aleron?”


    Dumt siya. Sa nalabong mga mata niya ay pinakatitigan niya ang magkadikit na mga pd n ng


    binata. Her blood was mixed with his.


    “I’m sorry I w-wasn’t able to protect you, Holly. Pero ‘wag ka munang sumuko. I don’t see our e-end


    yet. I don’t even hear the s-sound of death. Do you k-know what I hear?”


    “What?” Basag ang boses na sagot ni Holly. Unti-unti nang namimigat ang talukap ng mga mata niya.


    “I h-hear the wedding b-bells. In my mind, I s-see you walking down the a-aisle. I see u-us, Holly. Do


    you s-see that, too?”


    “Yes.”


    “Keep s-seeing that. H-hold on to that d-dream. When all these are o-over, I’m going to m-make that


    dreame t-true.” Pahina na ng pahina ang boses na bulong ni Aleron hanggang sa mayamaya ay


    hindi na ito narinig ni Holly.


    This text is property of N?/velD/rama.Org.


    Bumagsak ang katawan ng binata sa lupa. At dahil nakasandal siya rito ay kasama siya nitong


    bumagsak. Sa huling pagkakataon ay nagmt siya. Inabot niya ang kamay ni Aleron bago siya unti-


    unting pumikit.