Chapter 16


    NAPALUNOK si Aleron nang dahan-dahang mag-angat ng mukha si Holly pating sa kanya. Sa


    kab ng kmigan na pumupuno sa mga mata nito nang mga sandaling iyon ay hindi pa rin


    maitatangging tay pa rin nito ang pinakamaamong mukhang nakita niya sa buong buhay niya.


    Nakaramdam siya ng pagmamki. This beautiful woman used to be his. Used. Bumalik ang kirot sa


    puso niya.


    Mayamaya ay tumayo ang dga. “Mag-usap tayo.” Anito bago binalingan ang mga readers nito roon.


    “Please excuse me for a while.” Dere-deretso na si Holly sa pabas ng bookstore. Magsasalita na


    sana itong muli nang makita nito ang mga staff niya roon. Sunod-sunod itong napabuga ng hangin. “I


    want us to talk in private. Where can we do that?”


    “Sa office ko nang.”


    “Fine. Lead the way.”


    Tumango nang si Aleron bago bahagyang nauna na sa palakad papunta sa elevator. Gusto niya


    sanang huminto at abutin ang pd ni Holly pero hindi tama. W na siyang karapatan, siya mismo


    ang nag-alis niyon sa sarili niya. Awtomatikong pinindot ng operator ang sixth floor pagsakay n sa


    elevator ng dga. Hanggang sa makbas s roon ay pasulyap-sulyapng siya rito.


    It was funny. Siya si Aleron Williams, isa sa pinakamatagumpay na negosyante sa buong bansa.


    Kabng pa ang kompanya niya sa sampung pinakamatatag na kompanya sa Pilipinas. But here he


    was, utterly clueless on what to do. Kung sana gaya ng negosyo ay kaya niya ring gawan ng paraan


    ang sitwasyon n ni Holly. Iyon ang isa sa mga pinakamahirap na naranasan niya. Iyong abot-kamay


    niyang ang pinakamamahal pero hindi niya pa mahawakan.


    W pa ring imik si Holly hanggang sa makapasok na s sa office niya. Agad na iminuwestra niya


    ang couch roon. “Maupo ka na muna. I’ll just go and get you something to drink-“


    “Kung hindi totoong binasa mo ang mga nob ko, paano mo nman ang mga kwento ro’n?” Sa


    halip ay tanong ni Holly. ng sandaling napipn si Aleron. “Answer me!” Para bang hindi nakapagpigil


    na sigaw ng dga.


    “My secretary did the reading for me. I made her summarized the contents-“ Hindi niya na nagawang


    tapusin ang pagpapaliwanag dahil sa isang ip ay umangat ang pd ni Holly patungo sa kaliwang


    pisngi niya.


    “You shouldn’t have attended the book signing in the first ce. W ka ba tgang kahit na katiting


    na konsiderasyon para sa akin, Aleron?” Sunod-sunod na pinagsusuntok siya ng dga sa dibdib.


    “This is too much! Tumigil ka na! Tama na! You’re just breaking me over and over again!” Hysterical


    nang pagsigaw nito habang lumuluha.


    “Maliit na bagayng dapat ito, Aleron. Pero ang hindi ko matagn ay iyong dami ng naging


    pagsisinungaling mo.”


    Good Lord, he didn’t know how to handle her like this. ng minuto ang lumipas bago parang nauupos


    na kandng naupo ang dga sa sofa. Isinubsob nito ang mukha nito sa mga pd nito habang


    patuloy ito sa pag-iyak.


    “Holly…” Daing ni Aleron. Lumuhod siya paharap sa kinauupuan ng dga. Dahan-dahang inalis niya


    ang mga pd nitong tumatakip sa mukha nito. Buong ingat niyang pinunasan ang mga luha nito.


    “Nabasa ko na anghat ng mga gawa mo ngayon, Holly. Maniw ka sana sa akin kahit sa


    pagkakataonng na ito. Masaya akong ngayon ko s binasa dahil mas naintindihan ko s ngayon.


    Now, I understand that those novels are the reflection of your dreams. And I’m sorry I wasn’t able to


    fulfill those dreams. You’ve always been the heroine that every man would love to have in their lives


    and I’m sorry that I failed to be your hero.


    Pinilit ko naman at hanggang ngayon, pinipilit ko pa rin. Kaya nga ako nandito pa rin sa harap mo kahit


    m kong ang makita ako ang huling bagay na gugustuhin mo.” Namasa ang mga mata ni Aleron.


    “You told me that I will never be able to put the pieces of you back together because I’m broken myself.


    Pero pinipilit ko nang buuin ang sarili ko para sa ’yo. Magagawa kong ‘yon kapag nakikita kita. You


    push me away many times over the past days but I stille to see you because I need you to keep


    this,” Itinuro niya ang kaliwang dibdib. “Alive.”


    Idinikit niya ang noo sa noo ng dga. Dinig na dinig niya pa rin ang paghikbi nito. Para siyang paulit-


    ulit na pinaparusahan dahil doon. “Do you honestly believe that this is the end of us? Because if you


    don’t, if there’s even a glimpse of hope that you see, then I beg you, Holly, please don’t give up on us.


    We haven’t reached the end yet. Myo pa tayo sa dulo. Sa pagkakataong ito, ipinapangako ko sa ’yo,


    tutuparin ko ang mga pangarap mo.”


    “A glimpse of hope?” Namamaos pang tanong ni Holly. “I don’t know those words anymore, Aleron.”


    Kumaw si Holly sa kanya. Dahil sa nakikita niyang estado ng emosyon nito ay napilitan siyang


    bahagyang lumayo sa dga. Tumayo na ito.


    “I don’t think there’s a beautiful ending waiting for us. I couldn’t even visualize it. It hurts… just to


    visualize.” Tumalikod na si Holly at humakbang patungo sa pinto. “Itigil mo nahat ng ito, Aleron.”


    Pumatak ang mga luha ni Aleron. Bago pa man dumating si Holly sa mall ay nakabuo na siya ng no


    kung paano s makakapagsolo nito, kung paano siya makakabawi rito. Desperado na siya. Pero


    matapos niyang marinig ang pagsuko sa boses ng dga, dapat ay sumuko na rin siya. Pero para


    siyang binibitay habang nalakad si Holly pyo. Nang buksan nito ang pinto ay hindi niya rin kinaya.


    Tinakbo ni Aleron ang distansya sa pagitan n ni Holly. Niyakap niya ito m sa likod at tinakpan ng


    panyo ang ilong nito. Nagkakawag ang dga bago ito tuluyang nawn ng my. Sinalo niya ang


    katawan nito. “I’m really sorry, Holly. Pero huli na ‘to, pangako.” Desperadong bulong niya. “Huling


    baraha ko na ‘to.


    Kangan kong makabawi sa ’yo para matahimik ang puso ko. At kung w pa ring mangyari sa


    dulo nghat ng ito, saka ko tatanggaping hanggang dito nang tayo. But not right now. I’m sorry that


    I can’t let you go yet. I’m sorry that you fell in love with an asshole.”


    Sa pagkakataong ito, susugal na siya ng buo. W na siyang ititira. Sagad kung sagad.


    “WHAT happened to us, Alfar? How did wee to this point? Pinaparusahan ba tayo? Masasama ba


    tayong mga magng?”


    Nahinto sa pagpasok sa kusina si Holly nang aksidenteng marinig ang pag-uusap ng mga magng.


    Napasulyap siya sa kanyang wristwatch. Mag a-s cuatro pang ng madaling araw. Pero imbes na


    ang nagluluto na para sa agahan na mayordoma n ay ang mga magng ang nadatnan niya roon.


    Maingat niyang sinilip ang mga magng. Nakaupo ang kanyang ina, nakayuko sa mesa at


    humahagulgol. Nasa likod nito ang asawa na siyang umaalo rito.


    Gaya niya ay nahulog rin ang katawan ng mga magng. Hindi rin nakakakain at nakakatulog ng


    maayos ang mga ito. Nahawakan ni Holly ang naninikip na dibdib. Napasandal siya sa pader at


    mahinang iniuntog roon ang ulo. Magda-dwang buwan pang sim nang mamatay si Hailey.


    Sinisikap nng ibalik sa normal anghat pero napakahirap p niyon. Sanay na sng mads


    nawaw si Hailey pero ang kamang sa pagkaw nito ay hindi na ito babalik pa ay paulit-ulit na


    sumusugat sa kan. Hindi rin nakakatulong ang mga tao na nakapaligid sa kan.


    ng bwan na sng nagiging tampn ng usap-usapan ng mga tao, m sa hindi natuloy na kasal


    niya hanggang sa kamatayan ni Hailey. Kla ang mga Lejarde sa lipunang ginagwan n at m


    niyang imposibleng hindi s mapag-usapan at nakakaapekto na iyon hinding sa kanya kundilo sa


    mga magng niya. Ni hindi niya masikmura ang para bang permanente ng awa na nakarehistro sa


    mukha ng mga taong nakakasalubong n.


    Things had been extremely painful but hearing her parents me their selves for their children’s


    misfortune hurts all the more. Kahit kan ay hindi niya pa nakitang lumuha at naging mahina ang mga


    magng pero sa loobng ng ng bwan ay matinding paghihirap ang ibinigay n rito ni Hailey. ng


    ulit niyang narinig ang pag-iyak ng mga ito na nangyayari pa rin hanggang sa mga sandaling iyon.


    “I don’t know what to do anymore, Alfar.” Patuloy ng ina sa garalgal na boses. “Saan ba tayo


    nagkng?”


    “I don’t know, Marlyn. I don’t know.” Kahit paano ay umasa si Holly na iba ang maririnig m sa ama


    na sim’t sapul ay napakatatag na. Perolo siyang pinanghinaan base sa kawn ng pag-asa sa


    boses nito. Nang hindi niya na mapign ay nagpakita na si Holly sa mga magng.


    “W kayong pagkukng, mommy and daddy. What Hailey did with the Williams was something we


    cannot control. And what the Williams did in return, that was…” Mariing nakagat ni Holly ang ibabang


    reason, that’s for sure. Lahat ng nangyari sa amin, hindi nyo na kontrdo. Please don’t make it harder


    for me by ming yourselves.” Tinawid niya ang distansya sa pagitan n ng mga magng at buong


    higpit na niyakap ang mga ito. “Magiging maayos din anghat. No matter what, I’m still here. You,


    guys, still have me.”


    “Didn’t we lose you too after the incident? You’ve been half-there since then, Holly. Oo, nandito ka at


    kasama namin.” Anang ina. “But you were not with uspletely.”


    Natign si Holly. Bahagya siyang lumayo sa mga magng at pinakatitigan ang mga ito ng deretso sa


    RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only


    mga mata. Mayamaya ay mapait siyang napangiti. “But mom, aren’t we all just half-here? Aren’t we all


    half-dead? Look at us. And then tell me if you still ever feel alive. Nang maw si Hailey, oo, kasama


    ko pa rin kayo. Nasa iisang bahay tayo, nag-uusap minsan pero nag-iiwasan mads. You were so


    afraid to lose another child that you provided me with a body guard. But that’s just it.” Muling bumagsak


    ang mga luha ni Holly. “Kasi naw rin kayo sa akin.


    Ak ko, ayaw nyo na akong kausapin pa. Parati kayong nalagay ng harang sa pagitan natin. Kaya


    dumistansya nang din ako. And in the process, didn’t we lose each other, too?” Napahugot siya ng


    mlim na hininga bago nagpam na at lumabas na ng kusina.


    Kinabukasan ay nabi nang si Holly nang ipam ng mga magng ang nong pag-alis ng mga


    ito papuntang Ennd para magbakasyon. Niyaya man siya ng mga ito ay pinili niya pa ring


    magpaiwan. Para saan pa ang pagsama? Their n was already set. Nagkaroon din siya ng


    insekyuridad noon kung tga bang gusto rin siyang makasama ng mga magng. Ginamit ng mga


    ito ang private jet ng Lejarde Corporation at umalis din kinagabihan, leaving Holly all the more alone,


    empty and miserable.


    Kinagabihan ay muli siyang nakapanaginip ng tungkol sa naudlot niyang kasal at kung paano siya


    naaksidente. Natetensyong bumangon siya. “Mommy! Daddy!” Agad niyang sigaw nang magising.


    Bumaba siya ng kama at nagpunta sa kwarto ng mga magng d ang kanyang unan. Noon niya na


    bedroom pero wng sumasagot m sa loob. Pagbukas niya ng pinto ay malinis na malinis ang


    kama ng mga ito, ptandaan na hindi roon natulog ang mga ito.


    Noon niyang nalang umalis p ang mga magng. Napangiti siya na nauwi sa pagtawa,


    pkas iyon ng pkas hanggang sa naging hysterical na siya. Damn, she was alone. Pagsulyap niya


    sa smin ay nakita niya ang kakambal. Punong-puno ng sakit ang anyo nito habang nakaguhit ang


    matinding pagdurusa sa mga mata.


    “Hailey…” Bulong niya. Dahan-dahan siyang lumapit sa smin. Nang mahawakan niya iyon ay saka


    tuluyang nagising ang diwa niya. It wasn’t Hailey. It was her. It was Holly. It was herself that was


    suffering. Napasigaw siya. “No!”


    Humihingal na napadt si Holly. Mabilis siyang napabangon. ng sandali pa ay narinig niya ang


    pagbukas ng pinto. Iniluwa niyon si Aleron na puno ng pag-ala ang anyo.


    “Holly?” Agad siyang dinaluhan ng binata sa kama. “Okay kang ba?” Hinaplos nito ang mukha niya.


    “I heard you scream.”


    Natla si Holly. Sa isang ip ay bumalik sa isip niya ang nangyari sa opisina ni Aleron sa mall. He


    tricked her. Again. Lagi nang. Agad na igin niya ang mga mata sa kinaroroonan. Hindi iyon


    pamilyar sa kanya. Mking kwarto iyon na tatlong beses yata angki sa kwarto niya sa mansyon ng


    mga magng.


    Sa ibang pagkakataon siguro ay mamamangha siya sa ganda niyon, m sa napakking pabilog na


    kama na sa pgay niya ay kakasya hanggang apat na tao. Ang mga unan at bedsheet roon ay


    paborito niya ang mga ky: pink at puti. Ang mga iyon rin ang kombinasyon ng ky sa buong kwarto


    hanggang sa carpet, marmol na sahig, wallpaper at nalakihang mga kurtina.


    “Holly?”


    Bumalik ang mga mata niya kay Aleron, anglaking dahn ng kanyang mga bangungot. “Where am


    I?” Namamaos niya pang tanong.


    “We’re in your ind in Davao. Wedding gift ko sana ito sa ’yo. W pa itong pangn. I wanted you


    to personally give this ce a name. This is where I nned to start a fairytale with you. I’m sorry,


    Holly. Huli na ito, pangako. Gusto kong makabawi sa ’yo kahit ng arawng. Patawarin mo ako


    kung kinangan ko itong gawin.”


    Bumakas ang panliliit sa anyo ni Aleron. “I was just desperate. Pagkatapos nito, pagkatapos ng


    dwang linggo, ibabalik na kita sa inyo at hinding-hindi na ako magpapakita pa sa ’yo. I just need


    this, this onest moment before Ipletely say goodbye to the chapter of my life with you.”


    Hindi na nagawa pang magsalita ni Holly. Inalis niya ang mga pd ng binata sa kanyang mga pisngi.


    Bumalik siya sa pagkakahiga, patalikod rito. She was too drained to think and too heartbroken to talk.


    Ipinikit niya ang mga nananakit nang mga mata. Hinayaan niyang mandas ang mga luha niya.


    Naramdaman niya ang pagtabi sa kanya ni Aleron. Maingat na niyakap siya nito m sa likod niya.


    Ibinaon nito ang mukha sa kanyang leeg.


    “I love you, Holly. I love you so much.”


    Lalo pang bumuhos ang mga luha niya. Tinakpan niya ang bibig para pign ang pagtakas ng isang


    hikbi.