Chapter 14


    “YOU NEED to congratte me, Hailey. After what seemed an eternity, my manuscript was finally


    approved.” Marahang wika ni Holly sa puntod ng kakambal matapos niyang magsindi ng mga kand.


    Sa Mayn inilibing si Hailey ayon sa kahilingan nito. Ang orihinal na gusto nito ay katabi ng puntod ni


    Athan pero w ng bakante roon kaya sa ibang lugar ito nakapwesto pero sinuguro nng sa iisang


    sementeryong nakalibing ang mga ito. Naupo siya sa bermuda grass.


    “Nakakapagst na uli ako, Hailey. Kaya ko na uli.” Marami siyang naist na manuscripts sa


    nakalipas na mga bwan pero kadsan ay hindi niya natatapos ang mga iyon. Pakiramdam niya ay


    sandali siyang nawn ng kapasidad na makagawa ng happy ending dahil sa magkakasunod na


    sinapit. May in siyang natapos pero puro for revision naman. Ayon kay Jazeel ay sarado ang puso


    niya kaya hindi siya makast. At tama ang pinsan. She couldn’t write about conflicts without


    remembering what she had gone through.


    She couldn’t write about happiness as well, not when her heart was filled with pain. Pero hindi niya rin


    naman magawang makapagst ng tungkol sa sakit nang hindi naala ang estado ng puso niya. At


    doon sa puntong iyon siya napapahinto. ng ulit niya pang kinangang i-revised ang manuscript niya


    bago iyon sa wakas inaprubahan ng editor niya sa arawng na iyon. At hindi na pwede ang ganoong


    gawain niya. Pagsust ang trabaho niya at masisira iyon dahil sa iniinda niya.


    Nagsisikip ang dibdib na hinaplos ni Holly ang puntod ng kakambal. “Sana ang happy at painful


    memories, pwedeng paghiwyin, ‘no? Tamanglagyan para sa tamang emosyon dapat. Iyong


    painful memories, sa isip para matuto, para magtanda. Iyong happy memories, sa puso para hindi


    makalimot, paragi pa ring masaya. ‘Tapos kapag natuto na ‘yong isang tao, kapag nagtanda na siya,


    itapon na ‘yong masasakit na . Para ‘yong masasaya nang ang matitira. Pero hindi gano’n sa


    totoong mundo.”


    Hanggang ngayon, damang-dama niya pa rin ang konsekwensya ng naging pagkakamali niya sa


    pangwanglaking minahal. Hindi niya pa rin maibalik sa dati ang palakad. Mabagal pa rin


    makad at mahina ang kanang binti niya. Hindi pa rin siya makatakbo. Pero wng-w ang


    pananakit ng binti niya kumpara sa sakit na araw-araw ay parang pumupunit sa puso niya. Ang


    pagkamatay ni Hailey, ang palamig ng mga magng at ang nmang paghihiganti ni Aleron,


    hanggang kan niya ba iindahin ang mga iyon?


    “Holly…”


    Wng buhay na natawa siya nang marinig ang pamilyar na baritonong boses na iyon. ng ulit na ba


    niyang narinig sa isip ang boses na iyon ni Aleron sa nakalipas na mga bwan? Hindi niya na mabng.


    Ang pagha-hallucinate ay para bang naging normal na gawain na para sa kanya.


    “Holly, I’m so sorry-“


    “Damn it.” Tuluyan ng pumatak ang mga luha niya sa frustration na nadarama. “For crying out loud,


    leave my mind even for a moment, Aleron! Ang sakit mo na nga sa puso, problema ka pa sa isip.


    Utang na loob,” Gumw ang mga balikat niya sa pagluha. “Ayoko na. Pagod na pagod na ako.


    Maawa ka naman.”


    “ALERON? Aleron Williams?”


    Nagsalubong ang mga ky ni Aleron nang marinig ang naninigurong tanong na iyon ng isanglaking


    kabababang m sa kotse nito. Gaya niya ay sa harap din ng mansyon ng mga Lejarde nito


    ipinarada ang sasakyan nito. Kanina pa siya nakatayo sa tapat ng gate roon pero hindi niya magawang


    mag-doorbell para ipam ang presensiya niya.


    Kadarating niya pang sa bansa. Nagbihisng siya sandali bago siya dumeretso papunta sa


    townhouse ni Holly, nagbabaka-sakaling naroroon pa rin ito. Pero ayon sa mga napagtanungan niyang


    kapit-bahay ay ng bwan na raw hindi umuuwi roon ang dga. Kaya sa mansyon ng mga magng


    ni Holly siya sumunod na tumuloy.


    Napakaraming nalarong tanong sa isip niya pero kung kan naroroon na siya at may pagkakataon


    nang masagot ang mga tanong niya ay saka naman siya inatake ng kaduwagan, saka siya natakot


    mman ang totoo dahil natatakot siyang matusan na sa pagkakataong iyon ay siya naman ang


    nagkamali.


    “Ako nga.” Aniya sa bagong dating pagkaraan ng ng segundo. “And you are?”


    “I’m just someone who happened to love Holly. I’m the one she turned down because of you. m ko


    ang totoo. At bng pag-respeto sa katotohanang iyon, hinihiling ko sanang umalis ka na.” Bahagyang


    dumiin ang boses nglaki. “Leave, Williams, before I lose my control. I’ve never used violence against


    anyone. Don’t tempt me now.”


    Nakipagsukatan ng tingin si Aleron sa bagong dating, hindi inaalintana ang malinaw na pagbabanta sa


    likod ng mga sinabi nito.


    “Kung totoong m mo ang nangyari, dapat ay m mo rin ang tungkol sa kapatid ko. I thought Holly


    was Hailey. Athan left a journal and written there were all the informations about Holly-“


    “You should have figured outter on that Holly would never do such thing. Nakla mo na siya. Dapat


    ay m mong-“


    “It was really easy to say, wasn’t it?” Mapait na ngumiti si Aleron. “May kapatid ka ba?” Natign ang


    maiintindihan. Athan was the only one I have. And you will never understand what I’m fighting for


    because you will never have the feeling of losing the only constant person in your life. W akong


    magng, kapatid nang. At isang araw, nadatnan ko nang siyang wng buhay.


    And what’s worse, I found out he was dumped. Said angman ng bank ounts niya at w rin ang


    mga gamit niya sa bahay. But he left a diary.” Mapang natawa si Aleron. “Ang galing manggaya ni


    Hailey. Iyong mga nakast sa diary, ganoong-gano’n ang nakla kong Holly kaya paano ako mag-


    iisip na magkaibang tao s?” After Aleron read Hailey’s letter, the need to exin his side was


    overwhelming him.


    “Pero totoong minahal ko si Holly. Everything started to be real when I fell for her. Ang proposal,


    totoo ‘yon. Kumapit ako doon sa paniniw ko na baka nagbago na siya, na baka hindi niya na gawin


    sa akin ang ginawa niya kay Athan. It was a major leap. But just when I was about to finally expose


    everything about me, I saw her kissing another man the night before our wedding.” Nagtagis ang mga


    bagang ni Aleron sa nala. “Ganoong-ganoon ang nakgay sa diary ni Athan kung paano


    nakipaghiwy nang bi sa kanya ang nakla niyang Holly. Ngayon sabihin mo sa akin,


    pagkatapos niyon, sino ang hindi mag-iisip ng iba?”


    Parang natuw ng ahas ang mukha ng kaharap. Namu ito. “I’ve known Holly since she was little.


    Sa akin niya unang sinabi na gusto niyang maging writer. m ko ang tungkol sa mga gusto niya sa


    buhay. And if only circumstances with Hailey didn’t happen, Holly and I could have been together by


    now. Dahil ako ang una niyang minahal.” Sa halip ay sagot nglaki nang makabawi m sa


    pagkabi. “Hanggang sa dumating ka. Angki ng naging inggit ko sa ’yo dahil ibang se kung


    magmahal si Holly. Noong araw ng kasal nyo kahit tumawag ka na sa kanya, pumunta pa rin siya.


    Naghintay pa rin siya sa simbahan.”


    Napasinghap si Aleron.


    “Naging sentro siya ng usap-usapan. Sa unang pagkakataon, sinuway niya si tito Alfar at tita Marlyn


    nang hintayin ka niya sa loob ng simbahan. She kept insisting that you wille because she said you


    love her. Nakita ko anghat. At the end of the day, we were both martyrs. I showed up at her wedding


    though she asked me not to. Pumunta siya sa lugar kung saan ka nagtatrabaho. She was devastated


    to know that no Aleron Silva works there. And then she ran. Hindi ko na siya nahabol. She was hit by a


    motorcycle that injured her right leg. ng araw siyang tla at hindi makausap.


    And when she came back to her senses, she was crushed even more when she found out about


    Hailey’s illness. At nang mamatay ang kakambal niya, kasama niyong namatay ang mga ngiti niya.”


    Napahugot ng mlim na hininga ang estranghero. “I’m Cedrick, by the way. Ako anglaking nakita


    mo nang gabing sinasabi mo. I should know. Dahil akong naman ang bisita ni Holly nang gabing


    iyon. I told her to leave you and take me back instead. When she said no, I forced her. I kissed her out


    of desperation.


    And now I’m proving to be the one who ruined the love of my life’s wedding. I’m so sorry.” Lumarawan


    ang magkakahalong emosyon sa mga mata ng nagpaklang Cedrick. “Pero sumugal ka na noon,


    N?velDrama.Org ? content.


    Williams. Sana, itinuloy-tuloy mo na. Sana sumugal ka uli at lumapit nang makita mo kami, regardless


    of your brother’s diary. Isn’t that what love is in the first ce? Taking chances over and over again?”


    ng sandaling natla si Aleron. Nang makabawi ay sinugod niya si Cedrick at sinuntok na agad rin


    namang ginantihan nito. Sa loob ng ng sandali ay nagpambuno s na para bang doon n pareho


    inlabas anghat ng naipong emosyon sa mga puso n. Nang mapagod ay naupo si Aleron sa


    sementadong daanan. Nag-init ang mga mata niya. Pakiramdam niya ay sasabog ang dibdib niya.


    “I’m sorry.” Narinig ni Aleron na wika ni Cedrick na naupo na rin hindi kyuan sa kanya. Nabasag ang


    boses nito. “I’m really sorry.”


    “I’m sorry, too.” Ani Aleron. “Damn, we’re both stupid.” Mariin niyang naipikit ang mga mata. Hindi niya


    lubos akin na pagkalipas ng anim na bwan ay muli siyang luluha.


    “For crying out loud, leave my mind for a while, Aleron! Ang sakit mo na nga sa puso, problema ka pa


    sa isip. Utang na loob, ayoko na. Pagod na pagod na ako. Maawa ka naman.”


    Nahinto sa pagbabalik-tanaw si Aleron nang marinig ang boses na iyon ni Holly. Daig niya pa ang


    tinarakan ng libong patalim sa dibdib nang makita ang paggw ng mga balikat ng dga. W na


    ang bakas ng dati ay punong-puno ng si at buhay sa boses nito. Pait at kapaguran na ang pumalit


    roon.


    Hindi niya na tuluyang nagawa ang makipagkita kay Holly noong nagdaang araw matapos nng


    makapag-usap ni Cedrick, kung pag-uusap nga bang matatawag iyon. Umuwi na muna siya sa sariling


    bahay d ng panliliit sa sarili. Hindi niya m kung paano haharapin si Holly matapos ng mga


    pinagdaanan nito nang dahil sa kanya. He had done enough damage in her life. Dapat ay lumayo na


    siya rito pero hindi niya magawa. Hindi niya kaya.


    Umaga pang ay nasa tapat na siya muli ng mansyon ng pamilya nito at nang makitang lumabas ang


    pamilyar na kotse nito ay sinundan niya ito. Kahit noong hindi niya pa nlaman ang totoo ay ginusto


    niya nang balikan ito. Noon niya na-realized na tunay na nakakatakot p tga ang pag-ibig. It was


    too strong that it wouldn’t listen to reasons. It only listens to the beat of the heart.


    “Holly, I’m sorry. I’m sorry I didn’t know. I’m sorry I ran away. I’m sorry because I was too scared to stay


    and be like my brother. I’m sorry.” Narinig ni Aleron ang pagsinghap ni Holly bago ito dahan-dahang


    humarap sa direksyon niya.


    Napahugot siya ng mlim na hininga nang makita ang pagpatak ng mga luha nito. God… what had


    he done to Holly? He ruined her, he ruined this wonderfuldy. Kahit siya ay nahihirapan rin na


    patawarin ang sarili niya.


    “Ang balita ko, dito rin nakalibing si Athan. Hailey was able to find the ce where he was buried


    before she died.” Sa halip ay sagot ni Holly sa basag na boses pagkalipas ng ng sandaling


    pagkabi nito. “You know what? I wished Athan is still alive. Sana ay nakla ko siya. He fell for


    Hailey who pretended to be me. Then maybe if he met me he would have fallen for me. And I would


    have loved him, too. Para kasing ang sarap niyang mahalin base sa mga sinabi nyo ni Hailey. Because


    Athan is everything you’re not.”


    ng segundong naestatwa si Aleron sa kinatatayuan. Wng-w ang mga suntok ni Cedrick


    kumpara sa hagupit ng mga salita ni Holly. Iba’t iba ang naginglaki ng ina na siyang dahn ng


    pagkasira ng kanyang pamilya. Namatay ang kanyang ama, sumunod ang nag-iisang kapatid niya


    pagkalipas ng ng taon. Umalis siya anim na bwan na ang nakararaan sa Pilipinas dahil ang buong


    ak niya ay nilokong siya ni Holly. And during those moments, Aleron thought he had already


    experienced all kinds of pain. Pero nagkamali siya.


    Holly’s eyes spoke volumes. Ang sakit, panunumbat at galit sa mga mata ng dga ay para bang mga


    napaklakas na bagyo na sabay-sabay humahagupit sa kanya.