Chapter 9


    “I’M SORRY, Athan. I’m sorry that I failed you.” Napahugot ng mlim na hininga si Aleron habang


    pinagmamasdan angpida ng kapatid. Huling araw niya na iyon sa pagiging binata. Dapat ay


    nagpapahinga nang siya sa mansyon niya pero hindi siya mapakali.


    Sa mansyon pansamantng tumutuloy si Aleron dahil gusto niyang tuparin ang bilin ng mga


    magng ni Holly na huwag na muna sng magkikita o magkakpit ng bride niya bago ang kasal.


    Bride. Matipid siyang napangiti sa naisip. W siyang naging problema sa mga magng ni Holly.


    Tinanggap siya ng mga ito ng buong-buo kaya nakokonsensiya siya.


    Kinabukasan matapos mag-propose ni Aleron kay Holly ay magkasama na nng pinuntahan ang


    mansyon ng mga Lejarde para pormal niyang hingin ang kamay ni Holly sa mga magng nito.


    Everything could have been perfect. Ang problema ay hindi niya pa naipagtatapat kung sino tga


    siya.


    Hindi kla ng publiko ang mukha ni Aleron Williams. Low-profile siya gaya ng kanyang ama. Hindi pa


    nalantad ang mukha niya sa mga pahayagan. At sa bawat pinupuntahan niyang meeting ay


    sinisiguro niyang ang ka-meeting niyang ang makakakita sa kanya. Kadsan ay ang sekretarya


    niya ang pinadadalo niya sa mga pagtitipon kasama ang ikwang punong namamah sa Williams


    Prime Holdings, Incorporated.


    Isang misteryo ang mga Williams kung ituring nghat. At mas pabor iyon sa kanya dahil mas mya


    siyang nakakakilos ng wng mga matang nakamasid sa kanya. Iyon ang dahn kung bakit hindi


    kla si Aleron ng ama ni Holly na si Alfar Lejarde sa kab ng pagiging negosyante rin nito. Ang m


    Ang no ni Aleron ay ipagtapat nang ang totoo kay Holly at sa mga magng nito pagkatapos ng


    kasal n dahil nangangamba siyang iwan siya ng dga sa oras na mman nito ang sekreto niya.


    Baka iyon pa ang maging mitsa para hindi matuloy ang kasal n.


    Wng problema sa mga papeles sa kasal. Ipina-asikaso iyon ni Aleron sa executive assistant niya.


    Kapag naipagtapat niya na kay Holly anghat pati na ang koneksyon niya kay Athan ay saka niya


    RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only


    maipapalipat sa lim ng totoong apelyido niya ang mga dokumento. Money had always been the


    problem-solver when ites to those matters. Madali niyang masosolusyunan iyon. no niya ring


    pakasn muli si Holly bng Aleron Williams kapag nagawa niya nang umamin rito.


    Susuyuin niya si Holly hanggang sa mapatawad siya nito sakali mang hindi nito agad matanggap ang


    para sa kanya. Nararamdaman niya iyon. Bukod pa roon ay likas ring mabubuti ang mga magng


    nito. Katd na katd ni Holly ang mga iyon. Those were his ns, na agad ring nagbago pagsapit


    ng hapon ng araw na iyon. Hindi maipaliwanag ni Aleron ang nararamdaman niya. Siguro ay iyon na


    ang tinatawag ng n na wedding jitters. ng beses siyang nagpaikot-ikot sa mansyon hanggang sa


    makapagpasya siya.


    Pumunta si Aleron sa sementeryo at pagkatapos ay dederetso siya sa town house ni Holly tutal ay


    naroroonng daw ito. Kinabukasan pa ng madaling-araw darating ang mga magng nito at ang mga


    mag-aayos rito kaya kampante siyang masosolo ang dga kahit na sandali. Gusto niya itong


    makausap at makasama. Gusto niya nang linisin ang konsensiya niya bago siya tumuloy sa simbahan.


    He will spend all night just to beg for her forgiveness afterwards. Dahil hindi niya p maatim na


    humarap sa altar nang may inililihim sa babaeng minamahal.


    “I’m sorry that I’m happy, Athan. After what you went through, I know I’m not supposed to feel this way.


    Pero automatic ang nagiging saya ko kapag nakikita ko si Holly. Mahal ko siya, Athan. Gusto kong


    paniwang nagbago na siya, na hindi niya gagawin sa akin ang mga ginawa niya sa ’yo. Siguro td


    ko, naghihintay rinng siya ng tamang pagkakataon para aminin sa akin ang tungkol sa ’yo. At sa oras


    na umamin siya, patatawarin ko siya. Magsisim kami ng panibago.” Puno ng pag-asang wika ni


    Aleron.


    “m ko na mauunawaan niya ako kaya uunawain ko rin siya. I will try everyday to make our marriage


    work. Holly is a kind woman. And I know, deep in her heart, she had already regretted what she did to


    you.” Sandali pang inayos ni Aleron ang mga dng bk bago niya na nilisan ang sementeryo.


    Nagmaneho na siya papunta sa bahay ni Holly.


    KUMUNOT ang noo ni Aleron nang maabutang bukas ang gate sa town house ni Holly. Madilim na


    nang makarating siya roon. Dere-deretsong pumasok siya. Hindi siya nakakilos nang mabungaran si


    Holly sa hardin na may kahalikanglaki. Nakahawak pa ang mga kamay ng dga sa mga pisngi ng


    Nagtagis ang mga bagang ni Aleron. Gusto niyang sigawan ang mga ito pero nawn na siya ng


    Parang hinahabol ng kung ano na nagmamadaling bumalik sa sasakyan si Aleron at iminaniobra iyon


    patakas sa lugar na iyon. Nang makyoyo na ay saka niya inihinto ang kotse. Kinuha niya sa


    dashboard ang diary ni Athan at muling binut sa isang partikr na pahina na sa kunan ay halos


    tumatak na sa isipan niya.


    When I asked Holly to marry me and she said yes, I felt like soaring. Araw-araw, pakiramdam ko ay


    nasangit ako. Nagno na kami kung paano makakausap ang mga magng niya. Ang sabi ko,


    hintayin na muna namin sandali na matapos ang mga trabaho ni kuya, na makabalik siya sa Man at


    saka kami mamamanhikan. Pero bi nang namig sa akin si Holly. Hanggang sa isang araw,


    may usapan kaming magkikita noon sa bahay na iniregalo ko para sa kanya.


    Papunta sana kaming Batanes, that’s the n. Pero nahuli ko siyang may kahalikang iba. Sinugod ko


    iyonglaki. Pero salaking iyon pa siya lumapit at saka niya sinabing tapos na daw ang rsyon


    namin. Just like that and I was back to hell, back to ck. All the beautiful colors were gone in an


    instant.


    Nag-init ang mga mata ni Aleron. Parang napapasong binitiwan niya ang diary. Angki niyang gago.


    The diary became his fuel for revenge. Tinandaan niya kahit ang pinakamasasakit na pangyayaring


    nakapaloob roon para sa susunod, hindi na siya mabibiktima. Pero hayun at kinain niya ang mga


    ipinangako sa sarili. Kinalimutan niya anghat ng mga ipinalaban niya, ang mga dahn niya.


    Nagpatawad at nagmahal siya pero mas masahol pa sa inabot ng kapatid ang nangyari sa kanya.


    How stupid was he to ever think that she can change? Hindi na magbabago pa si Holly. Bakit ba


    umasa-asa pa siya? At kung sinugod niya ang mga ito kanina, wng dudang ang sinapit ni Athan rin


    ang sasapitin niya. Sinamant ni Holly ang pagkakataong w si Aleron para makipagkita salaki


    nito. Ano ba tgang bk nito? Perahan din siya? Bakit? Dahil nman nito ang koneksyon niya kay


    Athan? Pakulong ba nito ang hindi pagtanggap sa mga regalo niya noon? Sabagay, mayaman man


    ang pamilya nito ay mas angat pa rin ang mga Williams. Siguro siya ang noon pa ay pinapaikot na nito.


    Natawa si Aleron kasabay ng pagpatak ng mga luha niya. Ubodkas na pinagsusuntok niya ang


    manib. Nang hindi makuntento ay lumabas siya ng kotse at nagsisigaw sa daan sa kab ng


    mangn-ngng sasakyang nagdaraan sa kalsada. Damn her! Natusan siguro ni Holly agad ang


    pagpapanggap niya. She yed along.


    Pinagsisipa ni Aleron ang gulong ng sasakyan niya habang patuloy sa pagsigaw pero hindi manng


    niyon nabawasan ang sakit. Nalatang naupo siya sa sementadong kalsada. Sumandal siya sa


    pintuan ng kotse kasabay ng pagyuko niya. Napakasinungaling ni Holly. Ang pagmamahal sa mga


    mata at boses nito ang siya ring bumihag sa kapatid niya. m niya na iyon pero nagpabihag pa rin


    siya.


    Para namang nananadya angngit nang bumuhos ang n. Wng buhay na natawa muli si Aleron.


    Sumabay sa n ang muling pagpatak ng mga luha niya. Damn it, Athan. Kng ang sinabi mo sa


    diary. You didn’t write that it was this painful. Para na akong mamamatay.


    Napating siya sa kngitan. Paano niya ba naisip na patas ang mundo? It had never been fair to


    him. Shit. No one had prepared him for this.


    KUMUYOM ang mga kamay ni Holly. Pilit na itinutk niya ang mukha ni Cedrick pyo sa kanya


    pero hindi ito natinag. Wng-w pa rin ang kanyangkas kumpara rito. Bukod pa roon ay hindi rin


    siya makakilos ng husto dahil sa higpit ng pagkakahawak nito sa kanyang ulo at likod.


    Mariing pinagdikit niya ang mgabi habang patuloy pa rin ang binata sa paghalik sa kanya. Kung hindi


    pa nakarinig ng pagharurot ng isang sasakyan si Cedrick ay parang hindi pa ito matatauhan.


    Pinakawn siya nito.


    Hindi niya na nagawang makatayo para ikilos ang para bang namanhid na mga binti. Napaluha siya sa


    matinding sama ng loob. Ano ba itong nangyayari sa kan ni Cedrick? Bumakas ang halo-halong mga


    emosyon sa mga mata ng binata. Natatarantang lumapit itong muli sa kanya at pinahid ang mga luha


    niya. Lumarawan ang pagsisisi sa anyo nito.


    “I’m so sorry, Holly. Nabing ako. Hindi ko sinasadya-“


    “Umalis ka na.” Garalgal ang boses na sagot nang ni Holly. “Ayaw na muna kitang makita.”


    “Holly-“


    “I said leave!” Inalis niya ang mga kamay ni Cedrick sa kanyang mga pisngi. Itink niya ito. “Bukas na


    ang kasal ko. Don’t you think this is already too much for me to endure tonight?”


    Frustrated na naisuy ni Cedrick ang kamay sa buhok nito bago ito napayuko. “I’m really sorry, Holly.”


    Bumakas ang pagsisisi sa boses nito. “Napakaswerte ni Aleron. I hope he never lets you go.”


    Tumalikod na si Cedrick pyo. ng sandali pa ang pinalipas ni Holly bago niya nagawang tumayo


    para isara ang gate sa pag-alis ni Cedrick. Nanghihina pang pumasok na siya sa loob ng kanyang


    bahay. Umakyat siya sa kanyang kwarto. Kahit paano ay nabawasan ang paghihirap sa loob niya nang


    makita ang naka-hanger na wedding gown niya. Lumapit siya roon at marahang hinawakan ang t


    niyon.


    “Sinusubukan kang ng mundo, Holly. Nangyayari tga iyon sa mga ikinakasal.” Mayamaya ay


    pagpapalubag-loob niya sa sarili. “Bukas, magiging Mrs. Holly Lejarde Silva ka na. You will fulfill your


    greatest dream. You have no reason to feel depressed.”