Chapter 7


    ALERON couldn’t believe he was in love with someone whose eyes can glimmer just by actually seeing


    Jollibee, someone who can be so forgetful. May mga pagkakataong hanap ng hanap si Holly ng mga


    bagay na nasa kamay na p nito, nalimutanng nito.


    Bi nang itong lumuluha sa harap ng monitor kapag nagsust. Pagkatapos kapag npitan ito


    para damayan, magagalit pa ito dahil ninanakaw daw ang momentum. Iyon p, ang iniiyakan nito ay


    ang mga karakter nito sa nob na naghiwy, namatay o kung ano pa mang may pinagdaraanang


    pagsubok sa buhay. I’m in love with her and I don’t even know if she’s real. Shit. She can just be


    pretending all these time.


    Kumuyom ang mga kamay ni Aleron sa naisip. Sunod-sunod na napabuga siya ng mararahas na


    hininga.


    “I love you, Aleron.” Narinig niyang mabining bulong ni Holly. At sapat na iyon, sapat na iyon para


    tuluyan niyang kalimutan anghat.


    Ayon sa diary ni Athan ay bi nang umanong namig si Holly rito at nakipaghiwy. Pagkatapos


    niyon ay nakita nang nitong iba na ang kasama ni Holly at kahalikan. Pero baka kng pa ang


    ibinigay ng kapatid niya. Baka kapag isinuko ni Aleron anghat, kapag ibinigay niya kay Holly ang


    pagkatiwan ang pagmamahal na nakikita sa mga mata nito. Dahil saka niyang nagawang sumaya


    nang dumating ang dga sa buhay niya.


    Binuksan ni Aleron ang pahina ng buhay niya kay Holly, pahina na ipinagkait niya sa iba. Inhad niya


    rito anghat maliban sa dwang bagay: ang tungkol sa pagiging Williams niya at ang koneksyon


    niya kay Athan. Hindi pa siya nakahandang aminin ang mga iyon. Natatakot siyang iwanan siya nito


    dahil roon. Narinig niya ang pagsigok ng dga matapos niyang magtapat. Lalo pang humigpit ang


    yakap nito sa kanya.


    “Hindi ko pa naranasang maging masaya sa buong buhay ko. When my brother died, kasabay ng


    pagkaw niya ay ang pagkaw rin ng natitirang positibong emosyon sa puso ko. But every time I’m


    with you, I feel a certain warmth, a certain glow in my heart. And if that’s what everyone call happiness,


    then I’m happy to be with you, Holly. When I met you, I stopped regretting I was born.”


    Sa tuwing kasama niya si Holly, nalilimutan niya ang kangan niyang gawin. Siya ang nahulog sa


    sariling bitag. Napakadali para sa dga na pangitiin at patawanin siya sa kab ng mga pinagdaanan


    niya.


    Bahagyang lumayo kay Aleron si Holly. Puno ng luha ang mga mata nito nang humarap sa kanya.


    Ipinaloob nito ang mukha niya sa mlambot na mga pd nito.


    “I’m so proud of you. Totoong napakahirap nang magmahal pagkatapos ng mga nangyari sa ’yo pero


    minahal mo ako. I feel so honored. I must have done something good in my past life to have your love


    right now.” Masuyong hinagkan ni Holly ang noo ni Aleron pababa sa tungki ng kanyang ilong at


    patungo sa kanyang mgabi.


    Sa kab nghat ay napangiti siya. She always make him feel like it was her first time to kiss


    someone, like his lips were the only ones she had ever kissed. Marahang-marahan ang naging


    paghalik nito sa kanya na para bang pilit nitong inaalis anghat ng sakit na iniinda niya. Ipinikit niya


    ang mga mata. Sa kauna-unahang pagkakataon, natagpuan niya ang kapayapaan. Ngayong tuluyan


    niya nang sinukuan ang paghihiganti, pakiramdam niya ay nakya ang isip at puso niya. Tinugon niya


    ang bawat halik ng dga.


    Now that he had her in his arms, for the first time, he stopped thinking just how unfair life was. Ipinaikot


    ni Aleron ang mga braso sa baywang ni Holly. Nang sandaling maghiwy ang kanng mgabi ay


    nagmt siya. Punong-puno ng pangako ang mga mata ng dga.


    “Sim sa gabing ito, hindi ka na mag-isang makikipagsagupaan sa buhay. Join forces na tayo. I will


    be your partner in crime, partner in everything.” Kinindatan ni Holly si Aleron. “We will be the greatest


    love team in the whole world!”


    Naiiling na napangiti muli si Aleron. Masarap rin png magmahal.


    “FINALLY, you answered my call! Nasaan ka na ba? Ang sabi mo kanina, nandito ka na?” Kunot ang


    noong tanong ni Holly sa kabng linya. Igin niya ang mga mata sa paligid.


    Nasa tabi siya ng isang fountain sa loob ng isang kabubukas pang na mall. Ngayon pang siya


    nakapasok roon. Napakki at napakwak niyon kaya pinili niyang pumirmi nang sa kinaroroonan


    para madali siyang mahanap ni Aleron kung sakali. Dahil kung siya ang maghahanap sa binata ay


    baka maligawng siya. Hindi pa naman siya matandain sa isang lugar. Bukod pa roon ay puno ng tao


    roon, halos siksikan pa nga ang mga iyon kung tutuusin.


    “Kung hinding sana tapos na ang bakasyon ko, sa ibang lugar kita dadalhin.” Sa halip ay sagot ni


    Aleron. Bakas ang panghihinayang sa boses nito.


    Lumalim ang mga ga sa noo ni Holly. “Ano bang sinasabi mo dyan? Magpakita ka na nga.”


    “Think of this ce as a world filled with random people. Saki nito, it was truly a wonder how two


    people meet and just fall in love. Noong mahalin mo ako at mahalin rin kita, napatunayan kong hindi


    p totoong malupit ang mundo. Paraan ka ng tadhana para ipam sa akin na nagkamali ako ng


    ak. Maybe things happened in my life not just to hurt me but also to prepare me for a kind of life that


    we are about to have.”


    Narinig ni Holly ang paghugot ng mlim na hininga ni Aleron.


    “I had to be wounded so I would learn to appreciate it if someonees to cure me. Having you made


    me realized that life was not all about pain, it was also about love and happiness. Mahal kita, Holly.”


    Nangilid ang mga luha ni Holly. Napuno ng matinding init ang puso niya. Sa loob ng mahigit tatlong


    bwan nang rsyon n ng binata, nag-iiba pa rin ang pakiramdam niya sa tuwing sinasabi nitong


    mahal siya nito. Hindi expressive na tao si Aleron. Pero mads ay nakikita niya kung paano ito mag-


    adjust para mag-work ang rsyon n. Pinipilit nitong buksan ang pinto ng buhay nito para


    makapasok siya.


    Noong mga unang linggo n ay naing pa ang binata na magsabi ng anumang bagay tungkol sa


    pagmamahal. At nauunawaan ni Holly iyon kaya siya na ang nagkukusang mauna hanggang sa


    dumating ang araw na ginugt nang siya ni Aleron kapag bi itong tumatawag sa kanya para


    pa rin ito kapag lunch time at sinasabayan siya sa pagkain. Marunong na rin itong magbigay ng mga


    bk, tsokte at nalakihang stuff toys ngayon. Bahagyang napangiti si Holly sa nala. Pero


    ang mga iyonng ang tinatanggap niya.


    Ang ibang ibinibigay ng binata td ng mga has, mamahaling paintings at bagong sasakyan ay


    tinanggihan niya na siyang mukhang ikinagt nito ng husto. Taong mamahalin at magmamahalng


    sa kanya ang hiningi ni Holly sa Diyos. At ibinigay na nito iyon sa kanya. W na siyang iba pang


    kangan td ng mga materyal na bagay.


    “Nasaan ka nga kasi? I want to see you.” So I can hug you. Aleron, though unaware, is the perfect


    boyfriend.


    “Nakakaligaw ang mag-isa, ‘di ba? Kaya dapat tga ay may kasama ka sa bawat pupuntahan mo, sa


    bawat gagawin mo. I can be that person, Holly.”


    Parang may mahika na bi nang nahawi ang mga tao sa harapan ni Holly. Nahati ang mga iyon sa


    gitna. Noon niyang napuna ang png carpet na pa-deretso sa kinatatayuan niya. Napakahaba


    niyon. Napasinghap siya nang mapuna ang life-size na cover ng mga libro niya na nakatayo roon.


    Lumapit kay Holly ang isang batang babae at binigyan siya ng isang bungkos ng mga bk na


    N?velDrama.Org ? content.


    nangingiting tinanggap niya. Kasabay niyon ay pumang ang romantikong awitin sa paligid. Inakay


    siya ng batang babae sa unang cover ng libro niya. Parang pinto p ang istilo niyon, na-realized niya


    iyon nang ituro sa kanya ng bata. Binuksan niya iyon at pumasok roon. Ganoon din ang ginawa niya sa


    mga sumunod na book covers na nadaanan.


    Pagdating niya sa dulo ay sumalubong sa kanya ang napakaraming mga bata na pare-parehong may


    mga hawak na makuky na lobo. Nang sabay-sabay na bitawan ng mga bata ang tali at lumipad ang


    mga iyon pataas ay noonng nakita ni Holly si Aleron na nakatayo sa gitna ng mga bata, nakgay


    pa rin ang cell phone sa kabng tainga nito. Natawa siya kasabay ng pagpatak ng luha niya. “You’re


    crazy.”


    Ngumiting si Aleron na napakakisig nang mga sandaling iyon. Noonng ito nakita ni Holly na


    nakasuot ng three-piece suit. Ky itim iyon nalong nagbigay ng eleganteng dating rito. Ibinulsa nito


    ang hawak na cell phone. Wng pagmamadali sa kilos na nakad ito ppit kay Holly. Aleron Silva


    looked like the exact prince charming she was describing in her every novel. Huminto ito nang isang


    hakbang nang angyo sa kanya. Tuluyang ibinaba niya na ang hawak na cell phone. Isinilid niya


    iyon sa kanyang shoulder bag.


    “Cliché as it may seem but I really thought that love can only be found in books and movies. Sa dami


    ng kaguluhang nangyayari sa mundo, sino ba ang mag-aakng totoo png may pag-ibig? At sino


    bang mag-aak na makakapagsalita ako ng mga ganito?” Natawa si Aleron. “I’m never going to be


    like the heroes in your books, Holly. I can only be me. Hindi ako mangangako ng kahit na ano. But I


    can assure you that I will work hard to give you the happy ending that you dreamed of.”


    Namilog ang mga mata ni Holly nang bi nang lumuhod sa harap niya ang binata. Nabas ito ng


    kahita m sa bulsa nito at binuksan iyon. Tumambad sa kanya ang isang dyamanteng singsing.


    “Make me believe in love all over again. Be my heroine for the rest of my life and marry me.”


    Wng tigil sa naging pagtulo ang mga luha ni Holly. Iyon na ang sim ng katuparan ng mga


    pangarap niya. Lumuhod rin siya para magpantay ang mga mukha n ng binata. Inabot niya ang


    isang pisngi nito. Hanggang ngayon ay nahihirapan pa rin siyang paniwan na kanya na nga tga


    anglaking ito. Napakaswerte niya. “I love you way too much that I can’t say no. I’ve been waiting for


    this moment ever since I realized that I love you.”


    Agad na naho ang nerbiyos sa mukha ni Aleron. Nangip ang mga mata nito. “Is it really a yes?”


    Hindi makapaniwng tanong nito.


    Tumango si Holly. “Yes.”


    Nagmamadaling isinuot ni Aleron ang singsing sa daliri ni Holly pagkatapos ay mahigpit siyang


    ikinulong sa mga braso nito. Kasabay niyon ay narinig niya ang masigabong pkpakan ng mga tao.


    Kuntentong naipikit niya ang mga mata. m niyang marami pang hindi nareresolbahang pansariling


    issues si Aleron pero nakahanda siyang tulungan ito. Gagawin niya anghat ng makakaya niya para


    tuluyang malimutan nito ang sakit sa puso nito. Marami pa sng pagdaraanan pero nakahanda na


    siya dahil m niyang kasama niya ito.


    “I love you so much, Holly.” Emosyonal na bulong ni Aleron.


    Hindi niya na nagawang makapagsalita dahil parang may kung anong bumara sa kanyanglamunan.


    Humigpit ang pagkakayakap niya sa binata. She was right to believe in fairytale. Because that very


    moment, it was happening right in front of her.