Chapter 6


    BINUKSAN na ng gwardya ang mking gate ng mansyon. Bumuntong-hininga si Aleron pagkatapos


    ay ipapasok na sana sa garahe ang kotse nang may eksenang bi nang lumitaw sa isip niya.


    “Checkmate!” Nangingip ang mga matang blas ni Holly habang nalaro s ng chess.


    Naiiling na napangiti nang si Aleron. Hindi pa siya natalo sa chess kahit minsan pero mukhang


    kumukupas na ang galing niya dahil dwang beses na siyang natatalo ni Holly ng hapong iyon. Hindi


    niya m na magaling p ang dga sa ganoongro dahil hindi rin iyon nakast sa diary ni Athan.


    Kung tutuusin ay mayroong mangn-ngng mga bagay na mukhang nakaligtaang ist ni Athan


    td nang ng pagiging malilimutin ni Holly. Noong nakaraang gabi nang sunduin niya ito ay


    bahagyang natagn pa s dahil hinahanap nito ang panuy nito na siyang nakasabit na sa buhok


    nito. Lumawak ang pagkakangiti ni Aleron nang mala ang natataranta pang anyo ng dga noong


    gabing iyon. Noong minsang sumama rin siya sa book signing nito ay kandahanap ito sa ballpen nito


    na nakasabitng sa t-shirt nito pero mukhang sanay na sanay na sa ugali nitong iyon ang mga


    mambabasa nito na para bang naaaliw nang sa dga.


    Mads na malimutan ni Holly ang mga maliliit na bagay pero nawaw ang sakit nitong iyon


    pagdating sa mga taong mpit sa puso nito gaya ng n sa readers nito na dinalhan pa nito ng regalo


    dahil kaarawan umano ng mga iyon noong araw ng book signing nito. Malinaw rin nitong natatandaan


    anghat ng mga bagay tungkol sa kanya na inhad niya rito.


    Kakaiba rin ang mga gusto ni Holly sa buhay. Sa tuwing may matatapos itong manuscript ay bi na


    Zambales para mag-sky diving. Paraan daw iyon ng dga para alisin ang stress nito sa pagsust.


    Sa tuwing nasa ere na s ay bi nang sisigaw si Holly ng, “I did it! I’m the queen of the world!” o


    ‘di kaya ay, “Nagtagpo rin kami ng wakas! Ang ganda-ganda ko tga!” W mang koneksyon ang


    kagandahan nito sa pagtatapos nito ng nob ay hindi pa rin mapign ni Aleron ang maaliw.


    Holly was indeed, so fun to be with. Parati siyang nasosorpresa sa mga sinasabi at ginagawa nito.


    Pagdating ng gabi, sa tuwing binabalikan niya sa isip ang mga nangyari noong kasama niya pa si Holly


    ay bi niya nang matatagpuan ang sariling ngumingiti o kaya ay tumatawa. Katd ng


    personalidad ng dga ang bawat halik nito, hindi nakakasawa. Pakiramdam niya ay parati siyang


    may bagong karanasan.


    “Di ba, ang sabi ko, kapag natalo kita sa ikwang pagkakataon, may consequence na?”


    “Pero hindi ko natatandaan na pumayag ako sa kondisyon mong ‘yan.”


    Bumagsak ang mga balikat ni Holly. Naho ang kinang sa mga mata nito. Nakasimangot na ito


    habang nililigpit ang chess board. Nakakunot man ang noo nito ay maganda pa rin ito.


    Sa huli ay hindi rin nakatiis si Aleron. “All right. What’s the consequence?”


    Bumalik ang kinang sa mga mata ni Holly. M sa katapat na couch ay tumabi ito ng upo sa kanya.


    “Simpleng naman. Just tell me something about yourself. Iyong mga bagay na hindi mo pa nasasabi


    sa akin. Gusto kasi kitang makla ng husto.”


    Inabot ni Aleron ang pd ng dga at marahang hinagkan iyon. Hindi niya na iyon pinakawn pa.


    Gustong-gusto niyang hinahawakan ang pd nito dahil nababawasan ang kakngang nadarama


    niya kapag ginagawa niya iyon. “Ano bang gusto mong mman?”


    Humilig si Holly sa balikat ni Aleron. “Marami. Gaya ng rason kung bakit td ko, hanggang ngayon ay


    single ka pa rin.”


    “Ikaw na muna. Bakit nga ba hanggang ngayon ay single ka pa rin?” Bing kambiyo ni Aleron.


    Hinampas ng libreng kamay ng dga ang dibdib niya. “Ako ba ang natalo?” Mayamaya ay para bang


    nagpapaubayang napailing nang ito. “I was waiting for someone whom I can love and who can love


    me back. Pero parang purolaking mamahalinng ang nahahanap ko. Iyonglaking magmamahal


    rin sa akin, hindi pa yata dumarating.”


    Naho ang ngiti ni Aleron. Anong tawag mo sa kapatid ko, kung gano’n? “Are you telling me that you


    never had a man in your life? Not even once?”


    N?velDrama.Org ? content.


    Tumango si Holly. “Pero ‘wag mo naman masyadong i-emphasize. Masakit, eh.” Pagbibiro pa ng


    dga pero hindi siya natawa. Aleron’s heart went out for the man who died for the woman sitting right


    next to him. Nagsikip ang dibdib niya. If only Holly can stop lying just for once…


    “Your turn. Bakit nga hanggang ngayon, single ka pa rin?”


    “Dahil nakakatakot magmahal.” Mapait na bulong ni Aleron. Nakakatakot maloko. Nakakatakot


    magpakagago para sa isang tao ‘tapos sa bandang huli, kapag nakuha niya na anghat ng gusto niya


    sa ’yo, iiwanan ka na niya, idi-deny ka na niya td ng ginagawa mo ngayon sa kapatid ko.


    Nakakatakot dahil may mga td mo. Dahil may td nyo ni Lucia sa mundo. Bumalik ang galit at


    hinanakit sa loob niya. Binitiwan niya ang kamay ng dga.


    Tumayo si Aleron at kunwari ay inab ang sarili sa pagtitig sa dwang painting na nakasabit sa


    isang bahagi ng s ng bahay ni Holly. Mariin niyang naipikit ang mga mata matapos muling


    pagmasdan ang mga iyon. Hindi siya maaring magkamali. Iyon ang dwa sa mga koleksyon na


    paintings ni Athan. Nag-iisang kopyang ang mga iyon sa buong mundo. At ang kapatid niya ang


    nagkataong nakabili ng mga iyon.


    “It’s okay to be afraid because love is really a scary thing, Aleron.” Ani Holly pagkalipas ng mahabang


    sandali. Bumakas ang pang-unawa sa boses nito. “Nasaktan na rin ako noon kaya natatakot na rin


    ako. Pero gusto ko pa ring sumugal sa pag-ibig. Iyong takot, normal reaction iyon ng isang nasaktan.


    Pero iyong matatakot ka nang sumubok dahil natatakot ka nang masaktan, hindi na normal iyon. Fear.


    I think that’s the number one reason why some people don’t end up together. And I think that’s also the


    reason why those people weren’t able to live their lives fully.”


    Nagtagis ang mga bagang ni Aleron nang maramdaman niya ang masuyong pagyakap ni Holly m


    sa kanyang likod.


    “I told you I’m a hopeless romantic. Kaya umaasa ako nahat ng tao, makakahanap pa rin hinding


    ng good beginning kundi pati ng happy ending. That’s why I wish that they would learn to take another


    risk. Na sana magmahal s na para bang hindi n m ang salitang heartbreak. Sana kalimutan


    muna n anghat ng negatibo para masimn nng punahin ang mga positibo. Sana kalimutan


    muna n ang tungkol sa mga corrupt na pulitiko, ang tungkol sa traffic sa EDSA at ang problema sa


    MRT.”


    Marahang natawa si Holly. “Sana ay magmahalng s. And when they finally found the person they


    can love and who can love them in return, saka n isipin anghat. When that timees, I’m sure it


    would be a very overwhelming feeling. After all, isn’t it nice to have someone who you can share your


    worries with?”


    Sandaling humiwy si Aleron sa yakap ni Holly at humarap rito. Napatitig siya sa mga mata nito.


    Punong-puno iyon ng kip ng pag-asa. Paniniwan niya ba iyon? Pero paano kung ganoong


    napakaraming ayaw aminin nito? Kahit ang titulo ng bahay nito ay ipinagsisinungaling nito. Ibinenta


    sa kwarto ni Athan. Si Athan ang orihinal na nagmamay-ari niyon at isinalin nang nito sa lim ng


    pangn ni Holly.


    Hinaplos ni Holly ang mga pisngi ni Aleron. “The world is not perfect, Aleron and it will never be. That’s


    why it’s important to have somebody who can make you realize that at the end of the day, those


    imperfections don’t matter. Hindi ko m kung bakit ka natatakot magmahal. Hindi ko m ang kwento


    ng buhay mo dahil ipinagkakait mo.” Bahagyang sumimangot si Holly. “Pero hindi ba minsan, parang


    ang sarap itanong sa mga sarili natin kung ano kaya ang buhay kung hindi tayo takot sumubok? Ano


    kaya ang mga nagawa natin? Ano kaya ang mga nagawa mo?”


    “Ano nga bang gagawin ko kung hindi ako takot?” Naisubsob ni Aleron ang ulo sa manib. “Marami. I


    would have kissed you until the pain in my heart subside, Holly. And when you told me that you love


    me, I would have said I love you, too.”


    Natign si Aleron mayamaya. Kumabog ang kanyang dibdib sa sunod-sunod na pag-usbong ng mga


    realisasyon. Heck, he’s really in love with Holly. God had shown no mercy. He let me fall. Napalingon


    siya sa bintana ng kotse nang makarinig ng sunod-sunod na pagkatok. Nang buksan niya iyon ay


    sumungaw ang nag-alang anyo ng gwardya.


    “Sir? Hindi pa po ba kayo papasok? May problema po ba?”


    “Meron. Mki. I’m in love!” Hindi makapaniwng sagot ni Aleron. “I’m in love for the first time in my


    life.”


    ng segundong natla ang gwardya bago ito natawa. “Sus. Ang ak ko po ay kung ano na. Sa


    pag-ibigng po p. Ano pang ginagawa nyo dito, sir? Kung mahal nyo, puntahan nyo.”


    “Paano kung hindi niya p tga ako mahal?”


    ng sandaling napaisip ang gwardya. “Pero paano kung mahal p tga kayo, sir?”


    “I said I love you, Aleron.” Umalingawngaw sa isip niya ang mga sinabing iyon ni Holly. Bumilis ang


    tibok ng puso niya. “Thank you.” Aniya sa gwardya. Kumilos na siya. Iminaniobra niya nang muli ang


    kotse. Pero hindi papasok sa mansyon kundi papunta sa tinutuluyan ni Holly.


    I’m sorry, Athan. Hindi na siya sigurado sa ginagawa. Hindi niya na m kung ano ang mali at tama.


    Isang ang malinaw sa kanya. Gusto niyang sumugal. Bah na.


    NAPATAYO si Holly nang bahagyang masw sa headlights ng paparating na kotse. Huminto iyon sa


    tapat ng gate na kinatatayuan niya. M roon ay bumaba ang isanglaking hindi niya


    m kung bakit sa kab ng sama ng loob niya ay nagawa niya pa ring hintayin ng ng oras para


    makausap, para sabihing kalimutan na nito ang mga ipinagtapat niya nang umagang iyon at


    magsim muli s.


    Pipilitin niya na makuntento sa kung ano nang ang makakayang ibigay ni Aleron. Ganoon niya ito


    kamahal, ganoon rin katindi ang takot niya na maw ito sa buhay niya. Nanatiling si Aleron sa tabi


    ng pinto ng kotse nito na para bang gt na gt na naabutan siya roon samantng s-nuwebe y


    medya na ng gabi.


    Pagkagaling ni Holly sa flower shop ni Jazeel ay hindi siya sa sariling bahay dumeretso kundi sa gate


    ni Aleron. Magda-dwang oras na siyang naghihintay roon. Ano bang mayroon sa binata? Oo nga at


    tinatangkilik nito ang mga ginagawa niya pero sapat na ba iyon? Kung tutuusin ay da-dwang


    katangianng naman ang hinahanap niya sa isanglaki na mayroon si Aleron: ang pagsuporta nito


    sa mga nob niya at ang pagpapatibok ng puso niya. Bukod roon ay w na. Gwapo man ito,


    mayaman at edukado ay hindi counted iyon.


    Aleron Silva was still the opposite of the man Holly was looking for. Hindi romantiko ang binata. Sa


    tuwing nagsasalita siya o nagkukwento ng tungkol sa buhay at sa pamilya niya ay para bang hindi ito


    interesado. May mga pagkakataon na parang pinagbibigyan nang siya nitong magsalita pero hindi


    naman ito nakikinig. Dahil kapag tinatanong niya ito ay hindi ito nakakasagot. At nakakasakit iyon. He’s


    always been half-there. Kasama niya pero hindi niya maramdaman ang presensiya dahil parang


    parating kaylim ng iniisip nito, parating kayyo ng puso nito. Pero pinili pa rin ni Holly na


    makuntento roon. Dahil mahal niya si Aleron.


    Dahan-dahang humakbang si Aleron ppit kay Holly. “What are you doing here thiste?” Namamaos


    pang tanong nito.


    “I was waiting for you.”


    “Why?”


    Napalunok si Holly nang marinig ang pagsuyo sa boses ng binata. Sana akin ka nang. Sana hayaan


    mo akong tanggalin ang takot mo sa pagmamahal. Pero siyempre ay hindi niya pwedeng sabihin ang


    mga iyon. “I came here to apologize. Pasensiya ka na sa mga sinabi ko kanina. Nabing ako.”


    “Are you telling me that you didn’t mean it when you said you love me?” Kumunot ang noo ni Aleron.


    “Teka, ang sinasabi ko ay-“


    “Niloloko mong ba ako, Holly?”


    Napu-frustrate na natapik ni Holly ang noo. “Will you stop jumping to conclusions? Hindi mo ba


    nakikitang nahihirapan akong magsalita dahil natatakot akong umalis ka na naman? I meant every


    word when I said I love you-“


    “Kung gano’n ay bakit ka nag a-apologize?” Hindi pa rin nawaw ang kunot sa noong tanong ni


    Aleron.


    Sus, ginoo. Kay gwapong nlang pero ang slow. Marahas na napabuga ng hininga si Holly. “Kasi nga


    baka iyon ang dahn kaya ka lumayo. Baka nabi ka. I truly love you, Aleron. But if that love is the


    reason why you walked away from me, then I promise I won’t say it anymore. Just please…” Muling


    nag-init ang mga mata niya. Stay. Kasi…” Pumiyok ang boses niya. “Kasi hindi ko na kayang w ka.”


    ng sandaling nakatitigng kay Holly si Aleron. Hindi niya ganap na mabasa ang emosyong


    nakarehistro sa mga mata nito. Mayamaya ay inabot nito ang pd niya. Binuksan nito ang gate at


    marahan siyang hin papasok roon. Hanggang sa buksan nito ang pinto ng bahay ay hindi pa rin nito


    binibitawan ang kamay niya.


    Noonng na-realized ni Holly na hindi pa p siya nakapapasok sa bahay ni Aleron. Ang binata ang


    parating nangangapit-bahay. Ito ang parating nakakam ng mga impormasyon tungkol sa kanya pero


    siya ay hindi. Angmpshadeng sa s ang binuksan ni Aleron. Iyonng ang nagsilbing liwanag


    n roon. Umupo ito sa sofa at hin siya paupo sa tabi nito.


    “Aside from business, I know nothing, Holly. Ang dami kong hindi m sa buhay. You see, the man you


    said you’re in love with, he’s one broken man.”


    Umawang ang mgabi ni Holly. “Aleron?”


    Ngumiti ang binata pero hindi iyon umabot sa mga mata nito. “Gusto mo akong magpakla, ‘di ba?


    Then, here I am now. But I told you I’m broken. That’s why all I can share with you are the broken


    pieces of me. Sasapat na ba ang gano’ng seng mga impormasyon sa ’yo?”


    Pumatak ang mga luha ni Holly. Damang-dama niya ang hagupit sa likod ng mga salita ng binata. Heto


    na ang hinihintay niya. Nakahanda nang magpakla ang binata. Pero hindi siya masaya dahil kitang-


    kita niya ang sakit sa mga mata nito na sinisikap nitong itago. “If it’s hurting you to open up, then stop


    now, Aleron. I can wait-“


    “No. Nakahanda na akong mangumpisal ngayon. Dahil mahal rin kita, Holly. I love you with a love that


    it was consuming the hell out of me.” Napailing si Aleron. “I can’t even tell if it’s tearing me apart even


    more.”


    Hindi na nagdwang-isip na niyakap ni Holly si Aleron. Mistng napaklim ng sugat sa pagkatao


    nito. Makakaya kayang gamutin ang mga iyon ng pagmamahal niya?