Nagising siyang nasa loob pa rin ng sasakyan ni Hyulle. Nagt pa siya na nakatakip na sa kanya ang suit ni Mr. Hyulle. "A-anong nangyari sa akin?" tanong ko habang tinitingnan ang nakapatong na suit sa katawan ko. "Nasira ang blouse mo--"


    "Anong ginawa mo sa ''kin?" galit at masamang tingin ko sa kanya.


    "O bakit ka ganyan makatingin? Huwag kang ambisyosa, hindi kita type," seryosong sambit ni Hyulle.


    Napalunok naman siya at saka umayos ng upo."Pwede bang tumalikod ka muna," sambit niya.


    "And why? Nakita ko na namanhat iyan ng paulit-ulit," he smirks. Siya naman ay napairap ng matindi salaking si Hyulle.


    "And so? That was because I have in uncosius!" Napalikod siya ng mabilis. Inis na inis siya salaki. Hindi niya m kung bakit ba sa dinami-dami naman ng tao ay ito pa tumulong sa kanya. "Ubod ng yabang." Sambit niya sa isip niya na hindi niya aking naririnig pa nito.


    "I''ve heard you." Sabay turo nito sa kanyang sentido.This is property ? of N?velDrama.Org.


    "Ows! So do I need to voice out what is inside of my mind!" Bumangon siya, at wng nagawa, kung hindi ang isuot ang suit na itim na nakapatong sa katawan niya. Kahit na ayaw nitong tumalikod. "Sabihin mo nga sa akin, ganyan ba tga ka kapal ang mukha ng mga tagabantay? How so rude!" paanas niyang ptak salaki at sinabayan ng matatalim na tingin. Na kung kayang niya ay ito nang ang kagatin.


    Napatawa ito ng wng hangin. "Masyadong kasing pathetic ang pamamaraan mo, namuhay ka kasi bng tao."


    "At ikaw hindi? Ano ka ba tga? Werewolf o tao?" mahina pero pagalit na tanong ko.


    "Ako ang magdedesisyon kung mabubuhay kapa o mamatay na, sabihin na nating naaawa pa ako sa iyo, kaya buhay kapa." Sarkastikong sagot ni Hyulle. At hindi niya makuha ang ibig nitong sabihin. Nailing nang siyang inayos ang pagakasuot ng suit nito at payakap na inihapit pa iyon sa kanyang katawan. Yakap niya ang kanyang sarili na sumandal.


    "Nakita mo kung anong nangyari sa iyo? Ganon ang kahahantungan mo kapag hindi ka kumain ng Karne. Kaya kangan mong kunain ng karne."


    "Oo na! Paulit-ulit ka na!" singhal niya na hindi na napign ang mapasigaw.


    "Bakit ka ba nagagalit? Ikaw na ang tinutulungan ikaw pa ang ganyan?" mahina at malumanay ang boses nito kahit na may himig ng pagalit. Hindi niya maunawaan pero para bang normal na rito ang maging mahinahon. Mahina ang boses pero napakmig at halos parang napapaos.


    "E sa galit ako e, naiinis ako, bakit kasi ganito ako? Hindi ko m kung bakit pinanaganak pa ako sa mundong ito na kakaiba," napahagulhol na siya at hindi na pagn ang maiyak. Hindi niya matanggap sa sarili na ganoon ang kgayan niya. Noon pa man ay m na niyang may kakaiba sa kanya, pero hindi niya m na ganito siya kla.


    "Polina, huwag kang umiyak! Matuto kang tanggapin ang sarili mo."


    "Nasasabi mo iyan dahil hindi ka td kong may dwang pagkatao, o tao ba tga akong maituturing? Isang kakaibang nlang na hindi mauunawaan ng mundo," sambit pa niyang muli. Marahas niyang pinunasan ang kanyang mga luha. "Wng tatanggap sa iyo, kundi ikawng rin sa sarili mo, pero kung ikaw mismo, hindi mo kayang mahalin at tanggapin kung sino ka tga, huwag kang umasa ng pagtanggap m sa iba." Mga salitang t nagpabukas ng kanyang isipan. Mga salitang inaamin niyang nanggaling pa sa laking kanyang kinaiinisan.


    "O ano tara na?" tanong nitong muli sa kanya.


    Marahan naman siyang tumango nng.


    s-otso na p ng gabi ng makarating s sa loob ng mansiyon ng mga Elgrande. Kahit na masama ang tingin sa kanya ng mga kasamahang katulong dahil bumaba siya m sa kotse ng kanng amo, at m niyang hindi nakaligtas sa mga ito ang suot niyang suit ni Mr. Hyulle.


    "Bakit ba ngayon kang?" bulong ni Ate May sa kanya. Nakahelera kasi sng nakatayo sa bukana ng pintuan papasok sa loob ng mansiyon.


    "Magbihis ka na tapos maghapunan na tayo, I will call you after an hour," mahina ngunit puno ng awtoridad na utos nito sa kanya. Tango namang ang tanging nagawa niya at hindi na nilingon pa ang amonglaki. Bagamat nasa mga mukha ng mga katulong ang mking pagtatakha ay tahimikmang din ang mga itong sinundan siya ng tingin.


    Pagpasok niya sa kanyang silid ay dumeretso na siya sa banyo para maligo. Pakiramdam niya ay amoyway siya. Nakita niya ang video na nakuhaan ni Hyulle habang nagwaw siya sa video camera nito. Namangha siya sa aparato na iyon. "Iba na tga ang mayaman." W sa loob niyang nasambit sa kanyang isipan. Naiiling nang siya nang muling mala, ang mga sinabi nito sa kanya.


    "May punto naman siya, kangan kong tanggapin ang sarili ko." W na naman sa loob, na nakagat pa niya ang dulo ng kanyang daliri, habang nakatukod ang kanyang siko sa likod ng kanyang pd. Habang ang mkas na agos ng tubig, m sa shower ay rumaragasa sa kanyang buong katawan. At nang mala na naman niya ang mga sinabi nitong ng beses nang nakita ni Hyulle ang kanyang katawan ay nakaramdam siya ng pag-iinit sa kanyang pisngi. Mabilis niyang naikulong, ang kanyang mukha sa kanyang mga pd.


    Tatlong mlakas na katok, ang narinig niya m sa kanyang banyo, na ikinagt niya. Paano naman kaya nakapasok ang kung sinuman sa kanyang silid, natatandaan niyang ini-lock niya iyon, bago pa siya pumasok sa kanyang banyo. Mabilis niyang pinatay ang gripo at nagmamadaling kinuha ang bathrobe niya. "S-sino iyan?" nauutal pa niyang tanong. Ngunit hindi ito sumagot bagkus ay kumatok muli ito ng tatlong beses. "S-sino iyan sabi?" tanong na na naman niya. Naiinis siya dahil hindi ito sumasagot. "Sino ka ba?" Mabilis nang niyang binuksan ang pintu dahil sa inis niya rito.


    Naki ang mga mata niya, at mabilis ring nakaramdam ng pamum,lo na, nang makita niya ang matalim na pagtitig nito sa kanya. Nakasandal ang isang braso nito sa hamba ng pintuan ng banyo, "Hindi ka ba makapag hintay? Naliligo pa ako!" ngunit mas ikinagt niya nang bi nang siyang sakalin nito at hhin. Marahas siyang itink nito sa kanyang kama.


    Namu siya ng makita si Hyulle na nagkakaganoon. T w ito sa sarili, at hindi siya makapaniw na ito ang kanyang amo. Nanginginig ang kanyang mgabi, hindi siya makakilos o makapagsalita. At para bang ang bigat ng kanyang katawan, at hindi niya magawang kumilos mang. Sinikap niyang mapatingin rito, at maibuka mang ang kanyang mgabi upang makasigaw pero hindi niya magawa.


    "Anong nangyayari sa kanya?"


    Tanong na hindi niya magawang iblas sa kanyang tinig. Pero m niyang maaring naririnig nito ang kanyang iniisip. Kung naririnigng sana niya ang iniisip nito. Pero hindi, hindi niya marinig ang nlaman ng puso at isipan nito. ng sandali pa ang nanglilisik nitong mga mata ay mas tumindi pa. Pero nakikita niyang pinipign ni Hyulle ang kanyang sarili. "Kakainin ba niya ako?"


    Tumayo si Hyulle at nakita niyang naghubad ito ng pang-itaas na kasuutan, mabilisng nitong pinunit ang suot nitong t-shirt, at ang pang-ibabang kasuutan nito ay parang stik na natutunaw nang at nagkapira-piraso sa paligid. Isang mkas na enerhiya ang lumbas sa katawan nito. At w siyang magawa, at hindi siya makakilos sakas at kapangyarihan nito sa kanya.