Kabanata 9


    Kabanata 9


    Sa huling pagsusuri, w naman senyales na magkakaroon ng kambal.


    Kaya naman hindi makapaniw si Avery na may dwang sanggol sa loob tiyan niya makalipas n


    lamang na linggo.


    Hawak hawak niya ang ultrasound scan sa kanyang kamay habang tahimik na nakaupo sa isa bangko


    sa gilid ng corridor ng ospital.


    Sinabi sa kanya ng doktor na ang posibilidad na mabuntis ng kambal ay napakababa.


    Na kung magpapa-abort siya ngayon, maaari hindi na siya muling magkaroon ng kambal.


    Mapait man ay napapataw namang si Avery. Anghat ng ito ay gawa ng mga pribadong doktor ng


    Fosters.


    Nang maitanim na n gay na sa kaya ang mga isang fertilized egg, hindi n binanggit na


    magkakaroon p siya ng kambal.


    Siguro para sa kan, siya ay wng iba kundi isang kasangkapan sa panganganak para sa mga


    Fosters m pa man.


    Nang magsim siyang duguin noong nakaraang linggo, naisip niya na dumating na ang kanyang


    re. Nang mman ito ng mga doktor ng Fosters, naisip nng nabigo s. Nang sabihin ni Elliot na


    hihiwyan niya siya pagkatapos niyang magising, hindi na siya muling nakita ng mga doktor.


    Ang desisyon na manganak o hindi ay nasa balikat namang niya.


    Nagring ang phone ni Avery sa bag niya. Mahigit isang oras na siyang nasa ospital.


    Inbas niya ang kanyang telepono, tumayo, at nakad patungo sabasan ng ospital.


    “Avery, naghihingalo na ang tatay mo! Umuwi ka kaagad!”


    Ang paos na boses ng kanyang ina ay nanggaling sa kabng linya.


    Natign si Avery.


    Mamamatay si Tatay? Paano ito nangyari?


    m niyang naospital ang kanyang ama matapos magkaproblema ang kumpanya nito. Hindi manng


    ito nakadalo sa kasal niya.


    Hindi niya m na ganito na p kalubha ang kgayan ng kanyang ama. gulong gulo na ang isip ni


    Avery.


    Totoo, hindi siya nagkaroon ng magandang rsyon sa kanyang ama. Hinding-hindi niya ito


    mapapatawad sa pakikipagrsyon sa iba.


    Material ? of N?velDrama.Org.


    Gayunpaman, sumakit ang puso niya nang bing marinig ang balita sa malubha nitong kgayan.


    ……


    Magulong gulo ang s ng kanng bahay nang dumating si Avery.


    Din siya ni Laura sa master bedroom.


    Nakahiga ang tatay niya sa kama. Hinahabol niya ang kanyang paghinga at halos dt ang kanyang


    mga mata. Nang makita niya si Avery, itinaas niya ang braso sa direksyon niya.


    “Dad, bakit hindi ka pumunta sa ospital kung ganito na p ang sakit mo?” Sabi ni Avery habang


    hawak ang mmig na kamay ng ama. Nangingilid ang luha sa kanyang mga mata.


    “Ang dali mo namang sabihin! Saan tayo kukuha ng pera para mad ang tatay mo sa ospital?” Bangit


    ni Wanda.


    Umangat ang ulo ni Avery habang sinasabi, “Hindi ka ba nakakuha ng mking hga m sa


    Fosters? Bakit hindi mo ginamit iyon para tulungan si Tatay?”


    Unusod ang nguso ni Wanda at sinabing, “Ginamit namin ang perang iyon para pambayad sa mga


    utang! m mo ba kung magkano ang utang ng kumpanya ng tatay mo? Huwag mo akong tignan na


    parang kinain ko ang pera mo, Avery! Tsaka hindi na gagaling ang tatay mo! Mabuti nang namatay


    siya!”


    Matapos niyang sabihinhat ng malulupit na salita, wng pusong lumabas ng silid si Wanda.


    Hindi umalis si Avery at sinamahan niya ang kanyang ama.


    Sa huli, si ama niya pa rin ito. Noon pa man ay mahal na niya ito, at ayaw niyang maw ang kanyang


    ama.


    “Huwag kang magalit sa kanya, Tatay. Hindi naman sa ayaw ka niyang ipagamot, pero w tgang


    pera ang pamilya,” sabi ni Avery habang nakatayong umiiyak sa tabi ng kama. “Dad, sana


    mmpasan mo ito…”


    Hindi narinig ni Jack ang sinabi ni Avery.


    Sa halip, tumingin ito sa kanya na puno ng luha ang mga mata. Nanginig ang kanyang mgabi at


    mahina ang boses habang sinasabi, “Avery… My darling… Nabigo kita… Nabigo ko ang mama mo…


    Babawi ako sa susunod na buhay…”


    Bing bumitaw ng kamay ng kanyang ama na sa pagkakahawak sa kanya.


    Isang matinis na sigaw ang bumalot sa loob ng bahay.


    Kumbog sa sakit ang puso ni Avery.


    Sa magdamag, ang kanyang mundo ay sumalim sa isang makabagbag-damdaming pagbabago.


    Siya ay may asawa at buntis, at ang kanyang ama ay w na.


    Inak niya na siya ay isang bata pamang, ngunit ang buhay ay inalis sa kanya at itink siya sa


    isang malungkot at wng pag-asa sitwasyon.


    Ang araw ng libing ay isang madilim at man.


    Wng gaanong mga tao ang dumalo sa libing, hindi m nang bumagsak ang mga Tates.


    Pagkatapos ng libing, pumunta si Wanda sa isang hotel kasama ang mga bisita.


    Ang mga tao ay nakakt na parang isang kawan ng mga ligaw na ibon.


    Hindi nagtagal, si Avery at Laura nang ang naiwan sa sementeryo.


    Ang kanng kalooban ay kasing dilim ng ky abong kngitan.


    “Nandidiri ka ba kay Tatay, Nay?” Tanong ni Avery habang nakatitig sapida ng kanyang ama sa


    habang may luhang sa kanyang mga mata.


    Ibinaba ni Laura ang kanyang tingin at sinabi sa mahinang boses, “Oo. Kahit patay na siya, hinding-


    hindi ko siya mapapatawad.”


    Hindi maintindihan ni Avery.


    “Kung ganoon, bakit ka umiiyak?” tanong niya.


    “Dahil mahal ko siya,” bumuntong-hininga si Laura. “Masalimuot ang mga rsyon, Avery. Hinding


    ito tungkol sa pag-ibig o pagkamuhi. Dahil ang isang rsyon ay maaring mabuo sa gitna ng pag-ibig


    at galit.”


    Noong gabing iyon, bitbit ni Avery ang kanyang pagod na katawan pabalik sa mansyon ni Elliot.


    M sa araw ng pagkamatay ni ng tatay niya hanggang sa katapusan ng libing, ay tumagal ng tatlong


    araw.


    Hindi manng siya bumalik sa mansyon sa loob ng tatlong araw.


    Wng sinuman m sa pamilyang Foster ang nakipag-ugnayan sa kanya.


    Hindi niya sinabi kahit kanino sa Foster house ang tungkol sa pagpanaw ng kanyang ama.


    Ang rsyon kay Elliot ay mas mmig kaysa sa yelo at mas mmig kaysa sa niyebe.


    Pagpasok ni Avery sa looban, napansin niyang nakasindi ang mga w ng mansyon, at napuno ng


    mga bisita ang s.


    Anghat ay nakabihis ng pang-siyam at masayang nag-uusap na may mga baso ng k sa kanng


    mga kamay.


    Napahinto si Avery sa kanyang palakad.


    “Madam!” Napansin siya ni Mrs. Cooper at nagmamadaling lumapit.


    Marahil ito ay dahil ang mmig at nakakaawang ekspresyon ni Avery ay lubos na kabaligtaran sa


    kasihan ng s, ngunit ang ngiti sa mukha ni Mrs. Cooper unti unti napalitan ng pagkabah.


    “Umun sabas. Pumasok ka na!” Sabi ni Mrs Cooper sabay hawak sa braso ni Avery at hin


    papunta sa s.


    Si Avery ay nakasuot ng itim na trench coat habang ang kanyang payat at patas na mga binti na


    sumisilip m sa lim ngyan. Sa kanyang mga paa ay isang pares ng itim, mababang takong na


    leather na sapatos.


    Mmig ang kanyang aura, na iba sa kanyang karaniwang kilos.


    Dinalhan siya ni Mrs. Cooper ng isang pares ng pink at magarang tsins sa bahay.


    Nagpalit ng tsins si Avery at hindi sinasadyang napasulyap sa s.


    Ang mga bisita ni Elliot ay sinusuri siya ng mabuti na t siya ay isang hayop na ngaling sa zoo.


    Mapanghusga at wng gng ang kanng mga mata.


    Ginamit ni Avery ang parehong tingin upang tingnan si Elliot, na nakaupo sa gitna ng sopa.


    May hawak siyang sigarilyo sa pagitan ng kanyang mga daliri, at napapalibutan siya ng usok. Sa gitna


    ng usok, ang mmig niyang mukha ay parang isang mgim na panaginip.


    Dahn ng tingin niya sa kanya ay dahil sa babaeng nakaupo sa tabi niya.


    Ang babae ay may magandang itsura at ng mahaba at itim na buhok. Nakasuot siya ng puting damit na


    nakayakap sa kanyang braso na may napakagandang makeup. Kung titignan, napakaganda niya at ito


    ay nangingibabaw.


    Ang dibdib nito ay halos nakadikit kay Elliot habang hawak niya ang isang sigarilyo gamit ng kanyang


    mga daliri.


    Hta namang ordinaryong ang rsyon ng babaeng ito kay Elliot.


    ng segundo matapos ang tingin ni Avery sa babae ay bahagyang nagsalubong ang mga ky nito.


    “Ikaw si Avery Tate, tama?” sabi ng babae habang tumayo sa sopa at mapanuksong nakad papunta


    kay Avery. “Nabalitaan ko na ikaw ang asawang pinili ni Madam Rosalie para kay Elliot. Maganda ang


    pasa niya. Medyo maganda ka, maliitng… Oh, hindi ko sinasadya ang iyong edad. Ang tinutukoy


    ko ay ang katawan mo…”


    Dugtong naman ni Avery, “Maganda ka, at sexy. Lahat ng bagay tungkol sa iyo ay mas maganda


    kumpara sakin… So, kan ka papakasn ni Elliot?”


    Ang kanyang wng pakim na tono ay nagdulot sa babae ng inis at galit.


    “Sino ka para pagsalitaan ako ng ganyan? m mo ba kung gaano ako katagal sa tabi ni Elliot? Kahit


    asawa ka niya, kung sasampalin kita sa mukha ngayon, w iyang pakim sayo!”


    Nang matapos magsalita ang babae ay itinaas niya ang kanyang braso.


    Narinig ang tunog ng pagkabasag ng smin.


    Kinuha ni Avery ang isang mamahaling bote ng k at binasag ito sa coffee table!


    Ang k ay tumalsik at tumulo sa gilid ng mesa, habang patuloy itong tumutulo sa lim ng carpet.


    Namum ang mata ni Avery sa galit habang mahigpit na hawak ang basag na wine bote, itinutok niya


    ito sa arroganteng babae.


    “Gusto mo akong away? Tara! Pagsinpal mo ako, papatayin kita!” sigaw niya habang pappit sa


    babaeng may basag na bote.


    Lahat ng tao sa kwarto ay natla.


    Sinasabi na ang panganay na anak na babae ng pamilya Tate ay isang mababang-profile na introvert,


    ngunit ito ay naging… Siya ay baliw!


    Matangwin ang tingin ni Elliot habang humihipak ng nagsisigarilo.


    Ang kanyang nag-aapoy na tingin ay nakatuon sa hirap na hirap at wng awa na mababakas sa


    mukha ni Avery.