Kabanata 10
Kabanata 10
Ngayon, hindi bababa sa 90 decibel ang tunog ng kbog ng pinto ni Avery, kaya bakit hindi siya
nabalisa?
Higit sahat, ang bote ng k na nabasag ni Avery ay mahigit tatlumpung libong dolyares. Ni hindi pa
s nagkaroon ng pagkakataong inumin ito.
Nabasag niya ito nang hindi manng natitikman.
“Naku, nabalitaan ko na pumanaw ang tatay ni Miss Tate ng araw na ang nakakaraan. Nang makita
siyang naka-itim na itim, kagagalingng niya sa libing!”
May nagkas ng loob para basagin ang katahimikan.
Ang babaeng nakaputing damit ay isang senior manager sa Sterling Group’s PR department, Chelsea
Tierney.
Kaarawan niya noon, kaya inimbitahan niya ang n sa mga kaibigan ni Elliot sa bahay nito para
ipagdiwang din ang kasabay ang kayang paggaling.
batidi niya na ang unang pagtatalo n Avery ay may mking epekto sa pinakita nito.
Napansin ni Chelsea ang hindi nababagabag na ekspresyon ni Elliot, ngunit kla niya ito na maaari
itong magalit anumang oras.
Bumalik siya sa tabi nito at maingat na humingi ng tawad, “Oyyy sorry, Elliot. Hindi ko m na namatay
na ang kanyang ama.
Napahigop sa kanyagn sigarilyo si Elliot. Marahan niyang dinampot ang kanyang baso ng k gamit
ang kanyang mahaba at payat na mga daliri, umisanggok siya at binaba ang baso.
Ibinalik niya sa mesa ang wngman na baso, pagkatapos ay sinabi sa mahina at sensual na
boses, “Happy birthday.”
Nam ang tenga ni Chelsea habang tumugon, “Smat.”
“At saka, si Avery Tate ay hindi mo mahawakan,” sabi ni Elliot habang inaayos ang kwelyo ng suot
niyang sando. May bahid ng bab ang boses niya. “Kahit na isang siyang gang hayop sa Foster
household, akong ang makakapagtk sa kanya.”
Nagpanic si Chelsea.
Property ? of N?velDrama.Org.
“Pero hihiwyan mo na siya, kaya mas mababa pa sa isang gang hayop kapag nagkataon!”
Agad na lumamig ang tingin ni Elliot.
“Kahit na ito ay isang bagay na hindi ko na gusto, hindi ko kayang panoorin na ibnababa siya ng ibang
tao.”
Sa sandaling iyon, pumasok si Mrs. Cooper upang linisin ang basag na bote ng k at alisin ang
maruming karpet.
May nagpuno ng wine ss ni Elliot.
“Wag ka na magalit, Elliot. Hindi naman ginusto ni Chelsea yun. Hindi niya naman talga sasaktan si
Miss Tate,” sabi nglaking nakaupo sa kabng side ni Elliot habang sinusubukang pagaanin ang
sitwasyon.
“Tama na yan! Dahil diyan, tatlong shot para sayo Chelsea as punishment! Ikaw nga ang birthday girl,
pero medyo sumobra ka din!”
Kinuha ni Chelsea ang kanyang baso at naghanda para kumuha ng tatlong shot.
Napatingin sa gilid si Elliot sa kanyang bodyguard na agad namang lumapit at tinulungan siyang
makatayo.
“Mauna na kayo!” Sabi ni Elliot bago siya bumalik sa kanyang kwarto.
Pinagmamasdan ni Chelsea ang likod ni Elliot habang papbas ng kwarto na nanginginig ang mga
mata. Nakgok siya ng tatlong shot ng k. Nakad siya pyo sa kanyang kinlagyan.
“Naku! Parehong umalis ang mga star of the night. Tuloy-tuloy pa ba natin tong inuman?”
“Oo naman! Buti nang sumuko na rin si Chelsea. Kung hindi, iisipin niyang magiging Mrs. Foster siya
bng araw!”
“Duda ako na susuko nng siya ng ganunng. Lalo pa, may bk di si Elliot na hiwyan si Miss
Tate.”
“Speaking of Avery Tate, medyo maganda siya, pero ang sama ng ugali. Paanong natitiis ni Elliot?”
…
Sa guest room, nakayakap ang braso sa tuhod ni Avery habang ang mga unti unting pumapatak ang
luha sa kanyang mukha.
Ang harang na pumipigil sa kanyang mga luha sa nakalipas na tatlong araw ay ganap na nawasak.
Ang huling paghingi ng tawad ng kanyang ama bago ang kamatayan nito ay patuloy na
umaalingawngaw sa kanyang isipan.
Anghat ng galit na naramdaman niya para sa kanya ay naw nang wng bakas.
Umiiyakng siya hanggang sa makatulog siya.
Nang magising siya kinaumagahan, namamaga at masakit ang kanyang mga mata.
Nagpalit ng malinis na pantulog si Avery at lumabas ng kwarto.
Hindi siya nakakain ng maayos nitong mga nakaraang araw, at gutom na gutom siya kaya sumakit ang
tiyan niya.
Pagdating niya sa entrance ng dining room, nakita niya ang likod ni Elliot at napahinto siya.
Nakita siya ni Mrs Cooper at agad siyang binati, “Breakfast is ready, Madam! Halika at kumain!”
Noong nakaraan, iniiwasan ni Avery si Elliot td ng salot. Natatakot siyang masaktan siya at
maranasan ang mga kahihinatnan.
Ngayon, ang pag-iisip na ipagpaliban niya ang diborsiyo ay nagbigay sa kanya ngkas ng loob.
Hinya niya ang upuan sa pinakamyoat umupo. Inpag ni Mrs. Cooper ang kanyang almusal sa
kanyang harapan, at kakain na sana siya nang magsalita si Elliot.
“m mo ba ang bote ng k na binasag mo kagabi ay nagkakahga ng tatlumpung libong dolyar.”
Mmig na sinabi ni Elliot.
Humigpit ang pagkakahawak ni Avery sa tinidor niya habang nangko ang isip nito.
Tatlumpung libong dolyar para sa isang bote ng k?
Anong seng k yun? ang mahal?
Inaasahan ba niyang babayaran ko yun?
Ak ba niya mukhang kayang-kaya ko bayaran yun?
Nakaramdam siya ng kirot sa kanyang tiyan. Ang kanyang likod ay basang-basa sa mmig na pawis,
at siya ay nawn ng gana kumain.
Sinulyapan ni Elliot ang pagod at mapung mukha ni Avery at sinabing, “Ito ay isang bab. Kung
muli kang masira ang isang bagay sa aking bahay, babayaran mo ito sa per sentimos!”
Huminto ang pananakit ng tiyan ni Avery nang marinig ito, at bumalik ang kanyang gana sa pagkain.
Maraming mga kababaihan ang dumaranas ng mga side effect sa mga unang yugto ng pagbubuntis,
m sa pagsusuka hanggang sa pagkahiga.
Bukod sa paminsan-minsang pagduduwal, hindi pa nasusuka si Avery.
Gayunpaman, nang makita niya ang mga piraso ng karne sa kanyang to, bi siyang nalungkot at
kinain pa din ito.
“Hindi ba sarap, Madam?” Nag-alang sabi ni Mrs Cooper nang makita ang gawi ni Avery.
Umiling si Avery at sinabing, “Tingin ko parang gusto ko mag gy muna.”
“Sige, tatandaan ko yan,” mabilis na tugon ni Mrs. Cooper.
Pagkatapos ng almusal, bumalik si Avery sa kanyang kwarto at nagpalit ng damit.
Ang abogado ni Jack *tatay ni Avery* ay gumawa ng appointment upang makita sa kanya ngayon.
Hindi niya sinabi kung tungkol saan iyon, ngunit mayroon siyang ideya.
Nang makapagpalit na siya, kinuha niya ang kanyang pitaka at lumabas ng kwarto.
Nagkataon nalabas din si Elliot.
May bodyguard siyang i-escort at isang driver na maghahatid sa kanya.
Napatingin si Avery sa oras na iyon. Pumayag siyang makipagkita sa abogado sa s-diyes ng
umaga, at maganuwebe na, isang oras bago ang nasabing usapan.
Mkinghakbang at dahandahan siya sa pabas. Mga sampung minutongkad m sa mansyon
hanggang sa kung saan siya makakapagpara ng taksi.
Ang n noong nakaraang araw ay nagdulot ng pagbaba ng temperatura.
Marahil ito ay ang mmig na hangin, ngunit si Avery ay nakaramdam ng pagkahilo pagkatapos
makad ng ng sandali.
Isang silver luxury sedan ang nagmaneho pbas ng estate at bibilis na sana nang mapansin ng driver
si Avery.
“Mukhang si Madam Avery,” sabi ng driver habang binabagn ang takbo ng sasakyan.
Nakita ng driver na lumabas ng bahay si Avery kaya nala niya ang suot nito.
Napapikit si Elliot ngunit bi itong napadt nang marinig ang sinabi ng driver.
“Mukhang nagsusuka si Madam, Mr. Foster,” sabi ng driver na mas nakatanaw sa driver’s seat.
Tahimik na nilihim ni Avery ang kanyang magaan na sintomas ng pagbubuntis habang nag-aalmusal,
ngunit ngayon ay hindi na niya mapign ang pagduduwal.
Nakahawak siya sa basurahan at nagnong umuwi para maghugas kapag tapos na siyang sumuka.
At bing pagkaharap niya bumugad ang sasakyan ni Elliot nang lumingon siya.
Ang marangyang sedan ay kumikinang sa lim ng maliwanag na araw.
Inihinto ng driver ang kotse sa tabi niya at ibinaba ang bintana sa back seat.
Nakita ni Avery ang mlim at mmig na mga mata ni Elliot na nakatitig sa kanya.
Ang kanyang mga pisngi ay namum ng png-p.
May hin kaya siya?
Sumimangot siya, pagkatapos ay pumunta sa bintana sa backseat at sinabing, “Naparami ata yung
kain ko ng almusal.”