Kabanata 8


    Kabanata 8


    Nakatayo at napasilip si Rosalie sa silid m sa nakabukas na pinto.


    Nakita niya nakapulupot si Avery naparang isang b at nagiisip habang nakasandal sa dingding.


    Nakalugay at magulo ang kanyang buhok.


    Napatingin siya nang marinig at tumawag sa kanya sa pinto.


    “Avery! Anong nangyari sayo?” tanong ni Rosalie. Nang makita niya ang mukha ni Avery, na parang


    puting papel, na tga naman ikinataas ng kanyang altapresyon.


    “Paano nangyari to? Si… Elliot ba? Inaabuso ka ba niya?”


    Sa puntong ito, bahagyang nginginig sa boses ni Rosalie.


    Punayat ng husto si Avery.


    Pung pu ang kanyang mukha, at makikitang tuyot at bitak-bitak sa kanyangbi.


    Makikitang hindi normal ang paghinga niya. Gusto niyang magsalita, ngunit sobrang paos na niya at


    w nasiyang mabas na boses.


    Lumapit si Mrs. Cooper na may dng baso ng maligamgam na gatas at iniabot ito kay Avery.


    “Uminom ka muna ng isang baso ng gatas, Madam. Huwag kang matakot. Ngayong nandito na si


    Madam Rosalie, makakain ka na.


    Nagsalubong ang mga ky ni Rosalie habang sinasabi, “Ano yon? Bakit hindi pinapakain ni Elliot si


    Avery? Paano siya nangayat ng ganon? Bk niya bang patayin ito sa gutom?”


    Labis na ikinagt ni Rosalie ang mga pangyayari.


    Dali-dali siyang pumunta sa s at tumayo sa harap ng kanyang anak.


    “Elliot, si Avery ang asawa na inaasikaso ko para sa iyo. Ano ang gusto kong iisipin ko ngayon at


    pinapahirapan mo siya ng ganito?”


    “Dapatng siyang parusahan sa mga maling ginawa niya. Kung hindi dahil sa’yo Ma, sa tingin mo ba


    papayagan ko siyang manatili hanggang ngayon?” Sabi ni Elliot na parang wng sa kanyahat.


    Para sa kanya, ang hindi pakain sa loob ng dwang araw ay higit na nakabaghabag kumpera kung


    ipapautos niyang baliin ang braso nito.


    Hinawakan kasi nito isang bagay na hindi niya dapat hawakan. At para sa kanya, lumagpas na ito sa


    linya. Kaya hindi niya ito mapatawad.


    “Mali? Anong ginawang mali ni Avery?” tanong ni Rosalie.


    Dahil sa kanyang mga mata, si Avery ay isang matino, may magandang pag-uugali, at mapagmasid na


    babae. Tingin niya ay hindi siya nng se ng tao para sadyang galitin si Elliot.


    Napakagatbi si Elliot at hindi sumagot sa ina.


    “m ko… m ko kung bakit ayaw mong magpakasal at magkaanak,” sabi ni Rosalie. “Elliot, m


    na m ko kung ano ang iniisip mo at hindi ako papapayag na gawin mo ito. Mabuting babae si Avery.


    Ayosng kung hindi mo siya mahal. Kangan ninyong magsama, kahit bng mag asawang sa


    pangn!”


    Sa puntong ito, namugto ang luha sa mata ni Rosalie na makikitang may halong galit.


    Lalo siyang naiirita habang nagsasalita, at png p ang kanyang mata.


    Gaganti na sana si Elliot nang mapansin niya ang kgayan ng kanyang ina. Sumenyas siya sa


    bodyguard niya para layan ito.


    “Basta, hindi mo pwedeng pyasin si Avery! Wng kaso kung gusto mo makipagdivorce… Basta


    kangan mo maghanap ng babaeng magugustuhan mo. Hindi ako papayag na habang buhay ka


    nng wng katuwang sa buhay! ” Sabi ni Rosalie habang inlayan siya ng bodyguard sa sopa.


    Lalong umikot ang ulo niya.


    Pakiramdam niya ay nauubusan na siya ng hininga habang sinasabi anghat ng yon.


    Makalipas ang tatlumpung segundo, tumagilid ang ulo ni Rosalie at bumalik siya sa sopa.


    Ang matandang Mrs. Foster, na klabasng nang umagang iyon, ay isinugod ulit pabalik sa ospital.


    Hindi inaasahan ni Elliot na ganoon katigas ang ulo ng kanyang ina. Hindi niya rin inaasahan na


    ganoon na magagalit ito ng ganun kla.


    Ak niya ay mabilisng na matatapos ang usapin tungkol kay Avery, ngunit t may humahang.


    Hinding sa kinasusuman niya si Avery, kundi tumanggi din siya sahat ng babae.


    Imposibleng makahanap siya ng ibang babae para sa kapakanan ng hiwyan n ni Avery.


    …


    At sa guest bedroom, uminom si Avery sa baso ng gatas nang bahagyang bumuti ang kanyang


    kgayan.


    Narinig niya anghat ng pangyayariat usapan sabas ng silid.


    W sinabi masyado si Elliot, ngunit sinagad naman nito sa sukdng nag pasensya ng kanyang ina.


    Dinalhan ni Mrs. Cooper si Avery ng isang mangkok ng oatmeal. Pagkatapos ay kinuha niya ang isang


    brush at sinimng suyin ang magulong buhok ni Avery.


    “Narinig mo ba ‘yon, Madam? Hangga’t nariyan si Madam Rosalie, hindi ka playasin ni Master


    Elliot,” magiliw na sinabi ni Mrs. Cooper.


    Dwang araw ng nagugutom si Avery. Siya ay pagod at w ngkas, ngunit may isang bagay na


    tiyak niya.


    “Gusto ko ng Divorce,” sinasabi habang namamt ang kanyang boses, pero malinaw ang bawat


    salita niya. “Gustuhin man niya o hindi, hihiwyan ko tga siya.”


    Ayaw niyang magtagal pa sa impyernong lugar na ito miks isa segundo.


    Sigurado siyan na ayaw na niyang makitang miski anino ng demonyong si Elliot Foster.


    “Huwag kang magalit, Madam,” nahihiyang sabi ni Mrs. Cooper. “Kumain ka muna ng oatmeal.


    Pupunta ako at titingnan kung ano ang nangyayari.”


    Pagdating ni Mrs. Cooper sa pintuan, nakita niya ang bodyguard habang tinutk si Elliot sa kanyang


    wheelchair at agad na sinabi, “Hindi pa stable ang kondisyon ni Madam ngayon, Master Elliot.”


    Makikita sa ekspresyon ni Elliot na hindi naiiba sa karaniwan, ngunit ang kanyang mga mata na w


    itong buhay.


    Nang tumabi si Mrs. Cooper, itink ng bodyguard si Elliot papasok ng silid.


    Umangat bi ang ulo ni Avery, at nagkatinginan s.


    Parang nagkaroon ng kit at bumigat ang hangin sa paligid .


    “Maghiwy na tayo, Elliot!” Sabi ni Avery ng mapag ang bowl ng oatmeal.


    Kinuha niya ang bagahe niya at lumapit sa kanya.


    Naimpake na niya ang kanyang mga gamit dwang gabi ng nakalipas at handa na siyang umalis sa


    lugar anumang oras.


    “Magpakasal ka nng sa taong gusto mo!” sabi niya ng may matigas na tono.


    Naningkit ang mga mata ni Elliot sa sinabi niya, “Ganun na ang galit mo sakin. Tingin mo ba hindi ikaw


    ang mali?”


    “Mali siguro ako. Dahil ginamit ko yungputer mo,” sabi ni Avery habang maama ang loob at


    nagpipigil hininga. “Nakuha ko na ang parusa ko, kaya dapat maging pantay tayo. D mo ba ang mga


    papeles ng divorce? Kung hindi, maaari kong kunin para matapos na…”


    At nang makitang hindi na siya makapaghintay na dumistansya, nakakatakot na ngumiti si Elliot at


    sinabi, “Sinabi ko bang tapos na ang parusa mo?”


    Natign si Avery. Parang masisiraan na siya ng ulo sa kanyang mga narinig.


    “Dahil napakahirap para sa iyo na manatili sa akin, mananatili ka bng Mrs. Foster!”


    Ang tono ni Elliot ay nagpapahiwatig na ang usapin ay hindi dapat tkayin. Ito ay isang utos.


    “Maghihiwy tayo, ngunit hinding ngayon,” dagdag pa niya bago siya tink pyo ng bodyguard


    niya.


    Pinagmamasdan ni Avery ang kanyang likuran habang nagngangalit ang kanyang mga ngipin sa sama


    ng loob.


    Sino siya para sabihin sa kanya kung tuloy ang hiwyan o hindi? N?velDrama.Org owns this.


    Naisip ba niya na dahilng hindi niya gagawin, w na itong makakahanap ng paraan?


    Bing tinamaan ng hilo si Avery. Nanghihina ang kanyang mga paa, at pakiramdam niya ay hinigop


    anghat ngkas m sa kanya.


    Agad siyang humiga sa kama.


    Nang nakahiga na siya, dahan-dahan siyang kumalma.


    Tingin niya hindi dahil sa ayaw ni Elliot na makipaghiwy sa kanya. Dahil hinding maganda ang


    lagay ng nanay nito kaya pansamantng muna, kaya nakuha niang magtitimpi sa ngayon.


    Kung ganun, kanganng niyang magtiis at maghintay.


    Nakabawi si Avery makalipas ang isang linggo.


    Pumunta siya sa ospital para magpa-checkup pagkatapos ng almusal.


    Mkas ang pakiramdam niya na ng sanggol sa sinapupunan niya.


    Dwang araw ba naman siyang ginutom ni Elliot. W siyang kahit anong pagkain at tubig kapag


    nauuhaw.


    Sa sitwasyong iyon, tangingmang niyang naiisip ay makasurvive. Naisip niya na ang bata sa


    kanyang sinapupunan ay tiyak na namatay sa gutom noon.


    Pagdating niya sa ospital, nagsagawa agad ang doktor ng isang ultrasound scan para kay Avery.


    Siya ay nalulungkot habang ginawagawa ang ultrasound.


    “Doktor, w na ba ang anak ko?”


    “Bakit mo nasasabi yan?” tanong ng doktor.


    “W po kasi akong kinain sa loob ng dwang araw… Tingin ko hindi maganda ang kgayan ng


    baby ko…”


    “Naku, hindi naman mking kaso kung dwang araw na kang hindi nakakain. Sa totoo nga, may


    mga ng buntis na ina nabis na ang pagsusuka na hindi s makakain ng isang buong buwan,”


    tugon ng doktor.


    Nabuhayan ng loob si Avery.


    “So, ang baby ko…”


    “Congrattions! Kambal ang nasa sinapupunan mo.”