"Sol, my friend!" Napaface-palm agad ako sa pambungad sa akin ni Abby pagkapasok ko pang sa ssroom. Tunog parang mangungutang e.


    Napalinga naman ako sa maiingay naming mga kase. W pa ring pinagbago. Para pa ring nasa palengke. "Friend," Pangingisi-ngisi itong tumakbo papunta sa akin at sinabayan ako pabalik sa aming kinauupuan.


    We both sat and she started talking like forever.


    "Nabasa mo na ba ''yung sinasabi ko sayong story? ''Yung sa isang underrated writer na nagpublish ng In Another World With You? Sobrang nakakakaba ''yung story. m mo ba, ang galing niyang maro ng feelings ng mga readers niya. Parang kung paano ka niloko ng na loko sayo. Charot." Humkhak ito na parang nababaliw na.


    "Feel na feel ko ''yung bawat chapter. Kayang namatay'' yung bida doon e." Spoiler alert. Sarap i-mute.


    Napailing nang ako sa umagang chismis nito.


    Abby is a born chatterbox. Kahit na wng nagtatanong ay may sasabihin ito. Hindi ko nga m kung napapagod pa ba itong magsalita dahil parang pasok na ito sa listahan ng mga hobby niya.


    Inpag ko ang bag sa aking mesa at nagpahalumbaba. Sikreto kong sinisilip anglaking nasa tapat ng bintana sa kanyang bahagi ng silid.


    We are 1 chair apart. Kaya ganoon nang ang pasa smat ko na mpit ako sa kanya.


    Pinakatitigan ko ang hubog ng kanyang mukha at bawat paggw ng kanyang ky, pagkunot ng noo at pagkagat niya ng kanyangbi. Napakaseryoso ng aura niya at para bang may mlim na iniisip. I wonder what he''s thinking.


    Napadako ang tingin ko sa ky nitong parang kadiliman sa gabi. It was pitch ck but perfectly shaved. Nakasalubong ang mga ito kaya parang naeengganyo akong paghawiin iyon gamit ang mga daliri ko.


    The thought of me brushing his brows and an inch before him made me blush.


    Bumaba naman ang titig ko sa kanyang namumngbi.


    Uminit bi ang pisngi ko at napapout ng w sa sarili. How can his lips be so red and kissable?


    Naririnig ko pa rin ang pagmamayabang ni Abby sa kanyang binabasa.


    Nakuha na niya ng tuluyan ang inaantok kong atensiyon habang may kung anong hinahawi ito sa ere na para bang may ineexpect itonglabas na hologram at ipapanood sa akin ang mga nangyayari sa kwentong iyon. Napabuga ako ng hangin. She''s tiredless of talking.


    "Ano? Nabasa mo na ba?" Niyugyog niya ang balikat ko nang manaka-naka akong pumipikit.


    Ayaw paawat tga e. Ang kulit.


    Wng bago sa ganitong eksena.


    As usual. Magkekwento iyan ng mga story na binabasa niya.


    Minsan ay angkas pa ng boses niya e censored p ''yung pinagkekwento niya sa akin.


    Minsan rin ay umuungol ito ng w sa oras kaya nahihiya na tga akong kasama siya kapag may lumilingon sa amin dahil sa pinanggagagawa niya.


    Ngayon naman heto. May bago na naman. Di pa daw tapos kaya inaabangan niya.


    Ni hindi na nga ito natutulog kaya pansin ang tumatabang eyebags nito.


    "Di ko pa nabasa." Antok at wng kagana-gana kong tugon sa tanong niya.


    Maybe this is a perfect scheme for lying.


    Mukha namang naniw ito sa sinabi ko dahil nakita ko ''yung pagkadismaya sa mukha nito.


    "What?! Sinabi ko na sayost week ''yan e! Ba''t di mo pa rin binabasa?"


    Napkas ang boses nito kaya di naiwasan ang pagtigil ng ingay sa se at ang paglinga ng mga ito sa aming gawi.


    Pati na rin si Nathan na kanina ay seryoso at diretso ang mukha aylong naging mas matalim ang tingin sa amin.


    Nang tuloy ako hindi dahil sa atensyong binibigay ng aming mga kase kundi dahil sa titig ni Nathan.


    How can a stare made me sink in deep shame? Oh... kay. That was the first time I was embarrassed in front of him.


    I''m not so surprised to see Abby careless of the attention she''s getting. Instead, she raised a brow at them kaya bumalik naman agad sa dati ang ingay sa loob ng ssroom.


    "Sol! Sinasabi ko sayo, kapag di mo babasahin ''yung story it''s like you''ll miss half of your life!"


    Minsan ay parang gusto ko nang batukan agad itong best friend ko dahil sa tay nitong pagka-eksaherada.


    "Ano nga ''yung title? In Another World With You? Title pang tunog cliche na e."


    Her initial reaction was to raise a brow at me dahil sa pangbabash ko sa binabasa niya. Napatawa nang ako ng palihim.


    "Miss Tolentino, you should never judge a book under your assumptions. Di mo pa nga nababasa, may say ka na. Napakakj mo. Kurutin kita sa singit e."


    Nakakatuwa na ganoon nang ang pagiging solid fan ni Abby sa kwentong iyon.


    Even though I felt like it was a whole obsessive fantasy by a writer whose been loving a man secretly.


    "Anyways, nabalitaan mo na ba? Well, I guess hindi pa base on your knotted perfect brows. Eto na nga, break na daw sina Keycee at Nathan! Ak ko tga forever na s e." She was so eager to tell me what she knows kaya natatawa ako sa mukha nito.


    "Sa sobrang sweet at sobrang tatag n, sino ang mag-aakng magbebreak s? 3 years din ''yun ah. Hay. Nakakastress!"


    Noong narinig ko iyon sa kaniya ay uminit bi ang pisngi ko at ganoon nang ang pag-alang naramdaman ko para salaki.


    Kaya p sobrang seryoso ng aura nito kanina. Kamusta kaya siya?


    Kaya p parang may bumabagabag sa kanya. He must''ve been hurt. Sino kaya ang nakipagbreak? At bakit?


    Mayroon sa akin na nadismaya dahil sa rsyon n pero at the same time masaya ako dahil single na ulit siya.


    Naisip kong kung ako siguro ''yun, hindi ko na siya bibitawan pa.


    Though he looks like a total snob, minsan ay nakita ko na rin itong ngumiti habang kausap si Keycee. His smile looks sincere and genuine. Nakakatunaw.


    I prefer that kind of a man. ''Yung sa akinng siya nagpapakita ng mga sweet gestures niya.


    Possessive? Nah. Ayokong na may ibang nakakakita sa mga ngiti niya.


    Bing lumingon si Nathan sa gawi ko at napasinghap ako. Napasobra yata ang pagtitig ko sa kanya!


    Nakakahiya! Baka kung ano nang ang iisipin nun. Hindi pa naman ako nakakapuntos sa kanya, naturn off na agad sakin. Naku naman.


    "Hoy, Sol! Nakikinig ka ba?! Oh? Ba''t parang nagmarathon ka? Daig mo pa mga athlete na sumng sa pagtakbo. Pinagpapawisan ka oh."


    Tinuro naman nito ang mga butil ng pawis ko sa noo. Kapag tga kinakabahan ako madali akong pagpawisan. Shit. Kalma, Sol. Wag kang magpahta. "A-Ah. Wa-W-w. Naiinitanng."


    Natawa naman ito sa sinabi ko. Saka kong narealize na naka-aircon p ang room namin. You''re so doomed, Sol. Urgh.


    "Pag-igihan mo pa ang paggawa ng alliby, ha?" Abby in her sarcastic tone on.Upstodatee from Novel(D)ra/m/a.O(r)g


    "Tu-Tumahimik ka na nga."


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Inikutanng ako ng mata ni Abby at saka nagfocus sa kanyang cellphone na base sa h ko ay nagbabasa na naman ng wattpad stories.


    Mabuti nang ay hindi niya masyadong pinansin ang pagalliby ko.


    Mabuti na rin at ng sandaling ay pumasok na ang Physics Teacher namin.


    At least his attention would be diverted on the teacher and not on me dahil nakakang tga. I would always have this feeling, stiffed whenever he stares at me. Para akong naeestatwa! Promise! Tinaob niya pa si Medusa!


    Ganoon kkas sa akin si Nathan!


    Kinolektahan niyang ang mga requirements namin at nagtanong kung ano raw ang gagawin namin sa 2 weeks na wng se.


    ''Yung iba ay magbibeach raw. Yung iba naman uuwi sa kani-kanng probinsya habang ang iba ay hindi na nag-abng sumagot gaya ko. Sabagay, nasa bahayng naman ako pgi e. I''ve got a bucket to do and one is to dive in deep thoughts and another. Until it multiplies.


    Masyadong naging madali ang oras hanggang sa oras na ng uwian. Ang iba ay kasama ang kanng barkada pauwi. ''Yung iba naman ay ginawang tambayan ang field at mukhang w ng bk umuwi. Schedule namin ng paglilinis ngayon kaya nagpaiwan ang iba sa amin.


    Kahit naman private ''yung school na pinapasukan ko kangan parin naming maglinis dahil dakng mga tagakt ng basura yung mga ssmates ko. Paraan na rin para madisiplina ang mga estudyante na maging malinis kahit saan. Tinapunan ko muna ng tingin si Nathan na nakaupong sa may bandang bintana. Mukhang w tiong bk gumw muka sa kinauupuan nito.


    Busy ito sa pagsulyap sa mga puno ng mahogany na nagpapatangay sa hangin. Bago pa ako mahuling nakatitig sa kanya ay tumalikod na ako.


    Nauna na si Abby sa akin dahil maykad daw sng magkapamilya. I wish I had a family to go together on a date out. Libre namang mangarap.


    I grabbed the broom and started sweeping habang lumulutang ang isip ko sa mga bagay na w ako.


    I envy every student na nakikita kong nakakasabay ang kanng magng sa hapagkainan, sa mgakad at sa mga okasyon cine celebrate n ng magkasama. Dahil ako, di ko pa naexperience ang mga ganoong bagay.


    I guess that would be the most wonderful feeling in the world. To have a parent that''s with you althroughout.


    Nangungul ako sa kan, oo. Nakakalungkot na sa hinaba ng panahon, hindi ko manng s nakapiling. Kahit sa mga importanteng okasyon sa buhay ko ay w rin s.


    I guess, this is how it feels to have a wealthy and workaholic parents. W ng oras na malaan para sa anak n.


    I wonder how other child endures this kind of longing. Dahil ako, kinaya ko naman. Pero nakakalungkot.


    Minsan, hindi ko maiwasang magself-pity.


    Kaya ganoon nang akong hinatak ng pagsust. Dahil sa paraan ng pagsust ako nakakatakas sa reyalidad ng buhay.


    Sa pagsust din, naibabahagi ko yung nararamdaman ko; ang pangungul at pagmamahal.


    And yes, I was that writer who wrote that stupid story. The frustrated writer who wrote "In Another World With You".


    I started writing the story 3 years ago. When I was so head over heels over Nathan. Sa loob ng apat na taon, siyang ang naging crush ko.


    He was the main reason why I wrote that story. Dahil hindi ko magawang umamin sa kanya, sa pagsust ko nang idinaan ang nararamdaman ko para sa kanya. Crush pa din ba tawag doon?


    O palihim ko na siyang minahal sa mahabang panahon?


    Sa nararamdaamn ko para sa kanya umikot ang mundo ko. Lahat ng nangyari sa buhay niya ay m ko sa loob ng tatlong taon.


    I was so obsessed about him.


    Ngayon kong narealize na kahibangan na p yung ginagawa ko. Masyado akong naging focus sa kanya at nakagawa ako ng kwento na puro kahibangan din angman.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    Kaya napag-isipan ko na burahin nang ang story. May parte sa akin na nalulungkot ako dahil halos sa story na to naibuhos ko ang mga hinanakit ko.


    m kong may naghihintay na readers sa update ng story. Pero, desidido na ako.


    As soon as I went home, hinanap ko agad angptop ko at binuksan ang Wifi para makaconnect at mabuksan ang ount ko sa wattpad.


    Unang lumabas sa screen ay ang library ko na may konting story na di ko pa nababasa. Ngayon nang ako ulit naka-open ng ount ko after a month nungst update ko at binbog ako ng mga notifs ng readers ng kwentong binuo ko. Haloshat s pare-pareho angments.


    "Update po, Miss A!"


    "Ang tagal naman ng update Miss A! Miss ko na si Nathan mbs. Huhu."


    "Update, Update!"


    May isa pang nakakuha ng atensiyon ko from thements galing kay Abby.


    "Hindi makatarungan ang pagkamatay ng bida. Miss A. Huhuhu. It''s breaking my heart."


    Natawa tuloy ako. Naisip ko kung bakit ko nga ba pinatay ang character na ''yun. Isa sa kahibangan ko ay ang pagpatay sa isang karakter na hindi naman justified ang pagkamatay niya.


    Kaya gusto ko nang idelete yung story. Masyadong wng sense.


    Binisita ko ang profile ko sa wattpad at diretso sa aking message board. Pinindot ko rin ang notify readers button at huminga ako ng mlim bago inpat ang aking kamay sa keyboard ngptop ko.


    Panay ang pagbuntong-hininga ko habang nagtatype.


    Pikit mata ako habang pinipindot ang button para mapost ang mensahe ko.


    @foiralovos


    Good afternoon po. Its been a while since nag-update ako ng story for Steal, Steel but I wanted to tell thar I will delete that story. m kong ang iba ay malulungkot pero desidido na poako. Masyado pong wng sense ang story at w akong justice na naibigay para sa mga characters. Puro kadramahan kong po ''yun. Pasensiya na. Thank you for all the readers na nag-abang at naghintay pero hanggang dito nang ang SS.


    Just now


    W pang isang minuto ay tumunog ang sound ng akingptop. A notification. From Abby.


    @abbyyyy


    What?! Noooooooooo. Hindeeeee. Please poooo huwaaag. Iiyak ako Miss A. Huwag mong burahin. Ang tagal ko kayang naghintay sa update tapos ganito? Asan ang hustisya?! Huhuhu. Just now


    Abby was really a fan of my work. But this shoulde to an end.


    @foiralovos replying to @Abbyyyy


    I''m sorry.


    Pagkatapos nun ay isa-isa nang nament ang mga reader ng SS. Hindi ko nang binasa at tumuloy na sa pag-edit ng story ko at baka magdwang-isip pa ako na idelete ito. This is it. Pinindot ko ang options at nakita ang delete button.


    Are you sure you wanted to delete the story?


    Decline Yes


    Ito na. I took a deep breath at saka pinindot ang Yes option.


    Pero bago ko pa man tuluyang mabura ang story ay bing umikot ng napakabilis ang paligid. Halos masuka ako sa nangyari at napapikit.


    Nang maramdaman kong naging kalmado na ang paligid ay saka ako namt at...


    ... nagt.


    "N-Nasaan ako?"