Chapter 21


    Six monthster...


    "FOR THE past years, I never told you I love you. Nahihiya kasi ako sa sarili ko. Pakiramdam ko, w


    akong karapatang magbanggit ng anuman tungkol sa pagmamahal samantng hindi ko maibahagi sa


    ''yo nang husto ang sarili ko, samantng hindi ko maibigay sa ''yo ang apelyido ko."


    I knew it. Napailing si Alexis habang nakatitig sa kanyang ama na nalakad ppit sa mesa n ng


    ina. Kaninang ay nasorpresa pa snghat nang marinig itong umawit sa mismong restaurant kung


    saan s niyaya nito. Pero hindi pa p roon natatapos ang mga pakulo nito. Natahimik anghat ng


    mga kumakain sa lugar na iyon habang tutok na tutok sa kinakabahang anyo ng bise-presidente ng


    bansa na ngayon ay nakpit na sa mesa n hawak pa rin ang mikropono.


    "All these years, I''ve loved you in silence, Miranda. Sabi ko noon sa sarili ko, sakali mang magsawa ka


    na at mapagod sa uri ng rsyong mero''n tayo, maiintindihan ko. Pero naiiba ka. I''ve always wondered


    how you managed to stay despite everything." Lumuhod si Alexander sa harap ng kanyang ina


    kasabay ng pabas nito ng singsing m sa bulsa ng pantalon nito. "I don''t want to love you in


    silence anymore. Miranda, will you grow old, I mean, older with me?"


    Nagtawanan ang mga tao. Pero para bang hindi iyon napansin ng ina na tumayo m sa upuan nito.


    "Alex, you are worth all the tears and sacrifices." Naluluhang sagot ng ina kasabay ng pagyakap nito sa


    kanyang ama. Nagpkpakan ang mga tao sa paligid. ng sandaling pinakatitigan ni Alexis ang


    dwang matandang ni sa hinagap ay hindi niya inakng hahantong sa ganoon bago unti-unting


    sumy ang ngiti sa kanyang mgabi.


    Habang pinagmamasdan ang mga ito ay bumalik sa isip ni Alexis kung paano s nagsim ng mga


    magng sa bagong yugtong iyon ng mga buhay n. Eksaktong walong buwan iyon sa araw na iyon,


    sa mismong kwarto niya sa ospital...


    "Patawarin mo ako, Alexis. Everything about my life was a mess, son. Hindi ko m kung paano


    maging ama. Ang m kong, kung paano maging anak." Nakayukong sinabi ni Alexander na


    gumt kay Alexis. W sa karakter ng kanyang ama ang humingi ng tawad at tanggapin ang mga


    pagkakamali nito. "Nagpakasal kami ni Connie dahil sa utos ng mga magng namin para sa mas


    iklago ng kompanya namin." Si Connie ay ang orihinal na asawa nito. "Nang makla ko siya, may


    iba na siyang mahal. Pero sinunod niya pa rin ang utos ng kanyang mga magng.


    "Sa pamilyang kinabibngan namin, isang mking pagkakamali ang hindi sumunod sa mga


    magng kahit pa kaligayahan mo ang nakataya. Okayng naman sa akin noong una dahil w


    naman akong girlfriend noon. But Connie and I never seeded as man and wife." Bahagyang humina


    ang boses ng ama. "She had always loved Rextor, her first boyfriend. Parati ko siyang nahuhuli na


    lihim na nakikipagtagpo salaking iyon. Again, I told myself it was okay as long as she was discreet


    about it. The boys I lived with, they were never my sons. Anak s ni Rextor. Wng nangyari sa amin


    ni Connie. Mahirap paniwan pero ''yon ang totoo." Anang ama kasabay ng pagbaling kay Miranda.


    Hinawakan nito ang kamay ng huli. Lahat ng pangungumpisal ng kanyang ama ay dinig na dinig rin ng


    ipinakla sa kanyang lolo at l niya na tahimik na nakaupong sa kanyang tabi.


    "I just couldn''t touch her knowing that it was another man she will think of. Nang asikasuhin namin ni


    Connie ang pag-proseso ng annulmentst year, sakang namin ipinam sa mga anak niya na hindi


    ako ang totoo nng ama. m na rin n ang tungkol sa inyo ni Miranda. We had a reputation to


    protect that''s why we remained silent until the day the petition for annulment was granted. It was your


    mother that I truly love, Alexis." Matipid na ngumiti si Alexander nang humarap sa kanya. "Nang


    makla ko siya, gusto ko nang itigil ang pagpapanggap at makipag-annul kay Connie. Pero nagalit si


    Papa. He threatened me that he will ruin you and your mother if I do that. Tanggap niya ang magkaroon


    ako ng ibang pamilya basta hindi mlaman ng publiko pero ibang usapan na ang makipagks kay


    Connie dahil gusto niya pa akong tumakbo sa mas mataas na pwesto sa gobyerno at makakasira ang


    annulment sa gusto niya. Kaya naghintay ako ng tamang pagkakataon. Na kanng dumating nang


    mamatay si Papa kng dwang buwan na ang nakakaraan. You see, my father was a very cruel


    and powerful businessman."


    Hindi nakaimik si Alexis. Nanatiling siyang nakamaang sa ama. Hindi siya nagkaroon ni minsan ng


    pagkakataon na makla ang kanyang lolo na si Alejandro Guevarra. Pero m niyang naging usap-


    usapan ito ng karamihan. Because the old Guevarra eats people alive. Isa itong higante kung ituring ng


    ibang mga negosyante saki atwak ng korporasyon na nasasakupan hinding sa Pilipinas kundi


    maging sa Asya at Europa.


    "Higit na maimpluwensya pa si Papa kaysa sa akin,lo na sa negosyo. The political career, it was my


    entire father''s doing. Nagustuhan ko nang ang pamumuno sa paglipas ng panahon. At ayaw ko nang


    tign pagkatapos. That was how messed-up I was. Hindi ko pinagamit ang apelyido ko sa ''yo dahil


    pakiramdam ko, hindi ako karapat-dapat para gawin ''yon. I couldn''t marry your mother without ruining


    my political career, without ruining you both. I couldn''t tell the whole world about you and her without


    sacrificing so many things. Dahil bukod sa inyo ng Mama mo, nagustuhan ko na ang paglilingkod sa


    publiko. Sa bagayng na ''yon ako hindi bano. Hindi nagkakamali. Iyonng ang kontrdo ko kahit


    paano.


    "Iyong pagpapki ko sa ''yo, patawarin mo ako, anak. Ganoon ako pinki ni Papa. Kangan kong


    sabihin ang mga salitang ''yon at umasa na sana hindi ka tumd sa akin. Dahil gusto kong mangarap


    ka, gusto kong mag-iba ka ng daan na taliwas sa tinahak ko. Ayokong matd ka sa akin. You see,


    ginusto." Napahugot ng mlim na hininga si Alexander. "Nang nman kong may sakit sa puso si


    Papa noong nakaraang taon, kasamaan mang maituturing pero natuwa ako. Dahil nangangahulugan


    ''yon na makakya na kami ni Mama m sa pagdodomina niya.


    "Noong nakaraang taon din habang naka-confine sa ospital si Papa ay palihim naming inasikaso ni


    Connie ang annulment papers namin. It was granted the very day I called you to meet me. Nagpa-


    presscon ako noon para sana aminin sahat ang tungkol sa inyo ng mama mo. Ang kaso ay


    naaksidente ka kaya hindi mo na narinig pa. It was the least I could do sahat ng mga kasnan ko


    sa inyo. Connie was now busy chasing the real man she loves. And here am I... hoping I can chase


    you and your mother, too."


    "Sinusugod n''yo ako noon sa opisina." Sa dinami-rami ng mga bagay na tumatakbo sa isip ni Alexis ay


    iyonng ang nasabi niya. Dahil hindi niya m kung paano magre-react sa mga narinig.


    "Dahil nami-miss kita, anak. You know about missing someone so badly and when you finally saw that


    person, you got nervous so much that you ended up saying the wrong words instead? Iyon ang parati


    kong ginagawa tuwing nakikita ka. Nakapagsasalita ako ng mga maling bagay sa maling panahon at


    mali ring mga dahn. Because I was a wrong father to start with."


    "Alexis!"


    Natigil sa pagbabalik-tanaw si Alexis nang marinig ang pagtawag na iyon sa kanya ng ina. Napatayo


    siya nang lumapit ito sa kanya kasama ang kanyang ama na naka-ster ang ngiting tagumpay sa


    mgabi.


    "Congrattions, oldies," bati niya. Sumimangot ang ina at mkas na tinampal siya sa braso na


    parehong ikinatawang n ng ama.


    "Kung hindi oldies at kung ano-ano pang bansag ay Vice at Miranda ang itinatawag mo sa amin ng


    papa mo, Alex." Bumuntong-hininga ang ina. "Kan ka kaya namin maririnig na tawagin kaming


    Mama at Papa?"


    Masuyong ngumiti si Alexis. "Congrattions, Mom... Dad. Best wishes."


    Nangip sa luha ang mga mata ng kanyang ina. Hindi siya nakakilos agad nang bi siyang yakapin


    ng mga ikakasal. Sa dami ng mga nangyari ay hindi siya sanay na tawagin ang mga ito sa paraang


    gusto ng mga ito. Pero nakahanda siyang matutunan iyon. Nakahanda siyang sanayin ang sarili.


    Natusan niya rin na matagal na png huminto sa palaro sa casino ang kanyang ina.


    Napatunayan niya iyon nang lumuwas si Manang Renata ng Mayn nang ibalita ng kanyang ina rito


    ang aksidenteng kinasangkutan niya. Bago pa man daw siya magtapos ng kolehiyo ay tumigil na ang


    ina. Ang lihim na pagsubaybay ni Miranda sa kanya at ang panunuyo sa mga magng para


    mapatawad ito ang pinagkaabhan ng ina sa nakalipas na mga taon.


    Noong una, aminado si Alexis na nahirapan siyang tanggapin ang mga paliwanag ng kanyang mga


    magng. Nahirapan siyang tanggapin na takot ang humang sa dapat sana ay maayos na


    pagsasama n. Natakot ang kanyang mga magng na magpakita ng pagmamahal sa kanya dahil


    Pero kunan, nahirapan din siyang hindi magpatawad. Lalo at kangan niyang gawin iyon para sa


    sariling peace of mind at para sa babaeng naghihintay sa pagbabalik nang mas maayos na Alexis


    Serrano Guevarra. Nang makbas siya ng ospital ay inayos ng kanyang ama ang paglilipat ng


    apelyido nito sa kanya. Dahil sa pagkakataon daw na iyon ay w nang makakapigil rito.


    Dwang araw matapos niyang mai-discharge sa ospital ay nagbiyahe s papuntang Japan para


    magbakasyon sakay ng private jet ng ama. Ipinagkatiw niya na muna sa mga tauhan niya ang


    kanyang firm. Isang linggong nanatili sa piling n ang ama bago bumalik ng Pilipinas para gampanan


    pa rin ang mga obligasyon nito sa sariling bansa. Umani ng batikos si Alexander nang umamin ito sa


    publiko tungkol sa totoonggay ng buhay may-asawa nito. Pero may n ring nakatanggap sa kan.


    Ngayon ay kinikla na siya nghat bng nag-iisang anak at tagapagmana ng bise-presidente ng


    Pilipinas.


    Sa loobng ng ng buwan ay napakarami ng naging pagbabago sa buhay niya... sa buhay ng


    pamilya niya. Iniwan man s ni Alexander sa Japan ay nagkaroon naman siya ng panahon na


    makasama ang ina nito, si Miranda, pati na ang lolo at l niya na nagawa na rin siyang tanggapin pati


    ang kanyang ama. Wng araw noon ang lumilipas ng hindi n nakakausap ang ama na bumawi


    nang husto sa pamamagitan ng video call.


    Dwang linggo na ang nakararaan nang sunduin s ng ama m sa pagliliwaliw sa Japan. Sama-


    sama sng bumalik sa Pilipinas. Nasa huling termino na ang kanyang ama. Kahit pa may mga


    kumukumbinsi ritong tumakbo uli ay nauna na nitong in-announce sa publiko na hindi na tatakbo pa sa


    pinakamataas na posisyon sa gobyerno sa susunod na hlan. Tuluyan na nitong ihihinto ang


    pagiging pulitiko para sa pagkakataong iyon ay mapagtuunan daw ng pansin ang pamilya nito.


    Nang sa wakas ay pakawn siya ng mga magng ay nangingiting inilibot niya ang mga mata sa


    mesa n. Iisa nang ang kng sa mga nakaupo roon.


    Diana...


    GUMUHIT ang malungkot na ngiti sa mgabi ni Diana nang makita uli ang nagliliwanag na gate ng


    Saint Gabriel Academy. Ngayon nang siya muling nakabisita doon pagkalipas ng kng sampung


    taon. Nakakalungkotng isipin na sa gabing iyon, sa mismong reunion n ay mag-isang siyang


    pupunta.


    Alexis... Ang daya mo.


    Mahigit dwang linggo na sim nang mman niyang bumalik na sa bansa ang pamilya ng binata


    m sa pagbabakasyon sa Japan. Dahil kinikla na ng publiko ang totoong pamilya ng bise-


    presidente ay nabalita pa ang pangyayaring iyon sa telebisyon.


    Pero hindi manng nagtext, tumawag o nagparamdam sa kanya si Alexis. Dwang beses niya na


    itong nakita sa dyaryo na kasama ng ama sa ng mlaking gathering. At mads, pinalilibutan ang


    binata ng hindi mabng na naggagandahang mga babae. Buhay na buhay ang nakita niyang ngiti nito


    sa dyaryo. Mukhang tuluyan nang nakabangon ang binata m sa mga masalimuot na pinagdaanan


    nito.


    Pero kasabay niyon ay mukhang kinalimutan na siya nito.


    Nagsikip ang dibdib ni Diana sa naisip. Kahit na naghihinanakit, araw-araw pa rin siyang naghihintay...


    gaya nang ipinangako niya. Dahil iyon ang inuutos ng puso niya.


    Axis, kung may iba ka na, sabihin mo naman. Ipam mo naman, utang na loob. Namamasa ang mga


    matang naisaloob niya bago lumabas na ng kanyang kotse at tumuloy sa loob ng mwak na


    gymnasium ng Academy na inayusan nang husto para sa homing.


    Myo pang ay naririnig niya na ang masing tugtog m sa loob at ang nagkakasiyahang ingay


    ng mga tao. Kaya ganoon nang ang gt niya nang para bang automatic na nanahimik ang mga ito


    sa pagpasok niya. Lahat ng mga mata ng mga naroon ay nakatutok sa kanya. Kinabahan siya.


    Ano''ng nangyari? May nagawa ba ako? Pero ano naman? Samantng kadarating kong.


    Pero mayamayang ay naho rin ang nadaramang pagkang ni Diana nang magsimng


    tumugtog ang banda sa make-shift stage sa sentro ng gym. Napaawang ang bibig niya nang makla


    kung sino ang mga iyon. Si Alexis iyon... at ang banda nito. Oh, God.


    "Soft as a rainbow like stardust and moonglow, I see the love in your eyes. Like autumn leaves falling


    and the first call of morning, it came to my surprise. True love calls just once in a lifetime. Why should


    we wait when now is the right time?"


    Ngayon na nga ba ang tamang panahon, Axis? Pumatak ang mga luha ni Diana habang naririnig ang


    pagkanta ni Alexis. Kay tagal niyang nangul sa mukha nito, sa boses nito... at sahathat


    patungkol rito.


    Just give me a sign, love. Hindi mo na kangang magsalita. Ako na mismo anglapit at tatakbo


    ppit sa ''yo.


    "THE JOY of surrender, so strong yet so tender. I give my heart to you. You know you can trust me.


    And that''s how it must be no matter what we do. Faithful friends and lovers forever. Right to the end,


    we''ll always be together..."


    Gaya ng dati ay para bang sandaling nalimutan ni Alexis ang lyrics ng kanta nang makita niya uli ang


    nag-iisang babaeng sa nakalipas na mga buwan ay binihag ang isip niya. Sabagay, hindi pa siya


    nasanay. Kan ba hindi dumaan sa isip niya si Diana? Sa oras na pumasok ito roon, hindi na ito


    umaalis pa... gaya nang mismong ginawa nito sa puso niya.


    Mabuti nang at nakapaghanda siya nang gabing iyon. Sa likod siya ng piano nakapuwesto kung


    nasaan ang lyrics sheet. Muli niyang iyong pinasadahan ng tingin. Narinig niya ang pagtawa ng mga


    kabanda.


    "Some things never changed, huh?" Ani Roy na nasa likod ng drum set.


    Napangiti nang si Alexis kasabay ng muli niyang pag-awit habang hindi inaalis ang tingin kay Diana


    na kasalukuyan nang nalakad ppit sa make-shift stage. Ganoong-ganoon ang nangyari sa kan


    dati. Ang pagkakaibang ay mas matapang na siya ngayong harapin ang nararamdaman.


    "When lovees sweetly to your door, embracepletely what your soul is longing for. Nothing can


    stop this love we''re making. Nothing can stand in our way. Nothing can block this road we''ve taken.


    Nothing can stop us now..." Nang matapos ang inihanda niyang kanta ay tumayo na si Alexis. Agad


    namang sinalo ni Earl ang gawain niya. Pumuwesto ito sa likod ng piano at itinuloy ang pagtugtog pero


    mas mahina na sa mga sandaling iyon.


    Hawak ang microphone ay bumaba si Alexis ng stage at nakad ppit sa pinakamatapang na


    siguro na babaeng nakla niya sa buong buhay niya. Marahan siyang napangiti. Napakkas ng loob


    ni Diana para kaibiganin siya at mahalin ang isang td niya.


    Huminto siya ng hakbang angyo kay Diana. She was shining like the first time he saw her in their


    college Valentine''s party. Nakasuot ito ng puting long gown nalong nagpatingkad sa bituin nitong


    tay. At m sa gabing iyon, hindi niya na pakakawn pa ang bituin na iyon.


    "Axis..." Basag ang boses na sinabi nito.


    "Just like the lyrics of the song, Diana... Nothing can stop us now." Nag-init ang mga mata ni Alexis.


    Hindi siya likas na emosyonal. Pero nang makla niya ang dga, lumabashat ng pinakatago-


    tagong emosyon sa puso niya. Pero sa pagkakataong iyon, maipagmamki niya na w nang bahid


    ng anumang negatibo ang mga emosyong iyon.


    "Sinadya ko tgang itaon sa reunion na ''to ang muli nating pagkikita. Dahil gusto kong balikan ang


    Saint Gabriel Academy nang kasama ka. Dahil napakahga ng lugar na ito para sa akin. Dito kita


    nakla. At dito mo binago ang buhay ko, Diana. Dito mo ako tinuruang makaramdam. Dito mo unang


    pinatibok ang puso ko."


    "At dito rin kita unang minahal." Nakangiting sinabi ni Diana kasabay ng pagtawid sa natitirang


    distansya sa pagitan n. Ubod nang higpit na niyakap siya nito. Agad na naipikit niya ang mga mata


    sa kapayapaang pumuno sa kanyang puso.


    Paano niya naisip na ipaubaya si Diana sa iba noon? Paano niya naisip na makakaya niyang sumikat


    at lumubog ang araw nang iba ang kasama nito?


    "I''ve missed you so much, Axis. Ang ak ko ay nakalimutan mo na ako."


    Gumanti siya ng yakap sa dga. "You silly girl. Makakalimutan ko anghat maliban sa ''yo." Kasabay


    ng bahagya niyang payo sa dga ay ang pagluhod niya sa harap nito. Inbas niya ang singsing


    na binili niya sa Japan. Bago pa man siya umalis ng Pilipinas ay sigurado na siyang w siyang ibang


    gugustuhing makita sa bawat paggising niya sa umaga at sa bawat pagtulog niya sa gabi maliban sa


    best friend niya, maliban kay Diana.


    "Tinupad ko ''yong gusto mo. Lumayo ako at nagpagaling para klanin ''yong sarili ko. Pero hindi ako


    gumaling nang husto. Dahil sa bawat lugar na puntahan ko, ikaw ang nakikita ko. Kayalong


    nagkasakit ''to." Itinuro ni Alexis ang kaliwang dibdib. "Diana, sa pagkakataong ito, sa harap ng mga


    nandito, muli akong humaharap sa ''yo. Hindi bng ''yong gago, wng pangarap, at basagulerong


    Alexis Serrano. Kundi bng Alexis Guevarra, isang arkitekto na nagmamahal sa ''yo."


    "Oh, God." Naitakip ni Diana ang pd sa bibig nito.


    "Hindi kita nakalimutan. At hinding-hindi kita makakalimutan dahil kangan kita, Diana." Matapat


    niyang dagdag sa kab ng pamumuo ng nerbiyos sa kanyang puso. "Kangan kita kung paanong


    kangan kong huminga, kung paanong kangan kong uminom at kumain para mabuhay. Kangan


    kita kung paanong kangan kong matulog para makapagpahinga... para mapayapa kahit sandali m


    sa buong araw na kapaguran. Kangan kita dahil mahal kita, Diana. Mahal na mahal. Will you marry-"


    "Yes."


    Nagtawanan ang mga taong nakapaligid sa kan nang si Diana na ang mismong kumuha ng singsing


    m sa kanya at nagsuot niyon sa daliri nito. Agad na naho ang kaba niya. Natawa siya kahit pa


    nagsisim muling mamasa ang kanyang mga mata. Kahit kan tga ay kakaiba si Diana.


    Lumuhod rin ang dga at ikinulong ang mukha niya sa maiinit na mga pd nito, mga pd na


    mahahawakan niya na habang-buhay. "I love you so much, Axis."


    Dinampian niya ng halik sa mgabi ang dga. Sa gabing iyon, w na siyang mahihiling pa.


    Natupad na anghat ng pangarap niya. "Don''t let me go, Diana."


    "Not again."


    WakasContent is property ? N?velDrama.Org.


    The Novel will be updated first on this website. Come back and


    continue reading tomorrow, everyone!