Chapter 5


    "HINDI ako sanay sa mga ganitong uri ng pakikipag-usaplo na sa isang babae. When I''m with them,


    we don''t talk. We kiss and make out. Yes, that''s my nature, Diana. It''s pathetic, I know," parang


    nangangapa ng mga tamang salita na sinabi ni Alexis. Naisuy pa nito ang mga daliri sa buhok.


    Naho ang bakas ng kompiyansa sa anyo ng binata. At nang mga sandaling iyon, m ni Diana na


    nagsisim na itong maghubad ng maskara. m niya rin na lumipas man ang mahabang panahon,


    hindi niya malilimutan ang tagpong iyon, ganoon rin si Alexis. Dahil iyon ang araw na nagbukas ito ng


    pinto para makapasok siya sa buhay nito.


    Handa na itong magsalita. Handa na itong umamin. At napakking bagay niyon para sa kanya.


    "I was having the worst day of my life. I was about to question every nasty thing that was happening


    around me when I saw you and... heard you that particr day." Sa kab ng pagkaasiwa sa anyo ni


    Alexis, bahagya itong ngumiti. "Mukha kang leon na nakahandang mapa nang araw na iyon sa


    canteen." Natawa ang binata. "Isang leon na nakahandang mapa parang sa isang td ko. That


    was something, Diana. And even now, you''re looking at me with that glimmer in your eyes and I begin


    to feel a little good about myself. W pa akong nakiklang td mo. At hindi ko inak na sa


    dinami-rami ng tao sa mundo, ikaw pa ang masasabihan ko ng mga ganitong salita. Dahil magkaiba


    tayo, Diana." Marahas na napabuga ng hangin si Alexis. "Our differences are miles and miles away.


    But to hell with those.


    "Ngayon, aaminin ko na. Kangan ko ng isang td mo." Matiim siyang tinitigan nito. "Kangan kita


    Content is property ? N?velDrama.Org.


    sa buhay ko. The past days I spent with you were probably the most serene days I ever had. And I


    want to keep holding on to that serenity."


    Heart, please. Stay put, naisaloob ni Diana nang kumabog ang kanyang dibdib. Mag-iisang buwan na


    rin ang nakalilipas m nang insidente sa canteen. Sim niyon, para bang nagkaroon na s ng lihim


    na kasunduan ni Alexis na magkita araw-araw sa field tuwing tapos na ang se. Hindi ito masyadong


    nagsasalita pero hindi siya nagreremo. Pareho sng mahihiga sa damuhan. May earphones parati


    ang binata na nakasalpak sa mga tainga nito. Ibinibigay nito sa kanya ang kab pagkatapos ay


    tahimik sng makikinig ng musika.


    Parati mang nagwaw ang puso ni Diana tuwing nakikita si Alexis, hindi na siya nakakaramdam ng


    pagkang. Parati din itong may paraan para i-wee siya sa kab ng pagiging tahimik nito. It was


    always his smile. Parati itong nauunang dumarating sa field. s-cuatro y medya ng hapon natatapos


    ang kanyang se habang nauuna namang matapos ng tatlumpung minuto ang se ni Alexis.


    Tuwing dumarating siya, parang relieved na ngumingiti ang binata. At ang mga ngiting iyon ang


    kumukumpleto sa araw niya.


    Pero kakaiba ang naging daloy ng hapon na iyon. Dahil sinundo siya ng binata sa kanyang ssroom


    mismo pagkatapos ay din siya sa isang French restaurant hindi kyuan sa Saint Gabriel Academy.


    Sa kotse na nito siya sumakay habang nakasunod naman sa kan ang sasakyan kung saan naroroon


    ang mga bodyguards niya. Sa buong duration ng pananatili n roon, halos hindi niya magawang


    kumain nang maayos sa paghihintay ng mga posibleng sabihin ng binata.


    Sadyang napakamisteryoso ni Alexis. Mahirap han kung anong nlaman ng isip at puso nito na


    parang kadsan pang magkasalungat. Dahil mads sng nakikita na magkasama ng binata,


    mads rin sng sentro ng usap-usapan sa campus. Pero balew na iyon kay Diana dahil w


    naman sng tinatapakang tao. Bukod pa roon, hindi na kasing-barumbado gaya noon si Alexis.


    Mukhang nag-retire na ito sa pagsabak sa iba''t ibang gulo. W na ring ibang babae na makikitang


    kasama nito maliban sa kanya. At ipinagmamki niya ang bagay na iyon.


    Ayaw ni Diana na isiping siya ang dahn sa likod ng mga pagbabago ni Alexis. Sa ngayon, kuntento


    na siya dahil kahit sa faculty ay w na siyang naririnig na negatibo tungkol sa binata. Ayon kay


    Laurice na parating nangunguna sa pagkp ng mga impormasyon, bini daw ni Alexis ang mga


    professor nito sa ipinapakita nitong talino sa se. W namang duda na matalino tga si Alexis.


    Hindi nakaligtas sa paningin niya ang mga nakasabit nitong medalya nang minsang ihatid niya ito sa


    bahay nito. Sadyang nagrebelde ngang ang binata.


    Sumama ang loob ni Laurice sa paglilihim niya tungkol sa mga naging pagkikita n noon ni Alexis


    pero maayos na s nito ngayon. Hindi na daw ito tumututol sakali mang magkaroon s ng rsyon


    ng binata dahil kahit si Diana ay w naman nang nakikitang dapat tutn ngayon. Iyon ngang,


    mukhang mbo ang rsyong sinasabi ni Laurice, until she heard Alexis'' words...


    Mkas na tumikhim ang binata. "You see, I never had somebody in my life before. At bago sa akin


    ang ganitong bagay. Pero gusto kong subukan. Will you be my..."


    "Your what?" Hindi na nakapagpigil na sinabi ni Diana nang hindi agad madugtungan ni Alexis ang


    mga salita nito. Napuno ng anticipation ang kanyang puso.


    "Will you be my friend? My best friend?"


    Pakiramdam ni Diana, bi nang hin pababa ang puso niya. Bumulusok iyon kasabay ng lihim na


    pangarap niya... Napayuko siya. Pagkakaibiganng ang inaalok sa kanya pero ang mapaghangad na


    puso niya, humihiling mang higit pa.


    Dahil kahit anong pigil ni Diana, na-in love na siya kay Alexis Serrano.


    Hindi niya m kung kan eksaktong nagsim. Siguro, nang unang pagkakataong nakita niya ito sa


    kab ng pagiging arogante nito. Pwede ring nang mismong din siya ni Alexis sa field at nakita niya


    ang sakit sa mga mata nito dahil nang mga oras ding iyon, pakiramdam niya, kaya niyang gawin ang


    mga bisig nito, o noong panahong tinatanaw niya ito m sa myo, o kaya nang araw-araw niya na


    itong nakikita at nakakasama.


    Hindi gaya ng iniisip ni Alexis, hindi ito mahirap mahalin.


    "Diana?"


    Dahan-dahan siyang nag-angat ng mukha at pilit na sinalubong ang mga mata ni Alexis. Ngumiti siya


    rito. Kangan siya ng binata. Kangan nito ng pagdamay niya, ng tulong niya. Sino siya para ipagkait


    iyon nang dahilng sa idinadaing ng puso niya?


    "Of course, I will be your best friend, Alexis." I could be more than that if you will only ask me to, Alexis,


    sinikap itago ni Diana ang hapding nararamdaman. Ing mga salitang ang binitiwan niya pero


    pakiramdam niya, sinasakal na siya. Ang mga iyon na yata ang pinakamahihirap na salitang lumabas


    sa bibig niya.


    A friendship between a man and a woman always build an invisible wall. Iyong uri ng distansya na kahit


    gusto mong sumige pa, ang pader na ang mismong magsasabing sa ''yong, "tama na, hindi na pwede.


    Hanggang dyan ka nang." Kung nagkataong matapangng siya ay pwede niya sanang akyatin na


    orihinal na pwesto.