Chapter 4
“SO, Lea, will you marry me?”
Bing nasamid si Lea sa narinig. M sa pinagmamasdang girl friend ni Jake hindi kyuan sa
kanya ay lumipat ang tingin niya sa kaharap na si Timothy, ang pinakabagong kliyente niya na
pinaukan niya sa alok nitong kumain s sabas pagkatapos ng meeting n ng oras na ang
nakararaan.
Natawa ang binata kasabay ng pag-abot ng baso ng tubig sa kanya na agad niya namang tinanggap.
Halos maubos niya angman niyon. Nang bahagyang bumuti na anggay nglamunan ay nag-iinit
ang mga pisnging muli siyang humarap sa binata. Hindi pa rin nawaw ang ngiti sa mgabi ni
Timothy. Matagal-tagal na rin sim nang huli niyang subukang makipag-date at umasa na sa
ganoong paraan ay magagawa niyang malimutan kahit pansamant si Jake. Pero parating hindi iyon
nangyayari.
Kung tutuusin ay marami ang nanliligaw kay Lea, kliyente niya man o hindi. Maraming nakahandang
magbigay sa kanya ng atensiyon, atensiyon na para sa kanyang. Sa mga iyon ay siguradong hindi
siya maipagkakamali sa iba. She will be loved exactly as Lea and not as someone else. But the more
she tries to forget, the more her heart remembers.
Nag-iisa siyang anak kaya naman sabik rin ang mga magng niya na mas mapki pa ang kanng
pamilya. Kaya gusto na ng mga itong makahanap na raw siya nglaking magmamahal sa kanya at
Têxt ? N?velDrama.Org.
nang makabuo na raw siya ng sariling pamilya. m ng mga ito ang nararamdaman ni Lea para kay
Jake kaya ang mga ito pa ang mismong nagpupumilit sa kanyang makipag-date na sa iba para daw
makalimot na siya. At siyempre, deep inside ay gusto niya rin iyon.
Gusto niya nang makalimot. Lea was just a simple woman after all who dreamed of marrying the one
she loves and to build a family with him. Pero napakahirap gawin iyonlo na at w siyang ibang
pinangarap na makasama sa pagtanda maliban sa self-proimed na best friend niya.
Kung siyang ay gusto niya na ring sukuan si Jake. Tutal ay masasaktanng siya nang paulit-ulit rito.
Pero makulit ang puso niya. Gustong-gusto niya nang magmahal ng iba. Pero hindi niya mapilit ang
tumitibok na bahagi na iyon ng katawan niya na sa kab ng idinadaing ay nakukuha pa ring maging
masaya tuwing mpit si Jake.
W sa loob na napabuntong-hininga si Lea sa naisip.
“That’s the third time.”
Nagsalubong ang mga ky niya. “What do you mean?”
Muling ngumiti si Timothy. Maaliws ang bukas ng gwapong mukha nito. Unang beses niya pang
itong nakita noong nakaraang linggo ay may pakiramdam na siyang mapagkakatiwan niya ang mga
mata nito na para bang parating nakangiti. Ang mga matang iyon na hindi niya nagawang tanggihan
ang dahn kung bakit siya nito napapayag na sumama rito nang gabing iyon.
Besides, it was Valentine’s Day. Taon-taon nang nag-iisa si Lea sa ganoong okasyon, sa ganoong
sandali kung kan ayaw niya man ay mas nagiging emotional pa rin siya. Dahil sa ganoong mga
sandali rin ay para bang automatic na bumubukas ang mga sugat sa puso niya. At ang nag-iisang
dahn ng mga sugat at siya rinng makagagamot sa mga iyon ay ab naman sa piling ng iba.
Kaya ginusto niyang baguhin naman ang nakasanayan kahit sa gabing na iyon.
Nakakatawa. She had been trying almost all her life just to heal the wounds in Jake’s heart. Parati
siyang nasa tabi nito. Nasa tabing nito. Pero parang hindi niya tga nagagawang gamutin ang sakit
sa puso nito. Parang inaako niyang. Parang napupuntang iyon sa kanya. Kaya sa pagdaan ng
panahon, plim rin nang plim ang mga sugat niya. Kaya minsan ay nag-ala na rin siya. Paano
kung masobrahan na siya sa mga sugat, isang araw? Dahil ang mga sugat na iyon, nanatiling sa
puso niya. At hindi kahit na kan magagamot. Because when she was the one who needed to be
cured, Jake was missing. He was never there to heal the wounds when he was the one who actually
brought them in her heart.
Pero mukhang sinusundan pa rin si Lea ng mga ni Jake hanggang sa gabing iyon. Dahil
naroroon sa mismong restaurant na kinaroroonan niya ang girl friend nito. Hindi niya iyon nakla ng
personal pero minsan niya nang nakita. Ang hindi niya maintindihan ay kung bakit ibanglaki ang
kasama ng babaeng Lucine ang pangn. Magkahawak-kamay pa ang mga ito at anggkit ng
tinginan sa isa’t isa. Hiwy na ba ito at si Jake? Pero kan pa?
“That’s the third time I’ve heard you sigh. Is that so bad thinking about marrying me that you had to do
that?”
Napaawang ang bibig ni Lea sa narinig.
Kinindatan siya ni Timothy. “Just kidding. Kanina ka pa kasi parang distracted habang nakatitig sa
kabng mesa. And I don’t really understand why.” Inginuso nito anglaki sa mesang tinutukoy. “Are
you interested in that guy?”
“Of course not.” Mabilis na sagot niya.
Naki ang mga mata ni Timothy. Pero sa kab niyon ay hindi maitatanggi ang pilyong kip sa mga
mata nito. “Then it’s actually the woman there that you liked? Oh, man.” Napahawak pa ito sa dibdib.
“That just broke my heart.”
Napailing si Lea. Pero mayamayang ay napangiti na rin. “Puro ka biro. The truth is, that woman there
is my best friend’s girl friend.”
“Hmm… I see.” Napatango-tango si Timothy. Tuluyan na itong huminto sa pagkain. Sumandal ito sa
upuan at pinakatitigan siya. Sa pagkakataong iyon ay naho na ang kip sa mga mata nito.
Pakiramdam niya ay may natusan na kung anong napakahgang impormasyon tungkol sa kanya
ang binata. At bi ay hindi siya mapgay. Nag-iwas siya ng tingin. Muli ay ibinaling niya ang mga
mata sa mesa nina Lucine parang masorpresa nang mahuling naghahalikan na ang dwa.
Mayamaya pa ay umalis na rin anglaking kasama ni Lucine habang ito ay nanatiling roon. ng
minuto pang ang lumilipas nang makita niyang pumasok si Jake sa restaurant. Hindi niya m kung
anong pumasok sa isip niya at nagmamadaling yumuko siya at itinabing ang buhok sa kanyang mukha
nang mapadaan ang kanyang bestfriend sa gilid ng mesa niya para hindi siya nito makita. Nang
makgpas na ito ay saka niya ito muling tiningnan. Nakaupo ito sa mismong upuan na binakante ng
kasama ni Lucine. Matamis na ngumiti ang huli kay Jake at sinalubong pa ito ng halik sa mgabi.
Napasinghap si Lea. What the heck?
Hindi na naalis pa sa dwa ang tingin ni Lea. Hindi niya naririnig ang pinag-uusapan ng mga ito pero
parang seryoso iyon dahil naw na ang ngiti sa mgabi ni Lucine. Mayamaya pa ay may dinukot na
kung ano si Jake sa bulsa ng coat nito. Mukha iyong tseke. Inpag nito iyon sa mesa pagkatapos ay
tumayo na. Matapos silipin ang tseke ay para bang galit na galit na tumayo na rin si Lucine. Pinunit nito
iyon at lumapit sa patalikod na sanang si Jake. Pinign nito ang huli sa braso. Dinampot nito ang wine
ss at isinaboy angman niyon sa kaibigan niya pagkatapos ay nauna na itong lumabas ng
restaurant.
Kumuyom ang mga kamay ni Lea sa nakitalo na nang matuon ang atensiyon ng mga kumakain sa
kaibigan niya. Ganoon pa man ay pinign niya ang sariling tumayo. She knew that that was thest
thing that Jake would want her to see. Parang wng anumang dinukot ng binata ang panyo sa bulsa
at pinunasan ang mukha bago nag-iwan ng pera sa mesa at umalis na rin doon.
Hindi nagtagal ay nag-ring ang cell phone niya. Hindi man silipin ni Lea ay m niya na kung sino ang
nasa kabng linya. Pero hindi niya iyon sinagot. Nag-vibrate rin iyon sa bulsa niya nang ng beses
pero nanatiling hindi niya iyon sinisilip. Humarap siya kay Timothy na nahuli niyang nakatitig pa rin sa
kanya. Apologetic na ngumiti siya rito. “I’m sorry. I know I was… a mess tonight.”
“No problem. When you’re in love, you really be the very person you never thought you would
be.” Gumanti ng ngiti si Timothy. “So, Jake is your best friend.”
Napalunok si Lea. Pinilit niyang iwasan ang naunang sinabi nito. “Paano mo siya nakla?”
“We joined the same fraternity a couple of years ago.” Nagkibit-balikat ang binata. “You are very
transparent, Lea. It’s Jake, isn’t it? He’s the one that you love. Siya ang dahn kung bakit hindi ka
mapakali nang makita mo ang girl friend niya rito. Dahil sa kab ng sakit na nararamdaman mo, nag-
ala ka pa rin para sa kanya. I’m familiar with the way you look at him. Your eyes revealed your life
story. You’re in love with your best friend.”
Hindi siya nakasagot.
Inabot ni Timothy ang kamay ni Lea na nakapatong sa mesa. Rumehistro ang pang-unawa sa mga
mata nito. “It’s okay. I understand. Nagmamahal ka. W namang dapat na ikahiya ro’n. Jake is one
hell of a lucky man. I hope he get to realize that soon. Kung gusto mo nang umalis para puntahan siya,
maiitindihan ko rin. May pakiramdam akong siya ang tumawag sa ‘yo kanina.”
Namasa ang mga mata ni Lea sa sinabi ni Timothy. Nang silipin niya ang cell phone ay napatunayan
niyang si Jake nga iyon. Nagpad rin ito ng text message at sinabing pupunta raw ito sa apartment
niya. Ayaw niya man ay bi siyang nakaramdam ng pagrerebelde. May problema ito. May problema
na naman ito. Kaya nala siya nito. Kaya pupuntahan siya nito. Ang masama pa, pupuntahan siya
nito at haharapin bng si Leandra na naman. He needed her.
And just like before, she will be there to listen once more. Hanggang kan ba siya makikinig ng mga
kwentong parati nang may kinman sa iba? Kan kaya maiisip ng binata na kangan niya rin ng
makikinig sa kanya?
Oo, masaya si Lea na may nlaman sa buhay ni Jake. Wng kaso sa kanya ang maging
tagapakinig nito. But she needed a listener, too. She needed to be heard, too.
Jake may knew her. But he only knew half of her story. He only knew half of her heart. Mya niyang
nasasabi sa binata ang mga bagay na gusto niya maliban sa nararamdaman niya. And… it hurts. A lot.
Dahil ang puso niya ang mas gusto niyang ibahagi sa binata. Pero iyon pa iyong hindi pwede. Gaya ng
sinabi ni Timothy ay napaka-transparent niya. Napakarami nang nagsabi niyon sa kanya. Madaling
mman ng mga tao ang nasa loob niya. Pero si Jake ay nananatiling hindi nakakahta. Noon ay
parati niyang pinapala sa sarili na mabuti nang tga at matalino, gwapo, at mabait ang binata.
Those traits could somehowpensate to his only w: ang pagiging manhid nito.
Pero sa gabing iyon ay parang hindi magawa ni Lea na maging positibo at ang bagay na iyon nang
ang isipin. Because for someone who ims to be her best friend, isn’t he being a little too…
insensitive?
Klang-kla niya na si Jake. ng babae na rin ang dumaan sa buhay nito na ang iba ay naipakla
pa nito sa kanya. Ang pinakamatagal ay si Lucine na inabot ng pitong buwan kaya naman todo ang
naging pagseselos ni Lea sa hulilo pa at minsan niya na itong nadatnang tulog kasama ang best
friend niya sa mismong kwarto ng huli sa mansion nito.
Pareho ring kumotng ang nakabalot sa katawan ng mga ito. Ang n rin sa nagiging dahn ng
paghihiwy ng mga ito ay ang kasal na sa hindi niya maunawaang dahn ay hindi pa maibigay ng
binata. Hindi niya naman masisisi ang mga iyon sakaling maghanap na ng singsing. Jake was
everything any woman could ask for. Pero maligalig ang binata na parang parating may hinahanap na
kung ano sa mga nagiging girl friend kaya w itong tumatagal na rsyon.
Ngayong mukhang finally ay tapos na ang rsyon nito kay Lucine, dapat ay matuwa si Lea. Pero
hindi niya na iyon makapa sa puso niya hindi td ng dati. Dahil m niyang sa kab ng pagiging
single na naman ng kaibigan ay napakaimposible pa ring ikonsidera siya nito bng babaeng pwedeng
mahalin.
Napakpitng parati ni Jake. Sa sobrangpit ay kayang-kaya niyang hawakan. Pero napakahirap
nitong abutin. Napakahirap habulin ng puso nitong para bang panay ang iwas sa pagmamahal, panay
ang takbo.
May sariling susi si Jake ng apartment ni Lea. Kabisado niya na ang technique nito. Pupunta ito roon at
malabas ng frustrations. At para hindi niya iyon mahta agad ay magpapa-good shot na muna ito.
Ipagluluto siya nito. May bonus pa iyon dahil ito ang maghuhugas ng pinagkainan n pagkatapos.
Pero ang ihahain nito sa kanya ay ang mga pagkain na ang ak nito ay paborito niya dahilng sa
simpleng rason na mads niya rin iyong kainin noong nabubuhay pa si Leandra. Dahil ang huli ang
orihinal na may paborito ng mga pagkaing iyon. Ni hindi niya sigurado kung may m ang binata kahit
isa manng sa mga paborito niya.
Matatanggap niya siguro ang hindi siya mahalin ni Jake bng babae. Kahit mahalinng siya nitong
bng kaibigan… bng si Lea. Ang kaso ay hindi ganoon. m niyang nangako siya sa binata kaya
hindi siya dapat maghinanakit. Pero ng taon na ang lumipas. Hindi niya naman magawang
pangunahan si Jake at sabihing itigil na ang pagtrato sa kanya bng ang kapatid nito. Dahil sa kab
ng hapdi sa puso niya ay ayaw niya pa ring masaktan ito. Umaasa siyang isang araw ay ito na ang
magkusa at matutunan siyang harapin kung sino tga siya.
Nag-iisang si Lea sa apartment niya sa Mayn dahil nananatili pa rin sa probinsya n sa
Pangasinan ang mga magng. Tagaroon ang mga Calderon at Marinduque. Pero nasa Mayn ang
karamihan sa mga negosyo ng pamilya ni Jake. Kaya doon na nito piniling magkolehiyo pati na s ni
Leandra. At dahil kasama n roon si Jake na pinagkakatiwan nang husto ng kanyang mga
magng ay pumayag na rin ang mga ito.
Pero kahit noong nag-aaral pa si Lea ay bumukod siya ng tirahan. Nag-dorm siya noon mpit sa
pinapasukang University kahit pa ang gusto ng magkapatid ay sa mansion na ng mga ito roon tumuloy.
Sobra na kung pati ang matutuluyan ay iaasa niya pa sa mga ito. Nang magkaroon na ng sariling
trabaho ay sakang siya lumipat at tumira sa isang apartment.
Pero buwan-buwan ay umuuwi si Lea sa Pangasinan o kaya ay siya ang dinadw ng mga magng
sa Mayn. Sadyang hindi ngang makatagal ang mga ito roon. Dahil kadsan ay hanggang tatlong
arawng ang mga ito sa apartment niya. Pareho nang nagretiro ang mga magng niya sa
pagtatrabaho. Ang ama niya m sa pagiging family driver ng isang mayamang pamilya sa probinsya
n at ang ina naman sa pagiging guro. Nang makaipon siya ay binilhan niya ng maliit na lupain ang
mga ito. Ang pagpapgo niyon ang kasalukuyang pinagkakaabhan ng mga ito. Sa kasalukuyan ay
marami-rami na rin ang gang manok, baka at baboy ng mga ito roon.
Nang muling mag-ring ang cell phone ni Lea ay tuluyan na siyang napaluha. Sa kab nghat ay hindi
niya pa rin kayang tiisin si Jake. Bumitaw siya kay Timothy at mabilis na pinunasan ang mga luha. “I’m
really sorry, Tim. I have to go.”
“Nah, I told you, it’s okay. Mauna ka na. Magpapalipas na muna siguro ako ng ng minuto rito.” Muling
ngumiti ang binata. “Take care, Lea.”
Tumayo na siya. “You, too, Tim.”
Patalikod na siya nang humabol pa ng salita ang binata. “Isn’t it tiring to always try to make ends meet?
Life is too short. You must not spend the rest of your life hurting. Pwede ka namang sumuko kapag
sobra na. Pwede mong sabihing tama na kapag hindi mo na kaya. ‘Yonng. Pasensya na sa
pangingim. Anyway, happy Valentine’s, architect.”
Natign si Lea. ng segundo siyang nakatayong roon bago niya napilit ihakbang ang para bang
nanigas na mga paa niya. Nang gabing iyon, may panibago siyang na-realize. The truth can hurt, but it
can also numb a person sometimes.