Chapter 22: Epilogue


    “BAKIT nandito ka?” Nalaki ang mga matang tanong ni Holly kay Aleron nang ito ang mapagbuksan


    niya ng pinto. Bukas na ang araw ng kanng kasal at mahigpit ang bilin sa kanng hindi na muna


    dapat magkita.


    Mabilis pero maingat siyang itink ng binata papasok sa kwarto niya matapos nitong siguruhin na


    This text is property of N?/velD/rama.Org.


    wng ibang tao sa paligid. Naupo ito sa kama niya at maparong hin siya. Bumagsak siya sa


    kandungan nito.


    “Ang sabi ni mama, napansin niya daw na parang tensyonado ka noong bisitahin ka niya rito kanina.


    Kung hinding parang militar ang mga magng mo sa pagbabantay sa ’yo rito, kanina pa kita


    pinuntahan. Holly, tell me, honestly. Are you scared?”


    “Of course not.” Mabilis na ka ni Holly.


    Bumuntong-hininga si Aleron. Kabisado na nito ang ugali niya. Bahagyang lumayo ito sa kanya.


    Marahang ipinaloob nito ang mukha niya sa maiinit na mga pd nito. “Holly, bukas ng gabi pa


    darating ang chopper na maghahatid sa atin papunta sa honeymoon destination natin. W ring


    avable na bangka. At i ito. W akong takas.” Nangingiti nang wika nito. “At w akong bk na


    tumakas. Not ever-“Nahinto ang binata sa pagsasalita nang makarinig s ng mga katok.


    Nataranta si Holly. Bumakas rin ang kaba sa mukha ni Aleron. Hindi na nag-isip pang itink niya ang


    aligagang binata sa lim ng kama. Mabilis na inayos niya ang bedsheet para masigurong hindi na ito


    makikita roon. Sinikap niyang kalmahin ang sarili bago niya binuksan ang pinto. Bumungad sa kanya


    ang ina na mayroon pang bitbit na isang unan.


    “M-mom,” Nasorpresang wika niya. “D-dito ba kayo m-matutulog?”


    Hindi sumagot ang ina. Tuloy-tuloyng itong pumasok sa loob at sinuyod ng tingin ang buong kwarto


    ni Holly. Kinabahan siya. Mayamaya ay humarap sa kanya ang ina at inabot ang unan na nagtataka


    man ay tinanggap niya pa rin.


    “May nakita kasi akong mking itim na pusa kanina. Parang dito pumunta kaya din kong itong


    unan. Baka sakaling kngin ka rito.” Anang ina bago dumeretso na sa pinto. Paalis na ito nang para


    bang may malimutan. Bumaling ito muli kay Holly. “Pakisabi kay Aleron, nakbas ang kanang paa


    niya.” Napailing pa ang ina bago ito lumayo na.


    Naramdaman ni Holly ang pag-iinit ng mga pisngi niya. Sinara niya na ang pinto at nailing rin na


    bumalik sa kama. Sumilip roon ang ulo ni Aleron. Base sa namum ring anyo nito ay wng dudang


    narinig nito ang mga sinabi ng kanyang ina.


    “I was that… big, ck cat she was referring, right?” Napatango si Holly. “What else did she say?”


    Sinilip niya ang mga paa ng binata. Noon niyang napansing tama ang ina. Natawa siya. “Nakbas


    daw ang kanang paa mo.”


    Natawa rin ang binata. “God, I love you, Holly. And I love your family.”


    “Quit smiling. Baka mahipan ka ng hangin dyan.”


    Natigil sa pagbabalik-tanaw si Holly nang marinig ang boses na iyon ng pinsang si Zai. Lalong


    lumawak ang pagkakangiti niya. Nakita niya itong sumakay ng jeep noon pang nakaraang mga linggo.


    Bukod roon ay simple nang ang pananamit nito ngayon. At iisang ang ibig sabihin niyon. Lumabag


    na rin ito sa kanng kasunduan kahit w pa itong sinasabi sa kan.


    Aha, Zai. I know what you didst summer. Pilyang naisaloob ni Holly. Kumpleto sng magpipinsan


    dahil sa araw ng kanyang kasal. Hinintay na muna n ni Aleron na matapos ang isang taon m nang


    yumao si Hailey bago n inasikaso ang kanng kasal. W na siyang mahihiling pa dahil nang araw


    na pumunta ang binata sa kanng mansyon ay tinanggap itong muli ng kanyang mga magng. Sa


    mismong i kung saan s nagkasundo ni Aleron gaganapin ang kasal.


    Halos sng anim ay masasabi niyang lumabag na rin sa kasunduan. Patunay na roon ang buntis nang


    si Julienne na puro makuky na mga damit na ang isinusuot at si Valeen na naka-pixie cut na ang


    buhok. Si Jazeel naman ang sumagot ng flower arrangement niya at likas na kuripot ito kaya m


    niyang hinding iyon dahil mpit s sa isa’t isa. Siya naman ay ng bwan nang isinuko ang


    kanyang mga libro. Kasama niya pa si Clover sa pamimigay ng mga iyon sa readers niya.


    Sadyang maparo ang buhay. Sino ba ang mag-aak na posible pa p ang ikwang


    pagkakataon para sa kan ng mga ex n? Kakaibang manunt ang Diyos. W kahit na sino ang


    kayang han ang mga isinust nito para sa mga tao. At sa nakikita niyang saya sa mga mata ng


    mga pinsan niya, m niya na gaya niya ay nasulit ang pabag ng mga ito sa kanng kasunduan.


    Going back to Aleron was a rule she didn’t mind breaking.


    Pribado ang kasal at tanging mlapitng sa kan ni Aleron ang inimbitahan n. Kasama roon si


    Cedrick na nagawa na ring tanggapin na hanggang pagkakaibigan nang ang kaya niyang ialok rito.


    Mas pinki at pinwak ni Aleron ang mansyon sa i kaya doon tumuloy ang mga bisita. Bng


    bride na hindi daw dapat makita ng groom ay sa mansyon siya natulog habang sa isa sa mga


    ipinagawang cottages naman sabas nanatili si Aleron.


    Hindi n nagawang makapuslit para makapag-usap dahil sa mga magnglo na sa kanyang ama


    na halos hindi umalis sa kanyang kwarto buong araw kahapon. Mabuti nang at nakagawa pa rin ng


    paraan si Aleron bandang hating-gabi. Magkasama pa s nitong natulog. Madaling-araw na nang


    makabalik ang binata sa cottage nito. Totoong kabado pa rin siya para sa kasal dahil hindi niya pa rin


    maiwasang mala ang nangyari noon pero mking bahagi sa puso niya ang siguradong magiging


    maayos na anghat sa umagang iyon. Nadagdagan ang kompiyansa niya nang dahil sa pagsadya sa


    kanya ng binata kagabi.


    Nang kumatok na ang wedding coordinator ay umalis na sng magpipinsan sa kwarto. Naghihintay na


    sabas ng pinto ang mga magng niya. Sabay-sabay sng nakad pbas ng mansyon.


    Papasikat na ang araw nang mga sandaling iyon. Tamang-tama para sa isang bagong sim.


    Agad na gumuhit ang ngiti sa mgabi ni Holly nang makita si Aleron na naghihintay na sa kanya sa


    make-shift altar roon. Puno ng kip ang mga mata nito, isang uri ng kip na araw-araw niya ring


    nakikita sa mga mata niya sa tuwing haharap siya sa smin.


    “I love you so much.” Aleron mouthed.


    Lumapad ang pagkakangiti ni Holly habang dahan-dahang nalakad papunta salaking


    pinakamamahal. The trouble with good beginnings is that people can’t help but to expect equally good


    endings. Iyon ang naisip niya noong minsang masaktan at i-dy ng tadhana anghat para sa kan


    ni Aleron. Pero na-realized niya na hindi p kanman mauuso ang salitang wakas sa mga taong


    nagmamahal, para sa mga taong parating nakahandang sumugal para sa pagmamahal.


    Dahil habang may pagmamahal, magpapatuloy ang kwento. Love will always keep the story moving.


    WAKAS


    The Novel will be updated first on this website. Come back and


    continue reading tomorrow, everyone!