Chapter 11


    “PERO MA’AM, w po tgang nagtatrabaho rito na nagngangng Aleron Silva. ‘Wag nyo na pong


    ipilit kundi ay w akong magagawa kundi ang ipa-assist kayo sa mga kasamahan kong security


    guards.”


    Napaawang ang bibig ni Holly sa pagkabi. Sa mall kung saan nag-proposed sa kanya si Aleron s


    tumuloy ni Cedrick dahil doon ang binanggit noon ni Aleron na lugar kung saan ito nagtatrabaho. Nang


    matapos umano ang construction niyon ay doon na ito nanatili sa opisina roon para pamahan iyon.


    Nakakatawang isipin na ni hindi siya nakarating sa sinasabi ng binata na opisina nito. Parang gusto ng


    sumabog ng ulo ni Holly sa dami ng mga bagay na hindi niya pa p m tungkol kay Aleron. Dahil


    tanging pagmamahal at tiw niyang rito ang pinanghawakan niya noon. Hanggang first floorng


    s nakapasok ni Cedrick. Nang magsim na sng magtanong sa mga gwardya na nag-iikot roon


    kung saan ang direksyon ng opisina ng namamah roon ay humigpit na ang mga ito at agad sng


    sinabihang huwag mag-eskandalo.


    m ni Holly na takaw-atensyon na ang suot niyang wedding gown pero w siyang pakim. She


    wanted so badly to find all the answers in her questions to at least, be able to save her sanity. “Pero


    imposible iyon. Dito siya nagtatrabaho. Saka hindi nyo na ba ako natatandaan? Dito siya sa mall na ito


    nag-proposed sa akin more than two months ago. Sa second floor pa nga ‘yon, mpit sa fountain


    roon.”


    “May problema ba rito?”


    Agad na lumipad ang mga mata ni Holly sa bagong dating na babae. Nakasuot ito ng ky kremang


    pantalon at amerikana pero iyong pang-babae ang estilo at tabas.


    “I am the general manager in this shopping mall, ma’am. What can I do for you?”


    “I’m looking for a man named Aleron Silva. Ang sabi niya ay dito siya nagtatrabaho at siya ang


    namamah sa lugar na ito.” Desperadang inabot ni Holly ang mga kamay ng bagong dating.


    “Tulungan mo ako, nakikiusap ako sa ’yo. Kangan kong tga siyang makausap.”


    Nagsalubong ang mga ky ng babae. “Pero tama ang sinasabi ng mga gwardya, ma’am. W po


    tgang nagtatrabaho rito na Aleron Silva. Ang pagkakam ko ay mayroong Aleron pero Aleron


    Williams po iyon. Siya ang nagmamay-ari nghat ng WSM o Williams Shopping Malls.”


    Williams. Narinig niya na naman ang apelyidong iyon. Athan Williams. Aleron Williams. Lalong


    naguluhan si Holly. “By chance, meron ka bang kla na Athan Williams?” Narinig niya ang pagsinghap


    ng katabi niyang si Cedrick pero hindi niya ito pinansin.


    “I’m sorry, ma’am. Pero w po akong m sa bagay na ‘yon.”


    Hindi na nakapagsalita pa si Holly. Kusa na siyang lumabas ng mall. Nakasunod pa rin sa kanya si


    Cedrick.


    “What do you know about Athan Williams, Holly?”


    Parang mababaliw na nasabunutan niya ang sarili. “Hindi ko siya kla. Ang m kong ay may


    koneksyon siya sahat ng ito. Tumawag sa akin si Aleron kanina. He asked about Athan Williams.


    Hindi niya na rin ako pinapapunta pa ng simbahan. Ang sabi niyang, amanos na daw kami.”


    “What?”


    Napatingin si Holly kay Cedrick nang mabakas ang pagkabi sa boses nito. Kapuna-puna rin ang


    tensyon sa anyo nito. “Kla mo ba ‘yong Athan na ‘yon?”


    “This Aleron that you are talking about, may nabanggit ba siya sa ’yo kung may kapatid siya?” Sa halip


    ay ganting-tanong ni Cedrick.


    “He told me he had a brother. Pero namatay na daw ang kapatid niya.” Napapagod nang wika ni Holly.


    Noon niyang na-realized na ni hindi niya pa p m ang pangn ng kapatid na iyon ni Aleron.


    “Some girl broke his brother’s heart. Hemitted suicide.”


    Tuluyan ng nawn ng ky ang mukha ni Cedrick. Nagdududang npitan niya ang binata. “So,


    kla mo nga siya? Anong m mo?”


    “K-kung tama ako, si Aleron nalaking pakakasn mo at ang Aleron na may-ari ng mall na ito ay


    iisa. Kapatid niya si Athan. And Athan was…” Nagtagis ang mga bagang ni Cedrick. “He was Hailey’s


    ex-boy friend. And you said Athan died. Then if I’m right, this alles down to Aleron’s revenge. He


    must have thought Hailey was you. Or maybe he used you to get through Hailey.” Nalilito na ring wika


    nito. “I… I really don’t know. But God… how is this happening?”


    Sa ikwang pagkakataon sa umagang iyon, pakiramdam ni Holly ay pinasabugan siya ng bomba.


    Nasabunutan niya ang sarili. ng segundong nakatlang siya sa gt pa ring anyo ni Cedrick


    bago lumagpas sa binata ang mga mata niya. Noonng tumb sa kanya ang nakikita niyang


    reaksyon ng mga tao sa paligid niya pati na sa mga mukha ng mga gwardyang sumunod p sa kan


    ni Cedrick hanggang sabas ng mall. Bakas ang awa sa mga mata ng mga ito habang puno naman


    ng pang-uusisa ang mga mata ng n.


    Pilit na tinakpan ni Holly ang mukha. Tinalikuran niya si Cedrick. Nagtatakbo siya pyo. Hindi niya


    m kung saan eksakto siya pupunta. Ang gusto niyang ay tumakas pansamant, tumakas sa


    sakit, sa kahihiyan, sa sariling katauhan. Dere-deretso siya sa kalsada. Naririnig niya ang pagtawag ni


    Cedrick pero hindi na siya huminto.


    “Holly, watch out!”


    Nagsim nang mabo ang mga mata ni Holly dahil sa pagluha. Damn tears. Ayaw niya nang


    makaramdam pa. At para bang pinagbigyan naman siya ngngit. m niyang may tumamang


    solidong bagay sa kanyang binti na siyang dahn kung bakit paupo siyang bumagsak sa


    sementadong daanan. Pero sandaling ang naging pagkt ng sakit. Unti-unti nang namanhid ang


    buong katawan niya hanggang sa tuluyan na siyang wng maramdaman.


    Sa kauna-unahang pagkakataon sa araw na iyon ay gumuhit ang ngiti sa mgabi niya. Sana ganito


    nang parati. Naisaloob niya bago niya ipinikit ang mga mata.


    MULING tumulo ang masaganang mga luha ni Hailey nang makapasok sa hospital room ng kakambal.


    Ngayon nang niya ito nakita makalipas ang ng buwan at hindi niya lubos aking sa ganoong


    sitwasyon niya pa ito maaabutan.


    Sa hindi na mabng na pagkakataon ay nakadama si Hailey ng matinding panliliit. Kung tutuusin ay


    w siyang karapatang pumasok sa kwarto na iyon matapos ng mga nangyari. Pero hindi niya


    mapign ang sarili. Kangang marinig ni Holly ang paghingi niya ng tawad kahit na m niyang hindi


    iyon sasapat para mabawasan ang nararamdaman nito.


    Bawat paghakbang ni Hailey ppit sa kama ng kapatid aylo siyang pinanghihinaan ng loob. Gising


    si Holly. Nakasandal ito sa headboard ng kama nito pero para bang w itong nakikita nang mga


    sandaling iyon. Nananatiling ngko ang mga mata nito habang nakatitig sa kawn.


    Ayon kay Cedrick na nakausap niya sa telepono ay mag-iisang linggo ng ganoon si Holly, tla ito at


    hindi nagsasalita. D daw iyon ng depresyon dahil sa magkakasunod na dagok na sinapit nito. Holly,


    in her own means, was shutting everyone away. Kahit na ano raw pagkausap rito ay w itong


    reaksyon at si Haileyhat ang may kagagawan niyon.


    Inabot niya ang mga pd ng kakambal at marahang hinalikan ang mga iyon. Pumatak roon ang


    kanyang mga luha. “Patawarin mo ako, Holly.” Halos padaing niyang bulong.


    Kahit kan ay hindi siya naging mabuting kapatid. At araw-araw, habang nabubuhay siya ay dadalhin


    niya sa puso niya ang bigat ng nangyari rito at kay Athan. Nagpakaw siya ng mlim na hininga.


    Habang buhay niyang ipagpapasmat ang kabutihan ni Cedrick sa kanya. Hindi p siya nito


    iniwang nag-iisa sa Los Angeles. Lingid sa kaman niya ay hinanapan siya nito ng isang palliative


    care nurse na dumating may khating oras pagkatapos umalis ng binata pabalik ng Pilipinas. Ang


    nurse ang siyang tinawagan nito noong nakaraang araw para ipam sa kanya ang mga nangyari.


    Kasama ang nurse ay ipinasundo si Hailey ni Cedrick gamit ang isang private jet ng kaibigan nito. Sa


    papag niyon ay dumeretso na s ng nurse sa kotse ni Cedrick na siya mismong sumundo sa


    RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only


    kan. Agad na nagpunta na s sa pribadong ospital na kinaroroonan ni Holly. Ang ospital na iyon ang


    siya mismong pinamamahan ni Cedrick, ang huli ang siya pang naghatid sa kanya patungo sa


    kwarto na iyon ni Holly.


    Sooner orter, she would have to face her parents. Mapd pa nga siya at nagkataong w ang mga


    magng sa kwarto na iyon. Ayon kay Cedrick ay una raw na na-admit ang ina noong araw ng kasal


    ng kapatid niya dahil nawn ito ng my at tumaas ang presyon nito. Pero maayos na ang


    kgayan nito. Sa nakalipas na mga araw ay halos sa ospital na nakatira ang mga magng sa


    pagbabantay sa kakambal niya.


    Nabangga si Holly ng isang motor noong nagtatakbo ito sa kalsada matapos nitong manggaling sa


    loob ng shopping mall na kumpirmado niyang pagmamay-ari ni Aleron Williams. Pareho umanong may


    kasnan ang motorista at si Holly sa naganap na insidente kaya sa huli ay nakipag-areglo nang


    ang motorista at ang mga magng niya sa isa’t isa. Kahit si Cedrick ay sinisisi rin ang sarili dahil hindi


    nito nagawang maabutan si Holly.


    The motorist failed to obey the posted speed limit while Holly failed to stride in the sidewalk. Sa awa ng


    Diyos ay stable na ang kgayan ng kakambal. No major injuries had turned up on the CT scans.


    Nagkaroon ng ng galos si Holly bukod pa roon ay nagkaroon ito ng fracture sa kanang binti nito na


    siyang dahn kung bakit kasalukuyan iyong naka-cast.


    Nagpunta si Hailey sa ibang bansa para hindi na makaperhuwisyo pa ng iba pero mukhanglong


    napasama ang ginawa niya. Sa dami ng mga natusan niya m kay Cedrick ay hindi niya m


    kung ano ang uunahing maramdaman.


    Humigpit ang pagkakahawak ni Hailey sa mga pd ng kapatid. “Bumalik ka na sa dati, utang na


    loob.”


    Nakikiusap niyang sinabi. “You need to hear me. You need to know what I’m going to say before I ran


    out of time. Kangan mo pang gumanti sa akin dahil kung hindi, hindi ako matatahimik hanggang sa


    kabng buhay.”


    Pero nanatiling sa ibang direksyon nakatingin si Holly. Umangat ang mga kamay ni Hailey patungo sa


    mga pisngi nito. Ipinaharap niya sa kanya ang mukha nito. Pakiramdam niya ay nakaharap siya sa


    isang mking smin nang mga sandaling iyon. Dahil ang babaeng kaharap niya, kahit wng


    emosyong ipinapakita ay m niyang kasing durog niya. Napakabuti ni Holly. Hindi nito dapat


    dinaranas ang mga ganoong bagay.


    “Holly,e back, please. I’m begging you. Nandito na si ate Hailey.” Pumiyok ang boses niya.


    “Naala mo pa ba noong mga bata pa tayo? Parati kitang niloloko. Kapag naiiwan tayo sa bahay


    noon, pinapatay ko ‘yong mga w. You were so afraid of the dark and as a royal pain in the ass, I love


    to scare you. And then you would cry. Tatawagin mo akong ate.” Napahagulgol si Hailey. “Before


    Cedrick came between us, before I fell in love with him, before I discovered what jealousy and


    insecurity meant, we were kind of close.


    Each time you would call me ‘ate’, I would find you. I used to hold your hand. And then together, we’ll


    walk until we find the switch. ‘Tapos kahit maliwanag na, hindi mo na bibitawan pa ang kamay ko. And I


    loved that, Holly. Ayokong aminin. Nakakasira kasi ng maldita image ko.” Bahagya pang napangiti si


    Hailey sa nala. “Bumalik ka na sa dati. Ipakita mong natatakot ka. And I promise I will be here to


    hold your hand just like the old times. We will find the light together.


    Magkukwentuhan tayo hanggang umagalo na’t ang dami kong gustong sabihin sa ‘yo. m mo


    bang binasa ko na ‘yong mga libro mo? I don’t find them corny and cheesy now. I liked them now,


    Holly. Because I’ve experienced how to be loved now. Iyonng p ang kangan bago ko ma-


    appreciate ang ibang kwento tungkol sa pag-ibig. We will talk about your stories and then I will sing for


    you afterwards.” Kumabog ang dibdib ni Hailey nang unti-unti nang tumutok sa kanya ang mga mata ni


    Holly. Nakatanaw siya ng pag-asa.


    “You used to tell Cedrick that you loved my voice, that you loved to hear me sing.” Pagpapatuloy ni


    Hailey. “And I’m going to sing for you, Holly, every day if you want me to. Iyong mga hindi natin nagawa


    noong mga bata pa tayo, gagawin natin ngayon.” Nang hindi niya na mapign ang sarili ay buong


    higpit na niyakap niya ang kakambal. Pero mayamayang ay napaigtad siya nang marinig ang


    pagbukas ng pinto.


    Dahan-dahang bumitiw si Hailey sa kakambal para harapin ang bagong dating. Bumungad sa kanya


    ang mga magng.


    Tumigas ang anyo ng ama. “Kanino namin utang na loob ang pagsulpot mong ito, Hailey?” Hinawakan


    ito kanyang ina sa braso na m niyang para patigilin ang huli.


    Tiningnan niya ang ina. Gaya ng dati ay puno ng pang-unawa ang mga mata nito. Lalong napaluha si


    Hailey ng puno ng pagsuyong ngumiti ito sa kanya kasabay ng pahad nito ng isang pd nito na


    para bang pinappit siya rito. Her mother’s smile was as sweet as she remembered.


    “What happened, Hailey? Tell me, sweetheart.”


    Dahan-dahang tumayo si Hailey m sa kama. Simpleng tanongng iyon pero ibinalik niyonhat ng


    magaganda at mapapait na mga pinagdaanan niya sa nakalipas na mga bwan. “I’m so sorry, mommy


    and daddy.”


    “Hindi ‘yan ang sagot sa tanong ng mommy mo, Hailey.” Madilim pa rin ang anyong wika ni Alfar.


    Napalunok si Hailey. Inalis niya ang suot na sumbrero. Narinig niya ang pagsinghap ng mga magng.


    Bumitaw ang ina sa pagkakakapit sa braso ng asawa. Maang na lumapit ito sa kanya.


    “Hailey?”


    “Eight months ago, I started the chemotherapy, the reason why I lost my hair. Kung ano-anong


    treatment ang sinubukan ko sa Los Angeles. Doon ako nagpunta pagkatapos kong mman ang sakit


    ko. I flew away, I was desperate to do that. Dahil natakot akong maging pasakit pa sa inyo. m ko


    namang pagod na kayo sa mga sakit ng ulong ibinibigay ko.” Napayuko si Hailey. “Sinubukan ko


    naman pong gumaling. But the treatments aren’t working anymore. I’m sorry, mommy.” Muling nabasag


    ang boses niya. “I have metastatic brain cancer.”


    “N-no.”


    Natign si Hailey nang marinig ang pamilyar na boses na iyon.


    “N-no. It can’t be. N-no. No.”


    Agad na nilingon niya ang kinaroroonan ng kakambal. Nahuli niya itong gt na nakatitig sa kanya.


    Nananakbong binalikan niya ito at buong higpit na niyakap. “Holly, thank God! Bumalik ka na. I’m so


    sorry, Holly.” Naipikit niya ang mga mata nang maramdaman ang pagganti nito ng yakap sa kanya.


    ng sandali pa ay naramdaman ni Hailey ang pagyakap rin ng mga magng sa kan ng kakambal.


    ng minuto sng nanatiling ganoon. And she appreciated that so much. Ang ak niya ay hindi na


    mangyayari pa iyon. Wng nagsalita sa kan. Puro mga iyakng n ang bumalot sa buong


    kwarto.


    ng ulit niya na bang iniwan noon ang kanyang pamilya parang sa pansariling dahn? Hindi niya


    na mabng. But at the end of the day, ang pamilya niya nang ang siyang mayroon sa kanya. At


    masaya siya. Dahil sa sim at huling bahagi ng buhay niya, ang pamilya niya ang siyang nakasama


    niya.


    Nang yakapin siya ng kapatid at mga magng, pakiramdam niya ay niyakap na rin siya ng Diyos. It


    was the warmest embrace she had ever received. Smat po, Panginoon ko, sa pagkakataong


    ito.