Chapter 2


    WHY do I love her? Simpleng. Because she makes me feel so lively. Sa tuwing kasama ko siya,


    pakiramdam ko, iyon ang unang beses kong nabuhay sa mundo. It could be her smile or the glow in


    her eyes. Or it could be everything about her.


    Naro sa isip ni Aleron ang mga sinabing iyon ni Athan sa journal nito habang nalakad siya


    pappit sa mesa n ni Holly d ang tray na puno ng mga pagkain. Para namang naramdaman ni


    Holly ang pagtitig niya rito. Nag-angat ito ng mukha. Gumuhit ang matamis na ngiti sa mgabi nito.


    Sandali siyang natign nang bing kumabog ang dibdib niya.


    Sa gitna ng pagluluksa ni Aleron, pakiramdam niya ay ip na nagliwanag anghat. Kung siya nga na


    kung tutuusin ay sanay na sa pakikitungo sa mga babae ay naaapektuhan pa rin sa ngiting iyon ni


    Holly, paano pa kaya ang may pagka-nerd niyang kapatid na si Holly ang kauna-unahang minahal at


    naging girl friend?


    Humigpit ang pagkakahawak ni Aleron sa tray. Holly was beyond lovely. Hindi nabigyan ng hustisya ng


    mga nakita niyang litrato nito sa kwarto ni Athan ang totoong anyo nito. Napakasimple ng anyo ng


    dga, myo sa morosang mga babaeng nakakahalubilo niya. Nakapantalonng ito na may mga


    butas pa sa mga tuhod, puting sando at puti ring rubbershoes. Nakatali ang tuwid na tuwid na buhok


    nito at hubad sa make-up ang mukha. Pero lutang pa rin ang ganda nito kahit parang itong pupunta


    sa parke.


    Matangkad si Holly kumpara sa pangkaraniwang Pinay. Sa taas ni Aleron na anim na tmpakan ay


    hanggang ilong niya ang dga. Ginintuan ang ky nito pero imbes na makabawas ay nakadagdag


    pa iyon sa appeal nito. She had droopy hooded eyes. Ginintuan din ang ky ng mga matang iyon,


    mga matang para bang kay hirap nang bitawan sa oras na matitigan na ng isang tao. Those eyes


    seemed to require attention. Maganda ang maliit at matangos nitong ilong. Maninipis ang m-rosas


    nitong mgabi, mgabi na para bang nilikha para magbigay ng ngiti. Kung nahulog man si Athan sa


    bitag ni Holly, masisisi niya pa ba ito?


    Iba ang paraan ni Holly para makakuha ng atensyon ng isanglaki o ng isang mayamanglaki-sa


    kaso ng kapatid niya. She used her simplicity, making her look all the more delicate. Ayaw mang


    aminin ni Aleron ay tama si Athan, totoo ngang kakaiba ang dating ni Holly.


    “There it is!” Nala pa ni Aleron na parang excited pang sinabi ni Holly matapos niyang i-park ang


    kotse sa tapat ng isang fast food restaurant. “Jabee! Yum! Yum!” Mistng bata pang dagdag nito.


    Jollibee p ang tinutukoy nitong Jabee.


    Sa huli ay mukha namang wng kahirap-hirap na nakuha ni Aleron ang tiw ng dga. Sumabay


    nang ito sa kanyang kotse at itinuro ang daan papunta sa pinakampit daw na lugar na pwede


    nng kainan. Of course, it was just his excuse. Kinabisado niya na ang buong vige kung saan


    nakatira si Holly pati na ang mga lugar na mpit roon bago pa man siya lumipat roon.


    Sinadya ni Aleron na lumipat sa katabing bahay ni Holly para mas mapadali ang no niya. Isang


    paraan niya na rin iyon para masubaybayan ang bawat ikinikilos ng dga. Noong nakaraang bwan


    niya pa nabili ang bahay pero nang araw na iyonng siya nakalipat roon dahil tinapos niya na muna


    anghat ng mga trabaho niya bago siya kumuha ng dwang bwang leave sa opisina, para


    maasikaso niya na ang nong paghihiganti.


    May dwang buwan na rin sim nang yumao ang nag-iisang kapatid niya. Aleron didn’t have the


    time to mourn. Saka niya na gagawin iyon sa oras na matupad niya na ang ipinangakong paghihiganti


    sa mismong puntod ni Athan.


    “It’s your first time in a ce like this, isn’t it?” Ani Holly nang sa wakas ay maibaba na ni Aleron ang


    tray sa kanng mesa.


    Totoong hindi pa nakapapasok si Aleron sa saanmang fast food restaurant. Hindi niya nakahiligang


    kumain sa ganoong lugar. Sa kab niyon ay nagboluntaryo pa rin siyang siya mismo ang mag-order


    ng kanng makakain matapos min ang mga gustong kainin ng dga na gaya niya ay hindi pa rin


    daw nakapaghahapunan. Napahagikgik ang dga nang hindi siya agad makasagot.


    “It’s obvious.” Inayos na ni Holly sa mesa ang kanng mga pagkain. Nasorpresa pa si Aleron nang


    itaas ng dga ang fried chicken kasabay ng pagpikit pa nito. “Hmm… ‘bango! I’ve missed you, my


    precious chicken joy!”


    How could this woman act so convincing? Mayamaya ay napailing si Aleron. Perhaps, some people


    are just born gifted. Nabasa niya ng buo ang journal ni Athan. At puro tungkol kay Holly ang entries


    roon kaya parang nakla niya na rin ang dga. At nakgay roon na hindi mahilig sa fast food si


    Holly. Puro foreign dishes umano ang gusto nito. But then again, maybe she was using a different


    tactic towards Aleron. Pero hinding-hindi siya magpapad sa ganoong bagay.


    Ang ipinagtatakang ni Aleron ay kung bakit si Athan pa ang napili ni Holly na biktimahin samantng


    may kapasidad naman ang dga na makuha ang sinumang gustuhin nito. Bukod pa roon ay nagm


    ito sa isang klang angkan. Isa itong Lejarde. At mayayaman anghat ng mga kabng sa angkan


    na iyon. Bakit kangan pa nitong gumamit nglaki para magkapera? Isa iyon sa nabasa niya sa


    journal ni Athan. Ang bahay na tinitirhan ngayon ni Holly ay binili pa ni Athan para sa dga.


    Ipinangn nito iyon kay Holly. Nasa isa sa mga drawer sa kwarto ng kapatid ang kopya ng


    dokumento ng titulo ng bahay.


    Nagtagis ang mga bagang ni Aleron sa naisip. Lahat ng luho ni Holly m sa has hanggang sa


    mamahaling mga damit ay ibinigay ni Athan. Para saan? Ano ba ang gustong patunayan ni Holly? Na


    kaya nitong paikutin anghat ng tao sa paligid nito sa isang kumpasng nito? Kung tutuusin ay kaya


    nitong patuloy na magbuhay prinsesa dahil sa Hydro Power Corporation na pagmamay-ari ng pamilya


    nito. Holly was proving to be a spoiled heiress who thinks that the world can change with a snap of her


    finger. Pathetic. Disgusting.


    Pero agad niya ring nalimutan ang mga isiping iyon nang sa pagmt ng dga ay agad nitong


    nntakan ang fried chicken pati na ang spaghetti at French fries sa harap nito. Napatitig siya sa mga


    the sauce on the side of her lips. Kahit ang pagkain nito ay para bang natural na natural.


    “What?” Parang inosente pang tanong ni Holly nang mapunang nakatitig rito si Aleron.


    Napailing siya. “Nothing. You just looked… a bit hungry.”


    Muling ngumiti ang dga. “Kanina pa tga ako nagugutom at no ko na rin tgang tumawag rito


    para magpa-deliver. Nalimutan kong. I was busy dealing with my manuscript. Besides, I really


    missed Jabee. Pasensya na.” Para namang nahihiyang binitiwan ni Holly ang fried chicken. “I looked


    gross, didn’t I?”


    Pinakatitigan ni Aleron si Holly. “Well, actually, you look… beautiful regardless of thebination of


    gravy and spaghetti sauce on your lips.”


    He was supposed to fake thepliment but damn it, he meant it.


    SA IKALAWANG pagkakataon sa gabing iyon ay damang-dama ni Holly ang pag-iinit ng mga pisngi


    niya. Sandaling nakita niya ang pagdidilim ng mukha ni Aleron pero mabilis rin iyong naho.


    Narma siya. Siguro ay kabaliktaran ng mga sinabi nito ang totoong nararamdaman nito. Na-turn off


    na siguro ang binata sa kanya. Hindi ngang nito direktang masabi dahil gentleman ito.


    Nakakahiya ka, Holly! Gusto niya nang lumubog sa kinauupuan. May pagka-careless tga siyang


    kumain hindi gaya ni Hailey at ng kanyang ina na napaka-graceful. Balew ang bagay na iyon sa


    kanyang ama pero mads siyang napupuna ni Hailey at ng ina dahil doonlo na kapag nakakasalo


    niya ang mga ito sa mansyon.


    Puro instant noodles, mga deta at cupcakes angman ng kusina ni Holly. Kung hindi siya nagpapa-


    deliver m sa kung saan-saang restaurant ay ang mga stock niyang iyon ang kinakain niyalo na sa


    tuwing ab siya sa pagsust. Noong bisitahin siya ng ina at mman ang ganoong lifestyle niya


    ng linggo na ang nakararaan ay araw-araw na itong nagpapahatid sa kasambahay n sa mansyon


    ng mga pagkaing ito pa mismo ang nagluluto. Pakiramdam niya tuloy ay hindi rin siya nakaalis sa


    kanng mansyon.


    Bente-otso na si Holly at mads ay gusto niya na ring magremo sa ina pero bago niya pa man


    gawin iyon ay sinoso na siya nito. Tuluyanng daw siyang makakya m sa mga kuko nito sa


    oras na magkaroon na siya ng asawa. Asawa. Ngayon nang siya muling nagkaroon ng potential


    candidate pagkalipas ng ng taon pero mukhang nanganganib pa. Sa naisip ay nagmamadaling


    hinagp ni Holly ang tissue sa mesa.


    Dwang beses nang sumasay si Holly kay Aleron. Una ay basta nang niya itong niyaya sa lugar


    na iyon kahit na nga ba w sa anyo nito ang kumakain roon. Pangwa ay nakakahiya pa siyang


    kasamang kumain, nakakawng gana, nakakawng poise.


    “Holly, rx. There’s really nothing to be ashamed of.”


    “Pero-“ Natigil sa pagsasalita si Holly nang bing dumukwang si Aleron sa mesa at pit ang mukha


    nito sa kanya. Napasinghap siyalo na nang mnghap ang mabangong hininga nito. Dumoble ang


    bilis ng pagtibok ng puso niya. “A-aleron, I-“Sa pagkagt niya ay iniangat ng binata ang baba niya at


    mabilis na sinakop ang mgabi niya.


    Naki ang mga mata ni Holly. Iyon ang kauna-unahan niyang halik! Bi, pakiramdam niya ay tumigil


    ang oras. W na siyang ibang naririnig kundi ang tibok ng puso niya. Nang makabawi ay unti-unti


    niyang ipinikit ang mga mata sa kab ng warning bells sa isip niya. Naghuhumiyaw ang katotohanang


    isa pa ring estranghero si Aleron. But she liked the feeling of his lips next to hers.


    Kng ang mga salita para rawan ni Holly ang kakaibang nadarama. Noon niya napatunayang


    bagito pa tga siya pagdating sa ganoong bagay. Myo sa mga isinust niya ang totoong


    pakiramdam ng mahalikan. Hindi niya naabot angngit o kahit ang p gaya ng inlarawan niya sa


    nob. Pero parang may nakatutunaw na bagay na pumapasok sa puso niya.


    Mabilis ding naw ang masarap na pakiramdam na iyon nang pakawn ni Aleron ang mgabi niya.


    Napadt siya.


    “Sorry.” Namamaos na wika ng binata. Titig na titig pa rin ito sa mgabi ni Holly. “I was about to wipe


    the sauce but my hands are tired. Fortunately, my lips aren’t.” Hindi nakatakas sa kanya ang paglunok


    ng binata. “You have the sweetest lips I’ve ever kissed, Holly.”


    Hindi nakasagot si Holly. Napahaplos siya sa mgabi niya. Bi ay m niya na kung ano ang


    isust niya. Mabilis na gumana ang imahinasyon niya. Nagsulputan ang mga ideya sa isip niya. At


    dahilng iyon sa isang halik na m niyang lumipas man ang panahon ay hindi niya malilimutan.


    Sulit. Sulit ang paghihintay niya sa first kiss niya. Sulit na ist. Sulit na ibahagi sahat.


    NAGLAHO ang ngiti ni Hailey matapos makita ang sariling repleksiyon sa smin. Napu-frustrate na


    inayos niya ang mpad na sumbrerong suot pati na ang maky na scarf sa kanyang leeg.


    Kung tutuusin ay w naman halos nagbago sa itsura niya pero pakiramdam niya ay napakyo niya


    na sa dating Hailey Lejarde. Balot na balot siya, m sa three-fourths na bestida nagpas khati ng


    mga hita niya ang haba hanggang sa itim na boots niya na siya namang tumatakip sa mga binti niya.


    Damn it.


    Mayamaya pa ay nakarinig si Hailey ng sunod-sunod na katok m sa pinto ng kwarto niya. “Come in.”


    Wng ganang sagot niya. Lumayo na siya sa smin. Naupo siya sa kanyang kama.


    Hindi nagtagal ay pumasok si Cedrick. Agad itong ngumiti nang makita si Hailey. Bumakas ang


    paghanga sa mga mata nito. “Are you ready?”


    “I wanted to say I am. After all, I really do missed partying. Pero magtataka ang mga tao sa oras na


    makita na n ako. I mean, look at me, Rick. Everything’s different now. Hindi na ako ‘to.”


    Nadidismayang tiningnan pa ni Hailey ang kasuotan.


    “W namang nagbago. Ikawng ang nag-iisip ng ganyan.”


    Napailing si Hailey. Of course, Cedrick would say that. Hinubad niya nang ang boots niya pati na ang


    sombrero at scarf niya. Pinaghahagis niya ang mga iyon. Sa ibang pagkakataon siguro ay


    manghihinayang siya dahil hindi biro ang hga ng mga gamit na iyon. Pero w na siyang pakim


    kasehodang paboritong brand niya pa ang mga iyon.


    Ibinagsak ni Hailey ang katawan sa kama. Sumunod na napatitig siya sa mga kuko niya. Her nails


    were perfectly done. Bright red ang ky niyon na siyang paborito niya. Pero hindi niya iyon


    magawang ma-appreciate ngayon. She couldn’t appreciate anything anymore and that’s the problem.


    “Hailey, ano bang problema?” Mahinahon pa ring tanong ni Cedrick.


    “W. Pero nagbago na ang isip ko. Ayoko nang pumunta sa party. Nobody truly wanted me there,


    anyway. Those good for nothing witches! I’m sure they just wanted to confirm my downfall. At hindi ko


    s hahayaang gawin iyon.” Mariing wika ni Hailey. “Not in this lifetime!”


    “Umamin ka nga sa akin.” Naupo si Cedrick sa tabi ni Hailey sa kama. “This sudden outburst of yours


    isn’t just because of the whole party thing, is it?”


    Nag-iwas si Hailey ng mga mata.


    “It’s about that Athan Williams. ‘Wag ka nang magka. Narinig kita kagabi. You were dreaming and


    you whispered Athan’s name. Aminin mo na kasi sa kanya ang totoo, Hailey. Bumalik ka na sa


    Pilipinas. Sasamahan kita.”


    Tumalim ang mga mata ni Hailey. Humarap siya kay Cedrick. “No! I don’t want to talk about that nerd-”


    “The nerd that you fell in love with.”


    Kumuyom ang mga kamay ni Hailey. Iniba niya ang pwesto ng pagkakahiga, patalikod kay Cedrick


    para itago ang pagguhit ng sakit sa mga mata niyang m niyang hindi makaliligtas sa mapanuring


    mga mata ng binata. Tumaas-baba ang kanyang dibdib sa pagpipigil na sumambt ang kanyang mga


    emosyon. Mariing ipinikit niya ang mga mata.


    N?velDrama.Org content rights.


    Sa hindi na mabng na pagkakataon ay naro sa isip niya ang nakangiting mukha ni Athan. Agad


    rin siyang napamt. Nag-p ang mga mata niya. Damn life.