Kabanata 56


    Napakahigpit ng hawak sa kanya ni Jeremy, at sa kab ng pagpupumis ni Madeline para


    makatakas, napilit pa rin siyang ipasok sa kotse.


    Hindi m ni Madeline kung kan tumigil ito na isiping madudumihan niya ang kotse nito. Pinapaupo


    na siya nito sa pampsaherong upuan ngayon.


    Bing dumilim angngit. Sandaling, sinundan ito ng mkas na hangit at n.


    Nagsimng magbago ang tim ni Madeline. Tuwing umun nang mkas, naala niya ang


    gabing nanganak siya.


    Sa masikip na karwahe,long lumaki ang takot sa kanyang puso. Ayaw niyang balikan ang madilim na


    gabing iyon, ang madugong gabi na nayo sa kan ng anak niya.


    "Jeremy saan mo ako dadalhin? Bk mo ba akong patayin dahil tumanggi akong hiwyan ka? Di


    kita hahayaang magtagumpay ulit!" Nawn na ng kontrol si Madeline sa kanyang emosyon at


    sinubukan pang buksan ang pintuan ng kotse.


    Hindi pa siya pwedeng mamatay. Hindi pa niya naiipaghiganti ang kanyang anak!


    Mabilis na isinara ni Jeremy ang pinto at inapakan ang preno.


    "Madeline, nababaliw ka na ba?" Kumunot ang kanyang ky at hin si Madeline pappit sa kanya.


    Nabalot ngmig ang gwapo niyang mukha.


    Nanlilisik na tumitig sa kanya si Madeline. "Oo, baliw ako. Matagal na akong baliw! Kung hindi, paano


    ako mahuhulog sa isang basurang kayang patayin ang sarili niyang anak na td mo?"


    Nagngitngitan ang kanyang mga ngipin. Nang sabihin niya ito,bis ang sakit sa kanyang puso.


    Gaano kawng-puso ang isang tao para magawa ang karumal-dumal na bagay na ito?


    Ngunit ginawa niya ito.


    Naluluhang tumingin si Jeremy kay Madeline, at sa isang sandali, natla siya.


    Matapos ang isang sandali, bumalik ang kanyang ulirat. Tumitig siya sa mukha ni Madeline. "Tga


    bang buntis ka noong nakaraang tatlong taon?"


    "Tch." Kumutya si Madeline at tumawa na parang nakarinig siya ng isang mking biro.


    Tumulo ang luha m sa kanyang mga mata. Pagkalipas ng ng segundo, sarkastiko siyang ngumiti.


    "Mr. Whitman, napakaulyanin mo. Kung di mo naala, ipapala ko uli sa iyo. Noong una,


    siguradong-sigurado kang tink ko si Meredith kaya siya nakunan. Anong sinabi mo sa akin sa


    meeting room noong hawak ko ang pantalon mo at nagmamakaawa?"


    Nagtagpo ang luhaang mata ni Madeline at ang wng buhay na mata ni Jeremy.


    "Sinipa mo ako pyo at sinabi sa akin, ''Edi dapat mong ilibing ang bastardong bata sa tiyan mo


    kasama ng anak ni Meredith''."


    Inulit niya ang sinabi nito noon.


    Lumiit ang balintanaw ni Jeremy. Gt na gt siya nang makita niya ang mukha ni Madeline na


    natatawa at luhaan.


    "Jeremy, ginawa mo yun. Inilibing mo ang anak natin kasama ang bastardong anak ni Meredith na


    nabuo niya kasama ang iba.


    "Kanman ba naisip mo na kahit na napakadumi ko para sa iyo, inosente pa rin ang bata? Sariling


    dugo atman mo yun!"


    Tuluyan nang nagwaw si Madeline. Maingay siyang sumigaw salaking ito, bawat salita ay


    tumatagos sa kanyangman at buto.


    "Jeremy, di pa ba yun sapat na parusa? Kung ganon, paano naman ang mga ito?"


    N?velDrama.Org ? content.


    Nang magsalita si Madeline, hinubad niya ang kanyang coat at nagsimng hubarin isa-isa ang


    kanyang damit sa harap nito.


    Ipinakita niya ang pinakanakakaawang sarili niya sa harapan nito.


    Kahit na di tinignan ni Jeremy si Madeline tuwing pinapahirapan niya ito, naala niya na ang bt


    nito ay maganda, mmbot, at makinis. Halos wng mali o diprensya sa kanyang katawan.


    Subalit, madidilim na marka ang nakabalot sa buong katawan niya na nagpapaliwanag ng mlang


    pambubugbog at pagdurusang dinanas niya.


    Bing naramdaman ni Jeremy na may pumuputok na ugat sa kanyang sintido, at kumunot nang


    mlim ang mga ky niya.


    Matindi siyang tumitig kay Madeline. Patapos, dahan-dahan niyang niluwagan ang kamay niyang


    mahigpit na hawak ang balikat ni Madeline.