Kabanata 42
Namig ang puso ni Madeline nang marinig niya ang tanong ng officer. Dahil din dito ay mayroong
siyang napagtanto.
Matagal na p itong napagnuhan. Lahat s ay kasabwat dito.
Nangyari anghat ng ito dahil nahulog ang loob niya sa isanglaki na hindi niya dapat minahal.
Hinawakan ni Madeline ang mmig na rehas at lumuhod sapag.
''Jeremy Whitman, kung pwede kong ulitin anghat, sana ''di nang kita nakla.''
Hindi inaasahan ni Madeline na mabubuhay pa siya hanggang sa araw na makya siya m sa
kulungan.
Siguro dahil ang gamot na pinad ni Daniel sa kanyang mga tao ay mayroong mkas na epekto
na dinakip pagkatapos siyang pinilit na manganak. Sa maikling salita, mgro siyang nabuhay.
Maaraw noong araw na nakbas siya sa kulungan. Subalit, hindi nito naitaboy ang hamog at sakit na
kinimkim niya sa kanyang puso sa loob ng tatlong taon.
Ang pagpapahirap sa kanya sa loob ng halos isang libong araw na iyon ay nakabakat sa buo niyang
katawan at hindi ito malaho kaagad-agad.
Pinanood ni Madeline sina Daniel at Ava na nagmadaling lumapit sa kanya. Nang makita ni Ava kung
gaano siya kapayat, hin niya papunta sa kanyang bisig si Madeline na wng ekspresyon sa
kanyang mukha. "Maddie, ''wag kang natakot. Mags-stay ako sa tabi mo from now on."
Nakaramdam ng bugso ng kalungkutan si Madeline sa kanyang dibdib. Mayroon pa png tao sa
mundo na nagmamahal sa kanya.
Habang tinitignan ang nanlulumong si Madeline na mukhang sakitin at mapu, nakaramdam ng
matinding pagsisisi si Daniel.
Paulit-ulit siyang humihingi ng tawad kay Madeline. Kung wng siya sa ibang bansa noong
napahamak si Madeline, hindi sana niya naranasan ang ganitong paghihirap nang mag-isa.
Binigyan manng niya sana siya ng abogado para sa kanya.
Tumingin si Madeline kay Daniel na mukhang punong-puno ng pagsisisi. "Dan, thank you. Hindi mo na
C0ntent ? 2024 (N/?)velDrama.Org.
kangang mag-sorry sa''kin. W kang kasnan sa''kin."
''Ang mga taong may kasnan sa''kin ay ang bruhang iyon, si Meredith Crawford, at ang
napakasamanglaki na minahal ko ng 12 years.''
Pagkatapos nng mag-impake, din ni Daniel si Madeline kay Adam Brown para sa isang full body
check-up.
Pagkatapos nng makuha ang resulta, gt na tumingin si Adam kay Madeline. "Hindi ko ine-expect
na magkakaroon ng magical power ang medication ko para pign ang paki at pala ng tumor
mo."
"Kung ganoon, pwede na ba siyang operahan ngayon?" Nagmamadaling nagtanong si Daniel. May
halong pag-ala ang boses niya para kay Madeline.
Kumunot ang noo ni Adam. "Mataas masyado ang risk kaya hindi natin pwedeng gawin kaagad ang
surgery. Pagpatuloy nang niya ang medication. Magde-decide tayo pagdating ng araw."
Nadismaya si Daniel nang marinig niya ito. Subalit, sapat na para kay Madeline ang mga resultang ito.
"Thank you, Dr. Brown. Thank you, Dan. Kung hindi dahil sa inyo ay hindi ako makakarating dito.
Masaya na ako na umabot ako ng ganito katagal."
"Anong sinasabi mo?" Tumingin sa kanya si Daniel na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha.
Hinawakan nito ang kanyang mga balikat. "Maddie, hindi ko hahayaan na may mangyari sa''yo."
Nang sinabi niya iyon, nakikita ni Madeline ang nararamdaman nito para sa kanya m sa kip ng
kanyang mga mata.
Isang napakapambihiranglaki si Daniel. Mayroon siyang magandang pinagmn, makisig na itsura,
at magandang pag-uugali.
Ang isanglaking kagaya niya ay nababagay sa mas mabuting babae at hindi para sa kanya, isang
babaeng kinasal, pinakulong, at mpit na ring mamatay.
Hindi siya nararapat para sa kanya.
Ayaw niyang makipagrsyon kay Daniel.
Pagkatapos nng umalis sa ospital, nagpumilit si Ava na dalhin sa isang salon si Madeline. Sabi niya
ay kangan niya ng makeover para makapagsim siya ng bagong buhay.
Hindi makasagot si Madelineban kay Ava kaya sumunod nang siya.
Nang makaupo siya sa harapan ng smin, wng emosyon na pinanood ni Madeline ang barbero na
ginugupit ang kanyang tuyot at magulong buhok. Para bang nakikita niya na ginugupit at sinisira ang
kanyang pagmamahal at obsesyon para kay Jeremy at ang mga magandang sa beach.
Natapos anghat noong inutos niya sa ibang tao na dakipin ang kanyang anak habang siya ay nasa
kulungan. Hindi na s makakabalik pa sa kung ano s dati.
Pagkatapos ng ng oras, nagliwanag ang mga mata ni Ava nang makita niya si Madeline. "Maddie,
sayang naman kung hindi ka sumali sa mga pageants."
Wng pakim si Madeline kung maganda siya o hindi. Tinignan niya ang kanyang sarili na may
maikling buhok at hindi niya ito makla. Subalit, mabuti na ito. Sa ganitong paraan, pakiramdam niya
ay tgang magsisim na siya ng bagong buhay para sa kanyang sarili.