Kabanata 41
Pagkatapos ng kanyang pumalpak na ap, napilitan si Madeline na tanggapin ang hindi
kapanipaniwng sitwasyon.
Tatlong taon.
Tumawa siya nang mapait.
Hindi pa rin niya m kung mabubuhay pa siya hanggang sa ipanganak ang kanyang anak.
Hindi sinabi ni Madeline sa officer ang kanyang pagbubuntis. Hindi niya nakalimutan kung paano siya
pinagbubugbog noong sinabi niya ito.
Subalit, naroon pa rin ang kanyang kinakatakutan. Sa gabing iyon, binugbog si Madeline ng isang
grupo ng mga kalbong preso.
Wngkas na lumaban si Madeline. At higit pa roon, pinapahirapan rin siya ng kanyang tumor.
Nagsim siyang mangingig sa sakit.
W siyang magawa kundi mamaluktot para hindi n masipa ang kanyang tiyan.
Minsan ay nangyayari ang ganitong sitwasyon. Buti nang at hindi n tinatamaan ang kanyang tiyan.
Sinumbong na ito ni Madeline ng ng beses, pero wng nangyari.
Sa bawat gabi ng kawn ng pag-asa, nagkikiskisan ang mga ngipin ni Madeline sa sobrang sakit.
Nakakaligtasng siya pagkatapos niyang isipin ang buhay na nabubuo sa kanyang sinapupunan.
''Jeremy, napakasama mo.
''Inak ko na magiging masaya ka kagaya ko noong nagkita tayong muli. Pero, akong p ang
obsessed sa loob ng 12 years…''
Kahit na may sinabihan si Daniel na bigyan siya ng gamot para paginhawain ang sakit sa kanyang
katawan, pakiramdam pa rin ni Madeline aylo siyang nanghihina. Mayroong ng beses na
pakiramdam niya ay hindi na niya kaya, pero ang tanging nagbibigay liwanag sa kanyang madilim na
mundo ay ang kanyang anak.
Halos magsa-sampung buwan na ang kanyang anak. Dahil mpit na ang kanyang due date, mas
lumakas ang intensyon ni Madeline na mabuhay.
Dumagundong ang kulog sa gabi ng umpisa ng tag-araw.
Kinakabahang tumibok ang puso ni Madeline. Nagpunta na naman ang mga preso para maghanap ng
gulo.
Ak niya ay iiwanan na siya ng mga ito pagkatapos siyang pagsisipain at pagsusuntukin, pero sa
pagkakataong ito, tink n sapag si Madeline pagkapasok n rito. Hinawakan ng dwa sa
preso ang kanyang mga braso habang pinunit ng iba ang kanyang pantalon bago suportahan ang
kanyang binti.
Nakukutoban na niya kung ano ang bk nng gawin sa kanyang anak. Nagpumis siya gamit ng
kanyang buongkas. "Anong ginagawa niyo? Bitiwan niyo ko!"
Subalit, hindi pinansin ng mga taong iyon ang kanyang pagpupumis at pagsigaw. Kasunod nito,
kaagad na nakaramdam si Madeline ng matinding sakit m sa kanyang tiyan. Naramdaman niya rin
na pumutok ang kanyang panubigan.
"''Wag niyong saktan ang anak ko! Please!" Nagmamakaawa si Madeline habang nagdurusa m sa
napakatinding sakit. Sabay na nagpahirap sa kanya ang matinding takot at ang napakatindi at hindi
maipaliwanag na sakit ng panganganak.
Sobrang sakit ang nararamdaman ni Madeline na pakiramdam niya ay halos mahiwa siya sa dwa.
Basang-basa ng kanyang luha at pawis ang kanyang damit. Pakiramdam niya ay binabtan siya
nang buhay. Tinutunaw ng sakit ang kanyang mga braso at binti pati na rin ang kanyang mga buto.
Hindi niya m kung gaano ito tumagal. Nawawn si Madeline ng my dahil sa tindi ng sakit.
Habang mbo ang kanyang persepsyon, narinig niya ang mkas na iyak ng bata.
"Ang baby ko…" bulong niya.
"Bigay niyo sa''kin ang baby ko."
"Sabi ni Mr. Whitman ay ibabaon ang bastardo mong anak kasama ng namatay na anak ng
pinakamamahal niya. Madeline, ''wag mo kaming sisihin. Ginagawang namin ang trabaho namin."
Ang pinakamamahal niya...
Ginagawang ang kanng trabaho...
Pumikit ang mga mata ni Madeline sa pagod. Tumulo ang luha m sa gilid ng kanyang mga mata.
Ililibing ang kanng anak sa tabi ng bastardong anak ni Meredith sa ibanglaki. Nakakahiya ba iyon
o nakakalungkot?
Sa sumunod na araw, tumayo si Madeline m sapag at nanghingi ng tulong habang tinitiis ang
Copyright by N?v/elDrama.Org.
mahapding sakit. Nahanap niya ang officer at nagsabing, "Kagabi, pinilit akong manganak ng ng tao
at tumakas kasama ang anak ko pagkatapos kong manganak."
Nagtatakang tumingin kay Madeline and officer at nagtanong, "Buntis ka?"