Kabanata 34


    Nakatayo si Madeline sa gitna ng n. Napakadilim ng kanyang paligid.


    Napakking hga ng sampung milyon para sa kanya.


    Sa kab ng pagiging madam ng pinakamayamang pamilya sa Glendale, w siyang napng


    maganda sa posisyon niya. Sa halip, bugbogsarado siya at pagod na pagod.


    Hindi nagtangkang tumawag sa mga pulis si Madeline dahil nag-ala siya sa kgayan ni Len.


    W siyang ibang pagpipilian. Si Jeremyng ang mahihingan niya ng tulong.


    Subalit, maaaring binlock ni Jeremy ang number niya dahil hindi niya ito matawagan kahit na ng


    beses niyang sinubukan.


    Naisip niya na baka pinahihirapan na ng kidnapper ang lolo niya ngayon. Dahil dito, bumalik siya sa


    Crawford Manor.


    Inangat niya ang kanyang kanang kamay at nala niya kung paano tinapaktapakan ni Jon ang kamay


    niya. Dahil dito, nawn ng pwersa ang kanyang kamay.


    Kumatok sa pinto si Madeline gamit ang kanyang kaliwang kamay. Pagkalipas ng ng sandali, may


    nagbukas na ng pinto, Ngunit, bago pa man siya makapagsalita, may nagsaboy sa kanya ng tubig.


    "Alis! Huwag mong dumihan ang pinto ko! Kung m kong na sasaktan mo si Mer, hindi sana ako


    pumayag na ampunin ka!" Bitbit ni Rose ang isang timba at galit na galit na sinigawan si Madeline.


    Pagkatapos niyang sigawan si Madeline, dinuraan niya ito at isinara ng mkas ang pinto.


    Suminghal si Madeline. "Tingnan mo nga naman."


    Ginamit n ang bone marrow niya para iligtas ang buhay ng sakiting si Meredith noon. Subalit, hindi


    niya inasahan na ganito ang igaganti n sa kanya.


    Kinagat ni Madeline ang kanyangbi at nakad papunta sa bintana ni Meredith. Pagkatapos, sumilip


    siya sa bintana.


    Halos hindi maidt ni Madeline ang kanyang mga mata habang bumubuhos ang n.


    "Jeremy, sana matulungan mo ako ng-ng sa rsyon natin!" Nagmakaawa siya sa bintana ni


    Meredith. "May sakit ang lolo ko at may kumuha sa kanya. Ikawng ang makakatulong sa kanya!


    Jeremy, nagmamakaawa ako sayo!"


    Tuming si Madeline at tumingin ng diretso sa bintana. Subalit, pagkalipas ng mahabang oras, hindi


    sumagot si Jeremy.


    Nanlumo si Madeline. Paalis na sana siya nang bing bumukas ang pinto.


    Nagt si Madeline. Agad siyang lumapit sa pinto. "Jeremy…"


    "Ayaw kang makita ni Jeremy. Naliligo siya sa kwarto ko ngayon." Bumungad sa kanya ang pangit at


    napakasamang ngisi ni Meredith.


    Agad na naw ang Saya sa mukha ni Madeline. Masama ang loob niya. Ngunit, hindi niya


    nakalimutan ang dahn ng pagpunta niya dito. "Meredith, nakaslay dito ang buhay ng lolo ko.


    Kangan kong makausap si Jeremy."


    "Sabi ni Jeremy ayaw niyang madumihan ang mga mata niya dahil sa isang maruming babae na gaya


    mo. M ngayon, gabi-gabi na kaming magkasama." Nginitian ni Meredith ang basang-basa at


    namumung si Madeline. "m mo na ba ngayon kung anong mangyayari sayo kapag nakipag


    kompetensya ka sakin? Binan na kita. Huwag mo ''kong kbanin!"


    Bing may napagtanto si Madeline pagkatapos niyang tingnan ang mga mata ni Meredith. "Meredith!


    May inutusan ka para dukutin ang lolo ko!"


    Ngumiti si Meredith. "May inutusanng ako para ibili ng tsaa yung matandang yun."


    "Meredith, p*ta ka! Ako nang ang saktan mo! Bakit pati ang lolo ko dinamay mo pa?"


    Hindi na mapign ni Madeline ang galit niya. Hinablot niya si Meredith at pinagsasampal ang


    Copyright by N?v/elDrama.Org.


    pagmumukha nito.


    “Ah!”


    Humiyaw sa sakit si Meredith. Lalong namaga ang namum niyang mukha.


    "Madeline, p*ta ka! Bitawan mo ''ko! Jeremy, tulungan mo ''ko!" Ang natatarantang sigaw ni Meredith.


    Subalit, hindi tumigil si Madeline.


    Inbas niya anghat ng sama ng loob niya dahil kay Meredith sa pagkakataong ito.