Kabanata 33


    Sa isang ip, nagngalit si Madeline sa sobrang sakit. Binuhos ni Jon ang buongkas niya upang


    pahirapan si Madeline. Para bang gusto niyang durugin ang mga buto ni Madeline. Pagkatapos, narinig


    ni Madeline ang kanyang mga dahn.


    "Jeremy, huwag mong isipin na sumosobra na ako. Tatayo niya ako at hindi ko matiis na inaapi ng


    RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only


    ganito ang anak ko! Pagkapanganak ni Mer, mlaman kung anong pakiramdam ng maging isang


    magng."


    Pagkasabi niya nun, idiniin niya ang kanyang paa sa kamay ni Madeline.


    Muling dumugo ang mga sugat sa kamay ni Madeline.


    Hindi siya humiyaw sa sakit at hindi rin siya nagmakaawa.


    Hindi nagsalita si Jeremy. Kasingmig ng yelo ang gwapo niyang mukha. Para kay Madeline,


    sumang-ayon si Jeremy sa mga ginagawa ni Jon.


    "Ang sakit ng mukha ''ko Jeremy. Natatakot ako na baka hindi na gumaling ang mukha ko." Humihikbi si


    Meredith sa mga sandaling ito.


    Sumimangot si Jeremy at tumingin ng masama kay Madeline. "Dapatng sa kanya yan."


    Pagkatapos ay hinawakan niya si Meredith at sinabing, "Ikaw tga, pangako ko sayo magiging kasing


    ganda uli ng dati yang mukha mo. Tara, sa samahan kita sa kwarto mo." Agad na napasaya ng mga


    salita niya si Meredith. Sa kabng banda, nagawa nitong sirain ang mundo ni Madeline.


    "Hindi, dapat si Maddie ang samahan mo. Baka magselos si Maddie." Tink ni Meredith si Jeremy.


    "W akong pakim kahit mamatay pa sa selos yung babaeng ''to." Dinaananng ni Jeremy si


    Madeline at t hindi manng nag-la sa kanya.


    Pagtalikod ni Jeremy, inangat ni Jon ang kanyang paa. Pagkatapos ay tinapaktapakan niya ang kamay


    ni Madeline.


    Nagngitngit ang mga ngipin ni Madeline habang naluluha siyang nakatitig sa likod n Jeremy at


    Meredith habang paakyat s ng hagdan at magkahawak kamay. Nakaramdam siya ng kirot sa


    kanyang puso.


    Pagpasok ni Jeremy sa kwarto, sinipa ni Jon si Madeline sa balikat. Hindi manng siya nagawa kay


    Madeline.


    "Pasmat ka naawa ako sayo! Kapag sinaktan mo pa ulit si Mer, ipapuputol ang mga kamay mo! Alis


    na!"


    Tiniis ni Madeline ang sakit at pinilit niyang tumayo. Subalit, hindi siya nagpatalo sa kan. "Kapag


    ginalit ako uli ni Meredith, sasampalin ko siya ulit."


    Hindi inasahan ni Jon na sasabihin yun ni Madeline. Nang mahimasmasan siya, nakbas na ng pinto


    si Madeline.


    Noong makbas siya ng bahay, narinig niya ang nanggagiting boses ni Rose. "Tingnan mo yung


    kayabangan niya! Bakit hindi mo siya tinapaktapakan ng husto? Sabi ni Mer gumagawa siya ng mga


    disenyo para sa ibang tao para kumita ng pera. Gusto kong makita kung paano siya magyayabang


    kapag nawn ng silbi yung mga kamay niya! Gusto kong mman kung anong gagawin niya para


    kumita ng pera!"


    Nagsimng umn gitna ng madilim at mmig na gabi.


    Nakarating sa entrance ng psychiatric hospital si Madeline.


    Siguro siya nang ang nag-iisang kamag-anak niya na makapagbibigay ng pagmamahal ng isang


    pamilya sa kanya.


    Subalit, ngayong araw, hindi niya kayang harapin si Len dahil w siyang pera para sa operasyon ni


    Len.


    Papit niya sa pinto, nakita niya ang nurse na nagsabi sa kanya ng tungkol sa kundisyon ni Len na


    tumatakbo ppit sa kanya. "Hindi namin makita ang lolo mo!"


    Nanlumo si Madeline. "Anong ibig mong sabihin?"


    "Nawaw ang lolo mo!"


    Natla si Madeline. Nawaw si Len.


    Nawaw ang isang pasyenteng may sakit sa pag-iisip. Hindi niya m kung anong posibleng


    mangyari kay Len.


    Ayosng kung mabuting tao ang makakita sa kanya, pero kung masasamang tao ang makakita sa


    kanya…


    Hindi na siya nagdwang-isip pa. Tatawag na sana siya sa mga pulis nang tumunog ang kanyang


    phone. Hindi niya kla ang numerong ito.


    Kinabahan si Madeline. Mkas ang pakiramdam niya na hindi ito isang ordinayong tawag. Totoo nga,


    pagsagot niya sa tawag, narinig niya ang nakakatakot na boses ng isanglaki. "Madeline Crawford,


    nasakin ang lolo mo. Maghanda ka ng sampung milyon kapalit ng lolo mo. Kung hindi, paghandaan mo


    na angmay ng lolo mo."


    "Huwag mong saktan ang lolo ko! Ibibigay ko sayo ang pera, pero w akong sampung milyong


    dolyar!"


    "Ikaw w, pero yung asawa mo meron, di ba?" Hindi binigyan pagkakataon nglaki si Madeline na


    makapagsalita bago niya ibaba ang telepono.