Kabanata 6
“Hindi! Jeremy...”
Namumu na ang mukha ni Madeline sa takot. Hindi siya makakilos sa ginagawa ni Jeremy.
Hindi niya pa nakikita ang mmig at bayolenteng bahagi ni Jeremy dati. Natatakot siyang maw
ang anak n sakaling masaktan siya nito nang todo.
Subalit, hindi siya hinayaang makatakas ni Jeremy. Kinulong siya nito sa kanyang mga bisig.
Hindi niya inakng ganito ang galit ni Jeremy sa kanya.
Matapos ang napakahabang sandali, nakaramdamng si Madeline ng sakit sa kanyang buong
katawan. Sunod doon, nakatulog siya nang mlim, at sa kanyang panaginip, nabalik siya sa sa araw
na nakla niya si Jeremy,bindwang taon ang nakararaan.
Maaliws ang sinag ng araw sa dmpasigan noon at mayroong isang puno ng alkampor.
Namumulot ng mga kabibe ang batang si Madeline. Tinignan niya ang isang tahimik nalaking
nakaupo sa myo. Ang lungkot ng mukha nito.
Dito niya unang nakla si Jeremy. Labindwang taon pamang ito subalit napakagwapo na nito,
matangkad at payat ang katawan.
Yun ngang, napakalungkot ng itsura niya.
Maingat siyang npitan ng batang si Madeline habang wng saplot sa paa. Binigyan niya ito ng
isang kabibi matagal niyang nahanap at may iba-ibang ky.
“Hello, para ito sa iyo. Sana maging masaya ka habambuhay.”
Sa pagkakataong iyon, tumingin si Jeremy gamit ang dulo ng kanyang mga mata. Puno ng pag-iingat
ang mga ito.
Nakasuot ito ng isang mamahaling tracksuit. Kahit ang kanyang sapatos ay limited edition rin.
Sa kabng banda, nakasuot si Madeline ng isang damit na halos mamuti na sa klaba. T ba
nagm sng dwa sa magkaibang mundo.
Kunan, iniabot niya ang kanyang kamay kay Madeline.
Nagkasalubong na naman s sa sumunod na araw. Binigyan siya ni Jeremy ng isang baso ng milk tea
at sinabing regalo ito bng kapalit ng binigay niya kahapon.
Masaya itong tinanggap ni Madeline. Ito ang unang beses na makakatikim siya ng milk tea.
Napakasarap nito.
Ganoon pa man, tinitigan siya ni Jeremy na t ba mas matamis pa ang ngiti niya kaysa sa milk tea.
Sa buong panahong iyon,gi sng nagkikita sa dmpasigan. Sa tuwing makikita ang isa’t isa,gi
sng nalaro.
Isang araw, nahiwa ang paa ni Madeline nang ng bubog. Si Jeremy ang bumuhat sa kanya papunta
sa isang clinic.
Sa pagkakataong iyon, nakasandalmang siya sa likod nito, namum ang kanyang mga pisngi m
sa liwanag ng araw. Dagdag pa roon, napakabili ng tibok ng kanyang puso.
Lalo pa siyang nam nang yakapin niya ang leeg ni Jeremy. “Jeremy, g-gusto kong makasama ka
habambuhay. Gusto kong kro kita pgi.”
Sumagot si Jeremy nang wng ngan, “Sige. Kapag lumaki na ako, ikaw ang magiging bride ko. Sa
ganyang paraan,gi nating makakasama ang isa’t isa.”
Subalit, matapos ang munting pangakong iyon, ng taon sng hindi nagkita.
Hindi niya aking hindi na niya nakita m si Jeremy matapos magpam sa araw na iyon.
Nang makita niya ito muli, tiniting na siya nghat. Bukod pa roon, mayroon na siyang babaeng
minamahal, si Meredith.
Matapos magising, binuksan ni Madeline ang kanyang mga mata. Nakita niya ang isang kakaibang
paligid. Dagdag pa roon, nadama niya ang sakit ng buong katawan. Sa tuwing kikilos siya, may
nararamdaman siyang sakit.
“Oh, ak ko patay ka na. Naisipan mo na ring buksan ang mga mata mo, huh?”
Isang boses ng babae ang narinig niya, at tgang sarkastiko ito. Itinaas ni Madeline ang kanyang ulo
at nakita niya ang magandang mukha ni Meredith. Puno ito ng galit at inggit.
Inggit?
Hindi naunawaan ni Madeline kung bakit ito naiinggit sa kanya.
Copyright by N?v/elDrama.Org.
“Madeline, napaka-espesyal mo tga sahat ng babaeng nakla ko. Gumagamit ka pa ng ganitong
paraan parang ma-ospital.”
Ma-ospital?
Tumingin si Madeline sa kanyang paligid at nakita niya ngang nasa ospital siya.
Nala niya ang nangyari at bago siya nakatulog, bi niyang nala kung bakit ganito si Meredith.
Naramdaman niyang para itong biro, subalit, napangiti pa rin siya.
“Hayop ka!” Nang makita ang ngiti ni Madeline, nagsimng pumutok ang ugat ni Meredith. “Madeline,
w kang hiya!”