Kabanata 5
Hindi n inasahang magpapakita si Madeline para sabihin ang mga bagay na iyon. Nanigas ang
tatlong taong nasa kwarto.
Matapos ang ng segundo, agad na nagbago ang mukha ni Meredith. Ang mads nitong banayad at
kalmadong ekspresyon ay naw. Sa kabng banda, nagmukha itong masama, “Madeline, bakit
andito ka pa?”
Namum ang mga mata ni Madeline. Tumawa siya nang pakutya at sinabing, “Hindi ba ito na ang
oras para sumama ako sa nong ginagawa niyo?”
Napagtanto ni Meredith kung ano ang nangyari at lumubog ang kanyang mukha. “Sino ka para makinig
sa usapan namin!”
This belongs to N?velDrama.Org - ?.
Sabi ni Madeline, “Oo, nakinig ako, kung hindi ko narinig ang sinabi mo, hindi ko sana mlaman na
ang mabuti ko png kapatid ay wng hiya, at isang peke!”
“Sino ka para tawagin si Meredith nang ganyan, maldita ka! Naghuhukay kang ng sarili mong
libingan!” Galit na inangat ni Rose ang kanyang kamay, sasampalin na naman niya sana si Madeline.
“Ma, bakit ba kayo nagagalit sa ignoranteng ito na wng magng?” Napasinghal si Meredith at saka
sumulyap kay Madeline. Kalmado ang itsura nito. “Mahal kong kapatid, para sa rsyon na mayroon
tayo, mas magandang pumayag ka nang mag-divorce kayo ni Jeremy. Natatakot akong hindi mo
kakayanin ang mga kapalit sakaling hindi ka pumayag.”
Hindi na pepekein ni Madeline ang kanng rsyon na dati niyang pinapakaingatan. Matapos ang
Tinignan ni Madeline si Meredith, at mas kalmado pa ito kaysa sa kanya. “Kung magmamakaawa ka sa
akin ngayon, baka pwede ko pang pag-isipan.”
“Ano?” Nagbago ang ekspresyon ni Meredith, at saka niya Tinignan si Madeline na para bang
nababaliw na ito.
“Maldita ka, siraulo ka ba?’ Napablas nang galit si Rose.
Tawa nang tawa si Madeline matapos makita ang mukha ng mag-ina. “Oo, siraulp ako. Kaya, gagawin
ko anghat para mapunta sa akin si Jeremy pati na rin ang posisyon ng pagiging Mrs. Whitman!”
“Madeline, huwag kang maging wng hiya!” Galit na galit si Meredith. “Hindi ko hahayaang
makakatakas ka rito!”
“Nakatakas na ako. Ngayon m nghat sa Glendale na ang Mrs. Whitman ay si Madeline Crawford
at hindi ikaw.”
Pagkatapos sabihin iyan, tumalikod na si Madeline. Iniwan niya si Meredith na nagsisigaw sag alit.
Ganoon pa man, hindi siya pinansin ni Madeline.
Matapos umalis ni Madeline sa ospital, nagpunta naman siya sa isa pa na para sa mga babae at bata.
Nag-ala siya na baka naapektuhan ang bata sa ginawa ni Jeremy kagabi at sa pagkakatumba rin
niya kanina.
Maraming tao ang nasa p at haloshat sa kan ay buntis. Kasama rin n ang kanng mga
asawa at pamilya. Nang makita ang masasayang nng ngiti, naramdaman ni Madeline na para bang
birong ang kanyang buhay.
D-d niya ang anak nglaking mahal niya, subalit iba ang mahal nglaking ito.
Hindi naman ganito ang nangyari sa nakaraan. Dati, hinawakan pa nito ang kanyang kamay at
sinabing papakasn siya nito paki n.
Ngayon, kasal na s, subalit napilitanmang ito.
Maayos naman ang bata, at nakahinga nang maluwag si Madeline.
Sunod, umuwi na si Madeline. Nang makapasok na siya sa bahay, narinig niya ang mkas na bagsak
ng pinto.
Napalingon siya at nakita niyang nakabalik na rin si Jeremy.
Napakagwapo niya, subalit ang mabigat na dating ng kanyang galit ay nakaguhit sa mga mata niya.
“Kinausap mo na naman ba si Meredith?” Napakmig ng boses ni Jeremy.
Naisip ni Madeline na sinabi ng ani Meredith ang nangyari. Kaya hand ana sana siya upang magsabi,
“Pumunta nga ako roon, pero…”
“Napakasama mo tga, Madeline!”
T ba hinihiwa ng mga galit na pananalita ni Jeremy ang puso ni Madeline ng ng libong bubog;
isang hindi nakikitang sakit ang nagsimng kumt sa katawan niya.
Nakatlamang siya habang tinitignan anglaking ito. Puno ng kmigan ang kanyang mga mata.
“Sinabihan mo si Meredith na guguluhin mo pa rin ako kahit mamatay ka, at hindi mo siya bibigyan ng
pagkakataon na makapasok sa Whitman Family, tama ba?”
Namu ang mukha ni Madeline. Hindi niya sinabi ang mga ganitong bagay.
Gusto niyang magpaliwanag, subalit kinuha ni Jeremy ang kanyang ppulsuhan at saka siya tinapon
sa sofa.