Kabanata 2


    Sumunod na araw, nagising si Madeline m sa kanyang tulog.


    Bago pa man siya magising nang buo, isang kahon ng contraceptive pills ang ibinato sa kanya.


    “Inumin mo ito.”


    Inangat ni Madeline ang kanyang ulo at nakita niyang bihis na si Jeremy. Mmig at elegante itong


    tignan, ibang-iba sa bayolenteng demonyo na kasama niya kagabi.


    Nang tingnan niya ang kahon ng contraceptive pills, nanginig ang puso ni Madeline.


    Buntis na siya at hindi niya dapat ito inumin. Magiging dahn ito para madeporma ang bata.


    “Bakit ayaw mong inumin? Gusto mo bang ipakain ko pa sa iyo?”


    Nang makita niyang hindi kumikilos si Madeline, nainis siya rito nang bahagya.


    “Madeline, sinasabihan na kita. Huwag mong subukan na dalhin ang anak ko. W kang hiya,


    kakagatin mo pa ang kamay na nagpapakain sa iyo. Hindi ka nababagay maging ina ng anak ko!”


    Tumusok ang mga salitang ito sa puso ni Madeline.


    Tag-init na, pero ramdam na ramdam ni Madeline ang mmig na simoy ng hangin sa puso niya.


    Ak niya ang bata ang magiging dahn para umayos ang rsyon n, pero sino ba ang binibiro


    niya.


    Ngayon, w na siyang pagkakataong sabihin salaki na buntis siya.


    Gayundin, sa lim ng mmig at mapagmatyag nitong tingin, w na siyang magawa. Kumuha siya


    ng isang pill at nagpanggap na nilunok ito. Sa totoong, tinago niya ito sa lim ng kanyang d.


    Ayaw ni Madeline na magsinungaling. Natatatakot siyang mman ito ni Jeremy. Subalit, sa parehong


    pagkakataon, tumunog ang cellphone nito.


    Tinignan ni Jeremy ang caller ID nito at agad na sinagot ang tawag. Sabay kumunot ang mga ky


    nito.


    “Ano? Sinubukang patayin ni Meredith ang sarili niya? Papunta na ako!”


    Nagntang si Madeline sa balita. Sinubukang patayin ni Mer ang sarili niya?


    Hindi niya pinansin ang sakit ng katawan at agad na nilinis ang itsura niya. Sunod, nagay siya ng


    kahit anong damit at agad na bumaba.


    PInaandar na ni Jeremy ang sasakyan at papaalis na sana. Subalit, bing napabukas ang passenger


    RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only


    seat.


    “I-alis mo ang madumi mong kamay. Sino ang nagsabing umupo ka sa kotse ko?”


    Ang mmig at wng pusong mga salita nglaki ang naging dahn para tanggalin niya agad ang


    kanyang kamay. Kasing baba siya ng dumi sa tuwing tinitignan siya ni Jeremy.


    “Jeremy, nag-ala ako kay Mer. Isama mo ako.”


    “Nag-ala ka? Hindi ba ikaw ang pinakamasaya kapag namatay si Meredith?”


    Tinignan siya nito nang mmig at may muhi. Sunod, inapakan na niya ang gas.


    Namuti ang mukha ni Madeline. Matapos tumayo nang ng segundo, nagtawag siya ng isang kotse at


    sinundan si Jeremy.


    Sa City Center Hospital, sinundan ni Madeline si Jeremy sa isang kwarto.


    Sa loob noon, pinanood niya nang may pag-ala na lumapit si Jeremy sa may kama. Sa


    pagkakataong ito, nakaupo si Meredith habang namumu. Basa ang mga mat anito, t ba masama


    ang loob.


    Subalit, mabuti nang at myo siya sa peligro. Nakahinga si Madeline.


    Nang makita ni Meredith si Jeremy, bumagsak ang mukha nito. Niyakap niya anglaki na t ba


    pagod na pagod na siya.


    “Jeremy…”


    Tinawag niya nang matamis ang pangn nito habang sinasabi anghat ng kanyang problema.


    Sa mga mata ni Madeline, bagay na bagay si Jeremy at Meredith, tgang mahal na mahal n ang


    isa’t isa, habang siya ay isang ekstrang. Nasabas ng kuwento n.


    Pinign ni Madeline ang lungkot sa puso niya at nakad papunta roon.


    “Mer…”


    “Madeline inggarata ka! Tgang nagpunta ka pa dito para makita si Meredith!”


    Nang pappit na sana si Madeline, isang galit na boses ang maririnig sa likod niya.


    Pamilyar ang boses na ito. Ito ang nanay ni Meredith, si Rose Tanner.


    Agad na lumingon si Madeline at nakatanggap siya ng isang mkas na sampal. Ganoon din, nabo


    ang kanyang paningin sakas nito.


    “Isa kang wng hiyang pokpok! Inampon ka namin. Pinakain, dinamitan, at sa huli, tgang ninakaw


    mo pa ang kasintahan ni Meredith!”


    Sa isang bi, binanggit na naman ni Rose kung ano ang nangyari sa pagitan n ni Jeremy tatlong


    buwan ang nakalilipas. Subalit, hindi naman ito pino ni Madeline.


    Gustong magpaliwanag ni Madeline, pero nakatanggap na naman siya ng isang mkas na sampal sa


    kabng mukha.


    Nagsim nang dumugo ang gilid ng kanyangbi. Dagdag pa roon, t ba nahihilo na siya at halos


    matumba. Sunod, si Jon Crawford, ang kanyang ama, ay sinigawan siya sa tainga.


    “Madeline, sim sa araw na ito, hindi ka na isang Crawford. W kaming anak na kagaya mo.


    Wng hiya at gagawin anghat para makuha ang gusto!”


    Matapos sabihin iyan, sinipa ni Jon si Madeline.