"Huwag! Huwag mo siyang saktan!" sigaw ni Polina. Mabilis na lumapit si Polina sa kanyang anak na noo''y nakahiga sa sahig. Patk niyang hinawi anglaking werewolf, at natla namang ito sa kanya. Naw ang talim ng mga kuko nito, at t sumukong tumalikod sa kan, matapos nitong makitang niyayakap niya si Haylle at hinagkan sa noo.


    Angki ng takot niya na mapatay nito ang kanyang anak, marahan nang lumakad anglaking inaak nng halimaw, t sumuko na ito at binabk nang na umalis, iika-ika pa ito at htang nanghihina.


    Tumayo si Polina, at inlyan rin si Haylle, "Ma, huwag mo na siyang kausapin," sambit ni Haylle.


    "Aalis ka nang ba?" sigaw niya salaking kaninang ay halos makaptay na dahil sa galit at pagseselos.


    "Hindi mo ba ako naririnig! Aalis ka nang ba!" sigaw muli ni Polina salaki. Salaking nakikla ng kanyang puso. Hindi man nakla ng mga mata niya, pero nakla ng kanyang puso, nakla ng bawat pintig ng puso niya. Umaagos ang luha niya, habang nakatingin salaking nakatalikod, pa rin at marahang humahakbang, doon niya na-realize na maaring hindi naririnig nglaki ang bawat niyang salita. Kung kaya''t mabilis siyang tumakbo at niyakap anglaki, m sa likuran nito.


    Doon niya mas narinig ang tibok ng puso nito, doon niya narinig na anglaking iyon nga ang tunay nalaking minamahal niya. Dahil sa panghihina ni Hyulle, hindi niya narinig ang mga sinasabi ng puso at isipan nito. "Mama, lumayo ka sa kanya! Baka mapatay ka niya!" sigaw pa ni Haylle.


    "Hyulle! Hyulle! Ikaw iyan, ikaw na nga iyan!" umiiyak niyang sambit. "Hindi kita pinagtaksn! Hindi kahit na kn, anglaking iyan! Anak mo siya!" mahinahong sambit ni Polina, habang hawak ng kanyang mga kamay ang mukha ni Hyulle. Hindi ito makapagsalita, ngunit tumulo ang mga luha nito sa mga mata, at pilit na ngumiti sa kanya. At dooy tyan itong nawn ng my, sa kanyang kandungan. At lumuluhang nasapo ni Polina si Hyulle, at patuloy na ngang umgos ang kanyang mga luha.


    Hindi naman makapaniw si Haylle na iyon si Hyulle, ang ama. Ito na mismo ang bumuhat sa ama niya at din sa mahiwagang silid, ang silid nito noon pa man.


    "Polina! Toto bang nagbalik na ang kamahn?" gt at hindi makapaniwng tanong ni Althea. Kasama nito sina Shiera at Fillberth na dumating. Nasabas s ng mahiwagang silid ni Hyulle. Si Haylle ang nagngga at nagbigay ng dagdag na kkasan kay Hyulle upang kahit papaano ay maibalik angkas nito.


    "Sa sobrang panghihina ni Hyulle, hindi na siya nakakarinig, kahit na ang mga inisiip natin, hindi na rin niya nababasa, napagkamn niyang ibanglaki si Haylle, ak niya ipinagpalit ko na siya, at nagpangbuno s, kamuntik na niyang mapatay ang anak niya." mkas na humagulgol si Polina. Magkahalong awa, lungkot at pagsisisi ang nararamdaman niya para sa kanyang asawa. Dahil m niyang nagkaganoon si Hyulle, nang dahil sa pagmamahal sa kanya. Mas ninais ni Hyulle, na harapin at danasin ang ganoong seng pagdurusa, kaysa siya pa ang mapahamak, buong tapang na hinarap ni Hyulle ang kaparuasahang naghihintay sa kanya, maibigaymang angkas at kapangyarihan niya. "Polina, huwag ka nang umiyak, mamaya, maari mo nang sipingan si Hyulle, ibalik mo angkas niya," sambit naman ni Shiera.This is property ? of N?velDrama.Org.


    "Hindi maari iyon, hanggat hindi nag-aasul ang buwan," sabat naman ni Althea.


    Lost in the world of this story? Make sure you''re on ?e5s.org to catch every twist and turn. The next chapter awaits, exclusively on our site. Dive in now!


    "Kangan pa ba iyon? Bakit tayong mga werewolf anumang oras na naisin natin, magagawa naman natin ang magsalin ngkas?" sabat naman na tanong ni Fillberth.


    "Mga wng m, hindi ordinaryong Werewolf ang dwa, maari na naman sng maparusahan, kapag ginawa n iyon," paliwanag pang muli ni Althea.


    "Kaya, dugo ko nang ang ibibigay ko, muli kong isasalin ang dugo ko," sambit ni Polina.


    "Dugo ni Haylle, ipaubaya mo kay Haylle iyan, wng bawal na batas para sa parehonglaking werewolf, at isa pa, mag-ama naman s, kaya huwag ka nang mag-la," paliwanag pang muli ni Althea. "Ang daming m ni tandang Althea, lay ka nga p ni tandang Hyulle." sambit pang muli ni Fillberth, sabay tawa.


    S naman ay nakatinginng salaki, at tinataasan ang ky nito, nakuha pa kasing magbiro sa gitna ng madramang sitwasyon ng kanng amo.


    Mayamaya pa ay lumaabas na nga si Haylle, sa silid ng kanyang ama, agad naman nng npitan ito. Seryosong ang tingin ni Haylle, at sa kanyang ina tumingin muli, bago nagsalita. "Siya ba tga si Papa, ang aking ama?" hindi pa rin makapaniw si Haylle.


    "Oo anak, siya si Hyulle ang iyong ama," sambit ni Polina na muli na namang napaiyak.


    "Sige na mama, puntahan mo na si Papa, ayusan mo na siya at nang magbalik na sa dati ang kanyang itsura," sambit nito sa kanya. Kaya naman pumasok na siya sa silid. Nanginginig ang mga kamay niya, habang mahinang humuhikbing ppit sa kamang kinahihigaan ni Hyulle. Kung larawan ng kanyang mga mata, kitang-kita niya ang matinding paghihirap ni Hyulle, sa loob ng ng taong pagkawy nito sa kan. Mahahaba ang mga bhibo nito, sa mga kamay at paa. At ang mukha nito ay napapalibutan ng makapal na balbas at ang buhok nito ay napakahaba na animo''y bhibo ng wolf na hayop. Ang mga ky ay humaba rin, nagmistng isang halimaw na werewolf ang itsura ni Hyulle, at mki ang kanyang pagkukng dahil hindi niya agad ito nakla.


    "Hyulle, asawa ko, patawarin mo ako dahil hindi kita kaagad nakla, hindi ko mang napaghandaan na ganito ka babalik, na ganito na ang kinahinatnan mo, sorry." Ngunit nadama niya ang pag-angat ng isang kamay nito, at dumampi sa kanyang pisngi.


    Napatingin siya sa hindi pa makapagsalitang si Hyulle, at wng pag-aalinngan niyang hinalikan ito, at niyakap. Noon di''y nagyakap s at naghalikan. Isang halikang puno ng pagmaml.


    Inayos ni Polina ang itsura ni Hyulle, nang oras ding iyon, ginupitan niya ito ng buhok, inahitan, at pinaliguan. Sa tagal ng pagkakakulong ni Hyulle sa isang k''weba sa under world, w na itong nagawa kundi ang manghina, ngunit nagpapasmat siya na kabalik pa ito ng buhay sa kanyang piling.


    Mayamaya ay muling pumasok anghat sa silid, upang saksihan ang gagawing pagsasalin ni Haylle ng dugo kay Hyulle, nang sa ganon ay manauli kahit na paano angkas nito. Bagamat m nng magiging kumpleto angkas nito sa sandaling magsiping sng muli. At m nng magaganap iyon sa darating na pag-aasul ng dw na buwan.


    Habang ginagawa iyon ni Haylle, naroon naman snghat na nakaagapay at nakahawak kay Haylle, upang hindi ito manghina sa pagsasalin ng dugo sa ama. ng orasng at nagbalik angkas ni Hyulle, nagawa na nitong makarinig ng mga normal na salita, at makapagsalita. "Haylle, a-anak... p-patawarin mo ako, hindi ko sinasadyang masaktan ka," sambit ka agad ni Hyulle sa kanyang anak.


    "Papa, w iyon Papa!" at nayakap nga ni Haylle ang kanyang ama na matagal rin niyang kinapanabikang makasama.


    "Magkakasama na tayong muli, smat, at maayos na ang pakiramdam mo Hyulle," sambit ni Polina, at nayakap din ang kanyang mag-ama.