Kabanata 1973


    “Familiar kasi ako kay Bridgedale, and I remember na ssmate kita dati, so tatanungin muna kita.”


    Sagot ni Avery,


    “Magtatanong din ako tungkol sa iba pang espesyal na erono nang paisa-isa.”


    “Ganyan ah! Diba hiwy na kayo ni Elliot? Nawaw siya ngayon, ano ang kinman nito sa iyo?


    Sabik na sabik kang mahanap siya, gusto mo pa ba siya?” Si Emilio ay parang questioning machine, na


    may pging tanong, “Dahil gusto mo pa rin siya, bakit gusto mong hiwyan?”


    “Kahit maghiwy kami, ex-husband ko siya at tatay ng anak ko! Kahit anong mangyari sa kanya, kahit


    na ayaw ko na sa kanya, hindi ako papayag!” sabi ni Avery. Nang matuwa siya, hindi napigng tumaas


    ang boses niya.


    N?velDrama.Org is the owner.


    Emilio: “Ikaw ay tgang isang mabait at matuwid na babae. Kan ka pupunta sa Bridgedale?


    Iimbitahan kita sa hapunan.”


    “Hindi na kangan.” Tumanggi si Avery.


    Dahil hindi makapagbigay ng kapaki-pakinabang na impormasyon si Emilio, hindi na kangang


    makipag-ugnayan.


    “Pinapuring kita sa pagiging mapagmahal at matuwid, ngunit ibinaling mo ang iyong mukha at hindi


    nakla ang sinuman.” Napabuntong-hininga si Emilio,


    “Maraming koneksyon ang tatay ko. Kung gusto mong mahanap si Elliot, baka makatulong ako?”


    Avery: “Hintayin mo ang tulong mo. Magpapasmat ulit ako.”


    Emilio: “Huwag masyadong makatotohanan! Magkase tayong dwa…”


    “Tatlong taon na akong kindergarten! Mag-iisang taon na kayong magkase.” Pinabanan ni Avery


    ang titulong ‘matandang kase’,


    “Kung tgang makakapagbigay ka ng mga kapaki-pakinabang na pahiwatig, tgang taimtim akong


    magpapasmat sa iyo.”


    “Smatng ha? Kung mayroon akong ibang mga kinakangan, maaari mo ba akong masiyahan?”


    Tanong ni Emilio sa kanya.


    Hindi masyadong nag-isip si Avery sa tanong niya.


    Dahil ngayon hangga’t maaari niyang mahanap si Elliot, handa siyang ibigay anghat.


    “Syempre. Hangga’t matutulungan mo akong mahanap si Elliot, hinihiling kong banggitin mo ito!” Saad ni


    Avery.


    “Avery, isa kang hangal na babae! Para sa isanglaki, sulit ka ba? m mo bang nangako ka sa akin


    ng maraming pera? Nangako ka sa akin ngayonng, at maire-record ko ito!” Inalis ni Emilio ang


    kanyang mapang-uyam na saloobin at seryosong sinabi, “Kung nahanap ko tga si Elliot, at makikita


    ko kung paano mo ito pagsisihan.”


    “Mag-usap tayo kapag nahanap mo na si Elliot! Hinding-hindi ko pagsisisihan ang sasabihin ko!” Sabi ni


    Avery, pagkatapos mag-isip ng ng sandali, “Nala ko na may kuya ka sa pamilya mo, mas may


    kinikilingan ang tatay mo sa kuya mo… Hindi ko m kung tama ba ang pagkakala ko? Kung


    tutulungan mo akong mahanap si Elliot, mabibigyan kita ng maraming pera.”


    “Avery, magkano ang pera mo? Haha! Partial tga ang papa ko sa panganay kong kapatid, dahil ang


    panganay kong kapatid ay ipinanganak ng asawa niya, at akong naman ang illegitimate na anak niya


    sabas, at hindi ako makatayo sa stage. Pero nakaraan na iyon, at ngayon ay mas maganda ang


    pakikitungo sa akin ng aking ama.” Sinabi ni Emilio ang mga bagay na ito, hindi tga. Pakiramdam ng


    kahihiyan, “Hindi mapipili ng mga tao ang kanng pinagmn, ngunit maaari nng baguhin ang


    kanng kapran.”


    “Nabago mo na ba ang iyong kapran?” T kontrdo ni Avery ang kanyang hinaharap na buhay


    matapos marinig ang kanyang mayabang na tono.


    Emilio: “Hindi ako nangahas na sabihin na ito ay ganap na nagbago…”


    “Dahil hindi ka pa lubos na nagbabago, bakit hindi mo kangan ng pera? Tulungan mo akong hanapin


    ang kinaroroonan ni Elliot, at kung mahanap mo ito, tiyak na bibigyan kita ng maraming pera! “


    Emilio: “…”


    “May iba pa akong gagawin, kaya hindi ako magsasalita.” Ibinaba na ni Avery ang telepono pagkatapos


    magsalita.


    Nakita ni Mrs. Cooper na ibinaba ni Avery ang kanyang telepono at agad na lumapit na may dng


    isang bowl ng chicken soup.


    Mrs. Cooper: “Avery, mayroon kang isang mangkok ng sopas upang magpahinga muna.”


    “Well. Nasaan sina La at Robert? Bakit ang tahimik n?” Nang matapos magsalita si Avery, inakay ni


    La si Robert.


    “Ma, sinong tinawagan mo kanina?” Kaninang narinig ni La si Avery na may kausap sa telepono.


    “Isa ito sa mga kase ng nanay mo dati. hiniling sa kanya ng iyong ina na tulungan siyang mahanap


    ang iyong ama.” Humigop ng sopas si Avery, saka ngumiti sa dwang bata, “Masarap ang sabaw,


    dapat kumain din kayong dwa.”


    “Nay, ngayonng kami uminom ng kapatid ko.” Lumapit si La sa mama niya at umupo. Pagkatapos


    mag-alingan ng ng sandali, sinabi niya,


    “Nay, mag-aaral akong mabuti sa hinaharap.”