Kabanata 1246


    Kabanata 1246


    Sumabog ang utak ni Mike. Hindi naman sa nabi siya sa sinabi ng doktor, pero w na si Avery.


    D*mn ito. Nangako si Mike na babantayan niya si Avery para hindi siya makatakas, pero nakatakas ulit


    siya habang natutulog ito.


    Huwag isipin, huwag magtanong, dapat na siya ay nasa flight sa Yonroeville ngayon.


    Nang makitang hindi nagsasalita si Mike, mabilis na lumabas ang doktor at sinunggaban siya kaagad:


    “Narinig mo ba ang sinabi ko kanina? Kangan niyang bumalik para sa isang pagsusuri…”


    “Nakita ko. Kapag nahanap ko na siya, dadalhin ko siya sa ospital para sa pagsusuri. Ngunit dapat


    wng paraan upang pumunta sa iyong lugar para sa pagsusuri. Karamihan sa kanya ay umalis na ng


    bansa.” nagmamadaling sabi ni Mike.


    “Ay, ayosng. As long as she can go for the checkup, she can do it kahit saan.”


    “Hindi ba tumitingin sa mga pasyente ang ospital mo? Paano pahihintulutan ang mga pasyente na


    makadkad?” tanong ni Mike.


    “Ito…ospital tayo dito, hindi kulungan. Kung ang mga pasyente ay makagw ng mag-isa, siyempre


    maaari sng pumunta kung saan n gusto, ngunit kung s ay lumabas nang mag-isa habang nasa


    ospital at may nangyari, ang aming ospital ay wng pananagutan.”


    This text is ? N?velDrama/.Org.


    “Sige, bibigyan kita ng discharge order. Pero kangan mo tga siyang mahanap agad. Hinding


    siya ang may problema sa mga resulta ng pagsusuri, ngunit mayroon din siyang impeksyon sa baga na


    kangang ma-ospital. Kung tumanggi siyang ma-ospital, kangan niyang uminom ng gamot para


    makontrol siya.” Pala ng doktor.


    Tinapik-tapik ni Mike ang ulo niya, “Got it. Sakit sa ulo. Bakit ba kasi ako nakatulog kagabi.”


    Sa pagkakataong ito tumakas si Avery, at hindi sigurado si Mike na maibabalik niya ito.


    ….


    Yonroeville.


    Pagkadating ni Avery sa airport, sumakay siya ng taxi diretso sa bundok.


    Hindi gaanong umun ngayon, kaya hindi siya mababasa ng wng payong.


    Patuloy pa rin ang pagliligtas ng mga rescue team.


    Nakatayo si Avery sa lugar ng aksidente, nakatingin sa mahahabang palumpong at mga bato sa ibaba,


    mahigpit na nakakuyom ang kanyang mga daliri.


    Sa sandaling ito, buhay at kamatayan ang nasa pagitan ng kanyang mga iniisip.


    Kung tumalonng siya ng ganito, pwede niyang samahan si Elliot.


    Nakita siya ng isang rescue worker at agad siyang binati, “Ms. Tate, bakit nandito ka na naman? Paano


    ka nakaakyat sa bundok? Wng sumama sayo? By the way, gumaan na ba ang pakiramdam mo?”


    Ang pag-ala ng mga tao, hayaan siyang mangatuwiran pabalik sa katawan.


    “Smat sa pag-ala mo. Nasa mabuting kalusugan ako. Mayroon bang anumang pag-ud sa


    gawaing pagliligtas?” tanong ni Avery.


    “Oo… Marami akong nahanap, kabng ang mga piraso ng damit, kaunting dugo, at mga piyesa ng


    kotse…”


    Narinig ni Avery ang mga salita at agad na kinuha ang kanyang mobile phone at idinial ito kay Ben


    Schaffer.


    Kaninong damit ang mga piraso?


    Kaninong dugo ito?


    Kung gaano niya inaasam na kay Elliot iyon, ngunit ayaw niyang maging kanya iyon.


    Kung sa kanya, ibig sabihin ay hindi siya mabubuhay nang hindi nakakakita ng tao at patay na hindi


    nakakakita ng mga bangkay.


    Pero kung sa kanya, ibig sabihin, baka mapatay tga siya.


    Sinagot ni Ben Schaffer ang telepono nang may pag-alang tono: “Avery, nakapunta ka na ba ulit sa


    Yonroeville? m mo ba kung gaano kabalisa si Mike?”


    “Ben Schaffer, kaninong damit ang natagpuan ng mga piraso? Sino ang bahid ng dugo? Kay Elliot ba?”


    Tanong ni Avery na hindi sumasagot.


    Sinagot ni Ben Schaffer ang kanyang tanong at sinabing, “Hindi siya. Ang mga resulta ng pagsusulit ay


    lumabas. Galing ito sa kapwa driver. W pa akong nahanap na rted kay Elliot. Manatili ka sa


    bundok at huwag kang gagw, susunduin kita.”